Livre, Chap.
[78, 37]	τε πρώτων τοῖς υσαν ἐπιστη	ῦ	κοινοῦ σω όνοιάν τινα ους
[78, 23]	τῷ τε Μα| κρίνῳ ομένους	υ	υἱέος αὐτῆς ον μνημονεύοντας, ὅπως
[78, 30]	ὤφθη συναιρούμενος· τὰ δὲ τοῦ	αυ.	αὐτοῦ, ἐπ. ἐτελεύτησεν, ~Εὐτυχιανός τις
[78, 26]	αληθειν το πεποιη θον τε	αυ.	μια μὲν μ. ἀ. λαξ.
[78, 19]	τὸν Καίσαρα ἐπαινούντων, ὥστε καὶ	αὐ	ἑλληνιστὶ εἰπεῖν ὢ καλῆς ἡμέρας
[78, 36]	μενον καὶ ο. ἀπολουμεν. δυνηθη	αὐ.	παῖς ὡς αυτ τ´ ἐφ´
[78, 12]	ην ς, τάς τε δωρεὰς	αὖ	ἃς μάτην τισὶν ἐδεδώρητο συλλέξας,
[78, 12]	φυλακήν τινας ἐμβαλὼν φον τὸν	ευ	αι τῶν ἱππέων καὶ τῶν
[78, 16]	λέγων ἄλλα τε καὶ ὅτι	εὖ	ἠπιστάμην καὶ ὑμᾶς τοῖς στρατεύμασι
[78, 1]	θυγατέρα μνηστευσαμένῳ συνοικίσαι (καὶ γὰρ	εὖ	ἠπίστατο ὅτι λόγῳ μὲν ἐκείνην
[78, 41]	ἔχει, ἀλλὰ καὶ οἱ πάνυ	εὖ	πράττοντες ἐξ ἴσου τοῖς λοιποῖς
[78, 3]	καὶ θαυμάζηται. καὶ αὐτοῖς καὶ	ἄνευ	μάχης πολλάκις ἐχρῆτο. χλαμύδα τε
[78, 19]	πάνθ´ ὅ. ἄλλων αὐτοῦ τ.	προσυποπτεύ.	κάζοντο, ᾐσχύνθησαν, καὶ τοῦ μὲν
[78, 37]	ἐπὶ πλει ον ὅτι ὁ	Ψευ|	δαντωνῖνος εὑρὼν ἐν τοῖς τοῦ
[78, 26]	πτευσαν γην, ἀ αὐτοὺς ο	λυ	ἀπαλ η σαν ἐπει τες
[78, 12]	ἀποκτεῖναι. οὐ μέντοι καὶ ἐπὶ	πολὺ	ἐξεγένετο αὐτῷ ἀνδραγαθίσασθαι τε Αὐρηλιαν.
[78, 39]	ἡ γὰρ εὔνοιά σφων παρὰ	πολὺ	ἐς αὐτόν, πρός τε τὸ
[78, 38]	τὴν ἡλικίαν τοῦ Ψευδαντωνίνου διέβαλλε,	πολὺ	νεώτερον αὐτοῦ τὸν υἱὸν αὐτοκράτορα
[78, 25]	δ´ οὐδ´ ὁ Μακρῖνος ἐπὶ	πολὺ	περιοίσειν, ὥς που καὶ προεδηλώθη
[78, 21]	λέοντι ἅμα μόνος συνηνέχθη· καὶ	πολὺ	πλείους ἄνδρας, καὶ τῶν ἱππέων
[78, 20]	ἔχοντες πάντα ἔχομεν" οὕτως που	πολὺ	τοῖς ἀνθρώποις καὶ αἰδοῦς ἐς
[78, 7]	τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ πῦρ ἐξαίφνης	πολύ,	ὥς γε καὶ ἤκουσα, πάντα
[78, 9]	ἐς τὴν Ῥώμην κομισθέντα, ἐτέθη·	πάνυ	γὰρ πάντες οἱ βουλευταὶ καὶ
[78, 24]	τῇ τοῦ ἀνδρὸς ἡγεμονίᾳ περιαλγῶς	πάνυ	διὰ τὸν Πλαυτιανὸν ζήσασα, τῶν
[78, 31]	ἑκάτερον· καίτοι αὐτός τε οὐδέπω	πάνυ	ἐς ἄνδρας ἐτέλει, καὶ συνεργοὺς
[78, 10]	πολλῷ ὕστερον, προσδιεφθάρησαν δὲ οἱ	πάνυ	ἑταῖροι αὐτοῦ καὶ οἱ Καισάρειοι·
[78, 41]	ἰσχὺν ἔχει, ἀλλὰ καὶ οἱ	πάνυ	εὖ πράττοντες ἐξ ἴσου τοῖς
[78, 22]	ἐν ταῖς τῶν στρατηγῶν τῶν	πάνυ	θέαις, πλὴν τῶν τῇ Φλώρᾳ
[78, 8]	φωνὴν πρὸς ἐμὲ ἔρρηξε, καὶ	πάνυ	κεχρησμῳδηκέναι τρόπον τινὰ τὰ συμβησόμενα
[78, 24]	τινὰ ἐς αὐτὴν ἀποβλέψαντα μὴ	πάνυ	πάντας τοὺς ἐν ταῖς μεγάλαις
[78, 15]	πολλαῖς πράξεσιν ἐξητασμένους, ἀλλὰ καὶ	πάνυ	περιβοήτους ἐπὶ πονηρίᾳ ἐν τῇ
[78, 27]	οὐκ ἐτόλμησε διαπολεμῆσαι, ἀλλὰ καὶ	πάνυ	πολλὰ τῆς εἰρήνης ἕνεκα καὶ
[78, 22]	γὰρ τὸ μὲν πρῶτον καὶ	πάνυ	πολλῆς παρὰ τοῦ Μακρίνου τιμῆς,
[78, 23]	ὃν ἐν τῷ μαστῷ ἐκ	πάνυ	πολλοῦ χρόνου ἡσυχάζοντά πως ἔχουσα
[78, 2]	τούς τε φίλους αὐτῶν τοὺς	πάνυ	συλλαμβάνεσθαί τε ὑπ´ αὐτοῦ καὶ
[78, 8]	κολοιὸν ἐπ´ ἄκρου τοῦ ὀβελίσκου	πάνυ	σφόδρα κρώζοντα ἰδόντες πάντες τε
[78, 13]	δεόμενος, ἔργῳ δὲ τό τε	πάνυ	φρόνημα καὶ τὴν φιλίαν αὐτῶν
[78, 39]	Ψευδαντωνίνου ἡλικίαν τό τε τοῦ	Γάννυ	καὶ τοῦ Κωμάζοντος αὐτεπίτακτον σκοπούντων,
[78, 40]	καὶ τὸ μαντεῖον αὐτῷ προεμήνυσε,	ου	Ζεὺς ὁ Βῆλος χρωμένῳ οἱ
[78, 23]	ὡς ῃ συνῄρε αὶ γράμματα	ου	Μακρίνου ι τινα ἐφ´ οἷς
[78, 5]	τιμῶν, ἀπέωστο ταλα της ιτης	ου	πεπρωμένον αὐτῷ λήψεσθαι προσδοκῶν, καὶ
[78, 40]	τε αὑτὸν ἀπὸ τοῦ ὀχήματος	(οὐ	γὰρ ἐδέδετο) καὶ τότε μὲν
[78, 39]	Ἐριβώλου διαπλέων ἐς τὴν Χαλκηδόνα	(οὐ	γὰρ ἐθάρσησεν ἐς τὴν Νικομήδειαν
[78, 27]	σπάνει, ἣν οὔτε ἐκ παρασκευῆς	(οὐ	γὰρ ἑτοιμάζονται) οὔτ´ αὐτόθεν τῷ
[78, 37]	οὔθ´ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν συνήλθομεν	(οὐ	γὰρ ἔτυχον παρόντες) ἀλλ´ ὑπὸ
[78, 19]	μὲν ἔξω τοῦ καθεστηκότος ἐγένετο	(οὐ	γὰρ ἦν νόμιμον ὑπὲρ οὐδενὸς
[78, 19]	ἥρωα κότα διὰ τὴν νίαν	οὐ	δὴ ἀποφανθη καὶ παντάπασιν αἱ
[78, 41]	διὰ τὴν αὑτοῦ σωτηρίαν ἀλλ´	οὐ	διὰ τὴν τῆς ἡγεμονίας ἐπιθυμίαν
[78, 36]	ἀξιοῦσιν, καὶ κοινὴν ἐπὶ τοῖς	οὐ	διδομένοις σφίσιν ὀργὴν καὶ οἱ
[78, 16]	ἐκεῖ ἐπὶ κολα των καὶ	οὐ	είας λέγεσθαι ὑπώπτευσαν ὥστε καὶ
[78, 15]	ὀλίγοι ἐλογίζοντο καὶ ἀπ´ αὐτῶν	οὐ	καθαρῶς ἐθάρσουν· οἱ δὲ δὴ
[78, 26]	εἶναι. ὁ δ. τότε τε	οὐ	καὶ μετα ξεως παρ. της
[78, 29]	ὑφ´ οὗ οὐδὲν ὅ τι	οὐ	κακὸν καὶ αἰσχρὸν ἐγένετο. ~καί
[78, 14]	ποιήσας ἵνα μιάνῃ τὸ βουλευτήριον,	οὐ	κατ´ ἐκεῖνο μόνον ὅτι ἐν
[78, 13]	ἀλλ´ ἐπὶ τούτοις ὑπό τινων	οὐ	μάτην ἐπαινούμενος ἰσοστάσιόν πως αὐτοῖς
[78, 15]	ἠδικήκεσαν τὸν αὐτοκράτορά σφων περιέποντες;	οὐ	μέντοι καὶ ἀπὸ τοῦ ἀνθρωπίνου
[78, 22]	καὶ εἴκοσι μυριάδας, δοθῆναι ἐσηγήσατο.	οὐ	μέντοι καὶ ἐκεῖνος αὐτὰς ἔλαβεν,
[78, 12]	ὅσιον ὂν βουλευτήν τινα ἀποκτεῖναι.	οὐ	μέντοι καὶ ἐπὶ πολὺ ἐξεγένετο
[78, 17]	τῇ τῶν στρατευομένων μισθοφορᾷ εἶναι.	οὐ	μέντοι καὶ ἐτόλμησέ τις δημοσίᾳ
[78, 27]	δεινῶς ἤσχαλλον, οὐκ ἀκουσίως κατηλλάγη.	οὐ	μέντοι καὶ πάντα τὰ πραχθέντα
[78, 4]	ἕξοντες, ~κ μάζοντος Ἀντωνῖνος ἀντιπαρεσκευάζετο·	οὐ	μέντοι καὶ πολεμῆσαι αὐτῷ ἐξεγένετο,
[78, 16]	ὀνομα ν δορυφόρων ερόν τινες	οὐ	μὴν ἀλ τως ἐγρα τὴν
[78, 13]	ταχθὲν ὑπὸ τοῦ Σεουήρου εθε	~οὐ	μὴν ἀλλ´ ἐπὶ τούτοις ὑπό
[78, 6]	ἐκφοιτήσῃ, τοὺς ἑρμηνέας εὐθὺς ἐφόνευεν.	οὐ	μὴν ἀλλὰ τοῦτό τε ἀπ´
[78, 27]	τὸ ὄνομα τὸ Παρθικὸν ἐδόθη.	οὐ	μὴν ἐδέξατο, αἰσχυνθείς, ὡς ἔοικεν,
[78, 37]	χρόνῳ τρόπον τινὰ ἤδη κατελέλυτο.	οὐ	μὴν οὐδὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ
[78, 18]	πεποιῆσθαι καὶ σεσυκοφαντηκέναι τινὰς ἐνομίζοντο.	~οὐ	μὴν οὔτε ἐκείνῳ τὸ τοῦ
[78, 2]	συνεμάχησεν αὐτῷ, ὡς αὐτὸς ἐπέστειλεν.	~οὐ	μόνον δὲ τὰ ἄλλα ἐκδιῃτᾶτο
[78, 6]	~καὶ γὰρ Σκύθας καὶ Κελτούς,	οὐ	μόνον ἐλευθέρους ἀλλὰ καὶ δούλους,
[78, 36]	ἢ αὑτοὺς βιῶναι. τοῦτο δὲ	οὐ	περὶ ἐμαυτοῦ λέγω, ὅτι τις
[78, 31]	Μακρῖνον ἀπέχθειαν συνιδών (τε γὰρ	οὐ	πο. σεων πολ καὶ οἱ
[78, 3]	ὡς καὶ συναγωνιστὰς αὐτοὺς ἀλλ´	οὐ	πολεμίους ἕξοντες, ~κ μάζοντος Ἀντωνῖνος
[78, 40]	ὦμον συνέτριψε, μετὰ δὲ τοῦτο	οὐ	πολλῷ ὕστερον ἀποθανεῖν κελευσθεὶς πρὶν
[78, 10]	οἱ μὲν εὐθὺς οἱ δ´	οὐ	πολλῷ ὕστερον, προσδιεφθάρησαν δὲ οἱ
[78, 31]	Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος (ἔτυχεν γὰρ	οὐ	πόρρω ἀπών) ἄλλους τέ τινας
[78, 7]	ἔφη ὡς κελεύεις, ἀφίξομαι δὲ	οὐ	πρὸς τοῦτον τὸν αὐτοκράτορα ἀλλὰ
[78, 37]	ἐκ τῶν ὑπατευκότων, σφόδρα δ´	οὐ	φρενήρης, καὶ κατὰ τοῦτο οὔτ´
[78, 7]	τοῦ ἱερείου πύλαι κέκλεινται. ἀφ´	οὗ	δὴ καὶ διὰ θύρας τινὸς
[78, 18]	οὐχ οὕτως ᾧτινι δουλεύσουσιν ὡς	οὗ	ἐστέρηντο ἐνθυμούμενοι, καὶ πάντα τινά,
[78, 40]	στρατευμάτων ἄρχων, ὑπό τε παιδαρίου,	οὗ	μηδὲ τὸ ὄνομα πρότερον ἠπίστατο,
[78, 40]	τὸ σῶμα ἄταφον ἔμεινε μέχρις	οὗ	ὁ Ψευδαντωνῖνος, ἐς τὴν Βιθυνίαν
[78, 16]	καὶ τηλικαῦτα ῥήματα αὐτὸς μενος	οὗ	οὐδὲ ης ὀνομα ν δορυφόρων
[78, 29]	ἐστιν, τοιοῦτον ἕτερον ἐστήσαντο ὑφ´	οὗ	οὐδὲν ὅ τι οὐ κακὸν
[78, 40]	γὰρ τοῦ Ζεύγματος αὐτόν, δι´	οὗ	πρότερον διιὼν Καῖσαρ ἀπεδέδεικτο, διελαύνοντα
[78, 37]	περιστερά τις ἐπὶ εἰκόνα Σεουήρου,	οὗ	τὸ ὄνομα αὐτὸς ἑαυτῷ ἐτέθειτο,
[78, 15]	προσδοκίαν οὐκ ἔσχον καιρὸν δι´	ὀλίγου	οὕτως αὐτοῦ καταγνῶναι, καὶ διὰ
[78, 7]	~καί μοι καὶ ἐνταῦθα τοῦ	λόγου	θαυμάσαι πάμπολλα ἐπέρχεται. ὅ τε
[78, 14]	ἀρχὴν πρὸ τοῦ τῆς ὑπατείας	ἔργου	εἰλήφει, τοῦτ´ ἔστιν πολίαρχος πρότερον
[78, 13]	γεγονότα καὶ τότε τοῦ Ἀλβανίου	στρατοπέδου	ἄρχοντα. ~ταῦτά τε οὖν αὐτοῦ
[78, 40]	διελαύνοντα Κλαύδιος Πολλίων ὁ τοῦ	στρατοπέδου	ἑκατόνταρχος συνέλαβεν) ἔρριψέ τε αὑτὸν
[78, 39]	Πάρθων βασιλέα διά τε τοῦ	Ἐπαγάθου	καὶ δι´ ἄλλων τινῶν ἔπεμψεν,
[78, 24]	Ῥώμην ἀναχθὲν ἐν τῷ τοῦ	Γαΐου	τοῦ τε Λουκίου μνήματι κατετέθη·
[78, 31]	ἅμα τῇ ἕῳ τῆς τοῦ	Μαΐου	ἑκκαιδεκάτης, γλιχομένους τινὰ ἀφορμὴν ἐπαναστάσεως
[78, 24]	καὶ ἡδονή τις αὐτοῖς τοῦ	βίου	καὶ ἀληθὴς καὶ ἀκήρατος καὶ
[78, 22]	ἐπιὸν ἔτος ἄρξαι αὐτὸν ἀντ´	Αὐφιδίου	Φρόντωνος ἐκέλευσε. τούτῳ γὰρ οὔτε
[78, 39]	τε Βιθυνίας μέχρι Ἐριβώλου τοῦ	ἐπινείου	τοῦ κατ´ ἀντιπέρας τῆς τῶν
[78, 7]	ὅτι αἱ τοῦ ἥπατος τοῦ	ἱερείου	πύλαι κέκλεινται. ἀφ´ οὗ δὴ
[78, 24]	τῷ τοῦ Γαΐου τοῦ τε	Λουκίου	μνήματι κατετέθη· ὕστερον μέντοι καὶ
[78, 31]	καί τι καὶ ὑπὸ τοῦ	Ἡλίου,	ὃν Ἐλεγάβαλον ἐπικαλοῦσι καὶ μεγάλως
[78, 30]	τι ἄλλο τῶν πώποτε, προδειχθῆναι·	ἡλίου	τε γὰρ ἔκλειψις περιφανεστάτη ὑπὸ
[78, 39]	εἰ πώποτε συνελήφθη τε ὑπ´	Αὐρηλίου	Κέλσου ἑκατοντάρχου, καὶ μέχρι τῆς
[78, 6]	τέσσαρας (τῇ γὰρ τετράδι τοῦ	Ἀπριλίου	ἐγεγέννητο) καὶ αὐταρχήσας ἔτη {τε}
[78, 5]	δὲ ὧδε. τῇ ὀγδόῃ τοῦ	Ἀπριλίου	ἐξορμήσαντά τε αὐτὸν ἐξ Ἐδέσσης
[78, 30]	θυγατέρας, Σοαιμίδα καὶ Μαμαίαν, ἐξ	Ἰουλίου	Ἀουίτου ἀνδρὸς ὑπατευκότος, καὶ δύο
[78, 18]	μὴν οὔτε ἐκείνῳ τὸ τοῦ	πολεμίου	ὄνομα προσέθεσαν, καίτοι τὸν Μαρτιάλιον,
[78, 13]	αὐτῆς γεγονότα καὶ τότε τοῦ	Ἀλβανίου	στρατοπέδου ἄρχοντα. ~ταῦτά τε οὖν
[78, 25]	ὕδατος ῥέοντος, οὔθ´ ἡ τοῦ	οὐρανίου	ἐπίρροια πλείστη τε καὶ σφοδροτάτη
[78, 11]	ἐς τὸ παλάτιον ὑπὸ τοῦ	δαιμονίου	ἐσαχθέντι εἰκασθῆναι· τά τε γὰρ
[78, 11]	τοῦ Ἀντωνίνου ὀνόματά τινα ἐπιτροπείας	ὀλιγοχρονίου	λαβὼν ἔπαρχος ἀπεδείχθη, καὶ διῴκησε
[78, 39]	~καὶ ὁ μὲν οὕτως τῇ	Ἰουνίου	ὀγδόῃ ἡττηθεὶς τὸν μὲν υἱὸν
[78, 21]	καὶ τὸν Βάσσον τὸν τοῦ	Πομπωνίου	παῖδα, ᾧ τῆς Μυσίας ἄρξαντι
[78, 4]	ὄντι πέμπηται, ἕτερα δὲ ὑπὸ	Οὐλπίου	Ἰουλιανοῦ τοῦ τότε τὰς τιμήσεις
[78, 40]	τοσούτων στρατευμάτων ἄρχων, ὑπό τε	παιδαρίου,	οὗ μηδὲ τὸ ὄνομα πρότερον
[78, 30]	ἄρσενας, ἐκ μὲν τῆς Σοαιμίδος	Οὐαρίου	τε Μαρκέλλου, ἀνδρὸς ὁμοεθνοῦς (ἐξ
[78, 19]	τῇ τετάρτῃ καὶ δεκάτῃ τοῦ	Σεπτεμβρίου	ἡμέρᾳ ἐγίγνετο, ἄλλα τε πολλὰ
[78, 22]	ἐκεῖνος αὐτὰς ἔλαβεν, εἰπὼν οὐκ	ἀργυρίου	ἀλλ´ ἡγεμονίας δεῖσθαι, καὶ διὰ
[78, 18]	καθεστηκός, οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ	δημοσίου	τοῦ τῶν Ῥωμαίων, ἀλλὰ καὶ
[78, 30]	Ἀουῖτον, ἐκ δὲ τῆς Μαμαίας	Γεσσίου	τε Μαρκιανοῦ, Σύρου τε καὶ
[78, 27]	χρόνου τριβῇ, ὃν πολὺν ἀπ´	οἴκου	οὐκ εἰωθότες ἦσαν, καὶ τῇ
[78, 19]	οὐδὲν τὴν πρώτην οὔτε τοῦ	ἱππικοῦ	οὔτε τοῦ βουλευτικοῦ τε τόν
[78, 24]	ἡ μὲν οὕτω τε ἐκ	δημοτικοῦ	γένους ἐπὶ μέγα ἀρθεῖσα, κἀν
[78, 19]	οὔτε τοῦ ἱππικοῦ οὔτε τοῦ	βουλευτικοῦ	τε τόν τε αὐτοκράτορα καὶ
[78, 22]	ὑπὲρ τὰ νομισθέντα ὑπὸ τοῦ	Μάρκου	δικάζοντες. Δομίτιός τέ τις Φλῶρος
[78, 8]	ἔπειτα κολοιὸν ἐπ´ ἄκρου τοῦ	ὀβελίσκου	πάνυ σφόδρα κρώζοντα ἰδόντες πάντες
[78, 10]	τε γηλόφου καὶ ἐπὶ βήματος	ὑψηλοῦ	καθήμενον διαλέγεσθαί τι αὐτοῖς. καί
[78, 11]	{τε} καὶ τῷ Πλαυτιανῷ διὰ	φίλου	τινὸς συνηγόρημα γνωρισθεὶς τὸ μὲν
[78, 35]	Βρεντέσιον ἐλθὼν ἐφωράθη, προδοθεὶς ὑπὸ	φίλου	τινός, ᾧ ἐν τῇ Ῥώμῃ
[78, 25]	καὶ τὰ ἐν τῷ τοῦ	κύκλου	ἐδάφει πάντα κατακαυθῆναι, κἀκ τούτου
[78, 6]	πεμπομένοις καὶ διελέγετο πολλάκις μηδενὸς	ἄλλου	πλὴν τῶν ἑρμηνέων παρόντος, καὶ
[78, 15]	ἐπὶ πονηρίᾳ ἐν τῇ τοῦ	Καρακάλλου	ἀρχῇ γενομένους διὰ τὸ πολλὰ
[78, 16]	έγραψεν ἁπλῶς οἱ πρὸ τοῦ	Καρακάλλου	αὐτοκράτορες, ο καὶ διὰ παν
[78, 30]	γὰρ Ἀουῖτος παρὰ μὲν τοῦ	Καρακάλλου	ἐς Κύπρον ἐκ τῆς Μεσοποταμίας
[78, 14]	τοῖς στρατιώταις μετὰ τὸν τοῦ	Καρακάλλου	θάνατον εἰπεῖν ὅτι ἐμοὶ μὲν
[78, 21]	οἷς ἀμφοτέροις ὑπὸ μὲν τοῦ	Καρακάλλου	μεγάλως ἐτιμήθη καὶ ἐς τοὺς
[78, 19]	κάζοντο, ᾐσχύνθησαν, καὶ τοῦ μὲν	Καρακάλλου	οὐδὲν μᾶλλον ἐ. το, τὰ
[78, 32]	τείχους, καὶ εἰκόνας τινὰς τοῦ	Καρακάλλου	παιδικὰς ὡς καὶ προσφερεῖς αὐτῷ
[78, 22]	γὰρ παραίτησιν, ᾗ παρὰ τοῦ	Καρακάλλου	παρῄτητο, ἐς αὑτὸν ἐλθοῦσαν οὐκ
[78, 12]	τὰς ἐλευθερίας καταδειχθέντα ὑπὸ τοῦ	Καρακάλλου	παύσας, καὶ τὸν Αὐρηλιανὸν ἐξαιτηθέντα
[78, 12]	τηνι αἰτίαν τοῦ θανάτου τοῦ	Καρακάλλου	τρέψας τὸ δ. καὶ περὶ
[78, 22]	διὰ τοῦθ´ ὕστερον παρὰ τοῦ	Σαρδαναπάλλου	τὸ ἔθνος ἀπέλαβεν. ταῦτα μὲν
[78, 30]	μὲν τῆς Σοαιμίδος Οὐαρίου τε	Μαρκέλλου,	ἀνδρὸς ὁμοεθνοῦς (ἐξ Ἀπαμείας γὰρ
[78, 23]	ἐν τῷ μαστῷ ἐκ πάνυ	πολλοῦ	χρόνου ἡσυχάζοντά πως ἔχουσα τότε
[78, 3]	πεποιημένους ἐνδύνειν, ἵνα τὴν τοῦ	ὅπλου	δόξαν χωρὶς τοῦ βάρους αὐτοῦ
[78, 39]	αὐτοῦ· ὡς δὲ ἐκ τοῦ	Ἐριβώλου	διαπλέων ἐς τὴν Χαλκηδόνα (οὐ
[78, 39]	Γαλατίας τῆς τε Βιθυνίας μέχρι	Ἐριβώλου	τοῦ ἐπινείου τοῦ κατ´ ἀντιπέρας
[78, 17]	ὄντος, ἠθέλησε. τοῦ τε γὰρ	πολέμου	αἰτιώτατον αὐτὸν ἐξ ἀδικίας γεγονέναι,
[78, 28]	τρόπον τινὰ διατριβή, ἣν τοῦ	πολέμου	ἕνεκα χειμάζοντες ἐν τῇ Συρίᾳ
[78, 29]	(τότε γὰρ διὰ τὴν τοῦ	πολέμου	χρείαν κολακεύεσθαι ἐδόκουν) τὸ δὲ
[78, 11]	τε ἄλλα ἐπαγγειλάμενος καὶ τοῦ	πολέμου,	ᾧ μάλιστα ἐβαρύνοντο, ἀπαλλάξειν ἐπελπίσας.
[78, 39]	τῆς βουλῆς καὶ παρὰ τοῦ	δήμου	βοηθείας τινὸς τευξόμενος. καὶ εἴπερ
[78, 35]	ἰσχυρὰ ἐγένετο καὶ τοῦ τε	δήμου	πολλοὶ καὶ τῶν στρατιωτῶν οὐκ
[78, 17]	τῆς τε γερουσίας καὶ τοῦ	δήμου	τὴν ἀτιμίαν αὐτοῦ ἔργον γενέσθαι
[78, 31]	τέ τινας καὶ θυγατέρα τοῦ	Μαρκιανοῦ	γαμβρόν τε ἐφόνευσεν, ~δυνηθεὶς δ´
[78, 30]	δὲ τῆς Μαμαίας Γεσσίου τε	Μαρκιανοῦ,	Σύρου τε καὶ αὐτοῦ ἐξ
[78, 40]	Ἀντιόχειαν ἐσελθεῖν ἐσφάγη τε ὑπὸ	Μαρκιανοῦ	Ταύρου ἑκατοντάρχου, καὶ αὐτοῦ τὸ
[78, 34]	οὖσαν· καὶ γὰρ τῷ τοῦ	Ἰουλιανοῦ	δακτυλίῳ ἐσεσήμαντο. καὶ ὁ μὲν
[78, 32]	μὲν ἐπιτεταγμένους σφίσιν πλὴν τοῦ	Ἰουλιανοῦ	(διέδρα γάρ) ἀποκτεῖναι, ἑαυτοὺς δὲ
[78, 34]	τῶν ἀφεστηκότων προσῆλθεν, τὴν τοῦ	Ἰουλιανοῦ	κεφαλήν (εὑρέθη γὰρ κεκρυμμένος που
[78, 4]	πέμπηται, ἕτερα δὲ ὑπὸ Οὐλπίου	Ἰουλιανοῦ	τοῦ τότε τὰς τιμήσεις ἐγκεχειρισμένου
[78, 35]	ὃν καὶ ἐς τὴν τοῦ	Ἰουλιανοῦ	χώραν ἔπαρχον ὁ Μακρῖνος ἐπεποιήκει,
[78, 19]	ἀνεβόησεν ἐν τῇ τῶν τοῦ	Διαδουμενιανοῦ	γενεθλίων ἱπποδρομίᾳ, ἣ τῇ τετάρτῃ
[78, 37]	τῶν πεπραγμένων τῆς μὲν τοῦ	Διαδουμενιανοῦ	προσηγορίας ἐπεμνήσθη, τὴν δὲ τοῦ
[78, 7]	πρὸς τὸν Ἀντωνῖνον ὑπὸ τοῦ	Ματερνιανοῦ	πεμφθείς ἀπέρχομαι μέν" ἔφη ὡς
[78, 11]	παρὰ δόξαν ὑπὸ τοῦ Κίλωνος	ἐξαιτησαμένου	αὐτὸν σωθείς, πρὸς μὲν τοῦ
[78, 27]	τὴν ἐκ τῆς Ἀρμενίας ἁλοῦσαν	κομισαμένου,	καὶ τὰ χωρία ὅσα ὁ
[78, 7]	μόνον ἔφθειρεν, καὶ μετὰ τοῦτο	παυσαμένου	αὐτοῦ ἀστέρες πολλοὶ ἐφάνησαν· καὶ
[78, 22]	δῆτα, ὡς καὶ αὖθις αὐτοῦ	παρεμένου	διά τε γῆρας καὶ νόσον,
[78, 8]	πάντες ἐξαίφνης ὡς καὶ ἐκ	συγκειμένου	τινὸς ἀνεβόησαν Μαρτιάλιε, χαῖρε· Μαρτιάλιε,
[78, 4]	Ἰουλιανοῦ τοῦ τότε τὰς τιμήσεις	ἐγκεχειρισμένου	δι´ ἄλλων γραμματοφόρων ὀρθὴν πρὸς
[78, 9]	δὲ δὴ κερδῶν, ὧν παρ´	ἐκείνου	ἐλάμβανον, στερομένους πάλιν αὐτὸν ποθῆσαι,
[78, 31]	πλασάμενος, καὶ τῇ ἐσθῆτι τῇ	ἐκείνου,	ᾗ ποτε ἐν παισὶν ἐχρῆτο,
[78, 32]	ἀποδεικνύντες, παῖδά τε ὄντως αὐτὸν	ἐκείνου	καὶ διάδοχον τῆς ἀρχῆς ἀναγκαῖον
[78, 18]	τῶν ἐπί τε τῶν ὑπ´	ἐκείνου	καταδειχθέντων κατάλυσις (πάντα γὰρ ὅσα
[78, 28]	ἀκέραια αὐτοῖς πάντα τὰ πρὸς	ἐκείνου	νομισθέντα τηρήσας, τοῖς δ´ αὖθις
[78, 10]	καὶ μιαιφονωτάτου. ~καὶ τὰ μὲν	ἐκείνου,	ὅπως ποτ´ ἂν καὶ ὀνομάσῃ
[78, 15]	Ταραύτου ἀπαλλαγὴν καὶ πρὸς τὴν	ἐκείνου	παραπλησίαν, ἐξ ὧν ὑπεδεδείχει σφίσιν,
[78, 8]	οὕτως ὠνομάσθη, ἀλλ´ ὅτι δι´	ἐκείνου	τὸν Μαρτιάλιον τὸν τοῦ Ἀντωνίνου
[78, 11]	γνωρισθεὶς τὸ μὲν πρῶτον τῶν	ἐκείνου	χρημάτων ἐπετρόπευσεν, ἔπειτα συναπολέσθαι οἱ
[78, 23]	τρόπον τινὰ καὶ ὑπὸ τοῦ	καρκίνου,	ὃν ἐν τῷ μαστῷ ἐκ
[78, 19]	τι παραιτήσει τῶν τοῦ Σεουήρου	Ἀντωνίνου	κα ξέφαινον κ γε καὶ
[78, 37]	προσηγορίας ἐπεμνήσθη, τὴν δὲ τοῦ	Ἀντωνίνου,	καίπερ ἔχοντος αὐτοῦ καὶ ταύτην,
[78, 19]	ἀποδεδειγμένον καὶ προσέτι τὸ τοῦ	Ἀντωνίνου	ὄνομα προσειληφότα ἔμαθον (ταῦτα γὰρ
[78, 11]	διαθέουσιν ἐπετάχθη, πρὸς δὲ τοῦ	Ἀντωνίνου	ὀνόματά τινα ἐπιτροπείας ὀλιγοχρονίου λαβὼν
[78, 24]	ἀδελφῆς αὐτῆς ἐς τὸ τοῦ	Ἀντωνίνου	τεμένισμα μετεκομίσθη. ~ἔμελλεν δ´ οὐδ´
[78, 9]	δι´ αἵματος" ~τοῦ δ´ οὖν	Ἀντωνίνου	τό τε σῶμα ἐκαύθη, καὶ
[78, 8]	ἐκείνου τὸν Μαρτιάλιον τὸν τοῦ	Ἀντωνίνου	φονέα ὡς καὶ ἐξ ἐπιπνοίας
[78, 38]	ἀπεκάλει, καὶ τὴν ἡλικίαν τοῦ	Ψευδαντωνίνου	διέβαλλε, πολὺ νεώτερον αὐτοῦ τὸν
[78, 35]	διὰ τοῦτο καὶ τοὺς τοῦ	Ψευδαντωνίνου	δρομοκήρυκας ἀπέκτειναν. μέχρι μὲν δὴ
[78, 38]	καὶ ὅτε περὶ τῆς τοῦ	Ψευδαντωνίνου	ἐπαναστάσεως ἐπέστειλεν, εἶπον μέν τινα
[78, 39]	τόλμημα καὶ πρὸς τὴν τοῦ	Ψευδαντωνίνου	ἡλικίαν τό τε τοῦ Γάννυ
[78, 36]	καὶ τῇ βουλῇ περὶ τοῦ	Ψευδαντωνίνου	ὅσα καὶ τοῖς ἑκασταχόθι ἄρχουσι,
[78, 34]	σχοινίοις καταδεδεμένην ὡς καὶ τοῦ	Ψευδαντωνίνου	οὖσαν· καὶ γὰρ τῷ τοῦ
[78, 39]	ἐπελθόντων καὶ τῶν ὑπὸ τοῦ	Ψευδαντωνίνου	πεμφθέντων ἵνα νῦν εἰ πώποτε
[78, 1]	πλὴν ὅτι δύο στρατιῶται ἀσκὸν	οἴνου	ἁρπάσαντες προσῆλθον αὐτῷ, ἰδιούμενος ὅλον
[78, 1]	ἐξ ἡμισείας αὐτὸν μετὰ τοῦ	οἴνου	ληψόμενοι. οὕτω γὰρ καὶ τὸν
[78, 37]	πρώτων τοῖς υσαν ἐπιστη ῦ	κοινοῦ	σω όνοιάν τινα ους τονδε
[78, 15]	οὐ μέντοι καὶ ἀπὸ τοῦ	ἀνθρωπίνου	τρόπου, ἐπεὶ ἐν κινδύνῳ μεγάλῳ
[78, 35]	ἐπεὶ δὲ τῆς ἥττης τοῦ	Μακρίνου	ἀγγελία ἀφίκετο, στάσις ἰσχυρὰ ἐγένετο
[78, 19]	διῄει, ἔργῳ δὲ ὑπὸ τοῦ	Μακρίνου,	ἀποδεδειγμένον καὶ προσέτι τὸ τοῦ
[78, 32]	συμμαχικὸν πεμφθέντες προθυμότατα ὑπὲρ τοῦ	Μακρίνου,	ἅτε καὶ ὁμοεθνοῦς σφίσιν ὄντος,
[78, 35]	καίπερ βουλευτής τε ὑπὸ τοῦ	Μακρίνου	γεγονὼς καὶ τῆς Φοινίκης προστατῶν·
[78, 16]	τις τὰ αὐτοῦ ποτε τοῦ	Μακρίνου	γράμματα, τῷ σύγκλητόν τε τότε
[78, 23]	ῃ συνῄρε αὶ γράμματα ου	Μακρίνου	ι τινα ἐφ´ οἷς οντα
[78, 37]	δαντωνῖνος εὑρὼν ἐν τοῖς τοῦ	Μακρίνου	κιβωτίοις μηδέπω α αὐτὸς ἑκὼν
[78, 23]	μην ἀνελ σθῇ καὶ ἐ	Μακρίνου	κοι κατα ι τοῦ τἀναντία
[78, 27]	αὐτῷ τὸ διάδημα παρὰ τοῦ	Μακρίνου	λαβόντος, καὶ τὴν μητέρα, ἣν
[78, 9]	εἰρήνης, ἧς ἀντήλπισαν παρὰ τοῦ	Μακρίνου	λήψεσθαι, μὴ τυχεῖν, τῶν δὲ
[78, 16]	αὐτοκράτορα καὶ Σεουῆρον, προσθεὶς τῷ	Μακρίνου	ὀνόματι καὶ εὐσεβῆ καὶ εὐτυχῆ
[78, 6]	τὸ τῶν φαρμάκων παρὰ τοῦ	Μακρίνου·	πολλὰ γὰρ καὶ ποικίλα παρὰ
[78, 14]	μοναρχία ἅτε καὶ πρεσβεύοντι τοῦ	Μακρίνου	προσήκει, ἐπεὶ δ´ ὑπεργήρως εἰμί,
[78, 34]	δὲ ἀτολμήσας περαιτέρω χωρὶς τοῦ	Μακρίνου	προχωρῆσαι μετεπέμψατο αὐτόν. καὶ ὃς
[78, 22]	καὶ πάνυ πολλῆς παρὰ τοῦ	Μακρίνου	τιμῆς, ὡς καὶ καταστῆσαι τὰ
[78, 26]	αὐτῶν βιασθέντες καὶ τῇ τοῦ	Μακρίνου	φυγῇ ἀθυμήσαντες ἐνικήθησαν. κἀκ τούτου
[78, 26]	πολλὴν ἠθροίκει, θαρρῶν, καὶ τοῦ	Μακρίνου	ὡς καὶ παρὰ τὴν ἀξίαν
[78, 24]	τε ἀεὶ διὰ τέλους διὰ	φθόνου	ἔχουσα καὶ φονευθέντα οὕτω μαθοῦσα,
[78, 23]	τῷ μαστῷ ἐκ πάνυ πολλοῦ	χρόνου	ἡσυχάζοντά πως ἔχουσα τότε ἠρέθισεν
[78, 28]	δὲ ἔπειτα ὑπό τε τοῦ	χρόνου	καὶ ὑπὸ τοῦ ἔθους οὐδὲν
[78, 8]	ἀνεβόησαν Μαρτιάλιε, χαῖρε· Μαρτιάλιε, διὰ	χρόνου	σε ἑοράκαμεν" οὐχ ὅτι καὶ
[78, 27]	στρατιῶται αὐτοῦ τῇ τε τοῦ	χρόνου	τριβῇ, ὃν πολὺν ἀπ´ οἴκου
[78, 25]	τῇ ἀρχῇ αὐτοῦ πολλάκις, ὅπερ	που	καὶ αὐτὸ ἐξαίσιον ἀεί ποτε
[78, 34]	Ἰουλιανοῦ κεφαλήν (εὑρέθη γὰρ κεκρυμμένος	που	καὶ ἐσφάγη) κομίζων ἐν ὀθονίοις
[78, 39]	ὁδοῖς κἀν τῇ πόλει, ὥς	που	καὶ εὐνοίας ἑκατέρῳ τις αὐτῶν
[78, 14]	ληρεῖν δέ πως ἔδοξεν, ὥσπερ	που	καὶ ὁ Μακρῖνος τὸ μέγιστον
[78, 25]	Μακρῖνος ἐπὶ πολὺ περιοίσειν, ὥς	που	καὶ προεδηλώθη αὐτῷ. ἡμίονός τε
[78, 40]	ὄνομα πρότερον ἠπίστατο, κατελύθη, ὥς	που	καὶ τὸ μαντεῖον αὐτῷ προεμήνυσε,
[78, 25]	καὶ σφοδροτάτη γενομένη ἠδυνήθη· οὕτω	που	καὶ τὸ ὕδωρ ἑκάτερον ὑπὸ
[78, 38]	καὶ ἐν τρυφῇ βεβιωκώς· οὕτω	που	μεγάλη τύχη πρὸς πάντα ἁπλῶς
[78, 40]	καὶ τέσσαρα ἦγεν ἔτη, τριῶν	που	μηνῶν δέοντα ἢ πέντε) καὶ
[78, 41]	καὶ ὁ υἱὸς προσαπώλετο. ~οὕτω	που	οὐδεὶς οὐδὲ τῶν σφόδρα δοκούντων
[78, 20]	τοῦτον ἔχοντες πάντα ἔχομεν" οὕτως	που	πολὺ τοῖς ἀνθρώποις καὶ αἰδοῦς
[78, 2]	γραφέντι οἱ ἐνέτυχον. οὕτω γάρ	που	πρὸς πάντας τοὺς βουλευτὰς διακείμενος
[78, 15]	οὐκ ὀρθῶς ἐπεξῄει. πάντα γάρ	που	τἀναντία αὐτὸν ἐχρῆν, εἰδότα ὅστις
[78, 10]	αὐτοῦ καὶ οἱ Καισάρειοι· οὕτω	που	φονικῷ δαίμονι καὶ ἐς τοὺς
[78, 15]	μέντοι καὶ ἀπὸ τοῦ ἀνθρωπίνου	τρόπου,	ἐπεὶ ἐν κινδύνῳ μεγάλῳ ἐγεγόνει,
[78, 38]	ὃ παρέζωστο, ὤφθη σφίσιν ἐπὶ	ἵππου	θείᾳ τινὶ φορᾷ ὡς καὶ
[78, 5]	Κάρρας, καὶ κατελθόντα ἀπὸ τοῦ	ἵππου	ὅπως ἀποπατήσει, προσελθὼν ὁ Μαρτιάλιος
[78, 7]	ἐν τῇ Ῥώμῃ δαίμων τις	ἀνθρώπου	σχῆμα ἔχων ὄνον ἔς τε
[78, 19]	ἐν τῇ Ῥώμῃ ὑπὸ τοῦ	Ἀλεξάνδρου	αὐτῷ ἀνατεθέντων καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ
[78, 34]	πολλαχόθι πρός τε τὴν πρώτην	ἑκατέρου	περὶ τοῦ ἑτέρου πέμψιν καὶ
[78, 34]	τὴν πρώτην ἑκατέρου περὶ τοῦ	ἑτέρου	πέμψιν καὶ πρὸς τὰς συνεχεῖς
[78, 22]	Ἀσίαν, καίπερ παροφθέντι τὴν τοῦ	κλήρου	τάξιν ὑπὸ τοῦ Σεουήρου, ἐνεχείρισεν·
[78, 30]	ὥστε τοῦτο δὴ τὸ τοῦ	Ὁμήρου	διὰ στόματος ἀεὶ ποιεῖσθαι ἀμφὶ
[78, 19]	στέλλοντο τι παραιτήσει τῶν τοῦ	Σεουήρου	Ἀντωνίνου κα ξέφαινον κ γε
[78, 13]	τιμὰς ἐσχήκοι, ὅπερ ἐπὶ τοῦ	Σεουήρου	ἀρξάμενον καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ
[78, 8]	δὲ ἱπποδρομίᾳ τῇ τῆς τοῦ	Σεουήρου	ἀρχῆς ἕνεκα ποιουμένῃ κατέπεσε μὲν
[78, 11]	τετάρτῃ ἡμέρᾳ, ἣ τὰ τοῦ	Σεουήρου	γενέθλια ἦν, αὐτοκράτωρ τε ὑπ´
[78, 17]	εἰπὼν αὐτάρκως αὐτὴν τῇ τῶν	Σεουήρου	γενεσίων θέᾳ τετιμῆσθαι. τοῦ μέντοι
[78, 12]	ἐς τὸ ταχθὲν ὑπὸ τοῦ	Σεουήρου	εθε ~οὐ μὴν ἀλλ´ ἐπὶ
[78, 22]	τοῦ κλήρου τάξιν ὑπὸ τοῦ	Σεουήρου,	ἐνεχείρισεν· καὶ ἐπειδή γε βραχὺς
[78, 36]	ἄλλα ὅσα παρά τε τοῦ	Σεουήρου	καὶ τοῦ υἱέος αὐτοῦ πρὸς
[78, 13]	τε τοῦτο κριθέντα ὑπὸ τοῦ	Σεουήρου	καίτοι καὶ τῷ βασιλικῷ συνδεδικηκότα,
[78, 28]	τοῖς ἀρχαίοις τοῖς ὑπὸ τοῦ	Σεουήρου	καταδειχθεῖσιν καταλεχθήσοιντο· τούτους τε γάρ,
[78, 37]	ἀνεγνώσθη, περιστερά τις ἐπὶ εἰκόνα	Σεουήρου,	οὗ τὸ ὄνομα αὐτὸς ἑαυτῷ
[78, 11]	αὐτὸν σωθείς, πρὸς μὲν τοῦ	Σεουήρου	τοῖς ὀχήμασι τοῖς κατὰ τὴν
[78, 8]	πράσινοι στασιῶται, ἔπειτα κολοιὸν ἐπ´	ἄκρου	τοῦ ὀβελίσκου πάνυ σφόδρα κρώζοντα
[78, 22]	ἐς τὴν Ἀσίαν ἀντὶ τοῦ	Ἄσπρου	ἄρξων ἐπέμφθη. ἐκεῖνος {μὲν} γὰρ
[78, 40]	ἐσελθεῖν ἐσφάγη τε ὑπὸ Μαρκιανοῦ	Ταύρου	ἑκατοντάρχου, καὶ αὐτοῦ τὸ σῶμα
[78, 30]	τῆς Μαμαίας Γεσσίου τε Μαρκιανοῦ,	Σύρου	τε καὶ αὐτοῦ ἐξ Ἄρκης
[78, 41]	οἱ πάνυ εὖ πράττοντες ἐξ	ἴσου	τοῖς λοιποῖς αἰωροῦνται. καὶ ὁ
[78, 39]	πώποτε συνελήφθη τε ὑπ´ Αὐρηλίου	Κέλσου	ἑκατοντάρχου, καὶ μέχρι τῆς Καππαδοκίας
[78, 13]	καὶ περὶ ἑαυτοῦ καὶ περὶ	τοῦ	Ἀδουέντου πράξας, ἀλογώτατα Μάρκιόν τε
[78, 13]	ἄρχοντος αὐτῆς γεγονότα καὶ τότε	τοῦ	Ἀλβανίου στρατοπέδου ἄρχοντα. ~ταῦτά τε
[78, 19]	τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ ὑπὸ	τοῦ	Ἀλεξάνδρου αὐτῷ ἀνατεθέντων καὶ αὐτῷ
[78, 28]	τὸ μὲν πρῶτον ὑπό τε	τοῦ	ἀμάχου καὶ ὑπὸ δέους τὸ
[78, 24]	ἐπὶ μέγα ἀρθεῖσα, κἀν τῇ	τοῦ	ἀνδρὸς ἡγεμονίᾳ περιαλγῶς πάνυ διὰ
[78, 15]	περιέποντες; οὐ μέντοι καὶ ἀπὸ	τοῦ	ἀνθρωπίνου τρόπου, ἐπεὶ ἐν κινδύνῳ
[78, 37]	Διαδουμενιανοῦ προσηγορίας ἐπεμνήσθη, τὴν δὲ	τοῦ	Ἀντωνίνου, καίπερ ἔχοντος αὐτοῦ καὶ
[78, 19]	Μακρίνου, ἀποδεδειγμένον καὶ προσέτι τὸ	τοῦ	Ἀντωνίνου ὄνομα προσειληφότα ἔμαθον (ταῦτα
[78, 11]	ὁδὸν διαθέουσιν ἐπετάχθη, πρὸς δὲ	τοῦ	Ἀντωνίνου ὀνόματά τινα ἐπιτροπείας ὀλιγοχρονίου
[78, 24]	τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς ἐς τὸ	τοῦ	Ἀντωνίνου τεμένισμα μετεκομίσθη. ~ἔμελλεν δ´
[78, 8]	δι´ ἐκείνου τὸν Μαρτιάλιον τὸν	τοῦ	Ἀντωνίνου φονέα ὡς καὶ ἐξ
[78, 6]	ἡμέρας τέσσαρας (τῇ γὰρ τετράδι	τοῦ	Ἀπριλίου ἐγεγέννητο) καὶ αὐταρχήσας ἔτη
[78, 5]	ἐπράχθη δὲ ὧδε. τῇ ὀγδόῃ	τοῦ	Ἀπριλίου ἐξορμήσαντά τε αὐτὸν ἐξ
[78, 8]	ποιουμένῃ κατέπεσε μὲν καὶ τὸ	τοῦ	Ἄρεως ἄγαλμα πομπεῦον, ἀλλὰ τοῦτο
[78, 13]	Παννονικῷ ἐστρατευμένον καὶ θυρωρόν ποτε	τοῦ	ἄρχοντος αὐτῆς γεγονότα καὶ τότε
[78, 22]	Ἀνίκιος ἐς τὴν Ἀσίαν ἀντὶ	τοῦ	Ἄσπρου ἄρξων ἐπέμφθη. ἐκεῖνος {μὲν}
[78, 30]	ἀρρωστίας ὤφθη συναιρούμενος· τὰ δὲ	τοῦ	αυ. αὐτοῦ, ἐπ. ἐτελεύτησεν, ~Εὐτυχιανός
[78, 19]	ἐν τῷ βουλευτηρίῳ μὴ κελεύοντος	τοῦ	αὐτοκράτορος γενέσθαι) ὁ δὲ δῆμος,
[78, 3]	τὴν τοῦ ὅπλου δόξαν χωρὶς	τοῦ	βάρους αὐτοῦ ἔχων μήτε ἐπιβουλεύηται
[78, 24]	μὴ καὶ ἡδονή τις αὐτοῖς	τοῦ	βίου καὶ ἀληθὴς καὶ ἀκήρατος
[78, 19]	πρώτην οὔτε τοῦ ἱππικοῦ οὔτε	τοῦ	βουλευτικοῦ τε τόν τε αὐτοκράτορα
[78, 24]	τὴν Ῥώμην ἀναχθὲν ἐν τῷ	τοῦ	Γαΐου τοῦ τε Λουκίου μνήματι
[78, 39]	τοῦ Ψευδαντωνίνου ἡλικίαν τό τε	τοῦ	Γάννυ καὶ τοῦ Κωμάζοντος αὐτεπίτακτον
[78, 24]	καὶ ἐκεῖνα, ὥσπερ καὶ τὰ	τοῦ	Γέτα ὀστᾶ, πρὸς τῆς Μαίσης
[78, 9]	οἶκος πᾶς βήσεται δι´ αἵματος"	~τοῦ	δ´ οὖν Ἀντωνίνου τό τε
[78, 11]	τῷ ἐς τὸ παλάτιον ὑπὸ	τοῦ	δαιμονίου ἐσαχθέντι εἰκασθῆναι· τά τε
[78, 18]	τὸ καθεστηκός, οὐχ ὅτι ἐκ	τοῦ	δημοσίου τοῦ τῶν Ῥωμαίων, ἀλλὰ
[78, 39]	τε τῆς βουλῆς καὶ παρὰ	τοῦ	δήμου βοηθείας τινὸς τευξόμενος. καὶ
[78, 17]	ὅτι τῆς τε γερουσίας καὶ	τοῦ	δήμου τὴν ἀτιμίαν αὐτοῦ ἔργον
[78, 19]	μέγα ἀνεβόησεν ἐν τῇ τῶν	τοῦ	Διαδουμενιανοῦ γενεθλίων ἱπποδρομίᾳ, ἣ τῇ
[78, 37]	διηγήσει τῶν πεπραγμένων τῆς μὲν	τοῦ	Διαδουμενιανοῦ προσηγορίας ἐπεμνήσθη, τὴν δὲ
[78, 28]	τε τοῦ χρόνου καὶ ὑπὸ	τοῦ	ἔθους οὐδὲν νεοχμώσειν, καὶ τοὺς
[78, 39]	τῶν Πάρθων βασιλέα διά τε	τοῦ	Ἐπαγάθου καὶ δι´ ἄλλων τινῶν
[78, 39]	τῆς τε Βιθυνίας μέχρι Ἐριβώλου	τοῦ	ἐπινείου τοῦ κατ´ ἀντιπέρας τῆς
[78, 39]	ἐτόλμησεν αὐτοῦ· ὡς δὲ ἐκ	τοῦ	Ἐριβώλου διαπλέων ἐς τὴν Χαλκηδόνα
[78, 34]	τε τὴν πρώτην ἑκατέρου περὶ	τοῦ	ἑτέρου πέμψιν καὶ πρὸς τὰς
[78, 32]	ποιεῖτε; τί δὲ οὕτω τῷ	τοῦ	εὐεργέτου ὑμῶν ὑεῖ μάχεσθε" ἐκβοῶντες,
[78, 40]	υἱὸς αὐτοῦ ἑαλώκει (διὰ γὰρ	τοῦ	Ζεύγματος αὐτόν, δι´ οὗ πρότερον
[78, 31]	προ καί τι καὶ ὑπὸ	τοῦ	Ἡλίου, ὃν Ἐλεγάβαλον ἐπικαλοῦσι καὶ
[78, 7]	ῥήματι ἄντικρυς χρησάμενοι, ὅτι αἱ	τοῦ	ἥπατος τοῦ ἱερείου πύλαι κέκλεινται.
[78, 25]	φέρειν, ὅτι καὶ τὴν ἱπποδρομίαν	τοῦ	Ἡφαίστου κατελελύκει, ἔδοξεν. ἔκ τε
[78, 23]	οὕτω παραχρῆμα, ἅμα τῇ πύστει	τοῦ	θανάτου αὐτοῦ, διετέθη ὥστε καὶ
[78, 7]	οὕτως ἔσχε, καὶ ὀλίγον πρὸ	τοῦ	θανάτου αὐτοῦ ἔν τε τῇ
[78, 23]	ἀκηκοώς, ἐπέστειλε, θαρσήσασα τήν τε	τοῦ	θανάτου ἐπιθυμίαν κατέθετο, καὶ μηδὲν
[78, 12]	χρημάτων ἐς αὐτὸν τηνι αἰτίαν	τοῦ	θανάτου τοῦ Καρακάλλου τρέψας τὸ
[78, 23]	νω τις οφθη ατο παν	του	ιέναι μη μην ἀνελ σθῇ
[78, 7]	χρησάμενοι, ὅτι αἱ τοῦ ἥπατος	τοῦ	ἱερείου πύλαι κέκλεινται. ἀφ´ οὗ
[78, 34]	Ψευδαντωνίνου οὖσαν· καὶ γὰρ τῷ	τοῦ	Ἰουλιανοῦ δακτυλίῳ ἐσεσήμαντο. καὶ ὁ
[78, 32]	τοὺς μὲν ἐπιτεταγμένους σφίσιν πλὴν	τοῦ	Ἰουλιανοῦ (διέδρα γάρ) ἀποκτεῖναι, ἑαυτοὺς
[78, 34]	τις τῶν ἀφεστηκότων προσῆλθεν, τὴν	τοῦ	Ἰουλιανοῦ κεφαλήν (εὑρέθη γὰρ κεκρυμμένος
[78, 35]	Βασιλιανός, ὃν καὶ ἐς τὴν	τοῦ	Ἰουλιανοῦ χώραν ἔπαρχον ὁ Μακρῖνος
[78, 19]	ἐφρόντισαν οὐδὲν τὴν πρώτην οὔτε	τοῦ	ἱππικοῦ οὔτε τοῦ βουλευτικοῦ τε
[78, 5]	ἐς Κάρρας, καὶ κατελθόντα ἀπὸ	τοῦ	ἵππου ὅπως ἀποπατήσει, προσελθὼν ὁ
[78, 19]	σφίσιν. καὶ ταῦτα μὲν ἔξω	τοῦ	καθεστηκότος ἐγένετο (οὐ γὰρ ἦν
[78, 15]	περιβοήτους ἐπὶ πονηρίᾳ ἐν τῇ	τοῦ	Καρακάλλου ἀρχῇ γενομένους διὰ τὸ
[78, 16]	ἐπι έγραψεν ἁπλῶς οἱ πρὸ	τοῦ	Καρακάλλου αὐτοκράτορες, ο καὶ διὰ
[78, 30]	ὁ γὰρ Ἀουῖτος παρὰ μὲν	τοῦ	Καρακάλλου ἐς Κύπρον ἐκ τῆς
[78, 14]	Ἄδουεντος τοῖς στρατιώταις μετὰ τὸν	τοῦ	Καρακάλλου θάνατον εἰπεῖν ὅτι ἐμοὶ
[78, 21]	ἐφ´ οἷς ἀμφοτέροις ὑπὸ μὲν	τοῦ	Καρακάλλου μεγάλως ἐτιμήθη καὶ ἐς
[78, 32]	τοῦ τείχους, καὶ εἰκόνας τινὰς	τοῦ	Καρακάλλου παιδικὰς ὡς καὶ προσφερεῖς
[78, 22]	(τὴν γὰρ παραίτησιν, ᾗ παρὰ	τοῦ	Καρακάλλου παρῄτητο, ἐς αὑτὸν ἐλθοῦσαν
[78, 12]	περὶ τὰς ἐλευθερίας καταδειχθέντα ὑπὸ	τοῦ	Καρακάλλου παύσας, καὶ τὸν Αὐρηλιανὸν
[78, 12]	αὐτὸν τηνι αἰτίαν τοῦ θανάτου	τοῦ	Καρακάλλου τρέψας τὸ δ. καὶ
[78, 23]	ἤδη τρόπον τινὰ καὶ ὑπὸ	τοῦ	καρκίνου, ὃν ἐν τῷ μαστῷ
[78, 39]	Βιθυνίας μέχρι Ἐριβώλου τοῦ ἐπινείου	τοῦ	κατ´ ἀντιπέρας τῆς τῶν Νικομηδέων
[78, 11]	κινδυνεύσας, καὶ παρὰ δόξαν ὑπὸ	τοῦ	Κίλωνος ἐξαιτησαμένου αὐτὸν σωθείς, πρὸς
[78, 22]	τὴν Ἀσίαν, καίπερ παροφθέντι τὴν	τοῦ	κλήρου τάξιν ὑπὸ τοῦ Σεουήρου,
[78, 40]	προσήχθησαν, ἀποθανεῖν τε ἐκελεύσθη τὴν	τοῦ	κολάσαι πάντα τινὰ Ῥωμαίων ἀπολῦσαί
[78, 25]	πᾶσαν καὶ τὰ ἐν τῷ	τοῦ	κύκλου ἐδάφει πάντα κατακαυθῆναι, κἀκ
[78, 39]	τό τε τοῦ Γάννυ καὶ	τοῦ	Κωμάζοντος αὐτεπίτακτον σκοπούντων, ἐποίει, ὥστε
[78, 7]	θύρας τινὸς ἐξῆλθε, μηδὲν μηδὲ	τοῦ	λέοντος, ὃν καὶ Ἀκινάκην ὠνόμαζε
[78, 7]	δύο. ~καί μοι καὶ ἐνταῦθα	τοῦ	λόγου θαυμάσαι πάμπολλα ἐπέρχεται. ὅ
[78, 31]	στρατιώτας ἅμα τῇ ἕῳ τῆς	τοῦ	Μαΐου ἑκκαιδεκάτης, γλιχομένους τινὰ ἀφορμὴν
[78, 35]	διαθρυλοῦντες. ἐπεὶ δὲ τῆς ἥττης	τοῦ	Μακρίνου ἀγγελία ἀφίκετο, στάσις ἰσχυρὰ
[78, 19]	αὐτὸν διῄει, ἔργῳ δὲ ὑπὸ	τοῦ	Μακρίνου, ἀποδεδειγμένον καὶ προσέτι τὸ
[78, 32]	τὸ συμμαχικὸν πεμφθέντες προθυμότατα ὑπὲρ	τοῦ	Μακρίνου, ἅτε καὶ ὁμοεθνοῦς σφίσιν
[78, 35]	Σεκοῦνδος, καίπερ βουλευτής τε ὑπὸ	τοῦ	Μακρίνου γεγονὼς καὶ τῆς Φοινίκης
[78, 16]	δέ τις τὰ αὐτοῦ ποτε	τοῦ	Μακρίνου γράμματα, τῷ σύγκλητόν τε
[78, 37]	Ψευ| δαντωνῖνος εὑρὼν ἐν τοῖς	τοῦ	Μακρίνου κιβωτίοις μηδέπω α αὐτὸς
[78, 27]	πεμφθὲν αὐτῷ τὸ διάδημα παρὰ	τοῦ	Μακρίνου λαβόντος, καὶ τὴν μητέρα,
[78, 9]	μὲν εἰρήνης, ἧς ἀντήλπισαν παρὰ	τοῦ	Μακρίνου λήψεσθαι, μὴ τυχεῖν, τῶν
[78, 6]	καὶ τὸ τῶν φαρμάκων παρὰ	τοῦ	Μακρίνου· πολλὰ γὰρ καὶ ποικίλα
[78, 14]	ἡ μοναρχία ἅτε καὶ πρεσβεύοντι	τοῦ	Μακρίνου προσήκει, ἐπεὶ δ´ ὑπεργήρως
[78, 34]	αὐτὸς δὲ ἀτολμήσας περαιτέρω χωρὶς	τοῦ	Μακρίνου προχωρῆσαι μετεπέμψατο αὐτόν. καὶ
[78, 22]	πρῶτον καὶ πάνυ πολλῆς παρὰ	τοῦ	Μακρίνου τιμῆς, ὡς καὶ καταστῆσαι
[78, 26]	ήθει αὐτῶν βιασθέντες καὶ τῇ	τοῦ	Μακρίνου φυγῇ ἀθυμήσαντες ἐνικήθησαν. κἀκ
[78, 26]	ἣν πολλὴν ἠθροίκει, θαρρῶν, καὶ	τοῦ	Μακρίνου ὡς καὶ παρὰ τὴν
[78, 31]	ἄλλους τέ τινας καὶ θυγατέρα	τοῦ	Μαρκιανοῦ γαμβρόν τε ἐφόνευσεν, ~δυνηθεὶς
[78, 22]	ἐπαύσαντο ὑπὲρ τὰ νομισθέντα ὑπὸ	τοῦ	Μάρκου δικάζοντες. Δομίτιός τέ τις
[78, 7]	καὶ πρὸς τὸν Ἀντωνῖνον ὑπὸ	τοῦ	Ματερνιανοῦ πεμφθείς ἀπέρχομαι μέν" ἔφη
[78, 19]	τ. προσυποπτεύ. κάζοντο, ᾐσχύνθησαν, καὶ	τοῦ	μὲν Καρακάλλου οὐδὲν μᾶλλον ἐ.
[78, 17]	τῶν Σεουήρου γενεσίων θέᾳ τετιμῆσθαι.	τοῦ	μέντοι Ταραύτου οὐδεμίαν μνείαν οὔτ´
[78, 31]	αὐτο τας ἐμμελε ας ἐπὶ	του	νων αυτω προσωνομ. τε τῶν
[78, 8]	στασιῶται, ἔπειτα κολοιὸν ἐπ´ ἄκρου	τοῦ	ὀβελίσκου πάνυ σφόδρα κρώζοντα ἰδόντες
[78, 1]	καὶ ἐξ ἡμισείας αὐτὸν μετὰ	τοῦ	οἴνου ληψόμενοι. οὕτω γὰρ καὶ
[78, 30]	ἐξετάραττεν, ὥστε τοῦτο δὴ τὸ	τοῦ	Ὁμήρου διὰ στόματος ἀεὶ ποιεῖσθαι
[78, 3]	εἶδος πεποιημένους ἐνδύνειν, ἵνα τὴν	τοῦ	ὅπλου δόξαν χωρὶς τοῦ βάρους
[78, 25]	εἰπεῖν ὕδατος ῥέοντος, οὔθ´ ἡ	τοῦ	οὐρανίου ἐπίρροια πλείστη τε καὶ
[78, 40]	συνέλαβεν) ἔρριψέ τε αὑτὸν ἀπὸ	τοῦ	ὀχήματος (οὐ γὰρ ἐδέδετο) καὶ
[78, 23]	τῆς πληγῆς ἣν ἐπὶ τῷ	τοῦ	παιδὸς θανάτῳ κοψαμένη κατὰ τῶν
[78, 10]	καταστῆναι, προεδηλώθη τρόπον τινὰ παρὰ	τοῦ	πατρὸς αὐτοῦ ὅτι καὶ ταῦτα
[78, 19]	τῇ ἀγωνίᾳ λανθάνων καὶ ὑπὸ	τοῦ	πλήθους σφῶν μᾶλλον θρασυνόμενος, μέγα
[78, 18]	~οὐ μὴν οὔτε ἐκείνῳ τὸ	τοῦ	πολεμίου ὄνομα προσέθεσαν, καίτοι τὸν
[78, 28]	ταὐτῷ τρόπον τινὰ διατριβή, ἣν	τοῦ	πολέμου ἕνεκα χειμάζοντες ἐν τῇ
[78, 29]	καινοτομηθήσεσθαι (τότε γὰρ διὰ τὴν	τοῦ	πολέμου χρείαν κολακεύεσθαι ἐδόκουν) τὸ
[78, 11]	τά τε ἄλλα ἐπαγγειλάμενος καὶ	τοῦ	πολέμου, ᾧ μάλιστα ἐβαρύνοντο, ἀπαλλάξειν
[78, 21]	τινας καὶ τὸν Βάσσον τὸν	τοῦ	Πομπωνίου παῖδα, ᾧ τῆς Μυσίας
[78, 12]	παρα. τονως σφῶν τα ὡ.	του	προ. πάμπολλα καὶ ἔπιπλα καὶ
[78, 19]	ἐξεῖναί οἱ μηδεμίαν ψῆφον περί	του	προθεῖναι, ἵνα μὴ ὁ νήσῃ
[78, 7]	γε καὶ ἤκουσα, πάντα τὸν	τοῦ	Σαράπιδος ναὸν ἔνδοθεν κατασχὸν ἄλλο
[78, 22]	καὶ διὰ τοῦθ´ ὕστερον παρὰ	τοῦ	Σαρδαναπάλλου τὸ ἔθνος ἀπέλαβεν. ταῦτα
[78, 19]	ἄλλως στέλλοντο τι παραιτήσει τῶν	τοῦ	Σεουήρου Ἀντωνίνου κα ξέφαινον κ
[78, 13]	ὑπατευκότων τιμὰς ἐσχήκοι, ὅπερ ἐπὶ	τοῦ	Σεουήρου ἀρξάμενον καὶ ὁ υἱὸς
[78, 8]	τῇ δὲ ἱπποδρομίᾳ τῇ τῆς	τοῦ	Σεουήρου ἀρχῆς ἕνεκα ποιουμένῃ κατέπεσε
[78, 11]	τῇ τετάρτῃ ἡμέρᾳ, ἣ τὰ	τοῦ	Σεουήρου γενέθλια ἦν, αὐτοκράτωρ τε
[78, 12]	στρατευομένων ἐς τὸ ταχθὲν ὑπὸ	τοῦ	Σεουήρου εθε ~οὐ μὴν ἀλλ´
[78, 22]	τὴν τοῦ κλήρου τάξιν ὑπὸ	τοῦ	Σεουήρου, ἐνεχείρισεν· καὶ ἐπειδή γε
[78, 36]	τις ἄλλα ὅσα παρά τε	τοῦ	Σεουήρου καὶ τοῦ υἱέος αὐτοῦ
[78, 13]	διά τε τοῦτο κριθέντα ὑπὸ	τοῦ	Σεουήρου καίτοι καὶ τῷ βασιλικῷ
[78, 28]	ἐπὶ τοῖς ἀρχαίοις τοῖς ὑπὸ	τοῦ	Σεουήρου καταδειχθεῖσιν καταλεχθήσοιντο· τούτους τε
[78, 11]	ἐξαιτησαμένου αὐτὸν σωθείς, πρὸς μὲν	τοῦ	Σεουήρου τοῖς ὀχήμασι τοῖς κατὰ
[78, 19]	ἣ τῇ τετάρτῃ καὶ δεκάτῃ	τοῦ	Σεπτεμβρίου ἡμέρᾳ ἐγίγνετο, ἄλλα τε
[78, 40]	ἀπεδέδεικτο, διελαύνοντα Κλαύδιος Πολλίων ὁ	τοῦ	στρατοπέδου ἑκατόνταρχος συνέλαβεν) ἔρριψέ τε
[78, 23]	ἐ Μακρίνου κοι κατα ι	τοῦ	τἀναντία πράττειν δοκεῖν ε ξειν
[78, 15]	τὴν διὰ βραχέος παρ´ ἐλπίδα	τοῦ	Ταραύτου ἀπαλλαγὴν καὶ πρὸς τὴν
[78, 12]	τὰς περιττὰς τὰ πολλὰ τῶν	τοῦ	Ταραύτου αχθέντων το τῶν ἀγώνων
[78, 36]	τὴν αὔξησιν αὐτῆς τὴν ὑπὸ	τοῦ	Ταραύτου γενομένην τείνειν) οὔτε μὴ
[78, 11]	τῆς αὐταρχίας ἐλπίδα ζῶντος ἔτι	τοῦ	Ταραύτου, δι´ ὅπερ εἶπον, ἐνεβάλετο,
[78, 33]	καὶ ἐκ τούτου γνήσιος ἔκγονος	τοῦ	Ταραύτου εἶναι δόξων. τα γε
[78, 28]	τοῖς στρατιωτικοῖς ὑπηρετήμασιν, ἃ παρὰ	τοῦ	Ταραύτου εὕρηντο, στέρησις, καίπερ μηδὲν
[78, 18]	ὅτι προκαταληφθέντες τῇ διὰ τὸν	τοῦ	Ταραύτου θάνατον χαρᾷ οὐδὲ ἐννοῆσαί
[78, 10]	καὶ συγγράψῃς" τοιοῦτος μὲν ὁ	τοῦ	Ταραύτου καὶ βίος καὶ ὄλεθρος
[78, 23]	ἐκ ἡ δὲ Ἰουλία ἡ	τοῦ	Ταραύτου μήτηρ ἔτυχε μὲν ἐν
[78, 32]	Εὐτυχιανὸς τὸν Φῆστον, κατὰ τὸν	τοῦ	Ταραύτου πρόκοιτον ἀντωνομάσθη, ἔπεισεν ἀποσφάξαι
[78, 20]	οἱ Περγαμηνοί, στερηθέντες ὧν παρὰ	τοῦ	Ταραύτου πρότερον εἰλήφεσαν, πολλὰ καὶ
[78, 13]	ἐκπεσόντα, καὶ μετὰ τοῦτο ὑπὸ	τοῦ	Ταραύτου σὺν τοῖς ἄλλοις καταχθέντα,
[78, 17]	ἐν τοῖς στρατεύμασιν ὄντος, ἠθέλησε.	τοῦ	τε γὰρ πολέμου αἰτιώτατον αὐτὸν
[78, 31]	τέλους βουλευτάς τε Ἐμεσηνοὺς ρος	τοῦ	τε γὰρ Ταραύτου υἱὸν αὐτὸν
[78, 35]	ἀφίκετο, στάσις ἰσχυρὰ ἐγένετο καὶ	τοῦ	τε δήμου πολλοὶ καὶ τῶν
[78, 24]	ἀναχθὲν ἐν τῷ τοῦ Γαΐου	τοῦ	τε Λουκίου μνήματι κατετέθη· ὕστερον
[78, 23]	ν γνώμης ειτο φοβηθεῖσα μὴ	τοῦ	τε ὀνόματος τοῦ τῆς Αὐγούστης
[78, 27]	Ἀρμένιον πολεμωθέντα, ὥσπερ εἶπον, κατέστη,	τοῦ	{τε} Τιριδάτου πεμφθὲν αὐτῷ τὸ
[78, 19]	μὲν ἵνα μὴ δόξῃ τὴν	τοῦ	τεθνηκότος μνήμην παντάπασιν ἀτιμάζειν, καὶ
[78, 32]	πάντας ἐκείνους, ἆθλόν σφισι τὴν	τοῦ	τεθνήξοντος ἑκάστῳ οὐσίαν τε καὶ
[78, 32]	αὐτοῖς καὶ τὸ παιδίον ἀπὸ	τοῦ	τείχους ἐδημηγόρησεν ὑπόβλητα, τόν τε
[78, 32]	Ἀντωνῖνον ἤδη προσηγόρευον, περιφέροντες ὑπὲρ	τοῦ	τείχους, καὶ εἰκόνας τινὰς τοῦ
[78, 23]	φοβηθεῖσα μὴ τοῦ τε ὀνόματος	τοῦ	τῆς Αὐγούστης στερηθῇ καὶ ἐς
[78, 14]	τὴν τῆς πόλεως ἀρχὴν πρὸ	τοῦ	τῆς ὑπατείας ἔργου εἰλήφει, τοῦτ´
[78, 4]	ἕτερα δὲ ὑπὸ Οὐλπίου Ἰουλιανοῦ	τοῦ	τότε τὰς τιμήσεις ἐγκεχειρισμένου δι´
[78, 18]	οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ δημοσίου	τοῦ	τῶν Ῥωμαίων, ἀλλὰ καὶ οἴκοθέν
[78, 26]	ἤδη προσιόντι ἡττήθη, μάχης περὶ	τοῦ	ὕδατος τοῖς στρατιώταις ἐν τῇ
[78, 23]	τὰ ἐν τῇ Ῥώμῃ περὶ	τοῦ	υἱέος αὐτῆς λεχθέντα ἤκουσεν, οὐκέτ´
[78, 36]	παρά τε τοῦ Σεουήρου καὶ	τοῦ	υἱέος αὐτοῦ πρὸς διαφθορὰν τῆς
[78, 37]	μετὰ τοῦτο, ὅτε τὰ περὶ	τοῦ	υἱέος ἔπεμψεν, οὔτε ὑπὸ τῶν
[78, 34]	δι´ ἐκείνην ἀλλ´ ἐς τὴν	τοῦ	υἱέος τιμὴν ἑστιᾶν αὐτοὺς νομισθείη.
[78, 28]	τὸ δὲ ἔπειτα ὑπό τε	τοῦ	χρόνου καὶ ὑπὸ τοῦ ἔθους
[78, 27]	οἱ στρατιῶται αὐτοῦ τῇ τε	τοῦ	χρόνου τριβῇ, ὃν πολὺν ἀπ´
[78, 38]	συνεχέστατα ἀπεκάλει, καὶ τὴν ἡλικίαν	τοῦ	Ψευδαντωνίνου διέβαλλε, πολὺ νεώτερον αὐτοῦ
[78, 35]	καὶ διὰ τοῦτο καὶ τοὺς	τοῦ	Ψευδαντωνίνου δρομοκήρυκας ἀπέκτειναν. μέχρι μὲν
[78, 38]	Δία καὶ ὅτε περὶ τῆς	τοῦ	Ψευδαντωνίνου ἐπαναστάσεως ἐπέστειλεν, εἶπον μέν
[78, 39]	Σύρων τόλμημα καὶ πρὸς τὴν	τοῦ	Ψευδαντωνίνου ἡλικίαν τό τε τοῦ
[78, 36]	μὲν καὶ τῇ βουλῇ περὶ	τοῦ	Ψευδαντωνίνου ὅσα καὶ τοῖς ἑκασταχόθι
[78, 34]	σφόδρα σχοινίοις καταδεδεμένην ὡς καὶ	τοῦ	Ψευδαντωνίνου οὖσαν· καὶ γὰρ τῷ
[78, 39]	καὶ ἐπελθόντων καὶ τῶν ὑπὸ	τοῦ	Ψευδαντωνίνου πεμφθέντων ἵνα νῦν εἰ
[78, 27]	ὥσπερ εἶπον, κατέστη, τοῦ {τε}	Τιριδάτου	πεμφθὲν αὐτῷ τὸ διάδημα παρὰ
[78, 23]	παραχρῆμα, ἅμα τῇ πύστει τοῦ	θανάτου	αὐτοῦ, διετέθη ὥστε καὶ πλήξασθαι
[78, 7]	ἔσχε, καὶ ὀλίγον πρὸ τοῦ	θανάτου	αὐτοῦ ἔν τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ
[78, 23]	ἐπέστειλε, θαρσήσασα τήν τε τοῦ	θανάτου	ἐπιθυμίαν κατέθετο, καὶ μηδὲν αὐτῷ
[78, 12]	ἐς αὐτὸν τηνι αἰτίαν τοῦ	θανάτου	τοῦ Καρακάλλου τρέψας τὸ δ.
[78, 9]	προσηγορίας τό τ´ εἶδος καὶ	σμικροτάτου	καὶ κακοειδεστάτου καὶ τὴν ψυχὴν
[78, 9]	τ´ εἶδος καὶ σμικροτάτου καὶ	κακοειδεστάτου	καὶ τὴν ψυχὴν καὶ θρασυτάτου
[78, 9]	κακοειδεστάτου καὶ τὴν ψυχὴν καὶ	θρασυτάτου	καὶ μιαιφονωτάτου. ~καὶ τὰ μὲν
[78, 9]	τὴν ψυχὴν καὶ θρασυτάτου καὶ	μιαιφονωτάτου.	~καὶ τὰ μὲν ἐκείνου, ὅπως
[78, 32]	τί δὲ οὕτω τῷ τοῦ	εὐεργέτου	ὑμῶν ὑεῖ μάχεσθε" ἐκβοῶντες, πάντας
[78, 30]	Σοαιμίδα καὶ Μαμαίαν, ἐξ Ἰουλίου	Ἀουίτου	ἀνδρὸς ὑπατευκότος, καὶ δύο ἐγγόνους
[78, 13]	περὶ ἑαυτοῦ καὶ περὶ τοῦ	Ἀδουέντου	πράξας, ἀλογώτατα Μάρκιόν τε Ἀγρίππαν
[78, 35]	χερσὶν ἀπόληται ἔκ τε τῆς	Αἰγύπτου	ἐξέδρα, καὶ ἐς τὴν Ἰταλίαν
[78, 25]	ὅτι καὶ τὴν ἱπποδρομίαν τοῦ	Ἡφαίστου	κατελελύκει, ἔδοξεν. ἔκ τε οὖν
[78, 19]	πάντων ἐρωτηθέντων περὶ τῶν τιμῶν	αὐτοῦ	ἄλλοι τε ἀμφιβόλως ἀπεκρίναντο καὶ
[78, 5]	ὁ Ἀντωνῖνος ἐξαίφνης, τῶν γενεθλίων	αὐτοῦ,	ἄλλον κατ´ ἄλλην πρόφασιν, ὡς
[78, 38]	χαρίζεσθαι. τὸ δὲ δὴ στράτευμα	αὐτοῦ	ἀσθενέστατα ἠγωνίσατο, καὶ εἴ γε
[78, 7]	ἔφθειρεν, καὶ μετὰ τοῦτο παυσαμένου	αὐτοῦ	ἀστέρες πολλοὶ ἐφάνησαν· καὶ ἐν
[78, 41]	ὀνείδει καὶ ἐν παθήματι ἀξιωτάτῳ	αὐτοῦ	γενέσθαι. τῆς γὰρ μοναρχίας, μηδ´
[78, 2]	γὰρ τῷ βιβλίῳ τῷ περὶ	αὐτοῦ	γραφέντι οἱ ἐνέτυχον. οὕτω γάρ
[78, 4]	Μακρῖνος μὴ καὶ διαφθαρῇ ὑπ´	αὐτοῦ	διά τε τοῦτο καὶ ὅτι
[78, 4]	τὸν ἔπαρχον καὶ τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	Διαδουμενιανὸν αὐταρχῆσαι δεῖ, καὶ τοῦτο
[78, 23]	ἅμα τῇ πύστει τοῦ θανάτου	αὐτοῦ,	διετέθη ὥστε καὶ πλήξασθαι ἰσχυρῶς
[78, 40]	μαθὼν ὅτι καὶ ὁ υἱὸς	αὐτοῦ	ἑαλώκει (διὰ γὰρ τοῦ Ζεύγματος
[78, 3]	ἔτι, ἃ πολλὰ ἀεὶ παρ´	αὐτοῦ	ἐλάμβανον, προτιμᾶν, αἰσθόμενοι, ἐπήρθησαν ὡς
[78, 20]	ἥκιστα καὶ οἱ στρατιῶται κατεφρόνησαν	αὐτοῦ,	ἐν οὐδενὶ λόγῳ τὰ ἐπὶ
[78, 27]	τὰ χωρία ὅσα ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ ἐκέκτητο, τό
[78, 37]	οὐ μὴν οὐδὲ τὸ ὄνομα	αὐτοῦ	ἐν τῷ τῆς ἐπιστολῆς προοιμίῳ,
[78, 7]	καὶ ὀλίγον πρὸ τοῦ θανάτου	αὐτοῦ	ἔν τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ πῦρ
[78, 30]	τε Μαρκιανοῦ, Σύρου τε καὶ	αὐτοῦ	ἐξ Ἄρκης πόλεως ὄντος καὶ
[78, 30]	συναιρούμενος· τὰ δὲ τοῦ αυ.	αὐτοῦ,	ἐπ. ἐτελεύτησεν, ~Εὐτυχιανός τις ἔν
[78, 13]	Σεουήρου ἀρξάμενον καὶ ὁ υἱὸς	αὐτοῦ	ἐπεποιήκει. τοῦτο γὰρ δὴ νομιμώτατα
[78, 15]	ἤρξατο, καὶ τῶν διαμεμφομένων τι	αὐτοῦ	ἐπεστρέφετο. τὸν μὲν γὰρ Ματερνιανὸν
[78, 10]	μὲν καὶ οἱ τῆς κατ´	αὐτοῦ	ἐπιβουλῆς μετασχόντες, οἱ μὲν εὐθὺς
[78, 17]	καὶ τοῦ δήμου τὴν ἀτιμίαν	αὐτοῦ	ἔργον γενέσθαι μᾶλλον ἢ ἑαυτοῦ,
[78, 18]	ἐννοῆσαί τι περὶ τῆς ταπεινότητος	αὐτοῦ	ἐσχόλασαν, ἀλλ´ ἀγαπητῶς αὐτὸν ἐς
[78, 3]	ὅπλου δόξαν χωρὶς τοῦ βάρους	αὐτοῦ	ἔχων μήτε ἐπιβουλεύηται καὶ θαυμάζηται.
[78, 17]	εἰκὸς ἦν, καὶ τῷ υἱεῖ	αὐτοῦ	ἐψηφίσθη· εὐπατρίδης τε γὰρ καὶ
[78, 10]	Ῥωμαίων δύναμιν ἐξωπλισμένην ὁρᾶν τεθνηκότος	αὐτοῦ	ἤδη ἔδοξα, καὶ ἐνταῦθα τὸν
[78, 17]	τις δημοσίᾳ τι τοιοῦτο κατ´	αὐτοῦ	θρασύνασθαι ὥστε καὶ πολέμιον αὐτὸν
[78, 2]	τοὺς πάνυ συλλαμβάνεσθαί τε ὑπ´	αὐτοῦ	καὶ διὰ βασάνων ἐρωτᾶσθαι εἰ
[78, 10]	προσδιεφθάρησαν δὲ οἱ πάνυ ἑταῖροι	αὐτοῦ	καὶ οἱ Καισάρειοι· οὕτω που
[78, 38]	ἐκείνῳ μὲν τῷ τε ἀνεψιῷ	αὐτοῦ	καὶ ταῖς μητράσι τῇ τε
[78, 13]	ἄλλοις καταχθέντα, τάς τε διαγνώσεις	αὐτοῦ	καὶ τὰς ἐπιστολὰς διοικήσαντα, καὶ
[78, 37]	δὲ τοῦ Ἀντωνίνου, καίπερ ἔχοντος	αὐτοῦ	καὶ ταύτην, παρέλιπεν. ταῦτα μὲν
[78, 15]	δ´ ἄλλοις τοῖς τὴν δυσγένειαν	αὐτοῦ	καὶ τὴν παράλογον τῆς μοναρχίας
[78, 39]	ἐσελθών, ἔπειτα διαγγελθείσης τῆς ἥττης	αὐτοῦ,	καὶ φόνων ἐκ τούτου πολλῶν
[78, 19]	καὶ τὸν Διαδουμενιανὸν τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	Καίσαρα, λόγῳ μὲν ὑπὸ τῶν
[78, 15]	ἔσχον καιρὸν δι´ ὀλίγου οὕτως	αὐτοῦ	καταγνῶναι, καὶ διὰ τοῦτ´ ἰσχυρῶς
[78, 7]	ἐπέρχεται. ὅ τε γὰρ πατὴρ	αὐτοῦ	μέλλοντί οἱ ἐκ τῆς Ἀντιοχείας
[78, 31]	στρατόπεδον νυκτός, μήτε τῆς μητρὸς	αὐτοῦ	μήτε τῆς τήθης ἐπισταμένης, ἐσήγαγε,
[78, 1]	τὸ λάφυρον, καὶ κελευσθέντες ὑπ´	αὐτοῦ	νείμασθαι τὸν οἶνον τά τε
[78, 18]	τινά, καὶ τὸν τυχόντα, αἱρετώτερον	αὐτοῦ	νομίζοντες ἔσεσθαι. καί τι αὐτοὺς
[78, 18]	προσχήματι τῆς πρὸς τὸν Ἄρεα	αὐτοῦ	ὁμωνυμίας, καὶ ἐπαίνοις καὶ ἀγάλμασι
[78, 17]	ὅσα ἐδύναντο, τάς τε μιαιφονίας	αὐτοῦ	ὀνομαστὶ καταλέγοντες, καὶ πρὸς πάντας
[78, 10]	τρόπον τινὰ παρὰ τοῦ πατρὸς	αὐτοῦ	ὅτι καὶ ταῦτα γράψοιμι. ἐν
[78, 15]	ἔπραξεν. ~ἐκεῖνά τε οὖν τινες	αὐτοῦ	οὐκ ἀπεικότως ἐμέμφοντο, καὶ ὅτι
[78, 26]	ἐχρῆτο, καὶ ἤλπιζε καὶ ἄκοντος	αὐτοῦ	πάνθ´ ὅσα ἐβούλετο κατεργάσεσθαι) οὐδὲ
[78, 38]	τὴν ταπεινότητα καὶ τὴν μωρίαν	αὐτοῦ	πάντες κατέγνωμεν· τά τε γὰρ
[78, 22]	καὶ δῆτα, ὡς καὶ αὖθις	αὐτοῦ	παρεμένου διά τε γῆρας καὶ
[78, 25]	ὥστε τήν τε ἄνω περιβολὴν	αὐτοῦ	πᾶσαν καὶ τὰ ἐν τῷ
[78, 17]	συχναὶ καὶ ἐνδείξεις λαθρίους ἐπ´	αὐτοῦ	πεποιῆσθαι καὶ σεσυκοφαντηκέναι τινὰς ἐνομίζοντο.
[78, 37]	ἐκείνῃ ἐν ᾗ τὰ πρῶτα	αὐτοῦ	περὶ τῆς ἀρχῆς γράμματα ἡμῖν
[78, 25]	κτημάτων μάλιστα, ἐν τῇ ἀρχῇ	αὐτοῦ	πολλάκις, ὅπερ που καὶ αὐτὸ
[78, 14]	στρατοπέδου ἄρχοντα. ~ταῦτά τε οὖν	αὐτοῦ	πολλοὶ ᾐτιῶντο, καὶ ὅτι καὶ
[78, 16]	καὶ στρατηγὸς δέ τις τὰ	αὐτοῦ	ποτε τοῦ Μακρίνου γράμματα, τῷ
[78, 36]	τοῦ Σεουήρου καὶ τοῦ υἱέος	αὐτοῦ	πρὸς διαφθορὰν τῆς ἀκριβοῦς στρατείας
[78, 18]	καὶ οἴκοθέν τισιν ἐξ ἐπιτροπῆς	αὐτοῦ	πρός τινων δήμων ἀνηλίσκετο, ἀνετάγη)
[78, 14]	τὴν τῆς πόλεως προστασίαν ἀντ´	αὐτοῦ	προσέταξε, καθάπερ ἐπὶ τοῦτο μόνον
[78, 7]	αὐτὸν ἐξιόντα καὶ τὴν ἐσθῆτα	αὐτοῦ	προσκατέρρηξεν· ἔτρεφε μὲν γὰρ καὶ
[78, 22]	Μανίλιος πρότερον ἔσχε τῆς κατ´	αὐτοῦ	συκοφαντίας γέρας εἰλήφει, ἐπετράπη καὶ
[78, 8]	ἐγένετο. ~τοῦτο μὲν ζῶντος ἔτι	αὐτοῦ	συνηνέχθη, τῇ δὲ ἱπποδρομίᾳ τῇ
[78, 19]	καὶ προσεκλογιζόμενοι πάνθ´ ὅ. ἄλλων	αὐτοῦ	τ. προσυποπτεύ. κάζοντο, ᾐσχύνθησαν, καὶ
[78, 17]	τε ἱπποδρομίαν τὴν τοῖς γενεθλίοις	αὐτοῦ	τελουμένην καταλυθῆναι, καὶ τοὺς ἀνδριάντας
[78, 27]	καὶ ὅτι καὶ οἱ στρατιῶται	αὐτοῦ	τῇ τε τοῦ χρόνου τριβῇ,
[78, 4]	παρεβλήθη, ἐπεὶ δ´ οὐχ ἥψατο	αὐτοῦ	τὴν χεῖρα μόνον, ὥς φασι,
[78, 12]	ἐπιχ. στρατιώτα αμα τοῦτο ὑπ´	αὐτοῦ	το καὶ ἀναλοι. δε βουλευς.
[78, 40]	ὑπὸ Μαρκιανοῦ Ταύρου ἑκατοντάρχου, καὶ	αὐτοῦ	τὸ σῶμα ἄταφον ἔμεινε μέχρις
[78, 38]	τοῦ Ψευδαντωνίνου διέβαλλε, πολὺ νεώτερον	αὐτοῦ	τὸν υἱὸν αὐτοκράτορα ἀποφήνας. ἐν
[78, 5]	τε ὅτι καὶ τοὺς ἑταίρους	αὐτοῦ	τοὺς συνόντας ὁ Ἀντωνῖνος ἐξαίφνης,
[78, 5]	προσδοκῶν, καὶ τὸ παρωνύμιον ἀπ´	αὐτοῦ	τούτου ἐπεποίητο. κἀκ τούτου δύο
[78, 5]	μόνον, ἀλλ´ ὡς καὶ φρουρὰν	αὐτοῦ	τρόπον τινὰ ἔχων συνῆν. ~καὶ
[78, 5]	ἀπερρίφει· νῦν δὲ γνωρισθεὶς ἀπ´	αὐτοῦ	ὑπό τινος τῶν Σκυθῶν τῶν
[78, 11]	ὅπερ εἶπον, ἐνεβάλετο, καὶ τελευτήσαντος	αὐτοῦ	φανερῶς μὲν οὔτε ἐκείνῃ τῇ
[78, 17]	ἐπὶ τῇ ἀρχῇ τῆς ἡγεμονίας	αὐτοῦ	ψηφισθεῖσαν παρῃτήσατο, εἰπὼν αὐτάρκως αὐτὴν
[78, 39]	ἀλλ´ οὔτι καὶ ἐφάψασθαι ἐτόλμησεν	αὐτοῦ·	ὡς δὲ ἐκ τοῦ Ἐριβώλου
[78, 7]	παλάτιον ἀνήγαγεν, ζητῶν τὸν δεσπότην	αὐτοῦ,	ὥς γε καὶ ἔφασκεν, καὶ
[78, 38]	μέν τινα οἱ ὕπατοι κατ´	αὐτοῦ,	ὥσπερ εἴωθεν ἐν τοῖς τοιούτοις
[78, 20]	δὴ καὶ δημοσίᾳ ἀτιμίαν ὑπ´	αὐτοῦ	ὦφλον. ~καὶ τὰ μὲν τῶν
[78, 12]	ἐδεδώρητο συλλέξας, καὶ μηδεμίαν εἰκόνα	αὑτοῦ	μήτε ἀργυρᾶν ὑπὲρ πέντε λίτρας
[78, 38]	πατέρα τὸν δὲ Διαδουμενιανὸν υἱὸν	αὑτοῦ	συνεχέστατα ἀπεκάλει, καὶ τὴν ἡλικίαν
[78, 41]	ἐπιβουλῆς, ὡς καὶ διὰ τὴν	αὑτοῦ	σωτηρίαν ἀλλ´ οὐ διὰ τὴν
[78, 17]	αὐτοῦ ἔργον γενέσθαι μᾶλλον ἢ	ἑαυτοῦ,	ἄλλως τε καὶ ἐν τοῖς
[78, 37]	τὰς μάχας ἐπεποιήκει) τῇ δὲ	ἑαυτοῦ	δειλίᾳ ἡττήθη, καθάπερ καὶ τὸ
[78, 13]	γὰρ δὴ νομιμώτατα καὶ περὶ	ἑαυτοῦ	καὶ περὶ τοῦ Ἀδουέντου πράξας,
[78, 16]	διελ. στρατιώταις ἀπεδείχθ. καὶ ἐπαίνους	ἑαυτοῦ	οὐκ ὀλίγους μὲν ἀνειπεῖν ἐτόλμησεν,
[78, 36]	βιῶναι. τοῦτο δὲ οὐ περὶ	ἐμαυτοῦ	λέγω, ὅτι τις ἢ ἐπιθυμήσειεν
[78, 15]	διὰ βραχέος παρ´ ἐλπίδα τοῦ	Ταραύτου	ἀπαλλαγὴν καὶ πρὸς τὴν ἐκείνου
[78, 12]	περιττὰς τὰ πολλὰ τῶν τοῦ	Ταραύτου	αχθέντων το τῶν ἀγώνων ων
[78, 36]	αὔξησιν αὐτῆς τὴν ὑπὸ τοῦ	Ταραύτου	γενομένην τείνειν) οὔτε μὴ δίδοσθαι,
[78, 11]	αὐταρχίας ἐλπίδα ζῶντος ἔτι τοῦ	Ταραύτου,	δι´ ὅπερ εἶπον, ἐνεβάλετο, καὶ
[78, 33]	ἐκ τούτου γνήσιος ἔκγονος τοῦ	Ταραύτου	εἶναι δόξων. τα γε κ
[78, 28]	στρατιωτικοῖς ὑπηρετήμασιν, ἃ παρὰ τοῦ	Ταραύτου	εὕρηντο, στέρησις, καίπερ μηδὲν αὐτοὺς
[78, 18]	προκαταληφθέντες τῇ διὰ τὸν τοῦ	Ταραύτου	θάνατον χαρᾷ οὐδὲ ἐννοῆσαί τι
[78, 10]	συγγράψῃς" τοιοῦτος μὲν ὁ τοῦ	Ταραύτου	καὶ βίος καὶ ὄλεθρος ἐγένετο,
[78, 23]	ἡ δὲ Ἰουλία ἡ τοῦ	Ταραύτου	μήτηρ ἔτυχε μὲν ἐν τῇ
[78, 17]	γενεσίων θέᾳ τετιμῆσθαι. τοῦ μέντοι	Ταραύτου	οὐδεμίαν μνείαν οὔτ´ ἔντιμον τότε
[78, 32]	τὸν Φῆστον, κατὰ τὸν τοῦ	Ταραύτου	πρόκοιτον ἀντωνομάσθη, ἔπεισεν ἀποσφάξαι πάντας
[78, 20]	Περγαμηνοί, στερηθέντες ὧν παρὰ τοῦ	Ταραύτου	πρότερον εἰλήφεσαν, πολλὰ καὶ ἄτοπα
[78, 13]	καὶ μετὰ τοῦτο ὑπὸ τοῦ	Ταραύτου	σὺν τοῖς ἄλλοις καταχθέντα, τάς
[78, 31]	Ἐμεσηνοὺς ρος τοῦ τε γὰρ	Ταραύτου	υἱὸν αὐτὸν μοιχίδιον εἶναι πλασάμενος,
[78, 41]	τῆς γὰρ μοναρχίας, μηδ´ ὄνομα	βουλευτοῦ	ἔχων, ὀριγνηθεὶς καὶ τάχιστα καὶ
[78, 33]	φυγάδας κατάξειν ὡς καὶ ἐκ	τούτου	γνήσιος ἔκγονος τοῦ Ταραύτου εἶναι
[78, 29]	αὐτοκράτορά σφων κατέλυσαν, καὶ ὃ	τούτου	δεινότερόν ἐστιν, τοιοῦτον ἕτερον ἐστήσαντο
[78, 32]	καὶ τῶν ἄλλων ὑπομειόνων, κἀκ	τούτου	διαμέλλοντας, ὁ Εὐτυχιανὸς τὸν Φῆστον,
[78, 5]	ἀπ´ αὐτοῦ τούτου ἐπεποίητο. κἀκ	τούτου	δύο τε χιλιάρχους τῶν ἐν
[78, 5]	καὶ τὸ παρωνύμιον ἀπ´ αὐτοῦ	τούτου	ἐπεποίητο. κἀκ τούτου δύο τε
[78, 27]	γενέσθαι. καὶ ἐκεῖνος ἔκ τε	τούτου	καὶ ὅτι καὶ οἱ στρατιῶται
[78, 25]	κατελελύκει, ἔδοξεν. ἔκ τε οὖν	τούτου	νέον τι γίγνεσθαι ἐτοπάσθη, καὶ
[78, 39]	ἥττης αὐτοῦ, καὶ φόνων ἐκ	τούτου	πολλῶν κἀν ταῖς ὁδοῖς κἀν
[78, 34]	διαφόρους ἀλλήλαις ἀγγελίας ἐταράχθησαν· κἀκ	τούτου	συχνοὶ μὲν καὶ τῶν γραμματοφόρων
[78, 25]	κύκλου ἐδάφει πάντα κατακαυθῆναι, κἀκ	τούτου	τὰ λοιπὰ πυρωθέντα θραυσθῆναι. οὐδὲ
[78, 11]	ἠπίστατο ὡς πιστῶς μετεχειρίζετο. κἀκ	τούτου	{τε} καὶ τῷ Πλαυτιανῷ διὰ
[78, 26]	Μακρίνου φυγῇ ἀθυμήσαντες ἐνικήθησαν. κἀκ	τούτου	τῆς Μεσοποταμίας ἄλλως τε καὶ
[78, 27]	γὰρ Μακρῖνος ὑπό τε δειλίας	ἐμφύτου	(καὶ γὰρ Μαῦρος ὢν δεινῶς
[78, 10]	ἐνταῦθα τὸν Σεουῆρον ἐπί τε	γηλόφου	καὶ ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ καθήμενον
[78, 28]	μὲν πρῶτον ὑπό τε τοῦ	ἀμάχου	καὶ ὑπὸ δέους τὸ δὲ
[78, 9]	οἱ δὲ καὶ Ταραύταν ἐκ	μονομάχου	τινὸς προσηγορίας τό τ´ εἶδος
[78, 40]	ἐσφάγη τε ὑπὸ Μαρκιανοῦ Ταύρου	ἑκατοντάρχου,	καὶ αὐτοῦ τὸ σῶμα ἄταφον
[78, 39]	συνελήφθη τε ὑπ´ Αὐρηλίου Κέλσου	ἑκατοντάρχου,	καὶ μέχρι τῆς Καππαδοκίας ἤχθη
[78, 7]	ὄναρ ἐπέστη, λέγων ὅτι ὡς	σὺ	τὸν ἀδελφὸν ἀπέκτεινας, καὶ ἐγὼ