Livre, Chap.
[48, 22]	προσηταιρίσατο. γενομένου δὲ τούτου ὁ	Φάγγων	ἐς τὴν Νουμιδίαν ἀνεχώρησε, καὶ
[48, 23]	μετὰ δὲ ταῦτα τηρήσας ὁ	Φάγγων	τὸν Σέξτιον ἀδεῶς ὑπὸ τῶν
[48, 23]	τροπῆς τῶν Νομάδων γενομένης ὁ	Φάγγων	τότε μὲν ἐς τὰ ὄρη
[48, 22]	νεωτερισθήσοιτό τι, ἐνδιέτριψε) τὸν μὲν	Φάγγωνα	οὐκ ἔπεισε τῆς χώρας ἐκστῆναι,
[48, 22]	αὐτῶν λαβὼν Γάιόν σφισι Φουφίκιον	Φάγγωνα	προσέταξε· τότε γὰρ ἑκὼν δὴ
[48, 22]	γε πλείους σφῶν τὰ τοῦ	Φάγγωνος	ἀνθείλοντο. ~ἀλλ´ ἐν μὲν τῷ
[48, 51]	αὐτὸ οὔθ´ ὕδωρ ψυχρὸν αὐτὸ	φαίνεται)	ἐκ δὲ δὴ τῆς ὁμιλίας
[48, 33]	ἐδόθη· καὶ ὁ νόμος ὁ	Φαλκίδιος	ὠνομασμένος, πλείστην καὶ νῦν ἔτι
[48, 33]	λοιπὸν ἀφεῖναι, ἔχων, ὑπὸ Πουπλίου	Φαλκιδίου	δημαρχοῦντος ἐτέθη. ~ταῦτα μὲν ἐν
[48, 46]	ἐνόμιζεν, ἀλλ´ οὔτι γε καὶ	φανερῶς	ὠργίζετο· ὁ δὲ δὴ Σέξτος
[48, 48]	τε, καὶ ὥς γέ τινές	φασι,	καὶ ἄνδρας ἐς τὸν πορθμὸν
[48, 21]	ὑπό τε βοὸς φθεγξαμένης, ὥς	φασιν,	ἀνθρωπίνῃ φωνῇ καὶ κελευσάσης αὐτῷ
[48, 9]	οἱ δὲ ἐστρατευμένοι τήν τε	φειδὼ	καὶ τὴν τιμὴν τὴν ἐς
[48, 24]	ἐδόκουν μηδενὸς τῶν ἀντιπολεμησάντων σφίσι	φείσεσθαι,	κατέμεινε παρὰ τοῖς βαρβάροις, τὸν
[48, 52]	γὰρ ὄρνιθα, κλωνίον δάφνης ἐγκάρπου	φέρουσαν,	ἀετὸς ἐς τὸν κόλπον αὐτῆς
[48, 5]	τὴν χαλεπότητα τῆς πενθερᾶς μὴ	φέρων	(ἐκείνῃ γὰρ μᾶλλον ἢ τῷ
[48, 39]	οἱ ὑπομείναντα εὐθὺς ἐξέωσε, καὶ	φεύγοντα	ἐς τὴν Συρίαν ἐπεδίωξε, τὸ
[48, 20]	ταῦτα καὶ διὰ τὸ τοὺς	φεύγοντας	αὐτὸν ὑποδέχεσθαι τήν τε τοῦ
[48, 46]	Μηνᾷ συμπεσὼν ἐκ φιλονεικίας καὶ	φθαρεὶς	ἀντίρροπον τὴν συμφορὰν τῷ Σέξτῳ
[48, 19]	τὰ τοῦ Βρούτου συνειστήκει, ἔπραξε·	φθαρέντων	δὲ ἐκείνων ἄλλοι τε πρὸς
[48, 21]	καὶ αὖθις στρατεύσων. κἀν τούτῳ	φθάσαντες	οἱ ἐναντίοι ἀντεσέβαλον ἐς τὴν
[48, 37]	τε ὀνόματα αὐτῶν ἀνακαλέσαι καὶ	φθεγγομένων	τι ἀκοῦσαι· οὕτω δὲ ἔχαιρον
[48, 21]	καὶ προσεπαρθεὶς ὑπό τε βοὸς	φθεγξαμένης,	ὥς φασιν, ἀνθρωπίνῃ φωνῇ καὶ
[48, 24]	χρήματα πεμφθεῖσι, καὶ προσέτι καὶ	φθεῖραί	τινας αὐτῶν, καὶ οἱ Πάρθοι
[48, 45]	πῃ καὶ ὑπὸ τῶν ὁμοίων	φθόνῳ	τῆς δυναστείας διεβλήθη. κἀκ τούτου
[48, 18]	δ´ ὑπό τε τοῦ λιμοῦ	φθορὰ	πολλὴ ἐν τῷ ἄστει ἐγένετο
[48, 3]	τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν χρημάτων	φθορᾶς	οὐδὲν ὅ τι οὐχὶ καὶ
[48, 3]	προσυπισχνούμενος πάντα καὶ πρᾴως καὶ	φιλανθρώπως	κατὰ τὸν πατέρα ποιήσειν. ~τότε
[48, 8]	τε ἦν, ἀναγκασθῆναι δέ τινα	φιλεῖν	ὃν μὴ βούλεται ἀδύνατον ὑπάρχοι,
[48, 27]	πολέμιον ἐποιήσατο καὶ τῷ Σέξτῳ	φιλίαν	ἐσπείσατο. καὶ μετὰ τοῦτο ἐς
[48, 20]	ὑποδέχεσθαι τήν τε τοῦ Ἀντωνίου	φιλίαν	πράττειν καὶ τῆς Ἰταλίας πολλὰ
[48, 23]	~ἀλλ´ ἐν μὲν τῷ παρόντι	φιλίαν,	ὡς καὶ τῆς προφάσεώς σφισι
[48, 15]	ἐπέμφθη, λόγους τέ οἱ ὑπὲρ	φιλίας	καὶ πρέσβεις ἄγουσα. μετὰ τούτων
[48, 15]	πρῶτον ἐνταῦθα ἦλθε, καὶ πάνυ	φιλικῶς	ὑπὸ τοῦ Σέξτου ὑπεδέχθη, ἔπειτα
[48, 5]	γενομένου δὲ τούτου οὐδὲν ἔτι	φίλιον	ἐποίουν, ἀλλ´ ὅ τε Λούκιος
[48, 29]	τὰ συμφέροντά σφων τό τε	φίλιον	καὶ τὸ πολέμιον ἐξεταζόντων, καὶ
[48, 7]	δὴ τῆς μάχης τῆς πρὸς	Φιλίπποις	γενομένης διαφυγὼν ναυτικόν τι συνεκρότησε,
[48, 30]	τῆς μάχης τῆς πρὸς τοῖς	Φιλίπποις	γενομένης ὑπέσχοντό σφισι· δι´ ἃ
[48, 24]	τὴν μάχην τὴν πρὸς τοῖς	Φιλίπποις	συμβᾶσαν, ὁ Ἀντώνιος ὁ Μᾶρκος
[48, 8]	προσκρούων καὶ τοτὲ μὲν ὡς	φιλόδημος	τοτὲ δὲ ὡς φιλοστρατιώτης ἐγκαλούμενος.
[48, 16]	εὐεργεσίας καὶ ἐκ τῆς συγγενείας	φίλον	αὐτὸν ποιήσαιτο. ~ὁ γὰρ Σέξτος
[48, 46]	Μενεκράτης τῷ Μηνᾷ συμπεσὼν ἐκ	φιλονεικίας	καὶ φθαρεὶς ἀντίρροπον τὴν συμφορὰν
[48, 20]	τε πολλά, ἅτε καὶ πάνυ	φίλος	ὢν τῷ Καίσαρι, ἐλαμπρύνατο, καὶ
[48, 8]	ὡς φιλόδημος τοτὲ δὲ ὡς	φιλοστρατιώτης	ἐγκαλούμενος. καὶ διὰ ταῦτα ἐπειδὴ
[48, 1]	τότε ἆθλα τῆς πρὸς ἀλλήλους	φιλοτιμίας	ἤρξαντο ποιεῖσθαι. τήν τε γὰρ
[48, 13]	ἐς τὴν Ῥώμην πρὸς τοὺς	φίλους	πέμψαντος, ἔπειτα δὲ καὶ αὐτοῦ
[48, 37]	καὶ ἕτεροι ἀγνοοῦντές τε τοὺς	φιλτάτους	ἀπολωλότας, καὶ ζῆν παρεῖναί τε
[48, 11]	μέν σφας ἰδίᾳ διὰ τῶν	φίλων	ἐς τὰς καταλλαγὰς προεκαλέσατο, ὡς
[48, 49]	τὰ μὲν πρῶτα παρὰ τῶν	φίλων	ὡς καὶ ἑκόντων διδόντων, ἔπειτα
[48, 0]	ὕπ. Γ. Νωρβανὸς Γ. υἱὸς	Φλάκκος	Μ. Οὐιψάνιος Λ. υἱὸς Ἀγρίππας
[48, 33]	καὶ αὐτῷ ἡ κεφαλὴ ποιμαίνοντι	φλόγα	ἀνέδωκεν· ἐς τοσοῦτον δὲ ὑπὸ
[48, 51]	τοῦ ὕδατος συνουσίας πᾶν τὸ	φλογῶδες	αὐτοῦ σβέννυται) διακρίνειν δὲ δὴ
[48, 26]	ἠπειρώτιδας πόλεις (ὁ γὰρ Πλάγκος	φοβηθεὶς	αὐτὸν ἐς τὰς νήσους ἐπεραιώθη)
[48, 25]	ταφρείας ἐπεδίωξεν· ὁ γὰρ Σάξας	φοβηθεὶς	μὴ καὶ οἱ συνόντες οἱ
[48, 3]	προσεδέχοντο. ὅθενπερ καὶ ὁ Καῖσαρ	φοβηθεὶς	μή τι ἄλλως τε καὶ
[48, 12]	μὲν ἀφίξεσθαι οὐκ ἦλθον δέ,	φοβηθέντες	ἢ καὶ ἀπαξιώσαντες (διέσκωπτον γοῦν
[48, 3]	ὡς κακόν τι βουλεύοιτο, καὶ	φόβον	συχνοῖς ἐνεποίουν. καὶ διὰ τοῦτο
[48, 43]	καὶ μόλις ὀψέ ποτε ἀνεκομίσθη,	φόβος	αὖ καὶ ἐκ τούτου οὐ
[48, 36]	γενέσθαι ὅτι ἔκ τε τοῦ	φόβου	τῆς παρασκευῆς σφων καὶ ἐξ
[48, 37]	τε ἅμα αὐτοὺς εὑρήσειν καὶ	φοβούμενοι	μὴ τεθνήκασι, καὶ μήτ´ ἀπογνῶναι
[48, 6]	ἐν τῷ πρὶν τὸν Καίσαρα	φοβουμένους	τότε προστατῶν ἐπιλαβομένους ἀναθαρσῆσαι καὶ
[48, 5]	γὰρ Λέπιδος, τὰ μὲν τῷ	φόβῳ	αὐτοῦ τὰ δὲ καὶ τῇ
[48, 17]	τε προσβοηθησάντων σφίσι τοὺς μὲν	φόβῳ	μὴ καὶ τὰ αὐτὰ πάθωσι,
[48, 43]	Ῥωμαίους ἔλαβεν, οὐδ´ ἀνεθάρσησαν πρὶν	φοίνικας	τέσσαρας περί τε τὸν νεὼν
[48, 25]	μετ´ αὐτῶν ἐς τε τὴν	Φοινίκην	ἐνέβαλε, καὶ πρὸς τὴν Ἀπάμειαν
[48, 38]	καὶ ὁ Μηνᾶς αὐτῷ συνεβούλευε,	φονεῦσαι,	οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλὰ καίπερ πρὸς
[48, 26]	ἐδέξαντο μὲν παρ´ αὐτοῦ φρουρούς,	φονεύσαντες	δὲ αὐτοὺς ἐν ἑορτῇ τινι
[48, 17]	ἅτε γὰρ μὴ μετεσχηκὼς τοῦ	φόνου,	καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος
[48, 4]	σφας, πέμψαι, τέως μὲν ἡ	Φουλουία	ἀντέλεγεν, οὐδείς οἱ συνεχώρησεν, ἐπεὶ
[48, 10]	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος ἀποσπῶν περιῄει,	Φουλουία	δὲ τό τε Πραινέστε κατέλαβε
[48, 28]	τῶν συμπολεμησόντων σφίσιν ὄντων, ἡ	Φουλουία	ἐν Σικυῶνι, ἐν ᾗ ἦν,
[48, 0]	Δίωνος Ῥωμαϊκῶν. α. Ὡς Καῖσαρ	Φουλουίᾳ	καὶ Λουκίῳ Ἀντωνίῳ ἐπολέμησεν. β.
[48, 13]	οὖν Καῖσαρ παρεσκευάζετο, καὶ ἡ	Φουλουία	καὶ ὁ Λούκιος τά τε
[48, 6]	αὐτὸν ἠγανάκτουν) μετεβάλοντο ἥ τε	Φουλουία	καὶ ὁ ὕπατος, πλείω δύναμιν
[48, 10]	τι, καὶ καταλλαγῆναι τῇ τε	Φουλουίᾳ	καὶ τῷ ὑπάτῳ ἠθέλησεν. ἐπειδή
[48, 15]	καὶ διὰ τοῦθ´ ἥ τε	Φουλουία	πρὸς τὸν ἄνδρα μετὰ τῶν
[48, 7]	ὅ τε Λούκιος καὶ ἡ	Φουλουία	προσεποιοῦντο, καὶ τοῖς ἑτέροις τοῖς
[48, 22]	τε οὕτως ἐγένετο καὶ ἡ	Φουλουία	τὴν Ἀφρικὴν αὐτῷ παραλαβεῖν ἐκέλευσεν
[48, 4]	τοῖς τοιούτοις ἔπραξεν, αὐτὴ ἡ	Φουλουία	τὴν πανήγυριν, ὑπηρέτῃ ἐκείνῳ χρωμένη,
[48, 4]	δὲ οὗτός τε καὶ ἡ	Φουλουία	ὑπάτευσαν· τοῦ τε γὰρ Καίσαρος
[48, 5]	καὶ ὁ Λούκιος ἥ τε	Φουλουία,	ὡς καὶ συγγενεῖς καὶ κοινωνοὶ
[48, 4]	προτέρων ἐγεγόνει, διά τε τὴν	Φουλουίαν	καὶ διὰ τὰ χρήματα ἃ
[48, 4]	ἔσχε) τῇ δ´ ἀληθείᾳ τὴν	Φουλουίαν	καὶ τιμηθῆναι καὶ πομπεῦσαι. πολὺ
[48, 28]	ὄντως ἐκπολεμούμενοι πρότερον ὑπὸ τῆς	Φουλουίας,	εἴτε καὶ πρόφασιν τὸν θάνατον
[48, 5]	ὅ τε Λούκιος μετὰ τῆς	Φουλουίας	τῶν τε πραγμάτων, ὡς καὶ
[48, 12]	τοῦ τε Λουκίου καὶ τῆς	Φουλουίας	ὡς καὶ ἀδικούντων τι κατεψηφίσαντο
[48, 13]	τῶν Σεντινατῶν ἀπεχώρησε καὶ Γάιος	Φούρνιος	ὁ τὸ τεῖχος φρουρῶν ἐπεξῆλθεν
[48, 22]	ἀρχὴν αὐτῶν λαβὼν Γάιόν σφισι	Φουφίκιον	Φάγγωνα προσέταξε· τότε γὰρ ἑκὼν
[48, 41]	σφῶν οὖσι προσπεσὼν τόν τε	Φραναπάτην	καὶ ἄλλους πολλοὺς ἐφόνευσε, καὶ
[48, 41]	ἠδυνήθη, ἀλλὰ καὶ ἐκινδύνευσεν ὑπὸ	Φραναπάτου	ὑπάρχου τε τοῦ Πακόρου ὄντος
[48, 50]	τῷ τόπῳ ἐκείνῳ ἀξιαφήγητα ἐθεασάμην,	φράσω.	~τὰ ὄρη ταῦτα πρὸς ταῖς
[48, 37]	ὄρη συνηχῆσαι, κἀκ τούτου καὶ	φρίκην	σφίσι καὶ ἔκπληξιν μεγάλην ἐγγενέσθαι,
[48, 19]	ἐκράτησε, δόξαν τέ τινα καὶ	φρόνημα	ὡς καὶ τοῦ Ποσειδῶνος παῖς
[48, 19]	ἔπειτα δὲ καὶ δραστήριον καὶ	φρονηματώδη	ἰδὼν ὄντα ἀπέκτεινεν, ἔγκλημα αὐτῷ
[48, 25]	ἃ ἐς τὸ στρατόπεδον ἐσετόξευε,	φρονήσωσιν,	ἔφυγεν. καταλαβὼν οὖν αὐτοὺς ὁ
[48, 21]	οἱ δὲ τὰ τοῦ Καίσαρος	φρονοῦντες.	καὶ τέως μὲν ὁ Σέξτιος
[48, 24]	ἐρασθεὶς οὐκέτ´ οὐδεμίαν τοῦ καλοῦ	φροντίδα	ἐποιήσατο, ἀλλὰ τῇ τε Αἰγυπτίᾳ
[48, 32]	ὄντος, παύσαντες ἄλλους ἀντικατέστησαν, βραχὺ	φροντίσαντες	εἰ καὶ ἐπ´ ὀλίγας ἡμέρας
[48, 15]	καὶ Κλαύδιος Τιβέριος Νέρων ἔφυγε.	φρουρὰν	γάρ τινα ἐν τῇ Καμπανίᾳ
[48, 20]	οὗ ἐκεῖνος ἀφίκετο· τότε γὰρ	φρουρὰν	ἐν χωρίοις τισὶ καταλιπὼν ἀνέπλευσεν.
[48, 13]	τοὺς Σαβίνους στρατεύσας τὴν μὲν	φρουρὰν	τὴν προκαθημένην σφῶν ἐτρέψατο, τῆς
[48, 13]	αὐτὸν οὐ κατέλαβεν, ἀνέστρεψεν, καὶ	φρουρὰν	τῆς πόλεως ἀκριβεστέραν ἐποιήσατο. κἀν
[48, 45]	ποιεῖσθαι ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ	φρουρὰς	ἔχειν ἔλεγεν, οὔτε ἐξέδωκεν ἐξαιτηθέντα
[48, 25]	ὡς καὶ ἐμπείρως αὐτῆς ἔχοντας	φρουρεῖν	ἐκέλευσε. τούτους τε οὖν ὁ
[48, 36]	μήτε ναῦς ἐπικτώμενον μήτε τινὰ	φρούρια	ἐν τῇ Ἰταλίᾳ ἔχοντα, ἀλλὰ
[48, 25]	τοὺς δὲ ἐν τῇ χώρᾳ	φρουροὺς	ἐθελοντὰς προσέθετο. ἐκ γὰρ τῶν
[48, 26]	γὰρ ἐδέξαντο μὲν παρ´ αὐτοῦ	φρουρούς,	φονεύσαντες δὲ αὐτοὺς ἐν ἑορτῇ
[48, 13]	Γάιος Φούρνιος ὁ τὸ τεῖχος	φρουρῶν	ἐπεξῆλθεν ἐπὶ πολὺ διώκων αὐτόν,
[48, 40]	ἀθύμως διὰ τὴν τῶν βαρβάρων	φυγὴν	ἔχοντας οὔτε τότε ἐθάρσησέν οἱ
[48, 25]	καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον ἐς Κιλικίαν	φυγόντα	ἐπιδιώξας καὶ συλλαβὼν ἀπέκτεινε. ~τελευτήσαντος
[48, 15]	αὕτη ἡ τὸν Καίσαρα τότε	φυγοῦσα	μετὰ ταῦτα αὐτῷ ἐγήματο, καὶ
[48, 3]	σφέτερα συνέκρυπτον καὶ ἑαυτοὺς ἐν	φυλακῇ	ἐποιοῦντο, οἱ δὲ ὅπῃ ποτὲ
[48, 33]	ἐγένοντο, καὶ προσέτι καὶ ἡ	φυλακὴ	τῆς πόλεως τοῖς τρισὶν ἀνδράσι
[48, 48]	τῆς δ´ ἠπείρου τῆς παραθαλασσίας	φυλακὴν	ἀγαπητῶς ἐποιήσατο, καὶ ὁ Σέξτος
[48, 13]	γὰρ ὁ Λέπιδος ὁ τὴν	φυλακὴν	αὐτοῦ ἐπιτετραμμένος ἀντέπραξέ τι ὑπὸ
[48, 18]	οὐδέν, ἅτε καὶ ἰσχυρᾶς πανταχόθεν	φυλακῆς	αὐτοῦ οὔσης, ἐπέραινε, τῇ μὲν
[48, 12]	γράψαντες καὶ κατασημηνάμενοι ταῖς ἀειπαρθένοις	φυλάττειν	ἔδοσαν, καὶ τῷ μὲν Καίσαρι
[48, 41]	Πακόρου ὄντος καὶ τὴν δίοδον	φυλάττοντος	ἀπολέσθαι. κἂν ἔπαθε τοῦτο, εἰ
[48, 4]	καὶ παρὰ τοῦ δήμου κατὰ	φυλήν,	ὃ μηδενὶ τῶν προτέρων ἐγεγόνει,
[48, 51]	διαλύονται, ὕδατι δὲ σὺν κονίᾳ	φυραθέντες	συνίστανται, καὶ ἐφ´ ὅσον γ´
[48, 14]	τε γὰρ χωρίον τῇ τε	φύσει	καρτερόν ἐστι καὶ τοῖς ἐπιτηδείοις
[48, 54]	δὲ δὴ Μηνᾶς ἄπιστός τε	φύσει	ὢν καὶ τὰ τοῦ κρείττονος
[48, 51]	ἐκεῖνο καὶ προσέτι καὶ γῆς	φύσιν	τοιάνδε παρέχεται. τοῦ πυρὸς τὸ
[48, 21]	βοὸς φθεγξαμένης, ὥς φασιν, ἀνθρωπίνῃ	φωνῇ	καὶ κελευσάσης αὐτῷ τῶν προκειμένων
[48, 34]	ἕτερος δὲ ἐν τοῖς στρατηγοῦσι	φωραθεὶς	κατὰ τῶν τοῦ Καπιτωλίου πετρῶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 31/08/2006