HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre XLVIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 71 formes différentes pour 146 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[48, 0]   ἄρχοντες οἱ ἀριθμούμενοι οἵδε ἐγένοντο Λ. Ἀντώνιος Μ. υἱὸς Πιέτας ὕπ.

[48, 0]   Οὐιψάνιος Λ. υἱὸς Ἀγρίππας ὕπ. Λ. Κανίνιος Λ. υἱὸς Γάλλος ~Ὁ

[48, 0]   Γ. Ἀσίννιος Γν. υἱὸς Πωλίων Λ. Μάρκιος Λ. υἱὸς Κηνσωρῖνος ὕπ.

[48, 0]   Γ. υἱὸς Φλάκκος Μ. Οὐιψάνιος Λ. υἱὸς Ἀγρίππας ὕπ. Λ. Κανίνιος

[48, 0]   υἱὸς Ἀγρίππας ὕπ. Λ. Κανίνιος Λ. υἱὸς Γάλλος ~Ὁ μὲν οὖν

[48, 0]   Γν. υἱὸς Πωλίων Λ. Μάρκιος Λ. υἱὸς Κηνσωρῖνος ὕπ. Γ. Καλουίσιος

[48, 10]   πρὶν χρήματα παρὰ τῶν ἐπιχωρίων λαβεῖν κατέστησαν, καὶ προσέτι καὶ ὑπὸ

[48, 8]   οἱ μὲν καὶ τὰ ἀλλότρια λαβεῖν οἱ δὲ τὰ ἑαυτῶν ἔχειν

[48, 42]   ἐπὶ τῇ τοῦ στρατοῦ δικαιώσει λαβεῖν, πρός τε τοὺς ἐναντίους ὥρμησε

[48, 33]   διὰ τῶν ἐννέα ἡμερῶν ἀγομένην λάβῃ, ὅπερ ἀπὸ τοῦ πάνυ ἀρχαίου

[48, 34]   ἵνα ἀξίωμα ἡ τιμωρία αὐτοῦ λάβῃ. ~πρόφασιν δέ σφισι τοῦ τῶν

[48, 24]   τῆς μάχης ὅπως τινὰ βοήθειαν λάβῃ, συχνὸν ὑπ´ αὐτοῦ χρόνον διετρίβη

[48, 40]   τε περιλειφθέντες οὐ πρὸς τὸν Λαβιῆνον ἀλλ´ ἐς Κιλικίαν ἔφυγον. ὁ

[48, 40]   στρατοπέδου, ἰδὼν δὲ ἐνταῦθα τὸν Λαβιῆνον ἐπέσχε. καὶ ὃς παρετάξατο μὲν

[48, 39]   ὃς ἦλθέ τε ἐπὶ τὸν Λαβιῆνον πρὶν ἔκπυστος γενέσθαι, καὶ καταπλήξας

[48, 26]   ἔχθος ἀντικατέστησεν. ὁ δὲ δὴ Λαβιῆνος ἐν τούτῳ τήν τε Κιλικίαν

[48, 24]   ὀλέθρου προτιμήσας. οὗτος οὖν ὁ Λαβιῆνος ἐπειδὴ τάχιστα τήν τε ἔκλυσιν

[48, 24]   Ῥωμαίοις ἐπέθεντο. ἦγον δὲ αὐτοὺς Λαβιῆνος καὶ Πάκορος, οὗτος μὲν Ὀρώδου

[48, 39]   ἐπὶ πλείους ἡμέρας καταστρατοπεδευσάμενοι ἡσύχαζον· Λαβιῆνος μὲν γὰρ τοὺς Πάρθους, Οὐεντίδιος

[48, 25]   ἐκέλευσε. τούτους τε οὖν ὁ Λαβιῆνος ῥᾳδίως ὡς καὶ συνήθεις οἱ

[48, 25]   ἔφυγεν. καταλαβὼν οὖν αὐτοὺς ὁ Λαβιῆνος τοὺς μὲν πλείους ἔφθειρε, τοῦ

[48, 40]   τοὺς λοιποὺς ἐγκαταλειφθέντας ὑπὸ τοῦ Λαβιήνου παρεστήσατο. καὶ ἐκεῖνος δὲ τότε

[48, 24]   τοῦ βασιλέως, ἐκεῖνος δὲ τοῦ Λαβιήνου τοῦ Τίτου παῖς ὤν. ἦλθε

[48, 39]   ἀνεβέβλητο, τὰ δὲ δὴ τοῦ Λαβιήνου τῶν τε Πάρθων ὧδε διεπολεμήθη.

[48, 25]   οἱ συνόντες οἱ τὰ τοῦ Λαβιήνου, ὑπαγομένου σφᾶς διὰ βιβλίων τινῶν

[48, 40]   τῇ ἕῳ, πρὶν καὶ τῷ Λαβιήνῳ συμμῖξαι, προσήλασαν, καὶ ὡς οὐδείς

[48, 4]   τοῦ διεορτάσαι αὐτὰ παρ´ ἑτέρου λαβόντα ἦν. πλήν γε ὅτι τήν

[48, 33]   οὐσίας, ἄν γέ πῃ βαρύνηται, λαβόντα τὸ λοιπὸν ἀφεῖναι, ἔχων, ὑπὸ

[48, 13]   τοῖς ἔνδοθεν ἀμυνομένοις τῶν προαφιγμένων, λαβόντος (οὔτε γὰρ ὁ Λέπιδος ὁ

[48, 22]   οἱ γενομένων τὴν ἀρχὴν αὐτῶν λαβὼν Γάιόν σφισι Φουφίκιον Φάγγωνα προσέταξε·

[48, 26]   τοῦτο τοὺς μὲν Ἀλαβανδέας αὐτὸς λαβὼν ἐκόλασε, τὰ δὲ δὴ Μύλασα

[48, 26]   τὰ δ´ ἄλλα ὁ Πάκορος λαβὼν ἐς Παλαιστίνην ἐσέβαλε, καὶ τόν

[48, 6]   τῶν ἐστρατευμένων ἐν δωρεᾶς μέρει λαβὼν ἢ καὶ ἐκ τοῦ δημοσίου

[48, 39]   ἐπεδίωξε, τὸ κουφότατον τοῦ στρατοῦ λαβών. καὶ αὐτὸν πρὸς τῷ Ταύρῳ

[48, 20]   οὐ καὶ παρὰ τοῦ Ἀντωνίου λαβὼν οἰκειότερόν οἱ προσφέρηται. ~δύο μὲν

[48, 22]   τὸν Σέξτιον ἐξαιτήσας καὶ μὴ λαβὼν ὀργήν τε ἐποιήσατο, καὶ ἐς

[48, 18]   ναυτικοῦ σωθέντος οἱ, περαιωθῆναι ἐτόλμησε· λάθρᾳ δὲ πολλάκις ἐπιχειρήσας ὡς πάντως,

[48, 13]   τούτῳ τὸ μὲν πρῶτον στρατιώτας λάθρᾳ κατ´ ἄλλην καὶ ἄλλην πρόφασιν

[48, 4]   καὶ διὰ τὰ χρήματα ἃ λάθρᾳ τισὶν ἀνάλωσεν, ἔλαβεν. ~ἐν δ´

[48, 21]   τῇ μάχῃ ἀπέκτεινε καὶ τὸν Λαίλιον ἐπεξελθόντα ὡς καὶ κατὰ νώτου

[48, 21]   τε ταμίαν ἀντενίκησε καὶ τὸν Λαίλιον κατατρέχοντα τὴν χώραν ἐς τὸ

[48, 21]   ὅ τε Κορνουφίκιος καὶ Δέκιμος Λαίλιος, ὁ μὲν τὰ τοῦ Ἀντωνίου,

[48, 22]   βαρβάροις, καὶ πρότερον μὲν τῷ Λαιλίῳ συναράμενον ὕστερον δὲ τῷ Σεξτίῳ

[48, 8]   ὀφειλόμενά σφισι πάντα τὰ διδόμενα λαμβάνοντες ἐν οὐδεμιᾷ αὐτὰ εὐεργεσίᾳ ἐτίθεντο,

[48, 53]   καὶ τὰς δυνάμεις τὰς ἔξω λαμβάνωσιν ἐσπούδαζον. οὔκουν οὐδὲ ἐς ῥητὸν

[48, 42]   καὶ καθιέρωσεν, ἄλλοις τέ τισι λαμπρῶς κοσμήσας καὶ εἰκόσιν, ἃς παρὰ

[48, 2]   γὰρ δὴ πέρι οὐδὲν δέομαι λέγειν ὅτι ἐξαίρετος ἀεί ποτε ἐν

[48, 50]   ὃ καὶ τὸν Ὀδυσσέα ἐσπλεῦσαι λέγουσιν, εἴτε καὶ ἑτέρας τινὸς ἡρωίνης

[48, 4]   προσέτι καὶ ὑπὲρ ἐκεῖνον ἠγάλλετο, λέγων αὐτὸς μὲν ἐθελοντὴς τά τε

[48, 20]   Ἰταλίαν καὶ ἐνέμεινεν ἐν αὐτῇ λεηλατῶν, μέχρις οὗ ἐκεῖνος ἀφίκετο· τότε

[48, 20]   ἀκονιτὶ προσθέμενος. κἀν τούτῳ τὸν Λέπιδον ἀγανακτοῦντα τῇ τῆς ἀρχῆς τῆς

[48, 2]   ἀνεδέξατο, Καῖσαρ δὲ τόν τε Λέπιδον, ἄν τι παρακινῇ, κολοῦσαι, καὶ

[48, 46]   καὶ τὸν Ἀντώνιον τόν τε Λέπιδον μετεπέμψατο. καὶ αὐτῷ Λέπιδος μὲν

[48, 22]   τε τὸν Ἀντώνιον καὶ τὸν Λέπιδόν οἱ γενομένων τὴν ἀρχὴν αὐτῶν

[48, 17]   Ἰβηρίας κατὰ τὰς πρὸς τὸν Λέπιδον συνθήκας ἀπηλλάγη καὶ μετὰ τοῦτο

[48, 4]   Ἀντωνίου γυνὴ οὖσα τόν τε Λέπιδον ὑπὸ νωθείας παρ´ οὐδὲν ἦγε

[48, 23]   τιθέμενος ἡσύχαζε. καὶ οὕτως ὁ Λέπιδος ἀμφότερα τὰ ἔθνη κατέσχε. ~ταῦτα

[48, 22]   τὴν Ἀφρικὴν ἔλαβεν (ὁ γὰρ Λέπιδος ἐν τοῖς τρισὶν ὀνόματι μόνον,

[48, 23]   ἐθνῶν ἡγεῖτο, μέχρις οὗ ὁ Λέπιδος ἐπέμφθη· ἐκείνῳ γάρ, ὡς καὶ

[48, 1]   ὥστ´, ἄν τινα ἀγανάκτησιν ὁ Λέπιδος ἐπὶ τούτῳ ποιήσηται, τῆς Ἀφρικῆς

[48, 28]   ἐν τῇ Λιβύῃ ἔθνη ὁ Λέπιδος καὶ τὴν Σικελίαν ὁ Σέξτος

[48, 46]   τε Λέπιδον μετεπέμψατο. καὶ αὐτῷ Λέπιδος μὲν οὐκ εὐθὺς ὑπήκουσεν, Ἀντώνιος

[48, 13]   προαφιγμένων, λαβόντος (οὔτε γὰρ ὁ Λέπιδος ὁ τὴν φυλακὴν αὐτοῦ ἐπιτετραμμένος

[48, 5]   πραγμάτων ἐτράπετο. ὅ τε γὰρ Λέπιδος, τὰ μὲν τῷ φόβῳ αὐτοῦ

[48, 1]   καὶ ὁ Ἀντώνιος τοῦ μὲν Λεπίδου παραχρῆμα, ἅτε μὴ συννικήσαντός σφισιν,

[48, 3]   τι ἄλλως τε καὶ τοῦ Λεπίδου παρόντος νεοχμώσωσιν, ἐπέστειλε τῇ γερουσίᾳ

[48, 52]   τοῖς δ´ ἄλλοις δέος ἐνεποίησε· λευκὴν γὰρ ὄρνιθα, κλωνίον δάφνης ἐγκάρπου

[48, 29]   καὶ τοὺς ἐκτεθέντας ἐν τοῖς λευκώμασιν, ἢ καὶ ἄλλως πως τῷ

[48, 44]   τε τοῖς ἐκτεθεῖσιν ἐν τῷ λευκώματι ἐγεγόνει καὶ ἑαυτὸν μετὰ τὴν

[48, 17]   ἐπεὶ μέντοι καὶ ἐν τῷ λευκώματι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐξετέθη καὶ

[48, 7]   πλήρωσιν τῶν ἐπαγγελιῶν ἀμαχεὶ τοῖς ληψομένοις αὐτὰ ὑποδεικνύντας, ἑκατέρους προσθέσθαι. ἔκ

[48, 9]   ζημίαν ἑαυτῶν, ὡς καὶ ἐλάττω ληψομένων, νομίζοντες εἶναι ἐδυσχέραινον, καὶ τῶν

[48, 6]   σχήσειν ἐλπίσαντες, καὶ τῶν μὲν ληψομένων τοὺς ἀγροὺς ἠμέλησαν, πρὸς δὲ

[48, 28]   τά τε γὰρ ἐν τῇ Λιβύῃ ἔθνη ὁ Λέπιδος καὶ τὴν

[48, 21]   ἔθνη τοῖς Ῥωμαίοις ἐν τῇ Λιβύῃ ἐκείνῃ, ὥσπερ εἶπον, ἦν· ἦρχον

[48, 22]   παραλαβεῖν ἐκέλευσεν (ἐν γὰρ τῇ Λιβύῃ καὶ τότε ἔτι, πρόφασιν μὲν

[48, 48]   ἦγε καὶ ἔφερεν, ἐς δὲ Λιβύην τὸν Ἀπολλοφάνην ἔπεμψε. καὶ τοῦτον

[48, 22]   τε ἄλλα ἀνεδάσαντο, καὶ τῆς Λιβύης Καῖσαρ μὲν τὴν Νουμιδίαν Ἀντώνιος

[48, 16]   τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ Λουκίου Σκριβωνίου Λίβωνος ἀδελφὴν ἔγημεν, εἴ πως ἔκ

[48, 31]   τε ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὄντας λίθοις ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἐξήλασαν καὶ

[48, 17]   θαλάσσης ἐκράτησεν, ἔς τε τοὺς λιμένας αὐτῆς ἀπέβαινε καὶ τὰ πλοῖα

[48, 50]   τὴν ἤπειρον ὁ Ἀγρίππας συντρήσας λιμένας ναυλοχωτάτους ἀπέδειξεν. ἐργαζομένων δ´ αὐτῶν

[48, 50]   ἄλλη ἐν αὐτῷ τῷ μυχῷ λιμνώδης ὁρᾶται. καὶ καλεῖται αὕτη μὲν

[48, 31]   τε σιτοπομπίας ἐστέρηντο, καὶ ὁ λιμὸς τά τε τέλη πολλὰ καὶ

[48, 14]   περὶ τὸν Λούκιον ὅμως ὑπὸ λιμοῦ ἑάλωσαν. καὶ αὐτὸς μὲν ἄλλοι

[48, 7]   οὖν τούτων καὶ ἐκ τοῦ λιμοῦ, ὃς τότε τῆς θαλάσσης τῆς

[48, 18]   ἐπεὶ δ´ ὑπό τε τοῦ λιμοῦ φθορὰ πολλὴ ἐν τῷ ἄστει

[48, 23]   Ζάμην δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἀντισχοῦσαν λιμῷ κατεστρέψατο. κἀκ τούτου ἀμφοτέρων αὖθις

[48, 15]   παραδοξοτάτοις συμβῆναι· ἥ τε γὰρ Λιουία αὕτη ἡ τὸν Καίσαρα τότε

[48, 15]   ἀπῆρε σύν τε τῇ γυναικὶ Λιουίᾳ Δρουσίλλῃ καὶ σὺν τῷ υἱεῖ

[48, 52]   ἐπὶ πλεῖστον ἐξαρκέσαι, ἥ τε Λιουία ἐγκολπώσεσθαι καὶ τὴν τοῦ Καίσαρος

[48, 52]   τοῦτ´ ἔλαβον. τό τε τῇ Λιουίᾳ συμβὰν ἐκείνῃ μὲν καθ´ ἡδονὴν

[48, 44]   ἐγγράψας, ὅτι Καῖσαρ τὸ γεννηθὲν Λιουίᾳ τῇ ἑαυτοῦ γυναικὶ παιδίον Νέρωνι

[48, 43]   ἐγένετο, καὶ ὁ Καῖσαρ τὴν Λιουίαν ἔγημεν. ~ἦν δὲ θυγάτηρ μὲν

[48, 44]   τρέφουσιν, ἰδὸν χωρὶς μὲν τὴν Λιουίαν μετὰ τοῦ Καίσαρος χωρὶς δὲ

[48, 34]   ἄλλοι· ἤδη γὰρ καὶ τῆς Λιουίας ἐρᾶν ἤρχετο, καὶ διὰ τοῦτο

[48, 44]   ἔγημεν. ~ἦν δὲ θυγάτηρ μὲν Λιουίου Δρούσου, ὃς ἔν τε τοῖς

[48, 48]   τὸν Σέξτον ὁ Καῖσαρ τοὺς Λιπαραίους προκατέλαβε, καὶ ἔκ τε τῆς

[48, 51]   συμβαίνει τῆς γῆς τὸ μὲν λιπαρὸν ἐκτήκεσθαι ὑπ´ αὐτοῦ, τὸ δὲ

[48, 3]   ἐκέλευσε. χρονίζοντος δ´ οὖν αὐτοῦ λόγοι τε παντοδαποὶ ἐθρυλοῦντο καὶ παθήματα

[48, 53]   ἀνάλωμα ἀργύριον αὐτῷ συνεσήνεγκε. καὶ λόγος γε ἔχει καὶ τῶν κακούργων

[48, 14]   καὶ τῶν ἱππέων ἐφθάρησαν. καὶ λόγος γε ἔχει ὅτι οὐδ´ ἁπλῶς

[48, 13]   ἐπράχθη, παρήσω, τὰ δὲ δὴ λόγου μάλιστα ἄξια συντόμως διηγήσομαι. ὁ

[48, 2]   ὡς ὑπὲρ αὐτῆς ἀγωνιζόμενοι τοὺς λόγους ἐποιοῦντο. ἐν κοινῷ οὖν ταῦτα

[48, 36]   καὶ αὐτοὶ πρὸς Μισηνῷ ἐς λόγους ἦλθον. εἱστήκεσαν δὲ οἱ μὲν

[48, 15]   τὸν Μᾶρκον ὑπ´ αὐτοῦ ἐπέμφθη, λόγους τέ οἱ ὑπὲρ φιλίας καὶ

[48, 49]   ἐξηγησάμενος ἐκεῖνό τε ἐπιδείξω τῷ λόγῳ καὶ τἆλλα τὰ κατ´ αὐτὸ

[48, 52]   ὥσπερ εἴθιστο, εἱστιάθη, ἐν τέρατος λόγῳ καὶ τοῦτ´ ἔλαβον. τό τε

[48, 4]   πάντες ἐψηφίσαντο, ὥστε τῷ μὲν λόγῳ τὸν Ἀντώνιον καθ´ ὧνπερ κεκρατηκέναι

[48, 47]   μετεώρους κατέδυσε, πάσας δὲ τὰς λοιπὰς διεσκέδασε. πυθόμενος οὖν τοῦτο ὁ

[48, 32]   τινὸς ἀποθανόντος ἕτερον ἐς τὰς λοιπὰς ὥρας ἀνθείλοντο. κἀν τῷ αὐτῷ

[48, 9]   πᾶν, τοῖς δ´ ἐν τῇ λοιπῇ Ἰταλίᾳ κατὰ τὸ τέταρτον ἐνιαυτοῦ

[48, 35]   καὶ νῦν ποιεῖται, οἱ δὲ λοιποὶ ἤ τινας αὐτῶν ἢ οὐδένας

[48, 33]   γέ πῃ βαρύνηται, λαβόντα τὸ λοιπὸν ἀφεῖναι, ἔχων, ὑπὸ Πουπλίου Φαλκιδίου

[48, 8]   τοὺς βουλευτὰς καὶ πρὸς τὸ λοιπὸν πλῆθος τὸ τοὺς ἀγροὺς κεκτημένον

[48, 40]   ἐνεδρεύσας ἔκτεινε, πάντας δὲ τοὺς λοιποὺς ἐγκαταλειφθέντας ὑπὸ τοῦ Λαβιήνου παρεστήσατο.

[48, 24]   τὰ δὲ κεκακῶσθαι, καὶ τοὺς λοιποὺς ἐν στάσει τε εἶναι καὶ

[48, 42]   καὶ ἐπ´ ἄλλο τι τῷ λοιπῷ στρατῷ περιέσχε, καὶ δύο τε

[48, 14]   τὰ πλείω οἱ περὶ τὸν Λούκιον ὅμως ὑπὸ λιμοῦ ἑάλωσαν. καὶ

[48, 29]   τῷ πολέμῳ τῷ κατὰ τὸν Λούκιον τὸν τοῦ Ἀντωνίου ἀδελφὸν μεταστάντας

[48, 4]   τε σκευὴν τὴν ἐπινίκιον ὁ Λούκιος ἐνεδύσατο καὶ τοῦ ἅρματος ἐπέβη,

[48, 4]   καὶ ἐπί τε τούτῳ ὁ Λούκιος ἐξ ἴσου τῷ Μαρίῳ ἐσεμνύνετο,

[48, 4]   Πούπλιος καὶ ὁ Ἀντώνιος ὁ Λούκιος, ἔργῳ δὲ οὗτός τε καὶ

[48, 5]   ἀσθενείᾳ, οὐδὲν ἐνεωτέρισε· καὶ ὁ Λούκιος ἥ τε Φουλουία, ὡς καὶ

[48, 19]   συγκατέφυγον καὶ ὁ Στάιος ὁ Λούκιος. καὶ αὐτὸν τὰ μὲν πρῶτα

[48, 7]   ~τούτους τε οὖν ὅ τε Λούκιος καὶ ἡ Φουλουία προσεποιοῦντο, καὶ

[48, 32]   εἷς γε τῶν τότε ὑπατευσάντων Λούκιος Κορνήλιος Βάλβος ἐγένετο, Γαδειρεύς τε

[48, 10]   τοὺς στερομένους τῆς χώρας προσποιούμενοι, Λούκιος μὲν πανταχόσε συνιστάς τε αὐτοὺς

[48, 5]   φίλιον ἐποίουν, ἀλλ´ ὅ τε Λούκιος μετὰ τῆς Φουλουίας τῶν τε

[48, 13]   ὥρμησε. μαθὼν οὖν τοῦτο ὁ Λούκιος προϋπεξῆλθε, διαπραξάμενος ψηφισθῆναί οἱ ὡς

[48, 13]   καὶ ἡ Φουλουία καὶ ὁ Λούκιος τά τε πρόσφορα ἐπορίζοντο καὶ

[48, 34]   τῷ δ´ ἐπιγιγνομένῳ, ἐν ᾧ Λούκιός τε Μάρκιος καὶ Γάιος Σαβῖνος

[48, 14]   μὲν ταῦτ´ ἔπραττον, ~ὁ δὲ Λούκιος ὡς τότε ἐκ τῆς Ῥώμης

[48, 4]   ἐκείνῃ δοκοῦν χρηματίζειν. τοῦ γοῦν Λουκίου αὐτοῦ σπουδάζοντος ἐπινίκιά τινων ἐν

[48, 49]   καὶ ὅς (ὑπάτευε δὲ μετὰ Λουκίου Γάλλου) τὰ μὲν ἐπινίκια οὐκ

[48, 13]   καὶ εἷλεν αὐτούς· τοῦ γὰρ Λουκίου ἐν τούτῳ τὸ μὲν πρῶτον

[48, 12]   ὑποδημάτων χρήσεως ἀποκαλοῦντες, τοῦ τε Λουκίου καὶ τῆς Φουλουίας ὡς καὶ

[48, 16]   καὶ τὴν τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ Λουκίου Σκριβωνίου Λίβωνος ἀδελφὴν ἔγημεν, εἴ

[48, 0]   α. Ὡς Καῖσαρ Φουλουίᾳ καὶ Λουκίῳ Ἀντωνίῳ ἐπολέμησεν. β. Ὡς Σέξτος

[48, 50]   τότε ἔσπλοις τὸ διεῖργον τὴν Λουκρινίδα ἀπὸ τοῦ πελάγους ἐπ´ ἀμφότερα

[48, 50]   μὲν Ἀουερνίς, ἡ δὲ μέση Λουκρινίς· ἡ γὰρ ἔξω, τοῦ Τυρσηνικοῦ

[48, 30]   ἐπὶ Σαρδὼ πλεύσας συνέβαλε Μάρκῳ Λουρίῳ τῷ ἄρχοντι αὐτῆς, καὶ τὰ

[48, 42]   καὶ προδυστυχήσας διὰ τοῦ ὑποστρατήγου λοχισθέντος τε ὑπὸ τῶν βαρβάρων καὶ

[48, 46]   ἐν Τυρσηνίᾳ ὄντι, δείσας ὅτι λύκος ἔς τε τὸ στρατήγιον αὐτοῦ

[48, 45]   ἐνέμειναν, ἀλλ´ εὐθὺς τὰς σπονδὰς λύσαντες διηνέχθησαν. ἔμελλον μὲν γάρ που

[48, 30]   αὐτῷ τὰ μάλιστα, ἀφῆκεν ἄνευ λύτρων, εὐεργεσίαν τε ἐς τὸν Καίσαρα

Livre, Chap.
[48, 0]	ἄρχοντες οἱ ἀριθμούμενοι οἵδε ἐγένοντο	Λ.	Ἀντώνιος Μ. υἱὸς Πιέτας ὕπ.
[48, 0]	Οὐιψάνιος Λ. υἱὸς Ἀγρίππας ὕπ.	Λ.	Κανίνιος Λ. υἱὸς Γάλλος ~Ὁ
[48, 0]	Γ. Ἀσίννιος Γν. υἱὸς Πωλίων	Λ.	Μάρκιος Λ. υἱὸς Κηνσωρῖνος ὕπ.
[48, 0]	Γ. υἱὸς Φλάκκος Μ. Οὐιψάνιος	Λ.	υἱὸς Ἀγρίππας ὕπ. Λ. Κανίνιος
[48, 0]	υἱὸς Ἀγρίππας ὕπ. Λ. Κανίνιος	Λ.	υἱὸς Γάλλος ~Ὁ μὲν οὖν
[48, 0]	Γν. υἱὸς Πωλίων Λ. Μάρκιος	Λ.	υἱὸς Κηνσωρῖνος ὕπ. Γ. Καλουίσιος
[48, 10]	πρὶν χρήματα παρὰ τῶν ἐπιχωρίων	λαβεῖν	κατέστησαν, καὶ προσέτι καὶ ὑπὸ
[48, 8]	οἱ μὲν καὶ τὰ ἀλλότρια	λαβεῖν	οἱ δὲ τὰ ἑαυτῶν ἔχειν
[48, 42]	ἐπὶ τῇ τοῦ στρατοῦ δικαιώσει	λαβεῖν,	πρός τε τοὺς ἐναντίους ὥρμησε
[48, 33]	διὰ τῶν ἐννέα ἡμερῶν ἀγομένην	λάβῃ,	ὅπερ ἀπὸ τοῦ πάνυ ἀρχαίου
[48, 34]	ἵνα ἀξίωμα ἡ τιμωρία αὐτοῦ	λάβῃ.	~πρόφασιν δέ σφισι τοῦ τῶν
[48, 24]	τῆς μάχης ὅπως τινὰ βοήθειαν	λάβῃ,	συχνὸν ὑπ´ αὐτοῦ χρόνον διετρίβη
[48, 40]	τε περιλειφθέντες οὐ πρὸς τὸν	Λαβιῆνον	ἀλλ´ ἐς Κιλικίαν ἔφυγον. ὁ
[48, 40]	στρατοπέδου, ἰδὼν δὲ ἐνταῦθα τὸν	Λαβιῆνον	ἐπέσχε. καὶ ὃς παρετάξατο μὲν
[48, 39]	ὃς ἦλθέ τε ἐπὶ τὸν	Λαβιῆνον	πρὶν ἔκπυστος γενέσθαι, καὶ καταπλήξας
[48, 26]	ἔχθος ἀντικατέστησεν. ὁ δὲ δὴ	Λαβιῆνος	ἐν τούτῳ τήν τε Κιλικίαν
[48, 24]	ὀλέθρου προτιμήσας. οὗτος οὖν ὁ	Λαβιῆνος	ἐπειδὴ τάχιστα τήν τε ἔκλυσιν
[48, 24]	Ῥωμαίοις ἐπέθεντο. ἦγον δὲ αὐτοὺς	Λαβιῆνος	καὶ Πάκορος, οὗτος μὲν Ὀρώδου
[48, 39]	ἐπὶ πλείους ἡμέρας καταστρατοπεδευσάμενοι ἡσύχαζον·	Λαβιῆνος	μὲν γὰρ τοὺς Πάρθους, Οὐεντίδιος
[48, 25]	ἐκέλευσε. τούτους τε οὖν ὁ	Λαβιῆνος	ῥᾳδίως ὡς καὶ συνήθεις οἱ
[48, 25]	ἔφυγεν. καταλαβὼν οὖν αὐτοὺς ὁ	Λαβιῆνος	τοὺς μὲν πλείους ἔφθειρε, τοῦ
[48, 40]	τοὺς λοιποὺς ἐγκαταλειφθέντας ὑπὸ τοῦ	Λαβιήνου	παρεστήσατο. καὶ ἐκεῖνος δὲ τότε
[48, 24]	τοῦ βασιλέως, ἐκεῖνος δὲ τοῦ	Λαβιήνου	τοῦ Τίτου παῖς ὤν. ἦλθε
[48, 39]	ἀνεβέβλητο, τὰ δὲ δὴ τοῦ	Λαβιήνου	τῶν τε Πάρθων ὧδε διεπολεμήθη.
[48, 25]	οἱ συνόντες οἱ τὰ τοῦ	Λαβιήνου,	ὑπαγομένου σφᾶς διὰ βιβλίων τινῶν
[48, 40]	τῇ ἕῳ, πρὶν καὶ τῷ	Λαβιήνῳ	συμμῖξαι, προσήλασαν, καὶ ὡς οὐδείς
[48, 4]	τοῦ διεορτάσαι αὐτὰ παρ´ ἑτέρου	λαβόντα	ἦν. πλήν γε ὅτι τήν
[48, 33]	οὐσίας, ἄν γέ πῃ βαρύνηται,	λαβόντα	τὸ λοιπὸν ἀφεῖναι, ἔχων, ὑπὸ
[48, 13]	τοῖς ἔνδοθεν ἀμυνομένοις τῶν προαφιγμένων,	λαβόντος	(οὔτε γὰρ ὁ Λέπιδος ὁ
[48, 22]	οἱ γενομένων τὴν ἀρχὴν αὐτῶν	λαβὼν	Γάιόν σφισι Φουφίκιον Φάγγωνα προσέταξε·
[48, 26]	τοῦτο τοὺς μὲν Ἀλαβανδέας αὐτὸς	λαβὼν	ἐκόλασε, τὰ δὲ δὴ Μύλασα
[48, 26]	τὰ δ´ ἄλλα ὁ Πάκορος	λαβὼν	ἐς Παλαιστίνην ἐσέβαλε, καὶ τόν
[48, 6]	τῶν ἐστρατευμένων ἐν δωρεᾶς μέρει	λαβὼν	ἢ καὶ ἐκ τοῦ δημοσίου
[48, 39]	ἐπεδίωξε, τὸ κουφότατον τοῦ στρατοῦ	λαβών.	καὶ αὐτὸν πρὸς τῷ Ταύρῳ
[48, 20]	οὐ καὶ παρὰ τοῦ Ἀντωνίου	λαβὼν	οἰκειότερόν οἱ προσφέρηται. ~δύο μὲν
[48, 22]	τὸν Σέξτιον ἐξαιτήσας καὶ μὴ	λαβὼν	ὀργήν τε ἐποιήσατο, καὶ ἐς
[48, 18]	ναυτικοῦ σωθέντος οἱ, περαιωθῆναι ἐτόλμησε·	λάθρᾳ	δὲ πολλάκις ἐπιχειρήσας ὡς πάντως,
[48, 13]	τούτῳ τὸ μὲν πρῶτον στρατιώτας	λάθρᾳ	κατ´ ἄλλην καὶ ἄλλην πρόφασιν
[48, 4]	καὶ διὰ τὰ χρήματα ἃ	λάθρᾳ	τισὶν ἀνάλωσεν, ἔλαβεν. ~ἐν δ´
[48, 21]	τῇ μάχῃ ἀπέκτεινε καὶ τὸν	Λαίλιον	ἐπεξελθόντα ὡς καὶ κατὰ νώτου
[48, 21]	τε ταμίαν ἀντενίκησε καὶ τὸν	Λαίλιον	κατατρέχοντα τὴν χώραν ἐς τὸ
[48, 21]	ὅ τε Κορνουφίκιος καὶ Δέκιμος	Λαίλιος,	ὁ μὲν τὰ τοῦ Ἀντωνίου,
[48, 22]	βαρβάροις, καὶ πρότερον μὲν τῷ	Λαιλίῳ	συναράμενον ὕστερον δὲ τῷ Σεξτίῳ
[48, 8]	ὀφειλόμενά σφισι πάντα τὰ διδόμενα	λαμβάνοντες	ἐν οὐδεμιᾷ αὐτὰ εὐεργεσίᾳ ἐτίθεντο,
[48, 53]	καὶ τὰς δυνάμεις τὰς ἔξω	λαμβάνωσιν	ἐσπούδαζον. οὔκουν οὐδὲ ἐς ῥητὸν
[48, 42]	καὶ καθιέρωσεν, ἄλλοις τέ τισι	λαμπρῶς	κοσμήσας καὶ εἰκόσιν, ἃς παρὰ
[48, 2]	γὰρ δὴ πέρι οὐδὲν δέομαι	λέγειν	ὅτι ἐξαίρετος ἀεί ποτε ἐν
[48, 50]	ὃ καὶ τὸν Ὀδυσσέα ἐσπλεῦσαι	λέγουσιν,	εἴτε καὶ ἑτέρας τινὸς ἡρωίνης
[48, 4]	προσέτι καὶ ὑπὲρ ἐκεῖνον ἠγάλλετο,	λέγων	αὐτὸς μὲν ἐθελοντὴς τά τε
[48, 20]	Ἰταλίαν καὶ ἐνέμεινεν ἐν αὐτῇ	λεηλατῶν,	μέχρις οὗ ἐκεῖνος ἀφίκετο· τότε
[48, 20]	ἀκονιτὶ προσθέμενος. κἀν τούτῳ τὸν	Λέπιδον	ἀγανακτοῦντα τῇ τῆς ἀρχῆς τῆς
[48, 2]	ἀνεδέξατο, Καῖσαρ δὲ τόν τε	Λέπιδον,	ἄν τι παρακινῇ, κολοῦσαι, καὶ
[48, 46]	καὶ τὸν Ἀντώνιον τόν τε	Λέπιδον	μετεπέμψατο. καὶ αὐτῷ Λέπιδος μὲν
[48, 22]	τε τὸν Ἀντώνιον καὶ τὸν	Λέπιδόν	οἱ γενομένων τὴν ἀρχὴν αὐτῶν
[48, 17]	Ἰβηρίας κατὰ τὰς πρὸς τὸν	Λέπιδον	συνθήκας ἀπηλλάγη καὶ μετὰ τοῦτο
[48, 4]	Ἀντωνίου γυνὴ οὖσα τόν τε	Λέπιδον	ὑπὸ νωθείας παρ´ οὐδὲν ἦγε
[48, 23]	τιθέμενος ἡσύχαζε. καὶ οὕτως ὁ	Λέπιδος	ἀμφότερα τὰ ἔθνη κατέσχε. ~ταῦτα
[48, 22]	τὴν Ἀφρικὴν ἔλαβεν (ὁ γὰρ	Λέπιδος	ἐν τοῖς τρισὶν ὀνόματι μόνον,
[48, 23]	ἐθνῶν ἡγεῖτο, μέχρις οὗ ὁ	Λέπιδος	ἐπέμφθη· ἐκείνῳ γάρ, ὡς καὶ
[48, 1]	ὥστ´, ἄν τινα ἀγανάκτησιν ὁ	Λέπιδος	ἐπὶ τούτῳ ποιήσηται, τῆς Ἀφρικῆς
[48, 28]	ἐν τῇ Λιβύῃ ἔθνη ὁ	Λέπιδος	καὶ τὴν Σικελίαν ὁ Σέξτος
[48, 46]	τε Λέπιδον μετεπέμψατο. καὶ αὐτῷ	Λέπιδος	μὲν οὐκ εὐθὺς ὑπήκουσεν, Ἀντώνιος
[48, 13]	προαφιγμένων, λαβόντος (οὔτε γὰρ ὁ	Λέπιδος	ὁ τὴν φυλακὴν αὐτοῦ ἐπιτετραμμένος
[48, 5]	πραγμάτων ἐτράπετο. ὅ τε γὰρ	Λέπιδος,	τὰ μὲν τῷ φόβῳ αὐτοῦ
[48, 1]	καὶ ὁ Ἀντώνιος τοῦ μὲν	Λεπίδου	παραχρῆμα, ἅτε μὴ συννικήσαντός σφισιν,
[48, 3]	τι ἄλλως τε καὶ τοῦ	Λεπίδου	παρόντος νεοχμώσωσιν, ἐπέστειλε τῇ γερουσίᾳ
[48, 52]	τοῖς δ´ ἄλλοις δέος ἐνεποίησε·	λευκὴν	γὰρ ὄρνιθα, κλωνίον δάφνης ἐγκάρπου
[48, 29]	καὶ τοὺς ἐκτεθέντας ἐν τοῖς	λευκώμασιν,	ἢ καὶ ἄλλως πως τῷ
[48, 44]	τε τοῖς ἐκτεθεῖσιν ἐν τῷ	λευκώματι	ἐγεγόνει καὶ ἑαυτὸν μετὰ τὴν
[48, 17]	ἐπεὶ μέντοι καὶ ἐν τῷ	λευκώματι	τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐξετέθη καὶ
[48, 7]	πλήρωσιν τῶν ἐπαγγελιῶν ἀμαχεὶ τοῖς	ληψομένοις	αὐτὰ ὑποδεικνύντας, ἑκατέρους προσθέσθαι. ἔκ
[48, 9]	ζημίαν ἑαυτῶν, ὡς καὶ ἐλάττω	ληψομένων,	νομίζοντες εἶναι ἐδυσχέραινον, καὶ τῶν
[48, 6]	σχήσειν ἐλπίσαντες, καὶ τῶν μὲν	ληψομένων	τοὺς ἀγροὺς ἠμέλησαν, πρὸς δὲ
[48, 28]	τά τε γὰρ ἐν τῇ	Λιβύῃ	ἔθνη ὁ Λέπιδος καὶ τὴν
[48, 21]	ἔθνη τοῖς Ῥωμαίοις ἐν τῇ	Λιβύῃ	ἐκείνῃ, ὥσπερ εἶπον, ἦν· ἦρχον
[48, 22]	παραλαβεῖν ἐκέλευσεν (ἐν γὰρ τῇ	Λιβύῃ	καὶ τότε ἔτι, πρόφασιν μὲν
[48, 48]	ἦγε καὶ ἔφερεν, ἐς δὲ	Λιβύην	τὸν Ἀπολλοφάνην ἔπεμψε. καὶ τοῦτον
[48, 22]	τε ἄλλα ἀνεδάσαντο, καὶ τῆς	Λιβύης	Καῖσαρ μὲν τὴν Νουμιδίαν Ἀντώνιος
[48, 16]	τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ Λουκίου Σκριβωνίου	Λίβωνος	ἀδελφὴν ἔγημεν, εἴ πως ἔκ
[48, 31]	τε ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὄντας	λίθοις	ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἐξήλασαν καὶ
[48, 17]	θαλάσσης ἐκράτησεν, ἔς τε τοὺς	λιμένας	αὐτῆς ἀπέβαινε καὶ τὰ πλοῖα
[48, 50]	τὴν ἤπειρον ὁ Ἀγρίππας συντρήσας	λιμένας	ναυλοχωτάτους ἀπέδειξεν. ἐργαζομένων δ´ αὐτῶν
[48, 50]	ἄλλη ἐν αὐτῷ τῷ μυχῷ	λιμνώδης	ὁρᾶται. καὶ καλεῖται αὕτη μὲν
[48, 31]	τε σιτοπομπίας ἐστέρηντο, καὶ ὁ	λιμὸς	τά τε τέλη πολλὰ καὶ
[48, 14]	περὶ τὸν Λούκιον ὅμως ὑπὸ	λιμοῦ	ἑάλωσαν. καὶ αὐτὸς μὲν ἄλλοι
[48, 7]	οὖν τούτων καὶ ἐκ τοῦ	λιμοῦ,	ὃς τότε τῆς θαλάσσης τῆς
[48, 18]	ἐπεὶ δ´ ὑπό τε τοῦ	λιμοῦ	φθορὰ πολλὴ ἐν τῷ ἄστει
[48, 23]	Ζάμην δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἀντισχοῦσαν	λιμῷ	κατεστρέψατο. κἀκ τούτου ἀμφοτέρων αὖθις
[48, 15]	παραδοξοτάτοις συμβῆναι· ἥ τε γὰρ	Λιουία	αὕτη ἡ τὸν Καίσαρα τότε
[48, 15]	ἀπῆρε σύν τε τῇ γυναικὶ	Λιουίᾳ	Δρουσίλλῃ καὶ σὺν τῷ υἱεῖ
[48, 52]	ἐπὶ πλεῖστον ἐξαρκέσαι, ἥ τε	Λιουία	ἐγκολπώσεσθαι καὶ τὴν τοῦ Καίσαρος
[48, 52]	τοῦτ´ ἔλαβον. τό τε τῇ	Λιουίᾳ	συμβὰν ἐκείνῃ μὲν καθ´ ἡδονὴν
[48, 44]	ἐγγράψας, ὅτι Καῖσαρ τὸ γεννηθὲν	Λιουίᾳ	τῇ ἑαυτοῦ γυναικὶ παιδίον Νέρωνι
[48, 43]	ἐγένετο, καὶ ὁ Καῖσαρ τὴν	Λιουίαν	ἔγημεν. ~ἦν δὲ θυγάτηρ μὲν
[48, 44]	τρέφουσιν, ἰδὸν χωρὶς μὲν τὴν	Λιουίαν	μετὰ τοῦ Καίσαρος χωρὶς δὲ
[48, 34]	ἄλλοι· ἤδη γὰρ καὶ τῆς	Λιουίας	ἐρᾶν ἤρχετο, καὶ διὰ τοῦτο
[48, 44]	ἔγημεν. ~ἦν δὲ θυγάτηρ μὲν	Λιουίου	Δρούσου, ὃς ἔν τε τοῖς
[48, 48]	τὸν Σέξτον ὁ Καῖσαρ τοὺς	Λιπαραίους	προκατέλαβε, καὶ ἔκ τε τῆς
[48, 51]	συμβαίνει τῆς γῆς τὸ μὲν	λιπαρὸν	ἐκτήκεσθαι ὑπ´ αὐτοῦ, τὸ δὲ
[48, 3]	ἐκέλευσε. χρονίζοντος δ´ οὖν αὐτοῦ	λόγοι	τε παντοδαποὶ ἐθρυλοῦντο καὶ παθήματα
[48, 53]	ἀνάλωμα ἀργύριον αὐτῷ συνεσήνεγκε. καὶ	λόγος	γε ἔχει καὶ τῶν κακούργων
[48, 14]	καὶ τῶν ἱππέων ἐφθάρησαν. καὶ	λόγος	γε ἔχει ὅτι οὐδ´ ἁπλῶς
[48, 13]	ἐπράχθη, παρήσω, τὰ δὲ δὴ	λόγου	μάλιστα ἄξια συντόμως διηγήσομαι. ὁ
[48, 2]	ὡς ὑπὲρ αὐτῆς ἀγωνιζόμενοι τοὺς	λόγους	ἐποιοῦντο. ἐν κοινῷ οὖν ταῦτα
[48, 36]	καὶ αὐτοὶ πρὸς Μισηνῷ ἐς	λόγους	ἦλθον. εἱστήκεσαν δὲ οἱ μὲν
[48, 15]	τὸν Μᾶρκον ὑπ´ αὐτοῦ ἐπέμφθη,	λόγους	τέ οἱ ὑπὲρ φιλίας καὶ
[48, 49]	ἐξηγησάμενος ἐκεῖνό τε ἐπιδείξω τῷ	λόγῳ	καὶ τἆλλα τὰ κατ´ αὐτὸ
[48, 52]	ὥσπερ εἴθιστο, εἱστιάθη, ἐν τέρατος	λόγῳ	καὶ τοῦτ´ ἔλαβον. τό τε
[48, 4]	πάντες ἐψηφίσαντο, ὥστε τῷ μὲν	λόγῳ	τὸν Ἀντώνιον καθ´ ὧνπερ κεκρατηκέναι
[48, 47]	μετεώρους κατέδυσε, πάσας δὲ τὰς	λοιπὰς	διεσκέδασε. πυθόμενος οὖν τοῦτο ὁ
[48, 32]	τινὸς ἀποθανόντος ἕτερον ἐς τὰς	λοιπὰς	ὥρας ἀνθείλοντο. κἀν τῷ αὐτῷ
[48, 9]	πᾶν, τοῖς δ´ ἐν τῇ	λοιπῇ	Ἰταλίᾳ κατὰ τὸ τέταρτον ἐνιαυτοῦ
[48, 35]	καὶ νῦν ποιεῖται, οἱ δὲ	λοιποὶ	ἤ τινας αὐτῶν ἢ οὐδένας
[48, 33]	γέ πῃ βαρύνηται, λαβόντα τὸ	λοιπὸν	ἀφεῖναι, ἔχων, ὑπὸ Πουπλίου Φαλκιδίου
[48, 8]	τοὺς βουλευτὰς καὶ πρὸς τὸ	λοιπὸν	πλῆθος τὸ τοὺς ἀγροὺς κεκτημένον
[48, 40]	ἐνεδρεύσας ἔκτεινε, πάντας δὲ τοὺς	λοιποὺς	ἐγκαταλειφθέντας ὑπὸ τοῦ Λαβιήνου παρεστήσατο.
[48, 24]	τὰ δὲ κεκακῶσθαι, καὶ τοὺς	λοιποὺς	ἐν στάσει τε εἶναι καὶ
[48, 42]	καὶ ἐπ´ ἄλλο τι τῷ	λοιπῷ	στρατῷ περιέσχε, καὶ δύο τε
[48, 14]	τὰ πλείω οἱ περὶ τὸν	Λούκιον	ὅμως ὑπὸ λιμοῦ ἑάλωσαν. καὶ
[48, 29]	τῷ πολέμῳ τῷ κατὰ τὸν	Λούκιον	τὸν τοῦ Ἀντωνίου ἀδελφὸν μεταστάντας
[48, 4]	τε σκευὴν τὴν ἐπινίκιον ὁ	Λούκιος	ἐνεδύσατο καὶ τοῦ ἅρματος ἐπέβη,
[48, 4]	καὶ ἐπί τε τούτῳ ὁ	Λούκιος	ἐξ ἴσου τῷ Μαρίῳ ἐσεμνύνετο,
[48, 4]	Πούπλιος καὶ ὁ Ἀντώνιος ὁ	Λούκιος,	ἔργῳ δὲ οὗτός τε καὶ
[48, 5]	ἀσθενείᾳ, οὐδὲν ἐνεωτέρισε· καὶ ὁ	Λούκιος	ἥ τε Φουλουία, ὡς καὶ
[48, 19]	συγκατέφυγον καὶ ὁ Στάιος ὁ	Λούκιος.	καὶ αὐτὸν τὰ μὲν πρῶτα
[48, 7]	~τούτους τε οὖν ὅ τε	Λούκιος	καὶ ἡ Φουλουία προσεποιοῦντο, καὶ
[48, 32]	εἷς γε τῶν τότε ὑπατευσάντων	Λούκιος	Κορνήλιος Βάλβος ἐγένετο, Γαδειρεύς τε
[48, 10]	τοὺς στερομένους τῆς χώρας προσποιούμενοι,	Λούκιος	μὲν πανταχόσε συνιστάς τε αὐτοὺς
[48, 5]	φίλιον ἐποίουν, ἀλλ´ ὅ τε	Λούκιος	μετὰ τῆς Φουλουίας τῶν τε
[48, 13]	ὥρμησε. μαθὼν οὖν τοῦτο ὁ	Λούκιος	προϋπεξῆλθε, διαπραξάμενος ψηφισθῆναί οἱ ὡς
[48, 13]	καὶ ἡ Φουλουία καὶ ὁ	Λούκιος	τά τε πρόσφορα ἐπορίζοντο καὶ
[48, 34]	τῷ δ´ ἐπιγιγνομένῳ, ἐν ᾧ	Λούκιός	τε Μάρκιος καὶ Γάιος Σαβῖνος
[48, 14]	μὲν ταῦτ´ ἔπραττον, ~ὁ δὲ	Λούκιος	ὡς τότε ἐκ τῆς Ῥώμης
[48, 4]	ἐκείνῃ δοκοῦν χρηματίζειν. τοῦ γοῦν	Λουκίου	αὐτοῦ σπουδάζοντος ἐπινίκιά τινων ἐν
[48, 49]	καὶ ὅς (ὑπάτευε δὲ μετὰ	Λουκίου	Γάλλου) τὰ μὲν ἐπινίκια οὐκ
[48, 13]	καὶ εἷλεν αὐτούς· τοῦ γὰρ	Λουκίου	ἐν τούτῳ τὸ μὲν πρῶτον
[48, 12]	ὑποδημάτων χρήσεως ἀποκαλοῦντες, τοῦ τε	Λουκίου	καὶ τῆς Φουλουίας ὡς καὶ
[48, 16]	καὶ τὴν τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ	Λουκίου	Σκριβωνίου Λίβωνος ἀδελφὴν ἔγημεν, εἴ
[48, 0]	α. Ὡς Καῖσαρ Φουλουίᾳ καὶ	Λουκίῳ	Ἀντωνίῳ ἐπολέμησεν. β. Ὡς Σέξτος
[48, 50]	τότε ἔσπλοις τὸ διεῖργον τὴν	Λουκρινίδα	ἀπὸ τοῦ πελάγους ἐπ´ ἀμφότερα
[48, 50]	μὲν Ἀουερνίς, ἡ δὲ μέση	Λουκρινίς·	ἡ γὰρ ἔξω, τοῦ Τυρσηνικοῦ
[48, 30]	ἐπὶ Σαρδὼ πλεύσας συνέβαλε Μάρκῳ	Λουρίῳ	τῷ ἄρχοντι αὐτῆς, καὶ τὰ
[48, 42]	καὶ προδυστυχήσας διὰ τοῦ ὑποστρατήγου	λοχισθέντος	τε ὑπὸ τῶν βαρβάρων καὶ
[48, 46]	ἐν Τυρσηνίᾳ ὄντι, δείσας ὅτι	λύκος	ἔς τε τὸ στρατήγιον αὐτοῦ
[48, 45]	ἐνέμειναν, ἀλλ´ εὐθὺς τὰς σπονδὰς	λύσαντες	διηνέχθησαν. ἔμελλον μὲν γάρ που
[48, 30]	αὐτῷ τὰ μάλιστα, ἀφῆκεν ἄνευ	λύτρων,	εὐεργεσίαν τε ἐς τὸν Καίσαρα

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 31/08/2006