Livre, Chap.
[58, 6]	ἐπῄει, καὶ γὰρ ἐτιμᾶτο, οὔτ´	αὖ	θαρσεῖν καὶ ἀπ´ αὐτοῦ καὶ
[58, 28]	καὶ ὁ Τιβέριος ὑποπτεύσας ποτὲ	εὖ	γε" ἔφη τὸν δυόμενον ἐγκαταλιπὼν
[58, 16]	τὰ χρήματα δι´ ἀκριβείας ἤδη	πολὺ	μᾶλλον ἐποιεῖτο. καὶ διὰ τοῦτο
[58, 26]	οὕτως, οὐ μέντοι καὶ ἐπὶ	πολὺ	ὁ Τιριδάτης ἐβασίλευσεν· ὁ γὰρ
[58, 26]	ἐπέκλυσεν ὥστε πλευσθῆναι, καὶ πυρὶ	πολὺ	πλείω περί τε τὸν ἱππόδρομον
[58, 16]	ἀδικούσης τι καταψηφίζηται. ὅθεν καὶ	πάνυ	ἀκριβῶς ἔμαθον, αὐτοὶ δι´ ἑαυτῶν
[58, 27]	περὶ μὲν γὰρ αὑτοῦ καὶ	πάνυ	ἀκριβῶς καὶ τὴν ἡμέραν καὶ
[58, 5]	οὔτε τὰ δεξιώματα παρά τινων	πάνυ	ἀπαιτοῦσι, κἂν ἄρα καὶ ἐκλειφθῇ
[58, 3]	ἐξέφηνε τῷ Γάλλῳ, ἀλλὰ καὶ	πάνυ	αὐτὸν ἐδεξιώσατο, ὥστε συμβῆναί οἱ
[58, 6]	καὶ τὸν Σεϊανὸν τοτὲ μὲν	πάνυ	ἐπῄνει τοτὲ δὲ πάνυ καθῄρει,
[58, 3]	διήλλαγμαι" ἕτερον μέντοι τινὰ καὶ	πάνυ	ἰσχυρῶς βασανίσας, ἔπειτα γνοὺς ὅτι
[58, 6]	μὲν πάνυ ἐπῄνει τοτὲ δὲ	πάνυ	καθῄρει, τῶν τε ἑταίρων αὐτοῦ
[58, 23]	οὔτε δὲ ἕτερόν τινα ὁμοίως	πάνυ	προσήκοντα ἑαυτῷ ἔχων, καὶ ἐκεῖνον
[58, 3]	γνοὺς ὅτι ἀδίκως κατηγορήθη, καὶ	πάνυ	σπουδῇ ἀπέκτεινεν, εἰπὼν ὅτι χαλεπωτέρως
[58, 12]	αὐτοὺς διεφθάρθαι, ἐγίγνοντο. ὀλίγον τε	πάνυ	τὸ θαρσοῦν ἦν, ὅσον ἔξω
[58, 15]	οὐσιῶν αὐτοὺς κληρονομῶσιν· ὀλίγαι γὰρ	πάνυ	τῶν ἐθελοντηδὸν πρὸ τῆς δίκης
[58, 23]	ἦν) καὶ διὰ τὴν ὑποψίαν	(οὐ	γὰρ ἐπιστεύετο τοῦ Δρούσου παῖς
[58, 16]	ἢ τοῦ Τιβερίου ἔργα ἦν.	οὐ	γὰρ μόνον οἱ κατηγορήσαντές τινων
[58, 18]	πρᾶγμα ὡς καὶ ἄηθες διεκρούσατο·	οὐ	γὰρ οὕτως εὐήθης ἦν ὥστ´
[58, 18]	χιλιάρχους ἐς τὸ συνέδριον ἐσάγεσθαι.	οὐ	γάρ που καὶ ἐδεῖτό τι
[58, 8]	δὲ διὰ τὸν Σεϊανὸν ἀνενεώσατο·	οὐ	γάρ που ὁ μηδὲν ἑαυτῷ
[58, 1]	δρῶσιν, ἀκίνδυνός ἐστιν ἡ παρρησία	(οὐ	γὰρ ὡς καὶ φρονοῦντές τινα,
[58, 22]	πρότερον γὰρ καίπερ μισῶν αὐτήν,	οὐ	διὰ τὸν Γερμανικὸν ἀλλὰ διὰ
[58, 12]	τοῦ καὶ δι´ ἐκεῖνον ἀλλ´	οὐ	διὰ τὸν Τιβέριον αὐτοὺς διεφθάρθαι,
[58, 27]	πειραθῆναι αὐτοῦ, προαπαλλαγῆναι, εἰπὼν ὅτι	οὐ	δύναμαι ἐπὶ γήρως δεσπότῃ καινῷ
[58, 14]	φίλος τοῦ Σεϊανοῦ ἐγεγόνει, καθάπερ	οὐ	καὶ αὐτοῦ τοῦ Τιβερίου φιλήσαντος
[58, 17]	ἀπαρνήσασθαί τινος δυναμένου τὸ μὴ	οὐ	καὶ τῶν σαρκῶν ἂν αὐτοῦ
[58, 11]	διολέσθαι. καὶ ἡ γυνὴ Ἀπικᾶτα	οὐ	κατεψηφίσθη μέν, μαθοῦσα δὲ ὅτι
[58, 12]	ταῖς εὐκταίαις πανηγύρεσι χρῆσθαι ἐπέτρεψαν.	οὐ	μέντοι καὶ ἐκεῖνοι ἐδέξαντο αὐτά·
[58, 26]	οἰκείας ἀπάρῃ. καὶ ἔσχεν οὕτως,	οὐ	μέντοι καὶ ἐπὶ πολὺ ὁ
[58, 21]	ἐν τοῖς πέριξ αὐτοῦ τόποις,	οὐ	μέντοι καὶ ἐσεφοίτησεν εἴσω, καίτοι
[58, 2]	ἀθανατισθῆναι δὲ αὐτὴν ἄντικρυς ἀπηγόρευσεν.	οὐ	μέντοι καὶ μόνα οἱ ἡ
[58, 13]	ἀπολωλότα, ἔχαιρεν ὥσπερ εἰκὸς ἦν,	οὐ	μέντοι καὶ τὴν πρεσβείαν τὴν
[58, 22]	καὶ βουλευταῖς ἐπιτρέπων αὐτὸ πράττειν.	~οὐ	μὴν ἀλλ´ ἐν μὲν τούτῳ
[58, 24]	ἀνάγκην οἱ προσήγαγεν αὐτοεντεὶ ἀπολέσθαι.	οὐ	μὴν {ἀλλὰ} καὶ ἐπὶ τούτῳ
[58, 7]	ταῖς μὲν ἱερωσύναις ἐτίμησεν αὐτόν,	οὐ	μὴν καὶ μετεπέμψατο, ἀλλὰ καὶ
[58, 27]	καὶ βασάνους κατ´ αὐτῶν ἐσκευωρημένος·	οὐ	μὴν καὶ πάντες οἱ αἰτιαθέντες
[58, 16]	τοῦτο ποιεῖν, ὃ πολλάκις ἐψηφίζετο·	οὐ	μὴν καὶ τῷ ἔργῳ ἐβεβαίωσεν
[58, 12]	τῆς τοῦ Τιβερίου ἐντολῆς φυλαττόντων.	οὐ	μὴν οὐδ´ ἡ βουλὴ ἡσύχαζεν,
[58, 12]	παράδειγμά σφας ὑπόγυον ὂν ἐθορύβει.	οὐ	μὴν οὐδ´ ὁ Τιβέριος προσήκατό
[58, 2]	ἐπεσκέψατο οὔτ´ ἀποθανοῦσαν αὐτὸς προέθετο·	οὐ	μὴν οὐδὲ ἐς τιμὴν ἄλλο
[58, 10]	ἄλλοι τῇ μεταβολῇ αὐτοῦ ἐπιχαίροντες.	οὐ	μὴν οὔτε πάντας αὐτοὺς οὔτε
[58, 22]	καὶ ὅτι τὰ ὀστᾶ αὐτῶν	οὐ〉	μόνον οὐκ ἐς τὸ βασιλικὸν
[58, 21]	γράψαι. ἐσέπεμπε δὲ ἐς αὐτὴν	οὐ	μόνον τὰ βιβλία τὰ διδόμενά
[58, 11]	τὸ δεσμωτήριον ἐνεβλήθη· ὕστερον δ´	οὐ	πολλῷ, ἀλλ´ αὐθημερὸν ἡ γερουσία
[58, 15]	αὐτός σφας ἀποκτείνειν δοκῇ, ὥσπερ	οὐ	πολλῷ δεινότερον ὂν αὐτοχειρίᾳ τινὰ
[58, 18]	φρονοίη, ᾐτήσατο παρὰ τῆς βουλῆς	οὐ	πολλῷ ὕστερον ἀρκεῖν οἱ τόν
[58, 12]	Μάκρωνα καὶ τὸν Λάκωνα κολακεύειν	οὐ	πολλῷ ὕστερον ἤρξαντο· χρήματά τε
[58, 10]	γὰρ ἀποθανεῖν αὐτὸν ὁ Τιβέριος	οὐ	προσέταξεν, οὐχ ὅτι οὐκ ἐβούλετο,
[58, 16]	ὅτι καὶ τὰ πρότερον ἐκεῖνα	οὐ	τοῦ Σεϊανοῦ μᾶλλον ἢ τοῦ
[58, 26]	ὁ γὰρ Ἀρτάβανος Σκύθας προσλαβὼν	οὐ	χαλεπῶς αὐτὸν ἐξήλασε. τὰ μὲν
[58, 2]	κόρας τε πολλοῖς συνεξεδεδώκει, ἀφ´	οὗ	γε καὶ μητέρα αὐτὴν τῆς
[58, 24]	διὰ τραγῳδίαν καὶ παθήματι δεινοτέρῳ	οὗ	συνέγραψε περιέπεσεν. Ἀτρεὺς μὲν τὸ
[58, 12]	ἢ καὶ καταμεμαρτυρηκότες τινῶν διὰ	φόβου,	ὑποψίᾳ τοῦ καὶ δι´ ἐκεῖνον
[58, 6]	καὶ τοῦ ὑπερόγκου καὶ τοῦ	ὑπερφόβου	πληρούμενος ἀεὶ μετέωρος ἦν· οὔτε
[58, 19]	ἐφείσατο δὲ καὶ Λουκίου Καισιανοῦ	στρατηγοῦ	Μάρκου τε Τερεντίου ἱππέως, ἐκείνου
[58, 16]	αὐτῷ· κατέλειπον δὲ δὴ πάντες	ὀλίγου	καὶ οἱ ἑαυτοὺς ἀναχρώμενοι, ὥσπερ
[58, 6]	τις προέλεγεν ὅτι τοσαύτη δι´	ὀλίγου	μεταβολὴ γενήσοιτο, ἐπίστευσεν ἄν τις.
[58, 6]	λοιποὶ πάντες ἐναλλὰξ καὶ δι´	ὀλίγου	τὰ ἐναντιώτατα ἀκούοντες, καὶ μήτε
[58, 3]	γοῦν τινα τῶν ἑταίρων, ἔπειτα	λόγου	περὶ τῆς θανατώσεως αὐτοῦ γενομένου
[58, 23]	ἀπὸ πρώτης ἐπὶ πλεῖστον ἄρχειν	ἐδίδου;	ἐν δ´ οὖν τοῖς τότε
[58, 20]	δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖον ἄρχειν	ἐδίδου.	ἤδη δὲ καὶ ἐς ὅλον
[58, 5]	οἱ δορυφόροι διά τε τῆς	ὁδοῦ	τῆς ἐς τὸ δεσμωτήριον ἀγούσης
[58, 28]	ἔτυχε καὶ ἐπῃνέθη ὑπὸ τοῦ	Γαΐου.
[58, 25]	δὲ ἐν Ἀντίῳ τοὺς τοῦ	Γαΐου	γάμους ἑώρταζεν. ἐς γὰρ τὴν
[58, 27]	ῥαΐσειν, ἐφθάρη· τὴν γὰρ τοῦ	Γαΐου	κακίαν συνιδὼν ἐπεθύμησε, πρὶν πειραθῆναι
[58, 8]	δῆμον ἰσχυρῶς τοῖς περὶ τοῦ	Γαΐου	λεχθεῖσι πρὸς τὴν τοῦ Γερμανικοῦ
[58, 8]	τότε ὡς ᾔσθετο τὰ τοῦ	Γαΐου	σπουδάζοντας, ἠθύμησε. καὶ ὁ μὲν
[58, 23]	τά τε ἑαυτοῦ τῇ τοῦ	Γαΐου	ὑπερβολῇ συγκρυφθῇ, καὶ τὸ πλεῖον
[58, 27]	ἐπιόντι ἦρι ἐκεῖνος ἐπί τε〉	Γναίου	Πρόκλου καὶ ἐπὶ Ποντίου Νιγρίνου
[58, 11]	τῆς κόρης, ἣν τῷ τοῦ	Κλαυδίου	υἱεῖ ἠγγυήκει, προδιαφθαρείσης ὑπὸ τοῦ
[58, 19]	Σεϊανῷ ᾠκειωμένων, ἐφείσατο δὲ καὶ	Λουκίου	Καισιανοῦ στρατηγοῦ Μάρκου τε Τερεντίου
[58, 7]	ὃ ἐγεγόνει μέν, ὥς φασι,	Τουλλίου	τοῦ βασιλεύσαντός ποτε ἐν τῇ
[58, 21]	ἐν αὐτῷ τῷ βουλευτηρίῳ ἐκ	δακτυλίου	ῥοφήσας ἀπέθανε, καὶ ὁ Νέρουας
[58, 15]	οἱ δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ	Καπιτωλίου	ὑπὸ τῶν δημάρχων ἢ καὶ
[58, 11]	υἱεῖ ἠγγυήκει, προδιαφθαρείσης ὑπὸ τοῦ	δημίου,	ὡς οὐχ ὅσιον ὂν παρθενευομένην
[58, 26]	ἀδελφός, ἔλαβε. Σέξτου δὲ δὴ	Παπινίου	μετὰ Κυίντου Πλαυτίου ὑπατεύσαντος ὅ
[58, 10]	ἐξήγαγέ τε αὐτὸν ἐκ τοῦ	συνεδρίου	καὶ ἐς τὸ δεσμωτήριον μετά
[58, 25]	πᾶσαν ὡς εἰπεῖν τὴν τοῦ	Τιβερίου	ἀρχὴν ἡγεμονεύσας, ἥδιστα προαπηλλάγη πρίν
[58, 3]	ὑπάτων ἐτηρεῖτο (ἔξω τῆς τοῦ	Τιβερίου	ἀρχῆς· τότε γὰρ πρὸς τῶν
[58, 15]	διὰ τούτου τοὺς ἀνθρώπους τοῦ	Τιβερίου	αὐτοέντας γίγνεσθαι, ἵνα μὴ αὐτός
[58, 9]	ἐκφήνας καὶ γράμματα παρὰ τοῦ	Τιβερίου	γέρα τινὰ αὐτοῖς διδόντα φέρειν
[58, 24]	πλείους ἔκ τε τῶν τοῦ	Τιβερίου	γραμμάτων καὶ ἐκ τῶν τοῦ
[58, 3]	αὐταρχήσοντα ἢ καὶ τῷ τοῦ	Τιβερίου	δέει θεραπεύων, ἢ καὶ ἐξ
[58, 7]	ἀγνοοῦντες δὲ δὴ τὴν τοῦ	Τιβερίου	διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι τό τε
[58, 26]	ἐπὶ τούτῳ τιμωρία παρὰ τοῦ	Τιβερίου	ἐγένετο, τῆς τε Καππαδοκίας ἐπείρα
[58, 4]	αὐτοῦ ὥσπερ καὶ ταῖς τοῦ	Τιβερίου	ἔθυον. καὶ τὰ μὲν περὶ
[58, 12]	ἄστυ πᾶν ἐκ τῆς τοῦ	Τιβερίου	ἐντολῆς φυλαττόντων. οὐ μὴν οὐδ´
[58, 16]	τοῦ Σεϊανοῦ μᾶλλον ἢ τοῦ	Τιβερίου	ἔργα ἦν. οὐ γὰρ μόνον
[58, 27]	ἑκούσιος, καίπερ νοσοῦντος ἤδη τοῦ	Τιβερίου	καὶ νομιζομένου μὴ ῥαΐσειν, ἐφθάρη·
[58, 28]	ἅτε γὰρ κακῶς ἤδη τοῦ	Τιβερίου	νοσοῦντος τὸν νεανίσκον ἐθεράπευε, καὶ
[58, 6]	κατακορῶς ὤμνυσαν, καὶ συνάρχοντα τοῦ	Τιβερίου,	οὐκ ἐς τὴν ὑπατείαν ἀλλ´
[58, 19]	ἐπειδὴ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ	Τιβερίου	οὕτως ἐτιμᾶτο, ὥστ´ εἰ μὲν
[58, 14]	καθάπερ οὐ καὶ αὐτοῦ τοῦ	Τιβερίου	φιλήσαντος αὐτὸν καὶ δι´ ἐκεῖνον
[58, 19]	μέχρι νυκτὸς ἐπὶ τῇ τοῦ	Τιβερίου	χλευασίᾳ, ὅτι τοιοῦτος ἦν, ποιήσαντος,
[58, 9]	αὐτοῦ τῷ συνεδρίῳ διὰ Ναιουίου	Σερτωρίου	Μάκρωνος, ἄρχειν τε αὐτὸν τῶν
[58, 19]	τιμᾶν αὐτοὺς προσποιούμενος. κἀν τούτῳ	Οὐιτρασίου	Πωλίωνος τοῦ τῆς Αἰγύπτου ἄρχοντος
[58, 18]	ἐπῄνεσεν, ἐπεί σφισιν ἐκ τοῦ	δημοσίου	τὸ ἀργύριον δοθῆναι ἐψηφίσαντο· οὕτω
[58, 19]	Λουκίου Καισιανοῦ στρατηγοῦ Μάρκου τε	Τερεντίου	ἱππέως, ἐκείνου μὲν ὑπερφρονήσας τά
[58, 19]	φαλακρῶν ὀνομασθέντων) τοῦ δὲ δὴ	Τερεντίου,	ὅτι ἐπὶ τῇ τοῦ Σεϊανοῦ
[58, 27]	τε〉 Γναίου Πρόκλου καὶ ἐπὶ	Ποντίου	Νιγρίνου ὑπάτων ἐτελεύτησεν. ἐτύγχανε δὲ
[58, 28]	τῇ ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ	Μαρτίου	ἡμέρᾳ. ἐβίω δὲ ἑπτὰ καὶ
[58, 26]	δὲ δὴ Παπινίου μετὰ Κυίντου	Πλαυτίου	ὑπατεύσαντος ὅ τε Τίβερις πολλὰ
[58, 9]	κατ´ αὐτοῦ τῷ συνεδρίῳ διὰ	Ναιουίου	Σερτωρίου Μάκρωνος, ἄρχειν τε αὐτὸν
[58, 6]	ἐν τῷ μέρει καὶ τοῦ	ὑπερόγκου	καὶ τοῦ ὑπερφόβου πληρούμενος ἀεὶ
[58, 26]	τὴν ὁδὸν Τιριδάτην, ἐκ τοῦ	βασιλικοῦ	καὶ αὐτὸν γένους ὄντα, ἔπεμψε.
[58, 20]	(τῆς γὰρ Ἀγριππίνης τῆς τοῦ	Γερμανικοῦ	θυγατρὸς ἀνὴρ ἦν) οἱ δ´
[58, 21]	τὰς θυγατέρας τάς τε τοῦ	Γερμανικοῦ	τὰς λοιπὰς καὶ τὴν τοῦ
[58, 8]	Γαΐου λεχθεῖσι πρὸς τὴν τοῦ	Γερμανικοῦ	τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μνήμην ἡσθέντα
[58, 19]	δὲ καὶ Λουκίου Καισιανοῦ στρατηγοῦ	Μάρκου	τε Τερεντίου ἱππέως, ἐκείνου μὲν
[58, 10]	μετεπέμψατο. τοσαῦτα μὲν ἡ γραφὴ	ἐδήλου,	παρῆν δὲ καὶ ἀκοῦσαι ἐπ´
[58, 4]	βουλὴν καὶ πρὸς τὸν δῆμον	ἐδήλου.	τούτοις οὖν οἱ ἄνθρωποι ἀπατώμενοι
[58, 27]	ἦρι ἐκεῖνος ἐπί τε〉 Γναίου	Πρόκλου	καὶ ἐπὶ Ποντίου Νιγρίνου ὑπάτων
[58, 12]	δίδοσθαι μήτε τοὺς ὅρκους ἐπ´	ἄλλου	τινὸς πλὴν τοῦ αὐτοκράτορος ποιεῖσθαι.
[58, 3]	μόνον ὅτι φίλον αὐτὸν τοῦ	Γάλλου	ὁ Τιβέριος εἶπεν εἶναι. {ὅτι
[58, 10]	αὐτῷ· ὃν γὰρ πρόσθεν περὶ	πολλοῦ	φίλον ἔχειν ἐποιοῦντο, τούτῳ τότε
[58, 28]	δὲ δὴ διὰ τὴν τοῦ	Θρασύλλου	πρόρρησιν βιώσεσθαι οὔτε τοῖς ἰατροῖς
[58, 10]	κἀν τούτῳ προσκαλεσαμένου αὐτὸν τοῦ	Ῥηγούλου	οὐχ ὑπήκουσεν, οὐχ ὅτι ὑπερεφρόνησεν
[58, 5]	μὴ δυνηθέντες αὐτῷ ὑπὸ τοῦ	ὄχλου	ἐπακολουθῆσαι, καὶ κατὰ τῶν ἀναβασμῶν
[58, 5]	ἠσπάζετο, κειμένη πᾶσα ὑπὸ τοῦ	ὄχλου	τῶν ἱζησάντων συνετρίβη, καὶ προϊόντος
[58, 23]	ἀναφθέγξασθαι τοῦτο δὴ τὸ ἀρχαῖον	ἐμοῦ	θανόντος γαῖα μιχθήτω πυρί" πολλάκις
[58, 11]	Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ τά τε τοῦ	δήμου	τοιαῦτα ὄντα ᾔσθετο καὶ τῶν
[58, 25]	τις Τρίων, φίλος μὲν τοῦ	Σεϊανοῦ	γεγονώς, σφόδρα δ´ αὐτῷ διὰ
[58, 14]	τὴν τιμωρίαν ὅτι φίλος τοῦ	Σεϊανοῦ	ἐγεγόνει, καθάπερ οὐ καὶ αὐτοῦ
[58, 10]	καὶ οὐδὲν ἀθρόον κατὰ τοῦ	Σεϊανοῦ	εἶχεν, ἀλλὰ τὰ μὲν πρῶτα
[58, 12]	αὐτοί τε ἐς τὴν τοῦ	Σεϊανοῦ	εὔνοιαν ὑπωπτεύθησαν καὶ οἱ νυκτοφύλακές
[58, 9]	γὰρ συνάρχων αὐτοῦ τὰ τοῦ	Σεϊανοῦ	ἐφρόνει) καὶ Γραικινίῳ Λάκωνι τῷ
[58, 5]	συνιόντων ἐς τὴν οἰκίαν τοῦ	Σεϊανοῦ	ἥ τε κλίνη ἡ ἐν
[58, 16]	τὰ πρότερον ἐκεῖνα οὐ τοῦ	Σεϊανοῦ	μᾶλλον ἢ τοῦ Τιβερίου ἔργα
[58, 22]	γὰρ οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ τοῦ	Σεϊανοῦ	πάντα τὰ κατ´ αὐτοὺς πρότερον
[58, 19]	Τερεντίου, ὅτι ἐπὶ τῇ τοῦ	Σεϊανοῦ	φιλίᾳ κρινόμενος οὐχ ὅσον οὐκ
[58, 18]	καὶ χρήμασι, καίπερ τὰ τοῦ	Σεϊανοῦ	φρονήσαντας εἰδώς, ἐτίμησεν, ἵνα αὐτοῖς
[58, 19]	ᾠκειωμένων, ἐφείσατο δὲ καὶ Λουκίου	Καισιανοῦ	στρατηγοῦ Μάρκου τε Τερεντίου ἱππέως,
[58, 14]	καὶ τῶν μετ´ αὐτόν, πλὴν	Πλαυτιανοῦ,	τὴν ἡγεμονίαν ταύτην λαβόντων ἰσχύσας
[58, 26]	τοῦ Ἴβηρος, ὡς ἔοικε, παῖς,	Φαρασμάνου	δὲ τοῦ μετ´ αὐτὸν τῶν
[58, 17]	οὔσης, καὶ μηδ´ ἀπαρνήσασθαί τινος	δυναμένου	τὸ μὴ οὐ καὶ τῶν
[58, 28]	προσεπέβαλε, καὶ οὕτως ἀπέπνιξεν αὐτόν,	συναραμένου	πῃ αὐτῷ καὶ τοῦ Μάκρωνος·
[58, 10]	κατὰ χώραν ἔμεινε. κἀν τούτῳ	προσκαλεσαμένου	αὐτὸν τοῦ Ῥηγούλου οὐχ ὑπήκουσεν,
[58, 20]	μὲν ἔτι καὶ θᾶσσον τοῦ	τεταγμένου	ἀπήλλασσε, τοῖς δὲ καὶ ἐπὶ
[58, 21]	καὶ μήτ´ ὀψιαίτερον ἀπαντᾶν τοῦ	τεταγμένου	μήτε πρωιαίτερον ἀπαλλάττεσθαι. καὶ πολλὰ
[58, 16]	καὶ μηδενὸς τοῖς κατηγορήσασιν αὐτῶν	διδομένου.	καὶ γὰρ τὰ χρήματα δι´
[58, 17]	καὶ Κάμιλλος Σκριβωνιανὸς ὑπάτευσαν, ἐγένετο.	νομιζομένου	γὰρ συχνὸν ἤδη χρόνον μηκέτι
[58, 27]	νοσοῦντος ἤδη τοῦ Τιβερίου καὶ	νομιζομένου	μὴ ῥαΐσειν, ἐφθάρη· τὴν γὰρ
[58, 5]	ἐρριπτοῦντο κατιόντες ὤλισθον καὶ κατέπεσον.	οἰωνιζομένου	τε μετὰ τοῦτο αὐτοῦ τῶν
[58, 2]	ταῖς σωφρονούσαις οἱ τοιοῦτοι διαφέρουσι.	πυθομένου	τέ τινος αὐτῆς πῶς καὶ
[58, 3]	λόγου περὶ τῆς θανατώσεως αὐτοῦ	γενομένου	ἔφη ὅτι οὐδέπω αὐτῷ διήλλαγμαι"
[58, 10]	ὡς καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν	ληψομένου	ἐποιοῦντο καὶ ἐπιβοήμασιν ἐχρῶντο, προλαμβάνοντες
[58, 21]	τινα ἀνδρὸς ἐν τοῖς ἑκατοντάρχοις	ἐξητασμένου	βουληθέντος ἀπεῖπε μηδένα ἐστρατευμένον τοῦτο
[58, 15]	πρὸ τῆς δίκης τελευτώντων ἐδημεύοντο,	προκαλουμένου	διὰ τούτου τοὺς ἀνθρώπους τοῦ
[58, 1]	γελλόμενος. Λατιάριος δέ τις ἑταῖρος	Σαβίνου	ἀνδρὸς τῶν πρώτων ἐν Ῥώμῃ,
[58, 1]	ἐπὶ πλέον κύων τις τοῦ	Σαβίνου,	συνεσελθών τε αὐτῷ ἐς τὸ
[58, 10]	αὐτὴν ἕτερόν τι, καὶ κατ´	ἐκείνου	ἄλλο· καὶ ἐπὶ τελευτῆς δύο
[58, 8]	κρινόμενον δὲ ἐπί τισιν ἐξ	ἐκείνου	ἀφῆκε, καὶ δι´ αὐτὸν καὶ
[58, 7]	διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι τό τε	ἐκείνου	ἔμπληκτον καὶ τὸ τῶν πραγμάτων
[58, 7]	τοῖς ὑπατεύουσι παραγγέλλεσθαι κατὰ τὸ	ἐκείνου	ζήλωμα ἄρξαι. ὁ δ´ οὖν
[58, 26]	τὸν τοῦ Φραάτου, τελευτήσαντος δὲ	ἐκείνου	κατὰ τὴν ὁδὸν Τιριδάτην, ἐκ
[58, 19]	στρατηγοῦ Μάρκου τε Τερεντίου ἱππέως,	ἐκείνου	μὲν ὑπερφρονήσας τά τε ἄλλα
[58, 4]	πάντας προσηταίριστο ὥστε τὰ μὲν	ἐκείνου	πάντα ἁπλῶς, καὶ ὅσα ἔλεγε
[58, 19]	αὐτῶν ἠκηκόει, καίπερ Καισιανῶν ἐξ	ἐκείνου	πάντων τῶν φαλακρῶν ὀνομασθέντων) τοῦ
[58, 2]	καὶ μήτε ἄλλο τι τῶν	ἐκείνου	πολυπραγμονοῦσα, καὶ τὰ ἀφροδίσια αὐτοῦ
[58, 7]	ἀντεπιτεθείσης αὐτῷ, καὶ διὰ τοῦτ´	ἐκείνου	{τε} θύσειν ἑαυτῷ μέλλοντος (τά
[58, 23]	χρόνον βιώσεσθαι καὶ ὑπ´ αὐτοῦ	ἐκείνου	φονευθήσεσθαι σαφῶς ἠπίστατο. ἠγνόει μὲν
[58, 14]	καὶ ἑάλωσαν ὡς καὶ τὴν	ἐκείνου	χάριν τότε σωθέντες. οὕτως, εἰ
[58, 27]	Γναίου Πρόκλου καὶ ἐπὶ Ποντίου	Νιγρίνου	ὑπάτων ἐτελεύτησεν. ἐτύγχανε δὲ ὁ
[58, 25]	τῆς Μακεδονίας ἐς ἐκεῖνο τοῦ	χρόνου	παρὰ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν τὴν
[58, 28]	ἐνόσει μὲν γὰρ ἐκ πλείονος	χρόνου,	προσδοκῶν δὲ δὴ διὰ τὴν
[58, 26]	Ἀρτάβανος ὁ Πάρθος τελευτήσαντος τοῦ	Ἀρτάξου	τὴν Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ τῷ ἑαυτοῦ
[58, 19]	τελευτήσαντα δημοσίᾳ ταφῇ ἐτίμησεν, ὅπερ	που	καὶ ἄλλοις ἐχαρίζετο· καὶ Λούκιον
[58, 11]	τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, δι´ ἥνπερ	που	καὶ αὐτὴ τῷ ἀνδρὶ προσεκεκρούκει
[58, 18]	τὸ συνέδριον ἐσάγεσθαι. οὐ γάρ	που	καὶ ἐδεῖτό τι αὐτῶν, ὅς
[58, 22]	μνημεῖον κατέθετο, ἀλλὰ καὶ κρυφθῆναί	που	κατὰ τῆς γῆς ἐκέλευσεν ὥστε
[58, 8]	τὸν Σεϊανὸν ἀνενεώσατο· οὐ γάρ	που	ὁ μηδὲν ἑαυτῷ τοιοῦτο γίγνεσθαι
[58, 23]	ὡς αὐτὸς εἶπε, κατηλλάγη. οὕτω	που,	παρὰ τὸ νομιζόμενον, καὶ τὴν
[58, 7]	δὲ δὴ ἄλλοι ὑπώπτευον μέν	που	ταῦτα, ἀγνοοῦντες δὲ δὴ τὴν
[58, 12]	ὅ τε γὰρ δῆμος εἴ	πού	τινα τῶν μέγα παρὰ τῷ
[58, 20]	ἦν) οἱ δ´ ἄλλοι ὥς	που	τῷ Τιβερίῳ ἔδοξε. τοὺς μὲν
[58, 12]	σφίσιν ἐς τὸν ἀπολωλότα, ὥσπερ	που	φιλεῖ γίγνεσθαι, ἔτρεπον, καὶ ἐκεῖνον
[58, 6]	εὑρίσκων ὅπως ἀσφαλῶς ἐκ τοῦ	φανεροῦ	τοῦτο ποιήσει, θαυμαστὸν δή τινα
[58, 16]	αὐτὸν ἐπέτρεψε, προσαπειπὼν μηδὲ ἐφ´	ἑτέρου	τινὸς κωλύεσθαί τινα τοῦτο ποιεῖν,
[58, 3]	ἵνα καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ διὰ	κόρου	γενόμενος φθαρῇ, τά τε πλείω
[58, 19]	φῶς τοῖς ἀπιοῦσιν ἐκ τοῦ	θεάτρου	διὰ πεντακισχιλίων παίδων ἀπεξυρημένων παρασχόντος
[58, 4]	τε αὐτοὺς ἁπανταχοῦ ἐκ τοῦ	ἴσου	ἵστασαν, κἀν ταῖς γραφαῖς συνέγραφον,
[58, 4]	δηλῶν ὅτι τὸν κλῆρον ἐξ	ἴσου	τοῖς τέκνοις καὶ ἐκείνῳ καταλελοιπὼς
[58, 22]	δὲ δὴ τῷ τε τοῦ	Δρούσου	καὶ τῷ τῆς Ἀγριππίνης θανάτῳ
[58, 11]	γράψασα περὶ τοῦ θανάτου τοῦ	Δρούσου	κατά τε τῆς Λιουίλλης τῆς
[58, 23]	ὑποψίαν (οὐ γὰρ ἐπιστεύετο τοῦ	Δρούσου	παῖς εἶναι) παρεώρα, τῷ δὲ
[58, 21]	τὰς λοιπὰς καὶ τὴν τοῦ	Δρούσου	τὴν Ἰουλίαν ἐκδούς. καὶ διὰ
[58, 5]	τοιαῦτα, ὡς καὶ ἐς τὴν	τοῦ	ἀξιώματός σφων πλήρωσιν ἀναγκαῖα, ἐπιζητοῦσι,
[58, 26]	ὁ Ἀρτάβανος ὁ Πάρθος τελευτήσαντος	τοῦ	Ἀρτάξου τὴν Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ τῷ
[58, 12]	ἱερωσύνας τελούντων καὶ διὰ τῶν	τοῦ	Αὐγούστου θιασωτῶν ἀγάλλεσθαι, ὃ οὐδέποτε
[58, 2]	δὲ τῷ μνημείῳ ἐτάφη τῷ	τοῦ	Αὐγούστου. καὶ αὐτῆς ἄλλα τε
[58, 2]	πῶς καὶ τί δρῶσα οὕτω	τοῦ	Αὐγούστου κατεκράτησεν, ἀπεκρίνατο ὅτι αὐτή
[58, 12]	οἱ νυκτοφύλακές σφων ἐς τὴν	τοῦ	αὐτοκράτορος πίστιν προετιμήθησαν, ἐμπρήσεις τε
[58, 12]	ὅρκους ἐπ´ ἄλλου τινὸς πλὴν	τοῦ	αὐτοκράτορος ποιεῖσθαι. καὶ μέντοι ταῦθ´
[58, 7]	ἐγεγόνει μέν, ὥς φασι, Τουλλίου	τοῦ	βασιλεύσαντός ποτε ἐν τῇ Ῥώμῃ,
[58, 26]	κατὰ τὴν ὁδὸν Τιριδάτην, ἐκ	τοῦ	βασιλικοῦ καὶ αὐτὸν γένους ὄντα,
[58, 28]	ταφῆς ἔτυχε καὶ ἐπῃνέθη ὑπὸ	τοῦ	Γαΐου.
[58, 25]	Τιβέριος δὲ ἐν Ἀντίῳ τοὺς	τοῦ	Γαΐου γάμους ἑώρταζεν. ἐς γὰρ
[58, 27]	μὴ ῥαΐσειν, ἐφθάρη· τὴν γὰρ	τοῦ	Γαΐου κακίαν συνιδὼν ἐπεθύμησε, πρὶν
[58, 8]	τὸν δῆμον ἰσχυρῶς τοῖς περὶ	τοῦ	Γαΐου λεχθεῖσι πρὸς τὴν τοῦ
[58, 8]	εἶναι, τότε ὡς ᾔσθετο τὰ	τοῦ	Γαΐου σπουδάζοντας, ἠθύμησε. καὶ ὁ
[58, 23]	ὅπως τά τε ἑαυτοῦ τῇ	τοῦ	Γαΐου ὑπερβολῇ συγκρυφθῇ, καὶ τὸ
[58, 3]	τοῦτο μόνον ὅτι φίλον αὐτὸν	τοῦ	Γάλλου ὁ Τιβέριος εἶπεν εἶναι.
[58, 20]	ἦρξε (τῆς γὰρ Ἀγριππίνης τῆς	τοῦ	Γερμανικοῦ θυγατρὸς ἀνὴρ ἦν) οἱ
[58, 21]	καὶ τὰς θυγατέρας τάς τε	τοῦ	Γερμανικοῦ τὰς λοιπὰς καὶ τὴν
[58, 8]	τοῦ Γαΐου λεχθεῖσι πρὸς τὴν	τοῦ	Γερμανικοῦ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μνήμην
[58, 19]	ἐκείνου πάντων τῶν φαλακρῶν ὀνομασθέντων)	τοῦ	δὲ δὴ Τερεντίου, ὅτι ἐπὶ
[58, 5]	τὰς θύρας αὐτοῦ ἐγίγνοντο ἐκ	τοῦ	δεδιέναι μὴ μόνον μὴ οὐκ
[58, 11]	Κλαυδίου υἱεῖ ἠγγυήκει, προδιαφθαρείσης ὑπὸ	τοῦ	δημίου, ὡς οὐχ ὅσιον ὂν
[58, 18]	αὖθις ἐπῄνεσεν, ἐπεί σφισιν ἐκ	τοῦ	δημοσίου τὸ ἀργύριον δοθῆναι ἐψηφίσαντο·
[58, 11]	τῷ Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ τά τε	τοῦ	δήμου τοιαῦτα ὄντα ᾔσθετο καὶ
[58, 22]	ἐπὶ δὲ δὴ τῷ τε	τοῦ	Δρούσου καὶ τῷ τῆς Ἀγριππίνης
[58, 11]	βιβλίον γράψασα περὶ τοῦ θανάτου	τοῦ	Δρούσου κατά τε τῆς Λιουίλλης
[58, 23]	τὴν ὑποψίαν (οὐ γὰρ ἐπιστεύετο	τοῦ	Δρούσου παῖς εἶναι) παρεώρα, τῷ
[58, 21]	Γερμανικοῦ τὰς λοιπὰς καὶ τὴν	τοῦ	Δρούσου τὴν Ἰουλίαν ἐκδούς. καὶ
[58, 10]	οὔτε πάντας αὐτοὺς οὔτε περὶ	τοῦ	θανάτου τινὰ αὐτοῦ ὁ Ῥήγουλος
[58, 11]	καὶ ἐς βιβλίον γράψασα περὶ	τοῦ	θανάτου τοῦ Δρούσου κατά τε
[58, 19]	καὶ φῶς τοῖς ἀπιοῦσιν ἐκ	τοῦ	θεάτρου διὰ πεντακισχιλίων παίδων ἀπεξυρημένων
[58, 28]	προσδοκῶν δὲ δὴ διὰ τὴν	τοῦ	Θρασύλλου πρόρρησιν βιώσεσθαι οὔτε τοῖς
[58, 26]	ὁ Μιθριδάτης ὁ Μιθριδάτου μὲν	τοῦ	Ἴβηρος, ὡς ἔοικε, παῖς, Φαρασμάνου
[58, 4]	χαλκοῦς τε αὐτοὺς ἁπανταχοῦ ἐκ	τοῦ	ἴσου ἵστασαν, κἀν ταῖς γραφαῖς
[58, 1]	ἂν καὶ τὸ βραχύτατον ἔξω	τοῦ	καθεστηκότος εἴπωσι, κολάζονται. ὅπερ καὶ
[58, 23]	ἄλλας ἀρχὰς πέντε ἔτεσι θᾶσσον	τοῦ	καθήκοντος προβιβάσειν ὑπέσχετο, καίτοι καὶ
[58, 12]	καταμεμαρτυρηκότες τινῶν διὰ φόβου, ὑποψίᾳ	τοῦ	καὶ δι´ ἐκεῖνον ἀλλ´ οὐ
[58, 21]	τοὺς περὶ τῶν συμβολαίων ὑπὸ	τοῦ	Καίσαρος τεθέντας, ἐξ ὧν καὶ
[58, 15]	ἐκολάζοντο, οἱ δὲ καὶ ἀπὸ	τοῦ	Καπιτωλίου ὑπὸ τῶν δημάρχων ἢ
[58, 16]	ἑκατοστὴν ἤγαγε, καὶ ἐκληρονόμει παντὸς	τοῦ	καταλειφθέντος αὐτῷ· κατέλειπον δὲ δὴ
[58, 11]	ἀπέθανε, τῆς κόρης, ἣν τῷ	τοῦ	Κλαυδίου υἱεῖ ἠγγυήκει, προδιαφθαρείσης ὑπὸ
[58, 24]	κατὰ τὸν Εὐριπίδην, ἵνα τὴν	τοῦ	κρατοῦντος ἀβουλίαν φέρῃ. μαθὼν οὖν
[58, 10]	τῶν ἄλλων ἀρχόντων καὶ μετὰ	τοῦ	Λάκωνος κατήγαγεν. ~ἔνθα δὴ καὶ
[58, 28]	αὐτόν, συναραμένου πῃ αὐτῷ καὶ	τοῦ	Μάκρωνος· ἅτε γὰρ κακῶς ἤδη
[58, 24]	Τιβερίου γραμμάτων καὶ ἐκ τῶν	τοῦ	Μάκρωνος βασάνων, οἱ δὲ δὴ
[58, 28]	μετήλλαξε τῇ ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ	τοῦ	Μαρτίου ἡμέρᾳ. ἐβίω δὲ ἑπτὰ
[58, 5]	δὲ ἐπεξελθεῖν καὶ τιμωρήσασθαι βεβαίωσιν	τοῦ	μέγα δύνασθαι ἔχειν νομίζεται. ἐν
[58, 26]	ὡς ἔοικε, παῖς, Φαρασμάνου δὲ	τοῦ	μετ´ αὐτὸν τῶν Ἰβήρων βασιλεύσαντος
[58, 15]	ἐποίουν δὲ τοῦτο μάλιστα μὲν	τοῦ	μήτε τὴν ὕβριν μήτε τὴν
[58, 8]	ἔδωκε. τῇ τε γερουσίᾳ περὶ	τοῦ	Νέρωνος ἀποθανόντος γράφων Σεϊανὸν ἁπλῶς
[58, 11]	ἀλλ´ αὐθημερὸν ἡ γερουσία πλησίον	τοῦ	οἰκήματος ἐν τῷ Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ
[58, 1]	τῷ Σεϊανῷ χαριζόμενος, ἐς τὴν	τοῦ	οἰκήματος ἐν ᾧ διῃτᾶτο ὀροφὴν
[58, 5]	ἐξετράποντο, μὴ δυνηθέντες αὐτῷ ὑπὸ	τοῦ	ὄχλου ἐπακολουθῆσαι, καὶ κατὰ τῶν
[58, 5]	ᾧ ἠσπάζετο, κειμένη πᾶσα ὑπὸ	τοῦ	ὄχλου τῶν ἱζησάντων συνετρίβη, καὶ
[58, 8]	λεχθεῖσι πρὸς τὴν τοῦ Γερμανικοῦ	τοῦ	πατρὸς αὐτοῦ μνήμην ἡσθέντα εἶδε·
[58, 10]	γὰρ ἐτεταπείνωτο) ἀλλ´ ὅτι ἀήθης	τοῦ	προστάττεσθαί τι ἦν. ὡς δὲ
[58, 4]	ἠμέλησεν. ἐκ μὲν δὴ οὖν	τοῦ	προφανοῦς οὐδὲν ἔδρασε· τό τε
[58, 10]	ἔμεινε. κἀν τούτῳ προσκαλεσαμένου αὐτὸν	τοῦ	Ῥηγούλου οὐχ ὑπήκουσεν, οὐχ ὅτι
[58, 1]	αὐτὸ ἐπὶ πλέον κύων τις	τοῦ	Σαβίνου, συνεσελθών τε αὐτῷ ἐς
[58, 25]	Φουλκίνιός τις Τρίων, φίλος μὲν	τοῦ	Σεϊανοῦ γεγονώς, σφόδρα δ´ αὐτῷ
[58, 14]	πρὸς τὴν τιμωρίαν ὅτι φίλος	τοῦ	Σεϊανοῦ ἐγεγόνει, καθάπερ οὐ καὶ
[58, 10]	μακρά, καὶ οὐδὲν ἀθρόον κατὰ	τοῦ	Σεϊανοῦ εἶχεν, ἀλλὰ τὰ μὲν
[58, 12]	ὅτι αὐτοί τε ἐς τὴν	τοῦ	Σεϊανοῦ εὔνοιαν ὑπωπτεύθησαν καὶ οἱ
[58, 9]	(ὁ γὰρ συνάρχων αὐτοῦ τὰ	τοῦ	Σεϊανοῦ ἐφρόνει) καὶ Γραικινίῳ Λάκωνι
[58, 5]	πάντων συνιόντων ἐς τὴν οἰκίαν	τοῦ	Σεϊανοῦ ἥ τε κλίνη ἡ
[58, 16]	καὶ τὰ πρότερον ἐκεῖνα οὐ	τοῦ	Σεϊανοῦ μᾶλλον ἢ τοῦ Τιβερίου
[58, 22]	δοκοῦντες γὰρ οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ	τοῦ	Σεϊανοῦ πάντα τὰ κατ´ αὐτοὺς
[58, 19]	δὴ Τερεντίου, ὅτι ἐπὶ τῇ	τοῦ	Σεϊανοῦ φιλίᾳ κρινόμενος οὐχ ὅσον
[58, 18]	λόγοις καὶ χρήμασι, καίπερ τὰ	τοῦ	Σεϊανοῦ φρονήσαντας εἰδώς, ἐτίμησεν, ἵνα
[58, 10]	λαβών, ἐξήγαγέ τε αὐτὸν ἐκ	τοῦ	συνεδρίου καὶ ἐς τὸ δεσμωτήριον
[58, 13]	δὲ καὶ παρὰ τῶν ἱππέων	τοῦ	τε πλήθους, ὥσπερ καὶ πρίν,
[58, 20]	τοὺς μὲν ἔτι καὶ θᾶσσον	τοῦ	τεταγμένου ἀπήλλασσε, τοῖς δὲ καὶ
[58, 21]	συνιέναι καὶ μήτ´ ὀψιαίτερον ἀπαντᾶν	τοῦ	τεταγμένου μήτε πρωιαίτερον ἀπαλλάττεσθαι. καὶ
[58, 19]	προσποιούμενος. κἀν τούτῳ Οὐιτρασίου Πωλίωνος	τοῦ	τῆς Αἰγύπτου ἄρχοντος τελευτήσαντος Ἰβήρῳ
[58, 25]	παρὰ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν τὴν	τοῦ	Τιβερίου ἀρχὴν ἡγεμονεύσας, ἥδιστα προαπηλλάγη
[58, 3]	ἀεὶ ὑπάτων ἐτηρεῖτο (ἔξω τῆς	τοῦ	Τιβερίου ἀρχῆς· τότε γὰρ πρὸς
[58, 15]	προκαλουμένου διὰ τούτου τοὺς ἀνθρώπους	τοῦ	Τιβερίου αὐτοέντας γίγνεσθαι, ἵνα μὴ
[58, 9]	ἑαυτοῦ ἐκφήνας καὶ γράμματα παρὰ	τοῦ	Τιβερίου γέρα τινὰ αὐτοῖς διδόντα
[58, 24]	μὲν πλείους ἔκ τε τῶν	τοῦ	Τιβερίου γραμμάτων καὶ ἐκ τῶν
[58, 3]	ὡς αὐταρχήσοντα ἢ καὶ τῷ	τοῦ	Τιβερίου δέει θεραπεύων, ἢ καὶ
[58, 7]	ταῦτα, ἀγνοοῦντες δὲ δὴ τὴν	τοῦ	Τιβερίου διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι τό
[58, 26]	μηδεμία ἐπὶ τούτῳ τιμωρία παρὰ	τοῦ	Τιβερίου ἐγένετο, τῆς τε Καππαδοκίας
[58, 4]	εἰκόσιν αὐτοῦ ὥσπερ καὶ ταῖς	τοῦ	Τιβερίου ἔθυον. καὶ τὰ μὲν
[58, 12]	τὸ ἄστυ πᾶν ἐκ τῆς	τοῦ	Τιβερίου ἐντολῆς φυλαττόντων. οὐ μὴν
[58, 16]	οὐ τοῦ Σεϊανοῦ μᾶλλον ἢ	τοῦ	Τιβερίου ἔργα ἦν. οὐ γὰρ
[58, 27]	προήκων, ἑκούσιος, καίπερ νοσοῦντος ἤδη	τοῦ	Τιβερίου καὶ νομιζομένου μὴ ῥαΐσειν,
[58, 28]	Μάκρωνος· ἅτε γὰρ κακῶς ἤδη	τοῦ	Τιβερίου νοσοῦντος τὸν νεανίσκον ἐθεράπευε,
[58, 6]	αὐτοῦ κατακορῶς ὤμνυσαν, καὶ συνάρχοντα	τοῦ	Τιβερίου, οὐκ ἐς τὴν ὑπατείαν
[58, 19]	θεραπεῦσαι, ἐπειδὴ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	Τιβερίου οὕτως ἐτιμᾶτο, ὥστ´ εἰ
[58, 14]	ἐγεγόνει, καθάπερ οὐ καὶ αὐτοῦ	τοῦ	Τιβερίου φιλήσαντος αὐτὸν καὶ δι´
[58, 19]	Φλωραλίοις μέχρι νυκτὸς ἐπὶ τῇ	τοῦ	Τιβερίου χλευασίᾳ, ὅτι τοιοῦτος ἦν,
[58, 15]	ὂν αὐτοχειρίᾳ τινὰ ἀποθανεῖν ἀναγκάσαι	τοῦ	τῷ δημίῳ αὐτὸν παραδοῦναι. ~αἱ
[58, 6]	Σεϊανὸς ἐν τῷ μέρει καὶ	τοῦ	ὑπερόγκου καὶ τοῦ ὑπερφόβου πληρούμενος
[58, 6]	μέρει καὶ τοῦ ὑπερόγκου καὶ	τοῦ	ὑπερφόβου πληρούμενος ἀεὶ μετέωρος ἦν·
[58, 6]	οὐχ εὑρίσκων ὅπως ἀσφαλῶς ἐκ	τοῦ	φανεροῦ τοῦτο ποιήσει, θαυμαστὸν δή
[58, 26]	αὐτοῖς τότε μὲν Φραάτην τὸν	τοῦ	Φραάτου, τελευτήσαντος δὲ ἐκείνου κατὰ
[58, 5]	τοσοῦτος ἦν τῇ τε ὑπεροχῇ	τοῦ	φρονήματος καὶ τῷ μεγέθει τῆς
[58, 25]	καὶ τῆς Μακεδονίας ἐς ἐκεῖνο	τοῦ	χρόνου παρὰ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν
[58, 26]	τότε μὲν Φραάτην τὸν τοῦ	Φραάτου,	τελευτήσαντος δὲ ἐκείνου κατὰ τὴν
[58, 26]	δ´ Ἀρμενίαν ὁ Μιθριδάτης ὁ	Μιθριδάτου	μὲν τοῦ Ἴβηρος, ὡς ἔοικε,
[58, 10]	πάντας αὐτοὺς οὔτε περὶ τοῦ	θανάτου	τινὰ αὐτοῦ ὁ Ῥήγουλος ἐπεψήφισε,
[58, 11]	ἐς βιβλίον γράψασα περὶ τοῦ	θανάτου	τοῦ Δρούσου κατά τε τῆς
[58, 26]	Σέξτου δὲ δὴ Παπινίου μετὰ	Κυίντου	Πλαυτίου ὑπατεύσαντος ὅ τε Τίβερις
[58, 26]	τῶν Ἰβήρων βασιλεύσαντος ἀδελφός, ἔλαβε.	Σέξτου	δὲ δὴ Παπινίου μετὰ Κυίντου
[58, 19]	τούτῳ Οὐιτρασίου Πωλίωνος τοῦ τῆς	Αἰγύπτου	ἄρχοντος τελευτήσαντος Ἰβήρῳ τινὶ Καισαρείῳ
[58, 24]	εὐεργεσίαν ἐποίει. ~μετὰ δὲ ταῦτα	εἰκοστοῦ	ἔτους τῆς ἀρχῆς ἐπιστάντος αὐτὸς
[58, 12]	τελούντων καὶ διὰ τῶν τοῦ	Αὐγούστου	θιασωτῶν ἀγάλλεσθαι, ὃ οὐδέποτε ἐπεποίητο.
[58, 2]	τῷ μνημείῳ ἐτάφη τῷ τοῦ	Αὐγούστου.	καὶ αὐτῆς ἄλλα τε καλῶς
[58, 2]	καὶ τί δρῶσα οὕτω τοῦ	Αὐγούστου	κατεκράτησεν, ἀπεκρίνατο ὅτι αὐτή τε
[58, 3]	Τιβέριος, τῷ τήν τε γυναῖκα	αὐτοῦ	ἀγαγομένῳ καὶ τῇ περὶ τῆς
[58, 13]	ὕπατον τὸν Ῥήγουλον, τά τε	αὐτοῦ	ἀεὶ φρονήσαντα καὶ πρὸς τὴν
[58, 2]	ἐκείνου πολυπραγμονοῦσα, καὶ τὰ ἀφροδίσια	αὐτοῦ	ἀθύρματα μήτε ἀκούειν μήτε αἰσθάνεσθαι
[58, 10]	ἄλλο τι, εἶτα μέμψιν κατ´	αὐτοῦ	βραχεῖαν, καὶ μετ´ αὐτὴν ἕτερόν
[58, 23]	τεκμαίρονταί γε ἀληθῆ ταῦτα περὶ	αὐτοῦ	γεγράφθαι τοῖς τότε γενομένοις· τοσοῦτο
[58, 3]	ἔπειτα λόγου περὶ τῆς θανατώσεως	αὐτοῦ	γενομένου ἔφη ὅτι οὐδέπω αὐτῷ
[58, 2]	καὶ ἐψηφίσθη ὅπως τὰ γενέθλια	αὐτοῦ	δημοσίᾳ ἑορτάζηται. τὸ γάρ τοι
[58, 11]	τε τῆς Λιουίλλης τῆς γυναικὸς	αὐτοῦ,	δι´ ἥνπερ που καὶ αὐτὴ
[58, 26]	μυριάδας τοῖς ζημιωθεῖσί τι ἀπ´	αὐτοῦ	δοῦναι. ~εἰ δέ τι καὶ
[58, 4]	οἱ ἀγγέλλεσθαι, τὰ δ´ ὑπ´	αὐτοῦ	δρώμενα μηδένα τῷ Τιβερίῳ δηλοῦν.
[58, 20]	πάσης ὡς εἰπεῖν τῆς ἡγεμονίας	αὐτοῦ	ἐγίγνετο· τῶν δὲ δὴ τὰς
[58, 5]	καὶ ὠθισμοὶ περὶ τὰς θύρας	αὐτοῦ	ἐγίγνοντο ἐκ τοῦ δεδιέναι μὴ
[58, 5]	τῶν ἱζησάντων συνετρίβη, καὶ προϊόντος	αὐτοῦ	ἐκ τῆς οἰκίας γαλῆ διὰ
[58, 5]	πρὸς τὸ οἴκημα καὶ ὑπὲρ	αὐτοῦ	ἐκαθέζοντο. ~τούτων οὖν τῶν τεράτων
[58, 23]	ὀλίγον χρόνον βιώσεσθαι καὶ ὑπ´	αὐτοῦ	ἐκείνου φονευθήσεσθαι σαφῶς ἠπίστατο. ἠγνόει
[58, 11]	μὲν ἐπὶ τοῖς ἀπολωλόσιν ὑπ´	αὐτοῦ	ἐπεβόα, πολλὰ δὲ καὶ ἐπὶ
[58, 10]	αὐτὸν ἐπηλυγαζόμενοι, ἄλλοι τῇ μεταβολῇ	αὐτοῦ	ἐπιχαίροντες. οὐ μὴν οὔτε πάντας
[58, 7]	καὶ ἐκεῖνον καὶ τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	ἐποίησε, καὶ τήν τε ἀνθυπατικὴν
[58, 26]	Πάρθοις ἐχρῆτο. ἀποστάντες οὖν τινες	αὐτοῦ	ἐπρεσβεύσαντο πρὸς τὸν Τιβέριον, βασιλέα
[58, 17]	οὐ καὶ τῶν σαρκῶν ἂν	αὐτοῦ	ἡδέως ἐμφαγεῖν, γελοιότατον πρᾶγμα τῷ
[58, 8]	ὅτι ὁ Τιβέριος ἐχθρόν τινα	αὐτοῦ	ᾑρημένον μὲν πρὸ δέκα ἐτῶν
[58, 10]	ἀπὸ μιᾶς γλώσσης καὶ κατεβόων	αὐτοῦ	καὶ δεινὰ ἐπέλεγον, οἱ μὲν
[58, 22]	ὁ Σέξτος ἐκεῖνος ὁ φίλος	αὐτοῦ	καὶ διὰ τοῦτο καὶ πλουτήσας
[58, 6]	οὔτ´ αὖ θαρσεῖν καὶ ἀπ´	αὐτοῦ	καὶ ἐπιτολμῆσαί τι, καὶ γὰρ
[58, 14]	δὴ συγγενεῖς οἵ τε ἑταῖροι	αὐτοῦ	καὶ οἱ λοιποὶ πάντες οἵ
[58, 14]	δὴ μέγιστον τῶν τε πρὸ	αὐτοῦ	καὶ τῶν μετ´ αὐτόν, πλὴν
[58, 11]	ποταμὸν ἐνέβαλε. τά τε παιδία	αὐτοῦ	κατὰ δόγμα ἀπέθανε, τῆς κόρης,
[58, 24]	δὲ τῶν ἀρχομένων τινὶ ὑπ´	αὐτοῦ,	κατὰ τὸν Εὐριπίδην, ἵνα τὴν
[58, 1]	ἄκριτος ἐφθάρη, τό τε σῶμα	αὐτοῦ	κατὰ τῶν ἀναβασμῶν ἐρρίφη καὶ
[58, 6]	τις. τήν τε οὖν τύχην	αὐτοῦ	κατακορῶς ὤμνυσαν, καὶ συνάρχοντα τοῦ
[58, 9]	οὖν τούτοις ἔτι καὶ μᾶλλον	αὐτοῦ	κατεφρόνησαν, ὥστε καὶ φανερώτερον ἢ
[58, 11]	δορυφόρων οὐδένα ἑώρα, ἀθροισθεῖσα θάνατον	αὐτοῦ	κατεψηφίσατο. καὶ οὕτω δικαιωθεὶς κατά
[58, 13]	ἀσφάλειαν τῆς ἐς τὴν πόλιν	αὐτοῦ	κομιδῆς, ὥσπερ ἐπεστάλκει, ἐλθόντα, ἀπεώσατο.
[58, 19]	ἄλλοις ἐχαρίζετο· καὶ Λούκιον ἀντ´	αὐτοῦ	Λαμίαν ἀνθείλετο, ὃν πρόπαλαι τῇ
[58, 8]	τὴν τοῦ Γερμανικοῦ τοῦ πατρὸς	αὐτοῦ	μνήμην ἡσθέντα εἶδε· πρότερον γὰρ
[58, 4]	ἀποθνήσκει. καὶ ἡ γυνὴ δὲ	αὐτοῦ	Μουτιλία Πρίσκα ἔγκλημά τι λαβοῦσα
[58, 3]	τὸν Κάσσιον χρηματίσαι τι κατ´	αὐτοῦ.	~ὁ δὲ δὴ Σεϊανὸς καὶ
[58, 10]	οὔτε περὶ τοῦ θανάτου τινὰ	αὐτοῦ	ὁ Ῥήγουλος ἐπεψήφισε, φοβηθεὶς μή
[58, 5]	τὴν ἀγορὰν κατῄει, οἱ οἰκέται	αὐτοῦ	οἱ δορυφόροι διά τε τῆς
[58, 2]	οἱ ἄνδρες οἱ πρῶτοι ἔστησαν	αὐτοῦ,	οὐδὲ ἐξηρίθμησεν ἄν τις· πρέσβεις
[58, 25]	λοιδορήσας. καὶ οἱ μὲν παῖδες	αὐτοῦ	οὐκ ἐτόλμησαν αὐτὰς δημοσιεῦσαι, ὁ
[58, 21]	ἔμελλεν, ἀνενεώσατο, καὶ πολλά γε	αὐτοῦ	παρακαλοῦντος ὅπως τι ἂν φαίη
[58, 4]	μαθὼν τὸν ταμίαν ἐπὶ δικαιώσει	αὐτοῦ	παρόντα αὐτός τε ἑαυτὸν ἔτρωσε,
[58, 22]	τῇ μὲν προτεραίᾳ τὴν ἔπαυλιν	αὐτοῦ	πᾶσαν κατασκάψαι, τῇ δ´ ὑστεραίᾳ
[58, 3]	Δροῦσον διέβαλε διὰ τῆς γυναικὸς	αὐτοῦ.	πάσας γὰρ ὡς εἰπεῖν τὰς
[58, 11]	ἐλπισθεῖσιν ἐπέσκωπτε. τάς τε εἰκόνας	αὐτοῦ	πάσας κατέβαλλον καὶ κατέκοπτον καὶ
[58, 7]	ἔθυε) σχοινίον περὶ τὸν αὐχένα	αὐτοῦ	περικείμενον εὑρέθη. Τύχης τέ τι
[58, 27]	κακίαν συνιδὼν ἐπεθύμησε, πρὶν πειραθῆναι	αὐτοῦ,	προαπαλλαγῆναι, εἰπὼν ὅτι οὐ δύναμαι
[58, 19]	καὶ προσέτι καὶ τοῖς κατηγορήσασιν	αὐτοῦ	προσεπετίμησε, καὶ ὁ Τιβέριος συγκατέθετό
[58, 7]	μᾶλλον ὅτι ἐξ ἀνδριάντος τινὸς	αὐτοῦ	τὰ μὲν πρῶτα καπνὸς πολὺς
[58, 9]	τότε ὑπατεύοντι (ὁ γὰρ συνάρχων	αὐτοῦ	τὰ τοῦ Σεϊανοῦ ἐφρόνει) καὶ
[58, 7]	καὶ ὁ Τιβέριος ἱερέας μετ´	αὐτοῦ	τε καὶ ἐκεῖνον καὶ τὸν
[58, 3]	πρεσβευταῖς γενέσθαι ἐσπούδασεν, ἐπέστειλε περὶ	αὐτοῦ	τῇ βουλῇ τά τε ἄλλα
[58, 19]	προσήκει ἡμῖν πάντας τοὺς ὑπ´	αὐτοῦ	τιμωμένους ἀγαπᾶν, μὴ πολυπραγμονοῦντας ὁποῖοί
[58, 21]	καὶ διέτριψεν ἐν τοῖς πέριξ	αὐτοῦ	τόποις, οὐ μέντοι καὶ ἐσεφοίτησεν
[58, 19]	καὶ θεραπεῦσαι, ἐπειδὴ καὶ ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ Τιβερίου οὕτως ἐτιμᾶτο, ὥστ´
[58, 14]	Σεϊανοῦ ἐγεγόνει, καθάπερ οὐ καὶ	αὐτοῦ	τοῦ Τιβερίου φιλήσαντος αὐτὸν καὶ
[58, 6]	πάνυ καθῄρει, τῶν τε ἑταίρων	αὐτοῦ	τοὺς μὲν ἐτίμα δι´ ἐκεῖνον
[58, 9]	ὅτι μάλιστα λάβῃ, ἐπέστειλε κατ´	αὐτοῦ	τῷ συνεδρίῳ διὰ Ναιουίου Σερτωρίου
[58, 5]	κατέπεσον. οἰωνιζομένου τε μετὰ τοῦτο	αὐτοῦ	τῶν μὲν αἰσίων ὀρνίθων ἐπεφάνη
[58, 17]	τινὰ τὰ πρὸς τὴν ἀρχὴν	αὐτοῦ	φέροντα, ὥσπερ εἶπον, ἠνέσχετο· τότε
[58, 21]	ὁ Νέρουας μηκέτι τὴν συνουσίαν	αὐτοῦ	φέρων ἀπεκαρτέρησε διά τε τἆλλα,
[58, 10]	πρὶν ἀναγιγνώσκεσθαι αὐτήν, ἐπαίνους τε	αὐτοῦ	ὡς καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν
[58, 4]	καὶ τέλος καὶ ταῖς εἰκόσιν	αὐτοῦ	ὥσπερ καὶ ταῖς τοῦ Τιβερίου
[58, 10]	καὶ ἀνήκεστόν τι ἐπεστάλθαι περὶ	αὑτοῦ	ἐλπίζων, διετρίβη καὶ κατὰ χώραν
[58, 27]	Τιβέριον μεταχειρισάμενον. περὶ μὲν γὰρ	αὑτοῦ	καὶ πάνυ ἀκριβῶς καὶ τὴν
[58, 28]	ὅτι ἐς ἔρωτα αὐτὸν τῆς	ἑαυτοῦ	γυναικὸς Ἐννίας Θρασύλλης προϋπῆκτο. ὅπερ
[58, 8]	γὰρ νομίζων καὶ ἐκείνους πρὸς	ἑαυτοῦ	εἶναι, τότε ὡς ᾔσθετο τὰ
[58, 9]	τήν τε ἡγεμονίαν σφίσι τὴν	ἑαυτοῦ	ἐκφήνας καὶ γράμματα παρὰ τοῦ
[58, 6]	μαθεῖν, ἐχρήσατο. περί τε γὰρ	ἑαυτοῦ	πολλὰ καὶ ποικίλα καὶ τῷ
[58, 2]	διὰ τὸ τὸν Τιβέριον τοῖς	ἑαυτοῦ	τέλεσι κατασκευάσειν αὐτὴν ὑποσχέσθαι· κατοκνήσας
[58, 23]	αὐτῷ ἔδωκεν, ὅπως τά τε	ἑαυτοῦ	τῇ τοῦ Γαΐου ὑπερβολῇ συγκρυφθῇ,
[58, 8]	τοῦτ´ ἐγίγνετο, μήτε ἐπὶ τῇ	ἑαυτοῦ	τιμῇ τι χρηματίζεσθαι, διότι πολλὰ
[58, 26]	Ἀρτάξου τὴν Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ τῷ	ἑαυτοῦ	υἱεῖ ἔδωκε, καὶ ἐπειδὴ μηδεμία
[58, 25]	τὸν Τιβέριον ἀνήγαγεν. ἐκ δὲ	τούτου	Γάιος μὲν Γάλλος καὶ Μᾶρκος
[58, 10]	ἐφοβήθη μὴ ταραχή τις ἐκ	τούτου	γένηται· ὡς γοῦν οὐδὲ τὴν
[58, 10]	αὐτῆς συνεδρείας κοινωνεῖν ἤθελον. κἀκ	τούτου	καὶ στρατηγοὶ καὶ δήμαρχοι περιέσχον
[58, 10]	φοβηθεὶς μή τις ἐναντιωθῇ κἀκ	τούτου	καὶ ταραχθῇ τι (συχνοὺς γὰρ
[58, 12]	πρὸς τὸν ὄλεθρον προήγαγον, κατὰ	τούτου	καὶ τοῖς θεοῖς ξένα τινὰ
[58, 21]	πρωιαίτερον ἀπαλλάττεσθαι. καὶ πολλὰ περὶ	τούτου	καὶ τοῖς ὑπάτοις ἐπέστελλε, καί
[58, 15]	δίκης τελευτώντων ἐδημεύοντο, προκαλουμένου διὰ	τούτου	τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Τιβερίου αὐτοέντας
[58, 17]	στρατιωτῶν τηρουμένων καὶ εἴσω μηδενὸς	ἰδιώτου	ἐσιόντος, δι´ οὐδένα δῆλον ὅτι
[58, 7]	τὴν Καμπανίαν ἐπὶ προφάσει τῆς	μελλονύμφου	νοσησάσης ἔλθῃ, κατὰ χώραν μεῖναι
[58, 4]	καὶ πιστεύοντες χαλκοῦς τε αὐτοὺς	ἁπανταχοῦ	ἐκ τοῦ ἴσου ἵστασαν, κἀν
[58, 23]	διαφερομένῳ πρὸς τὸν Τιβέριον ὅτι	σύ	τε τοῦτον ἀποκτενεῖς καὶ σὲ
[58, 21]	δὴ ἦλθε μὲν πρὸς τὸ	ἄστυ,	καὶ διέτριψεν ἐν τοῖς πέριξ
[58, 12]	ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὄντων τὸ	ἄστυ	πᾶν ἐκ τῆς τοῦ Τιβερίου
[58, 28]	καὶ νόσῳ μὴ ὀξείᾳ, κατὰ	βραχὺ	μαραινόμενος τοτὲ μὲν ὅσον οὐκ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2006