Livre, Chap.
[78, 12]	ξατο καὶ μεν ν βουλευτῶν	ν	ἀποκτει μηδένα ἀλλ´ ἐς φυλακήν
[78, 12]	ιακων προς| ξατο καὶ μεν	ν	βουλευτῶν ν ἀποκτει μηδένα ἀλλ´
[78, 23]	τινα ἐφ´ οἷς οντα ελα	ν	γνώμης ειτο φοβηθεῖσα μὴ τοῦ
[78, 16]	μενος οὗ οὐδὲ ης ὀνομα	ν	δορυφόρων ερόν τινες οὐ μὴν
[78, 16]	μάλι ων βαρβάρων ρημον προϲ	ν	πλησίον ηθει παρον στον δρασω
[78, 30]	ἐν τῇ Ἐμέσῃ τὴν δίαιταν	ν	τῆς ἀδελφῆς Ἰουλίας ᾗ παρὰ
[78, 15]	ἰσχυρῶς ἀποθανόντα ἐπόθησαν ὃν πάντως	ἄν,	εἴπερ ἐπὶ πλεῖον ἐβεβιώκει, διὰ
[78, 38]	ἐς τοὺς ἐναντίους ἐλάσον, οὐκ	ἄν	ποτε ἔστησαν. καὶ ὣς δ´
[78, 39]	τευξόμενος. καὶ εἴπερ ἐπεφεύγει, πάντως	ἄν	τι κατείργαστο· ἡ γὰρ εὔνοιά
[78, 6]	ἑρμηνέων παρόντος, καὶ ἐνετέλλετο ὅπως,	ἄν	τι πάθῃ, ἔς τε τὴν
[78, 8]	πομπεῦον, ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἧττον	ἄν	τις θαυμάσειε· τὸ δὲ δὴ
[78, 4]	ὥς φασι, προτείναντος, ἐφονεύθη, δυνηθεὶς	ἄν,	ὥς γε ἔφη, μηδὲ τοῦτο
[78, 38]	ποτε ἔστησαν. καὶ ὣς δ´	ἂν	αὖθις ἐτράποντο, εἰ μὴ ὁ
[78, 32]	γαμβρόν τε ἐφόνευσεν, ~δυνηθεὶς δ´	ἂν	αὐτὸ αὐθημερὸν λαβεῖν (οἱ γὰρ
[78, 38]	τοῖς δὲ συνεπαναστᾶσιν αὐτῷ ἄδεια	ἂν	γνωσιμαχήσωσιν, ὥσπερ καὶ ὁ Μακρῖνος
[78, 6]	ἀριθμηθῆναι, ἵνα καὶ παμπόλλους, ὅσους	ἂν	ἐθελήσῃ, καὶ διαφόρως δολοφονήσῃ. καὶ
[78, 5]	μὲν αὐτίκα ἀπέφυγε, καὶ διέλαθεν	ἂν	εἰ τὸ ξίφος ἀπερρίφει· νῦν
[78, 29]	κατὰ τοῦτο διασπαρέντων ἐγεγόνει, ὀρθῶς	ἂν	ἐπέπρακτο. ἴσως μὲν γὰρ οὐδ´
[78, 39]	ἐποίει, ὥστε καὶ τοὺς στρατιώτας	ἂν	ἢ ἑκόντας μετανοῆσαι ἢ καὶ
[78, 36]	λέγω, ὅτι τις ἢ ἐπιθυμήσειεν	ἂν	ἢ εὔξαιτό με ἀπολέσθαι. ἐφ´
[78, 29]	ἐπέπρακτο. ἴσως μὲν γὰρ οὐδ´	ἂν	ἠγανάκτησάν τινες αὐτῶν, πιστεύσαντες ὄντως
[78, 10]	τὰ μὲν ἐκείνου, ὅπως ποτ´	ἂν	καὶ ὀνομάσῃ τις αὐτόν, οὕτως
[78, 29]	τῆς βουλῆς ἄρχουσιν ὑποτεταγμένοι οὐδὲν	ἂν	μέγα κακὸν δρᾶσαι ἠδυνήθησαν. ἐν
[78, 24]	ταῖς μεγάλαις ἐξουσίαις γενομένους μακαρίζειν,	ἂν	μὴ καὶ ἡδονή τις αὐτοῖς
[78, 41]	αὐτοκράτορα αὐτὸν ἀπεδεδείχει, καὶ μόνως	ἂν	οὕτως τὸ αἰτίαμα τὸ τῆς
[78, 41]	αἰωροῦνται. καὶ ὁ μὲν ἐπαινεθεὶς	ἂν	ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους, εἴ γε
[78, 41]	οὐδὲ τῶν σφόδρα δοκούντων ἐρρῶσθαι	βεβαίαν	τὴν ἰσχὺν ἔχει, ἀλλὰ καὶ
[78, 30]	δύο τε θυγατέρας, Σοαιμίδα καὶ	Μαμαίαν,	ἐξ Ἰουλίου Ἀουίτου ἀνδρὸς ὑπατευκότος,
[78, 7]	οἱ ἐκ τῆς Ἀντιοχείας τὴν	τελευταίαν	ἔξοδον ποιήσασθαι ξιφήρης ὄναρ ἐπέστη,
[78, 8]	οὐκ ἐς μακρὰν ἀπώλετο καὶ	τελευταίαν	ταύτην φωνὴν πρὸς ἐμὲ ἔρρηξε,
[78, 8]	ἐπειδὴ ἐν τῇ ἐπιστολῇ ἣν	τελευταίαν	τῇ γερουσίᾳ ἔπεμψεν ἔφη ὅτι
[78, 39]	γένειον πᾶν ξυράμενος, καὶ ἐσθῆτα	φαιὰν	κατὰ τῆς ἁλουργοῦς, ἵν´ ὅτι
[78, 33]	η κα λελοιπότας ἐς τὴν	ἀρχαίαν	οὐσίαν τε καὶ ἐπιτιμίαν ἐπαναχθῆναι.
[78, 1]	τῆς χώρας τῆς περὶ τὴν	Μηδίαν,	ἅτε καὶ ἐξαπιναίως ἐμπεσὼν ἐς
[78, 3]	καὶ ὑποδήμασιν ἐχρήσατο. καί τινα	ἰδίαν	ἔνδυσιν βαρβαρικῶς πως κατακόπτων καὶ
[78, 35]	μὲν οὕτως, ὕστερον ἐς τὴν	Νικομήδειαν	ἀναχθείς, ἐσφάγη· ~ὁ δὲ δὴ
[78, 39]	(οὐ γὰρ ἐθάρσησεν ἐς τὴν	Νικομήδειαν	ἐσελθεῖν, φοβηθεὶς τὸν τῆς Βιθυνίας
[78, 31]	τῶν στρατιωτῶν ἐς τὸν Μακρῖνον	ἀπέχθειαν	συνιδών (τε γὰρ οὐ πο.
[78, 5]	τοῖς ἀνακλήτοις στρατευόμενον καὶ ὀργὴν	οἰκείαν	τῷ Ἀντωνίνῳ ἔχοντα ὅτι οἱ
[78, 27]	τῷ δεσμωτηρίῳ κατεσχήκει, τήν τε	λείαν	τὴν ἐκ τῆς Ἀρμενίας ἁλοῦσαν
[78, 1]	ἔργῳ δὲ τὴν τῶν Πάρθων	βασιλείαν	παρασπάσασθαι ἐπεθύμει) πολλὰ μὲν τῆς
[78, 34]	καὶ ὃς ἔς τε τὴν	Ἀπάμειαν	ἐς τοὺς Ἀλβανίους στρατιώτας διὰ
[78, 15]	τοῖς δ´ ἄλλοις τοῖς τὴν	δυσγένειαν	αὐτοῦ καὶ τὴν παράλογον τῆς
[78, 17]	τετιμῆσθαι. τοῦ μέντοι Ταραύτου οὐδεμίαν	μνείαν	οὔτ´ ἔντιμον τότε γε οὔτ´
[78, 29]	γὰρ διὰ τὴν τοῦ πολέμου	χρείαν	κολακεύεσθαι ἐδόκουν) τὸ δὲ καὶ
[78, 40]	ἀποθανεῖν κελευσθεὶς πρὶν ἐς τὴν	Ἀντιόχειαν	ἐσελθεῖν ἐσφάγη τε ὑπὸ Μαρκιανοῦ
[78, 34]	τεῖχος προσελάσαι, ἀλλ´ ἐς τὴν	Ἀντιόχειαν	κατὰ τάχος ἀνεκομίσθη. καὶ οὕτως
[78, 4]	μὲν τὰ γράμματα ἐς τὴν	Ἀντιόχειαν	πρὸς τὴν μητέρα τὴν Ἰουλίαν
[78, 39]	ἔπεμψεν, αὐτὸς δὲ ἐς τὴν	Ἀντιόχειαν	ὡς καὶ νενικηκώς, ὅπως καταδεχθῇ,
[78, 13]	μὲν ἐς Παννονίαν εἶτ´ ἐς	Δακίαν	ἡγεμονεύσοντα ἔπεμψεν· τοὺς γὰρ ἄρχοντας
[78, 13]	τε οὖν Ἀγρίππαν ἐς τὴν	Δακίαν	καὶ Δέκκιον Τρικκιανὸν ἐς τὴν
[78, 39]	καὶ πρὸς τὴν τοῦ Ψευδαντωνίνου	ἡλικίαν	τό τε τοῦ Γάννυ καὶ
[78, 38]	αὑτοῦ συνεχέστατα ἀπεκάλει, καὶ τὴν	ἡλικίαν	τοῦ Ψευδαντωνίνου διέβαλλε, πολὺ νεώτερον
[78, 15]	πρὸς πάντα καὶ τὰ λοιπὰ	προσδοκίαν	οὐκ ἔσχον καιρὸν δι´ ὀλίγου
[78, 22]	Φλώρᾳ τελουμένων δικαιονόμοι οἱ τὴν	Ἰταλίαν	διοικοῦντες ἐπαύσαντο ὑπὲρ τὰ νομισθέντα
[78, 6]	τι πάθῃ, ἔς τε τὴν	Ἰταλίαν	ἐσβάλωσι καὶ ἐπὶ τὴν Ῥώμην
[78, 35]	Αἰγύπτου ἐξέδρα, καὶ ἐς τὴν	Ἰταλίαν	τὴν περὶ τὸ Βρεντέσιον ἐλθὼν
[78, 12]	πολὺ ἐξεγένετο αὐτῷ ἀνδραγαθίσασθαι τε	Αὐρηλιαν.	νησανταα. σαι τι ἐπιχ. στρατιώτα
[78, 13]	τε πάνυ φρόνημα καὶ τὴν	φιλίαν	αὐτῶν τὴν πρὸς τὸν Καράκαλλον
[78, 4]	Ἀντιόχειαν πρὸς τὴν μητέρα τὴν	Ἰουλίαν	παραπεμφθῆναι, ἐπειδὴ ἐκεκέλευστο αὐτὴ πάντα
[78, 4]	παθεῖν δαιμόνων τινῶν ἐπικλήσει, εἰ	μίαν	ἡμέραν ἐπεβεβιώκει. ~ὁ δὲ δὴ
[78, 26]	καὶ δυνάμει πολλῇ ἐς τὴν	Μεσοποταμίαν	ἐμβεβληκότα, τὸ μὲν πρῶτον τούς
[78, 12]	μάτην τισὶν ἐδεδώρητο συλλέξας, καὶ	μηδεμίαν	εἰκόνα αὑτοῦ μήτε ἀργυρᾶν ὑπὲρ
[78, 19]	ἐπιφημιζομεν στρατηγῶν μὴ ἐξεῖναί οἱ	μηδεμίαν	ψῆφον περί του προθεῖναι, ἵνα
[78, 17]	θέᾳ τετιμῆσθαι. τοῦ μέντοι Ταραύτου	οὐδεμίαν	μνείαν οὔτ´ ἔντιμον τότε γε
[78, 17]	γερουσίας καὶ τοῦ δήμου τὴν	ἀτιμίαν	αὐτοῦ ἔργον γενέσθαι μᾶλλον ἢ
[78, 20]	ἐφ´ ᾧ δὴ καὶ δημοσίᾳ	ἀτιμίαν	ὑπ´ αὐτοῦ ὦφλον. ~καὶ τὰ
[78, 33]	τὴν ἀρχαίαν οὐσίαν τε καὶ	ἐπιτιμίαν	ἐπαναχθῆναι. ᾧ μέντοι μάλιστα αὐτοὺς
[78, 17]	ἄλλα προσεδέξατο, τὴν δὲ δὴ	ἱπποδρομίαν	τὴν ἐπὶ τῇ ἀρχῇ τῆς
[78, 17]	τυραννήσαντάς σφων παραδεικνύντες, τήν τε	ἱπποδρομίαν	τὴν τοῖς γενεθλίοις αὐτοῦ τελουμένην
[78, 25]	αὐτὸν φέρειν, ὅτι καὶ τὴν	ἱπποδρομίαν	τοῦ Ἡφαίστου κατελελύκει, ἔδοξεν. ἔκ
[78, 23]	θαρσήσασα τήν τε τοῦ θανάτου	ἐπιθυμίαν	κατέθετο, καὶ μηδὲν αὐτῷ ἀντιγράψασα
[78, 41]	οὐ διὰ τὴν τῆς ἡγεμονίας	ἐπιθυμίαν	ποιησάμενος αὐτήν, ἐκφυγών, καὶ διέβαλεν
[78, 19]	καὶ ἥρωα κότα διὰ τὴν	νίαν	οὐ δὴ ἀποφανθη καὶ παντάπασιν
[78, 11]	τοῖς ὀχήμασι τοῖς κατὰ τὴν	Φλαμινίαν	ὁδὸν διαθέουσιν ἐπετάχθη, πρὸς δὲ
[78, 13]	τε Ἀγρίππαν πρότερον μὲν ἐς	Παννονίαν	εἶτ´ ἐς Δακίαν ἡγεμονεύσοντα ἔπεμψεν·
[78, 13]	καὶ Δέκκιον Τρικκιανὸν ἐς τὴν	Παννονίαν	ἔστειλεν, ἐκεῖνον μὲν δοῦλόν τε
[78, 40]	οὗ ὁ Ψευδαντωνῖνος, ἐς τὴν	Βιθυνίαν	ἐκ τῆς Συρίας παρελθών, ἐφήσθη
[78, 26]	Μακρίνου ὡς καὶ παρὰ τὴν	ἀξίαν	αὐταρχοῦντος καταφρονῶν, τῇ τε ὀργῇ
[78, 37]	υσαν ἐπιστη ῦ κοινοῦ σω	όνοιάν	τινα ους τονδε ων γραμμα
[78, 41]	ὡς καὶ διὰ τὴν αὑτοῦ	σωτηρίαν	ἀλλ´ οὐ διὰ τὴν τῆς
[78, 26]	ἄλλως τε καὶ ἐκεί τὴν	Συρίαν	κα ιελθόντες η. τότε μὲν
[78, 38]	μᾶλλον τὴν ταπεινότητα καὶ τὴν	μωρίαν	αὐτοῦ πάντες κατέγνωμεν· τά τε
[78, 12]	ἐς τοὺς αὐτοκράτορας λέγεται γίγνεσθαι,	τιμωρίαν	τινὰ ἔμβιον ὠφληκότας ἀπαλλάξας τῆς
[78, 22]	Φαῦστος ὁ Ἀνίκιος ἐς τὴν	Ἀσίαν	ἀντὶ τοῦ Ἄσπρου ἄρξων ἐπέμφθη.
[78, 22]	καὶ νόσον, τῷ Φαύστῳ τὴν	Ἀσίαν,	καίπερ παροφθέντι τὴν τοῦ κλήρου
[78, 22]	Ἄφρων αὐτὸν παραιτησαμένων, οὔτε τὴν	Ἀσίαν,	καίτοι μεταθεὶς αὐτὸν ἐκεῖσε πρότερον.
[78, 14]	τῷ Μαρίῳ τὴν τῆς πόλεως	προστασίαν	ἀντ´ αὐτοῦ προσέταξε, καθάπερ ἐπὶ
[78, 15]	ἀπαλλαγὴν καὶ πρὸς τὴν ἐκείνου	παραπλησίαν,	ἐξ ὧν ὑπεδεδείχει σφίσιν, πρὸς
[78, 33]	κα λελοιπότας ἐς τὴν ἀρχαίαν	οὐσίαν	τε καὶ ἐπιτιμίαν ἐπαναχθῆναι. ᾧ
[78, 32]	σφισι τὴν τοῦ τεθνήξοντος ἑκάστῳ	οὐσίαν	τε καὶ χώραν ἐν τῇ
[78, 40]	χειρόνων καὶ τῶν κρειττόνων ἀποκτεῖναι	ἐξουσίαν	εἶχεν καὶ αὐτῷ καὶ ὁ
[78, 40]	πάντα τινὰ Ῥωμαίων ἀπολῦσαί τε	ἐξουσίαν	ἔχων, καὶ πρὸς ἑκατοντάρχων συνελήφθη
[78, 41]	τινα τῶν ἔς γε τὴν	γερουσίαν	τελούντων τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς
[78, 21]	μηνυτικῶν οὔτε ἐσέπεμψεν ἐς τὴν	γερουσίαν,	ὥσπερ ἠξίουν, οὔτ´ ἄλλως ἐξέφηνε,
[78, 33]	μηδ ματι το δεδικα εισχε	τιαν	η κα λελοιπότας ἐς τὴν
[78, 19]	ἀμφιβόλως ἀπεκρίναντο καὶ ο Σατουρνῖνος	τιαν	τρόπον τινὰ ἐπιφημιζομεν στρατηγῶν μὴ
[78, 13]	ὅτι μειράκια ἔξωρα ἐς τὴν	στρατιὰν	ἐπῆκτο, τὸν δὲ δὴ Τρικκιανὸν
[78, 28]	καὶ κατ´ ὀλίγους ἐς τὴν	στρατιὰν	ἥξοντας, {καὶ} τὸ μὲν πρῶτον
[78, 34]	καὶ μὴ αὐτίκα αὐτοῖς προσθεμένων	αἰτίαν	ἔσχον, καὶ οἱ μὲν καὶ
[78, 12]	ὑπὸ χρημάτων ἐς αὐτὸν τηνι	αἰτίαν	τοῦ θανάτου τοῦ Καρακάλλου τρέψας
[78, 26]	εἰρήνην αὐτὸν προκαλούμενος καὶ τὴν	αἰτίαν	τῶν γεγονότων ἐς τὸν Ταραύταν
[78, 34]	ἐς τὴν τοῦ υἱέος τιμὴν	ἑστιᾶν	αὐτοὺς νομισθείη. καὶ αὐτῷ ταῦτα
[78, 22]	τις Φλῶρος περιδρομῇ θεραπείας πρὸς	σπουδαρχίαν,	καίτοι πρότερόν ποτε τὰ τῆς
[78, 10]	δή, καὶ πρὶν ἐς τὴν	μοναρχίαν	καταστῆναι, προεδηλώθη τρόπον τινὰ παρὰ
[78, 5]	τῷ Ἀντωνίνῳ ἔχοντα ὅτι οἱ	ἑκατονταρχίαν	αἰτήσαντι οὐκ ἐδεδώκει, παρασκευάσας ἐπεβούλευσεν
[78, 39]	καὶ φόνων ἐκ τούτου πολλῶν	κἀν	ταῖς ὁδοῖς κἀν τῇ πόλει,
[78, 39]	τούτου πολλῶν κἀν ταῖς ὁδοῖς	κἀν	τῇ πόλει, ὥς που καὶ
[78, 24]	δημοτικοῦ γένους ἐπὶ μέγα ἀρθεῖσα,	κἀν	τῇ τοῦ ἀνδρὸς ἡγεμονίᾳ περιαλγῶς
[78, 3]	πολλὰ ἀεὶ παρ´ αὐτοῦ ἐλάμβανον,	προτιμᾶν,	αἰσθόμενοι, ἐπήρθησαν ὡς καὶ συναγωνιστὰς
[78, 29]	πεπονθέναι· εἰ δὲ δὴ καὶ	ἐχαλέπηναν,	ἀλλ´ ὀλίγοι πως ἕκαστοι ὄντες
[78, 29]	μὲν γὰρ στρατιώτας τέ τινας	ἀπέκτειναν	καὶ τῆς Μεσοποταμίας τινὰ ἐλυμήναντο,
[78, 35]	καὶ τοὺς τοῦ Ψευδαντωνίνου δρομοκήρυκας	ἀπέκτειναν.	μέχρι μὲν δὴ οὖν ἐν
[78, 22]	κατεκλείσθη. ~οὗτοί τε οὖν οὕτως	ἀπήλλαξαν,	καὶ ὁ Φλάκκος τὴν τῶν
[78, 5]	οἱ χιλίαρχοι ὡς καὶ βοηθοῦντες	κατέσφαξαν.	ὁ δὲ δὴ Σκύθης οὗτος
[78, 26]	οἱ παρατυχόντες διεςώσαντο· θρασυνόμενοι γὰρ	προεξῇξαν	ἐς τοὺς βαρβάρους ἐπεκδραμόντες· τό
[78, 11]	συναπολέσθαι οἱ κινδυνεύσας, καὶ παρὰ	δόξαν	ὑπὸ τοῦ Κίλωνος ἐξαιτησαμένου αὐτὸν
[78, 3]	ἐνδύνειν, ἵνα τὴν τοῦ ὅπλου	δόξαν	χωρὶς τοῦ βάρους αὐτοῦ ἔχων
[78, 26]	τινες ὡπλισμένοι ἀλλ´ οὐχ ὑπηρέται	ἔδοξαν	εἶναι. ὁ δ. τότε τε
[78, 23]	τα πατρίδα ἀπελθεῖν ἀναγκασθῇ καὶ	παν	δεινοτε ας γυναι ωνων προς
[78, 39]	τε κεφαλὴν καὶ τὸ γένειον	πᾶν	ξυράμενος, καὶ ἐσθῆτα φαιὰν κατὰ
[78, 16]	Καρακάλλου αὐτοκράτορες, ο καὶ διὰ	παν	ς ἐποίησε ὑπομνήματα στρατιώταις οὕτως
[78, 23]	τε νω τις οφθη ατο	παν	του ιέναι μη μην ἀνελ
[78, 7]	κατασχὸν ἄλλο μὲν οὐδὲν τὸ	παράπαν	ἐλυμήνατο, τὸ δὲ δὴ ξίφος
[78, 27]	καὶ ἐς πεντακισχιλίας μυριάδας τὸ	σύμπαν	ἀνάλωμα γενέσθαι. καὶ ἐκεῖνος ἔκ
[78, 13]	εὐθὺς μετεπέμψατο. τόν τε οὖν	Ἀγρίππαν	ἐς τὴν Δακίαν καὶ Δέκκιον
[78, 13]	Ἀδουέντου πράξας, ἀλογώτατα Μάρκιόν τε	Ἀγρίππαν	πρότερον μὲν ἐς Παννονίαν εἶτ´
[78, 7]	οἱ μάντεις εἶπον αὐτῷ τὴν	ἡμέραν	ἐκείνην φυλάσσεσθαι, τούτῳ τῷ ῥήματι
[78, 4]	δαιμόνων τινῶν ἐπικλήσει, εἰ μίαν	ἡμέραν	ἐπεβεβιώκει. ~ὁ δὲ δὴ Μακρῖνος
[78, 32]	προθύμως πρὸς τὸ νεωτεροποιεῖν ἔχοντας,	διέφθειραν,	ὥστε τοὺς μὲν ἐπιτεταγμένους σφίσιν
[78, 8]	ἔδοξεν, ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐς	μακρὰν	ἀπώλετο καὶ τελευταίαν ταύτην φωνὴν
[78, 14]	νοσεῖν προσεποιήσατο. ὅθεν οὐκ ἐς	μακρὰν	τῷ Μαξίμῳ τῷ Μαρίῳ τὴν
[78, 10]	τὴν τῶν Ῥωμαίων δύναμιν ἐξωπλισμένην	ὁρᾶν	τεθνηκότος αὐτοῦ ἤδη ἔδοξα, καὶ
[78, 14]	καὶ συνύπατον καὶ πολίαρχον, μήθ´	ὁρᾶν	ὑπὸ γήρως μήτ´ ἀναγιγνώσκειν ὑπ´
[78, 25]	ἡμέρᾳ πληθύσας ἔς τε τὴν	ἀγορὰν	καὶ ἐς τὰς περὶ αὐτὴν
[78, 36]	καὶ τοῦ υἱέος αὐτοῦ πρὸς	διαφθορὰν	τῆς ἀκριβοῦς στρατείας εὕρηντο παραλίπῃ,
[78, 36]	παραλίπῃ, οὔτε δίδοσθαί σφισι τὴν	μισθοφορὰν	τὴν ἐντελῆ πρὸς ταῖς ἐπιφοραῖς,
[78, 12]	ἐκέλευσεν. τό τε μέγιστον, τὴν	μισθοφορὰν	τῶν ἐν τῷ δορυφορικῷ στρατευομένων
[78, 12]	καὶ μηδεμίαν εἰκόνα αὑτοῦ μήτε	ἀργυρᾶν	ὑπὲρ πέντε λίτρας μήτε χρυσῆν
[78, 5]	αὐτῷ μόνον, ἀλλ´ ὡς καὶ	φρουρὰν	αὐτοῦ τρόπον τινὰ ἔχων συνῆν.
[78, 32]	τεθνήξοντος ἑκάστῳ οὐσίαν τε καὶ	χώραν	ἐν τῇ στρατείᾳ προθείς· καὶ
[78, 35]	καὶ ἐς τὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ	χώραν	ἔπαρχον ὁ Μακρῖνος ἐπεποιήκει, διῆγεν
[78, 34]	πεπραγμένον οὐκέτ´ ἐτόλμησεν οὔτε κατὰ	χώραν	μεῖναι οὔτε πρὸς τὸ τεῖχος
[78, 26]	αὐτοὺς ο λυ ἀπαλ η	σαν	ἐπει τες οἱ Ῥωμαῖοι βαρβάρων
[78, 18]	τι περὶ τῆς ταπεινότητος αὐτοῦ	ἐσχόλασαν,	ἀλλ´ ἀγαπητῶς αὐτὸν ἐς τὴν
[78, 25]	ἐν τῇ ἀγορᾷ τῇ βοαρίᾳ	ἐνέπλασαν.	τό τε θέατρον τὸ κυνηγετικὸν
[78, 25]	τήν τε ἄνω περιβολὴν αὐτοῦ	πᾶσαν	καὶ τὰ ἐν τῷ τοῦ
[78, 26]	μόνῃ τὸ δεινὸν ἔμεινεν, ἀλλὰ	πᾶσαν	τὴν οἰκουμένην αὐτῆς, ὑφ´ ἧς
[78, 10]	ἐν γὰρ πεδίῳ μεγάλῳ τινὶ	πᾶσαν	τὴν τῶν Ῥωμαίων δύναμιν ἐξωπλισμένην
[78, 18]	ἐκείνῳ τὸ τοῦ πολεμίου ὄνομα	προσέθεσαν,	καίτοι τὸν Μαρτιάλιον, ἐπὶ προσχήματι
[78, 3]	τε Μήδων δεινῶς ἐφ´ οἷς	ἐπεπόνθεσαν	ἀγανακτησάντων καὶ χεῖρα πολλὴν παρασκευαζομένων
[78, 15]	οὐκ εὐλόγως μέν (τί γὰρ	ἠδικήκεσαν	τὸν αὐτοκράτορά σφων περιέποντες; οὐ
[78, 15]	ἐπὶ πλεῖον ἐβεβιώκει, διὰ μίσους	ἐσχήκεσαν.	καὶ γὰρ τρυφερώτερόν πως ζῆν
[78, 20]	ὧν παρὰ τοῦ Ταραύτου πρότερον	εἰλήφεσαν,	πολλὰ καὶ ἄτοπα ἐς αὐτὸν
[78, 27]	πολὺν ἀπ´ οἴκου οὐκ εἰωθότες	ἦσαν,	καὶ τῇ τῆς τροφῆς σπάνει,
[78, 35]	καὶ τῆς Φοινίκης προστατῶν· καὶ	ἦσαν	κατὰ ταῦτα ἀμφότεροι αὐτῷ προσκείμενοι,
[78, 35]	οἱ στρατιῶται οἵ τε ἰδιῶται	ἦσαν,	οἱ μέν τινες αὐτῶν ταῦτα
[78, 26]	ἦλθον, διαπρεσβευόμενοι δὲ καὶ διακηρυκευόμενοι	συνηλλάγησαν.	~ὁ γὰρ Μακρῖνος ὑπό τε
[78, 26]	τῇ τοῦ Μακρίνου φυγῇ ἀθυμήσαντες	ἐνικήθησαν.	κἀκ τούτου τῆς Μεσοποταμίας ἄλλως
[78, 29]	οὐδὲν ἂν μέγα κακὸν δρᾶσαι	ἠδυνήθησαν.	ἐν δὲ δὴ τῇ Συρίᾳ
[78, 6]	ἔχαιρον αὐτῷ, καὶ ἐπιβουλευθέντι οὐκ	ἐβοήθησαν.	τοιούτῳ μὲν τέλει ἐχρήσατο βιούς
[78, 19]	ἄλλων αὐτοῦ τ. προσυποπτεύ. κάζοντο,	ᾐσχύνθησαν,	καὶ τοῦ μὲν Καρακάλλου οὐδὲν
[78, 15]	καὶ διὰ τοῦτ´ ἰσχυρῶς ἀποθανόντα	ἐπόθησαν	ὃν πάντως ἄν, εἴπερ ἐπὶ
[78, 3]	παρ´ αὐτοῦ ἐλάμβανον, προτιμᾶν, αἰσθόμενοι,	ἐπήρθησαν	ὡς καὶ συναγωνιστὰς αὐτοὺς ἀλλ´
[78, 21]	καὶ οὗτοί τε ἐς νήσους	ὑπερωρίσθησαν	(ἀπεῖπε γὰρ ἄντικρυς μηδένα αὐτῶν
[78, 27]	τοῦτο καὶ θυσίαι αὐτῷ ἐπινίκιοι	ἐψηφίσθησαν	καὶ τὸ ὄνομα τὸ Παρθικὸν
[78, 34]	συνεχεῖς καὶ διαφόρους ἀλλήλαις ἀγγελίας	ἐταράχθησαν·	κἀκ τούτου συχνοὶ μὲν καὶ
[78, 40]	φρουρούμενον ᾧ πολλοὶ πολλάκις βουλευταὶ	προσήχθησαν,	ἀποθανεῖν τε ἐκελεύσθη τὴν τοῦ
[78, 26]	στρατιωτῶν πλεονεξίᾳ καὶ στάσει δεινῶς	ἐκακώθησαν.	ἐπράχθη δὲ ἑκάτερον ὧδε. ὁ
[78, 32]	τὰς πύλας πάσας τῆς νυκτὸς	ἀπῳκοδόμησαν	ὥστε ἐν ἀσφαλεστέρῳ εἶναι, προσέβαλεν
[78, 7]	τοῦτο παυσαμένου αὐτοῦ ἀστέρες πολλοὶ	ἐφάνησαν·	καὶ ἐν τῇ Ῥώμῃ δαίμων
[78, 20]	οὐχ ἥκιστα καὶ οἱ στρατιῶται	κατεφρόνησαν	αὐτοῦ, ἐν οὐδενὶ λόγῳ τὰ
[78, 38]	τε Μαῖσα καὶ ἡ Σοαιμίς	(συνῆσαν	γὰρ ἤδη τῷ παιδίῳ) ἀπό
[78, 8]	ὡς καὶ ἐκ συγκειμένου τινὸς	ἀνεβόησαν	Μαρτιάλιε, χαῖρε· Μαρτιάλιε, διὰ χρόνου
[78, 34]	μὲν καὶ τῶν γραμματοφόρων ἀμφοτέρωθεν	ἐφθάρησαν,	συχνοὶ δὲ καὶ τῶν θανατωσάντων
[78, 10]	οἱ δ´ οὐ πολλῷ ὕστερον,	προσδιεφθάρησαν	δὲ οἱ πάνυ ἑταῖροι αὐτοῦ
[78, 9]	ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ἰσχυρότατα αὐτὸν	ἐμίσησαν,	ὥστε καὶ λέγειν καὶ ποιεῖν
[78, 29]	ἴσως μὲν γὰρ οὐδ´ ἂν	ἠγανάκτησάν	τινες αὐτῶν, πιστεύσαντες ὄντως μηδὲν
[78, 38]	ἐναντίους ἐλάσον, οὐκ ἄν ποτε	ἔστησαν.	καὶ ὣς δ´ ἂν αὖθις
[78, 34]	περὶ ἐκεῖνα τὰ χωρία χειμάζοντες	προσαπέστησαν.	καὶ οἱ μὲν τά τε
[78, 17]	τῇ ἀρχῇ τῆς ἡγεμονίας αὐτοῦ	ψηφισθεῖσαν	παρῃτήσατο, εἰπὼν αὐτάρκως αὐτὴν τῇ
[78, 9]	στρατιώτας τῆς μὲν εἰρήνης, ἧς	ἀντήλπισαν	παρὰ τοῦ Μακρίνου λήψεσθαι, μὴ
[78, 20]	πολλὰ καὶ ἄτοπα ἐς αὐτὸν	ἐξύβρισαν,	ἐφ´ ᾧ δὴ καὶ δημοσίᾳ
[78, 19]	ὡς πατὴρ ἐλέησον ἡμᾶς" οὐδὲ	ἐφρόντισαν	οὐδὲν τὴν πρώτην οὔτε τοῦ
[78, 37]	καὶ ἄλλοις τε πρώτων τοῖς	υσαν	ἐπιστη ῦ κοινοῦ σω όνοιάν
[78, 26]	τε Μακρῖνος καὶ ὁ Ἄδουεντος	ὑπάτευσαν,	ἐς μὲν χεῖρας οὐκέτ´ ἀλλήλοις
[78, 26]	πολέμιοι τὸν θόρυβον σφῶν α	πτευσαν	γην, ἀ αὐτοὺς ο λυ
[78, 17]	ὤκνησε πρᾶξαι, ὡς δέ τινες	ὑπώπτευσαν,	ὅτι τῆς τε γερουσίας καὶ
[78, 16]	των καὶ οὐ είας λέγεσθαι	ὑπώπτευσαν	ὥστε καὶ δημοσιευθῆναι αὐτὰ ἀξιῶσαι,
[78, 29]	κατέκοψαν καὶ τὸν αὐτοκράτορά σφων	κατέλυσαν,	καὶ ὃ τούτου δεινότερόν ἐστιν,
[78, 34]	καταδεδεμένην ὡς καὶ τοῦ Ψευδαντωνίνου	οὖσαν·	καὶ γὰρ τῷ τοῦ Ἰουλιανοῦ
[78, 6]	Ῥώμην ἐλαύνωσιν ὡς καὶ εὐαλωτοτάτην	οὖσαν·	καὶ ἵνα δὴ μηδὲν ἐξ
[78, 22]	τοῦ Καρακάλλου παρῄτητο, ἐς αὑτὸν	ἐλθοῦσαν	οὐκ ἐδέξατο) δεινῶς περιύβρισεν ἀπωσάμενος
[78, 27]	λείαν τὴν ἐκ τῆς Ἀρμενίας	ἁλοῦσαν	κομισαμένου, καὶ τὰ χωρία ὅσα
[78, 30]	οἴκοι ἐν τῇ Ἐμέσῃ τὴν	δίαιταν	ν τῆς ἀδελφῆς Ἰουλίας ᾗ
[78, 9]	ὥσπερ εἶπον, οἱ δὲ καὶ	Ταραύταν	ἐκ μονομάχου τινὸς προσηγορίας τό
[78, 26]	αἰτίαν τῶν γεγονότων ἐς τὸν	Ταραύταν	τρέπων· ὡς δὲ ἐκεῖνος οὔτε
[78, 8]	ἰδόντες πάντες τε πρὸς αὐτὸν	ἀπέβλεψαν,	καὶ πάντες ἐξαίφνης ὡς καὶ
[78, 29]	οὗτοι δὲ καὶ ἀλλήλων συχνοὺς	κατέκοψαν	καὶ τὸν αὐτοκράτορά σφων κατέλυσαν,
[78, 16]	κατ´ αὐτὸν αϲ εἴρηταί μοι	εν	ὡς ἕκαστα μης τινος κεινωνες
[78, 35]	ὀλίγοι διώλοντο, ὅ τε Σεκοῦνδος	ἐν	ἀμηχανίᾳ ἔπεσε, καὶ ὁ Βασιλιανὸς
[78, 35]	ἀπέκτειναν. μέχρι μὲν δὴ οὖν	ἐν	ἀμφιβόλῳ τὰ πράγματα ἦν, μετέωροι
[78, 32]	πάσας τῆς νυκτὸς ἀπῳκοδόμησαν ὥστε	ἐν	ἀσφαλεστέρῳ εἶναι, προσέβαλεν μὲν αὖθις
[78, 2]	ἄλλα ἐκδιῃτᾶτο καὶ παρηνόμει καὶ	ἐν	αὐταῖς ταῖς στρατείαις ἀλλ´ ἀλήθεια·
[78, 25]	τε θέατρον τὸ κυνηγετικὸν κεραυνοῖς	ἐν	αὐτῇ τῇ τῶν Ἡφαιστίων ἡμέρᾳ
[78, 14]	καὶ ἐρευνηταῖς μεμισθοφορηκότα, καὶ τὴν	ἐν	αὐτοῖς τάξιν λελοιπότα ἔς τε
[78, 37]	καὶ τὸ δαιμόνιον αὐτῷ προεδήλωσεν.	ἐν	γὰρ δὴ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ
[78, 10]	αὐτοῦ ὅτι καὶ ταῦτα γράψοιμι.	ἐν	γὰρ πεδίῳ μεγάλῳ τινὶ πᾶσαν
[78, 3]	ὥσπερ καὶ ἐγὼ εἶδον, ἐφόρει.	ἐν	γὰρ τῇ Συρίᾳ τῇ τε
[78, 31]	τις ἔν τε ἀθύρμασι καὶ	ἐν	γυμνασίοις ἀρέσας καὶ διὰ ταῦτα
[78, 38]	αὐτοῦ τὸν υἱὸν αὐτοκράτορα ἀποφήνας.	ἐν	δ´ οὖν τῇ μάχῃ ὁ
[78, 29]	ἂν μέγα κακὸν δρᾶσαι ἠδυνήθησαν.	ἐν	δὲ δὴ τῇ Συρίᾳ συνεστραμμένοι,
[78, 26]	τότε μὲν δὴ ταῦτα ἐγένετο,	ἐν	δὲ δὴ τῷ μετοπώρῳ τῷ
[78, 37]	γὰρ δὴ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ	ἐν	ᾗ τὰ πρῶτα αὐτοῦ περὶ
[78, 12]	διὰ τοὺς στρατιώτας ἐξήρκει ταῖς	ἐν	ιακων προς| ξατο καὶ μεν
[78, 15]	ἀπὸ τοῦ ἀνθρωπίνου τρόπου, ἐπεὶ	ἐν	κινδύνῳ μεγάλῳ ἐγεγόνει, διεχρήσατο· τοῖς
[78, 37]	ἤλασεν ὥστε χαλεπῶς τὸν Μακρῖνον	ἐν	κώμῃ τινὶ τῶν Ἀντιοχέων, ἑκατόν
[78, 11]	ἑκασταχόσε πρὸς τοὺς στρατιώτας τοὺς	ἐν	μὲν τῇ Μεσοποταμίᾳ διὰ τὸν
[78, 25]	τῶν σκηπτῶν δυνάμεως ἀνηλίσκετο, καὶ	ἐν	μέρει καὶ αὐτὸ τοῦτο προσεσίνετο,
[78, 4]	καὶ πολεμῆσαι αὐτῷ ἐξεγένετο, ἀλλ´	ἐν	μέσοις τοῖς στρατιώταις, οὓς μάλιστα
[78, 22]	τῇ Ἀσίᾳ δυνησόμενος, ἔτυχεν· ἔπειτ´	ἐν	ὁδῷ ὄντα αὐτὸν ἤδη καὶ
[78, 34]	κεκρυμμένος που καὶ ἐσφάγη) κομίζων	ἐν	ὀθονίοις πολλοῖς ἰσχυρῶς σφόδρα σχοινίοις
[78, 3]	(τά τε γὰρ ἄλλα καὶ	ἐν	οἰκίαις ἐχείμαζον, πάντα τὰ τῶν
[78, 41]	ἑαυτὸν καὶ διέφθειρεν, ὥστε καὶ	ἐν	ὀνείδει καὶ ἐν παθήματι ἀξιωτάτῳ
[78, 19]	ἤρξαντο, ἀλλ´ ἐνθυμούμενοι ὅτι πρότερον	ἐν	οὐδενὶ λόγῳ ἐπεποίηντο, καὶ προσεκλογιζόμενοι
[78, 20]	καὶ οἱ στρατιῶται κατεφρόνησαν αὐτοῦ,	ἐν	οὐδενὶ λόγῳ τὰ ἐπὶ τῇ
[78, 41]	ὥστε καὶ ἐν ὀνείδει καὶ	ἐν	παθήματι ἀξιωτάτῳ αὐτοῦ γενέσθαι. τῆς
[78, 31]	ἐσθῆτι τῇ ἐκείνου, ᾗ ποτε	ἐν	παισὶν ἐχρῆτο, κοσμήσας. αιταραυτηι τῶν
[78, 3]	ἀγανακτησάντων καὶ χεῖρα πολλὴν παρασκευαζομένων	ἐν	παντὶ δέους ἐγένετο· θρασύτατος μὲν
[78, 15]	ἄλλην τινὰ ἀρετὴν ἔχοντας μήτ´	ἐν	πολλαῖς πράξεσιν ἐξητασμένους, ἀλλὰ καὶ
[78, 12]	ὑπ´ αὐτῶν οἷα ἀπεχθέστατον σφίσιν	ἐν	πολλαῖς στρατείαις ταῖς πρόσθε γεγονότα
[78, 27]	τοὺς ὁμήρους, οὓς ὁ Καράκαλλος	ἐν	συμμαχίας λόγῳ παρ´ αὐτῶν εἰλήφει,
[78, 8]	ἡμᾶς καὶ πολλὰ ἄττα, οἷα	ἐν	συμποσίῳ εἰκὸς ἦν, εἰπών, ἔπειτ´
[78, 24]	ἀποβλέψαντα μὴ πάνυ πάντας τοὺς	ἐν	ταῖς μεγάλαις ἐξουσίαις γενομένους μακαρίζειν,
[78, 22]	τοῦτο τό τε διαδίδοσθαί τινα	ἐν	ταῖς τῶν στρατηγῶν τῶν πάνυ
[78, 28]	σφων ἀπολαύσειν, ἐπιπαρώξυνεν, ἥ τε	ἐν	ταὐτῷ τρόπον τινὰ διατριβή, ἣν
[78, 25]	σωλῆνος ἐρρύη, καὶ μέλισσαι κηρία	ἐν	τῇ ἀγορᾷ τῇ βοαρίᾳ ἐνέπλασαν.
[78, 19]	ὁ δὲ δῆμος, ἅτε καὶ	ἐν	τῇ ἀγωνίᾳ λανθάνων καὶ ὑπὸ
[78, 34]	λεπτολογηθέντα ἔχει) παρήσω, τὰ δὲ	ἐν	τῇ Αἰγύπτῳ γενόμενα κεφαλαιώσας ἐρῶ.
[78, 23]	τοῦ Ταραύτου μήτηρ ἔτυχε μὲν	ἐν	τῇ Ἀντιοχείᾳ οὖσα, καὶ οὕτω
[78, 26]	περὶ τοῦ ὕδατος τοῖς στρατιώταις	ἐν	τῇ ἀντιστρατοπεδεύσει γενομένης. καὶ δὴ
[78, 6]	γὰρ καὶ ποικίλα παρὰ τῶν	ἐν	τῇ ἄνω Ἀσίᾳ ἀνθρώπων τὰ
[78, 8]	Ζεὺς ὁ Βῆλος ὀνομαζόμενος καὶ	ἐν	τῇ Ἀπαμείᾳ τῆς Συρίας τιμώμενος·
[78, 25]	καὶ τῶν βασιλικῶν κτημάτων μάλιστα,	ἐν	τῇ ἀρχῇ αὐτοῦ πολλάκις, ὅπερ
[78, 22]	τιμῆς, ὡς καὶ καταστῆσαι τὰ	ἐν	τῇ Ἀσίᾳ δυνησόμενος, ἔτυχεν· ἔπειτ´
[78, 25]	ἐτοπάσθη, καὶ ὅτι ὁ Τίβερις	ἐν	τῇ αὐτῇ ἐκείνῃ ἡμέρᾳ πληθύσας
[78, 4]	κατεσφάγη. ἐπειδὴ γὰρ μάντις τις	ἐν	τῇ Ἀφρικῇ εἶπεν, ὥστε καὶ
[78, 30]	Βασσιανὸν ἔχουσα— αὕτη οὖν οἴκοι	ἐν	τῇ Ἐμέσῃ τὴν δίαιταν ν
[78, 8]	τὴν τελευτὴν προδηλῶσαι ἔδοξεν, ἐπειδὴ	ἐν	τῇ ἐπιστολῇ ἣν τελευταίαν τῇ
[78, 16]	πεποιηκότι τὸ κοινόν" ἐνέγραψεν δὲ	ἐν	τῇ ἐπιστολῇ Καίσαρα θ´ ἑαυτὸν
[78, 27]	χωρία ὅσα ὁ πατὴρ αὐτοῦ	ἐν	τῇ Καππαδοκίᾳ ἐκέκτητο, τό τε
[78, 8]	καὶ ἐμοὶ ἐνθύμιον ἐγένετο ὅτι	ἐν	τῇ Νικομηδείᾳ τοῖς Κρονίοις ἑστιῶν
[78, 26]	~καὶ ἔσχεν οὕτως· οὐδὲ γὰρ	ἐν	τῇ πόλει μόνῃ τὸ δεινὸν
[78, 17]	μὴ καὶ παραυτίκα ὑπὸ τῶν	ἐν	τῇ πόλει στρατευομένων φθαρῇ· ἀλλὰ
[78, 4]	μὴ μάτην οἱ ὄχλος γραμμάτων	ἐν	τῇ πολεμίᾳ ὄντι πέμπηται, ἕτερα
[78, 7]	αὐτοῦ ἀστέρες πολλοὶ ἐφάνησαν· καὶ	ἐν	τῇ Ῥώμῃ δαίμων τις ἀνθρώπου
[78, 25]	αὐτῷ. ἡμίονός τε γὰρ ἡμίονον	ἐν	τῇ Ῥώμῃ καὶ χοῖρος χοιρίδιον
[78, 19]	αἱ γνῶμαι πάντων ἀνθρώπων τῶν	ἐν	τῇ Ῥώμῃ μετέπεσον γερουσία α.
[78, 35]	προδοθεὶς ὑπὸ φίλου τινός, ᾧ	ἐν	τῇ Ῥώμῃ ὄντι κρύφα προσέπεμψεν
[78, 23]	ὅποι βούλοιτο, ἐκέλευσεν, καὶ τὰ	ἐν	τῇ Ῥώμῃ περὶ τοῦ υἱέος
[78, 19]	ὅτι τῶν ἀνδριάντων τινὰς τῶν	ἐν	τῇ Ῥώμῃ ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου
[78, 32]	ἑκάστῳ οὐσίαν τε καὶ χώραν	ἐν	τῇ στρατείᾳ προθείς· καὶ αὐτοῖς
[78, 28]	ἣν τοῦ πολέμου ἕνεκα χειμάζοντες	ἐν	τῇ Συρίᾳ ἐπεποίηντο, προσεπισχύρισεν. ἔδοξεν
[78, 15]	καὶ πάνυ περιβοήτους ἐπὶ πονηρίᾳ	ἐν	τῇ τοῦ Καρακάλλου ἀρχῇ γενομένους
[78, 19]	σφῶν μᾶλλον θρασυνόμενος, μέγα ἀνεβόησεν	ἐν	τῇ τῶν τοῦ Διαδουμενιανοῦ γενεθλίων
[78, 39]	κατὰ τοῦτο ἐγνώσθη, κατελήφθη τε	ἐν	τῇ Χαλκηδόνι ἔτι ὤν, καὶ
[78, 24]	τε υἱέων τόν τε νεώτερον	ἐν	τοῖς αὑτῆς κόλποις κατασφαγέντα ἐπιδοῦσα
[78, 14]	καὶ ὅτι καὶ τὸν Ἄδουεντον	ἐν	τοῖς διόπταις τε καὶ ἐρευνηταῖς
[78, 28]	ὁ Μακρῖνος πεποιηκέναι, τῶν μὲν	ἐν	τοῖς ὅπλοις ὄντων μηδὲν παρελόμενος,
[78, 17]	ἢ ἑαυτοῦ, ἄλλως τε καὶ	ἐν	τοῖς στρατεύμασιν ὄντος, ἠθέλησε. τοῦ
[78, 28]	γερῶν τῶν τε ἀτελειῶν τῶν	ἐν	τοῖς στρατιωτικοῖς ὑπηρετήμασιν, ἃ παρὰ
[78, 27]	τὰ μὲν δεδῃῶσθαι τὰ δὲ	ἐν	τοῖς τείχεσιν εἶναι εὐπόρουν, δεινῶς
[78, 38]	ὕπατοι κατ´ αὐτοῦ, ὥσπερ εἴωθεν	ἐν	τοῖς τοιούτοις γίγνεσθαι, εἶπεν δὲ
[78, 37]	ὅτι ὁ Ψευ| δαντωνῖνος εὑρὼν	ἐν	τοῖς τοῦ Μακρίνου κιβωτίοις μηδέπω
[78, 38]	ἀπειρότατος τῶν στρατιωτικῶν ὢν καὶ	ἐν	τρυφῇ βεβιωκώς· οὕτω που μεγάλη
[78, 9]	σῶμα ἐκαύθη, καὶ τὰ ὀστᾶ	ἐν	τῷ Ἀντωνινείῳ, κρύφα νυκτὸς ἐς
[78, 4]	Φλαουίῳ Ματερνιανῷ τῷ τότε τῶν	ἐν	τῷ ἄστει στρατιωτῶν ἄρχοντι ἐξέφηνε,
[78, 6]	διαφόρως δολοφονήσῃ. καὶ ἐκεῖνα μὲν	ἐν	τῷ βασιλικῷ μετὰ ταῦθ´ εὑρεθέντα
[78, 21]	πολλὴ ταραχὴ γένηται, ὅτι μηδὲν	ἐν	τῷ βασιλικῷ τοιοῦτον εὑρέθη (ὁ
[78, 19]	ὑπὲρ οὐδενὸς πράγματος σκέψιν τινὰ	ἐν	τῷ βουλευτηρίῳ μὴ κελεύοντος τοῦ
[78, 27]	ἣν ἕνδεκα μησὶν ὁ Ταραύτας	ἐν	τῷ δεσμωτηρίῳ κατεσχήκει, τήν τε
[78, 12]	τε μέγιστον, τὴν μισθοφορὰν τῶν	ἐν	τῷ δορυφορικῷ στρατευομένων ἐς τὸ
[78, 5]	τούτου δύο τε χιλιάρχους τῶν	ἐν	τῷ δορυφορικῷ τεταγμένων, Νεμεσιανόν τε
[78, 14]	οὐ κατ´ ἐκεῖνο μόνον ὅτι	ἐν	τῷ μισθοφορικῷ ἐστράτευτο καὶ τὰ
[78, 25]	ὅθεν ἡ θέα τῶν μονομαχιῶν	ἐν	τῷ σταδίῳ ἐπὶ πολλὰ ἔτη
[78, 37]	τὸ ὄνομα αὐτὸς ἑαυτῷ ἐτέθειτο,	ἐν	τῷ συνεδρίῳ ἀνακειμένην ἐπέπτατο· καὶ
[78, 14]	δούς, ὅστις οὐδὲ διαλεχθῆναί τινι	ἐν	τῷ συνεδρίῳ καλῶς ὑπατεύων ἠδυνήθη,
[78, 37]	μὴν οὐδὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ	ἐν	τῷ τῆς ἐπιστολῆς προοιμίῳ, καίτοι
[78, 24]	αὐτῆς ἐς τὴν Ῥώμην ἀναχθὲν	ἐν	τῷ τοῦ Γαΐου τοῦ τε
[78, 25]	περιβολὴν αὐτοῦ πᾶσαν καὶ τὰ	ἐν	τῷ τοῦ κύκλου ἐδάφει πάντα
[78, 37]	ἀλλ´ ὑπὸ τῶν δημάρχων, ὅπερ	ἐν	τῷ χρόνῳ τρόπον τινὰ ἤδη
[78, 35]	ὁ Βασιλιανὸς φοβηθεὶς μὴ καὶ	ἐν	χερσὶν ἀπόληται ἔκ τε τῆς
[78, 34]	ὁ μὲν τοῦτο ποιήσας ἐξέδρα	ἐν	ᾧ ἐκείνη ἐξεκαλύπτετο· γνοὺς δ´
[78, 26]	τῷ μετοπώρῳ τῷ τε χειμῶνι,	ἐν	ᾧ ὅ τε Μακρῖνος καὶ
[78, 31]	αὐτοῦ, ἐπ. ἐτελεύτησεν, ~Εὐτυχιανός τις	ἔν	τε ἀθύρμασι καὶ ἐν γυμνασίοις
[78, 30]	γὰρ ἧς ἐκεῖνος ἦν) καὶ	ἔν	τε ἐπιτροπαῖς ἐξετασθέντος καὶ ἐς
[78, 7]	ὀλίγον πρὸ τοῦ θανάτου αὐτοῦ	ἔν	τε τῇ Ἀλεξανδρείᾳ πῦρ ἐξαίφνης
[78, 37]	παρ´ ἀμφοτέρων ἐπισταλέντα προδηλώσας, ἐνέγραψεν·	ἔν	τε τῇ διηγήσει τῶν πεπραγμένων
[78, 5]	ἀδελφοὺς Αὐρηλίους, καὶ Ἰούλιον Μαρτιάλιον	ἔν	τε τοῖς ἀνακλήτοις στρατευόμενον καὶ
[78, 13]	ἐπῆκτο, τὸν δὲ δὴ Τρικκιανὸν	ἔν	τε τῷ πλήθει τῷ Παννονικῷ
[78, 11]	τὸν πόλεμον, μὴ μέντοι καθ´	ἓν	ὄντας ἀλλ´ ἄλλους ἄλλῃ διεσπασμένους,
[78, 22]	οὐ μέντοι καὶ ἐκεῖνος αὐτὰς	ἔλαβεν,	εἰπὼν οὐκ ἀργυρίου ἀλλ´ ἡγεμονίας
[78, 40]	Πολλίων ὁ τοῦ στρατοπέδου ἑκατόνταρχος	συνέλαβεν)	ἔρριψέ τε αὑτὸν ἀπὸ τοῦ
[78, 22]	παρὰ τοῦ Σαρδαναπάλλου τὸ ἔθνος	ἀπέλαβεν.	ταῦτα μὲν οὕτως ἐγένετο, ἐπ´
[78, 7]	τοῦτο ἐς {τε} τὸ παλάτιον	ἀνήγαγεν,	ζητῶν τὸν δεσπότην αὐτοῦ, ὥς
[78, 2]	τῶν παρ´ αὐτῷ, ἐτεκμαίρετο, ὡς	ἔλεγεν,	τόν τε οἰκείως οἱ καὶ
[78, 40]	ὤν (πεντήκοντα γὰρ καὶ τέσσαρα	ἦγεν	ἔτη, τριῶν που μηνῶν δέοντα
[78, 35]	χώραν ἔπαρχον ὁ Μακρῖνος ἐπεποιήκει,	διῆγεν	δέ τινα καὶ Μάριος Σεκοῦνδος,
[78, 38]	ὁ Μακρῖνος ἰδὼν αὐτοὺς ἀνθισταμένους	ἔφυγεν.	~καὶ ὁ μὲν οὕτως τῇ
[78, 28]	νεοχμώσειν, καὶ τοὺς ἑτέρους, ἅτε	μηδὲν	ἀπολλύντας αὐτούς, ἡσυχάσειν ἤλπισεν. ~τοῦτο
[78, 29]	ἠγανάκτησάν τινες αὐτῶν, πιστεύσαντες ὄντως	μηδὲν	αὐτοὶ ζημιωθήσεσθαι τῷ μὴ παραχρῆμα
[78, 28]	τοῦ Ταραύτου εὕρηντο, στέρησις, καίπερ	μηδὲν	αὐτοὺς μέλλοντάς σφων ἀπολαύσειν, ἐπιπαρώξυνεν,
[78, 23]	τοῦ θανάτου ἐπιθυμίαν κατέθετο, καὶ	μηδὲν	αὐτῷ ἀντιγράψασα ἔπραττέν τι καὶ
[78, 21]	μὴ πολλὴ ταραχὴ γένηται, ὅτι	μηδὲν	ἐν τῷ βασιλικῷ τοιοῦτον εὑρέθη
[78, 6]	εὐαλωτοτάτην οὖσαν· καὶ ἵνα δὴ	μηδὲν	ἐξ αὐτῶν ἐς ἡμᾶς ἐκφοιτήσῃ,
[78, 7]	καὶ διὰ θύρας τινὸς ἐξῆλθε,	μηδὲν	μηδὲ τοῦ λέοντος, ὃν καὶ
[78, 18]	καὶ ἡ ἐς τὸ ἔπειτα	μηδὲν	ὅμοιον αὐτοῖς προσταχθήσεσθαι ἐλπὶς ἀνέπεισε
[78, 28]	μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις ὄντων	μηδὲν	παρελόμενος, ἀλλ´ ἀκέραια αὐτοῖς πάντα
[78, 3]	καὶ τὰς ψυχὰς τεταπεινωμένους ὥστε	μηδὲν	τῶν λημμάτων ἔτι, ἃ πολλὰ
[78, 29]	ἐκ τῆς βουλῆς ἄρχουσιν ὑποτεταγμένοι	οὐδὲν	ἂν μέγα κακὸν δρᾶσαι ἠδυνήθησαν.
[78, 28]	ἄπλετά τινα ἀξιοῦντες ἔργον δ´	οὐδὲν	ἄξιον αὐτῶν ποιεῖν δικαιοῦντες, ἐταράσσοντο.
[78, 5]	δὲ δὴ Μακρῖνος ἔπαθε μὲν	οὐδέν,	ἔσπευσε δ´ ὑποπτεύσας ἀπολεῖσθαι, ἄλλως
[78, 19]	ᾐσχύνθησαν, καὶ τοῦ μὲν Καρακάλλου	οὐδὲν	μᾶλλον ἐ. το, τὰ δὲ
[78, 34]	(ὁμοιοτροπώτατά τε γάρ ἐστιν καὶ	οὐδὲν	μέγα λεπτολογηθέντα ἔχει) παρήσω, τὰ
[78, 28]	χρόνου καὶ ὑπὸ τοῦ ἔθους	οὐδὲν	νεοχμώσειν, καὶ τοὺς ἑτέρους, ἅτε
[78, 21]	λελέξεται· τότε δὲ γράμμα μὲν	οὐδὲν	ὁ Μακρῖνος τῶν μηνυτικῶν οὔτε
[78, 29]	τοιοῦτον ἕτερον ἐστήσαντο ὑφ´ οὗ	οὐδὲν	ὅ τι οὐ κακὸν καὶ
[78, 19]	πατὴρ ἐλέησον ἡμᾶς" οὐδὲ ἐφρόντισαν	οὐδὲν	τὴν πρώτην οὔτε τοῦ ἱππικοῦ
[78, 7]	ναὸν ἔνδοθεν κατασχὸν ἄλλο μὲν	οὐδὲν	τὸ παράπαν ἐλυμήνατο, τὸ δὲ
[78, 32]	μὲν αὖθις αὐτοῖς, ἐπέρανε δ´	οὐδέν.	τόν τε γὰρ Ἀουῖτον, ὃν
[78, 11]	τῇ δὲ ἐπιεικείᾳ καὶ ἐκεῖνο	συνεσκίαζεν,	τά τε νόμιμα οὐχ οὕτως
[78, 21]	αὐτὸς ἐξ ὧν ἐπεφωράκει ἀξιομισεῖς	ἐνόμιζεν	εἶναι, ἐκδήλους ἐποίησε, τόν τε
[78, 5]	αὐτὸς μὲν αὐτίκα ἀπέφυγε, καὶ	διέλαθεν	ἂν εἰ τὸ ξίφος ἀπερρίφει·
[78, 25]	αὐτῇ τῇ τῶν Ἡφαιστίων ἡμέρᾳ	βληθὲν	οὕτω κατεφλέχθη ὥστε τήν τε
[78, 39]	αὐτῶν εἶχε, γιγνομένων, ἀπέδρα καὶ	ἐκεῖθεν	νυκτὸς ἐπὶ ἵππων, τήν τε
[78, 34]	πράττοντι στρατιώτης τις τῶν ἀφεστηκότων	προσῆλθεν,	τὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ κεφαλήν (εὑρέθη
[78, 25]	μέρει καὶ αὐτὸ τοῦτο προσεσίνετο,	ὅθεν	ἡ θέα τῶν μονομαχιῶν ἐν
[78, 14]	τῶν ἀρχαιρεσιῶν ἡμέρᾳ νοσεῖν προσεποιήσατο.	ὅθεν	οὐκ ἐς μακρὰν τῷ Μαξίμῳ
[78, 20]	καὶ τεθνηκότας αὐτοὺς ἤδη καταπατεῖν.	ὅθεν	οὐχ ἥκιστα καὶ οἱ στρατιῶται
[78, 7]	πάντα τὸν τοῦ Σαράπιδος ναὸν	ἔνδοθεν	κατασχὸν ἄλλο μὲν οὐδὲν τὸ
[78, 18]	τοῦ τῶν Ῥωμαίων, ἀλλὰ καὶ	οἴκοθέν	τισιν ἐξ ἐπιτροπῆς αὐτοῦ πρός
[78, 27]	παρασκευῆς (οὐ γὰρ ἑτοιμάζονται) οὔτ´	αὐτόθεν	τῷ τὰ μὲν δεδῃῶσθαι τὰ
[78, 27]	εἶπον, κατέστη, τοῦ {τε} Τιριδάτου	πεμφθὲν	αὐτῷ τὸ διάδημα παρὰ τοῦ
[78, 24]	σῶμα αὐτῆς ἐς τὴν Ῥώμην	ἀναχθὲν	ἐν τῷ τοῦ Γαΐου τοῦ
[78, 12]	τῷ δορυφορικῷ στρατευομένων ἐς τὸ	ταχθὲν	ὑπὸ τοῦ Σεουήρου εθε ~οὐ
[78, 38]	οἱ ὕπατοι κατ´ αὐτοῦ, ὥσπερ	εἴωθεν	ἐν τοῖς τοιούτοις γίγνεσθαι, εἶπεν
[78, 34]	συχνοὶ μὲν καὶ τῶν γραμματοφόρων	ἀμφοτέρωθεν	ἐφθάρησαν, συχνοὶ δὲ καὶ τῶν
[78, 29]	τι καὶ περὶ αὑτούς, εἰ	σκεδασθεῖεν,	ὑποπτεύσαντες καινοτομηθήσεσθαι (τότε γὰρ διὰ
[78, 36]	ἐμαυτοῦ λέγω, ὅτι τις ἢ	ἐπιθυμήσειεν	ἂν ἢ εὔξαιτό με ἀπολέσθαι.
[78, 8]	Δίων, καὶ ἀληθέστατα ὁ Εὐριπίδης	εἴρηκεν	ὅτι πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων,
[78, 27]	οὐ μὴν ἐδέξατο, αἰσχυνθείς, ὡς	ἔοικεν,	ἐπίκλησιν πολεμίων λαβεῖν ὑφ´ ὧν
[78, 7]	δεσπότην αὐτοῦ, ὥς γε καὶ	ἔφασκεν,	καὶ λέγων ἐκεῖνον μὲν ἀπολωλέναι
[78, 37]	αὐτὸς ἑαυτὸν οὔτε τοὺς ἄλλους	ἤρεσκεν.	οὗτος καὶ τ. τὸ ὑπόγραμμα
[78, 20]	καὶ καταφρονήματος πρὸς τὸ χεῖρον	ἐμπέφυκεν,	ὥστε καὶ ἐκείνους μηδ´ ἀρχὴν
[78, 16]	εἰκὸς ἦν, παρ´ ἡμῶν ψήφισμα	λεν	δὲ οὐκ ἠ το σαῦτα
[78, 41]	ἐπιθυμίαν ποιησάμενος αὐτήν, ἐκφυγών, καὶ	διέβαλεν	ἅμα ἑαυτὸν καὶ διέφθειρεν, ὥστε
[78, 26]	αὐτὸ τὸ τάφρευμα παρ´ ὀλίγον	ἀπέβαλεν.	ἀλλὰ τὸ μὲν οἵ τε
[78, 41]	καὶ τάχιστα καὶ βαρυσυμφορώτατα αὐτὴν	ἀπέβαλεν·	ἐνιαυτῷ τε γὰρ καὶ δύο
[78, 25]	περὶ αὐτὴν ὁδοὺς τοσαύτῃ ῥύμῃ	ἐσέβαλεν	ὥστε καὶ ἀνθρώπους παρασυρῆναι. γυνή
[78, 32]	ἀπῳκοδόμησαν ὥστε ἐν ἀσφαλεστέρῳ εἶναι,	προσέβαλεν	μὲν αὖθις αὐτοῖς, ἐπέρανε δ´
[78, 23]	ἐπόθει οὐχ ὅτι ἐκεῖνον ζῆν	ἤθελεν,	ἀλλ´ ὅτι αὐτὴ ἰδιωτεύουσα ἤχθετο.
[78, 13]	Δέκκιον Τρικκιανὸν ἐς τὴν Παννονίαν	ἔστειλεν,	ἐκεῖνον μὲν δοῦλόν τε κομμωτὴν
[78, 38]	περὶ τῆς τοῦ Ψευδαντωνίνου ἐπαναστάσεως	ἐπέστειλεν,	εἶπον μέν τινα οἱ ὕπατοι
[78, 27]	ὁ Μακρῖνος τῇ {τε} βουλῇ	ἐπέστειλεν,	καὶ διὰ τοῦτο καὶ θυσίαι
[78, 4]	καὶ ὃς τῷ Ἀντωνίνῳ παραχρῆμα	ἐπέστειλεν,	καὶ συνέβη ταῦτα μὲν τὰ
[78, 1]	καταδραμὼν συνεμάχησεν αὐτῷ, ὡς αὐτὸς	ἐπέστειλεν.	~οὐ μόνον δὲ τὰ ἄλλα
[78, 25]	τὸ τοῦ Ἀντωνίνου τεμένισμα μετεκομίσθη.	~ἔμελλεν	δ´ οὐδ´ ὁ Μακρῖνος ἐπὶ
[78, 3]	ὁρῶντες ὄντα, καὶ ἐκείνους πολλοὺς	μὲν	ἀκούοντες εἶναι, ἐκ δὲ δὴ
[78, 34]	τι ὦφλον. ὧν ἐγὼ τὰ	μὲν	ἄλλα (ὁμοιοτροπώτατά τε γάρ ἐστιν
[78, 17]	τε ἀπεδείχθη. καὶ ὃς τὰ	μὲν	ἄλλα προσεδέξατο, τὴν δὲ δὴ
[78, 39]	ἄκοντας καταδαμασθῆναι. νῦν δὲ τῶν	μὲν	ἄλλων ἀνθρώπων δι´ ὧν διῄει,
[78, 29]	ἡσυχάσειν ἤλπισεν. ~τοῦτο δὲ εἰ	μὲν	ἀναχωρησάντων τε αὐτῶν ἐς τὰ
[78, 16]	καὶ ἐπαίνους ἑαυτοῦ οὐκ ὀλίγους	μὲν	ἀνειπεῖν ἐτόλμησεν, ἔτι δὲ πλείους
[78, 1]	ὁ δὲ δὴ Ἀντωνῖνος τοῦτο	μὲν	ἀπεκρύπτετο, ὡς δὲ δὴ καὶ
[78, 34]	~(ὁ γὰρ Μάρκελλος ἐτεθνήκει) τοῦτον	μὲν	ἀπέκτεινεν, αὐτὸς δὲ ἀτολμήσας περαιτέρω
[78, 28]	ἄρχοντα ἔχειν ἐθέλοντες, ἀλλὰ λαμβάνειν	μὲν	ἄπλετά τινα ἀξιοῦντες ἔργον δ´
[78, 7]	καὶ ἔφασκεν, καὶ λέγων ἐκεῖνον	μὲν	ἀπολωλέναι τὸν δὲ Δία ἄρχειν.
[78, 32]	ὥστε ἐν ἀσφαλεστέρῳ εἶναι, προσέβαλεν	μὲν	αὖθις αὐτοῖς, ἐπέρανε δ´ οὐδέν.
[78, 35]	Αἰγύπτῳ γενόμενα κεφαλαιώσας ἐρῶ. ~ἦρχεν	μὲν	αὐτῆς ὁ Βασιλιανός, ὃν καὶ
[78, 5]	ἐπάταξε ξιφιδίῳ μικρῷ. καὶ αὐτὸς	μὲν	αὐτίκα ἀπέφυγε, καὶ διέλαθεν ἂν
[78, 9]	ἔτ´ αὐτὸν ἐκάλουν, ἀλλ´ οἱ	μὲν	Βασσιανὸν τὸ ἀρχαῖον ὄνομα, οἱ
[78, 38]	δ´ οὖν τῇ μάχῃ ὁ	μὲν	Γάννυς καὶ τὰ στενὰ τὰ
[78, 8]	τοιόνδ´ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα" παραχρῆμα	μὲν	γὰρ ἄλλως ἀπολεληρηκέναι τοῦτο τὸ
[78, 3]	ἐν παντὶ δέους ἐγένετο· θρασύτατος	μὲν	γὰρ ἀπειλῆσαί τι καὶ προπετέστατος
[78, 8]	με ἑκατὸν ἔτεσι μοναρχῆσαι" τὸ	μὲν	γὰρ ἐπιβόημα τοῦτο ἀεὶ καὶ
[78, 25]	τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προεσήμαινεν, ἐνεπρήσθη	μὲν	γὰρ καὶ ἄλλα τινά, καὶ
[78, 7]	τὴν ἐσθῆτα αὐτοῦ προσκατέρρηξεν· ἔτρεφε	μὲν	γὰρ καὶ ἄλλους λέοντας πολλούς,
[78, 15]	διαμεμφομένων τι αὐτοῦ ἐπεστρέφετο. τὸν	μὲν	γὰρ Ματερνιανὸν τόν τε Δάτον
[78, 14]	ὑπ´ ἀπειρίας δυνάμενον, ἀπέφηνεν. ἐτετολμήκει	μὲν	γὰρ ὁ Ἄδουεντος τοῖς στρατιώταις
[78, 29]	ἐγεγόνει, ὀρθῶς ἂν ἐπέπρακτο. ἴσως	μὲν	γὰρ οὐδ´ ἂν ἠγανάκτησάν τινες
[78, 9]	αὐτῷ ὡς καὶ πολεμιωτάτῳ. δόγματι	μὲν	γὰρ οὐκ ἠτιμώθη διὰ τὸ
[78, 26]	ἀεί ποτε ἐπληροῦτο, ἐπέσχεν· τὸν	μὲν	γὰρ πρὸς τοὺς βαρβάρους πόλεμον
[78, 4]	διαδέξοιτο, καὶ οὐκ ἀνεβάλετο. ὁ	μὲν	γὰρ Σεραπίων ἐπὶ τούτῳ τὸ
[78, 28]	τῇ Συρίᾳ ἐπεποίηντο, προσεπισχύρισεν. ἔδοξεν	μὲν	γὰρ στρατηγικῶς πως καὶ νουνεχόντως
[78, 29]	τὸ δὲ καὶ τῷ ἐκεῖνοι	μὲν	γὰρ στρατιώτας τέ τινας ἀπέκτειναν
[78, 22]	τοῦ Ἄσπρου ἄρξων ἐπέμφθη. ἐκεῖνος	{μὲν}	γὰρ τὸ μὲν πρῶτον καὶ
[78, 11]	~ὁ δὲ δὴ Μακρῖνος τὸ	μὲν	γένος Μαῦρος, ἀπὸ Καισαρείας, γονέων
[78, 27]	ἑτοιμάζονται) οὔτ´ αὐτόθεν τῷ τὰ	μὲν	δεδῃῶσθαι τὰ δὲ ἐν τοῖς
[78, 35]	τοῦ Ψευδαντωνίνου δρομοκήρυκας ἀπέκτειναν. μέχρι	μὲν	δὴ οὖν ἐν ἀμφιβόλῳ τὰ
[78, 26]	Συρίαν κα ιελθόντες η. τότε	μὲν	δὴ ταῦτα ἐγένετο, ἐν δὲ
[78, 17]	μὲν ἐγὼ δοκῶ, ὅτι τὸ	μὲν	διά τε τὰ πραχθέντα αὐτῷ
[78, 13]	ἐς τὴν Παννονίαν ἔστειλεν, ἐκεῖνον	μὲν	δοῦλόν τε κομμωτὴν γυναικός τινος
[78, 8]	καὶ μόνον ᾐτιάσατο αὐτό, λόγῳ	μὲν	ἐγκαλῶν σφισιν ὡς καὶ ἀδύνατα
[78, 17]	οὔτε πολέμιον ἀποδεῖξαι ἐτόλμησεν, ὡς	μὲν	ἐγὼ δοκῶ, ὅτι τὸ μὲν
[78, 9]	διὰ τὸ τοὺς στρατιώτας τῆς	μὲν	εἰρήνης, ἧς ἀντήλπισαν παρὰ τοῦ
[78, 37]	πάντες εὐξάμεθα. ~οὗτος δ´ ἦν	μὲν	ἐκ τῶν ὑπατευκότων, σφόδρα δ´
[78, 1]	γὰρ εὖ ἠπίστατο ὅτι λόγῳ	μὲν	ἐκείνην γῆμαι, ἔργῳ δὲ τὴν
[78, 10]	θρασυτάτου καὶ μιαιφονωτάτου. ~καὶ τὰ	μὲν	ἐκείνου, ὅπως ποτ´ ἂν καὶ
[78, 23]	ἡ τοῦ Ταραύτου μήτηρ ἔτυχε	μὲν	ἐν τῇ Ἀντιοχείᾳ οὖσα, καὶ
[78, 28]	νουνεχόντως ὁ Μακρῖνος πεποιηκέναι, τῶν	μὲν	ἐν τοῖς ὅπλοις ὄντων μηδὲν
[78, 6]	καὶ διαφόρως δολοφονήσῃ. καὶ ἐκεῖνα	μὲν	ἐν τῷ βασιλικῷ μετὰ ταῦθ´
[78, 19]	ὁ νήσῃ σφίσιν. καὶ ταῦτα	μὲν	ἔξω τοῦ καθεστηκότος ἐγένετο (οὐ
[78, 41]	τοῖς λοιποῖς αἰωροῦνται. καὶ ὁ	μὲν	ἐπαινεθεὶς ἂν ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους,
[78, 32]	νεωτεροποιεῖν ἔχοντας, διέφθειραν, ὥστε τοὺς	μὲν	ἐπιτεταγμένους σφίσιν πλὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ
[78, 13]	ἀλογώτατα Μάρκιόν τε Ἀγρίππαν πρότερον	μὲν	ἐς Παννονίαν εἶτ´ ἐς Δακίαν
[78, 2]	πολλοὺς καὶ ἐκ τούτων τοὺς	μὲν	ἐτίμα τοὺς δ´ ἀπώλλυεν. ~τῶν
[78, 10]	κατ´ αὐτοῦ ἐπιβουλῆς μετασχόντες, οἱ	μὲν	εὐθὺς οἱ δ´ οὐ πολλῷ
[78, 7]	ὑπὸ τοῦ Ματερνιανοῦ πεμφθείς ἀπέρχομαι	μέν"	ἔφη ὡς κελεύεις, ἀφίξομαι δὲ
[78, 8]	Καπύην ἐλθὼν ἀφανὴς ἐγένετο. ~τοῦτο	μὲν	ζῶντος ἔτι αὐτοῦ συνηνέχθη, τῇ
[78, 14]	Καρακάλλου θάνατον εἰπεῖν ὅτι ἐμοὶ	μὲν	ἡ μοναρχία ἅτε καὶ πρεσβεύοντι
[78, 8]	Ἄρεως ἄγαλμα πομπεῦον, ἀλλὰ τοῦτο	μὲν	ἧττον ἄν τις θαυμάσειε· τὸ
[78, 19]	τῇ τῶν στρατιωτῶν θεραπείᾳ, τὸ	μὲν	ἵνα μὴ δόξῃ τὴν τοῦ
[78, 34]	προσθεμένων αἰτίαν ἔσχον, καὶ οἱ	μὲν	καὶ ἀπώλοντο διὰ τοῦτο, οἱ
[78, 17]	πόλει στρατευομένων φθαρῇ· ἀλλὰ ἄλλως	μὲν	καὶ ἐλοιδόρουν αὐτὸν καὶ ὕβριζον
[78, 10]	ὄλεθρος ἐγένετο, καὶ αὐτῷ ἐπαπώλοντο	μὲν	καὶ οἱ τῆς κατ´ αὐτοῦ
[78, 36]	~ὁ δὲ δὴ Μακρῖνος ἔγραψε	μὲν	καὶ τῇ βουλῇ περὶ τοῦ
[78, 8]	Σεουήρου ἀρχῆς ἕνεκα ποιουμένῃ κατέπεσε	μὲν	καὶ τὸ τοῦ Ἄρεως ἄγαλμα
[78, 34]	ἀγγελίας ἐταράχθησαν· κἀκ τούτου συχνοὶ	μὲν	καὶ τῶν γραμματοφόρων ἀμφοτέρωθεν ἐφθάρησαν,
[78, 12]	καὶ καταβιασθεὶς ᾑρέθη, ~καὶ πολλὰ	μὲν	καὶ χρηστὰ ἐκείνοις ἐδημηγόρησε, πολλὰ
[78, 19]	προσυποπτεύ. κάζοντο, ᾐσχύνθησαν, καὶ τοῦ	μὲν	Καρακάλλου οὐδὲν μᾶλλον ἐ. το,
[78, 16]	πάντων ὁμοίως ἐπιδείξει παραμυθεῖσθαι. ~ταῦτα	μὲν	κατ´ αὐτὸν αϲ εἴρηταί μοι
[78, 26]	πεποιη θον τε αυ. μια	μὲν	μ. ἀ. λαξ. ήθει αὐτῶν
[78, 6]	τῇ ἄνω Ἀσίᾳ ἀνθρώπων τὰ	μὲν	μετεπέμψατο τὰ δὲ καὶ ἐπρίατο,
[78, 12]	ἐν ιακων προς| ξατο καὶ	μεν	ν βουλευτῶν ν ἀποκτει μηδένα
[78, 10]	μάθῃς ἀκριβῶς καὶ συγγράψῃς" τοιοῦτος	μὲν	ὁ τοῦ Ταραύτου καὶ βίος
[78, 26]	παρ´ ὀλίγον ἀπέβαλεν. ἀλλὰ τὸ	μὲν	οἵ τε ὑπασπιςταὶ καὶ οἱ
[78, 15]	ἀνοσίους πολυπραγμοσύνας ὑπηρετῆσαι. ἀλλὰ ταῦτα	μὲν	ὀλίγοι ἐλογίζοντο καὶ ἀπ´ αὐτῶν
[78, 3]	πολλάκις ἐχρῆτο. χλαμύδα τε τοτὲ	μὲν	ὁλοπόρφυρον τοτὲ δὲ μεσόλευκον, ἔστι
[78, 36]	τείνειν) οὔτε μὴ δίδοσθαι, τοῦτο	μὲν	ὅτι ο. ται ἐκεῖνο δ.
[78, 5]	~ὁ δὲ δὴ Μακρῖνος ἔπαθε	μὲν	οὐδέν, ἔσπευσε δ´ ὑποπτεύσας ἀπολεῖσθαι,
[78, 21]	αὐτίκα λελέξεται· τότε δὲ γράμμα	μὲν	οὐδὲν ὁ Μακρῖνος τῶν μηνυτικῶν
[78, 7]	Σαράπιδος ναὸν ἔνδοθεν κατασχὸν ἄλλο	μὲν	οὐδὲν τὸ παράπαν ἐλυμήνατο, τὸ
[78, 1]	καὶ τὸν οἶνον ἀπολέσαι. οἱ	μὲν	οὖν βάρβαροι ἐς τὰ ὄρη
[78, 40]	Συρίας παρελθών, ἐφήσθη αὐτῷ. ὁ	μὲν	οὖν Μακρῖνος οὕτω, καὶ γέρων
[78, 28]	παρ´ αὐτῶν εἰλήφει, κομισάμενοι. ~ταῦτα	μὲν	οὖν οὕτως ἔσχεν, πόλεμος δὲ
[78, 11]	ἐνεβάλετο, καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ φανερῶς	μὲν	οὔτε ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ οὔτε
[78, 24]	προσδιέφθειρεν ἑαυτὴν ἀποκαρτερήσασα. ~καὶ ἡ	μὲν	οὕτω τε ἐκ δημοτικοῦ γένους
[78, 22]	Σαρδαναπάλλου τὸ ἔθνος ἀπέλαβεν. ταῦτα	μὲν	οὕτως ἐγένετο, ἐπ´ ἐλπίδι β.
[78, 37]	αὐτοῦ καὶ ταύτην, παρέλιπεν. ταῦτα	μὲν	οὕτως ἔσχεν, ~καὶ νὴ Δία
[78, 39]	αὐτοὺς ἀνθισταμένους ἔφυγεν. ~καὶ ὁ	μὲν	οὕτως τῇ Ἰουνίου ὀγδόῃ ἡττηθεὶς
[78, 35]	προσέπεμψεν τροφὴν αἰτῶν. καὶ ὁ	μὲν	οὕτως, ὕστερον ἐς τὴν Νικομήδειαν
[78, 38]	τε γὰρ ἄλλα καὶ ἑαυτὸν	μὲν	πατέρα τὸν δὲ Διαδουμενιανὸν υἱὸν
[78, 37]	συμβαλεῖν αὐτῷ. ἔνθα δὴ τῇ	μὲν	προθυμίᾳ τῇ τῶν δορυφόρων ἐκράτησεν
[78, 4]	ἀφικέσθαι, καὶ κατὰ τοῦτο τοῖς	μὲν	πρὸς τὸν αὐτοκράτορα γραφεῖσι διατριβὴν
[78, 22]	ἐπέμφθη. ἐκεῖνος {μὲν} γὰρ τὸ	μὲν	πρῶτον καὶ πάνυ πολλῆς παρὰ
[78, 4]	γὰρ Σεραπίων ἐπὶ τούτῳ τὸ	μὲν	πρῶτον λέοντι παρεβλήθη, ἐπεὶ δ´
[78, 26]	ἐς τὴν Μεσοποταμίαν ἐμβεβληκότα, τὸ	μὲν	πρῶτον τούς τ´ αἰχμαλώτους αὐτῷ
[78, 11]	φίλου τινὸς συνηγόρημα γνωρισθεὶς τὸ	μὲν	πρῶτον τῶν ἐκείνου χρημάτων ἐπετρόπευσεν,
[78, 28]	τὴν στρατιὰν ἥξοντας, {καὶ} τὸ	μὲν	πρῶτον ὑπό τε τοῦ ἀμάχου
[78, 16]	ἕκαστα μης τινος κεινωνες αὐτοκράτωρ	μεν	ραις ὥσπερ λόγῳ παρὰ τὴν
[78, 36]	νεν. ἀναλώματα α. αὶ τὸ	μὲν	ς. τε δημοσιο. στρατιωτικ. μενον
[78, 4]	παραχρῆμα ἐπέστειλεν, καὶ συνέβη ταῦτα	μὲν	τὰ γράμματα ἐς τὴν Ἀντιόχειαν
[78, 34]	χωρία χειμάζοντες προσαπέστησαν. καὶ οἱ	μὲν	τά τε ἄλλα ἀντιπαρεσκευάζοντο, καὶ
[78, 6]	καὶ ἐπιβουλευθέντι οὐκ ἐβοήθησαν. τοιούτῳ	μὲν	τέλει ἐχρήσατο βιούς τε ἔτη
[78, 11]	πρὸς τοὺς στρατιώτας τοὺς ἐν	μὲν	τῇ Μεσοποταμίᾳ διὰ τὸν πόλεμον,
[78, 24]	καὶ διαρκὴς ὑπάρχῃ. καὶ τὰ	μὲν	τῆς Ἰουλίας οὕτως ἔσχε, τό
[78, 30]	καὶ δύο ἐγγόνους ἄρσενας, ἐκ	μὲν	τῆς Σοαιμίδος Οὐαρίου τε Μαρκέλλου,
[78, 1]	Πάρθων βασιλείαν παρασπάσασθαι ἐπεθύμει) πολλὰ	μὲν	τῆς χώρας τῆς περὶ τὴν
[78, 15]	τόν τε Δάτον οὐκ εὐλόγως	μέν	(τί γὰρ ἠδικήκεσαν τὸν αὐτοκράτορά
[78, 29]	τῇ Συρίᾳ συνεστραμμένοι, καὶ τὸ	μέν	τι καὶ περὶ αὑτούς, εἰ
[78, 28]	συνερράγη. οἱ γὰρ στρατιῶται τὸ	μέν	τι τοῖς πταίσμασιν ἀχθόμενοι, τὸ
[78, 38]	τοῦ Ψευδαντωνίνου ἐπαναστάσεως ἐπέστειλεν, εἶπον	μέν	τινα οἱ ὕπατοι κατ´ αὐτοῦ,
[78, 35]	οἵ τε ἰδιῶται ἦσαν, οἱ	μέν	τινες αὐτῶν ταῦτα οἱ δὲ
[78, 40]	(οὐ γὰρ ἐδέδετο) καὶ τότε	μὲν	τὸν ὦμον συνέτριψε, μετὰ δὲ
[78, 37]	τῇ διηγήσει τῶν πεπραγμένων τῆς	μὲν	τοῦ Διαδουμενιανοῦ προσηγορίας ἐπεμνήσθη, τὴν
[78, 30]	διολομένης. ὁ γὰρ Ἀουῖτος παρὰ	μὲν	τοῦ Καρακάλλου ἐς Κύπρον ἐκ
[78, 21]	ἐξώλεσεν. ἐφ´ οἷς ἀμφοτέροις ὑπὸ	μὲν	τοῦ Καρακάλλου μεγάλως ἐτιμήθη καὶ
[78, 11]	Κίλωνος ἐξαιτησαμένου αὐτὸν σωθείς, πρὸς	μὲν	τοῦ Σεουήρου τοῖς ὀχήμασι τοῖς
[78, 34]	Ἰουλιανοῦ δακτυλίῳ ἐσεσήμαντο. καὶ ὁ	μὲν	τοῦτο ποιήσας ἐξέδρα ἐν ᾧ
[78, 38]	τε δημάρχων ἕτερος· καὶ ἐκείνῳ	μὲν	τῷ τε ἀνεψιῷ αὐτοῦ καὶ
[78, 21]	ὑπ´ αὐτοῦ ὦφλον. ~καὶ τὰ	μὲν	τῶν στρατιωτῶν αὐτίκα λελέξεται· τότε
[78, 39]	τῇ Ἰουνίου ὀγδόῃ ἡττηθεὶς τὸν	μὲν	υἱὸν πρὸς τὸν Ἀρτάβανον τὸν
[78, 19]	τὸν υἱὸν αὐτοῦ Καίσαρα, λόγῳ	μὲν	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν δι´ ὧν
[78, 26]	καὶ ὁ Ἄδουεντος ὑπάτευσαν, ἐς	μὲν	χεῖρας οὐκέτ´ ἀλλήλοις ἦλθον, διαπρεσβευόμενοι
[78, 13]	Σαβῖνον καὶ τὸν Καστῖνον, λόγῳ	μὲν	ὡς καὶ τῆς συνουσίας σφῶν
[78, 8]	χαῖρε· Μαρτιάλιε, διὰ χρόνου σε	ἑοράκαμεν"	οὐχ ὅτι καὶ ὁ κολοιός
[78, 19]	ο Σατουρνῖνος τιαν τρόπον τινὰ	ἐπιφημιζομεν	στρατηγῶν μὴ ἐξεῖναί οἱ μηδεμίαν
[78, 6]	ἀπ´ αὐτῶν τῶν βαρβάρων ὕστερον	ἐμάθομεν,	καὶ τὸ τῶν φαρμάκων παρὰ
[78, 37]	ὑπάτων οὔθ´ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν	συνήλθομεν	(οὐ γὰρ ἔτυχον παρόντες) ἀλλ´
[78, 20]	Ῥωμαίων Αὔγουστος· τοῦτον ἔχοντες πάντα	ἔχομεν"	οὕτως που πολὺ τοῖς ἀνθρώποις
[78, 21]	γράψας ἵνα μή, ἃ ἐκείνοις	ἐγκαλοῦμεν,	αὐτοὶ ποιοῦντες φανῶμεν" καὶ Λούκιος
[78, 36]	δημοσιο. στρατιωτικ. μενον καὶ ο.	ἀπολουμεν.	δυνηθη αὐ. παῖς ὡς αυτ
[78, 21]	ἃ ἐκείνοις ἐγκαλοῦμεν, αὐτοὶ ποιοῦντες	φανῶμεν"	καὶ Λούκιος Πρισκιλλιανὸς ὑπ´ αὐτῆς
[78, 38]	καὶ τὴν μωρίαν αὐτοῦ πάντες	κατέγνωμεν·	τά τε γὰρ ἄλλα καὶ
[78, 36]	δ. δικαίων πο. ἀλλὰ τὰ	νεν.	ἀναλώματα α. αὶ τὸ μὲν
[78, 37]	κιβωτίοις μηδέπω α αὐτὸς ἑκὼν	ἐξέφηνεν	α διαβολὴν πρὸς τοὺς στρατιώτας
[78, 14]	πράττειν τι ὑπ´ ἀπειρίας δυνάμενον,	ἀπέφηνεν.	ἐτετολμήκει μὲν γὰρ ὁ Ἄδουεντος
[78, 25]	τε οὖν τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι	προεσήμαινεν,	ἐνεπρήσθη μὲν γὰρ καὶ ἄλλα
[78, 27]	(καὶ γὰρ Μαῦρος ὢν δεινῶς	ἐδείμαινεν)	καὶ ὑπὸ τῆς τῶν στρατιωτῶν
[78, 26]	τῇ πόλει μόνῃ τὸ δεινὸν	ἔμεινεν,	ἀλλὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην αὐτῆς,
[78, 34]	γὰρ Μάρκελλος ἐτεθνήκει) τοῦτον μὲν	ἀπέκτεινεν,	αὐτὸς δὲ ἀτολμήσας περαιτέρω χωρὶς
[78, 3]	καὶ αὐτός τε συνεχέστατα αὐτὴν	ἐνέδυνεν,	ὥστε καὶ Καράκαλλος διὰ τοῦτο
[78, 28]	μηδὲν αὐτοὺς μέλλοντάς σφων ἀπολαύσειν,	ἐπιπαρώξυνεν,	ἥ τε ἐν ταὐτῷ τρόπον
[78, 14]	ἀρχὴν ἱππεύων ἔτι ἡρπάκει, ἐπηλυγασόμενος	ἔπραξεν.	~ἐκεῖνά τε οὖν τινες αὐτοῦ
[78, 11]	δικαιότατα, ὅσα γε καὶ αὐτογνωμονήσας	ἔπραξεν.	τοιοῦτος δή τις ὢν καὶ
[78, 38]	προκατέλαβε καὶ τοὺς στρατιώτας εὐπολέμως	διέταξεν,	καίτοι καὶ ἀπειρότατος τῶν στρατιωτικῶν
[78, 13]	ἐνέγραψε καὶ εὐθὺς ἀρχαῖς ἐθνῶν	προσέταξεν,	καίτοι μὴ ἐθελήσας δεύτερον δὴ
[78, 30]	στόματος ἀεὶ ποιεῖσθαι ἀμφὶ δ´	ἐσάλπιγξεν	μέγας οὐρανός, ἄιε δὲ Ζεύς.
[78, 7]	ἐξιόντα καὶ τὴν ἐσθῆτα αὐτοῦ	προσκατέρρηξεν·	ἔτρεφε μὲν γὰρ καὶ ἄλλους
[78, 34]	αὐτοκράτορα, καίπερ δέκατον ἔτος ἄγοντα,	ἀπέδειξεν,	ὅπως ἐπὶ τῇ προφάσει ταύτῃ
[78, 25]	τὴν ἱπποδρομίαν τοῦ Ἡφαίστου κατελελύκει,	ἔδοξεν.	ἔκ τε οὖν τούτου νέον
[78, 8]	ἄλλως ἀπολεληρηκέναι τοῦτο τὸ ἔπος	ἔδοξεν,	ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐς μακρὰν
[78, 8]	ὁ Ἀντωνῖνος τὴν τελευτὴν προδηλῶσαι	ἔδοξεν,	ἐπειδὴ ἐν τῇ ἐπιστολῇ ἣν
[78, 28]	ἐν τῇ Συρίᾳ ἐπεποίηντο, προσεπισχύρισεν.	ἔδοξεν	μὲν γὰρ στρατηγικῶς πως καὶ
[78, 14]	αὐτῆς ἐξίσταμαι" ληρεῖν δέ πως	ἔδοξεν,	ὥσπερ που καὶ ὁ Μακρῖνος
[78, 41]	τῆς μάχης λογιζομένοις συμβῆναι, δέουσιν,	ἦρξεν.
[78, 21]	Ἀχαΐας καὶ παρὰ τὸ καθῆκον	ἦρξεν,	ὑπὸ δὲ τῆς γερουσίας ἰσχυρῶς
[78, 38]	εἴωθεν ἐν τοῖς τοιούτοις γίγνεσθαι,	εἶπεν	δὲ καὶ τῶν στρατηγῶν τις
[78, 8]	μετὰ ταῦτα αὐτοκράτορι γενομένῳ ταῦτ´	εἶπεν	χρωμένῳ, ὅτι σὸς δ´ οἶκος
[78, 4]	μάντις τις ἐν τῇ Ἀφρικῇ	εἶπεν,	ὥστε καὶ δημοσιευθῆναι, ὅτι καὶ
[78, 37]	καίπερ ἔχοντος αὐτοῦ καὶ ταύτην,	παρέλιπεν.	ταῦτα μὲν οὕτως ἔσχεν, ~καὶ
[78, 21]	καὶ αὐτοῖς τοῖς πέμψασιν αὐτὰ	ἀντέπεμπεν,	ὥσπερ εἶπον, ὅπως μηδεὶς ἔλεγχος
[78, 7]	ᾧ τὸν ἀδελφὸν ἀπεσφάκει μόνον	ἔφθειρεν,	καὶ μετὰ τοῦτο παυσαμένου αὐτοῦ
[78, 41]	καὶ διέβαλεν ἅμα ἑαυτὸν καὶ	διέφθειρεν,	ὥστε καὶ ἐν ὀνείδει καὶ
[78, 23]	κατὰ τῶν στέρνων ἐπέπληκτο, συναιρουμένη	προσδιέφθειρεν	ἑαυτὴν ἀποκαρτερήσασα. ~καὶ ἡ μὲν
[78, 3]	καὶ συρράπτων ἐς μανδύης τρόπον	προσεπεξεῦρεν,	καὶ αὐτός τε συνεχέστατα αὐτὴν
[78, 37]	οὕτω δὲ ταχέως ἐπ´ αὐτὸν	ἤλασεν	ὥστε χαλεπῶς τὸν Μακρῖνον ἐν
[78, 17]	πλὴν καθ´ ὅσον αὐτοκράτορα αὐτὸν	ὠνόμασεν·	οὔτε γὰρ ἥρωα οὔτε πολέμιον
[78, 21]	τῶν βουλευτῶν, ἐκ τῶν διαβολῶν	ἐξώλεσεν.	ἐφ´ οἷς ἀμφοτέροις ὑπὸ μὲν
[78, 24]	οὕτω μαθοῦσα, τῆς ἀρχῆς ζῶσα	ἐξέπεσεν	καὶ ἑαυτὴν προσκατειργάσατο, ὥστε τινὰ
[78, 19]	καὶ πεντήκοντα αὐτοῖς δραχμὰς προσυπόσχηται,	ἐποίησεν)	οὐκέτ´ ὁμοίως φρονεῖν ἤρξαντο, ἀλλ´
[78, 1]	Πάρθους στρατεύσας πρόφασιν ὅτι οὐκ	ἠθέλησεν	αὐτῷ ὁ Ἀρτάβανος τὴν θυγατέρα
[78, 32]	καὶ πύλας τινὰς διαρρῆξαι) οὐκ	ἠθέλησεν,	εἴτ´ οὖν φοβηθεὶς ἐσδραμεῖν, εἴτε
[78, 26]	τε γὰρ ἀνέλπιστον τῆς ἀντιτάξεως	ὠφέλησεν	αὐτούς, καὶ δὴ στρατιῶταί τινες
[78, 39]	αὐτόν, ἀλλ´ οὔτι καὶ ἐφάψασθαι	ἐτόλμησεν	αὐτοῦ· ὡς δὲ ἐκ τοῦ
[78, 16]	ἑαυτοῦ οὐκ ὀλίγους μὲν ἀνειπεῖν	ἐτόλμησεν,	ἔτι δὲ πλείους ἐπιστεῖλαι, λέγων
[78, 34]	ὁ Μακρῖνος τὸ πεπραγμένον οὐκέτ´	ἐτόλμησεν	οὔτε κατὰ χώραν μεῖναι οὔτε
[78, 17]	γὰρ ἥρωα οὔτε πολέμιον ἀποδεῖξαι	ἐτόλμησεν,	ὡς μὲν ἐγὼ δοκῶ, ὅτι
[78, 27]	Ἀρταβάνῳ καὶ τοῖς παραδυναστεύουσίν οἱ	ἐδαπάνησεν,	ὥστε καὶ ἐς πεντακισχιλίας μυριάδας
[78, 19]	πλήθους σφῶν μᾶλλον θρασυνόμενος, μέγα	ἀνεβόησεν	ἐν τῇ τῶν τοῦ Διαδουμενιανοῦ
[78, 36]	ἐφ´ ᾧ δὴ Φούλουιος Διογενιανὸς	ἐξεβόησεν	ὅτι πάντες εὐξάμεθα. ~οὗτος δ´
[78, 32]	τὸ παιδίον ἀπὸ τοῦ τείχους	ἐδημηγόρησεν	ὑπόβλητα, τόν τε πατέρα ἤδη
[78, 23]	τὸν Μακρῖνον πολλὰ καὶ δεινὰ	ἐλοιδόρησεν.	ἔπειθ´ ὡς οὔτε τι τῆς
[78, 39]	ἐς τὴν Χαλκηδόνα (οὐ γὰρ	ἐθάρσησεν	ἐς τὴν Νικομήδειαν ἐσελθεῖν, φοβηθεὶς
[78, 7]	τε ἐποιεῖτο, φροντίσας, ὅτι καὶ	ἐκράτησεν	αὐτὸν ἐξιόντα καὶ τὴν ἐσθῆτα
[78, 37]	μὲν προθυμίᾳ τῇ τῶν δορυφόρων	ἐκράτησεν	(τούς τε γὰρ θώρακας τοὺς
[78, 34]	τὰ ἄλλ´ ἃ ἀφῄρητο αὐτούς,	ἀποκατέστησεν,	ἐλπίζων σφᾶς διὰ τούτων ἱλεώσεσθαι.
[78, 30]	δὲ τοῦ αυ. αὐτοῦ, ἐπ.	ἐτελεύτησεν,	~Εὐτυχιανός τις ἔν τε ἀθύρμασι
[78, 1]	τις ἐξαίφνης ἐξ ὄρους καταδραμὼν	συνεμάχησεν	αὐτῷ, ὡς αὐτὸς ἐπέστειλεν. ~οὐ
[78, 23]	υἱέος αὐτῆς λεχθέντα ἤκουσεν, οὐκέτ´	ἐφιλοψύχησεν,	ἀλλ´ ἤδη τρόπον τινὰ καὶ
[78, 32]	τὸν τοῦ Ταραύτου πρόκοιτον ἀντωνομάσθη,	ἔπεισεν	ἀποσφάξαι πάντας ἐκείνους, ἆθλόν σφισι
[78, 23]	χρόνου ἡσυχάζοντά πως ἔχουσα τότε	ἠρέθισεν	ἐκ τῆς πληγῆς ἣν ἐπὶ
[78, 28]	ἅτε μηδὲν ἀπολλύντας αὐτούς, ἡσυχάσειν	ἤλπισεν.	~τοῦτο δὲ εἰ μὲν ἀναχωρησάντων
[78, 22]	αὑτὸν ἐλθοῦσαν οὐκ ἐδέξατο) δεινῶς	περιύβρισεν	ἀπωσάμενος (καὶ γάρ τινα καὶ
[78, 22]	κλήρου τάξιν ὑπὸ τοῦ Σεουήρου,	ἐνεχείρισεν·	καὶ ἐπειδή γε βραχὺς ὁ
[78, 28]	χειμάζοντες ἐν τῇ Συρίᾳ ἐπεποίηντο,	προσεπισχύρισεν.	ἔδοξεν μὲν γὰρ στρατηγικῶς πως
[78, 39]	δι´ ὧν διῄει, εἰ καὶ	ἐγνώρισέν	τις αὐτόν, ἀλλ´ οὔτι καὶ
[78, 23]	τῆς Ἀντιοχείας αὐτήν, ὅποι βούλοιτο,	ἐκέλευσεν,	καὶ τὰ ἐν τῇ Ῥώμῃ
[78, 26]	τῶν βασιλικῶν μνημάτων λύμῃ δοῦναι	ἐκέλευσεν	(τῇ τε γὰρ δυνάμει, ἣν
[78, 12]	μήτε χρυσῆν ὑπὲρ τρεῖς γίγνεσθαι	ἐκέλευσεν.	τό τε μέγιστον, τὴν μισθοφορὰν
[78, 5]	ἑκατονταρχίαν αἰτήσαντι οὐκ ἐδεδώκει, παρασκευάσας	ἐπεβούλευσεν	αὐτῷ. ἐπράχθη δὲ ὧδε. τῇ
[78, 31]	θυγατέρα τοῦ Μαρκιανοῦ γαμβρόν τε	ἐφόνευσεν,	~δυνηθεὶς δ´ ἂν αὐτὸ αὐθημερὸν
[78, 11]	μὲν πρῶτον τῶν ἐκείνου χρημάτων	ἐπετρόπευσεν,	ἔπειτα συναπολέσθαι οἱ κινδυνεύσας, καὶ
[78, 11]	οὔτε ταῖς ἔπειτα ταῖς δύο	ἐπεβάτευσεν	αὐτῆς, ἵνα μὴ καὶ ἐπὶ
[78, 23]	περὶ τοῦ υἱέος αὐτῆς λεχθέντα	ἤκουσεν,	οὐκέτ´ ἐφιλοψύχησεν, ἀλλ´ ἤδη τρόπον
[78, 37]	καθάπερ καὶ τὸ δαιμόνιον αὐτῷ	προεδήλωσεν.	ἐν γὰρ δὴ τῇ ἡμέρᾳ
[78, 30]	πολλὰς νύκτας ἀνατεῖνον δεινῶς ἡμᾶς	ἐξετάραττεν,	ὥστε τοῦτο δὴ τὸ τοῦ
[78, 23]	κατέθετο, καὶ μηδὲν αὐτῷ ἀντιγράψασα	ἔπραττέν	τι καὶ ἐς τοὺς συν–
[78, 3]	καὶ τοὺς στρατιώτας μάλιστα ἀμφιέννυσθαι	ἐκέλευεν.	αὐτόν τε οὖν τοιοῦτον οἱ
[78, 6]	ἡμᾶς ἐκφοιτήσῃ, τοὺς ἑρμηνέας εὐθὺς	ἐφόνευεν.	οὐ μὴν ἀλλὰ τοῦτό τε
[78, 2]	τοὺς μὲν ἐτίμα τοὺς δ´	ἀπώλλυεν.	~τῶν δ´ οὖν Πάρθων τῶν
[78, 9]	πολλὰ καὶ κακὰ ὑπὸ πάντων	ἤκουεν	ἀεί· οὐδὲ γὰρ Ἀντωνῖνον ἔτ´
[78, 7]	καὶ ἀεί τινας περὶ αὑτὸν	εἶχεν,	ἐκεῖνον δὲ καὶ δημοσίᾳ πολλάκις
[78, 31]	ἄνδρας ἐτέλει, καὶ συνεργοὺς ὀλίγους	εἶχεν	ἐξελευθέρους καὶ στρατιώτας εξ τέλους
[78, 40]	καὶ τῶν κρειττόνων ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν	εἶχεν	καὶ αὐτῷ καὶ ὁ υἱὸς
[78, 6]	ἀφελόμενος, ὡπλίκει καὶ περὶ αὑτὸν	εἶχεν,	ὡς καὶ μᾶλλον αὐτοῖς ἢ
[78, 35]	τῇ Αἰγύπτῳ γενόμενα κεφαλαιώσας ἐρῶ.	~ἦρχεν	μὲν αὐτῆς ὁ Βασιλιανός, ὃν
[78, 26]	κατεργάσεσθαι) οὐδὲ καιρὸν οὐδένα διαβουλεύσασθαι	ἔσχεν,	ἀλλ´ ἀπαντήσας αὐτῷ πρὸς τὴν
[78, 10]	καὶ ὀνομάσῃ τις αὐτόν, οὕτως	ἔσχεν·	ἐμοὶ δὲ δή, καὶ πρὶν
[78, 37]	ταύτην, παρέλιπεν. ταῦτα μὲν οὕτως	ἔσχεν,	~καὶ νὴ Δία καὶ ὅτε
[78, 13]	αὐτοῖς αἰτίαμα παρὰ τῶν ἐμφρόνων	ἔσχεν,	ὅτι ἔς τε τοὺς ὑπατευκότας
[78, 26]	μέλλοντα αὐτοῖς συμβήσεσθαί ἐστιν. ~καὶ	ἔσχεν	οὕτως· οὐδὲ γὰρ ἐν τῇ
[78, 28]	κομισάμενοι. ~ταῦτα μὲν οὖν οὕτως	ἔσχεν,	πόλεμος δὲ δὴ τοῖς Ῥωμαίοις
[78, 26]	τὸ θέατρον ἀεί ποτε ἐπληροῦτο,	ἐπέσχεν·	τὸν μὲν γὰρ πρὸς τοὺς
[78, 31]	ταῦτα ὁ Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος	(ἔτυχεν	γὰρ οὐ πόρρω ἀπών) ἄλλους
[78, 22]	τὰ ἐν τῇ Ἀσίᾳ δυνησόμενος,	ἔτυχεν·	ἔπειτ´ ἐν ὁδῷ ὄντα αὐτὸν
[78, 16]	δρασω η τῇ τε ἐπι	έγραψεν	ἁπλῶς οἱ πρὸ τοῦ Καρακάλλου
[78, 16]	καὶ καλὰ πεποιηκότι τὸ κοινόν"	ἐνέγραψεν	δὲ ἐν τῇ ἐπιστολῇ Καίσαρα
[78, 37]	καὶ παρ´ ἀμφοτέρων ἐπισταλέντα προδηλώσας,	ἐνέγραψεν·	ἔν τε τῇ διηγήσει τῶν
[78, 36]	ἐπεβίω. ἔπειτα καὶ τοιόνδε τι	προσενέγραψεν,	ὅτι πολλοὺς οἶδα μᾶλλον ἐπιθυμοῦντας
[78, 22]	γὰρ οὔτε τὴν Ἀφρικὴν κατακληρωσαμένῳ	ἐπέτρεψεν	τῶν Ἄφρων αὐτὸν παραιτησαμένων, οὔτε
[78, 1]	τῶν Πάρθων ἀνορύξας τὰ ὀστᾶ	ἔρριψεν·	οἱ γὰρ Πάρθοι οὐδὲ ἐς
[78, 39]	Ἐπαγάθου καὶ δι´ ἄλλων τινῶν	ἔπεμψεν,	αὐτὸς δὲ ἐς τὴν Ἀντιόχειαν
[78, 8]	ἐπιστολῇ ἣν τελευταίαν τῇ γερουσίᾳ	ἔπεμψεν	ἔφη ὅτι παύσασθε εὐχόμενοί με
[78, 16]	ὥστε καὶ δημοσιευθῆναι αὐτὰ ἀξιῶσαι,	ἔπεμψεν	ἡμῖν, ἅτινα καὶ αὐτὰ ὁ
[78, 37]	ὅτε τὰ περὶ τοῦ υἱέος	ἔπεμψεν,	οὔτε ὑπὸ τῶν ὑπάτων οὔθ´
[78, 13]	Παννονίαν εἶτ´ ἐς Δακίαν ἡγεμονεύσοντα	ἔπεμψεν·	τοὺς γὰρ ἄρχοντας αὐτῶν, τόν
[78, 21]	ὁ Μακρῖνος τῶν μηνυτικῶν οὔτε	ἐσέπεμψεν	ἐς τὴν γερουσίαν, ὥσπερ ἠξίουν,
[78, 35]	ἐν τῇ Ῥώμῃ ὄντι κρύφα	προσέπεμψεν	τροφὴν αἰτῶν. καὶ ὁ μὲν
[78, 37]	ἀναγνῶναι σατο κἀκεῖνα θηναι καὶ	ην	ς ἄλλα τε καὶ σπεμφθείη
[78, 12]	το τῶν ἀγώνων ων πλῆθος	ην	ς, τάς τε δωρεὰς αὖ
[78, 11]	ἣ τὰ τοῦ Σεουήρου γενέθλια	ἦν,	αὐτοκράτωρ τε ὑπ´ αὐτῶν ὡς
[78, 8]	ἄττα, οἷα ἐν συμποσίῳ εἰκὸς	ἦν,	εἰπών, ἔπειτ´ ἐξανισταμένων ἡμῶν προσκαλεσάμενος
[78, 30]	(ἐξ Ἀπαμείας γὰρ ἧς ἐκεῖνος	ἦν)	καὶ ἔν τε ἐπιτροπαῖς ἐξετασθέντος
[78, 36]	τά τε ἄλλα οἷα εἰκὸς	ἦν,	καὶ ὅτι οἱ στρατιῶται καὶ
[78, 17]	ἀναγνωσθείσης καὶ ἐκείνῳ, ὅσα εἰκὸς	ἦν,	καὶ τῷ υἱεῖ αὐτοῦ ἐψηφίσθη·
[78, 37]	ὅτι πάντες εὐξάμεθα. ~οὗτος δ´	ἦν	μὲν ἐκ τῶν ὑπατευκότων, σφόδρα
[78, 35]	οὖν ἐν ἀμφιβόλῳ τὰ πράγματα	ἦν,	μετέωροι καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ
[78, 15]	ἀρχὴν ἐπεφύκει καὶ ὅστις τότε	ἦν,	μήθ´ ὑπερφρονεῖν μετρίως μονα τὸν
[78, 19]	τοῦ καθεστηκότος ἐγένετο (οὐ γὰρ	ἦν	νόμιμον ὑπὲρ οὐδενὸς πράγματος σκέψιν
[78, 3]	διακινδυνεῦσαί πῃ καὶ ἀσθενέστατος πονῆσαι	ἦν.	οὕτω γὰρ οὔτε τὸ καῦμα
[78, 16]	οὐκ ἀναμένων τι, ὡς εἰκὸς	ἦν,	παρ´ ἡμῶν ψήφισμα λεν δὲ
[78, 11]	Μαῦρος, ἀπὸ Καισαρείας, γονέων ἀδοξοτάτων	ἦν,	ὥστε καὶ σφόδρα εἰκότως αὐτὸν
[78, 27]	Μακρίνου λαβόντος, καὶ τὴν μητέρα,	ἣν	ἕνδεκα μησὶν ὁ Ταραύτας ἐν
[78, 23]	τότε ἠρέθισεν ἐκ τῆς πληγῆς	ἣν	ἐπὶ τῷ τοῦ παιδὸς θανάτῳ
[78, 22]	Φλάκκος τὴν τῶν τροφῶν διάδοσιν,	ἣν	ὁ Μανίλιος πρότερον ἔσχε τῆς
[78, 27]	καὶ τῇ τῆς τροφῆς σπάνει,	ἣν	οὔτε ἐκ παρασκευῆς (οὐ γὰρ
[78, 26]	ἐκέλευσεν (τῇ τε γὰρ δυνάμει,	ἣν	πολλὴν ἠθροίκει, θαρρῶν, καὶ τοῦ
[78, 8]	ἔδοξεν, ἐπειδὴ ἐν τῇ ἐπιστολῇ	ἣν	τελευταίαν τῇ γερουσίᾳ ἔπεμψεν ἔφη
[78, 28]	ἐν ταὐτῷ τρόπον τινὰ διατριβή,	ἣν	τοῦ πολέμου ἕνεκα χειμάζοντες ἐν
[78, 4]	μὲν πρὸς τὸν αὐτοκράτορα γραφεῖσι	διατριβὴν	γενέσθαι, τὰ δὲ ἐκείνῳ ἐπισταλέντα
[78, 26]	τὸν θόρυβον σφῶν α πτευσαν	γην,	ἀ αὐτοὺς ο λυ ἀπαλ
[78, 19]	ἐπι τ. κακουργης αὐτω ἐξαιτ.	γην	ἐμὲ δε. καὶ μέντοι κατ´
[78, 15]	βραχέος παρ´ ἐλπίδα τοῦ Ταραύτου	ἀπαλλαγὴν	καὶ πρὸς τὴν ἐκείνου παραπλησίαν,
[78, 36]	ἐπὶ τοῖς οὐ διδομένοις σφίσιν	ὀργὴν	καὶ οἱ ἄλλοι οἱ μηδενὸς
[78, 5]	τε τοῖς ἀνακλήτοις στρατευόμενον καὶ	ὀργὴν	οἰκείαν τῷ Ἀντωνίνῳ ἔχοντα ὅτι
[78, 23]	τετελευτηκότα ἐπόθει οὐχ ὅτι ἐκεῖνον	ζῆν	ἤθελεν, ἀλλ´ ὅτι αὐτὴ ἰδιωτεύουσα
[78, 15]	ἐσχήκεσαν. καὶ γὰρ τρυφερώτερόν πως	ζῆν	ἤρξατο, καὶ τῶν διαμεμφομένων τι
[78, 4]	τιμήσεις ἐγκεχειρισμένου δι´ ἄλλων γραμματοφόρων	ὀρθὴν	πρὸς τὸν Μακρῖνον, δηλοῦντα τὰ
[78, 12]	ν ἀποκτει μηδένα ἀλλ´ ἐς	φυλακήν	τινας ἐμβαλὼν φον τὸν ευ
[78, 7]	μηδὲ τοῦ λέοντος, ὃν καὶ	Ἀκινάκην	ὠνόμαζε καὶ ὁμοτράπεζον ὁμόκλινόν τε
[78, 22]	ἐκέλευσε. τούτῳ γὰρ οὔτε τὴν	Ἀφρικὴν	κατακληρωσαμένῳ ἐπέτρεψεν τῶν Ἄφρων αὐτὸν
[78, 34]	ἀφεστηκότων προσῆλθεν, τὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ	κεφαλήν	(εὑρέθη γὰρ κεκρυμμένος που καὶ
[78, 8]	ἔπη ταῦτα εἰρήκει ὄμματα καὶ	κεφαλὴν	ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ
[78, 39]	νυκτὸς ἐπὶ ἵππων, τήν τε	κεφαλὴν	καὶ τὸ γένειον πᾶν ξυράμενος,
[78, 5]	τῶν γενεθλίων αὐτοῦ, ἄλλον κατ´	ἄλλην	πρόφασιν, ὡς καὶ τιμῶν, ἀπέωστο
[78, 15]	καὶ Ἰουλιανὸν Νέστορα ἀπέδειξε, μήτ´	ἄλλην	τινὰ ἀρετὴν ἔχοντας μήτ´ ἐν
[78, 26]	(τῇ τε γὰρ δυνάμει, ἣν	πολλὴν	ἠθροίκει, θαρρῶν, καὶ τοῦ Μακρίνου
[78, 3]	οἷς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτησάντων καὶ χεῖρα	πολλὴν	παρασκευαζομένων ἐν παντὶ δέους ἐγένετο·
[78, 37]	α αὐτὸς ἑκὼν ἐξέφηνεν α	διαβολὴν	πρὸς τοὺς στρατιώτας ποιούμενος. οὕτω
[78, 25]	κατεφλέχθη ὥστε τήν τε ἄνω	περιβολὴν	αὐτοῦ πᾶσαν καὶ τὰ ἐν
[78, 17]	τότε γε οὔτ´ ἄτιμον ἐποιήσατο,	πλὴν	καθ´ ὅσον αὐτοκράτορα αὐτὸν ὠνόμασεν·
[78, 1]	περὶ τῶν τότε πραχθέντων συγγράψαι,	πλὴν	ὅτι δύο στρατιῶται ἀσκὸν οἴνου
[78, 32]	ὥστε τοὺς μὲν ἐπιτεταγμένους σφίσιν	πλὴν	τοῦ Ἰουλιανοῦ (διέδρα γάρ) ἀποκτεῖναι,
[78, 6]	καὶ διελέγετο πολλάκις μηδενὸς ἄλλου	πλὴν	τῶν ἑρμηνέων παρόντος, καὶ ἐνετέλλετο
[78, 22]	τῶν στρατηγῶν τῶν πάνυ θέαις,	πλὴν	τῶν τῇ Φλώρᾳ τελουμένων δικαιονόμοι
[78, 16]	τῷ σύγκλητόν τε τότε τὴν	βουλὴν	γενέσθαι καὶ μηδένα τῶν ταμιῶν
[78, 16]	ν δορυφόρων ερόν τινες οὐ	μὴν	ἀλ τως ἐγρα τὴν ἀρχὴν
[78, 13]	ὑπὸ τοῦ Σεουήρου εθε ~οὐ	μὴν	ἀλλ´ ἐπὶ τούτοις ὑπό τινων
[78, 6]	τοὺς ἑρμηνέας εὐθὺς ἐφόνευεν. οὐ	μὴν	ἀλλὰ τοῦτό τε ἀπ´ αὐτῶν
[78, 23]	ατο παν του ιέναι μη	μην	ἀνελ σθῇ καὶ ἐ Μακρίνου
[78, 27]	ὄνομα τὸ Παρθικὸν ἐδόθη. οὐ	μὴν	ἐδέξατο, αἰσχυνθείς, ὡς ἔοικεν, ἐπίκλησιν
[78, 22]	αὐτὸν ἐκεῖσε πρότερον. τό γε	μὴν	ἱκνούμενον γέρας καὶ οἴκοι μείναντι
[78, 37]	τρόπον τινὰ ἤδη κατελέλυτο. οὐ	μὴν	οὐδὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν
[78, 18]	καὶ σεσυκοφαντηκέναι τινὰς ἐνομίζοντο. ~οὐ	μὴν	οὔτε ἐκείνῳ τὸ τοῦ πολεμίου
[78, 16]	ἄλλα τε καὶ ὅτι εὖ	ἠπιστάμην	καὶ ὑμᾶς τοῖς στρατεύμασι συνομολογήσαντας,
[78, 19]	μὴ δόξῃ τὴν τοῦ τεθνηκότος	μνήμην	παντάπασιν ἀτιμάζειν, καὶ μάλισθ´ ὅτι
[78, 34]	ἀλλ´ ἐς τὴν τοῦ υἱέος	τιμὴν	ἑστιᾶν αὐτοὺς νομισθείη. καὶ αὐτῷ
[78, 31]	τοῦ Μαΐου ἑκκαιδεκάτης, γλιχομένους τινὰ	ἀφορμὴν	ἐπαναστάσεως λαβεῖν, ἀνέπεισε νεοχμῶσαι. μαθὼν
[78, 39]	τῆς τῶν Νικομηδέων πόλεως ὄντος,	γνώμην	ἔχων ἐς τὴν Ῥώμην ἀναδραμεῖν
[78, 39]	ὄντος, γνώμην ἔχων ἐς τὴν	Ῥώμην	ἀναδραμεῖν ὡς καὶ ἐκεῖ παρά
[78, 4]	τοῦτο ἐκεῖνός τε ἐς τὴν	Ῥώμην	ἀναπεμφθεὶς Φλαουίῳ Ματερνιανῷ τῷ τότε
[78, 24]	τε σῶμα αὐτῆς ἐς τὴν	Ῥώμην	ἀναχθὲν ἐν τῷ τοῦ Γαΐου
[78, 6]	Ἰταλίαν ἐσβάλωσι καὶ ἐπὶ τὴν	Ῥώμην	ἐλαύνωσιν ὡς καὶ εὐαλωτοτάτην οὖσαν·
[78, 9]	Ἀντωνινείῳ, κρύφα νυκτὸς ἐς τὴν	Ῥώμην	κομισθέντα, ἐτέθη· πάνυ γὰρ πάντες
[78, 34]	ὀθονίοις πολλοῖς ἰσχυρῶς σφόδρα σχοινίοις	καταδεδεμένην	ὡς καὶ τοῦ Ψευδαντωνίνου οὖσαν·
[78, 37]	ἑαυτῷ ἐτέθειτο, ἐν τῷ συνεδρίῳ	ἀνακειμένην	ἐπέπτατο· καὶ μετὰ τοῦτο, ὅτε
[78, 36]	αὐτῆς τὴν ὑπὸ τοῦ Ταραύτου	γενομένην	τείνειν) οὔτε μὴ δίδοσθαι, τοῦτο
[78, 10]	πᾶσαν τὴν τῶν Ῥωμαίων δύναμιν	ἐξωπλισμένην	ὁρᾶν τεθνηκότος αὐτοῦ ἤδη ἔδοξα,
[78, 36]	ὅτι τῷ ἀδελφοφόνῳ τῷ τὴν	οἰκουμένην	ἀπολέσαι ἐπιχειρήσαντι ἐπεβίω. ἔπειτα καὶ
[78, 26]	δεινὸν ἔμεινεν, ἀλλὰ πᾶσαν τὴν	οἰκουμένην	αὐτῆς, ὑφ´ ἧς τὸ θέατρον
[78, 17]	ἱπποδρομίαν τὴν τοῖς γενεθλίοις αὐτοῦ	τελουμένην	καταλυθῆναι, καὶ τοὺς ἀνδριάντας τούς
[78, 26]	φιλίους ἔπεμψε, πρός τε τὴν	εἰρήνην	αὐτὸν προκαλούμενος καὶ τὴν αἰτίαν
[78, 34]	αὐτοῖς διαδηλῶσαι, ἵνα μὴ δι´	ἐκείνην	ἀλλ´ ἐς τὴν τοῦ υἱέος
[78, 1]	εὖ ἠπίστατο ὅτι λόγῳ μὲν	ἐκείνην	γῆμαι, ἔργῳ δὲ τὴν τῶν
[78, 7]	μάντεις εἶπον αὐτῷ τὴν ἡμέραν	ἐκείνην	φυλάσσεσθαι, τούτῳ τῷ ῥήματι ἄντικρυς
[78, 36]	πρὶν εἶχον λαμβάνειν ἀξιοῦσιν, καὶ	κοινὴν	ἐπὶ τοῖς οὐ διδομένοις σφίσιν
[78, 5]	φρουρὰν αὐτοῦ τρόπον τινὰ ἔχων	συνῆν.	~καὶ γὰρ Σκύθας καὶ Κελτούς,
[78, 8]	ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ	ζώνην,	στέρνον δὲ Ποσειδάωνι" καὶ μετὰ
[78, 8]	μακρὰν ἀπώλετο καὶ τελευταίαν ταύτην	φωνὴν	πρὸς ἐμὲ ἔρρηξε, καὶ πάνυ
[78, 15]	πάντα γάρ που τἀναντία αὐτὸν	ἐχρῆν,	εἰδότα ὅστις τε ἀρχὴν ἐπεφύκει
[78, 12]	ἀργυρᾶν ὑπὲρ πέντε λίτρας μήτε	χρυσῆν	ὑπὲρ τρεῖς γίγνεσθαι ἐκέλευσεν. τό
[78, 25]	ἐκείνῃ ἡμέρᾳ πληθύσας ἔς τε	τὴν	ἀγορὰν καὶ ἐς τὰς περὶ
[78, 26]	τὴν εἰρήνην αὐτὸν προκαλούμενος καὶ	τὴν	αἰτίαν τῶν γεγονότων ἐς τὸν
[78, 40]	ὕστερον ἀποθανεῖν κελευσθεὶς πρὶν ἐς	τὴν	Ἀντιόχειαν ἐσελθεῖν ἐσφάγη τε ὑπὸ
[78, 34]	τὸ τεῖχος προσελάσαι, ἀλλ´ ἐς	τὴν	Ἀντιόχειαν κατὰ τάχος ἀνεκομίσθη. καὶ
[78, 4]	ταῦτα μὲν τὰ γράμματα ἐς	τὴν	Ἀντιόχειαν πρὸς τὴν μητέρα τὴν
[78, 39]	τινῶν ἔπεμψεν, αὐτὸς δὲ ἐς	τὴν	Ἀντιόχειαν ὡς καὶ νενικηκώς, ὅπως
[78, 26]	τοῦ Μακρίνου ὡς καὶ παρὰ	τὴν	ἀξίαν αὐταρχοῦντος καταφρονῶν, τῇ τε
[78, 34]	αὐτόν. καὶ ὃς ἔς τε	τὴν	Ἀπάμειαν ἐς τοὺς Ἀλβανίους στρατιώτας
[78, 33]	τιαν η κα λελοιπότας ἐς	τὴν	ἀρχαίαν οὐσίαν τε καὶ ἐπιτιμίαν
[78, 18]	ἐσχόλασαν, ἀλλ´ ἀγαπητῶς αὐτὸν ἐς	τὴν	ἀρχὴν ἐδέξαντο, οὐχ οὕτως ᾧτινι
[78, 16]	οὐ μὴν ἀλ τως ἐγρα	τὴν	ἀρχὴν εμον μάλι ων βαρβάρων
[78, 16]	μεν ραις ὥσπερ λόγῳ παρὰ	τὴν	ἀρχὴν παντὸς μα. νος αὐτῆς
[78, 22]	τε Φαῦστος ὁ Ἀνίκιος ἐς	τὴν	Ἀσίαν ἀντὶ τοῦ Ἄσπρου ἄρξων
[78, 22]	γῆρας καὶ νόσον, τῷ Φαύστῳ	τὴν	Ἀσίαν, καίπερ παροφθέντι τὴν τοῦ
[78, 22]	τῶν Ἄφρων αὐτὸν παραιτησαμένων, οὔτε	τὴν	Ἀσίαν, καίτοι μεταθεὶς αὐτὸν ἐκεῖσε
[78, 17]	τε γερουσίας καὶ τοῦ δήμου	τὴν	ἀτιμίαν αὐτοῦ ἔργον γενέσθαι μᾶλλον
[78, 36]	(ἐς γὰρ ἑπτακισχιλίας μυριάδας ἐτησίους	τὴν	αὔξησιν αὐτῆς τὴν ὑπὸ τοῦ
[78, 14]	ὥσπερ τὰ καθ´ ἑαυτόν, ὅτι	τὴν	αὐτοκράτορα ἀρχὴν ἱππεύων ἔτι ἡρπάκει,
[78, 41]	Καράκαλλον ἐπιβουλῆς, ὡς καὶ διὰ	τὴν	αὑτοῦ σωτηρίαν ἀλλ´ οὐ διὰ
[78, 22]	Φρόντωνος ἐκέλευσε. τούτῳ γὰρ οὔτε	τὴν	Ἀφρικὴν κατακληρωσαμένῳ ἐπέτρεψεν τῶν Ἄφρων
[78, 40]	μέχρις οὗ ὁ Ψευδαντωνῖνος, ἐς	τὴν	Βιθυνίαν ἐκ τῆς Συρίας παρελθών,
[78, 16]	γράμματα, τῷ σύγκλητόν τε τότε	τὴν	βουλὴν γενέσθαι καὶ μηδένα τῶν
[78, 22]	ἤδη καὶ πλησιάζοντα τῷ ἔθνει	(τὴν	γὰρ παραίτησιν, ᾗ παρὰ τοῦ
[78, 41]	ἐπιλεξάμενός τινα τῶν ἔς γε	τὴν	γερουσίαν τελούντων τῆς τῶν Ῥωμαίων
[78, 21]	τῶν μηνυτικῶν οὔτε ἐσέπεμψεν ἐς	τὴν	γερουσίαν, ὥσπερ ἠξίουν, οὔτ´ ἄλλως
[78, 13]	τόν τε οὖν Ἀγρίππαν ἐς	τὴν	Δακίαν καὶ Δέκκιον Τρικκιανὸν ἐς
[78, 17]	ὃς τὰ μὲν ἄλλα προσεδέξατο,	τὴν	δὲ δὴ ἱπποδρομίαν τὴν ἐπὶ
[78, 37]	μὲν τοῦ Διαδουμενιανοῦ προσηγορίας ἐπεμνήσθη,	τὴν	δὲ τοῦ Ἀντωνίνου, καίπερ ἔχοντος
[78, 15]	πλείους τῶν ἰδιωτῶν πρός τε	τὴν	διὰ βραχέος παρ´ ἐλπίδα τοῦ
[78, 30]	οὖν οἴκοι ἐν τῇ Ἐμέσῃ	τὴν	δίαιταν ν τῆς ἀδελφῆς Ἰουλίας
[78, 15]	διεχρήσατο· τοῖς δ´ ἄλλοις τοῖς	τὴν	δυσγένειαν αὐτοῦ καὶ τὴν παράλογον
[78, 26]	λόγους φιλίους ἔπεμψε, πρός τε	τὴν	εἰρήνην αὐτὸν προκαλούμενος καὶ τὴν
[78, 27]	δεσμωτηρίῳ κατεσχήκει, τήν τε λείαν	τὴν	ἐκ τῆς Ἀρμενίας ἁλοῦσαν κομισαμένου,
[78, 15]	τοῦ Ταραύτου ἀπαλλαγὴν καὶ πρὸς	τὴν	ἐκείνου παραπλησίαν, ἐξ ὧν ὑπεδεδείχει
[78, 14]	τε καὶ ἐρευνηταῖς μεμισθοφορηκότα, καὶ	τὴν	ἐν αὐτοῖς τάξιν λελοιπότα ἔς
[78, 36]	οὔτε δίδοσθαί σφισι τὴν μισθοφορὰν	τὴν	ἐντελῆ πρὸς ταῖς ἐπιφοραῖς, ἃς
[78, 17]	προσεδέξατο, τὴν δὲ δὴ ἱπποδρομίαν	τὴν	ἐπὶ τῇ ἀρχῇ τῆς ἡγεμονίας
[78, 7]	καὶ ἐκράτησεν αὐτὸν ἐξιόντα καὶ	τὴν	ἐσθῆτα αὐτοῦ προσκατέρρηξεν· ἔτρεφε μὲν
[78, 38]	υἱὸν αὑτοῦ συνεχέστατα ἀπεκάλει, καὶ	τὴν	ἡλικίαν τοῦ Ψευδαντωνίνου διέβαλλε, πολὺ
[78, 7]	καὶ οἱ μάντεις εἶπον αὐτῷ	τὴν	ἡμέραν ἐκείνην φυλάσσεσθαι, τούτῳ τῷ
[78, 1]	οὐκ ἠθέλησεν αὐτῷ ὁ Ἀρτάβανος	τὴν	θυγατέρα μνηστευσαμένῳ συνοικίσαι (καὶ γὰρ
[78, 4]	τὴν Ἀντιόχειαν πρὸς τὴν μητέρα	τὴν	Ἰουλίαν παραπεμφθῆναι, ἐπειδὴ ἐκεκέλευστο αὐτὴ
[78, 25]	ἐς αὐτὸν φέρειν, ὅτι καὶ	τὴν	ἱπποδρομίαν τοῦ Ἡφαίστου κατελελύκει, ἔδοξεν.
[78, 41]	τῶν σφόδρα δοκούντων ἐρρῶσθαι βεβαίαν	τὴν	ἰσχὺν ἔχει, ἀλλὰ καὶ οἱ
[78, 22]	τῇ Φλώρᾳ τελουμένων δικαιονόμοι οἱ	τὴν	Ἰταλίαν διοικοῦντες ἐπαύσαντο ὑπὲρ τὰ
[78, 6]	ἄν τι πάθῃ, ἔς τε	τὴν	Ἰταλίαν ἐσβάλωσι καὶ ἐπὶ τὴν
[78, 35]	τῆς Αἰγύπτου ἐξέδρα, καὶ ἐς	τὴν	Ἰταλίαν τὴν περὶ τὸ Βρεντέσιον
[78, 7]	ἕτερον" καὶ μετὰ τοῦτ´ ἐς	τὴν	Καπύην ἐλθὼν ἀφανὴς ἐγένετο. ~τοῦτο
[78, 26]	θυμούμενον καὶ δυνάμει πολλῇ ἐς	τὴν	Μεσοποταμίαν ἐμβεβληκότα, τὸ μὲν πρῶτον
[78, 1]	μὲν τῆς χώρας τῆς περὶ	τὴν	Μηδίαν, ἅτε καὶ ἐξαπιναίως ἐμπεσὼν
[78, 27]	παρὰ τοῦ Μακρίνου λαβόντος, καὶ	τὴν	μητέρα, ἣν ἕνδεκα μησὶν ὁ
[78, 4]	γράμματα ἐς τὴν Ἀντιόχειαν πρὸς	τὴν	μητέρα τὴν Ἰουλίαν παραπεμφθῆναι, ἐπειδὴ
[78, 36]	εὕρηντο παραλίπῃ, οὔτε δίδοσθαί σφισι	τὴν	μισθοφορὰν τὴν ἐντελῆ πρὸς ταῖς
[78, 12]	γίγνεσθαι ἐκέλευσεν. τό τε μέγιστον,	τὴν	μισθοφορὰν τῶν ἐν τῷ δορυφορικῷ
[78, 10]	δὲ δή, καὶ πρὶν ἐς	τὴν	μοναρχίαν καταστῆναι, προεδηλώθη τρόπον τινὰ
[78, 38]	καὶ μᾶλλον τὴν ταπεινότητα καὶ	τὴν	μωρίαν αὐτοῦ πάντες κατέγνωμεν· τά
[78, 19]	γε καὶ ἥρωα κότα διὰ	τὴν	νίαν οὐ δὴ ἀποφανθη καὶ
[78, 35]	ὁ μὲν οὕτως, ὕστερον ἐς	τὴν	Νικομήδειαν ἀναχθείς, ἐσφάγη· ~ὁ δὲ
[78, 39]	Χαλκηδόνα (οὐ γὰρ ἐθάρσησεν ἐς	τὴν	Νικομήδειαν ἐσελθεῖν, φοβηθεὶς τὸν τῆς
[78, 26]	ἔσχεν, ἀλλ´ ἀπαντήσας αὐτῷ πρὸς	τὴν	Νίσιβιν ἤδη προσιόντι ἡττήθη, μάχης
[78, 36]	ἔφη ὅτι τῷ ἀδελφοφόνῳ τῷ	τὴν	οἰκουμένην ἀπολέσαι ἐπιχειρήσαντι ἐπεβίω. ἔπειτα
[78, 26]	τὸ δεινὸν ἔμεινεν, ἀλλὰ πᾶσαν	τὴν	οἰκουμένην αὐτῆς, ὑφ´ ἧς τὸ
[78, 13]	Δακίαν καὶ Δέκκιον Τρικκιανὸν ἐς	τὴν	Παννονίαν ἔστειλεν, ἐκεῖνον μὲν δοῦλόν
[78, 15]	τοῖς τὴν δυσγένειαν αὐτοῦ καὶ	τὴν	παράλογον τῆς μοναρχίας ἔφεσιν δυσχεραίνειν
[78, 1]	ἐκείνην γῆμαι, ἔργῳ δὲ τὴν	τῶν	Πάρθων βασιλείαν παρασπάσασθαι ἐπεθύμει) πολλὰ
[78, 35]	ἐξέδρα, καὶ ἐς τὴν Ἰταλίαν	τὴν	περὶ τὸ Βρεντέσιον ἐλθὼν ἐφωράθη,
[78, 13]	φρόνημα καὶ τὴν φιλίαν αὐτῶν	τὴν	πρὸς τὸν Καράκαλλον φοβηθείς, εὐθὺς
[78, 34]	ἀφ´ ὧν πολλαχόθι πρός τε	τὴν	πρώτην ἑκατέρου περὶ τοῦ ἑτέρου
[78, 19]	ἐλέησον ἡμᾶς" οὐδὲ ἐφρόντισαν οὐδὲν	τὴν	πρώτην οὔτε τοῦ ἱππικοῦ οὔτε
[78, 10]	πεδίῳ μεγάλῳ τινὶ πᾶσαν τὴν	τῶν	Ῥωμαίων δύναμιν ἐξωπλισμένην ὁρᾶν τεθνηκότος
[78, 39]	πόλεως ὄντος, γνώμην ἔχων ἐς	τὴν	Ῥώμην ἀναδραμεῖν ὡς καὶ ἐκεῖ
[78, 4]	καὶ τοῦτο ἐκεῖνός τε ἐς	τὴν	Ῥώμην ἀναπεμφθεὶς Φλαουίῳ Ματερνιανῷ τῷ
[78, 24]	τό τε σῶμα αὐτῆς ἐς	τὴν	Ῥώμην ἀναχθὲν ἐν τῷ τοῦ
[78, 6]	τὴν Ἰταλίαν ἐσβάλωσι καὶ ἐπὶ	τὴν	Ῥώμην ἐλαύνωσιν ὡς καὶ εὐαλωτοτάτην
[78, 9]	τῷ Ἀντωνινείῳ, κρύφα νυκτὸς ἐς	τὴν	Ῥώμην κομισθέντα, ἐτέθη· πάνυ γὰρ
[78, 13]	ἀπωσθέντα ὅτι μειράκια ἔξωρα ἐς	τὴν	στρατιὰν ἐπῆκτο, τὸν δὲ δὴ
[78, 28]	ἅτε καὶ κατ´ ὀλίγους ἐς	τὴν	στρατιὰν ἥξοντας, {καὶ} τὸ μὲν
[78, 26]	Μεσοποταμίας ἄλλως τε καὶ ἐκεί	τὴν	Συρίαν κα ιελθόντες η. τότε
[78, 38]	ἐξ ὧν ἔτι καὶ μᾶλλον	τὴν	ταπεινότητα καὶ τὴν μωρίαν αὐτοῦ
[78, 25]	ἡμέρᾳ βληθὲν οὕτω κατεφλέχθη ὥστε	τήν	τε ἄνω περιβολὴν αὐτοῦ πᾶσαν
[78, 17]	πώποτε κακῶς τυραννήσαντάς σφων παραδεικνύντες,	τήν	τε ἱπποδρομίαν τὴν τοῖς γενεθλίοις
[78, 39]	καὶ ἐκεῖθεν νυκτὸς ἐπὶ ἵππων,	τήν	τε κεφαλὴν καὶ τὸ γένειον
[78, 27]	Ταραύτας ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ κατεσχήκει,	τήν	τε λείαν τὴν ἐκ τῆς
[78, 23]	ὑπ´ αὐτῆς ἀκηκοώς, ἐπέστειλε, θαρσήσασα	τήν	τε τοῦ θανάτου ἐπιθυμίαν κατέθετο,
[78, 34]	τε αὐτοῖς κατὰ χιλίας ἔνειμε,	τήν	τε τροφὴν καὶ τοῖς λοιποῖς
[78, 7]	μέλλοντί οἱ ἐκ τῆς Ἀντιοχείας	τὴν	τελευταίαν ἔξοδον ποιήσασθαι ξιφήρης ὄναρ
[78, 8]	καὶ αὐτὸς ἑαυτῷ ὁ Ἀντωνῖνος	τὴν	τελευτὴν προδηλῶσαι ἔδοξεν, ἐπειδὴ ἐν
[78, 30]	Κύπρον ἐκ τῆς Μεσοποταμίας μετὰ	τὴν	τῆς Ἀσίας ἀρχὴν πεμφθεὶς κληρωτῷ
[78, 11]	αὐξηθεὶς ἔς τε τὸν νοῦν	τὴν	τῆς αὐταρχίας ἐλπίδα ζῶντος ἔτι
[78, 41]	αὑτοῦ σωτηρίαν ἀλλ´ οὐ διὰ	τὴν	τῆς ἡγεμονίας ἐπιθυμίαν ποιησάμενος αὐτήν,
[78, 14]	ἑκατοντάρχων ἐπεποιήκει, ἀλλ´ ὅτι καὶ	τὴν	τῆς πόλεως ἀρχὴν πρὸ τοῦ
[78, 14]	μακρὰν τῷ Μαξίμῳ τῷ Μαρίῳ	τὴν	τῆς πόλεως προστασίαν ἀντ´ αὐτοῦ
[78, 17]	σφων παραδεικνύντες, τήν τε ἱπποδρομίαν	τὴν	τοῖς γενεθλίοις αὐτοῦ τελουμένην καταλυθῆναι,
[78, 34]	στρατιώτης τις τῶν ἀφεστηκότων προσῆλθεν,	τὴν	τοῦ Ἰουλιανοῦ κεφαλήν (εὑρέθη γὰρ
[78, 35]	ὁ Βασιλιανός, ὃν καὶ ἐς	τὴν	τοῦ Ἰουλιανοῦ χώραν ἔπαρχον ὁ
[78, 22]	Φαύστῳ τὴν Ἀσίαν, καίπερ παροφθέντι	τὴν	τοῦ κλήρου τάξιν ὑπὸ τοῦ
[78, 40]	βουλευταὶ προσήχθησαν, ἀποθανεῖν τε ἐκελεύσθη	τὴν	τοῦ κολάσαι πάντα τινὰ Ῥωμαίων
[78, 3]	τινὰ εἶδος πεποιημένους ἐνδύνειν, ἵνα	τὴν	τοῦ ὅπλου δόξαν χωρὶς τοῦ
[78, 29]	ὑποπτεύσαντες καινοτομηθήσεσθαι (τότε γὰρ διὰ	τὴν	τοῦ πολέμου χρείαν κολακεύεσθαι ἐδόκουν)
[78, 19]	τὸ μὲν ἵνα μὴ δόξῃ	τὴν	τοῦ τεθνηκότος μνήμην παντάπασιν ἀτιμάζειν,
[78, 32]	ἀποσφάξαι πάντας ἐκείνους, ἆθλόν σφισι	τὴν	τοῦ τεθνήξοντος ἑκάστῳ οὐσίαν τε
[78, 34]	μὴ δι´ ἐκείνην ἀλλ´ ἐς	τὴν	τοῦ υἱέος τιμὴν ἑστιᾶν αὐτοὺς
[78, 39]	τῶν Σύρων τόλμημα καὶ πρὸς	τὴν	τοῦ Ψευδαντωνίνου ἡλικίαν τό τε
[78, 22]	ἀπήλλαξαν, καὶ ὁ Φλάκκος τὴν	τῶν	τροφῶν διάδοσιν, ἣν ὁ Μανίλιος
[78, 1]	μὲν ἐκείνην γῆμαι, ἔργῳ δὲ	τὴν	τῶν Πάρθων βασιλείαν παρασπάσασθαι ἐπεθύμει)
[78, 10]	γὰρ πεδίῳ μεγάλῳ τινὶ πᾶσαν	τὴν	τῶν Ῥωμαίων δύναμιν ἐξωπλισμένην ὁρᾶν
[78, 22]	οὕτως ἀπήλλαξαν, καὶ ὁ Φλάκκος	τὴν	τῶν τροφῶν διάδοσιν, ἣν ὁ
[78, 36]	μυριάδας ἐτησίους τὴν αὔξησιν αὐτῆς	τὴν	ὑπὸ τοῦ Ταραύτου γενομένην τείνειν)
[78, 13]	τό τε πάνυ φρόνημα καὶ	τὴν	φιλίαν αὐτῶν τὴν πρὸς τὸν
[78, 11]	Σεουήρου τοῖς ὀχήμασι τοῖς κατὰ	τὴν	Φλαμινίαν ὁδὸν διαθέουσιν ἐπετάχθη, πρὸς
[78, 39]	ἐκ τοῦ Ἐριβώλου διαπλέων ἐς	τὴν	Χαλκηδόνα (οὐ γὰρ ἐθάρσησεν ἐς
[78, 4]	ἐπεὶ δ´ οὐχ ἥψατο αὐτοῦ	τὴν	χεῖρα μόνον, ὥς φασι, προτείναντος,
[78, 9]	καὶ σμικροτάτου καὶ κακοειδεστάτου καὶ	τὴν	ψυχὴν καὶ θρασυτάτου καὶ μιαιφονωτάτου.
[78, 13]	ἐπὶ τούτοις ὑπό τινων οὐ	μάτην	ἐπαινούμενος ἰσοστάσιόν πως αὐτοῖς αἰτίαμα
[78, 4]	τὰ ἀφικνούμενα διαλέγειν ἵνα μὴ	μάτην	οἱ ὄχλος γραμμάτων ἐν τῇ
[78, 12]	τάς τε δωρεὰς αὖ ἃς	μάτην	τισὶν ἐδεδώρητο συλλέξας, καὶ μηδεμίαν
[78, 6]	τὴν Ῥώμην ἐλαύνωσιν ὡς καὶ	εὐαλωτοτάτην	οὖσαν· καὶ ἵνα δὴ μηδὲν
[78, 15]	Νέστορα ἀπέδειξε, μήτ´ ἄλλην τινὰ	ἀρετὴν	ἔχοντας μήτ´ ἐν πολλαῖς πράξεσιν
[78, 40]	πέντε) καὶ ἐμπειρίᾳ πραγμάτων προφέρων,	ἀρετήν	τε ὑποδεικνύων καὶ τοσούτων στρατευμάτων
[78, 7]	τὸ παλάτιον ἀνήγαγεν, ζητῶν τὸν	δεσπότην	αὐτοῦ, ὥς γε καὶ ἔφασκεν,
[78, 41]	ὀριγνηθεὶς καὶ τάχιστα καὶ βαρυσυμφορώτατα	αὐτὴν	ἀπέβαλεν· ἐνιαυτῷ τε γὰρ καὶ
[78, 24]	ἑαυτὴν προσκατειργάσατο, ὥστε τινὰ ἐς	αὐτὴν	ἀποβλέψαντα μὴ πάνυ πάντας τοὺς
[78, 1]	ἅτε καὶ ἐξαπιναίως ἐμπεσὼν ἐς	αὐτήν,	ἐκάκωσε, πολλὰ δὲ καὶ τείχη
[78, 41]	τὴν τῆς ἡγεμονίας ἐπιθυμίαν ποιησάμενος	αὐτήν,	ἐκφυγών, καὶ διέβαλεν ἅμα ἑαυτὸν
[78, 3]	προσεπεξεῦρεν, καὶ αὐτός τε συνεχέστατα	αὐτὴν	ἐνέδυνεν, ὥστε καὶ Καράκαλλος διὰ
[78, 22]	συκοφαντίας γέρας εἰλήφει, ἐπετράπη καὶ	αὐτὴν	καὶ μετὰ τοῦτο τό τε
[78, 25]	ἀγορὰν καὶ ἐς τὰς περὶ	αὐτὴν	ὁδοὺς τοσαύτῃ ῥύμῃ ἐσέβαλεν ὥστε
[78, 23]	ὅτι τάχιστα ἐκ τῆς Ἀντιοχείας	αὐτήν,	ὅποι βούλοιτο, ἐκέλευσεν, καὶ τὰ
[78, 17]	αὐτοῦ ψηφισθεῖσαν παρῃτήσατο, εἰπὼν αὐτάρκως	αὐτὴν	τῇ τῶν Σεουήρου γενεσίων θέᾳ
[78, 38]	ὥστε καὶ ἐπιστήμας τοῖς ἀγνοοῦσιν	αὐτὴν	χαρίζεσθαι. τὸ δὲ δὴ στράτευμα
[78, 23]	τῶν στέρνων ἐπέπληκτο, συναιρουμένη προσδιέφθειρεν	ἑαυτὴν	ἀποκαρτερήσασα. ~καὶ ἡ μὲν οὕτω
[78, 24]	τῆς ἀρχῆς ζῶσα ἐξέπεσεν καὶ	ἑαυτὴν	προσκατειργάσατο, ὥστε τινὰ ἐς αὐτὴν
[78, 37]	Ἀντωνίνου, καίπερ ἔχοντος αὐτοῦ καὶ	ταύτην,	παρέλιπεν. ταῦτα μὲν οὕτως ἔσχεν,
[78, 8]	ἐς μακρὰν ἀπώλετο καὶ τελευταίαν	ταύτην	φωνὴν πρὸς ἐμὲ ἔρρηξε, καὶ
[78, 8]	αὐτὸς ἑαυτῷ ὁ Ἀντωνῖνος τὴν	τελευτὴν	προδηλῶσαι ἔδοξεν, ἐπειδὴ ἐν τῇ
[78, 14]	τοῦτο ἐς ἐπιτρόπευσιν προαχθέντα, καὶ	βουλευτὴν	καὶ συνύπατον καὶ πολίαρχον, μήθ´
[78, 12]	παραιτησάμενος ὡς οὐχ ὅσιον ὂν	βουλευτήν	τινα ἀποκτεῖναι. οὐ μέντοι καὶ
[78, 13]	ἔστειλεν, ἐκεῖνον μὲν δοῦλόν τε	κομμωτὴν	γυναικός τινος γεγονότα, καὶ διά
[78, 34]	ὧν πολλαχόθι πρός τε τὴν	πρώτην	ἑκατέρου περὶ τοῦ ἑτέρου πέμψιν
[78, 19]	ἡμᾶς" οὐδὲ ἐφρόντισαν οὐδὲν τὴν	πρώτην	οὔτε τοῦ ἱππικοῦ οὔτε τοῦ
[78, 7]	καὶ μετὰ τοῦτ´ ἐς τὴν	Καπύην	ἐλθὼν ἀφανὴς ἐγένετο. ~τοῦτο μὲν
[78, 35]	τῇ Ῥώμῃ ὄντι κρύφα προσέπεμψεν	τροφὴν	αἰτῶν. καὶ ὁ μὲν οὕτως,
[78, 34]	κατὰ χιλίας ἔνειμε, τήν τε	τροφὴν	καὶ τοῖς λοιποῖς ἐντελῆ, καὶ
[78, 18]	ἀλλ´ ἀγαπητῶς αὐτὸν ἐς τὴν	ἀρχὴν	ἐδέξαντο, οὐχ οὕτως ᾧτινι δουλεύσουσιν
[78, 16]	μὴν ἀλ τως ἐγρα τὴν	ἀρχὴν	εμον μάλι ων βαρβάρων ρημον
[78, 15]	αὐτὸν ἐχρῆν, εἰδότα ὅστις τε	ἀρχὴν	ἐπεφύκει καὶ ὅστις τότε ἦν,
[78, 20]	ἐμπέφυκεν, ὥστε καὶ ἐκείνους μηδ´	ἀρχὴν	ἔτι εἶναι τόν τε Μακρῖνον
[78, 14]	καθ´ ἑαυτόν, ὅτι τὴν αὐτοκράτορα	ἀρχὴν	ἱππεύων ἔτι ἡρπάκει, ἐπηλυγασόμενος ἔπραξεν.
[78, 16]	ραις ὥσπερ λόγῳ παρὰ τὴν	ἀρχὴν	παντὸς μα. νος αὐτῆς των
[78, 30]	Μεσοποταμίας μετὰ τὴν τῆς Ἀσίας	ἀρχὴν	πεμφθεὶς κληρωτῷ τινὶ σύνεδρος ὑπό
[78, 14]	ὅτι καὶ τὴν τῆς πόλεως	ἀρχὴν	πρὸ τοῦ τῆς ὑπατείας ἔργου
[78, 9]	σμικροτάτου καὶ κακοειδεστάτου καὶ τὴν	ψυχὴν	καὶ θρασυτάτου καὶ μιαιφονωτάτου. ~καὶ
[78, 33]	καὶ τὸν Μακρῖνον ὡς ~αρ	καιν	τομ νατων λιτι μισθοϲ ἐπὶ
[78, 26]	ἀλλ´ ἀπαντήσας αὐτῷ πρὸς τὴν	Νίσιβιν	ἤδη προσιόντι ἡττήθη, μάχης περὶ
[78, 31]	ἑκκαιδεκάτης, γλιχομένους τινὰ ἀφορμὴν ἐπαναστάσεως	λαβεῖν,	ἀνέπεισε νεοχμῶσαι. μαθὼν δὲ ταῦτα
[78, 32]	~δυνηθεὶς δ´ ἂν αὐτὸ αὐθημερὸν	λαβεῖν	(οἱ γὰρ Μαῦροι οἱ τῷ
[78, 27]	αἰσχυνθείς, ὡς ἔοικεν, ἐπίκλησιν πολεμίων	λαβεῖν	ὑφ´ ὧν ἥττητο. καὶ μέντοι
[78, 9]	ἰσχυρότατα αὐτὸν ἐμίσησαν, ὥστε καὶ	λέγειν	καὶ ποιεῖν πάντ´ ἐπ´ αὐτῷ
[78, 4]	ἐκεκέλευστο αὐτὴ πάντα τὰ ἀφικνούμενα	διαλέγειν	ἵνα μὴ μάτην οἱ ὄχλος
[78, 18]	καὶ ἐπαίνοις καὶ ἀγάλμασι τιμηθῆναι	δεῖν	ἀεί ποτε ἐπιβοῶντες, οὔτε τῷ
[78, 19]	τὴν τοῦ τεθνηκότος μνήμην παντάπασιν	ἀτιμάζειν,	καὶ μάλισθ´ ὅτι τῶν ἀνδριάντων
[78, 20]	τε Μακρῖνον καὶ τὸν Διαδουμενιανὸν	νομίζειν,	ἀλλ´ ὡς καὶ τεθνηκότας αὐτοὺς
[78, 24]	ἐν ταῖς μεγάλαις ἐξουσίαις γενομένους	μακαρίζειν,	ἂν μὴ καὶ ἡδονή τις
[78, 4]	ὥς γε ἔφη, μηδὲ τοῦτο	παθεῖν	δαιμόνων τινῶν ἐπικλήσει, εἰ μίαν
[78, 26]	τες οἱ Ῥωμαῖοι βαρβάρων ασπτοης	αληθειν	το πεποιη θον τε αυ.
[78, 23]	ῃ κατα οχωρήση ἐκεῖνός τε	ἐξελθεῖν	ὅτι τάχιστα ἐκ τῆς Ἀντιοχείας
[78, 23]	στερηθῇ καὶ ἐς τα πατρίδα	ἀπελθεῖν	ἀναγκασθῇ καὶ παν δεινοτε ας
[78, 40]	κελευσθεὶς πρὶν ἐς τὴν Ἀντιόχειαν	ἐσελθεῖν	ἐσφάγη τε ὑπὸ Μαρκιανοῦ Ταύρου
[78, 39]	γὰρ ἐθάρσησεν ἐς τὴν Νικομήδειαν	ἐσελθεῖν,	φοβηθεὶς τὸν τῆς Βιθυνίας ἄρχοντα
[78, 28]	ἔργον δ´ οὐδὲν ἄξιον αὐτῶν	ποιεῖν	δικαιοῦντες, ἐταράσσοντο. καί σφας ἥ
[78, 9]	ἐμίσησαν, ὥστε καὶ λέγειν καὶ	ποιεῖν	πάντ´ ἐπ´ αὐτῷ ὡς καὶ
[78, 32]	τε καὶ προθύμως πρὸς τὸ	νεωτεροποιεῖν	ἔχοντας, διέφθειραν, ὥστε τοὺς μὲν
[78, 23]	οἱ στρατιώτας ἄλλως τε καὶ	ἐκειν	καὶ τῷ τε Μα| κρίνῳ
[78, 23]	κατα ι τοῦ τἀναντία πράττειν	δοκεῖν	ε ξειν ὅπως ῃ κατα
[78, 14]	μήθ´ ὁρᾶν ὑπὸ γήρως μήτ´	ἀναγιγνώσκειν	ὑπ´ ἀπαιδευσίας μήτε πράττειν τι
[78, 37]	ἀπὸ τῆς πόλεως σταδίους ἀπεχούσῃ,	συμβαλεῖν	αὐτῷ. ἔνθα δὴ τῇ μὲν
[78, 31]	ἀναπεισθείς, ἐπεχείρησε τόν τε Μακρῖνον	καθελεῖν	καὶ τὸν Ἀουῖτον τὸν τῆς
[78, 1]	αὐτῷ καὶ περὶ τῶν τοιούτων	ἐνοχλεῖν,	καὶ φρονήσει ἐχρῶντο ὡς καὶ
[78, 39]	γνώμην ἔχων ἐς τὴν Ῥώμην	ἀναδραμεῖν	ὡς καὶ ἐκεῖ παρά τε
[78, 32]	οὐκ ἠθέλησεν, εἴτ´ οὖν φοβηθεὶς	ἐσδραμεῖν,	εἴτε καὶ ἐλπίσας ἑκόντας τοὺς
[78, 36]	πάνθ´ ὅσα καὶ πρὶν εἶχον	λαμβάνειν	ἀξιοῦσιν, καὶ κοινὴν ἐπὶ τοῖς
[78, 28]	σφῶν ἄρχοντα ἔχειν ἐθέλοντες, ἀλλὰ	λαμβάνειν	μὲν ἄπλετά τινα ἀξιοῦντες ἔργον
[78, 40]	δὲ τοῦτο οὐ πολλῷ ὕστερον	ἀποθανεῖν	κελευσθεὶς πρὶν ἐς τὴν Ἀντιόχειαν
[78, 40]	ᾧ πολλοὶ πολλάκις βουλευταὶ προσήχθησαν,	ἀποθανεῖν	τε ἐκελεύσθη τὴν τοῦ κολάσαι
[78, 15]	τὴν παράλογον τῆς μοναρχίας ἔφεσιν	δυσχεραίνειν	ὑποπτευομένοις οὐκ ὀρθῶς ἐπεξῄει. πάντα
[78, 36]	τὴν ὑπὸ τοῦ Ταραύτου γενομένην	τείνειν)	οὔτε μὴ δίδοσθαι, τοῦτο μὲν
[78, 19]	δραχμὰς προσυπόσχηται, ἐποίησεν) οὐκέτ´ ὁμοίως	φρονεῖν	ἤρξαντο, ἀλλ´ ἐνθυμούμενοι ὅτι πρότερον
[78, 19]	ὢ καλῶν βασιλέων" κἀκείνους καὶ	ὁμοφρονεῖν	σφισιν ἐθελόντων· ~ἀλλ´ ἔς τε
[78, 15]	καὶ ὅστις τότε ἦν, μήθ´	ὑπερφρονεῖν	μετρίως μονα τὸν ὁ θεραπεύοντα
[78, 3]	θώρακος τρόπον τινὰ εἶδος πεποιημένους	ἐνδύνειν,	ἵνα τὴν τοῦ ὅπλου δόξαν
[78, 23]	τοῦ τἀναντία πράττειν δοκεῖν ε	ξειν	ὅπως ῃ κατα οχωρήση ἐκεῖνός
[78, 11]	τοῦ πολέμου, ᾧ μάλιστα ἐβαρύνοντο,	ἀπαλλάξειν	ἐπελπίσας. καὶ οὕτω τῇ τετάρτῃ
[78, 33]	δώσειν ὑπέσχετο καὶ τοὺς φυγάδας	κατάξειν	ὡς καὶ ἐκ τούτου γνήσιος
[78, 14]	μετὰ τὸν τοῦ Καρακάλλου θάνατον	εἰπεῖν	ὅτι ἐμοὶ μὲν ἡ μοναρχία
[78, 5]	προσελθὼν ὁ Μαρτιάλιος ὥς γε	εἰπεῖν	τι δεόμενος ἐπάταξε ξιφιδίῳ μικρῷ.
[78, 25]	ἀνθρωπίνη ἐπικουρία, καίπερ παντὸς ὡς	εἰπεῖν	ὕδατος ῥέοντος, οὔθ´ ἡ τοῦ
[78, 19]	ἐπαινούντων, ὥστε καὶ αὐ ἑλληνιστὶ	εἰπεῖν	ὢ καλῆς ἡμέρας τῆς τήμερον,
[78, 16]	ἐπαίνους ἑαυτοῦ οὐκ ὀλίγους μὲν	ἀνειπεῖν	ἐτόλμησεν, ἔτι δὲ πλείους ἐπιστεῖλαι,
[78, 3]	οὔτε τὸ καῦμα οὔθ´ ὅπλα	φέρειν	ἔτι ἐδύνατο ὥστε καὶ τοὺς
[78, 21]	καὶ σημεῖα τῶν δηγμάτων αὐτῶν	φέρειν,	καί ποτε καὶ ἄρκτῳ καὶ
[78, 25]	δὲ δὴ ἄντικρυς ἐς αὐτὸν	φέρειν,	ὅτι καὶ τὴν ἱπποδρομίαν τοῦ
[78, 14]	ὑπεργήρως εἰμί, ἐκείνῳ αὐτῆς ἐξίσταμαι"	ληρεῖν	δέ πως ἔδοξεν, ὥσπερ που
[78, 28]	ἑτέρους, ἅτε μηδὲν ἀπολλύντας αὐτούς,	ἡσυχάσειν	ἤλπισεν. ~τοῦτο δὲ εἰ μὲν
[78, 25]	οὐδ´ ὁ Μακρῖνος ἐπὶ πολὺ	περιοίσειν,	ὥς που καὶ προεδηλώθη αὐτῷ.
[78, 14]	τοῦτο τῇ τῶν ἀρχαιρεσιῶν ἡμέρᾳ	νοσεῖν	προσεποιήσατο. ὅθεν οὐκ ἐς μακρὰν
[78, 28]	καίπερ μηδὲν αὐτοὺς μέλλοντάς σφων	ἀπολαύσειν,	ἐπιπαρώξυνεν, ἥ τε ἐν ταὐτῷ
[78, 33]	μέντοι μάλιστα αὐτοὺς ἀνηρτήσατο, ἕκαστον	δώσειν	ὑπέσχετο καὶ τοὺς φυγάδας κατάξειν
[78, 28]	καὶ ὑπὸ τοῦ ἔθους οὐδὲν	νεοχμώσειν,	καὶ τοὺς ἑτέρους, ἅτε μηδὲν
[78, 20]	ὡς καὶ τεθνηκότας αὐτοὺς ἤδη	καταπατεῖν.	ὅθεν οὐχ ἥκιστα καὶ οἱ
[78, 23]	κοι κατα ι τοῦ τἀναντία	πράττειν	δοκεῖν ε ξειν ὅπως ῃ
[78, 14]	μήτ´ ἀναγιγνώσκειν ὑπ´ ἀπαιδευσίας μήτε	πράττειν	τι ὑπ´ ἀπειρίας δυνάμενον, ἀπέφηνεν.
[78, 13]	δεύτερον δὴ τῷ ἐπιόντι ἔτει	ὑπατεύειν	δόξαι ὅτι τὰς τῶν ὑπατευκότων
[78, 28]	αὐτοκράτορα οὐδένα ἐγκρατῶς σφῶν ἄρχοντα	ἔχειν	ἐθέλοντες, ἀλλὰ λαμβάνειν μὲν ἄπλετά
[78, 36]	κατωδύρατο ἑαυτόν, παραμύθιον τῆς συμφορᾶς	ἔχειν	ἔφη ὅτι τῷ ἀδελφοφόνῳ τῷ
[78, 7]	μὲν ἀπολωλέναι τὸν δὲ Δία	ἄρχειν.	συλληφθείς τε ἐπὶ τούτῳ καὶ
[78, 9]	παρὰ τοῦ Μακρίνου λήψεσθαι, μὴ	τυχεῖν,	τῶν δὲ δὴ κερδῶν, ὧν
[78, 9]	ὧν παρ´ ἐκείνου ἐλάμβανον, στερομένους	πάλιν	αὐτὸν ποθῆσαι, ἀλλὰ καὶ ἐς
[78, 10]	τινὶ πᾶσαν τὴν τῶν Ῥωμαίων	δύναμιν	ἐξωπλισμένην ὁρᾶν τεθνηκότος αὐτοῦ ἤδη
[78, 37]	αὐτοῦ περὶ τῆς ἀρχῆς γράμματα	ἡμῖν	ἀνεγνώσθη, περιστερά τις ἐπὶ εἰκόνα
[78, 16]	καὶ δημοσιευθῆναι αὐτὰ ἀξιῶσαι, ἔπεμψεν	ἡμῖν,	ἅτινα καὶ αὐτὰ ὁ ταμίας,
[78, 14]	μεμισθοφορηκότα, καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς	τάξιν	λελοιπότα ἔς τε τοὺς γραμματοφόρους
[78, 22]	καίπερ παροφθέντι τὴν τοῦ κλήρου	τάξιν	ὑπὸ τοῦ Σεουήρου, ἐνεχείρισεν· καὶ
[78, 21]	ἤτοι διέφθειρε τὰ πλεῖστα τῶν	ἔνδειξίν	τινα ἐχόντων, ἢ καὶ αὐτοῖς
[78, 1]	τὰ ὄρη καὶ ὑπὲρ τὸν	Τίγριν	ἀπέφυγον, ἵνα παρασκευάσωνται· ὁ δὲ
[78, 22]	ἐπ´ αὐτοῖς ἀποδειχθῆναι ὀφείλων, εἶτα	πρὶν	ἄρξαι τῆς ἐλπίδος διὰ Πλαυτιανὸν
[78, 36]	νεωστὶ κατειλεγμένοι πάνθ´ ὅσα καὶ	πρὶν	εἶχον λαμβάνειν ἀξιοῦσιν, καὶ κοινὴν
[78, 40]	οὐ πολλῷ ὕστερον ἀποθανεῖν κελευσθεὶς	πρὶν	ἐς τὴν Ἀντιόχειαν ἐσελθεῖν ἐσφάγη
[78, 10]	ἔσχεν· ἐμοὶ δὲ δή, καὶ	πρὶν	ἐς τὴν μοναρχίαν καταστῆναι, προεδηλώθη
[78, 34]	πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν δραχμὰς ἔνειμε	πρὶν	καὶ ὁτιοῦν περὶ τῆς ἐπαναστάσεως
[78, 3]	Μεσοποταμίᾳ Κελτικοῖς καὶ ἐσθήμασιν καὶ	ὑποδήμασιν	ἐχρήσατο. καί τινα ἰδίαν ἔνδυσιν
[78, 3]	τῇ τε Μεσοποταμίᾳ Κελτικοῖς καὶ	ἐσθήμασιν	καὶ ὑποδήμασιν ἐχρήσατο. καί τινα
[78, 28]	ἀτελειῶν τῶν ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς	ὑπηρετήμασιν,	ἃ παρὰ τοῦ Ταραύτου εὕρηντο,
[78, 28]	στρατιῶται τὸ μέν τι τοῖς	πταίσμασιν	ἀχθόμενοι, τὸ δὲ πλέον οὔτε
[78, 17]	ἄλλως τε καὶ ἐν τοῖς	στρατεύμασιν	ὄντος, ἠθέλησε. τοῦ τε γὰρ
[78, 19]	νίαν οὐ δὴ ἀποφανθη καὶ	παντάπασιν	αἱ γνῶμαι πάντων ἀνθρώπων τῶν
[78, 19]	δόξῃ τὴν τοῦ τεθνηκότος μνήμην	παντάπασιν	ἀτιμάζειν, καὶ μάλισθ´ ὅτι τῶν
[78, 38]	ἐπηγγέλθη καὶ ἐπεκηρύχθη, τοῖς δὲ	συνεπαναστᾶσιν	αὐτῷ ἄδεια ἂν γνωσιμαχήσωσιν, ὥσπερ
[78, 1]	ταῦτα ἐς τοὺς Πάρθους στρατεύσας	πρόφασιν	ὅτι οὐκ ἠθέλησεν αὐτῷ ὁ
[78, 5]	γενεθλίων αὐτοῦ, ἄλλον κατ´ ἄλλην	πρόφασιν,	ὡς καὶ τιμῶν, ἀπέωστο ταλα
[78, 21]	ἐχόντων, ἢ καὶ αὐτοῖς τοῖς	πέμψασιν	αὐτὰ ἀντέπεμπεν, ὥσπερ εἶπον, ὅπως
[78, 15]	ἀρετὴν ἔχοντας μήτ´ ἐν πολλαῖς	πράξεσιν	ἐξητασμένους, ἀλλὰ καὶ πάνυ περιβοήτους
[78, 15]	καὶ τὴν παράλογον τῆς μοναρχίας	ἔφεσιν	δυσχεραίνειν ὑποπτευομένοις οὐκ ὀρθῶς ἐπεξῄει.
[78, 27]	δεδῃῶσθαι τὰ δὲ ἐν τοῖς	τείχεσιν	εἶναι εὐπόρουν, δεινῶς ἤσχαλλον, οὐκ
[78, 27]	μὴν ἐδέξατο, αἰσχυνθείς, ὡς ἔοικεν,	ἐπίκλησιν	πολεμίων λαβεῖν ὑφ´ ὧν ἥττητο.
[78, 27]	καὶ τὴν μητέρα, ἣν ἕνδεκα	μησὶν	ὁ Ταραύτας ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ
[78, 41]	ἐνιαυτῷ τε γὰρ καὶ δύο	μησίν,	τριῶν ἡμερῶν, ὥστε καὶ μέχρι
[78, 36]	γὰρ ἑπτακισχιλίας μυριάδας ἐτησίους τὴν	αὔξησιν	αὐτῆς τὴν ὑπὸ τοῦ Ταραύτου
[78, 22]	πλησιάζοντα τῷ ἔθνει (τὴν γὰρ	παραίτησιν,	ᾗ παρὰ τοῦ Καρακάλλου παρῄτητο,
[78, 31]	τῇ ἐκείνου, ᾗ ποτε ἐν	παισὶν	ἐχρῆτο, κοσμήσας. αιταραυτηι τῶν βασιλι
[78, 28]	ἀρχαίοις τοῖς ὑπὸ τοῦ Σεουήρου	καταδειχθεῖσιν	καταλεχθήσοιντο· τούτους τε γάρ, ἅτε
[78, 12]	τε δωρεὰς αὖ ἃς μάτην	τισὶν	ἐδεδώρητο συλλέξας, καὶ μηδεμίαν εἰκόνα
[78, 18]	τῶν Ῥωμαίων, ἀλλὰ καὶ οἴκοθέν	τισιν	ἐξ ἐπιτροπῆς αὐτοῦ πρός τινων
[78, 25]	ἤκουσα, βλοσυρὰ καὶ ὑπέρογκος ὀφθεῖσά	τισιν	ἔφη ὅτι ἐλάχιστα ταῦτα πρὸς
[78, 19]	καλῶν βασιλέων" κἀκείνους καὶ ὁμοφρονεῖν	σφισιν	ἐθελόντων· ~ἀλλ´ ἔς τε τὸν
[78, 12]	ἐξαιτηθέντα ὑπ´ αὐτῶν οἷα ἀπεχθέστατον	σφίσιν	ἐν πολλαῖς στρατείαις ταῖς πρόσθε
[78, 38]	τὸ ξιφίδιον, ὃ παρέζωστο, ὤφθη	σφίσιν	ἐπὶ ἵππου θείᾳ τινὶ φορᾷ
[78, 19]	προθεῖναι, ἵνα μὴ ὁ νήσῃ	σφίσιν.	καὶ ταῦτα μὲν ἔξω τοῦ
[78, 32]	τοῦ Μακρίνου, ἅτε καὶ ὁμοεθνοῦς	σφίσιν	ὄντος, ἠγωνίσαντο, ὥστε καὶ πύλας
[78, 36]	κοινὴν ἐπὶ τοῖς οὐ διδομένοις	σφίσιν	ὀργὴν καὶ οἱ ἄλλοι οἱ
[78, 32]	διέφθειραν, ὥστε τοὺς μὲν ἐπιτεταγμένους	σφίσιν	πλὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ (διέδρα γάρ)
[78, 15]	ἐκείνου παραπλησίαν, ἐξ ὧν ὑπεδεδείχει	σφίσιν,	πρὸς πάντα καὶ τὰ λοιπὰ
[78, 8]	ᾐτιάσατο αὐτό, λόγῳ μὲν ἐγκαλῶν	σφισιν	ὡς καὶ ἀδύνατα εὐχομένοις, ἔργῳ
[78, 22]	ὁ Φλάκκος τὴν τῶν τροφῶν	διάδοσιν,	ἣν ὁ Μανίλιος πρότερον ἔσχε
[78, 35]	Βασιλιανὸς φοβηθεὶς μὴ καὶ ἐν	χερσὶν	ἀπόληται ἔκ τε τῆς Αἰγύπτου
[78, 3]	ὑποδήμασιν ἐχρήσατο. καί τινα ἰδίαν	ἔνδυσιν	βαρβαρικῶς πως κατακόπτων καὶ συρράπτων
[78, 14]	ἀποδειχθέντα καὶ μετὰ τοῦτο ἐς	ἐπιτρόπευσιν	προαχθέντα, καὶ βουλευτὴν καὶ συνύπατον
[78, 41]	μέχρι τῆς μάχης λογιζομένοις συμβῆναι,	δέουσιν,	ἦρξεν.
[78, 11]	τοῖς κατὰ τὴν Φλαμινίαν ὁδὸν	διαθέουσιν	ἐπετάχθη, πρὸς δὲ τοῦ Ἀντωνίνου
[78, 36]	ὅσα καὶ πρὶν εἶχον λαμβάνειν	ἀξιοῦσιν,	καὶ κοινὴν ἐπὶ τοῖς οὐ
[78, 38]	προφέρει, ὥστε καὶ ἐπιστήμας τοῖς	ἀγνοοῦσιν	αὐτὴν χαρίζεσθαι. τὸ δὲ δὴ
[78, 18]	προσταχθήσεσθαι ἐλπὶς ἀνέπεισε στέρξαι τοῖς	παροῦσιν.	~ὡς μέντοι τόν τε Αὐρηλιανὸν
[78, 18]	ἀρχὴν ἐδέξαντο, οὐχ οὕτως ᾧτινι	δουλεύσουσιν	ὡς οὗ ἐστέρηντο ἐνθυμούμενοι, καὶ
[78, 31]	ὃν Ἐλεγάβαλον ἐπικαλοῦσι καὶ μεγάλως	θρησκεύουσιν,	ἄλλων τέ τινων μαντειῶν ἀναπεισθείς,
[78, 27]	αὐτῷ τῷ Ἀρταβάνῳ καὶ τοῖς	παραδυναστεύουσίν	οἱ ἐδαπάνησεν, ὥστε καὶ ἐς
[78, 29]	καὶ τοῖς ἐκ τῆς βουλῆς	ἄρχουσιν	ὑποτεταγμένοι οὐδὲν ἂν μέγα κακὸν
[78, 6]	ἐσβάλωσι καὶ ἐπὶ τὴν Ῥώμην	ἐλαύνωσιν	ὡς καὶ εὐαλωτοτάτην οὖσαν· καὶ
[78, 38]	δὲ συνεπαναστᾶσιν αὐτῷ ἄδεια ἂν	γνωσιμαχήσωσιν,	ὥσπερ καὶ ὁ Μακρῖνος αὐτοῖς
[78, 25]	πρὸς τὰ μέλλοντα αὐτοῖς συμβήσεσθαί	ἐστιν.	~καὶ ἔσχεν οὕτως· οὐδὲ γὰρ
[78, 34]	μὲν ἄλλα (ὁμοιοτροπώτατά τε γάρ	ἐστιν	καὶ οὐδὲν μέγα λεπτολογηθέντα ἔχει)
[78, 20]	χεῖρας ἀνέτεινον καὶ ἐβόων οὗτός	ἐστιν	ὁ Ῥωμαίων Αὔγουστος· τοῦτον ἔχοντες
[78, 29]	κατέλυσαν, καὶ ὃ τούτου δεινότερόν	ἐστιν,	τοιοῦτον ἕτερον ἐστήσαντο ὑφ´ οὗ
[78, 14]	τῆς ὑπατείας ἔργου εἰλήφει, τοῦτ´	ἔστιν	πολίαρχος πρότερον ἢ βουλευτὴς ἐγεγόνει.
[78, 19]	ἦν νόμιμον ὑπὲρ οὐδενὸς πράγματος	σκέψιν	τινὰ ἐν τῷ βουλευτηρίῳ μὴ
[78, 34]	πρώτην ἑκατέρου περὶ τοῦ ἑτέρου	πέμψιν	καὶ πρὸς τὰς συνεχεῖς καὶ
[78, 23]	κρίνῳ ομένους υ υἱέος αὐτῆς	ον	μνημονεύοντας, ὅπως αὐταρχήσῃ τῇ τε
[78, 37]	ων γραμμα ων ἐπὶ πλει	ον	ὅτι ὁ Ψευ| δαντωνῖνος εὑρὼν
[78, 12]	γεγονότα παραιτησάμενος ὡς οὐχ ὅσιον	ὂν	βουλευτήν τινα ἀποκτεῖναι. οὐ μέντοι
[78, 23]	πλήξασθαι ἰσχυρῶς καὶ ἀποκαρτερῆσαι ἐπιχειρῆσαι.	ὃν	γὰρ ζῶντα καὶ ἐμίσει, τὸν
[78, 31]	τι καὶ ὑπὸ τοῦ Ἡλίου,	ὃν	Ἐλεγάβαλον ἐπικαλοῦσι καὶ μεγάλως θρησκεύουσιν,
[78, 23]	τινὰ καὶ ὑπὸ τοῦ καρκίνου,	ὃν	ἐν τῷ μαστῷ ἐκ πάνυ
[78, 7]	ἐξῆλθε, μηδὲν μηδὲ τοῦ λέοντος,	ὃν	καὶ Ἀκινάκην ὠνόμαζε καὶ ὁμοτράπεζον
[78, 35]	~ἦρχεν μὲν αὐτῆς ὁ Βασιλιανός,	ὃν	καὶ ἐς τὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ
[78, 32]	οὐδέν. τόν τε γὰρ Ἀουῖτον,	ὃν	Μᾶρκον Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον ἤδη προσηγόρευον,
[78, 15]	διὰ τοῦτ´ ἰσχυρῶς ἀποθανόντα ἐπόθησαν	ὃν	πάντως ἄν, εἴπερ ἐπὶ πλεῖον
[78, 27]	τῇ τε τοῦ χρόνου τριβῇ,	ὃν	πολὺν ἀπ´ οἴκου οὐκ εἰωθότες
[78, 23]	καὶ ὑπὸ τοῦ καρκίνου, ὃν	ἐν	τῷ μαστῷ ἐκ πάνυ πολλοῦ
[78, 7]	ἤκουσα, πάντα τὸν τοῦ Σαράπιδος	ναὸν	ἔνδοθεν κατασχὸν ἄλλο μὲν οὐδὲν
[78, 26]	το καὶ οἱ πολέμιοι τὸν	θόρυβον	σφῶν α πτευσαν γην, ἀ
[78, 26]	καὶ αὐτὸ τὸ τάφρευμα παρ´	ὀλίγον	ἀπέβαλεν. ἀλλὰ τὸ μὲν οἵ
[78, 7]	τε οὖν οὕτως ἔσχε, καὶ	ὀλίγον	πρὸ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἔν
[78, 15]	τὴν δυσγένειαν αὐτοῦ καὶ τὴν	παράλογον	τῆς μοναρχίας ἔφεσιν δυσχεραίνειν ὑποπτευομένοις
[78, 17]	τοῦ δήμου τὴν ἀτιμίαν αὐτοῦ	ἔργον	γενέσθαι μᾶλλον ἢ ἑαυτοῦ, ἄλλως
[78, 28]	λαμβάνειν μὲν ἄπλετά τινα ἀξιοῦντες	ἔργον	δ´ οὐδὲν ἄξιον αὐτῶν ποιεῖν
[78, 1]	ὄρη καὶ ὑπὲρ τὸν Τίγριν	ἀπέφυγον,	ἵνα παρασκευάσωνται· ὁ δὲ δὴ
[78, 31]	τῶν συναλλετο ἔς τε τὸ	στρατόπεδον	νυκτός, μήτε τῆς μητρὸς αὐτοῦ
[78, 3]	καὶ μεσοπόρφυρον, ὥσπερ καὶ ἐγὼ	εἶδον,	ἐφόρει. ἐν γὰρ τῇ Συρίᾳ
[78, 32]	εἴτε καὶ ἐλπίσας ἑκόντας τοὺς	ἔνδον	παραστήσεσθαι. ὡς δ´ οὔτε τις
[78, 11]	ὀχήμασι τοῖς κατὰ τὴν Φλαμινίαν	ὁδὸν	διαθέουσιν ἐπετάχθη, πρὸς δὲ τοῦ
[78, 7]	ἐκ τῆς Ἀντιοχείας τὴν τελευταίαν	ἔξοδον	ποιήσασθαι ξιφήρης ὄναρ ἐπέστη, λέγων
[78, 28]	τοῖς πταίσμασιν ἀχθόμενοι, τὸ δὲ	πλέον	οὔτε πόνον οὐδένα ἔθ´ ἑκούσιον
[78, 25]	ἔδοξεν. ἔκ τε οὖν τούτου	νέον	τι γίγνεσθαι ἐτοπάσθη, καὶ ὅτι
[78, 3]	γὰρ ἄλλα καὶ ἐν οἰκίαις	ἐχείμαζον,	πάντα τὰ τῶν ξενοδοκούντων σφᾶς
[78, 7]	ὃν καὶ Ἀκινάκην ὠνόμαζε καὶ	ὁμοτράπεζον	ὁμόκλινόν τε ἐποιεῖτο, φροντίσας, ὅτι
[78, 17]	μὲν καὶ ἐλοιδόρουν αὐτὸν καὶ	ὕβριζον	ὅσα ἐδύναντο, τάς τε μιαιφονίας
[78, 26]	βαρβάρων ασπτοης αληθειν το πεποιη	θον	τε αυ. μια μὲν μ.
[78, 19]	τὸ τοῦ Ἀντωνίνου ὄνομα προσειληφότα	ἔμαθον	(ταῦτα γὰρ ἐπὶ τῇ τῶν
[78, 26]	ἐς μὲν χεῖρας οὐκέτ´ ἀλλήλοις	ἦλθον,	διαπρεσβευόμενοι δὲ καὶ διακηρυκευόμενοι συνηλλάγησαν.
[78, 1]	Πάρθοι οὐδὲ ἐς χεῖρας αὐτῷ	ἦλθον.	οὔκουν οὐδὲ ἔσχον τι ἐξαίρετον
[78, 1]	δύο στρατιῶται ἀσκὸν οἴνου ἁρπάσαντες	προσῆλθον	αὐτῷ, ἰδιούμενος ὅλον ἑκάτερος τὸ
[78, 32]	ἐκείνου καὶ διάδοχον τῆς ἀρχῆς	ἀναγκαῖον	εἶναι λέγοντες, καὶ τί ταῦτα
[78, 13]	τὰς ἐπιστολὰς διοικήσαντα, καὶ τὸ	τελευταῖον	ἐς τοὺς βουλευτὰς τοὺς ἐστρατηγηκότας
[78, 9]	ἀλλ´ οἱ μὲν Βασσιανὸν τὸ	ἀρχαῖον	ὄνομα, οἱ δὲ Καράκαλλον, ὥσπερ
[78, 12]	αὐτοκράτορας λέγεται γίγνεσθαι, τιμωρίαν τινὰ	ἔμβιον	ὠφληκότας ἀπαλλάξας τῆς καταδίκης, καὶ
[78, 32]	προθείς· καὶ αὐτοῖς καὶ τὸ	παιδίον	ἀπὸ τοῦ τείχους ἐδημηγόρησεν ὑπόβλητα,
[78, 31]	τῆς Μαίσης ἔγγονον αὐτοκράτορα, καίπερ	παιδίον	ἔτι ὄντα, ἀντικαταστῆσαι. καὶ κατειργάσατο
[78, 36]	ὅσα καὶ τοῖς ἑκασταχόθι ἄρχουσι,	παιδίον	τέ τι ἀποκαλῶν αὐτὸν καὶ
[78, 25]	ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ χοῖρος	χοιρίδιον	ὦτα τέσσαρα καὶ γλώσσας δύο
[78, 38]	ὀδυρόμεναι, καὶ ἐκεῖνο σπασάμενον τὸ	ξιφίδιον,	ὃ παρέζωστο, ὤφθη σφίσιν ἐπὶ
[78, 31]	τε γὰρ Ταραύτου υἱὸν αὐτὸν	μοιχίδιον	εἶναι πλασάμενος, καὶ τῇ ἐσθῆτι
[78, 27]	τῆς Δακίας καὶ πολεμησείοντες ἐπὶ	πλεῖον	ἀνέσχον, τοὺς ὁμήρους, οὓς ὁ
[78, 15]	ὃν πάντως ἄν, εἴπερ ἐπὶ	πλεῖον	ἐβεβιώκει, διὰ μίσους ἐσχήκεσαν. καὶ
[78, 12]	καὶ διακοσίας καὶ πεντήκοντα δραχμὰς	πλεῖόν	τι δοῦναι κατεδέδεικτο τ φοβηθεὶς
[78, 30]	ὁ ἀστὴρ ὁ κομήτης ἐπὶ	πλεῖον	ὤφθη, ἕτερόν τέ τι ἄστρον
[78, 39]	τήν τε κεφαλὴν καὶ τὸ	γένειον	πᾶν ξυράμενος, καὶ ἐσθῆτα φαιὰν
[78, 40]	κατελύθη, ὥς που καὶ τὸ	μαντεῖον	αὐτῷ προεμήνυσε, ου Ζεὺς ὁ
[78, 36]	καὶ υἱὸν εἶχε κατωδύρατο ἑαυτόν,	παραμύθιον	τῆς συμφορᾶς ἔχειν ἔφη ὅτι
[78, 21]	καὶ τὸν Ἰούλιον καὶ προσέτι	Σουλπίκιον	Ἀρρηνιανόν, ὃς ἄλλους τέ τινας
[78, 13]	Ἀγρίππαν ἐς τὴν Δακίαν καὶ	Δέκκιον	Τρικκιανὸν ἐς τὴν Παννονίαν ἔστειλεν,
[78, 13]	περὶ τοῦ Ἀδουέντου πράξας, ἀλογώτατα	Μάρκιόν	τε Ἀγρίππαν πρότερον μὲν ἐς
[78, 5]	Ἀπολλινάριον ἀδελφοὺς Αὐρηλίους, καὶ Ἰούλιον	Μαρτιάλιον	ἔν τε τοῖς ἀνακλήτοις στρατευόμενον
[78, 18]	πολεμίου ὄνομα προσέθεσαν, καίτοι τὸν	Μαρτιάλιον,	ἐπὶ προσχήματι τῆς πρὸς τὸν
[78, 8]	ἀλλ´ ὅτι δι´ ἐκείνου τὸν	Μαρτιάλιον	τὸν τοῦ Ἀντωνίνου φονέα ὡς
[78, 32]	τε γὰρ Ἀουῖτον, ὃν Μᾶρκον	Αὐρήλιον	Ἀντωνῖνον ἤδη προσηγόρευον, περιφέροντες ὑπὲρ
[78, 39]	φοβηθεὶς τὸν τῆς Βιθυνίας ἄρχοντα	Καικίλιον	Ἀρίστωνα) ἔπεμψε πρός τινα τῶν
[78, 21]	εἶναι, ἐκδήλους ἐποίησε, τόν τε	Μανίλιον	καὶ τὸν Ἰούλιον καὶ προσέτι
[78, 21]	τόν τε Μανίλιον καὶ τὸν	Ἰούλιον	καὶ προσέτι Σουλπίκιον Ἀρρηνιανόν, ὃς
[78, 5]	καὶ Ἀπολλινάριον ἀδελφοὺς Αὐρηλίους, καὶ	Ἰούλιον	Μαρτιάλιον ἔν τε τοῖς ἀνακλήτοις
[78, 7]	ἔχων ὄνον ἔς τε τὸ	Καπιτώλιον	καὶ μετὰ τοῦτο ἐς {τε}
[78, 17]	ὠνόμασεν· οὔτε γὰρ ἥρωα οὔτε	πολέμιον	ἀποδεῖξαι ἐτόλμησεν, ὡς μὲν ἐγὼ
[78, 17]	κατ´ αὐτοῦ θρασύνασθαι ὥστε καὶ	πολέμιον	αὐτὸν ψηφίσασθαι, δεδιὼς μὴ καὶ
[78, 8]	τοῦτό τινες ἐπεσημήναντο, καὶ ἐμοὶ	ἐνθύμιον	ἐγένετο ὅτι ἐν τῇ Νικομηδείᾳ
[78, 5]	αὐτῷ λήψεσθαι προσδοκῶν, καὶ τὸ	παρωνύμιον	ἀπ´ αὐτοῦ τούτου ἐπεποίητο. κἀκ
[78, 27]	μέντοι καὶ τὰ κατὰ τὸν	Ἀρμένιον	πολεμωθέντα, ὥσπερ εἶπον, κατέστη, τοῦ
[78, 37]	δειλίᾳ ἡττήθη, καθάπερ καὶ τὸ	δαιμόνιον	αὐτῷ προεδήλωσεν. ἐν γὰρ δὴ
[78, 28]	τινα ἀξιοῦντες ἔργον δ´ οὐδὲν	ἄξιον	αὐτῶν ποιεῖν δικαιοῦντες, ἐταράσσοντο. καί
[78, 36]	πρὸς ταῖς ἐπιφοραῖς, ἃς ἐλάμβανον,	οἷόν	τε εἶναι ἔφη (ἐς γὰρ
[78, 8]	ἡττημένοι οἱ πράσινοι στασιῶται, ἔπειτα	κολοιὸν	ἐπ´ ἄκρου τοῦ ὀβελίσκου πάνυ
[78, 18]	ἡ ἐς τὸ ἔπειτα μηδὲν	ὅμοιον	αὐτοῖς προσταχθήσεσθαι ἐλπὶς ἀνέπεισε στέρξαι
[78, 22]	αὐτῷ ἐγίγνετο, καὶ ἐς τὸ	ἐπιὸν	ἔτος ἄρξαι αὐτὸν ἀντ´ Αὐφιδίου
[78, 15]	ἐπάρχους τόν τε Ἰουλιανὸν τὸν	Οὔλπιον	καὶ Ἰουλιανὸν Νέστορα ἀπέδειξε, μήτ´
[78, 5]	δορυφορικῷ τεταγμένων, Νεμεσιανόν τε καὶ	Ἀπολλινάριον	ἀδελφοὺς Αὐρηλίους, καὶ Ἰούλιον Μαρτιάλιον
[78, 30]	ἐπιτροπαῖς ἐξετασθέντος καὶ ἐς τὸ	συνέδριον	ἐσγραφέντος καὶ μετὰ τοῦτο τελευτήσαντος
[78, 37]	ὅτ. καὶ πρὸς τὸ ς	διφθέριον	ραπτο ἀναγνῶναι σατο κἀκεῖνα θηναι
[78, 14]	αὐτὸν ποιήσας ἵνα μιάνῃ τὸ	βουλευτήριον,	οὐ κατ´ ἐκεῖνο μόνον ὅτι
[78, 39]	ἔπεμψε πρός τινα τῶν ἐπιτρόπων	ἀργύριον	αἰτῶν καὶ κατὰ τοῦτο ἐγνώσθη,
[78, 27]	Καππαδοκίᾳ ἐκέκτητο, τό τε {γὰρ}	ἀργύριον	ὃ κατ´ ἔτος παρὰ τῶν
[78, 11]	τὸ τοῖς πολλοῖς τῶν Μαύρων	ἐπιχώριον	διετέτρητο· τῇ δὲ ἐπιεικείᾳ καὶ
[78, 13]	ὑπό τινων οὐ μάτην ἐπαινούμενος	ἰσοστάσιόν	πως αὐτοῖς αἰτίαμα παρὰ τῶν
[78, 35]	τὴν Ἰταλίαν τὴν περὶ τὸ	Βρεντέσιον	ἐλθὼν ἐφωράθη, προδοθεὶς ὑπὸ φίλου
[78, 16]	ων βαρβάρων ρημον προϲ ν	πλησίον	ηθει παρον στον δρασω η
[78, 10]	ἀκούσω, δεῦρο" ἔφη, Δίων, ἐνταῦθα	πλησίον	πρόσελθε, ἵνα πάντα καὶ τὰ
[78, 25]	πολλάκις, ὅπερ που καὶ αὐτὸ	ἐξαίσιον	ἀεί ποτε νενόμισται· ἐκεῖνο δὲ
[78, 12]	πρόσθε γεγονότα παραιτησάμενος ὡς οὐχ	ὅσιον	ὂν βουλευτήν τινα ἀποκτεῖναι. οὐ
[78, 17]	ἐξ ἀδικίας γεγονέναι, καὶ τὸ	δημόσιον	ἰσχυρῶς τῇ τῶν χρημάτων τῶν
[78, 28]	πλέον οὔτε πόνον οὐδένα ἔθ´	ἑκούσιον	ὑπομένοντες, ἀλλ´ ἐς πάντα δὴ
[78, 30]	ἀπὸ δυσμῶν πρὸς ἀνατολὰς τὸ	ἀκροφύσιον	ἐπὶ πολλὰς νύκτας ἀνατεῖνον δεινῶς
[78, 7]	μετὰ τοῦτο ἐς {τε} τὸ	παλάτιον	ἀνήγαγεν, ζητῶν τὸν δεσπότην αὐτοῦ,
[78, 11]	τῷ ὄνῳ τῷ ἐς τὸ	παλάτιον	ὑπὸ τοῦ δαιμονίου ἐσαχθέντι εἰκασθῆναι·
[78, 18]	καὶ ἀχθόμενοί τι τότε ἐνεδείξαντο.	αἴτιον	δ´ ὅτι προκαταληφθέντες τῇ διὰ
[78, 38]	διέβαλλε, πολὺ νεώτερον αὐτοῦ τὸν	υἱὸν	αὐτοκράτορα ἀποφήνας. ἐν δ´ οὖν
[78, 34]	διὰ ταχέων ἦλθε, καὶ τὸν	υἱὸν	αὐτοκράτορα, καίπερ δέκατον ἔτος ἄγοντα,
[78, 31]	ρος τοῦ τε γὰρ Ταραύτου	υἱὸν	αὐτὸν μοιχίδιον εἶναι πλασάμενος, καὶ
[78, 4]	Μακρῖνον τὸν ἔπαρχον καὶ τὸν	υἱὸν	αὐτοῦ Διαδουμενιανὸν αὐταρχῆσαι δεῖ, καὶ
[78, 19]	τεθνηκότα καὶ τὸν Διαδουμενιανὸν τὸν	υἱὸν	αὐτοῦ Καίσαρα, λόγῳ μὲν ὑπὸ
[78, 38]	μὲν πατέρα τὸν δὲ Διαδουμενιανὸν	υἱὸν	αὑτοῦ συνεχέστατα ἀπεκάλει, καὶ τὴν
[78, 36]	ἑαυτὸν ἐπ. καὶ ὅτι καὶ	υἱὸν	εἶχε κατωδύρατο ἑαυτόν, παραμύθιον τῆς
[78, 39]	Ἰουνίου ὀγδόῃ ἡττηθεὶς τὸν μὲν	υἱὸν	πρὸς τὸν Ἀρτάβανον τὸν τῶν
[78, 31]	πολ καὶ οἱ τὸ τρ.	κον	τεῖχος ποτε προ καί τι
[78, 29]	ἄρχουσιν ὑποτεταγμένοι οὐδὲν ἂν μέγα	κακὸν	δρᾶσαι ἠδυνήθησαν. ἐν δὲ δὴ
[78, 29]	οὗ οὐδὲν ὅ τι οὐ	κακὸν	καὶ αἰσχρὸν ἐγένετο. ~καί μοι
[78, 21]	τῆς Ἀχαΐας καὶ παρὰ τὸ	καθῆκον	ἦρξεν, ὑπὸ δὲ τῆς γερουσίας
[78, 27]	ἐψηφίσθησαν καὶ τὸ ὄνομα τὸ	Παρθικὸν	ἐδόθη. οὐ μὴν ἐδέξατο, αἰσχυνθείς,
[78, 25]	ἐνέπλασαν. τό τε θέατρον τὸ	κυνηγετικὸν	κεραυνοῖς ἐν αὐτῇ τῇ τῶν
[78, 35]	οἱ δὲ ἐκεῖνα κατὰ τὸ	στασιωτικὸν	καὶ βουλόμενοι καὶ εὐχόμενοι καὶ
[78, 32]	οἱ τῷ Ταραύτᾳ κατὰ τὸ	συμμαχικὸν	πεμφθέντες προθυμότατα ὑπὲρ τοῦ Μακρίνου,
[78, 32]	τόν τε γὰρ Ἀουῖτον, ὃν	Μᾶρκον	Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον ἤδη προσηγόρευον, περιφέροντες
[78, 1]	τε ξίφη ἐσπάσαντο καὶ τὸν	ἀσκὸν	διέτεμον ὡς καὶ ἐξ ἡμισείας
[78, 1]	φρονήσει ἐχρῶντο ὡς καὶ τὸν	ἀσκὸν	καὶ τὸν οἶνον ἀπολέσαι. οἱ
[78, 1]	συγγράψαι, πλὴν ὅτι δύο στρατιῶται	ἀσκὸν	οἴνου ἁρπάσαντες προσῆλθον αὐτῷ, ἰδιούμενος
[78, 3]	τοτὲ μὲν ὁλοπόρφυρον τοτὲ δὲ	μεσόλευκον,	ἔστι δ´ ὅτε καὶ μεσοπόρφυρον,
[78, 31]	καὶ ὑπὸ τοῦ Ἡλίου, ὃν	Ἐλεγάβαλον	ἐπικαλοῦσι καὶ μεγάλως θρησκεύουσιν, ἄλλων
[78, 9]	καὶ τοῦτο καὶ τῇ βουλῇ	δῆλον	ὅτι ἐψηφίσθη. ἄλλως δὲ πολλὰ
[78, 32]	ἀντωνομάσθη, ἔπεισεν ἀποσφάξαι πάντας ἐκείνους,	ἆθλόν	σφισι τὴν τοῦ τεθνήξοντος ἑκάστῳ
[78, 5]	Ἀντωνῖνος ἐξαίφνης, τῶν γενεθλίων αὐτοῦ,	ἄλλον	κατ´ ἄλλην πρόφασιν, ὡς καὶ
[78, 41]	αἰτίαμα τὸ τῆς ἐπὶ τὸν	Καράκαλλον	ἐπιβουλῆς, ὡς καὶ διὰ τὴν
[78, 13]	φιλίαν αὐτῶν τὴν πρὸς τὸν	Καράκαλλον	φοβηθείς, εὐθὺς μετεπέμψατο. τόν τε
[78, 9]	τὸ ἀρχαῖον ὄνομα, οἱ δὲ	Καράκαλλον,	ὥσπερ εἶπον, οἱ δὲ καὶ
[78, 6]	περὶ αὑτὸν εἶχεν, ὡς καὶ	μᾶλλον	αὐτοῖς ἢ τοῖς στρατιώταις θαρσῶν·
[78, 19]	καὶ τοῦ μὲν Καρακάλλου οὐδὲν	μᾶλλον	ἐ. το, τὰ δὲ ἐς
[78, 36]	τι προσενέγραψεν, ὅτι πολλοὺς οἶδα	μᾶλλον	ἐπιθυμοῦντας αὐτοκράτορα σφαγῆναι ἢ αὑτοὺς
[78, 17]	τὴν ἀτιμίαν αὐτοῦ ἔργον γενέσθαι	μᾶλλον	ἢ ἑαυτοῦ, ἄλλως τε καὶ
[78, 19]	καὶ ὑπὸ τοῦ πλήθους σφῶν	μᾶλλον	θρασυνόμενος, μέγα ἀνεβόησεν ἐν τῇ
[78, 38]	ἀνεγνώσθη, ἐξ ὧν ἔτι καὶ	μᾶλλον	τὴν ταπεινότητα καὶ τὴν μωρίαν
[78, 27]	τοῖς τείχεσιν εἶναι εὐπόρουν, δεινῶς	ἤσχαλλον,	οὐκ ἀκουσίως κατηλλάγη. οὐ μέντοι
[78, 1]	οἴνου ἁρπάσαντες προσῆλθον αὐτῷ, ἰδιούμενος	ὅλον	ἑκάτερος τὸ λάφυρον, καὶ κελευσθέντες
[78, 13]	τὴν Παννονίαν ἔστειλεν, ἐκεῖνον μὲν	δοῦλόν	τε κομμωτὴν γυναικός τινος γεγονότα,
[78, 20]	καὶ δημοσίᾳ ἀτιμίαν ὑπ´ αὐτοῦ	ὦφλον.	~καὶ τὰ μὲν τῶν στρατιωτῶν
[78, 34]	τοῦτο, οἱ δ´ ἄλλο τι	ὦφλον.	ὧν ἐγὼ τὰ μὲν ἄλλα
[78, 16]	ἀλ τως ἐγρα τὴν ἀρχὴν	εμον	μάλι ων βαρβάρων ρημον προϲ
[78, 26]	μὲν γὰρ πρὸς τοὺς βαρβάρους	πόλεμον	καὶ ἐλαττωθέντες κατέθεντο, τῇ δὲ
[78, 11]	μὲν τῇ Μεσοποταμίᾳ διὰ τὸν	πόλεμον,	μὴ μέντοι καθ´ ἓν ὄντας
[78, 1]	ξίφη ἐσπάσαντο καὶ τὸν ἀσκὸν	διέτεμον	ὡς καὶ ἐξ ἡμισείας αὐτὸν
[78, 16]	ἀρχὴν εμον μάλι ων βαρβάρων	ρημον	προϲ ν πλησίον ηθει παρον
[78, 19]	καθεστηκότος ἐγένετο (οὐ γὰρ ἦν	νόμιμον	ὑπὲρ οὐδενὸς πράγματος σκέψιν τινὰ
[78, 17]	οὔτ´ ἔντιμον τότε γε οὔτ´	ἄτιμον	ἐποιήσατο, πλὴν καθ´ ὅσον αὐτοκράτορα
[78, 17]	μέντοι Ταραύτου οὐδεμίαν μνείαν οὔτ´	ἔντιμον	τότε γε οὔτ´ ἄτιμον ἐποιήσατο,
[78, 40]	ἐδέδετο) καὶ τότε μὲν τὸν	ὦμον	συνέτριψε, μετὰ δὲ τοῦτο οὐ
[78, 12]	ἁμαρτάνοντας κολασθῆναι ποιήσας ὥστε πᾶσι	νον	αὐτῶν τάς τε ἐπιτροπείας τὰς
[78, 26]	ὧδε. ὁ Μακρῖνος ἰδὼν τὸν	Ἀρτάβανον	σφόδρα τε ἐφ´ οἷς ἐπεπόνθει
[78, 39]	τὸν μὲν υἱὸν πρὸς τὸν	Ἀρτάβανον	τὸν τῶν Πάρθων βασιλέα διά
[78, 36]	ἐντελῆ πρὸς ταῖς ἐπιφοραῖς, ἃς	ἐλάμβανον,	οἷόν τε εἶναι ἔφη (ἐς
[78, 3]	ἃ πολλὰ ἀεὶ παρ´ αὐτοῦ	ἐλάμβανον,	προτιμᾶν, αἰσθόμενοι, ἐπήρθησαν ὡς καὶ
[78, 9]	δὴ κερδῶν, ὧν παρ´ ἐκείνου	ἐλάμβανον,	στερομένους πάλιν αὐτὸν ποθῆσαι, ἀλλὰ
[78, 13]	στρατιὰν ἐπῆκτο, τὸν δὲ δὴ	Τρικκιανὸν	ἔν τε τῷ πλήθει τῷ
[78, 13]	ἐς τὴν Δακίαν καὶ Δέκκιον	Τρικκιανὸν	ἐς τὴν Παννονίαν ἔστειλεν, ἐκεῖνον
[78, 12]	τοῦ Καρακάλλου παύσας, καὶ τὸν	Αὐρηλιανὸν	ἐξαιτηθέντα ὑπ´ αὐτῶν οἷα ἀπεχθέστατον
[78, 19]	παροῦσιν. ~ὡς μέντοι τόν τε	Αὐρηλιανὸν	τεθνηκότα καὶ τὸν Διαδουμενιανὸν τὸν
[78, 12]	δοῦναι κατεδέδεικτο τ φοβηθεὶς τὸν	Αὐρηλιανὸν	τὸν καὶ μόνον οὐχ ὅπως
[78, 15]	τε Ἰουλιανὸν τὸν Οὔλπιον καὶ	Ἰουλιανὸν	Νέστορα ἀπέδειξε, μήτ´ ἄλλην τινὰ
[78, 15]	καὶ ὅτι ἐπάρχους τόν τε	Ἰουλιανὸν	τὸν Οὔλπιον καὶ Ἰουλιανὸν Νέστορα
[78, 4]	ἔπαρχον καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ	Διαδουμενιανὸν	αὐταρχῆσαι δεῖ, καὶ τοῦτο ἐκεῖνός
[78, 20]	τόν τε Μακρῖνον καὶ τὸν	Διαδουμενιανὸν	νομίζειν, ἀλλ´ ὡς καὶ τεθνηκότας
[78, 19]	τε Αὐρηλιανὸν τεθνηκότα καὶ τὸν	Διαδουμενιανὸν	τὸν υἱὸν αὐτοῦ Καίσαρα, λόγῳ
[78, 38]	ἑαυτὸν μὲν πατέρα τὸν δὲ	Διαδουμενιανὸν	υἱὸν αὑτοῦ συνεχέστατα ἀπεκάλει, καὶ
[78, 21]	τὸν Ἰούλιον καὶ προσέτι Σουλπίκιον	Ἀρρηνιανόν,	ὃς ἄλλους τέ τινας καὶ
[78, 15]	αὐτοῦ ἐπεστρέφετο. τὸν μὲν γὰρ	Ματερνιανὸν	τόν τε Δάτον οὐκ εὐλόγως
[78, 5]	τῶν ἐν τῷ δορυφορικῷ τεταγμένων,	Νεμεσιανόν	τε καὶ Ἀπολλινάριον ἀδελφοὺς Αὐρηλίους,
[78, 30]	ὄντος καὶ ἐπιτροπείας τινὰς προσταχθέντος,	Βασσιανὸν	ἔχουσα— αὕτη οὖν οἴκοι ἐν
[78, 9]	αὐτὸν ἐκάλουν, ἀλλ´ οἱ μὲν	Βασσιανὸν	τὸ ἀρχαῖον ὄνομα, οἱ δὲ
[78, 22]	πρὶν ἄρξαι τῆς ἐλπίδος διὰ	Πλαυτιανὸν	ἐκπεσών, κατεστήσατο καὶ δήμαρχος ἀπεδείχθη·
[78, 24]	ἡγεμονίᾳ περιαλγῶς πάνυ διὰ τὸν	Πλαυτιανὸν	ζήσασα, τῶν τε υἱέων τόν
[78, 20]	ἐθελόντων· ~ἀλλ´ ἔς τε τὸν	οὐρανὸν	τὰς χεῖρας ἀνέτεινον καὶ ἐβόων
[78, 36]	μὲν ς. τε δημοσιο. στρατιωτικ.	μενον	καὶ ο. ἀπολουμεν. δυνηθη αὐ.
[78, 14]	μήτε πράττειν τι ὑπ´ ἀπειρίας	δυνάμενον,	ἀπέφηνεν. ἐτετολμήκει μὲν γὰρ ὁ
[78, 13]	ἐσχήκοι, ὅπερ ἐπὶ τοῦ Σεουήρου	ἀρξάμενον	καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐπεποιήκει.
[78, 38]	τῆς φυγῆς ὀδυρόμεναι, καὶ ἐκεῖνο	σπασάμενον	τὸ ξιφίδιον, ὃ παρέζωστο, ὤφθη
[78, 34]	γνοὺς δ´ ὁ Μακρῖνος τὸ	πεπραγμένον	οὐκέτ´ ἐτόλμησεν οὔτε κατὰ χώραν
[78, 19]	ἔργῳ δὲ ὑπὸ τοῦ Μακρίνου,	ἀποδεδειγμένον	καὶ προσέτι τὸ τοῦ Ἀντωνίνου
[78, 10]	γηλόφου καὶ ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ	καθήμενον	διαλέγεσθαί τι αὐτοῖς. καί με
[78, 19]	ὡς δὴ καὶ μόνον σφῶν	ἡγησόμενον,	καὶ δὴ καὶ αὐτὸ τοῦτο
[78, 5]	Μαρτιάλιον ἔν τε τοῖς ἀνακλήτοις	στρατευόμενον	καὶ ὀργὴν οἰκείαν τῷ Ἀντωνίνῳ
[78, 13]	τε τῷ πλήθει τῷ Παννονικῷ	ἐστρατευμένον	καὶ θυρωρόν ποτε τοῦ ἄρχοντος
[78, 26]	σφόδρα τε ἐφ´ οἷς ἐπεπόνθει	θυμούμενον	καὶ δυνάμει πολλῇ ἐς τὴν
[78, 22]	ἐκεῖσε πρότερον. τό γε μὴν	ἱκνούμενον	γέρας καὶ οἴκοι μείναντι αὐτῷ,
[78, 40]	ἐπιδὼν ἑαυτὸν μετ´ ἀτιμοτάτων κακούργων	φρουρούμενον	ᾧ πολλοὶ πολλάκις βουλευταὶ προσήχθησαν,
[78, 5]	ἀπέωστο ταλα της ιτης ου	πεπρωμένον	αὐτῷ λήψεσθαι προσδοκῶν, καὶ τὸ
[78, 19]	τῶν τοῦ Σεουήρου Ἀντωνίνου κα	ξέφαινον	κ γε καὶ ἥρωα κότα
[78, 13]	γὰρ ἄρχοντας αὐτῶν, τόν τε	Σαβῖνον	καὶ τὸν Καστῖνον, λόγῳ μὲν
[78, 26]	ἐν τῇ πόλει μόνῃ τὸ	δεινὸν	ἔμεινεν, ἀλλὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην
[78, 11]	ἀλλὰ ἄναρκτα παντελῶς τὸν χρόνον	ἐκεῖνον	ἀπ´ αὐτοτελοῦς ἄρχοντος τὰ τῶν
[78, 7]	ἀεί τινας περὶ αὑτὸν εἶχεν,	ἐκεῖνον	δὲ καὶ δημοσίᾳ πολλάκις κατεφίλει.
[78, 5]	τῶν σὺν Ἀντωνίνῳ ὄντων κατηκοντίσθη·	ἐκεῖνον	δὲ οἱ χιλίαρχοι ὡς καὶ
[78, 23]	τότε τετελευτηκότα ἐπόθει οὐχ ὅτι	ἐκεῖνον	ζῆν ἤθελεν, ἀλλ´ ὅτι αὐτὴ
[78, 7]	γε καὶ ἔφασκεν, καὶ λέγων	ἐκεῖνον	μὲν ἀπολωλέναι τὸν δὲ Δία
[78, 13]	Τρικκιανὸν ἐς τὴν Παννονίαν ἔστειλεν,	ἐκεῖνον	μὲν δοῦλόν τε κομμωτὴν γυναικός
[78, 17]	τοὺς ἀργυροῦς πάντας ἁπλῶς δι´	ἐκεῖνον	συγχωνευθῆναι, τούς τε μεμηνυκότας τι
[78, 19]	ἐ. το, τὰ δὲ ἐς	ἐκεῖνον	φέροντα ἄλλως στέλλοντο τι παραιτήσει
[78, 30]	τὸ ἀκροφύσιον ἐπὶ πολλὰς νύκτας	ἀνατεῖνον	δεινῶς ἡμᾶς ἐξετάραττεν, ὥστε τοῦτο
[78, 20]	τε τὸν οὐρανὸν τὰς χεῖρας	ἀνέτεινον	καὶ ἐβόων οὗτός ἐστιν ὁ
[78, 7]	καὶ Ἀκινάκην ὠνόμαζε καὶ ὁμοτράπεζον	ὁμόκλινόν	τε ἐποιεῖτο, φροντίσας, ὅτι καὶ
[78, 9]	πάντων ἤκουεν ἀεί· οὐδὲ γὰρ	Ἀντωνῖνον	ἔτ´ αὐτὸν ἐκάλουν, ἀλλ´ οἱ
[78, 32]	γὰρ Ἀουῖτον, ὃν Μᾶρκον Αὐρήλιον	Ἀντωνῖνον	ἤδη προσηγόρευον, περιφέροντες ὑπὲρ τοῦ
[78, 7]	ἐπὶ τούτῳ καὶ πρὸς τὸν	Ἀντωνῖνον	ὑπὸ τοῦ Ματερνιανοῦ πεμφθείς ἀπέρχομαι
[78, 1]	καὶ τὸν ἀσκὸν καὶ τὸν	οἶνον	ἀπολέσαι. οἱ μὲν οὖν βάρβαροι
[78, 1]	κελευσθέντες ὑπ´ αὐτοῦ νείμασθαι τὸν	οἶνον	τά τε ξίφη ἐσπάσαντο καὶ
[78, 16]	πολλὰ καὶ καλὰ πεποιηκότι τὸ	κοινόν"	ἐνέγραψεν δὲ ἐν τῇ ἐπιστολῇ
[78, 31]	τε τῶν στρατιωτῶν ἐς τὸν	Μακρῖνον	ἀπέχθειαν συνιδών (τε γὰρ οὐ
[78, 4]	ἄλλων γραμματοφόρων ὀρθὴν πρὸς τὸν	Μακρῖνον,	δηλοῦντα τὰ γιγνόμενα, ἀφικέσθαι, καὶ
[78, 37]	αὐτὸν ἤλασεν ὥστε χαλεπῶς τὸν	Μακρῖνον	ἐν κώμῃ τινὶ τῶν Ἀντιοχέων,
[78, 31]	μαντειῶν ἀναπεισθείς, ἐπεχείρησε τόν τε	Μακρῖνον	καθελεῖν καὶ τὸν Ἀουῖτον τὸν
[78, 20]	ἀρχὴν ἔτι εἶναι τόν τε	Μακρῖνον	καὶ τὸν Διαδουμενιανὸν νομίζειν, ἀλλ´
[78, 33]	νο μη ιτη κιανω τω	Μακρῖνον	μενω ~(ὁ γὰρ Μάρκελλος ἐτεθνήκει)
[78, 23]	καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὸν	Μακρῖνον	πολλὰ καὶ δεινὰ ἐλοιδόρησεν. ἔπειθ´
[78, 4]	καὶ δημοσιευθῆναι, ὅτι καὶ τὸν	Μακρῖνον	τὸν ἔπαρχον καὶ τὸν υἱὸν
[78, 32]	πατέρα ἤδη ἐπαινῶν, καὶ τὸν	Μακρῖνον	ὡς ~αρ καιν τομ νατων
[78, 13]	τόν τε Σαβῖνον καὶ τὸν	Καστῖνον,	λόγῳ μὲν ὡς καὶ τῆς
[78, 7]	δαίμων τις ἀνθρώπου σχῆμα ἔχων	ὄνον	ἔς τε τὸ Καπιτώλιον καὶ
[78, 31]	τὸν Ἀουῖτον τὸν τῆς Μαίσης	ἔγγονον	αὐτοκράτορα, καίπερ παιδίον ἔτι ὄντα,
[78, 25]	προεδηλώθη αὐτῷ. ἡμίονός τε γὰρ	ἡμίονον	ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ χοῖρος
[78, 5]	οὐχ ὡς καὶ συμμαχῶν αὐτῷ	μόνον,	ἀλλ´ ὡς καὶ φρουρὰν αὐτοῦ
[78, 2]	αὐτῷ, ὡς αὐτὸς ἐπέστειλεν. ~οὐ	μόνον	δὲ τὰ ἄλλα ἐκδιῃτᾶτο καὶ
[78, 6]	γὰρ Σκύθας καὶ Κελτούς, οὐ	μόνον	ἐλευθέρους ἀλλὰ καὶ δούλους, καὶ
[78, 7]	ἐκεῖνο ᾧ τὸν ἀδελφὸν ἀπεσφάκει	μόνον	ἔφθειρεν, καὶ μετὰ τοῦτο παυσαμένου
[78, 8]	ἐκεῖνος δὲ τότε πρῶτον καὶ	μόνον	ᾐτιάσατο αὐτό, λόγῳ μὲν ἐγκαλῶν
[78, 14]	τὸ βουλευτήριον, οὐ κατ´ ἐκεῖνο	μόνον	ὅτι ἐν τῷ μισθοφορικῷ ἐστράτευτο
[78, 12]	φοβηθεὶς τὸν Αὐρηλιανὸν τὸν καὶ	μόνον	οὐχ ὅπως τῶν ὑπατευκότων ἀλλὰ
[78, 14]	αὐτοῦ προσέταξε, καθάπερ ἐπὶ τοῦτο	μόνον	πολίαρχον αὐτὸν ποιήσας ἵνα μιάνῃ
[78, 19]	Δία ἀνεκάλουν ὡς δὴ καὶ	μόνον	σφῶν ἡγησόμενον, καὶ δὴ καὶ
[78, 4]	οὐχ ἥψατο αὐτοῦ τὴν χεῖρα	μόνον,	ὥς φασι, προτείναντος, ἐφονεύθη, δυνηθεὶς
[78, 28]	ἀχθόμενοι, τὸ δὲ πλέον οὔτε	πόνον	οὐδένα ἔθ´ ἑκούσιον ὑπομένοντες, ἀλλ´
[78, 8]	δὲ προδηλῶν ὅτι οὐκέτ´ οὐδένα	χρόνον	ἄρξει. καὶ ἐπειδή γε ἅπαξ
[78, 11]	δόξῃ, ἀλλὰ ἄναρκτα παντελῶς τὸν	χρόνον	ἐκεῖνον ἀπ´ αὐτοτελοῦς ἄρχοντος τὰ
[78, 30]	πάντα τὸν τῆς βασιλείας αὐτῆς	χρόνον	συνεγεγόνει, διολομένης. ὁ γὰρ Ἀουῖτος
[78, 34]	ταύτης αἰτίας καὶ τῷ δήμῳ	δεῖπνον	κατὰ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν δραχμὰς
[78, 8]	Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην,	στέρνον	δὲ Ποσειδάωνι" καὶ μετὰ ταῦτα
[78, 40]	μαχηταί, σὴ δὲ βίη λέλυται	χαλεπὸν	δέ σε γῆρας ἱκάνει, φεύγων
[78, 7]	σὲ ἀποσφάξω" καὶ οἱ μάντεις	εἶπον	αὐτῷ τὴν ἡμέραν ἐκείνην φυλάσσεσθαι,
[78, 11]	ἔτι τοῦ Ταραύτου, δι´ ὅπερ	εἶπον,	ἐνεβάλετο, καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ φανερῶς
[78, 27]	κατὰ τὸν Ἀρμένιον πολεμωθέντα, ὥσπερ	εἶπον,	κατέστη, τοῦ {τε} Τιριδάτου πεμφθὲν
[78, 38]	τῆς τοῦ Ψευδαντωνίνου ἐπαναστάσεως ἐπέστειλεν,	εἶπον	μέν τινα οἱ ὕπατοι κατ´
[78, 9]	ὄνομα, οἱ δὲ Καράκαλλον, ὥσπερ	εἶπον,	οἱ δὲ καὶ Ταραύταν ἐκ
[78, 21]	τοῖς πέμψασιν αὐτὰ ἀντέπεμπεν, ὥσπερ	εἶπον,	ὅπως μηδεὶς ἔλεγχος τῆς κακίας
[78, 19]	καὶ δὴ καὶ αὐτὸ τοῦτο	εἶπον	ὅτι ὡς κύριος ὠργίσθης, ὡς
[78, 34]	τά τε ἄλλα ἀντιπαρεσκευάζοντο, καὶ	ἀντέπεμπον	ἔς τε τὰ ἔθνη καὶ
[78, 3]	κατακόπτων καὶ συρράπτων ἐς μανδύης	τρόπον	προσεπεξεῦρεν, καὶ αὐτός τε συνεχέστατα
[78, 28]	ἐπιπαρώξυνεν, ἥ τε ἐν ταὐτῷ	τρόπον	τινὰ διατριβή, ἣν τοῦ πολέμου
[78, 3]	τοὺς χειριδωτοὺς χιτῶνας ἐς θώρακος	τρόπον	τινὰ εἶδος πεποιημένους ἐνδύνειν, ἵνα
[78, 19]	ἀπεκρίναντο καὶ ο Σατουρνῖνος τιαν	τρόπον	τινὰ ἐπιφημιζομεν στρατηγῶν μὴ ἐξεῖναί
[78, 5]	ἀλλ´ ὡς καὶ φρουρὰν αὐτοῦ	τρόπον	τινὰ ἔχων συνῆν. ~καὶ γὰρ
[78, 37]	δημάρχων, ὅπερ ἐν τῷ χρόνῳ	τρόπον	τινὰ ἤδη κατελέλυτο. οὐ μὴν
[78, 23]	ἤκουσεν, οὐκέτ´ ἐφιλοψύχησεν, ἀλλ´ ἤδη	τρόπον	τινὰ καὶ ὑπὸ τοῦ καρκίνου,
[78, 10]	ἐς τὴν μοναρχίαν καταστῆναι, προεδηλώθη	τρόπον	τινὰ παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ
[78, 8]	ἐμὲ ἔρρηξε, καὶ πάνυ κεχρησμῳδηκέναι	τρόπον	τινὰ τὰ συμβησόμενα αὐτῷ ἐνομίσθη,
[78, 23]	ἅτε καὶ ἐκ τῶν αὐτῶν	τρόπον	τινὰ χωρίων αὐταῖς οὖσα, παριςουμένη.
[78, 16]	ρημον προϲ ν πλησίον ηθει	παρον	στον δρασω η τῇ τε
[78, 31]	τινας καὶ θυγατέρα τοῦ Μαρκιανοῦ	γαμβρόν	τε ἐφόνευσεν, ~δυνηθεὶς δ´ ἂν
[78, 16]	οὐδὲ ης ὀνομα ν δορυφόρων	ερόν	τινες οὐ μὴν ἀλ τως
[78, 40]	οἱ αὐτὸ τοῦτο ἔφη ὦ	γέρον,	ἦ μάλα δή σε νέοι
[78, 32]	ἐφόνευσεν, ~δυνηθεὶς δ´ ἂν αὐτὸ	αὐθημερὸν	λαβεῖν (οἱ γὰρ Μαῦροι οἱ
[78, 19]	εἰπεῖν ὢ καλῆς ἡμέρας τῆς	τήμερον,	ὢ καλῶν βασιλέων" κἀκείνους καὶ
[78, 31]	ἔτι ὄντα, ἀντικαταστῆσαι. καὶ κατειργάσατο	ἑκάτερον·	καίτοι αὐτός τε οὐδέπω πάνυ
[78, 25]	οὕτω που καὶ τὸ ὕδωρ	ἑκάτερον	ὑπὸ τῆς τῶν σκηπτῶν δυνάμεως
[78, 26]	στάσει δεινῶς ἐκακώθησαν. ἐπράχθη δὲ	ἑκάτερον	ὧδε. ὁ Μακρῖνος ἰδὼν τὸν
[78, 29]	ὃ τούτου δεινότερόν ἐστιν, τοιοῦτον	ἕτερον	ἐστήσαντο ὑφ´ οὗ οὐδὲν ὅ
[78, 7]	τοῦτον τὸν αὐτοκράτορα ἀλλὰ πρὸς	ἕτερον"	καὶ μετὰ τοῦτ´ ἐς τὴν
[78, 11]	ἄλλα καὶ τὸ οὖς τὸ	ἕτερον	κατὰ τὸ τοῖς πολλοῖς τῶν
[78, 30]	ὁ κομήτης ἐπὶ πλεῖον ὤφθη,	ἕτερόν	τέ τι ἄστρον ἀπὸ δυσμῶν
[78, 29]	σφων κατέλυσαν, καὶ ὃ τούτου	δεινότερόν	ἐστιν, τοιοῦτον ἕτερον ἐστήσαντο ὑφ´
[78, 40]	τοῦ Ζεύγματος αὐτόν, δι´ οὗ	πρότερον	διιὼν Καῖσαρ ἀπεδέδεικτο, διελαύνοντα Κλαύδιος
[78, 20]	στερηθέντες ὧν παρὰ τοῦ Ταραύτου	πρότερον	εἰλήφεσαν, πολλὰ καὶ ἄτοπα ἐς
[78, 19]	φρονεῖν ἤρξαντο, ἀλλ´ ἐνθυμούμενοι ὅτι	πρότερον	ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἐπεποίηντο, καὶ
[78, 22]	τροφῶν διάδοσιν, ἣν ὁ Μανίλιος	πρότερον	ἔσχε τῆς κατ´ αὐτοῦ συκοφαντίας
[78, 14]	ἔργου εἰλήφει, τοῦτ´ ἔστιν πολίαρχος	πρότερον	ἢ βουλευτὴς ἐγεγόνει. ταῦτα γὰρ
[78, 40]	παιδαρίου, οὗ μηδὲ τὸ ὄνομα	πρότερον	ἠπίστατο, κατελύθη, ὥς που καὶ
[78, 8]	καὶ γὰρ ἐκεῖνος τῷ Σεουήρῳ	πρότερον	ἰδιωτεύοντί τε ἔτι τὰ ἔπη
[78, 13]	πράξας, ἀλογώτατα Μάρκιόν τε Ἀγρίππαν	πρότερον	μὲν ἐς Παννονίαν εἶτ´ ἐς
[78, 22]	περιδρομῇ θεραπείας πρὸς σπουδαρχίαν, καίτοι	πρότερόν	ποτε τὰ τῆς βουλῆς ὑπομνήματα
[78, 22]	Ἀσίαν, καίτοι μεταθεὶς αὐτὸν ἐκεῖσε	πρότερον.	τό γε μὴν ἱκνούμενον γέρας
[78, 40]	μετὰ δὲ τοῦτο οὐ πολλῷ	ὕστερον	ἀποθανεῖν κελευσθεὶς πρὶν ἐς τὴν
[78, 6]	τε ἀπ´ αὐτῶν τῶν βαρβάρων	ὕστερον	ἐμάθομεν, καὶ τὸ τῶν φαρμάκων
[78, 35]	αἰτῶν. καὶ ὁ μὲν οὕτως,	ὕστερον	ἐς τὴν Νικομήδειαν ἀναχθείς, ἐσφάγη·
[78, 24]	τοῦ τε Λουκίου μνήματι κατετέθη·	ὕστερον	μέντοι καὶ ἐκεῖνα, ὥσπερ καὶ
[78, 22]	ἡγεμονίας δεῖσθαι, καὶ διὰ τοῦθ´	ὕστερον	παρὰ τοῦ Σαρδαναπάλλου τὸ ἔθνος
[78, 10]	εὐθὺς οἱ δ´ οὐ πολλῷ	ὕστερον,	προσδιεφθάρησαν δὲ οἱ πάνυ ἑταῖροι
[78, 24]	κόλποις κατασφαγέντα ἐπιδοῦσα καὶ τὸν	πρεσβύτερον	ζῶντά τε ἀεὶ διὰ τέλους
[78, 13]	ἐθνῶν προσέταξεν, καίτοι μὴ ἐθελήσας	δεύτερον	δὴ τῷ ἐπιόντι ἔτει ὑπατεύειν
[78, 38]	ἡλικίαν τοῦ Ψευδαντωνίνου διέβαλλε, πολὺ	νεώτερον	αὐτοῦ τὸν υἱὸν αὐτοκράτορα ἀποφήνας.
[78, 24]	τῶν τε υἱέων τόν τε	νεώτερον	ἐν τοῖς αὑτῆς κόλποις κατασφαγέντα
[78, 15]	διὰ μίσους ἐσχήκεσαν. καὶ γὰρ	τρυφερώτερόν	πως ζῆν ἤρξατο, καὶ τῶν
[78, 18]	πάντα τινά, καὶ τὸν τυχόντα,	αἱρετώτερον	αὐτοῦ νομίζοντες ἔσεσθαι. καί τι
[78, 10]	ἤδη ἔδοξα, καὶ ἐνταῦθα τὸν	Σεουῆρον	ἐπί τε γηλόφου καὶ ἐπὶ
[78, 16]	θ´ ἑαυτὸν καὶ αὐτοκράτορα καὶ	Σεουῆρον,	προσθεὶς τῷ Μακρίνου ὀνόματι καὶ
[78, 15]	τὰ λοιπὰ προσδοκίαν οὐκ ἔσχον	καιρὸν	δι´ ὀλίγου οὕτως αὐτοῦ καταγνῶναι,
[78, 26]	πάνθ´ ὅσα ἐβούλετο κατεργάσεσθαι) οὐδὲ	καιρὸν	οὐδένα διαβουλεύσασθαι ἔσχεν, ἀλλ´ ἀπαντήσας
[78, 6]	δυσχεραίνοντες, οὔτ´ ἄλλως ἔτ´ ὁμοίως	ἔχαιρον	αὐτῷ, καὶ ἐπιβουλευθέντι οὐκ ἐβοήθησαν.
[78, 20]	κρεῖττον καὶ καταφρονήματος πρὸς τὸ	χεῖρον	ἐμπέφυκεν, ὥστε καὶ ἐκείνους μηδ´
[78, 8]	οὐκ ἐτελέσθη, τῶν δ´ ἀδοκήτων	πόρον	εὗρε θεός. τοιόνδ´ ἀπέβη τόδε
[78, 30]	παρὰ μὲν τοῦ Καρακάλλου ἐς	Κύπρον	ἐκ τῆς Μεσοποταμίας μετὰ τὴν
[78, 26]	οἰκουμένην αὐτῆς, ὑφ´ ἧς τὸ	θέατρον	ἀεί ποτε ἐπληροῦτο, ἐπέσχεν· τὸν
[78, 25]	τῇ βοαρίᾳ ἐνέπλασαν. τό τε	θέατρον	τὸ κυνηγετικὸν κεραυνοῖς ἐν αὐτῇ
[78, 30]	πλεῖον ὤφθη, ἕτερόν τέ τι	ἄστρον	ἀπὸ δυσμῶν πρὸς ἀνατολὰς τὸ
[78, 1]	αὐτῷ, ἰδιούμενος ὅλον ἑκάτερος τὸ	λάφυρον,	καὶ κελευσθέντες ὑπ´ αὐτοῦ νείμασθαι
[78, 3]	ἐχρῆτο. χλαμύδα τε τοτὲ μὲν	ὁλοπόρφυρον	τοτὲ δὲ μεσόλευκον, ἔστι δ´
[78, 3]	μεσόλευκον, ἔστι δ´ ὅτε καὶ	μεσοπόρφυρον,	ὥσπερ καὶ ἐγὼ εἶδον, ἐφόρει.
[78, 29]	ὅ τι οὐ κακὸν καὶ	αἰσχρὸν	ἐγένετο. ~καί μοι δοκεῖ ἐναργέστατα
[78, 13]	πλήθει τῷ Παννονικῷ ἐστρατευμένον καὶ	θυρωρόν	ποτε τοῦ ἄρχοντος αὐτῆς γεγονότα
[78, 38]	ὡς καὶ ἐς τοὺς ἐναντίους	ἐλάσον,	οὐκ ἄν ποτε ἔστησαν. καὶ
[78, 19]	ἀνθρώπων τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ	μετέπεσον	γερουσία α. σα καὶ ἐπιφ.
[78, 19]	ὡς κύριος ὠργίσθης, ὡς πατὴρ	ἐλέησον	ἡμᾶς" οὐδὲ ἐφρόντισαν οὐδὲν τὴν
[78, 13]	ἐπὶ προδοσίᾳ πράγματός τινος ἐς	νῆσον	ἐκπεσόντα, καὶ μετὰ τοῦτο ὑπὸ
[78, 21]	ἐπίκλητός τε ἐγένετο καὶ ἐς	νῆσον	κατεκλείσθη. ~οὗτοί τε οὖν οὕτως
[78, 17]	οὔτ´ ἄτιμον ἐποιήσατο, πλὴν καθ´	ὅσον	αὐτοκράτορα αὐτὸν ὠνόμασεν· οὔτε γὰρ
[78, 22]	παρεμένου διά τε γῆρας καὶ	νόσον,	τῷ Φαύστῳ τὴν Ἀσίαν, καίπερ
[78, 21]	ἄλλους τέ τινας καὶ τὸν	Βάσσον	τὸν τοῦ Πομπωνίου παῖδα, ᾧ
[78, 7]	ἐπέστη, λέγων ὅτι ὡς σὺ	τὸν	ἀδελφὸν ἀπέκτεινας, καὶ ἐγὼ σὲ
[78, 7]	δὲ δὴ ξίφος ἐκεῖνο ᾧ	τὸν	ἀδελφὸν ἀπεσφάκει μόνον ἔφθειρεν, καὶ
[78, 14]	πολλοὶ ᾐτιῶντο, καὶ ὅτι καὶ	τὸν	Ἄδουεντον ἐν τοῖς διόπταις τε
[78, 2]	τόν τε οἰκείως οἱ καὶ	τὸν	ἀλλοτρίως ἔχοντα, καὶ πολλοὺς καὶ
[78, 7]	τε ἐπὶ τούτῳ καὶ πρὸς	τὸν	Ἀντωνῖνον ὑπὸ τοῦ Ματερνιανοῦ πεμφθείς
[78, 31]	τόν τε Μακρῖνον καθελεῖν καὶ	τὸν	Ἀουῖτον τὸν τῆς Μαίσης ἔγγονον
[78, 18]	Μαρτιάλιον, ἐπὶ προσχήματι τῆς πρὸς	τὸν	Ἄρεα αὐτοῦ ὁμωνυμίας, καὶ ἐπαίνοις
[78, 27]	καὶ μέντοι καὶ τὰ κατὰ	τὸν	Ἀρμένιον πολεμωθέντα, ὥσπερ εἶπον, κατέστη,
[78, 26]	ἑκάτερον ὧδε. ὁ Μακρῖνος ἰδὼν	τὸν	Ἀρτάβανον σφόδρα τε ἐφ´ οἷς
[78, 39]	ἡττηθεὶς τὸν μὲν υἱὸν πρὸς	τὸν	Ἀρτάβανον τὸν τῶν Πάρθων βασιλέα
[78, 1]	τά τε ξίφη ἐσπάσαντο καὶ	τὸν	ἀσκὸν διέτεμον ὡς καὶ ἐξ
[78, 1]	καὶ φρονήσει ἐχρῶντο ὡς καὶ	τὸν	ἀσκὸν καὶ τὸν οἶνον ἀπολέσαι.
[78, 12]	ὑπὸ τοῦ Καρακάλλου παύσας, καὶ	τὸν	Αὐρηλιανὸν ἐξαιτηθέντα ὑπ´ αὐτῶν οἷα
[78, 12]	τι δοῦναι κατεδέδεικτο τ φοβηθεὶς	τὸν	Αὐρηλιανὸν τὸν καὶ μόνον οὐχ
[78, 7]	ἀφίξομαι δὲ οὐ πρὸς τοῦτον	τὸν	αὐτοκράτορα ἀλλὰ πρὸς ἕτερον" καὶ
[78, 4]	κατὰ τοῦτο τοῖς μὲν πρὸς	τὸν	αὐτοκράτορα γραφεῖσι διατριβὴν γενέσθαι, τὰ
[78, 1]	οἴνου ληψόμενοι. οὕτω γὰρ καὶ	τὸν	αὐτοκράτορά σφων ᾐδοῦντο ὥστ´ αὐτῷ
[78, 29]	καὶ ἀλλήλων συχνοὺς κατέκοψαν καὶ	τὸν	αὐτοκράτορά σφων κατέλυσαν, καὶ ὃ
[78, 15]	εὐλόγως μέν (τί γὰρ ἠδικήκεσαν	τὸν	αὐτοκράτορά σφων περιέποντες; οὐ μέντοι
[78, 23]	ὃν γὰρ ζῶντα καὶ ἐμίσει,	τὸν	αὐτὸν τοῦτον τότε τετελευτηκότα ἐπόθει
[78, 21]	ὃς ἄλλους τέ τινας καὶ	τὸν	Βάσσον τὸν τοῦ Πομπωνίου παῖδα,
[78, 13]	ἔξωρα ἐς τὴν στρατιὰν ἐπῆκτο,	τὸν	δὲ δὴ Τρικκιανὸν ἔν τε
[78, 7]	καὶ λέγων ἐκεῖνον μὲν ἀπολωλέναι	τὸν	δὲ Δία ἄρχειν. συλληφθείς τε
[78, 38]	ἄλλα καὶ ἑαυτὸν μὲν πατέρα	τὸν	δὲ Διαδουμενιανὸν υἱὸν αὑτοῦ συνεχέστατα
[78, 7]	{τε} τὸ παλάτιον ἀνήγαγεν, ζητῶν	τὸν	δεσπότην αὐτοῦ, ὥς γε καὶ
[78, 20]	εἶναι τόν τε Μακρῖνον καὶ	τὸν	Διαδουμενιανὸν νομίζειν, ἀλλ´ ὡς καὶ
[78, 19]	τόν τε Αὐρηλιανὸν τεθνηκότα καὶ	τὸν	Διαδουμενιανὸν τὸν υἱὸν αὐτοῦ Καίσαρα,
[78, 4]	δημοσιευθῆναι, ὅτι καὶ τὸν Μακρῖνον	τὸν	ἔπαρχον καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ
[78, 12]	ἐς φυλακήν τινας ἐμβαλὼν φον	τὸν	ευ αι τῶν ἱππέων καὶ
[78, 26]	Ῥωμαῖοι το καὶ οἱ πολέμιοι	τὸν	θόρυβον σφῶν α πτευσαν γην,
[78, 21]	ἐποίησε, τόν τε Μανίλιον καὶ	τὸν	Ἰούλιον καὶ προσέτι Σουλπίκιον Ἀρρηνιανόν,
[78, 12]	κατεδέδεικτο τ φοβηθεὶς τὸν Αὐρηλιανὸν	τὸν	καὶ μόνον οὐχ ὅπως τῶν
[78, 19]	τε τόν τε αὐτοκράτορα καὶ	τὸν	Καίσαρα ἐπαινούντων, ὥστε καὶ αὐ
[78, 41]	τὸ αἰτίαμα τὸ τῆς ἐπὶ	τὸν	Καράκαλλον ἐπιβουλῆς, ὡς καὶ διὰ
[78, 13]	τὴν φιλίαν αὐτῶν τὴν πρὸς	τὸν	Καράκαλλον φοβηθείς, εὐθὺς μετεπέμψατο. τόν
[78, 13]	αὐτῶν, τόν τε Σαβῖνον καὶ	τὸν	Καστῖνον, λόγῳ μὲν ὡς καὶ
[78, 31]	προσωνομ. τε τῶν στρατιωτῶν ἐς	τὸν	Μακρῖνον ἀπέχθειαν συνιδών (τε γὰρ
[78, 4]	δι´ ἄλλων γραμματοφόρων ὀρθὴν πρὸς	τὸν	Μακρῖνον, δηλοῦντα τὰ γιγνόμενα, ἀφικέσθαι,
[78, 37]	ἐπ´ αὐτὸν ἤλασεν ὥστε χαλεπῶς	τὸν	Μακρῖνον ἐν κώμῃ τινὶ τῶν
[78, 23]	ἤχθετο. καὶ διὰ τοῦτο καὶ	τὸν	Μακρῖνον πολλὰ καὶ δεινὰ ἐλοιδόρησεν.
[78, 4]	ὥστε καὶ δημοσιευθῆναι, ὅτι καὶ	τὸν	Μακρῖνον τὸν ἔπαρχον καὶ τὸν
[78, 32]	τε πατέρα ἤδη ἐπαινῶν, καὶ	τὸν	Μακρῖνον ὡς ~αρ καιν τομ
[78, 18]	τοῦ πολεμίου ὄνομα προσέθεσαν, καίτοι	τὸν	Μαρτιάλιον, ἐπὶ προσχήματι τῆς πρὸς
[78, 8]	ὠνομάσθη, ἀλλ´ ὅτι δι´ ἐκείνου	τὸν	Μαρτιάλιον τὸν τοῦ Ἀντωνίνου φονέα
[78, 15]	τῶν διαμεμφομένων τι αὐτοῦ ἐπεστρέφετο.	τὸν	μὲν γὰρ Ματερνιανὸν τόν τε
[78, 26]	θέατρον ἀεί ποτε ἐπληροῦτο, ἐπέσχεν·	τὸν	μὲν γὰρ πρὸς τοὺς βαρβάρους
[78, 39]	οὕτως τῇ Ἰουνίου ὀγδόῃ ἡττηθεὶς	τὸν	μὲν υἱὸν πρὸς τὸν Ἀρτάβανον
[78, 11]	καὶ οὕτως αὐξηθεὶς ἔς τε	τὸν	νοῦν τὴν τῆς αὐταρχίας ἐλπίδα
[78, 15]	ἦν, μήθ´ ὑπερφρονεῖν μετρίως μονα	τὸν	ὁ θεραπεύοντα τοὺς ἀνθρώπους τῇ
[78, 1]	ὡς καὶ τὸν ἀσκὸν καὶ	τὸν	οἶνον ἀπολέσαι. οἱ μὲν οὖν
[78, 1]	καὶ κελευσθέντες ὑπ´ αὐτοῦ νείμασθαι	τὸν	οἶνον τά τε ξίφη ἐσπάσαντο
[78, 15]	ὅτι ἐπάρχους τόν τε Ἰουλιανὸν	τὸν	Οὔλπιον καὶ Ἰουλιανὸν Νέστορα ἀπέδειξε,
[78, 20]	σφισιν ἐθελόντων· ~ἀλλ´ ἔς τε	τὸν	οὐρανὸν τὰς χεῖρας ἀνέτεινον καὶ
[78, 39]	υἱὸν πρὸς τὸν Ἀρτάβανον τὸν	τῶν	Πάρθων βασιλέα διά τε τοῦ
[78, 24]	ἀνδρὸς ἡγεμονίᾳ περιαλγῶς πάνυ διὰ	τὸν	Πλαυτιανὸν ζήσασα, τῶν τε υἱέων
[78, 11]	ἐν μὲν τῇ Μεσοποταμίᾳ διὰ	τὸν	πόλεμον, μὴ μέντοι καθ´ ἓν
[78, 24]	αὑτῆς κόλποις κατασφαγέντα ἐπιδοῦσα καὶ	τὸν	πρεσβύτερον ζῶντά τε ἀεὶ διὰ
[78, 10]	αὐτοῦ ἤδη ἔδοξα, καὶ ἐνταῦθα	τὸν	Σεουῆρον ἐπί τε γηλόφου καὶ
[78, 26]	τὴν αἰτίαν τῶν γεγονότων ἐς	τὸν	Ταραύταν τρέπων· ὡς δὲ ἐκεῖνος
[78, 19]	στέρξαι τοῖς παροῦσιν. ~ὡς μέντοι	τόν	τε Αὐρηλιανὸν τεθνηκότα καὶ τὸν
[78, 19]	ἱππικοῦ οὔτε τοῦ βουλευτικοῦ τε	τόν	τε αὐτοκράτορα καὶ τὸν Καίσαρα
[78, 32]	αὖθις αὐτοῖς, ἐπέρανε δ´ οὐδέν.	τόν	τε γὰρ Ἀουῖτον, ὃν Μᾶρκον
[78, 15]	ἐπεστρέφετο. τὸν μὲν γὰρ Ματερνιανὸν	τόν	τε Δάτον οὐκ εὐλόγως μέν
[78, 19]	ἑαυτοὺς δὴ ἀπροστάτους ἀβασιλεύτους εἶναι·	τόν	τε Δία ἀνεκάλουν ὡς δὴ
[78, 15]	ἀπεικότως ἐμέμφοντο, καὶ ὅτι ἐπάρχους	τόν	τε Ἰουλιανὸν τὸν Οὔλπιον καὶ
[78, 31]	τέ τινων μαντειῶν ἀναπεισθείς, ἐπεχείρησε	τόν	τε Μακρῖνον καθελεῖν καὶ τὸν
[78, 20]	ἐκείνους μηδ´ ἀρχὴν ἔτι εἶναι	τόν	τε Μακρῖνον καὶ τὸν Διαδουμενιανὸν
[78, 21]	ἀξιομισεῖς ἐνόμιζεν εἶναι, ἐκδήλους ἐποίησε,	τόν	τε Μανίλιον καὶ τὸν Ἰούλιον
[78, 24]	Πλαυτιανὸν ζήσασα, τῶν τε υἱέων	τόν	τε νεώτερον ἐν τοῖς αὑτῆς
[78, 2]	παρ´ αὐτῷ, ἐτεκμαίρετο, ὡς ἔλεγεν,	τόν	τε οἰκείως οἱ καὶ τὸν
[78, 13]	τὸν Καράκαλλον φοβηθείς, εὐθὺς μετεπέμψατο.	τόν	τε οὖν Ἀγρίππαν ἐς τὴν
[78, 32]	ἀπὸ τοῦ τείχους ἐδημηγόρησεν ὑπόβλητα,	τόν	τε πατέρα ἤδη ἐπαινῶν, καὶ
[78, 13]	ἔπεμψεν· τοὺς γὰρ ἄρχοντας αὐτῶν,	τόν	τε Σαβῖνον καὶ τὸν Καστῖνον,
[78, 30]	ἀδελφῆς Ἰουλίας ᾗ παρὰ πάντα	τὸν	τῆς βασιλείας αὐτῆς χρόνον συνεγεγόνει,
[78, 39]	ἐς τὴν Νικομήδειαν ἐσελθεῖν, φοβηθεὶς	τὸν	τῆς Βιθυνίας ἄρχοντα Καικίλιον Ἀρίστωνα)
[78, 31]	Μακρῖνον καθελεῖν καὶ τὸν Ἀουῖτον	τὸν	τῆς Μαίσης ἔγγονον αὐτοκράτορα, καίπερ
[78, 1]	ἐς τὰ ὄρη καὶ ὑπὲρ	τὸν	Τίγριν ἀπέφυγον, ἵνα παρασκευάσωνται· ὁ
[78, 8]	ὅτι δι´ ἐκείνου τὸν Μαρτιάλιον	τὸν	τοῦ Ἀντωνίνου φονέα ὡς καὶ
[78, 14]	ὁ Ἄδουεντος τοῖς στρατιώταις μετὰ	τὸν	τοῦ Καρακάλλου θάνατον εἰπεῖν ὅτι
[78, 21]	τέ τινας καὶ τὸν Βάσσον	τὸν	τοῦ Πομπωνίου παῖδα, ᾧ τῆς
[78, 7]	ὥς γε καὶ ἤκουσα, πάντα	τὸν	τοῦ Σαράπιδος ναὸν ἔνδοθεν κατασχὸν
[78, 18]	δ´ ὅτι προκαταληφθέντες τῇ διὰ	τὸν	τοῦ Ταραύτου θάνατον χαρᾷ οὐδὲ
[78, 32]	ὁ Εὐτυχιανὸς τὸν Φῆστον, κατὰ	τὸν	τοῦ Ταραύτου πρόκοιτον ἀντωνομάσθη, ἔπεισεν
[78, 18]	ἐνθυμούμενοι, καὶ πάντα τινά, καὶ	τὸν	τυχόντα, αἱρετώτερον αὐτοῦ νομίζοντες ἔσεσθαι.
[78, 39]	μὲν υἱὸν πρὸς τὸν Ἀρτάβανον	τὸν	τῶν Πάρθων βασιλέα διά τε
[78, 38]	Ψευδαντωνίνου διέβαλλε, πολὺ νεώτερον αὐτοῦ	τὸν	υἱὸν αὐτοκράτορα ἀποφήνας. ἐν δ´
[78, 34]	στρατιώτας διὰ ταχέων ἦλθε, καὶ	τὸν	υἱὸν αὐτοκράτορα, καίπερ δέκατον ἔτος
[78, 4]	τὸν Μακρῖνον τὸν ἔπαρχον καὶ	τὸν	υἱὸν αὐτοῦ Διαδουμενιανὸν αὐταρχῆσαι δεῖ,
[78, 19]	Αὐρηλιανὸν τεθνηκότα καὶ τὸν Διαδουμενιανὸν	τὸν	υἱὸν αὐτοῦ Καίσαρα, λόγῳ μὲν
[78, 32]	κἀκ τούτου διαμέλλοντας, ὁ Εὐτυχιανὸς	τὸν	Φῆστον, κατὰ τὸν τοῦ Ταραύτου
[78, 11]	ἀπεκτονέναι δόξῃ, ἀλλὰ ἄναρκτα παντελῶς	τὸν	χρόνον ἐκεῖνον ἀπ´ αὐτοτελοῦς ἄρχοντος
[78, 40]	γὰρ ἐδέδετο) καὶ τότε μὲν	τὸν	ὦμον συνέτριψε, μετὰ δὲ τοῦτο
[78, 15]	μὲν γὰρ Ματερνιανὸν τόν τε	Δάτον	οὐκ εὐλόγως μέν (τί γὰρ
[78, 34]	δήμῳ δεῖπνον κατὰ πεντήκοντα καὶ	ἑκατὸν	δραχμὰς ἔνειμε πρὶν καὶ ὁτιοῦν
[78, 8]	ἔφη ὅτι παύσασθε εὐχόμενοί με	ἑκατὸν	ἔτεσι μοναρχῆσαι" τὸ μὲν γὰρ
[78, 37]	ἐν κώμῃ τινὶ τῶν Ἀντιοχέων,	ἑκατόν	τε καὶ ὀγδοήκοντα ἀπὸ τῆς
[78, 34]	καὶ τὸν υἱὸν αὐτοκράτορα, καίπερ	δέκατον	ἔτος ἄγοντα, ἀπέδειξεν, ὅπως ἐπὶ
[78, 14]	στρατιώταις μετὰ τὸν τοῦ Καρακάλλου	θάνατον	εἰπεῖν ὅτι ἐμοὶ μὲν ἡ
[78, 18]	τῇ διὰ τὸν τοῦ Ταραύτου	θάνατον	χαρᾷ οὐδὲ ἐννοῆσαί τι περὶ
[78, 16]	καὶ εὐτυχῆ καὶ Αὔγουστον καὶ	ἀνθύπατον,	οὐκ ἀναμένων τι, ὡς εἰκὸς
[78, 14]	ἐπιτρόπευσιν προαχθέντα, καὶ βουλευτὴν καὶ	συνύπατον	καὶ πολίαρχον, μήθ´ ὁρᾶν ὑπὸ
[78, 12]	Αὐρηλιανὸν ἐξαιτηθέντα ὑπ´ αὐτῶν οἷα	ἀπεχθέστατον	σφίσιν ἐν πολλαῖς στρατείαις ταῖς
[78, 17]	ἠθέλησε. τοῦ τε γὰρ πολέμου	αἰτιώτατον	αὐτὸν ἐξ ἀδικίας γεγονέναι, καὶ
[78, 1]	ἦλθον. οὔκουν οὐδὲ ἔσχον τι	ἐξαίρετον	περὶ τῶν τότε πραχθέντων συγγράψαι,
[78, 16]	ποτε τοῦ Μακρίνου γράμματα, τῷ	σύγκλητόν	τε τότε τὴν βουλὴν γενέσθαι
[78, 32]	Φῆστον, κατὰ τὸν τοῦ Ταραύτου	πρόκοιτον	ἀντωνομάσθη, ἔπεισεν ἀποσφάξαι πάντας ἐκείνους,
[78, 14]	τε τοὺς γραμματοφόρους τελέσαντα καὶ	πρόκριτον	ἀποδειχθέντα καὶ μετὰ τοῦτο ἐς
[78, 30]	ἐσγραφέντος καὶ μετὰ τοῦτο τελευτήσαντος	Ἀουῖτον,	ἐκ δὲ τῆς Μαμαίας Γεσσίου
[78, 32]	δ´ οὐδέν. τόν τε γὰρ	Ἀουῖτον,	ὃν Μᾶρκον Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον ἤδη
[78, 31]	τε Μακρῖνον καθελεῖν καὶ τὸν	Ἀουῖτον	τὸν τῆς Μαίσης ἔγγονον αὐτοκράτορα,
[78, 39]	τοῦ Γάννυ καὶ τοῦ Κωμάζοντος	αὐτεπίτακτον	σκοπούντων, ἐποίει, ὥστε καὶ τοὺς
[78, 36]	τέ τι ἀποκαλῶν αὐτὸν καὶ	ἔμπληκτον	εἶναι λέγων, ἔγραψε δὲ καὶ
[78, 14]	ᾐτιῶντο, καὶ ὅτι καὶ τὸν	Ἄδουεντον	ἐν τοῖς διόπταις τε καὶ
[78, 16]	προϲ ν πλησίον ηθει παρον	στον	δρασω η τῇ τε ἐπι
[78, 33]	ᾧ μέντοι μάλιστα αὐτοὺς ἀνηρτήσατο,	ἕκαστον	δώσειν ὑπέσχετο καὶ τοὺς φυγάδας
[78, 32]	τούτου διαμέλλοντας, ὁ Εὐτυχιανὸς τὸν	Φῆστον,	κατὰ τὸν τοῦ Ταραύτου πρόκοιτον
[78, 8]	τις θαυμάσειε· τὸ δὲ δὴ	μέγιστον,	ἡττημένοι οἱ πράσινοι στασιῶται, ἔπειτα
[78, 12]	τρεῖς γίγνεσθαι ἐκέλευσεν. τό τε	μέγιστον,	τὴν μισθοφορὰν τῶν ἐν τῷ
[78, 14]	που καὶ ὁ Μακρῖνος τὸ	μέγιστον	τῆς γερουσίας ἀξίωμα τοιούτῳ ἀνδρὶ
[78, 26]	βαρβάρους ἐπεκδραμόντες· τό τε γὰρ	ἀνέλπιστον	τῆς ἀντιτάξεως ὠφέλησεν αὐτούς, καὶ
[78, 16]	καὶ εὐσεβῆ καὶ εὐτυχῆ καὶ	Αὔγουστον	καὶ ἀνθύπατον, οὐκ ἀναμένων τι,
[78, 8]	ἄγαλμα πομπεῦον, ἀλλὰ τοῦτο μὲν	ἧττον	ἄν τις θαυμάσειε· τὸ δὲ
[78, 20]	ἀνθρώποις καὶ αἰδοῦς ἐς τὸ	κρεῖττον	καὶ καταφρονήματος πρὸς τὸ χεῖρον
[78, 16]	ἐπιδείξει παραμυθεῖσθαι. ~ταῦτα μὲν κατ´	αὐτὸν	αϲ εἴρηταί μοι εν ὡς
[78, 39]	διῄει, εἰ καὶ ἐγνώρισέν τις	αὐτόν,	ἀλλ´ οὔτι καὶ ἐφάψασθαι ἐτόλμησεν
[78, 22]	ἐς τὸ ἐπιὸν ἔτος ἄρξαι	αὐτὸν	ἀντ´ Αὐφιδίου Φρόντωνος ἐκέλευσε. τούτῳ
[78, 8]	κρώζοντα ἰδόντες πάντες τε πρὸς	αὐτὸν	ἀπέβλεψαν, καὶ πάντες ἐξαίφνης ὡς
[78, 41]	τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς προστατῆσαι, αὐτοκράτορα	αὐτὸν	ἀπεδεδείχει, καὶ μόνως ἂν οὕτως
[78, 11]	ἵνα μὴ καὶ ἐπὶ τοῦτ´	αὐτὸν	ἀπεκτονέναι δόξῃ, ἀλλὰ ἄναρκτα παντελῶς
[78, 40]	ἑαλώκει (διὰ γὰρ τοῦ Ζεύγματος	αὐτόν,	δι´ οὗ πρότερον διιὼν Καῖσαρ
[78, 4]	ὀλιγοχρόνιος ἔσοιτο καὶ ὅτι ἐκεῖνος	αὐτὸν	διαδέξοιτο, καὶ οὐκ ἀνεβάλετο. ὁ
[78, 19]	ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας μεταπεμφθεὶς πρὸς	αὐτὸν	διῄει, ἔργῳ δὲ ὑπὸ τοῦ
[78, 9]	ἀεί· οὐδὲ γὰρ Ἀντωνῖνον ἔτ´	αὐτὸν	ἐκάλουν, ἀλλ´ οἱ μὲν Βασσιανὸν
[78, 32]	αὐτῷ ἀποδεικνύντες, παῖδά τε ὄντως	αὐτὸν	ἐκείνου καὶ διάδοχον τῆς ἀρχῆς
[78, 22]	οὔτε τὴν Ἀσίαν, καίτοι μεταθεὶς	αὐτὸν	ἐκεῖσε πρότερον. τό γε μὴν
[78, 9]	καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ἰσχυρότατα	αὐτὸν	ἐμίσησαν, ὥστε καὶ λέγειν καὶ
[78, 17]	τοῦ τε γὰρ πολέμου αἰτιώτατον	αὐτὸν	ἐξ ἀδικίας γεγονέναι, καὶ τὸ
[78, 5]	ὀγδόῃ τοῦ Ἀπριλίου ἐξορμήσαντά τε	αὐτὸν	ἐξ Ἐδέσσης ἐς Κάρρας, καὶ
[78, 7]	ἐποιεῖτο, φροντίσας, ὅτι καὶ ἐκράτησεν	αὐτὸν	ἐξιόντα καὶ τὴν ἐσθῆτα αὐτοῦ
[78, 20]	εἰλήφεσαν, πολλὰ καὶ ἄτοπα ἐς	αὐτὸν	ἐξύβρισαν, ἐφ´ ᾧ δὴ καὶ
[78, 18]	ταπεινότητος αὐτοῦ ἐσχόλασαν, ἀλλ´ ἀγαπητῶς	αὐτὸν	ἐς τὴν ἀρχὴν ἐδέξαντο, οὐχ
[78, 15]	ἐπεξῄει. πάντα γάρ που τἀναντία	αὐτὸν	ἐχρῆν, εἰδότα ὅστις τε ἀρχὴν
[78, 22]	ἔτυχεν· ἔπειτ´ ἐν ὁδῷ ὄντα	αὐτὸν	ἤδη καὶ πλησιάζοντα τῷ ἔθνει
[78, 37]	ποιούμενος. οὕτω δὲ ταχέως ἐπ´	αὐτὸν	ἤλασεν ὥστε χαλεπῶς τὸν Μακρῖνον
[78, 36]	ἄρχουσι, παιδίον τέ τι ἀποκαλῶν	αὐτὸν	καὶ ἔμπληκτον εἶναι λέγων, ἔγραψε
[78, 34]	χωρὶς τοῦ Μακρίνου προχωρῆσαι μετεπέμψατο	αὐτόν.	καὶ ὃς ἔς τε τὴν
[78, 17]	ἀλλὰ ἄλλως μὲν καὶ ἐλοιδόρουν	αὐτὸν	καὶ ὕβριζον ὅσα ἐδύναντο, τάς
[78, 1]	διέτεμον ὡς καὶ ἐξ ἡμισείας	αὐτὸν	μετὰ τοῦ οἴνου ληψόμενοι. οὕτω
[78, 31]	τοῦ τε γὰρ Ταραύτου υἱὸν	αὐτὸν	μοιχίδιον εἶναι πλασάμενος, καὶ τῇ
[78, 37]	καίτοι καὶ Καίσαρα καὶ αὐτοκράτορα	αὐτὸν	ὀνομάσας, καὶ τὰ γραφέντα ὡς
[78, 10]	ποτ´ ἂν καὶ ὀνομάσῃ τις	αὐτόν,	οὕτως ἔσχεν· ἐμοὶ δὲ δή,
[78, 22]	Ἀφρικὴν κατακληρωσαμένῳ ἐπέτρεψεν τῶν Ἄφρων	αὐτὸν	παραιτησαμένων, οὔτε τὴν Ἀσίαν, καίτοι
[78, 9]	παρ´ ἐκείνου ἐλάμβανον, στερομένους πάλιν	αὐτὸν	ποθῆσαι, ἀλλὰ καὶ ἐς τοὺς
[78, 14]	καθάπερ ἐπὶ τοῦτο μόνον πολίαρχον	αὐτὸν	ποιήσας ἵνα μιάνῃ τὸ βουλευτήριον,
[78, 26]	ἔπεμψε, πρός τε τὴν εἰρήνην	αὐτὸν	προκαλούμενος καὶ τὴν αἰτίαν τῶν
[78, 39]	εὔνοιά σφων παρὰ πολὺ ἐς	αὐτόν,	πρός τε τὸ τῶν Σύρων
[78, 11]	δόξαν ὑπὸ τοῦ Κίλωνος ἐξαιτησαμένου	αὐτὸν	σωθείς, πρὸς μὲν τοῦ Σεουήρου
[78, 26]	καὶ προσέτι καὶ τὰ φρούρια	αὐτὸν	τάς τε πόλεις τὰς κατασκαφείσας
[78, 3]	τοὺς στρατιώτας μάλιστα ἀμφιέννυσθαι ἐκέλευεν.	αὐτόν	τε οὖν τοιοῦτον οἱ βάρβαροι
[78, 12]	παρόντα ἀπ. ὑπὸ χρημάτων ἐς	αὐτὸν	τηνι αἰτίαν τοῦ θανάτου τοῦ
[78, 17]	ὀνομαστὶ καταλέγοντες, καὶ πρὸς πάντας	αὐτὸν	τοὺς πώποτε κακῶς τυραννήσαντάς σφων
[78, 23]	γὰρ ζῶντα καὶ ἐμίσει, τὸν	αὐτὸν	τοῦτον τότε τετελευτηκότα ἐπόθει οὐχ
[78, 11]	ἦν, ὥστε καὶ σφόδρα εἰκότως	αὐτὸν	τῷ ὄνῳ τῷ ἐς τὸ
[78, 25]	ἐκεῖνο δὲ δὴ ἄντικρυς ἐς	αὐτὸν	φέρειν, ὅτι καὶ τὴν ἱπποδρομίαν
[78, 17]	αὐτοῦ θρασύνασθαι ὥστε καὶ πολέμιον	αὐτὸν	ψηφίσασθαι, δεδιὼς μὴ καὶ παραυτίκα
[78, 17]	ἐποιήσατο, πλὴν καθ´ ὅσον αὐτοκράτορα	αὐτὸν	ὠνόμασεν· οὔτε γὰρ ἥρωα οὔτε
[78, 14]	βουλευτὴς ἐγεγόνει. ταῦτα γὰρ περὶ	αὐτὸν	ὥσπερ τὰ καθ´ ἑαυτόν, ὅτι
[78, 40]	στρατοπέδου ἑκατόνταρχος συνέλαβεν) ἔρριψέ τε	αὑτὸν	ἀπὸ τοῦ ὀχήματος (οὐ γὰρ
[78, 7]	πολλούς, καὶ ἀεί τινας περὶ	αὑτὸν	εἶχεν, ἐκεῖνον δὲ καὶ δημοσίᾳ
[78, 6]	γυναικῶν ἀφελόμενος, ὡπλίκει καὶ περὶ	αὑτὸν	εἶχεν, ὡς καὶ μᾶλλον αὐτοῖς
[78, 22]	παρὰ τοῦ Καρακάλλου παρῄτητο, ἐς	αὑτὸν	ἐλθοῦσαν οὐκ ἐδέξατο) δεινῶς περιύβρισεν
[78, 36]	ὡς αυτ τ´ ἐφ´ ἑαυτω.	ἑαυτὸν	ἐπ. καὶ ὅτι καὶ υἱὸν
[78, 16]	ἐν τῇ ἐπιστολῇ Καίσαρα θ´	ἑαυτὸν	καὶ αὐτοκράτορα καὶ Σεουῆρον, προσθεὶς
[78, 41]	αὐτήν, ἐκφυγών, καὶ διέβαλεν ἅμα	ἑαυτὸν	καὶ διέφθειρεν, ὥστε καὶ ἐν
[78, 38]	τά τε γὰρ ἄλλα καὶ	ἑαυτὸν	μὲν πατέρα τὸν δὲ Διαδουμενιανὸν
[78, 40]	τυχόντων ὥσπερ τις λῃστής, ἐπιδὼν	ἑαυτὸν	μετ´ ἀτιμοτάτων κακούργων φρουρούμενον ᾧ
[78, 14]	περὶ αὐτὸν ὥσπερ τὰ καθ´	ἑαυτόν,	ὅτι τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν ἱππεύων
[78, 37]	καὶ κατὰ τοῦτο οὔτ´ αὐτὸς	ἑαυτὸν	οὔτε τοὺς ἄλλους ἤρεσκεν. οὗτος
[78, 36]	ὅτι καὶ υἱὸν εἶχε κατωδύρατο	ἑαυτόν,	παραμύθιον τῆς συμφορᾶς ἔχειν ἔφη
[78, 12]	καταδίκης, καὶ τοὺς ἐγκαλουμένους τι	τοιοῦτον	ἀπολύσας, τά τε περὶ τοὺς
[78, 29]	καὶ ὃ τούτου δεινότερόν ἐστιν,	τοιοῦτον	ἕτερον ἐστήσαντο ὑφ´ οὗ οὐδὲν
[78, 21]	ὅτι μηδὲν ἐν τῷ βασιλικῷ	τοιοῦτον	εὑρέθη (ὁ γάρ τοι Ταραύτας
[78, 3]	ἀμφιέννυσθαι ἐκέλευεν. αὐτόν τε οὖν	τοιοῦτον	οἱ βάρβαροι ὁρῶντες ὄντα, καὶ
[78, 20]	οὗτός ἐστιν ὁ Ῥωμαίων Αὔγουστος·	τοῦτον	ἔχοντες πάντα ἔχομεν" οὕτως που
[78, 34]	μενω ~(ὁ γὰρ Μάρκελλος ἐτεθνήκει)	τοῦτον	μὲν ἀπέκτεινεν, αὐτὸς δὲ ἀτολμήσας
[78, 7]	κελεύεις, ἀφίξομαι δὲ οὐ πρὸς	τοῦτον	τὸν αὐτοκράτορα ἀλλὰ πρὸς ἕτερον"
[78, 23]	ζῶντα καὶ ἐμίσει, τὸν αὐτὸν	τοῦτον	τότε τετελευτηκότα ἐπόθει οὐχ ὅτι
[78, 8]	αὐτῷ ἐγίνετο, ἐκεῖνος δὲ τότε	πρῶτον	καὶ μόνον ᾐτιάσατο αὐτό, λόγῳ
[78, 22]	ἐκεῖνος {μὲν} γὰρ τὸ μὲν	πρῶτον	καὶ πάνυ πολλῆς παρὰ τοῦ
[78, 4]	Σεραπίων ἐπὶ τούτῳ τὸ μὲν	πρῶτον	λέοντι παρεβλήθη, ἐπεὶ δ´ οὐχ
[78, 26]	τὴν Μεσοποταμίαν ἐμβεβληκότα, τὸ μὲν	πρῶτον	τούς τ´ αἰχμαλώτους αὐτῷ αὐτεπάγγελτος
[78, 11]	τινὸς συνηγόρημα γνωρισθεὶς τὸ μὲν	πρῶτον	τῶν ἐκείνου χρημάτων ἐπετρόπευσεν, ἔπειτα
[78, 28]	στρατιὰν ἥξοντας, {καὶ} τὸ μὲν	πρῶτον	ὑπό τε τοῦ ἀμάχου καὶ
[78, 8]	καὶ τὸ τοῦ Ἄρεως ἄγαλμα	πομπεῦον,	ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἧττον ἄν
[78, 32]	ὃν Μᾶρκον Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον ἤδη	προσηγόρευον,	περιφέροντες ὑπὲρ τοῦ τείχους, καὶ
[78, 12]	ἀλλ´ ἐς φυλακήν τινας ἐμβαλὼν	φον	τὸν ευ αι τῶν ἱππέων
[78, 40]	ἑκατοντάρχου, καὶ αὐτοῦ τὸ σῶμα	ἄταφον	ἔμεινε μέχρις οὗ ὁ Ψευδαντωνῖνος,
[78, 19]	στρατηγῶν μὴ ἐξεῖναί οἱ μηδεμίαν	ψῆφον	περί του προθεῖναι, ἵνα μὴ
[78, 7]	λέγων ὅτι ὡς σὺ τὸν	ἀδελφὸν	ἀπέκτεινας, καὶ ἐγὼ σὲ ἀποσφάξω"
[78, 7]	δὴ ξίφος ἐκεῖνο ᾧ τὸν	ἀδελφὸν	ἀπεσφάκει μόνον ἔφθειρεν, καὶ μετὰ
[78, 25]	γλώσσας δύο πόδας τε ὀκτὼ	ἔχον	ἔτεκε, καὶ σεισμὸς ἰσχυρὸς ἐγένετο,
[78, 36]	κατειλεγμένοι πάνθ´ ὅσα καὶ πρὶν	εἶχον	λαμβάνειν ἀξιοῦσιν, καὶ κοινὴν ἐπὶ
[78, 32]	τε ὄντως αὐτὸν ἐκείνου καὶ	διάδοχον	τῆς ἀρχῆς ἀναγκαῖον εἶναι λέγοντες,
[78, 14]	προσέταξε, καθάπερ ἐπὶ τοῦτο μόνον	πολίαρχον	αὐτὸν ποιήσας ἵνα μιάνῃ τὸ
[78, 14]	καὶ βουλευτὴν καὶ συνύπατον καὶ	πολίαρχον,	μήθ´ ὁρᾶν ὑπὸ γήρως μήτ´
[78, 4]	ὅτι καὶ τὸν Μακρῖνον τὸν	ἔπαρχον	καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Διαδουμενιανὸν
[78, 35]	ἐς τὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ χώραν	ἔπαρχον	ὁ Μακρῖνος ἐπεποιήκει, διῆγεν δέ
[78, 12]	το καὶ ἀναλοι. δε βουλευς.	αὔταρχόν	γ. ὀργῇ τε ο. σι
[78, 7]	τὸν τοῦ Σαράπιδος ναὸν ἔνδοθεν	κατασχὸν	ἄλλο μὲν οὐδὲν τὸ παράπαν
[78, 34]	μὴ αὐτίκα αὐτοῖς προσθεμένων αἰτίαν	ἔσχον,	καὶ οἱ μὲν καὶ ἀπώλοντο
[78, 15]	καὶ τὰ λοιπὰ προσδοκίαν οὐκ	ἔσχον	καιρὸν δι´ ὀλίγου οὕτως αὐτοῦ
[78, 1]	χεῖρας αὐτῷ ἦλθον. οὔκουν οὐδὲ	ἔσχον	τι ἐξαίρετον περὶ τῶν τότε
[78, 27]	Δακίας καὶ πολεμησείοντες ἐπὶ πλεῖον	ἀνέσχον,	τοὺς ὁμήρους, οὓς ὁ Καράκαλλος
[78, 38]	καὶ ἐς τοὺς φεύγοντας ἐσπεσοῦσαι	ἐπέσχον	αὐτοὺς τῆς φυγῆς ὀδυρόμεναι, καὶ
[78, 37]	τῶν στρατηγῶν συνήλθομεν (οὐ γὰρ	ἔτυχον	παρόντες) ἀλλ´ ὑπὸ τῶν δημάρχων,
[78, 2]	τῷ περὶ αὐτοῦ γραφέντι οἱ	ἐνέτυχον.	οὕτω γάρ που πρὸς πάντας
[78, 27]	τε τοῦ χρόνου τριβῇ, ὃν	πολὺν	ἀπ´ οἴκου οὐκ εἰωθότες ἦσαν,
[78, 5]	ἂν εἰ τὸ ξίφος ἀπερρίφει·	νῦν	δὲ γνωρισθεὶς ἀπ´ αὐτοῦ ὑπό
[78, 39]	μετανοῆσαι ἢ καὶ ἄκοντας καταδαμασθῆναι.	νῦν	δὲ τῶν μὲν ἄλλων ἀνθρώπων
[78, 39]	ὑπὸ τοῦ Ψευδαντωνίνου πεμφθέντων ἵνα	νῦν	εἰ πώποτε συνελήφθη τε ὑπ´
[78, 13]	φοβηθείς, εὐθὺς μετεπέμψατο. τόν τε	οὖν	Ἀγρίππαν ἐς τὴν Δακίαν καὶ
[78, 21]	οὔτ´ ἄλλως ἐξέφηνε, φήσας, εἴτ´	οὖν	ἀληθῶς εἴτε καὶ ψευδῶς, ἵνα
[78, 9]	βήσεται δι´ αἵματος" ~τοῦ δ´	οὖν	Ἀντωνίνου τό τε σῶμα ἐκαύθη,
[78, 14]	Ἀλβανίου στρατοπέδου ἄρχοντα. ~ταῦτά τε	οὖν	αὐτοῦ πολλοὶ ᾐτιῶντο, καὶ ὅτι
[78, 1]	τὸν οἶνον ἀπολέσαι. οἱ μὲν	οὖν	βάρβαροι ἐς τὰ ὄρη καὶ
[78, 35]	δρομοκήρυκας ἀπέκτειναν. μέχρι μὲν δὴ	οὖν	ἐν ἀμφιβόλῳ τὰ πράγματα ἦν,
[78, 40]	παρελθών, ἐφήσθη αὐτῷ. ὁ μὲν	οὖν	Μακρῖνος οὕτω, καὶ γέρων ὤν
[78, 30]	τινὰς προσταχθέντος, Βασσιανὸν ἔχουσα— αὕτη	οὖν	οἴκοι ἐν τῇ Ἐμέσῃ τὴν
[78, 22]	ἐς νῆσον κατεκλείσθη. ~οὗτοί τε	οὖν	οὕτως ἀπήλλαξαν, καὶ ὁ Φλάκκος
[78, 7]	δημοσίᾳ πολλάκις κατεφίλει. ταῦτά τε	οὖν	οὕτως ἔσχε, καὶ ὀλίγον πρὸ
[78, 28]	αὐτῶν εἰλήφει, κομισάμενοι. ~ταῦτα μὲν	οὖν	οὕτως ἔσχεν, πόλεμος δὲ δὴ
[78, 3]	τοὺς δ´ ἀπώλλυεν. ~τῶν δ´	οὖν	Πάρθων τῶν τε Μήδων δεινῶς
[78, 17]	ταμιῶν παρεῖναι, ἐπελέξατο. ~τῆς δ´	οὖν	πρώτης ἐπιστολῆς ἀναγνωσθείσης καὶ ἐκείνῳ,
[78, 25]	πολλὰ ἔτη ἐτελέσθη. τοῦτό τε	οὖν	τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προεσήμαινεν, ἐνεπρήσθη
[78, 38]	υἱὸν αὐτοκράτορα ἀποφήνας. ἐν δ´	οὖν	τῇ μάχῃ ὁ μὲν Γάννυς
[78, 15]	ἡρπάκει, ἐπηλυγασόμενος ἔπραξεν. ~ἐκεῖνά τε	οὖν	τινες αὐτοῦ οὐκ ἀπεικότως ἐμέμφοντο,
[78, 3]	μάλιστα ἀμφιέννυσθαι ἐκέλευεν. αὐτόν τε	οὖν	τοιοῦτον οἱ βάρβαροι ὁρῶντες ὄντα,
[78, 25]	Ἡφαίστου κατελελύκει, ἔδοξεν. ἔκ τε	οὖν	τούτου νέον τι γίγνεσθαι ἐτοπάσθη,
[78, 32]	τινὰς διαρρῆξαι) οὐκ ἠθέλησεν, εἴτ´	οὖν	φοβηθεὶς ἐσδραμεῖν, εἴτε καὶ ἐλπίσας
[78, 21]	ἐσέπεμψεν ἐς τὴν γερουσίαν, ὥσπερ	ἠξίουν,	οὔτ´ ἄλλως ἐξέφηνε, φήσας, εἴτ´
[78, 12]	ικῶν τῶν τε τοὺς καὶ	ὁτιοῦν	ἁμαρτάνοντας κολασθῆναι ποιήσας ὥστε πᾶσι
[78, 34]	ἑκατὸν δραχμὰς ἔνειμε πρὶν καὶ	ὁτιοῦν	περὶ τῆς ἐπαναστάσεως αὐτοῖς διαδηλῶσαι,
[78, 29]	τὴν τοῦ πολέμου χρείαν κολακεύεσθαι	ἐδόκουν)	τὸ δὲ καὶ τῷ ἐκεῖνοι
[78, 1]	οὐδὲ ἐς χεῖρας αὐτῷ ἦλθον.	οὔκουν	οὐδὲ ἔσχον τι ἐξαίρετον περὶ
[78, 9]	οὐδὲ γὰρ Ἀντωνῖνον ἔτ´ αὐτὸν	ἐκάλουν,	ἀλλ´ οἱ μὲν Βασσιανὸν τὸ
[78, 19]	ἀβασιλεύτους εἶναι· τόν τε Δία	ἀνεκάλουν	ὡς δὴ καὶ μόνον σφῶν
[78, 11]	οὕτως αὐξηθεὶς ἔς τε τὸν	νοῦν	τὴν τῆς αὐταρχίας ἐλπίδα ζῶντος
[78, 17]	φθαρῇ· ἀλλὰ ἄλλως μὲν καὶ	ἐλοιδόρουν	αὐτὸν καὶ ὕβριζον ὅσα ἐδύναντο,
[78, 27]	δὲ ἐν τοῖς τείχεσιν εἶναι	εὐπόρουν,	δεινῶς ἤσχαλλον, οὐκ ἀκουσίως κατηλλάγη.
[78, 15]	καὶ ἀπ´ αὐτῶν οὐ καθαρῶς	ἐθάρσουν·	οἱ δὲ δὴ πλείους τῶν
[78, 5]	ὑπό τινος τῶν Σκυθῶν τῶν	σὺν	Ἀντωνίνῳ ὄντων κατηκοντίσθη· ἐκεῖνον δὲ
[78, 23]	ἔπραττέν τι καὶ ἐς τοὺς	συν–	όντας οἱ στρατιώτας ἄλλως τε
[78, 13]	μετὰ τοῦτο ὑπὸ τοῦ Ταραύτου	σὺν	τοῖς ἄλλοις καταχθέντα, τάς τε
[78, 32]	ὑεῖ μάχεσθε" ἐκβοῶντες, πάντας τοὺς	σὺν	τῷ Ἰουλιανῷ στρατιώτας, ἄλλως τε
[78, 41]	σφόδρα δοκούντων ἐρρῶσθαι βεβαίαν τὴν	ἰσχὺν	ἔχει, ἀλλὰ καὶ οἱ πάνυ
[78, 16]	ἐγρα τὴν ἀρχὴν εμον μάλι	ων	βαρβάρων ρημον προϲ ν πλησίον
[78, 37]	σω όνοιάν τινα ους τονδε	ων	γραμμα ων ἐπὶ πλει ον
[78, 37]	τινα ους τονδε ων γραμμα	ων	ἐπὶ πλει ον ὅτι ὁ
[78, 12]	Ταραύτου αχθέντων το τῶν ἀγώνων	ων	πλῆθος ην ς, τάς τε
[78, 21]	ἐπὶ ταῖς τῶν θηρίων σφαγαῖς	ὤν.	ἔν τε γὰρ τῷ Τουσκούλῳ
[78, 39]	τε ἐν τῇ Χαλκηδόνι ἔτι	ὤν,	καὶ ἐπελθόντων καὶ τῶν ὑπὸ
[78, 40]	οὖν Μακρῖνος οὕτω, καὶ γέρων	ὤν	(πεντήκοντα γὰρ καὶ τέσσαρα ἦγεν
[78, 21]	ταῖς τῶν θηρίων σφαγαῖς ὤν.	ἔν	τε γὰρ τῷ Τουσκούλῳ πολλοῖς
[78, 27]	δειλίας ἐμφύτου (καὶ γὰρ Μαῦρος	ὢν	δεινῶς ἐδείμαινεν) καὶ ὑπὸ τῆς
[78, 39]	καὶ στρατιώτης τις τῶν ἀγγελιαφόρων	ὢν	ἐπέβη, καὶ διεξήλασε διὰ τῆς
[78, 38]	καίτοι καὶ ἀπειρότατος τῶν στρατιωτικῶν	ὢν	καὶ ἐν τρυφῇ βεβιωκώς· οὕτω
[78, 11]	αὐτογνωμονήσας ἔπραξεν. τοιοῦτος δή τις	ὢν	καὶ οὕτως αὐξηθεὶς ἔς τε
[78, 19]	μὲν ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν δι´	ὧν	ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας μεταπεμφθεὶς πρὸς
[78, 16]	παντὸς μα. νος αὐτῆς των	ὧν	διελ. στρατιώταις ἀπεδείχθ. καὶ ἐπαίνους
[78, 39]	τῶν μὲν ἄλλων ἀνθρώπων δι´	ὧν	διῄει, εἰ καὶ ἐγνώρισέν τις
[78, 34]	οἱ δ´ ἄλλο τι ὦφλον.	ὧν	ἐγὼ τὰ μὲν ἄλλα (ὁμοιοτροπώτατά
[78, 21]	οὓς μάλιστα καὶ αὐτὸς ἐξ	ὧν	ἐπεφωράκει ἀξιομισεῖς ἐνόμιζεν εἶναι, ἐκδήλους
[78, 38]	διελέχθη τοῖς στρατιώταις ἀνεγνώσθη, ἐξ	ὧν	ἔτι καὶ μᾶλλον τὴν ταπεινότητα
[78, 40]	νενικη δραπετεύσας διὰ τῶν ἐθνῶν	ὧν	ἦρξε, συλληφθεὶς ὑπὸ τῶν τυχόντων
[78, 27]	ἔοικεν, ἐπίκλησιν πολεμίων λαβεῖν ὑφ´	ὧν	ἥττητο. καὶ μέντοι καὶ τὰ
[78, 9]	τυχεῖν, τῶν δὲ δὴ κερδῶν,	ὧν	παρ´ ἐκείνου ἐλάμβανον, στερομένους πάλιν
[78, 20]	μάλισθ´ ὅτι οἱ Περγαμηνοί, στερηθέντες	ὧν	παρὰ τοῦ Ταραύτου πρότερον εἰλήφεσαν,
[78, 34]	στρατόπεδα ἀγγέλους καὶ γράμματα, ἀφ´	ὧν	πολλαχόθι πρός τε τὴν πρώτην
[78, 15]	πρὸς τὴν ἐκείνου παραπλησίαν, ἐξ	ὧν	ὑπεδεδείχει σφίσιν, πρὸς πάντα καὶ
[78, 11]	Ἀντωνίνου ὀνόματά τινα ἐπιτροπείας ὀλιγοχρονίου	λαβὼν	ἔπαρχος ἀπεδείχθη, καὶ διῴκησε τὰ
[78, 39]	ὅτι μάλιστα ἰδιώτῃ τινὶ ἐοίκῃ,	λαβών.	καὶ οὕτω μετ´ ὀλίγων ἐς
[78, 16]	ἐτόλμησεν, ἔτι δὲ πλείους ἐπιστεῖλαι,	λέγων	ἄλλα τε καὶ ὅτι εὖ
[78, 36]	ἀποκαλῶν αὐτὸν καὶ ἔμπληκτον εἶναι	λέγων,	ἔγραψε δὲ καὶ τῷ Μαξίμῳ
[78, 7]	ὥς γε καὶ ἔφασκεν, καὶ	λέγων	ἐκεῖνον μὲν ἀπολωλέναι τὸν δὲ
[78, 19]	ἄλλα τε πολλὰ ὀδυρόμενος καὶ	λέγων	μόνους τῶν πάντων ἀνθρώπων ἑαυτοὺς
[78, 7]	ἔξοδον ποιήσασθαι ξιφήρης ὄναρ ἐπέστη,	λέγων	ὅτι ὡς σὺ τὸν ἀδελφὸν
[78, 19]	Σατουρνῖνος τιαν τρόπον τινὰ ἐπιφημιζομεν	στρατηγῶν	μὴ ἐξεῖναί οἱ μηδεμίαν ψῆφον
[78, 37]	τῶν ὑπάτων οὔθ´ ὑπὸ τῶν	στρατηγῶν	συνήλθομεν (οὐ γὰρ ἔτυχον παρόντες)
[78, 38]	γίγνεσθαι, εἶπεν δὲ καὶ τῶν	στρατηγῶν	τις τῶν τε δημάρχων ἕτερος·
[78, 22]	διαδίδοσθαί τινα ἐν ταῖς τῶν	στρατηγῶν	τῶν πάνυ θέαις, πλὴν τῶν
[78, 39]	ἐοίκῃ, λαβών. καὶ οὕτω μετ´	ὀλίγων	ἐς Αἰγὰς τῆς Κιλικίας ἐλθών,
[78, 4]	Αἰγύπτιος ἄντικρυς τῷ Ἀντωνίνῳ πρὸ	ὀλίγων	ἡμερῶν εἰρήκει ὅτι τε ὀλιγοχρόνιος
[78, 40]	λῃστής, ἐπιδὼν ἑαυτὸν μετ´ ἀτιμοτάτων	κακούργων	φρουρούμενον ᾧ πολλοὶ πολλάκις βουλευταὶ
[78, 40]	χαλεπὸν δέ σε γῆρας ἱκάνει,	φεύγων	τε σης ἢ νενικη δραπετεύσας
[78, 41]	τῆς ἡγεμονίας ἐπιθυμίαν ποιησάμενος αὐτήν,	ἐκφυγών,	καὶ διέβαλεν ἅμα ἑαυτὸν καὶ
[78, 3]	δ´ οὖν Πάρθων τῶν τε	Μήδων	δεινῶς ἐφ´ οἷς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτησάντων
[78, 38]	ἐτράποντο, εἰ μὴ ὁ Μακρῖνος	ἰδὼν	αὐτοὺς ἀνθισταμένους ἔφυγεν. ~καὶ ὁ
[78, 10]	τι αὐτοῖς. καί με προσστάντα	ἰδὼν	ὅπως τῶν λεγομένων ἀκούσω, δεῦρο"
[78, 26]	δὲ ἑκάτερον ὧδε. ὁ Μακρῖνος	ἰδὼν	τὸν Ἀρτάβανον σφόδρα τε ἐφ´
[78, 31]	στρατιωτῶν ἐς τὸν Μακρῖνον ἀπέχθειαν	συνιδών	(τε γὰρ οὐ πο. σεων
[78, 40]	τῶν τυχόντων ὥσπερ τις λῃστής,	ἐπιδὼν	ἑαυτὸν μετ´ ἀτιμοτάτων κακούργων φρουρούμενον
[78, 9]	μὴ τυχεῖν, τῶν δὲ δὴ	κερδῶν,	ὧν παρ´ ἐκείνου ἐλάμβανον, στερομένους
[78, 39]	τοῦ κατ´ ἀντιπέρας τῆς τῶν	Νικομηδέων	πόλεως ὄντος, γνώμην ἔχων ἐς
[78, 24]	τὸν Πλαυτιανὸν ζήσασα, τῶν τε	υἱέων	τόν τε νεώτερον ἐν τοῖς
[78, 1]	κεκρατηκὼς ἐσεμνύνετο, καὶ μάλιστα ὅτι	λέων	τις ἐξαίφνης ἐξ ὄρους καταδραμὼν
[78, 19]	ἡμέρας τῆς τήμερον, ὢ καλῶν	βασιλέων"	κἀκείνους καὶ ὁμοφρονεῖν σφισιν ἐθελόντων·
[78, 39]	ὡς δὲ ἐκ τοῦ Ἐριβώλου	διαπλέων	ἐς τὴν Χαλκηδόνα (οὐ γὰρ
[78, 6]	πολλάκις μηδενὸς ἄλλου πλὴν τῶν	ἑρμηνέων	παρόντος, καὶ ἐνετέλλετο ὅπως, ἄν
[78, 11]	μὲν γένος Μαῦρος, ἀπὸ Καισαρείας,	γονέων	ἀδοξοτάτων ἦν, ὥστε καὶ σφόδρα
[78, 21]	πολὺ πλείους ἄνδρας, καὶ τῶν	ἱππέων	καὶ τῶν βουλευτῶν, ἐκ τῶν
[78, 12]	φον τὸν ευ αι τῶν	ἱππέων	καὶ τῶν ἐξελευθέρων καὶ τῶν
[78, 31]	συνιδών (τε γὰρ οὐ πο.	σεων	πολ καὶ οἱ τὸ τρ.
[78, 34]	ἐς τοὺς Ἀλβανίους στρατιώτας διὰ	ταχέων	ἦλθε, καὶ τὸν υἱὸν αὐτοκράτορα,
[78, 37]	Μακρῖνον ἐν κώμῃ τινὶ τῶν	Ἀντιοχέων,	ἑκατόν τε καὶ ὀγδοήκοντα ἀπὸ
[78, 34]	γὰρ κεκρυμμένος που καὶ ἐσφάγη)	κομίζων	ἐν ὀθονίοις πολλοῖς ἰσχυρῶς σφόδρα
[78, 34]	ἄλλ´ ἃ ἀφῄρητο αὐτούς, ἀποκατέστησεν,	ἐλπίζων	σφᾶς διὰ τούτων ἱλεώσεσθαι. κἀκ
[78, 31]	ἀφορμὴν ἐπαναστάσεως λαβεῖν, ἀνέπεισε νεοχμῶσαι.	μαθὼν	δὲ ταῦτα ὁ Ἰουλιανὸς ὁ
[78, 40]	τις τῶν ἀτιμοτάτων. ~ἐνταῦθα δὲ	μαθὼν	ὅτι καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ
[78, 7]	μετὰ τοῦτ´ ἐς τὴν Καπύην	ἐλθὼν	ἀφανὴς ἐγένετο. ~τοῦτο μὲν ζῶντος
[78, 35]	Ἰταλίαν τὴν περὶ τὸ Βρεντέσιον	ἐλθὼν	ἐφωράθη, προδοθεὶς ὑπὸ φίλου τινός,
[78, 39]	ὀλίγων ἐς Αἰγὰς τῆς Κιλικίας	ἐλθών,	ὀχημάτων τε ἐνταῦθα ὡς καὶ
[78, 40]	τὴν Βιθυνίαν ἐκ τῆς Συρίας	παρελθών,	ἐφήσθη αὐτῷ. ὁ μὲν οὖν
[78, 39]	ὡς καὶ νενικηκώς, ὅπως καταδεχθῇ,	ἐσελθών,	ἔπειτα διαγγελθείσης τῆς ἥττης αὐτοῦ,
[78, 5]	ἀπὸ τοῦ ἵππου ὅπως ἀποπατήσει,	προσελθὼν	ὁ Μαρτιάλιος ὥς γε εἰπεῖν
[78, 1]	τὰ μνημεῖα τὰ βασιλικὰ τῶν	Πάρθων	ἀνορύξας τὰ ὀστᾶ ἔρριψεν· οἱ
[78, 39]	πρὸς τὸν Ἀρτάβανον τὸν τῶν	Πάρθων	βασιλέα διά τε τοῦ Ἐπαγάθου
[78, 1]	γῆμαι, ἔργῳ δὲ τὴν τῶν	Πάρθων	βασιλείαν παρασπάσασθαι ἐπεθύμει) πολλὰ μὲν
[78, 3]	δ´ ἀπώλλυεν. ~τῶν δ´ οὖν	Πάρθων	τῶν τε Μήδων δεινῶς ἐφ´
[78, 5]	ἀπ´ αὐτοῦ ὑπό τινος τῶν	Σκυθῶν	τῶν σὺν Ἀντωνίνῳ ὄντων κατηκοντίσθη·
[78, 36]	ὅτι ο. ται ἐκεῖνο δ.	δικαίων	πο. ἀλλὰ τὰ νεν. ἀναλώματα
[78, 18]	ἐκ τοῦ δημοσίου τοῦ τῶν	Ῥωμαίων,	ἀλλὰ καὶ οἴκοθέν τισιν ἐξ
[78, 40]	τὴν τοῦ κολάσαι πάντα τινὰ	Ῥωμαίων	ἀπολῦσαί τε ἐξουσίαν ἔχων, καὶ
[78, 41]	τὴν γερουσίαν τελούντων τῆς τῶν	Ῥωμαίων	ἀρχῆς προστατῆσαι, αὐτοκράτορα αὐτὸν ἀπεδεδείχει,
[78, 20]	καὶ ἐβόων οὗτός ἐστιν ὁ	Ῥωμαίων	Αὔγουστος· τοῦτον ἔχοντες πάντα ἔχομεν"
[78, 10]	μεγάλῳ τινὶ πᾶσαν τὴν τῶν	Ῥωμαίων	δύναμιν ἐξωπλισμένην ὁρᾶν τεθνηκότος αὐτοῦ
[78, 27]	ὃ κατ´ ἔτος παρὰ τῶν	Ῥωμαίων	εὑρίσκετο, ἐλπίσαντος λήψεσθαι. οἵ τε
[78, 11]	ἀπ´ αὐτοτελοῦς ἄρχοντος τὰ τῶν	Ῥωμαίων	πράγματα, οὐδ´ εἰδότων αὐτῶν τοῦτο,
[78, 10]	τῶν λεγομένων ἀκούσω, δεῦρο" ἔφη,	Δίων,	ἐνταῦθα πλησίον πρόσελθε, ἵνα πάντα
[78, 8]	προσκαλεσάμενος ἐμὲ ἔφη κάλλιστα, ὦ	Δίων,	καὶ ἀληθέστατα ὁ Εὐριπίδης εἴρηκεν
[78, 11]	διεσπασμένους, προσηταιρίσατο αὐτοὺς διὰ τῶν	ἐπιτηδείων	οἱ τά τε ἄλλα ἐπαγγειλάμενος
[78, 28]	ἡ τῶν γερῶν τῶν τε	ἀτελειῶν	τῶν ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς ὑπηρετήμασιν,
[78, 12]	τῶν ἐξελευθέρων καὶ τῶν Καισα–	ρείων	καὶ ικῶν τῶν τε τοὺς
[78, 31]	μεγάλως θρησκεύουσιν, ἄλλων τέ τινων	μαντειῶν	ἀναπεισθείς, ἐπεχείρησε τόν τε Μακρῖνον
[78, 40]	Ζεύγματος αὐτόν, δι´ οὗ πρότερον	διιὼν	Καῖσαρ ἀπεδέδεικτο, διελαύνοντα Κλαύδιος Πολλίων
[78, 5]	συνόντας ὁ Ἀντωνῖνος ἐξαίφνης, τῶν	γενεθλίων	αὐτοῦ, ἄλλον κατ´ ἄλλην πρόφασιν,
[78, 19]	ἐν τῇ τῶν τοῦ Διαδουμενιανοῦ	γενεθλίων	ἱπποδρομίᾳ, ἣ τῇ τετάρτῃ καὶ
[78, 34]	στρατιώτας τοῖς τε ἄλλοις καὶ	πεντακισχιλίων	δραχμῶν ὑποσχέσει τιθασεύσῃ· καὶ παραυτίκα
[78, 40]	διιὼν Καῖσαρ ἀπεδέδεικτο, διελαύνοντα Κλαύδιος	Πολλίων	ὁ τοῦ στρατοπέδου ἑκατόνταρχος συνέλαβεν)
[78, 16]	βουλὴν γενέσθαι καὶ μηδένα τῶν	ταμιῶν	παρεῖναι, ἐπελέξατο. ~τῆς δ´ οὖν
[78, 27]	ἐδέξατο, αἰσχυνθείς, ὡς ἔοικεν, ἐπίκλησιν	πολεμίων	λαβεῖν ὑφ´ ὧν ἥττητο. καὶ
[78, 14]	μισθοφορικῷ ἐστράτευτο καὶ τὰ τῶν	δημίων	ἔργα καὶ προσκόπων καὶ ἑκατοντάρχων
[78, 8]	εἴρηκεν ὅτι πολλαὶ μορφαὶ τῶν	δαιμονίων,	πολλὰ δ´ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί,
[78, 16]	ὥσπερ καὶ ἕτερα αὖθις τῶν	ὁμοίων,	ἀνέγνω. καὶ στρατηγὸς δέ τις
[78, 4]	οὐκ ἀνεβάλετο. ὁ μὲν γὰρ	Σεραπίων	ἐπὶ τούτῳ τὸ μὲν πρῶτον
[78, 4]	διά τε τοῦτο καὶ ὅτι	Σεραπίων	τις Αἰγύπτιος ἄντικρυς τῷ Ἀντωνίνῳ
[78, 21]	ὥσπερ καὶ ἐπὶ ταῖς τῶν	θηρίων	σφαγαῖς ὤν. ἔν τε γὰρ
[78, 41]	τε γὰρ καὶ δύο μησίν,	τριῶν	ἡμερῶν, ὥστε καὶ μέχρι τῆς
[78, 40]	γὰρ καὶ τέσσαρα ἦγεν ἔτη,	τριῶν	που μηνῶν δέοντα ἢ πέντε)
[78, 23]	ἐκ τῶν αὐτῶν τρόπον τινὰ	χωρίων	αὐταῖς οὖσα, παριςουμένη. ὡς ῃ
[78, 17]	αὐτάρκως αὐτὴν τῇ τῶν Σεουήρου	γενεσίων	θέᾳ τετιμῆσθαι. τοῦ μέντοι Ταραύτου
[78, 14]	καὶ διὰ τοῦτο τῇ τῶν	ἀρχαιρεσιῶν	ἡμέρᾳ νοσεῖν προσεποιήσατο. ὅθεν οὐκ
[78, 8]	ἐν τῇ Νικομηδείᾳ τοῖς Κρονίοις	ἑστιῶν	ἡμᾶς καὶ πολλὰ ἄττα, οἷα
[78, 25]	κεραυνοῖς ἐν αὐτῇ τῇ τῶν	Ἡφαιστίων	ἡμέρᾳ βληθὲν οὕτω κατεφλέχθη ὥστε
[78, 25]	προσεσίνετο, ὅθεν ἡ θέα τῶν	μονομαχιῶν	ἐν τῷ σταδίῳ ἐπὶ πολλὰ
[78, 12]	τοὺς στρατιώτας ἐξήρκει ταῖς ἐν	ιακων	προς| ξατο καὶ μεν ν
[78, 6]	ὕστερον ἐμάθομεν, καὶ τὸ τῶν	φαρμάκων	παρὰ τοῦ Μακρίνου· πολλὰ γὰρ
[78, 37]	Μακρίνου κιβωτίοις μηδέπω α αὐτὸς	ἑκὼν	ἐξέφηνεν α διαβολὴν πρὸς τοὺς
[78, 12]	καὶ τῶν Καισα– ρείων καὶ	ικῶν	τῶν τε τοὺς καὶ ὁτιοῦν
[78, 6]	καὶ δούλους, καὶ ἀνδρῶν καὶ	γυναικῶν	ἀφελόμενος, ὡπλίκει καὶ περὶ αὑτὸν
[78, 25]	καὶ ἄλλα τινά, καὶ τῶν	βασιλικῶν	κτημάτων μάλιστα, ἐν τῇ ἀρχῇ
[78, 26]	ἄλλοις καὶ ἐπὶ τῇ τῶν	βασιλικῶν	μνημάτων λύμῃ δοῦναι ἐκέλευσεν (τῇ
[78, 21]	μὲν οὐδὲν ὁ Μακρῖνος τῶν	μηνυτικῶν	οὔτε ἐσέπεμψεν ἐς τὴν γερουσίαν,
[78, 38]	διέταξεν, καίτοι καὶ ἀπειρότατος τῶν	στρατιωτικῶν	ὢν καὶ ἐν τρυφῇ βεβιωκώς·
[78, 5]	ιτης ου πεπρωμένον αὐτῷ λήψεσθαι	προσδοκῶν,	καὶ τὸ παρωνύμιον ἀπ´ αὐτοῦ
[78, 12]	μηδένα ἀλλ´ ἐς φυλακήν τινας	ἐμβαλὼν	φον τὸν ευ αι τῶν
[78, 19]	καλῆς ἡμέρας τῆς τήμερον, ὢ	καλῶν	βασιλέων" κἀκείνους καὶ ὁμοφρονεῖν σφισιν
[78, 8]	μόνον ᾐτιάσατο αὐτό, λόγῳ μὲν	ἐγκαλῶν	σφισιν ὡς καὶ ἀδύνατα εὐχομένοις,
[78, 36]	ἑκασταχόθι ἄρχουσι, παιδίον τέ τι	ἀποκαλῶν	αὐτὸν καὶ ἔμπληκτον εἶναι λέγων,
[78, 8]	καὶ ἀδύνατα εὐχομένοις, ἔργῳ δὲ	προδηλῶν	ὅτι οὐκέτ´ οὐδένα χρόνον ἄρξει.
[78, 29]	τινὰ ἐλυμήναντο, οὗτοι δὲ καὶ	ἀλλήλων	συχνοὺς κατέκοψαν καὶ τὸν αὐτοκράτορά
[78, 22]	καὶ ἀγορανόμος ἐπ´ αὐτοῖς ἀποδειχθῆναι	ὀφείλων,	εἶτα πρὶν ἄρξαι τῆς ἐλπίδος
[78, 39]	καταδαμασθῆναι. νῦν δὲ τῶν μὲν	ἄλλων	ἀνθρώπων δι´ ὧν διῄει, εἰ
[78, 19]	ἐπεποίηντο, καὶ προσεκλογιζόμενοι πάνθ´ ὅ.	ἄλλων	αὐτοῦ τ. προσυποπτεύ. κάζοντο, ᾐσχύνθησαν,
[78, 4]	τότε τὰς τιμήσεις ἐγκεχειρισμένου δι´	ἄλλων	γραμματοφόρων ὀρθὴν πρὸς τὸν Μακρῖνον,
[78, 31]	Ἐλεγάβαλον ἐπικαλοῦσι καὶ μεγάλως θρησκεύουσιν,	ἄλλων	τέ τινων μαντειῶν ἀναπεισθείς, ἐπεχείρησε
[78, 39]	τε τοῦ Ἐπαγάθου καὶ δι´	ἄλλων	τινῶν ἔπεμψεν, αὐτὸς δὲ ἐς
[78, 40]	οὓς καὶ αὐτοὺς μετὰ τῶν	ἄλλων	τῶν τε χειρόνων καὶ τῶν
[78, 32]	τε τῶν ἑκατοντάρχων καὶ τῶν	ἄλλων	ὑπομειόνων, κἀκ τούτου διαμέλλοντας, ὁ
[78, 17]	πραχθέντα αὐτῷ καὶ διὰ τὸ	πολλῶν	ἀνθρώπων μῖσος, τὸ δὲ διὰ
[78, 39]	αὐτοῦ, καὶ φόνων ἐκ τούτου	πολλῶν	κἀν ταῖς ὁδοῖς κἀν τῇ
[78, 2]	συνῄδει ὥστε μηδ´ ἐγκαλουμένων τι	πολλῶν	τούς τε δούλους καὶ τοὺς
[78, 21]	καὶ τῶν βουλευτῶν, ἐκ τῶν	διαβολῶν	ἐξώλεσεν. ἐφ´ οἷς ἀμφοτέροις ὑπὸ
[78, 1]	λέων τις ἐξαίφνης ἐξ ὄρους	καταδραμὼν	συνεμάχησεν αὐτῷ, ὡς αὐτὸς ἐπέστειλεν.
[78, 8]	εἰκὸς ἦν, εἰπών, ἔπειτ´ ἐξανισταμένων	ἡμῶν	προσκαλεσάμενος ἐμὲ ἔφη κάλλιστα, ὦ
[78, 16]	τι, ὡς εἰκὸς ἦν, παρ´	ἡμῶν	ψήφισμα λεν δὲ οὐκ ἠ
[78, 18]	ἐξ ἐπιτροπῆς αὐτοῦ πρός τινων	δήμων	ἀνηλίσκετο, ἀνετάγη) καὶ ἡ ἐς
[78, 7]	ἐφάνησαν· καὶ ἐν τῇ Ῥώμῃ	δαίμων	τις ἀνθρώπου σχῆμα ἔχων ὄνον
[78, 5]	κατ´ ἄλλην πρόφασιν, ὡς καὶ	τιμῶν,	ἀπέωστο ταλα της ιτης ου
[78, 19]	ἄνδρα πάντων ἐρωτηθέντων περὶ τῶν	τιμῶν	αὐτοῦ ἄλλοι τε ἀμφιβόλως ἀπεκρίναντο
[78, 30]	ἕτερόν τέ τι ἄστρον ἀπὸ	δυσμῶν	πρὸς ἀνατολὰς τὸ ἀκροφύσιον ἐπὶ
[78, 32]	δὲ οὕτω τῷ τοῦ εὐεργέτου	ὑμῶν	ὑεῖ μάχεσθε" ἐκβοῶντες, πάντας τοὺς
[78, 34]	τοῖς τε ἄλλοις καὶ πεντακισχιλίων	δραχμῶν	ὑποσχέσει τιθασεύσῃ· καὶ παραυτίκα τε
[78, 31]	τας ἐμμελε ας ἐπὶ του	νων	αυτω προσωνομ. τε τῶν στρατιωτῶν
[78, 19]	ἅτε καὶ ἐν τῇ ἀγωνίᾳ	λανθάνων	καὶ ὑπὸ τοῦ πλήθους σφῶν
[78, 2]	τε ὑπ´ αὐτοῦ καὶ διὰ	βασάνων	ἐρωτᾶσθαι εἰ ἄρα ὁ δεῖνά
[78, 16]	καὶ Αὔγουστον καὶ ἀνθύπατον, οὐκ	ἀναμένων	τι, ὡς εἰκὸς ἦν, παρ´
[78, 22]	κατακληρωσαμένῳ ἐπέτρεψεν τῶν Ἄφρων αὐτὸν	παραιτησαμένων,	οὔτε τὴν Ἀσίαν, καίτοι μεταθεὶς
[78, 8]	συμποσίῳ εἰκὸς ἦν, εἰπών, ἔπειτ´	ἐξανισταμένων	ἡμῶν προσκαλεσάμενος ἐμὲ ἔφη κάλλιστα,
[78, 37]	ἔν τε τῇ διηγήσει τῶν	πεπραγμένων	τῆς μὲν τοῦ Διαδουμενιανοῦ προσηγορίας
[78, 5]	χιλιάρχους τῶν ἐν τῷ δορυφορικῷ	τεταγμένων,	Νεμεσιανόν τε καὶ Ἀπολλινάριον ἀδελφοὺς
[78, 34]	ἢ καὶ μὴ αὐτίκα αὐτοῖς	προσθεμένων	αἰτίαν ἔσχον, καὶ οἱ μὲν
[78, 10]	με προσστάντα ἰδὼν ὅπως τῶν	λεγομένων	ἀκούσω, δεῦρο" ἔφη, Δίων, ἐνταῦθα
[78, 17]	τῶν χρημάτων τῶν τοῖς βαρβάροις	διδομένων	αὐξήσει βεβαρηκέναι ἔφη· ἰσάριθμα γὰρ
[78, 3]	ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτησάντων καὶ χεῖρα πολλὴν	παρασκευαζομένων	ἐν παντὶ δέους ἐγένετο· θρασύτατος
[78, 39]	εὐνοίας ἑκατέρῳ τις αὐτῶν εἶχε,	γιγνομένων,	ἀπέδρα καὶ ἐκεῖθεν νυκτὸς ἐπὶ
[78, 12]	μισθοφορὰν τῶν ἐν τῷ δορυφορικῷ	στρατευομένων	ἐς τὸ ταχθὲν ὑπὸ τοῦ
[78, 17]	ἰσάριθμα γὰρ αὐτὰ τῇ τῶν	στρατευομένων	μισθοφορᾷ εἶναι. οὐ μέντοι καὶ
[78, 17]	ὑπὸ τῶν ἐν τῇ πόλει	στρατευομένων	φθαρῇ· ἀλλὰ ἄλλως μὲν καὶ
[78, 15]	πως ζῆν ἤρξατο, καὶ τῶν	διαμεμφομένων	τι αὐτοῦ ἐπεστρέφετο. τὸν μὲν
[78, 2]	βουλευτὰς διακείμενος συνῄδει ὥστε μηδ´	ἐγκαλουμένων	τι πολλῶν τούς τε δούλους
[78, 22]	θέαις, πλὴν τῶν τῇ Φλώρᾳ	τελουμένων	δικαιονόμοι οἱ τὴν Ἰταλίαν διοικοῦντες
[78, 40]	τέσσαρα ἦγεν ἔτη, τριῶν που	μηνῶν	δέοντα ἢ πέντε) καὶ ἐμπειρίᾳ
[78, 6]	πρέσβεσι τοῖς οἱ ἐκ τῶν	ἐθνῶν	αὐτῶν πεμπομένοις καὶ διελέγετο πολλάκις
[78, 13]	τινὰς ἐνέγραψε καὶ εὐθὺς ἀρχαῖς	ἐθνῶν	προσέταξεν, καίτοι μὴ ἐθελήσας δεύτερον
[78, 40]	ἢ νενικη δραπετεύσας διὰ τῶν	ἐθνῶν	ὧν ἦρξε, συλληφθεὶς ὑπὸ τῶν
[78, 32]	ὑπόβλητα, τόν τε πατέρα ἤδη	ἐπαινῶν,	καὶ τὸν Μακρῖνον ὡς ~αρ
[78, 18]	τισιν ἐξ ἐπιτροπῆς αὐτοῦ πρός	τινων	δήμων ἀνηλίσκετο, ἀνετάγη) καὶ ἡ
[78, 39]	τοῦ Ἐπαγάθου καὶ δι´ ἄλλων	τινῶν	ἔπεμψεν, αὐτὸς δὲ ἐς τὴν
[78, 4]	ἔφη, μηδὲ τοῦτο παθεῖν δαιμόνων	τινῶν	ἐπικλήσει, εἰ μίαν ἡμέραν ἐπεβεβιώκει.
[78, 31]	καὶ μεγάλως θρησκεύουσιν, ἄλλων τέ	τινων	μαντειῶν ἀναπεισθείς, ἐπεχείρησε τόν τε
[78, 13]	μὴν ἀλλ´ ἐπὶ τούτοις ὑπό	τινων	οὐ μάτην ἐπαινούμενος ἰσοστάσιόν πως
[78, 37]	σπεμφθείη ἄντικρυς ὡς μοσιευθη τα	κατοκνῶν	ερ κελεύσας ωθῆναι τῷ καὶ
[78, 32]	τῶν ἑκατοντάρχων καὶ τῶν ἄλλων	ὑπομειόνων,	κἀκ τούτου διαμέλλοντας, ὁ Εὐτυχιανὸς
[78, 4]	γε ἔφη, μηδὲ τοῦτο παθεῖν	δαιμόνων	τινῶν ἐπικλήσει, εἰ μίαν ἡμέραν
[78, 3]	ἴδια ἀναλίσκοντες) καὶ ἐκ τῶν	πόνων	τῆς τε ταλαιπωρίας τῆς τότε
[78, 40]	μετὰ τῶν ἄλλων τῶν τε	χειρόνων	καὶ τῶν κρειττόνων ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν
[78, 26]	καὶ παρὰ τὴν ἀξίαν αὐταρχοῦντος	καταφρονῶν,	τῇ τε ὀργῇ ἀπλήστῳ ἐχρῆτο,
[78, 13]	πως αὐτοῖς αἰτίαμα παρὰ τῶν	ἐμφρόνων	ἔσχεν, ὅτι ἔς τε τοὺς
[78, 40]	τῶν τε χειρόνων καὶ τῶν	κρειττόνων	ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν εἶχεν καὶ αὐτῷ
[78, 39]	διαγγελθείσης τῆς ἥττης αὐτοῦ, καὶ	φόνων	ἐκ τούτου πολλῶν κἀν ταῖς
[78, 23]	παιδὸς θανάτῳ κοψαμένη κατὰ τῶν	στέρνων	ἐπέπληκτο, συναιρουμένη προσδιέφθειρεν ἑαυτὴν ἀποκαρτερήσασα.
[78, 23]	καὶ παν δεινοτε ας γυναι	ωνων	προς θενεστε νατω τε νω
[78, 12]	τοῦ Ταραύτου αχθέντων το τῶν	ἀγώνων	ων πλῆθος ην ς, τάς
[78, 33]	γνήσιος ἔκγονος τοῦ Ταραύτου εἶναι	δόξων.	τα γε κ παρανο ειγε
[78, 22]	τὴν Ἀσίαν ἀντὶ τοῦ Ἄσπρου	ἄρξων	ἐπέμφθη. ἐκεῖνος {μὲν} γὰρ τὸ
[78, 20]	οὐρανὸν τὰς χεῖρας ἀνέτεινον καὶ	ἐβόων	οὗτός ἐστιν ὁ Ῥωμαίων Αὔγουστος·
[78, 31]	ἔπαρχος (ἔτυχεν γὰρ οὐ πόρρω	ἀπών)	ἄλλους τέ τινας καὶ θυγατέρα
[78, 26]	τῶν γεγονότων ἐς τὸν Ταραύταν	τρέπων·	ὡς δὲ ἐκεῖνος οὔτε τοῦτο
[78, 17]	τῆς ἡγεμονίας αὐτοῦ ψηφισθεῖσαν παρῃτήσατο,	εἰπὼν	αὐτάρκως αὐτὴν τῇ τῶν Σεουήρου
[78, 8]	οἷα ἐν συμποσίῳ εἰκὸς ἦν,	εἰπών,	ἔπειτ´ ἐξανισταμένων ἡμῶν προσκαλεσάμενος ἐμὲ
[78, 22]	μέντοι καὶ ἐκεῖνος αὐτὰς ἔλαβεν,	εἰπὼν	οὐκ ἀργυρίου ἀλλ´ ἡγεμονίας δεῖσθαι,
[78, 28]	τηρήσας, τοῖς δ´ αὖθις στρατευσομένοις	προειπὼν	ὅτι ἐπὶ τοῖς ἀρχαίοις τοῖς
[78, 14]	τὰ τῶν δημίων ἔργα καὶ	προσκόπων	καὶ ἑκατοντάρχων ἐπεποιήκει, ἀλλ´ ὅτι
[78, 39]	Ἀρίστωνα) ἔπεμψε πρός τινα τῶν	ἐπιτρόπων	ἀργύριον αἰτῶν καὶ κατὰ τοῦτο
[78, 39]	ἀπέδρα καὶ ἐκεῖθεν νυκτὸς ἐπὶ	ἵππων,	τήν τε κεφαλὴν καὶ τὸ
[78, 39]	νῦν δὲ τῶν μὲν ἄλλων	ἀνθρώπων	δι´ ὧν διῄει, εἰ καὶ
[78, 19]	καὶ λέγων μόνους τῶν πάντων	ἀνθρώπων	ἑαυτοὺς δὴ ἀπροστάτους ἀβασιλεύτους εἶναι·
[78, 17]	αὐτῷ καὶ διὰ τὸ πολλῶν	ἀνθρώπων	μῖσος, τὸ δὲ διὰ τοὺς
[78, 6]	τῶν ἐν τῇ ἄνω Ἀσίᾳ	ἀνθρώπων	τὰ μὲν μετεπέμψατο τὰ δὲ
[78, 19]	καὶ παντάπασιν αἱ γνῶμαι πάντων	ἀνθρώπων	τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ μετέπεσον
[78, 26]	σαν ἐπει τες οἱ Ῥωμαῖοι	βαρβάρων	ασπτοης αληθειν το πεποιη θον
[78, 16]	τὴν ἀρχὴν εμον μάλι ων	βαρβάρων	ρημον προϲ ν πλησίον ηθει
[78, 6]	τοῦτό τε ἀπ´ αὐτῶν τῶν	βαρβάρων	ὕστερον ἐμάθομεν, καὶ τὸ τῶν
[78, 6]	ἐλευθέρους ἀλλὰ καὶ δούλους, καὶ	ἀνδρῶν	καὶ γυναικῶν ἀφελόμενος, ὡπλίκει καὶ
[78, 28]	μισθοφορᾶς συντομὴ καὶ ἡ τῶν	γερῶν	τῶν τε ἀτελειῶν τῶν ἐν
[78, 40]	μὲν οὖν Μακρῖνος οὕτω, καὶ	γέρων	ὤν (πεντήκοντα γὰρ καὶ τέσσαρα
[78, 12]	αι τῶν ἱππέων καὶ τῶν	ἐξελευθέρων	καὶ τῶν Καισα– ρείων καὶ
[78, 4]	ἄντικρυς τῷ Ἀντωνίνῳ πρὸ ὀλίγων	ἡμερῶν	εἰρήκει ὅτι τε ὀλιγοχρόνιος ἔσοιτο
[78, 41]	γὰρ καὶ δύο μησίν, τριῶν	ἡμερῶν,	ὥστε καὶ μέχρι τῆς μάχης
[78, 37]	τὰ γραφέντα ὡς καὶ παρ´	ἀμφοτέρων	ἐπισταλέντα προδηλώσας, ἐνέγραψεν· ἔν τε
[78, 2]	γάρ τοι καὶ τὰ τῶν	ἀστέρων	διαγράμματα, καθ´ ἃ ἐγεγέννητό τις
[78, 40]	ἢ πέντε) καὶ ἐμπειρίᾳ πραγμάτων	προφέρων,	ἀρετήν τε ὑποδεικνύων καὶ τοσούτων
[78, 12]	καὶ ἔπιπλα καὶ κτήματα τῶν	αὐτοκρατόρων.	ὡς δ´ οὐδὲ ταῦτα διὰ
[78, 15]	διὰ τὸ πολλὰ αὐτῷ τῶν	ἀγγελιαφόρων	σφᾶς ἡγουμένους πρὸς τὰς ἀνοσίους
[78, 39]	ὡς καὶ στρατιώτης τις τῶν	ἀγγελιαφόρων	ὢν ἐπέβη, καὶ διεξήλασε διὰ
[78, 34]	τούτου συχνοὶ μὲν καὶ τῶν	γραμματοφόρων	ἀμφοτέρωθεν ἐφθάρησαν, συχνοὶ δὲ καὶ
[78, 4]	τὰς τιμήσεις ἐγκεχειρισμένου δι´ ἄλλων	γραμματοφόρων	ὀρθὴν πρὸς τὸν Μακρῖνον, δηλοῦντα
[78, 37]	τῇ μὲν προθυμίᾳ τῇ τῶν	δορυφόρων	ἐκράτησεν (τούς τε γὰρ θώρακας
[78, 16]	οὗ οὐδὲ ης ὀνομα ν	δορυφόρων	ερόν τινες οὐ μὴν ἀλ
[78, 23]	θεραπείας ἢ καὶ τῆς τῶν	δορυφόρων	περὶ αὐτῇ φρουρᾶς ἠλλοιώθη, καὶ
[78, 26]	γὰρ δυνάμει, ἣν πολλὴν ἠθροίκει,	θαρρῶν,	καὶ τοῦ Μακρίνου ὡς καὶ
[78, 11]	κατὰ τὸ τοῖς πολλοῖς τῶν	Μαύρων	ἐπιχώριον διετέτρητο· τῇ δὲ ἐπιεικείᾳ
[78, 37]	ον ὅτι ὁ Ψευ| δαντωνῖνος	εὑρὼν	ἐν τοῖς τοῦ Μακρίνου κιβωτίοις
[78, 39]	αὐτόν, πρός τε τὸ τῶν	Σύρων	τόλμημα καὶ πρὸς τὴν τοῦ
[78, 22]	τὴν Ἀφρικὴν κατακληρωσαμένῳ ἐπέτρεψεν τῶν	Ἄφρων	αὐτὸν παραιτησαμένων, οὔτε τὴν Ἀσίαν,
[78, 22]	ἄρξαι τῆς ἐλπίδος διὰ Πλαυτιανὸν	ἐκπεσών,	κατεστήσατο καὶ δήμαρχος ἀπεδείχθη· ὅ
[78, 1]	τὴν Μηδίαν, ἅτε καὶ ἐξαπιναίως	ἐμπεσὼν	ἐς αὐτήν, ἐκάκωσε, πολλὰ δὲ
[78, 6]	μᾶλλον αὐτοῖς ἢ τοῖς στρατιώταις	θαρσῶν·	τά τε γὰρ ἄλλα καὶ
[78, 15]	γενομένους διὰ τὸ πολλὰ αὐτῷ	τῶν	ἀγγελιαφόρων σφᾶς ἡγουμένους πρὸς τὰς
[78, 39]	ἐνταῦθα ὡς καὶ στρατιώτης τις	τῶν	ἀγγελιαφόρων ὢν ἐπέβη, καὶ διεξήλασε
[78, 12]	τῶν τοῦ Ταραύτου αχθέντων το	τῶν	ἀγώνων ων πλῆθος ην ς,
[78, 40]	ἀπεστερήθη οὓς καὶ αὐτοὺς μετὰ	τῶν	ἄλλων τῶν τε χειρόνων καὶ
[78, 32]	ὑπό τε τῶν ἑκατοντάρχων καὶ	τῶν	ἄλλων ὑπομειόνων, κἀκ τούτου διαμέλλοντας,
[78, 19]	παντάπασιν ἀτιμάζειν, καὶ μάλισθ´ ὅτι	τῶν	ἀνδριάντων τινὰς τῶν ἐν τῇ
[78, 37]	τὸν Μακρῖνον ἐν κώμῃ τινὶ	τῶν	Ἀντιοχέων, ἑκατόν τε καὶ ὀγδοήκοντα
[78, 14]	ἠδυνήθη, καὶ διὰ τοῦτο τῇ	τῶν	ἀρχαιρεσιῶν ἡμέρᾳ νοσεῖν προσεποιήσατο. ὅθεν
[78, 2]	καὶ γάρ τοι καὶ τὰ	τῶν	ἀστέρων διαγράμματα, καθ´ ἃ ἐγεγέννητό
[78, 39]	τῆς Καππαδοκίας ἤχθη ὥσπερ τις	τῶν	ἀτιμοτάτων. ~ἐνταῦθα δὲ μαθὼν ὅτι
[78, 12]	πάμπολλα καὶ ἔπιπλα καὶ κτήματα	τῶν	αὐτοκρατόρων. ὡς δ´ οὐδὲ ταῦτα
[78, 23]	τῇ Νιτώκριδι, ἅτε καὶ ἐκ	τῶν	αὐτῶν τρόπον τινὰ χωρίων αὐταῖς
[78, 34]	αὐτῷ ταῦτα πράττοντι στρατιώτης τις	τῶν	ἀφεστηκότων προσῆλθεν, τὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ
[78, 22]	οὔτε τὴν Ἀφρικὴν κατακληρωσαμένῳ ἐπέτρεψεν	τῶν	Ἄφρων αὐτὸν παραιτησαμένων, οὔτε τὴν
[78, 6]	ἀλλὰ τοῦτό τε ἀπ´ αὐτῶν	τῶν	βαρβάρων ὕστερον ἐμάθομεν, καὶ τὸ
[78, 31]	ἐν παισὶν ἐχρῆτο, κοσμήσας. αιταραυτηι	τῶν	βασιλι ατων τῶν συναλλετο ἔς
[78, 25]	γὰρ καὶ ἄλλα τινά, καὶ	τῶν	βασιλικῶν κτημάτων μάλιστα, ἐν τῇ
[78, 26]	τοῖς ἄλλοις καὶ ἐπὶ τῇ	τῶν	βασιλικῶν μνημάτων λύμῃ δοῦναι ἐκέλευσεν
[78, 21]	ἄνδρας, καὶ τῶν ἱππέων καὶ	τῶν	βουλευτῶν, ἐκ τῶν διαβολῶν ἐξώλεσεν.
[78, 21]	αὐτῶν ὑπολείπηται) τρεῖς δὲ δὴ	τῶν	βουλευτῶν, οὓς μάλιστα καὶ αὐτὸς
[78, 26]	αὐτὸν προκαλούμενος καὶ τὴν αἰτίαν	τῶν	γεγονότων ἐς τὸν Ταραύταν τρέπων·
[78, 5]	τοὺς συνόντας ὁ Ἀντωνῖνος ἐξαίφνης,	τῶν	γενεθλίων αὐτοῦ, ἄλλον κατ´ ἄλλην
[78, 28]	τῆς μισθοφορᾶς συντομὴ καὶ ἡ	τῶν	γερῶν τῶν τε ἀτελειῶν τῶν
[78, 34]	κἀκ τούτου συχνοὶ μὲν καὶ	τῶν	γραμματοφόρων ἀμφοτέρωθεν ἐφθάρησαν, συχνοὶ δὲ
[78, 8]	καὶ τὰ δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη,	τῶν	δ´ ἀδοκήτων πόρον εὗρε θεός.
[78, 3]	μὲν ἐτίμα τοὺς δ´ ἀπώλλυεν.	~τῶν	δ´ οὖν Πάρθων τῶν τε
[78, 8]	Εὐριπίδης εἴρηκεν ὅτι πολλαὶ μορφαὶ	τῶν	δαιμονίων, πολλὰ δ´ ἀέλπτως κραίνουσι
[78, 9]	τοῦ Μακρίνου λήψεσθαι, μὴ τυχεῖν,	τῶν	δὲ δὴ κερδῶν, ὧν παρ´
[78, 21]	πολλάκις ἐμαχέσατο, ὥστε καὶ σημεῖα	τῶν	δηγμάτων αὐτῶν φέρειν, καί ποτε
[78, 37]	γὰρ ἔτυχον παρόντες) ἀλλ´ ὑπὸ	τῶν	δημάρχων, ὅπερ ἐν τῷ χρόνῳ
[78, 14]	τῷ μισθοφορικῷ ἐστράτευτο καὶ τὰ	τῶν	δημίων ἔργα καὶ προσκόπων καὶ
[78, 21]	ἱππέων καὶ τῶν βουλευτῶν, ἐκ	τῶν	διαβολῶν ἐξώλεσεν. ἐφ´ οἷς ἀμφοτέροις
[78, 15]	τρυφερώτερόν πως ζῆν ἤρξατο, καὶ	τῶν	διαμεμφομένων τι αὐτοῦ ἐπεστρέφετο. τὸν
[78, 37]	δὴ τῇ μὲν προθυμίᾳ τῇ	τῶν	δορυφόρων ἐκράτησεν (τούς τε γὰρ
[78, 23]	βασιλικῆς θεραπείας ἢ καὶ τῆς	τῶν	δορυφόρων περὶ αὐτῇ φρουρᾶς ἠλλοιώθη,
[78, 6]	τοῖς πρέσβεσι τοῖς οἱ ἐκ	τῶν	ἐθνῶν αὐτῶν πεμπομένοις καὶ διελέγετο
[78, 40]	σης ἢ νενικη δραπετεύσας διὰ	τῶν	ἐθνῶν ὧν ἦρξε, συλληφθεὶς ὑπὸ
[78, 32]	κατεχομένους γὰρ αὐτοὺς ὑπό τε	τῶν	ἑκατοντάρχων καὶ τῶν ἄλλων ὑπομειόνων,
[78, 11]	συνηγόρημα γνωρισθεὶς τὸ μὲν πρῶτον	τῶν	ἐκείνου χρημάτων ἐπετρόπευσεν, ἔπειτα συναπολέσθαι
[78, 13]	ἰσοστάσιόν πως αὐτοῖς αἰτίαμα παρὰ	τῶν	ἐμφρόνων ἔσχεν, ὅτι ἔς τε
[78, 6]	πολλὰ γὰρ καὶ ποικίλα παρὰ	τῶν	ἐν τῇ ἄνω Ἀσίᾳ ἀνθρώπων
[78, 17]	δεδιὼς μὴ καὶ παραυτίκα ὑπὸ	τῶν	ἐν τῇ πόλει στρατευομένων φθαρῇ·
[78, 19]	παντάπασιν αἱ γνῶμαι πάντων ἀνθρώπων	τῶν	ἐν τῇ Ῥώμῃ μετέπεσον γερουσία
[78, 19]	μάλισθ´ ὅτι τῶν ἀνδριάντων τινὰς	τῶν	ἐν τῇ Ῥώμῃ ὑπὸ τοῦ
[78, 28]	τῶν γερῶν τῶν τε ἀτελειῶν	τῶν	ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς ὑπηρετήμασιν, ἃ
[78, 4]	ἀναπεμφθεὶς Φλαουίῳ Ματερνιανῷ τῷ τότε	τῶν	ἐν τῷ ἄστει στρατιωτῶν ἄρχοντι
[78, 12]	τό τε μέγιστον, τὴν μισθοφορὰν	τῶν	ἐν τῷ δορυφορικῷ στρατευομένων ἐς
[78, 5]	κἀκ τούτου δύο τε χιλιάρχους	τῶν	ἐν τῷ δορυφορικῷ τεταγμένων, Νεμεσιανόν
[78, 21]	Ταραύτας ἤτοι διέφθειρε τὰ πλεῖστα	τῶν	ἔνδειξίν τινα ἐχόντων, ἢ καὶ
[78, 12]	ευ αι τῶν ἱππέων καὶ	τῶν	ἐξελευθέρων καὶ τῶν Καισα– ρείων
[78, 18]	καί τι αὐτοὺς καὶ ἡ	τῶν	ἐπί τε τῶν ὑπ´ ἐκείνου
[78, 11]	ἄλλῃ διεσπασμένους, προσηταιρίσατο αὐτοὺς διὰ	τῶν	ἐπιτηδείων οἱ τά τε ἄλλα
[78, 39]	Καικίλιον Ἀρίστωνα) ἔπεμψε πρός τινα	τῶν	ἐπιτρόπων ἀργύριον αἰτῶν καὶ κατὰ
[78, 6]	διελέγετο πολλάκις μηδενὸς ἄλλου πλὴν	τῶν	ἑρμηνέων παρόντος, καὶ ἐνετέλλετο ὅπως,
[78, 41]	αὐταρχῆσαι ἐπετεθυμήκει, ἀλλ´ ἐπιλεξάμενός τινα	τῶν	ἔς γε τὴν γερουσίαν τελούντων
[78, 25]	κυνηγετικὸν κεραυνοῖς ἐν αὐτῇ τῇ	τῶν	Ἡφαιστίων ἡμέρᾳ βληθὲν οὕτω κατεφλέχθη
[78, 34]	ἀμφοτέρωθεν ἐφθάρησαν, συχνοὶ δὲ καὶ	τῶν	θανατωσάντων τοὺς Ἀντωνινείους ἢ καὶ
[78, 21]	ἐπηρείαις ὥσπερ καὶ ἐπὶ ταῖς	τῶν	θηρίων σφαγαῖς ὤν. ἔν τε
[78, 15]	ἐθάρσουν· οἱ δὲ δὴ πλείους	τῶν	ἰδιωτῶν πρός τε τὴν διὰ
[78, 21]	καὶ πολὺ πλείους ἄνδρας, καὶ	τῶν	ἱππέων καὶ τῶν βουλευτῶν, ἐκ
[78, 12]	ἐμβαλὼν φον τὸν ευ αι	τῶν	ἱππέων καὶ τῶν ἐξελευθέρων καὶ
[78, 16]	στρατιώταις οὕτως ἐκεῖ ἐπὶ κολα	των	καὶ οὐ είας λέγεσθαι ὑπώπτευσαν
[78, 12]	ἱππέων καὶ τῶν ἐξελευθέρων καὶ	τῶν	Καισα– ρείων καὶ ικῶν τῶν
[78, 40]	ἄλλων τῶν τε χειρόνων καὶ	τῶν	κρειττόνων ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν εἶχεν καὶ
[78, 10]	καί με προσστάντα ἰδὼν ὅπως	τῶν	λεγομένων ἀκούσω, δεῦρο" ἔφη, Δίων,
[78, 3]	τὰς ψυχὰς τεταπεινωμένους ὥστε μηδὲν	τῶν	λημμάτων ἔτι, ἃ πολλὰ ἀεὶ
[78, 11]	ἕτερον κατὰ τὸ τοῖς πολλοῖς	τῶν	Μαύρων ἐπιχώριον διετέτρητο· τῇ δὲ
[78, 39]	καὶ ἄκοντας καταδαμασθῆναι. νῦν δὲ	τῶν	μὲν ἄλλων ἀνθρώπων δι´ ὧν
[78, 28]	καὶ νουνεχόντως ὁ Μακρῖνος πεποιηκέναι,	τῶν	μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις ὄντων
[78, 21]	γράμμα μὲν οὐδὲν ὁ Μακρῖνος	τῶν	μηνυτικῶν οὔτε ἐσέπεμψεν ἐς τὴν
[78, 25]	τοῦτο προσεσίνετο, ὅθεν ἡ θέα	τῶν	μονομαχιῶν ἐν τῷ σταδίῳ ἐπὶ
[78, 39]	ἐπινείου τοῦ κατ´ ἀντιπέρας τῆς	τῶν	Νικομηδέων πόλεως ὄντος, γνώμην ἔχων
[78, 3]	ἐν οἰκίαις ἐχείμαζον, πάντα τὰ	τῶν	ξενοδοκούντων σφᾶς ὡς καὶ ἴδια
[78, 12]	ὅπως τῶν ὑπατευκότων ἀλλὰ καὶ	τῶν	ὅλως βουλευόντων τότε παρόντα ἀπ.
[78, 16]	ταμίας, ὥσπερ καὶ ἕτερα αὖθις	τῶν	ὁμοίων, ἀνέγνω. καὶ στρατηγὸς δέ
[78, 38]	ἤδη τῷ παιδίῳ) ἀπό τε	τῶν	ὀχημάτων καταπηδήσασαι καὶ ἐς τοὺς
[78, 19]	πολλὰ ὀδυρόμενος καὶ λέγων μόνους	τῶν	πάντων ἀνθρώπων ἑαυτοὺς δὴ ἀπροστάτους
[78, 22]	τινα ἐν ταῖς τῶν στρατηγῶν	τῶν	πάνυ θέαις, πλὴν τῶν τῇ
[78, 2]	ἃ ἐγεγέννητό τις τῶν πρώτων	τῶν	παρ´ αὐτῷ, ἐτεκμαίρετο, ὡς ἔλεγεν,
[78, 1]	καὶ τὰ μνημεῖα τὰ βασιλικὰ	τῶν	Πάρθων ἀνορύξας τὰ ὀστᾶ ἔρριψεν·
[78, 37]	ἐνέγραψεν· ἔν τε τῇ διηγήσει	τῶν	πεπραγμένων τῆς μὲν τοῦ Διαδουμενιανοῦ
[78, 3]	καὶ ἴδια ἀναλίσκοντες) καὶ ἐκ	τῶν	πόνων τῆς τε ταλαιπωρίας τῆς
[78, 2]	διαγράμματα, καθ´ ἃ ἐγεγέννητό τις	τῶν	πρώτων τῶν παρ´ αὐτῷ, ἐτεκμαίρετο,
[78, 30]	καὶ τοῦτο, εἴπερ τι ἄλλο	τῶν	πώποτε, προδειχθῆναι· ἡλίου τε γὰρ
[78, 18]	ὅτι ἐκ τοῦ δημοσίου τοῦ	τῶν	Ῥωμαίων, ἀλλὰ καὶ οἴκοθέν τισιν
[78, 41]	γε τὴν γερουσίαν τελούντων τῆς	τῶν	Ῥωμαίων ἀρχῆς προστατῆσαι, αὐτοκράτορα αὐτὸν
[78, 27]	ἀργύριον ὃ κατ´ ἔτος παρὰ	τῶν	Ῥωμαίων εὑρίσκετο, ἐλπίσαντος λήψεσθαι. οἵ
[78, 11]	ἐκεῖνον ἀπ´ αὐτοτελοῦς ἄρχοντος τὰ	τῶν	Ῥωμαίων πράγματα, οὐδ´ εἰδότων αὐτῶν
[78, 17]	παρῃτήσατο, εἰπὼν αὐτάρκως αὐτὴν τῇ	τῶν	Σεουήρου γενεσίων θέᾳ τετιμῆσθαι. τοῦ
[78, 25]	τὸ ὕδωρ ἑκάτερον ὑπὸ τῆς	τῶν	σκηπτῶν δυνάμεως ἀνηλίσκετο, καὶ ἐν
[78, 5]	γνωρισθεὶς ἀπ´ αὐτοῦ ὑπό τινος	τῶν	Σκυθῶν τῶν σὺν Ἀντωνίνῳ ὄντων
[78, 23]	τοῦ παιδὸς θανάτῳ κοψαμένη κατὰ	τῶν	στέρνων ἐπέπληκτο, συναιρουμένη προσδιέφθειρεν ἑαυτὴν
[78, 17]	ἔφη· ἰσάριθμα γὰρ αὐτὰ τῇ	τῶν	στρατευομένων μισθοφορᾷ εἶναι. οὐ μέντοι
[78, 37]	ὑπὸ τῶν ὑπάτων οὔθ´ ὑπὸ	τῶν	στρατηγῶν συνήλθομεν (οὐ γὰρ ἔτυχον
[78, 38]	τοιούτοις γίγνεσθαι, εἶπεν δὲ καὶ	τῶν	στρατηγῶν τις τῶν τε δημάρχων
[78, 22]	τε διαδίδοσθαί τινα ἐν ταῖς	τῶν	στρατηγῶν τῶν πάνυ θέαις, πλὴν
[78, 38]	εὐπολέμως διέταξεν, καίτοι καὶ ἀπειρότατος	τῶν	στρατιωτικῶν ὢν καὶ ἐν τρυφῇ
[78, 27]	δεινῶς ἐδείμαινεν) καὶ ὑπὸ τῆς	τῶν	στρατιωτῶν ἀταξίας οὐκ ἐτόλμησε διαπολεμῆσαι,
[78, 21]	αὐτοῦ ὦφλον. ~καὶ τὰ μὲν	τῶν	στρατιωτῶν αὐτίκα λελέξεται· τότε δὲ
[78, 19]	αὐτοῦ Καίσαρα, λόγῳ μὲν ὑπὸ	τῶν	στρατιωτῶν δι´ ὧν ἀπὸ τῆς
[78, 31]	του νων αυτω προσωνομ. τε	τῶν	στρατιωτῶν ἐς τὸν Μακρῖνον ἀπέχθειαν
[78, 19]	ἔμαθον (ταῦτα γὰρ ἐπὶ τῇ	τῶν	στρατιωτῶν θεραπείᾳ, τὸ μὲν ἵνα
[78, 35]	τοῦ τε δήμου πολλοὶ καὶ	τῶν	στρατιωτῶν οὐκ ὀλίγοι διώλοντο, ὅ
[78, 26]	ἐλαττωθέντες κατέθεντο, τῇ δὲ ἐκ	τῶν	στρατιωτῶν πλεονεξίᾳ καὶ στάσει δεινῶς
[78, 5]	αὐτοῦ ὑπό τινος τῶν Σκυθῶν	τῶν	σὺν Ἀντωνίνῳ ὄντων κατηκοντίσθη· ἐκεῖνον
[78, 31]	κοσμήσας. αιταραυτηι τῶν βασιλι ατων	τῶν	συναλλετο ἔς τε τὸ στρατόπεδον
[78, 39]	ἐς αὐτόν, πρός τε τὸ	τῶν	Σύρων τόλμημα καὶ πρὸς τὴν
[78, 41]	προσαπώλετο. ~οὕτω που οὐδεὶς οὐδὲ	τῶν	σφόδρα δοκούντων ἐρρῶσθαι βεβαίαν τὴν
[78, 16]	τὴν βουλὴν γενέσθαι καὶ μηδένα	τῶν	ταμιῶν παρεῖναι, ἐπελέξατο. ~τῆς δ´
[78, 28]	συντομὴ καὶ ἡ τῶν γερῶν	τῶν	τε ἀτελειῶν τῶν ἐν τοῖς
[78, 38]	δὲ καὶ τῶν στρατηγῶν τις	τῶν	τε δημάρχων ἕτερος· καὶ ἐκείνῳ
[78, 17]	ἱππῆς βουλευταί τε καὶ γυναῖκες	τῶν	{τε} ἐπιφανεστάτων συχναὶ καὶ ἐνδείξεις
[78, 3]	ἀπώλλυεν. ~τῶν δ´ οὖν Πάρθων	τῶν	τε Μήδων δεινῶς ἐφ´ οἷς
[78, 12]	τῶν Καισα– ρείων καὶ ικῶν	τῶν	τε τοὺς καὶ ὁτιοῦν ἁμαρτάνοντας
[78, 24]	πάνυ διὰ τὸν Πλαυτιανὸν ζήσασα,	τῶν	τε υἱέων τόν τε νεώτερον
[78, 40]	καὶ αὐτοὺς μετὰ τῶν ἄλλων	τῶν	τε χειρόνων καὶ τῶν κρειττόνων
[78, 22]	στρατηγῶν τῶν πάνυ θέαις, πλὴν	τῶν	τῇ Φλώρᾳ τελουμένων δικαιονόμοι οἱ
[78, 19]	κατ´ ἄνδρα πάντων ἐρωτηθέντων περὶ	τῶν	τιμῶν αὐτοῦ ἄλλοι τε ἀμφιβόλως
[78, 1]	ᾐδοῦντο ὥστ´ αὐτῷ καὶ περὶ	τῶν	τοιούτων ἐνοχλεῖν, καὶ φρονήσει ἐχρῶντο
[78, 17]	δημόσιον ἰσχυρῶς τῇ τῶν χρημάτων	τῶν	τοῖς βαρβάροις διδομένων αὐξήσει βεβαρηκέναι
[78, 1]	οὐδὲ ἔσχον τι ἐξαίρετον περὶ	τῶν	τότε πραχθέντων συγγράψαι, πλὴν ὅτι
[78, 19]	θρασυνόμενος, μέγα ἀνεβόησεν ἐν τῇ	τῶν	τοῦ Διαδουμενιανοῦ γενεθλίων ἱπποδρομίᾳ, ἣ
[78, 19]	φέροντα ἄλλως στέλλοντο τι παραιτήσει	τῶν	τοῦ Σεουήρου Ἀντωνίνου κα ξέφαινον
[78, 12]	ἐπιτροπείας τὰς περιττὰς τὰ πολλὰ	τῶν	τοῦ Ταραύτου αχθέντων το τῶν
[78, 40]	ἐθνῶν ὧν ἦρξε, συλληφθεὶς ὑπὸ	τῶν	τυχόντων ὥσπερ τις λῃστής, ἐπιδὼν
[78, 18]	καὶ ἡ τῶν ἐπί τε	τῶν	ὑπ´ ἐκείνου καταδειχθέντων κατάλυσις (πάντα
[78, 12]	τὸν καὶ μόνον οὐχ ὅπως	τῶν	ὑπατευκότων ἀλλὰ καὶ τῶν ὅλως
[78, 37]	~οὗτος δ´ ἦν μὲν ἐκ	τῶν	ὑπατευκότων, σφόδρα δ´ οὐ φρενήρης,
[78, 13]	ἔτει ὑπατεύειν δόξαι ὅτι τὰς	τῶν	ὑπατευκότων τιμὰς ἐσχήκοι, ὅπερ ἐπὶ
[78, 37]	τοῦ υἱέος ἔπεμψεν, οὔτε ὑπὸ	τῶν	ὑπάτων οὔθ´ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν
[78, 39]	ἔτι ὤν, καὶ ἐπελθόντων καὶ	τῶν	ὑπὸ τοῦ Ψευδαντωνίνου πεμφθέντων ἵνα
[78, 6]	βαρβάρων ὕστερον ἐμάθομεν, καὶ τὸ	τῶν	φαρμάκων παρὰ τοῦ Μακρίνου· πολλὰ
[78, 17]	καὶ τὸ δημόσιον ἰσχυρῶς τῇ	τῶν	χρημάτων τῶν τοῖς βαρβάροις διδομένων
[78, 16]	ἀρχὴν παντὸς μα. νος αὐτῆς	των	ὧν διελ. στρατιώταις ἀπεδείχθ. καὶ
[78, 31]	ἐχρῆτο, κοσμήσας. αιταραυτηι τῶν βασιλι	ατων	τῶν συναλλετο ἔς τε τὸ
[78, 40]	δέοντα ἢ πέντε) καὶ ἐμπειρίᾳ	πραγμάτων	προφέρων, ἀρετήν τε ὑποδεικνύων καὶ
[78, 21]	ἐμαχέσατο, ὥστε καὶ σημεῖα τῶν	δηγμάτων	αὐτῶν φέρειν, καί ποτε καὶ
[78, 26]	καὶ ἐπὶ τῇ τῶν βασιλικῶν	μνημάτων	λύμῃ δοῦναι ἐκέλευσεν (τῇ τε
[78, 11]	τὸ μὲν πρῶτον τῶν ἐκείνου	χρημάτων	ἐπετρόπευσεν, ἔπειτα συναπολέσθαι οἱ κινδυνεύσας,
[78, 12]	βουλευόντων τότε παρόντα ἀπ. ὑπὸ	χρημάτων	ἐς αὐτὸν τηνι αἰτίαν τοῦ
[78, 17]	τὸ δημόσιον ἰσχυρῶς τῇ τῶν	χρημάτων	τῶν τοῖς βαρβάροις διδομένων αὐξήσει
[78, 25]	ἄλλα τινά, καὶ τῶν βασιλικῶν	κτημάτων	μάλιστα, ἐν τῇ ἀρχῇ αὐτοῦ
[78, 38]	τῷ παιδίῳ) ἀπό τε τῶν	ὀχημάτων	καταπηδήσασαι καὶ ἐς τοὺς φεύγοντας
[78, 39]	ἐς Αἰγὰς τῆς Κιλικίας ἐλθών,	ὀχημάτων	τε ἐνταῦθα ὡς καὶ στρατιώτης
[78, 4]	ἵνα μὴ μάτην οἱ ὄχλος	γραμμάτων	ἐν τῇ πολεμίᾳ ὄντι πέμπηται,
[78, 3]	ψυχὰς τεταπεινωμένους ὥστε μηδὲν τῶν	λημμάτων	ἔτι, ἃ πολλὰ ἀεὶ παρ´
[78, 40]	ἀρετήν τε ὑποδεικνύων καὶ τοσούτων	στρατευμάτων	ἄρχων, ὑπό τε παιδαρίου, οὗ
[78, 33]	Μακρῖνον ὡς ~αρ καιν τομ	νατων	λιτι μισθοϲ ἐπὶ μηδ ματι
[78, 37]	υἱέος ἔπεμψεν, οὔτε ὑπὸ τῶν	ὑπάτων	οὔθ´ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν συνήλθομεν
[78, 39]	Καππαδοκίας ἤχθη ὥσπερ τις τῶν	ἀτιμοτάτων.	~ἐνταῦθα δὲ μαθὼν ὅτι καὶ
[78, 40]	τις λῃστής, ἐπιδὼν ἑαυτὸν μετ´	ἀτιμοτάτων	κακούργων φρουρούμενον ᾧ πολλοὶ πολλάκις
[78, 11]	γένος Μαῦρος, ἀπὸ Καισαρείας, γονέων	ἀδοξοτάτων	ἦν, ὥστε καὶ σφόδρα εἰκότως
[78, 17]	τε καὶ γυναῖκες τῶν {τε}	ἐπιφανεστάτων	συχναὶ καὶ ἐνδείξεις λαθρίους ἐπ´
[78, 35]	Μακρίνου γεγονὼς καὶ τῆς Φοινίκης	προστατῶν·	καὶ ἦσαν κατὰ ταῦτα ἀμφότεροι
[78, 7]	ἐς {τε} τὸ παλάτιον ἀνήγαγεν,	ζητῶν	τὸν δεσπότην αὐτοῦ, ὥς γε
[78, 8]	δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη, τῶν δ´	ἀδοκήτων	πόρον εὗρε θεός. τοιόνδ´ ἀπέβη
[78, 39]	πρός τινα τῶν ἐπιτρόπων ἀργύριον	αἰτῶν	καὶ κατὰ τοῦτο ἐγνώσθη, κατελήφθη
[78, 35]	Ῥώμῃ ὄντι κρύφα προσέπεμψεν τροφὴν	αἰτῶν.	καὶ ὁ μὲν οὕτως, ὕστερον
[78, 19]	ἀτιμάζειν, καὶ μάλισθ´ ὅτι τῶν	ἀνδριάντων	τινὰς τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ
[78, 19]	ὀδυρόμενος καὶ λέγων μόνους τῶν	πάντων	ἀνθρώπων ἑαυτοὺς δὴ ἀπροστάτους ἀβασιλεύτους
[78, 19]	ἀποφανθη καὶ παντάπασιν αἱ γνῶμαι	πάντων	ἀνθρώπων τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ
[78, 19]	δε. καὶ μέντοι κατ´ ἄνδρα	πάντων	ἐρωτηθέντων περὶ τῶν τιμῶν αὐτοῦ
[78, 9]	δὲ πολλὰ καὶ κακὰ ὑπὸ	πάντων	ἤκουεν ἀεί· οὐδὲ γὰρ Ἀντωνῖνον
[78, 15]	καὶ τῇ τῆς ἀρετῆς διὰ	πάντων	ὁμοίως ἐπιδείξει παραμυθεῖσθαι. ~ταῦτα μὲν
[78, 9]	ἐς τοὺς ἥρωας μετὰ τοῦτ´	ἐκνικησάντων	αὐτῶν ἐσεγράφη, καὶ τοῦτο καὶ
[78, 29]	ἤλπισεν. ~τοῦτο δὲ εἰ μὲν	ἀναχωρησάντων	τε αὐτῶν ἐς τὰ οἰκεῖα
[78, 3]	Μήδων δεινῶς ἐφ´ οἷς ἐπεπόνθεσαν	ἀγανακτησάντων	καὶ χεῖρα πολλὴν παρασκευαζομένων ἐν
[78, 34]	ἐφθάρησαν, συχνοὶ δὲ καὶ τῶν	θανατωσάντων	τοὺς Ἀντωνινείους ἢ καὶ μὴ
[78, 19]	αὐτῷ ἀνατεθέντων καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ	σταθέντων	λάθρᾳ καθῃρήκει, τὸ δὲ ἵνα
[78, 19]	Ῥώμῃ ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου αὐτῷ	ἀνατεθέντων	καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ σταθέντων λάθρᾳ
[78, 19]	καὶ μέντοι κατ´ ἄνδρα πάντων	ἐρωτηθέντων	περὶ τῶν τιμῶν αὐτοῦ ἄλλοι
[78, 39]	καὶ τῶν ὑπὸ τοῦ Ψευδαντωνίνου	πεμφθέντων	ἵνα νῦν εἰ πώποτε συνελήφθη
[78, 12]	τὰ πολλὰ τῶν τοῦ Ταραύτου	αχθέντων	το τῶν ἀγώνων ων πλῆθος
[78, 1]	τι ἐξαίρετον περὶ τῶν τότε	πραχθέντων	συγγράψαι, πλὴν ὅτι δύο στρατιῶται
[78, 18]	ἐπί τε τῶν ὑπ´ ἐκείνου	καταδειχθέντων	κατάλυσις (πάντα γὰρ ὅσα ποτὲ
[78, 29]	οἰκεῖα τείχη καὶ κατὰ τοῦτο	διασπαρέντων	ἐγεγόνει, ὀρθῶς ἂν ἐπέπρακτο. ἴσως
[78, 5]	τῶν Σκυθῶν τῶν σὺν Ἀντωνίνῳ	ὄντων	κατηκοντίσθη· ἐκεῖνον δὲ οἱ χιλίαρχοι
[78, 28]	τῶν μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις	ὄντων	μηδὲν παρελόμενος, ἀλλ´ ἀκέραια αὐτοῖς
[78, 39]	τῇ Χαλκηδόνι ἔτι ὤν, καὶ	ἐπελθόντων	καὶ τῶν ὑπὸ τοῦ Ψευδαντωνίνου
[78, 19]	βασιλέων" κἀκείνους καὶ ὁμοφρονεῖν σφισιν	ἐθελόντων·	~ἀλλ´ ἔς τε τὸν οὐρανὸν
[78, 12]	ὑπατευκότων ἀλλὰ καὶ τῶν ὅλως	βουλευόντων	τότε παρόντα ἀπ. ὑπὸ χρημάτων
[78, 21]	τὰ πλεῖστα τῶν ἔνδειξίν τινα	ἐχόντων,	ἢ καὶ αὐτοῖς τοῖς πέμψασιν
[78, 40]	ὧν ἦρξε, συλληφθεὶς ὑπὸ τῶν	τυχόντων	ὥσπερ τις λῃστής, ἐπιδὼν ἑαυτὸν
[78, 41]	που οὐδεὶς οὐδὲ τῶν σφόδρα	δοκούντων	ἐρρῶσθαι βεβαίαν τὴν ἰσχὺν ἔχει,
[78, 3]	οἰκίαις ἐχείμαζον, πάντα τὰ τῶν	ξενοδοκούντων	σφᾶς ὡς καὶ ἴδια ἀναλίσκοντες)
[78, 41]	τῶν ἔς γε τὴν γερουσίαν	τελούντων	τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς προστατῆσαι,
[78, 19]	τε αὐτοκράτορα καὶ τὸν Καίσαρα	ἐπαινούντων,	ὥστε καὶ αὐ ἑλληνιστὶ εἰπεῖν
[78, 39]	Γάννυ καὶ τοῦ Κωμάζοντος αὐτεπίτακτον	σκοπούντων,	ἐποίει, ὥστε καὶ τοὺς στρατιώτας
[78, 11]	τὰ τῶν Ῥωμαίων πράγματα, οὐδ´	εἰδότων	αὐτῶν τοῦτο, διεγένετο· πέμψας δὲ
[78, 34]	ταῦτα πράττοντι στρατιώτης τις τῶν	ἀφεστηκότων	προσῆλθεν, τὴν τοῦ Ἰουλιανοῦ κεφαλήν
[78, 12]	καὶ μόνον οὐχ ὅπως τῶν	ὑπατευκότων	ἀλλὰ καὶ τῶν ὅλως βουλευόντων
[78, 37]	δ´ ἦν μὲν ἐκ τῶν	ὑπατευκότων,	σφόδρα δ´ οὐ φρενήρης, καὶ
[78, 13]	ὑπατεύειν δόξαι ὅτι τὰς τῶν	ὑπατευκότων	τιμὰς ἐσχήκοι, ὅπερ ἐπὶ τοῦ
[78, 26]	προκαλούμενος καὶ τὴν αἰτίαν τῶν	γεγονότων	ἐς τὸν Ταραύταν τρέπων· ὡς
[78, 3]	ἔνδυσιν βαρβαρικῶς πως κατακόπτων καὶ	συρράπτων	ἐς μανδύης τρόπον προσεπεξεῦρεν, καὶ
[78, 25]	ὕδωρ ἑκάτερον ὑπὸ τῆς τῶν	σκηπτῶν	δυνάμεως ἀνηλίσκετο, καὶ ἐν μέρει
[78, 3]	τινα ἰδίαν ἔνδυσιν βαρβαρικῶς πως	κατακόπτων	καὶ συρράπτων ἐς μανδύης τρόπον
[78, 26]	μὲν μ. ἀ. λαξ. ήθει	αὐτῶν	βιασθέντες καὶ τῇ τοῦ Μακρίνου
[78, 27]	Καράκαλλος ἐν συμμαχίας λόγῳ παρ´	αὐτῶν	εἰλήφει, κομισάμενοι. ~ταῦτα μὲν οὖν
[78, 39]	που καὶ εὐνοίας ἑκατέρῳ τις	αὐτῶν	εἶχε, γιγνομένων, ἀπέδρα καὶ ἐκεῖθεν
[78, 6]	καὶ ἵνα δὴ μηδὲν ἐξ	αὐτῶν	ἐς ἡμᾶς ἐκφοιτήσῃ, τοὺς ἑρμηνέας
[78, 29]	δὲ εἰ μὲν ἀναχωρησάντων τε	αὐτῶν	ἐς τὰ οἰκεῖα τείχη καὶ
[78, 9]	τοὺς ἥρωας μετὰ τοῦτ´ ἐκνικησάντων	αὐτῶν	ἐσεγράφη, καὶ τοῦτο καὶ τῇ
[78, 21]	ὑπερωρίσθησαν (ἀπεῖπε γὰρ ἄντικρυς μηδένα	αὐτῶν	θανατωθῆναι, αὐτὸ τοῦτο γράψας ἵνα
[78, 37]	τὰς ἀσπίδας τὰς σωληνοειδεῖς ἀφελόμενος	αὐτῶν	κουφοτέρους σφᾶς ἐς τὰς μάχας
[78, 12]	καὶ τὸν Αὐρηλιανὸν ἐξαιτηθέντα ὑπ´	αὐτῶν	οἷα ἀπεχθέστατον σφίσιν ἐν πολλαῖς
[78, 15]	μὲν ὀλίγοι ἐλογίζοντο καὶ ἀπ´	αὐτῶν	οὐ καθαρῶς ἐθάρσουν· οἱ δὲ
[78, 1]	ὡς δὲ δὴ καὶ παντελῶς	αὐτῶν,	οὓς μηδὲ ἑωράκει, κεκρατηκὼς ἐσεμνύνετο,
[78, 6]	τοῖς οἱ ἐκ τῶν ἐθνῶν	αὐτῶν	πεμπομένοις καὶ διελέγετο πολλάκις μηδενὸς
[78, 29]	γὰρ οὐδ´ ἂν ἠγανάκτησάν τινες	αὐτῶν,	πιστεύσαντες ὄντως μηδὲν αὐτοὶ ζημιωθήσεσθαι
[78, 28]	ἀξιοῦντες ἔργον δ´ οὐδὲν ἄξιον	αὐτῶν	ποιεῖν δικαιοῦντες, ἐταράσσοντο. καί σφας
[78, 12]	κολασθῆναι ποιήσας ὥστε πᾶσι νον	αὐτῶν	τάς τε ἐπιτροπείας τὰς περιττὰς
[78, 35]	ἰδιῶται ἦσαν, οἱ μέν τινες	αὐτῶν	ταῦτα οἱ δὲ ἐκεῖνα κατὰ
[78, 13]	πάνυ φρόνημα καὶ τὴν φιλίαν	αὐτῶν	τὴν πρὸς τὸν Καράκαλλον φοβηθείς,
[78, 13]	ἡγεμονεύσοντα ἔπεμψεν· τοὺς γὰρ ἄρχοντας	αὐτῶν,	τόν τε Σαβῖνον καὶ τὸν
[78, 2]	τοὺς ἐξελευθέρους τούς τε φίλους	αὐτῶν	τοὺς πάνυ συλλαμβάνεσθαί τε ὑπ´
[78, 11]	τῶν Ῥωμαίων πράγματα, οὐδ´ εἰδότων	αὐτῶν	τοῦτο, διεγένετο· πέμψας δὲ ὡς
[78, 23]	Νιτώκριδι, ἅτε καὶ ἐκ τῶν	αὐτῶν	τρόπον τινὰ χωρίων αὐταῖς οὖσα,
[78, 6]	μὴν ἀλλὰ τοῦτό τε ἀπ´	αὐτῶν	τῶν βαρβάρων ὕστερον ἐμάθομεν, καὶ
[78, 21]	ὅπως μηδεὶς ἔλεγχος τῆς κακίας	αὐτῶν	ὑπολείπηται) τρεῖς δὲ δὴ τῶν
[78, 21]	ὥστε καὶ σημεῖα τῶν δηγμάτων	αὐτῶν	φέρειν, καί ποτε καὶ ἄρκτῳ
[78, 11]	γενέθλια ἦν, αὐτοκράτωρ τε ὑπ´	αὐτῶν	ὡς καὶ καταβιασθεὶς ᾑρέθη, ~καὶ
[78, 21]	καὶ τῶν ἱππέων καὶ τῶν	βουλευτῶν,	ἐκ τῶν διαβολῶν ἐξώλεσεν. ἐφ´
[78, 12]	προς| ξατο καὶ μεν ν	βουλευτῶν	ν ἀποκτει μηδένα ἀλλ´ ἐς
[78, 21]	ὑπολείπηται) τρεῖς δὲ δὴ τῶν	βουλευτῶν,	οὓς μάλιστα καὶ αὐτὸς ἐξ
[78, 1]	ὥστ´ αὐτῷ καὶ περὶ τῶν	τοιούτων	ἐνοχλεῖν, καὶ φρονήσει ἐχρῶντο ὡς
[78, 40]	προφέρων, ἀρετήν τε ὑποδεικνύων καὶ	τοσούτων	στρατευμάτων ἄρχων, ὑπό τε παιδαρίου,
[78, 34]	αὐτούς, ἀποκατέστησεν, ἐλπίζων σφᾶς διὰ	τούτων	ἱλεώσεσθαι. κἀκ τῆς αὐτῆς ταύτης
[78, 2]	ἔχοντα, καὶ πολλοὺς καὶ ἐκ	τούτων	τοὺς μὲν ἐτίμα τοὺς δ´
[78, 15]	οἱ δὲ δὴ πλείους τῶν	ἰδιωτῶν	πρός τε τὴν διὰ βραχέος
[78, 4]	τότε τῶν ἐν τῷ ἄστει	στρατιωτῶν	ἄρχοντι ἐξέφηνε, καὶ ὃς τῷ
[78, 27]	ἐδείμαινεν) καὶ ὑπὸ τῆς τῶν	στρατιωτῶν	ἀταξίας οὐκ ἐτόλμησε διαπολεμῆσαι, ἀλλὰ
[78, 21]	ὦφλον. ~καὶ τὰ μὲν τῶν	στρατιωτῶν	αὐτίκα λελέξεται· τότε δὲ γράμμα
[78, 19]	Καίσαρα, λόγῳ μὲν ὑπὸ τῶν	στρατιωτῶν	δι´ ὧν ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας
[78, 31]	νων αυτω προσωνομ. τε τῶν	στρατιωτῶν	ἐς τὸν Μακρῖνον ἀπέχθειαν συνιδών
[78, 19]	(ταῦτα γὰρ ἐπὶ τῇ τῶν	στρατιωτῶν	θεραπείᾳ, τὸ μὲν ἵνα μὴ
[78, 35]	τε δήμου πολλοὶ καὶ τῶν	στρατιωτῶν	οὐκ ὀλίγοι διώλοντο, ὅ τε
[78, 26]	κατέθεντο, τῇ δὲ ἐκ τῶν	στρατιωτῶν	πλεονεξίᾳ καὶ στάσει δεινῶς ἐκακώθησαν.
[78, 37]	ωθῆναι τῷ καὶ ἄλλοις τε	πρώτων	τοῖς υσαν ἐπιστη ῦ κοινοῦ
[78, 2]	καθ´ ἃ ἐγεγέννητό τις τῶν	πρώτων	τῶν παρ´ αὐτῷ, ἐτεκμαίρετο, ὡς
[78, 14]	ἑαυτόν, ὅτι τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν	ἱππεύων	ἔτι ἡρπάκει, ἐπηλυγασόμενος ἔπραξεν. ~ἐκεῖνά
[78, 14]	τινι ἐν τῷ συνεδρίῳ καλῶς	ὑπατεύων	ἠδυνήθη, καὶ διὰ τοῦτο τῇ
[78, 40]	ἐμπειρίᾳ πραγμάτων προφέρων, ἀρετήν τε	ὑποδεικνύων	καὶ τοσούτων στρατευμάτων ἄρχων, ὑπό
[78, 22]	καὶ ὁ Φλάκκος τὴν τῶν	τροφῶν	διάδοσιν, ἣν ὁ Μανίλιος πρότερον
[78, 26]	καὶ οἱ πολέμιοι τὸν θόρυβον	σφῶν	α πτευσαν γην, ἀ αὐτοὺς
[78, 28]	στέρησις, καίπερ μηδὲν αὐτοὺς μέλλοντάς	σφων	ἀπολαύσειν, ἐπιπαρώξυνεν, ἥ τε ἐν
[78, 28]	ἐκδεδιῃτημένοι, οὔτ´ αὐτοκράτορα οὐδένα ἐγκρατῶς	σφῶν	ἄρχοντα ἔχειν ἐθέλοντες, ἀλλὰ λαμβάνειν
[78, 13]	μὲν ὡς καὶ τῆς συνουσίας	σφῶν	δεόμενος, ἔργῳ δὲ τό τε
[78, 19]	ἀνεκάλουν ὡς δὴ καὶ μόνον	σφῶν	ἡγησόμενον, καὶ δὴ καὶ αὐτὸ
[78, 1]	οὕτω γὰρ καὶ τὸν αὐτοκράτορά	σφων	ᾐδοῦντο ὥστ´ αὐτῷ καὶ περὶ
[78, 29]	συχνοὺς κατέκοψαν καὶ τὸν αὐτοκράτορά	σφων	κατέλυσαν, καὶ ὃ τούτου δεινότερόν
[78, 19]	λανθάνων καὶ ὑπὸ τοῦ πλήθους	σφῶν	μᾶλλον θρασυνόμενος, μέγα ἀνεβόησεν ἐν
[78, 39]	τι κατείργαστο· ἡ γὰρ εὔνοιά	σφων	παρὰ πολὺ ἐς αὐτόν, πρός
[78, 17]	αὐτὸν τοὺς πώποτε κακῶς τυραννήσαντάς	σφων	παραδεικνύντες, τήν τε ἱπποδρομίαν τὴν
[78, 15]	(τί γὰρ ἠδικήκεσαν τὸν αὐτοκράτορά	σφων	περιέποντες; οὐ μέντοι καὶ ἀπὸ
[78, 20]	λόγῳ τὰ ἐπὶ τῇ θεραπείᾳ	σφῶν	πραχθέντα θέμενοι, καὶ μάλισθ´ ὅτι
[78, 6]	τοῖς ἄλλοις τῷ τοὺς βαρβάρους	σφῶν	προτιμᾶσθαι δυσχεραίνοντες, οὔτ´ ἄλλως ἔτ´
[78, 12]	τι επο. σας παρα. τονως	σφῶν	τα ὡ. του προ. πάμπολλα
[78, 5]	Σκύθης οὗτος οὐχ ὡς καὶ	συμμαχῶν	αὐτῷ μόνον, ἀλλ´ ὡς καὶ
[78, 39]	τῶν Νικομηδέων πόλεως ὄντος, γνώμην	ἔχων	ἐς τὴν Ῥώμην ἀναδραμεῖν ὡς
[78, 22]	τῆς βουλῆς ὑπομνήματα διὰ χειρὸς	ἔχων	καὶ ἀγορανόμος ἐπ´ αὐτοῖς ἀποδειχθῆναι
[78, 40]	τινὰ Ῥωμαίων ἀπολῦσαί τε ἐξουσίαν	ἔχων,	καὶ πρὸς ἑκατοντάρχων συνελήφθη τε
[78, 3]	δόξαν χωρὶς τοῦ βάρους αὐτοῦ	ἔχων	μήτε ἐπιβουλεύηται καὶ θαυμάζηται. καὶ
[78, 7]	Ῥώμῃ δαίμων τις ἀνθρώπου σχῆμα	ἔχων	ὄνον ἔς τε τὸ Καπιτώλιον
[78, 41]	γὰρ μοναρχίας, μηδ´ ὄνομα βουλευτοῦ	ἔχων,	ὀριγνηθεὶς καὶ τάχιστα καὶ βαρυσυμφορώτατα
[78, 5]	καὶ φρουρὰν αὐτοῦ τρόπον τινὰ	ἔχων	συνῆν. ~καὶ γὰρ Σκύθας καὶ
[78, 40]	τε ὑποδεικνύων καὶ τοσούτων στρατευμάτων	ἄρχων,	ὑπό τε παιδαρίου, οὗ μηδὲ
[78, 38]	τῶν στρατηγῶν τις τῶν τε	δημάρχων	ἕτερος· καὶ ἐκείνῳ μὲν τῷ
[78, 37]	ἔτυχον παρόντες) ἀλλ´ ὑπὸ τῶν	δημάρχων,	ὅπερ ἐν τῷ χρόνῳ τρόπον
[78, 14]	δημίων ἔργα καὶ προσκόπων καὶ	ἑκατοντάρχων	ἐπεποιήκει, ἀλλ´ ὅτι καὶ τὴν
[78, 32]	γὰρ αὐτοὺς ὑπό τε τῶν	ἑκατοντάρχων	καὶ τῶν ἄλλων ὑπομειόνων, κἀκ
[78, 40]	τε ἐξουσίαν ἔχων, καὶ πρὸς	ἑκατοντάρχων	συνελήφθη τε καὶ τῆς κεφαλῆς