| Paragraphes |
| [30] |
μὲν
οὖν
Σιφνίοις
ἢ
Κυθνίοις
|
ἤ |
τισιν
ἄλλοις
τοιούτοις
οὖσι
συνῄδειν
|
| [30] |
βουλομένους,
καὶ
πάνθ´
ἕξει
καλῶς·
|
ἢ |
γὰρ
οὐδεὶς
ἐρεῖ
φλαῦρον
οὐδέν, |
| [10] |
πολλοὺς
ἂν
ἀπιστῆσαι
ὡς
μείζοσιν
|
ἢ |
δυνατοῖς·
οὐ
μὴν
οὐδὲ
τοῦτο |
| [20] |
καὶ
ὁ
δεῖν´
εὐδαίμων,
εἷς
|
ἢ |
δύο,
ὑπὲρ
τὴν
πόλιν·
οἱ |
| [10] |
τοὺς
μὲν
οὐκ
ἔστι
πλείονος
|
ἢ |
δυοῖν
ὀβολοῖν
ἀξίους
εἶναι,
τἄλλα |
| [10] |
Εἰ
δέ
τῳ
δοκῶ
μείζους
|
ἢ |
κατ´
ἐμαυτὸν
λέγειν
λόγους,
αὐτὸ |
| [30] |
παρασκευάζεσθαι.
εἰ
μὲν
οὖν
Σιφνίοις
|
ἢ |
Κυθνίοις
ἤ
τισιν
ἄλλοις
τοιούτοις |
| [30] |
τὰ
ὑμέτερ´
αὐτῶν
ἀγαπᾶν
πράττοντας,
|
ἢ |
μείζω
δύναμιν
παρασκευάζεσθαι.
εἰ
μὲν |
| [20] |
ἦρξαν
ἑκόντων
ἐκεῖνοι,
πλείω
δ´
|
ἢ |
μύρια
τάλαντ´
εἰς
τὴν
ἀκρόπολιν |
| [20] |
ταῦτα
μόνον
τότ´
εἶχε
βέλτιον
|
ἢ |
νῦν,
τὰ
δ´
ἄλλα
χεῖρον. |
| [0] |
δ´
ὑπὲρ
τὸν
κατάλογον
ἐξεταστικὸν
|
ἢ |
ὅπως
ἄν
τις
ὀνομάσαι
τοῦτο, |
| [30] |
γὰρ
οὐδεὶς
ἐρεῖ
φλαῦρον
οὐδέν,
|
ἢ |
οὐδὲν
αὐτῷ
πλέον
ἔσται
μὴ
|
| [10] |
καὶ
ψευδῆ
καὶ
πάντα
μᾶλλον
|
ἢ |
τὰ
βέλτιστ´
ἀκούειν
εἴθισθε.
οἷον
|
| [0] |
ὑπὲρ
αὐτῆς
τῆς
προαιρέσεως
ἔχθραν,
|
ἢ |
τὴν
πρὸς
τοὺς
δήμους
ὑπὲρ
|
| [20] |
εἰ
παραπλήσια.
οὐ
πλείω
μὲν
|
ἢ |
χίλια
καὶ
πεντακόσια
τάλαντ´
ἀνήλωται |
| [0] |
δήμους
ὑπὲρ
ὧν
ποτ´
ἂν
|
ᾖ. |
ἀλλ´
ἵν´
ἐκεῖς´
ἐπανέλθω,
φημὶ |
| [20] |
γὰρ
ἂν
τἀπιτηδεύματα
τῶν
ἀνθρώπων
|
ᾖ, |
τοιοῦτον
ἀνάγκη
καὶ
τὸ
φρόνημ´ |
| [30] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δημοσίᾳ
μὲν
|
ἡ |
πόλις
ἡμῶν
τὰς
ὁδοὺς
ἀγαπᾷ |
| [10] |
ἐν
τοῖς
δικαστηρίοις
ὑμῖν
ἐστιν
|
ἡ |
σωτηρία,
καὶ
δεῖ
τῇ
ψήφῳ |
| [10] |
ἐχθρῶν,
καὶ
διὰ
τούτων
ἐστὶν
|
ἡ |
σωτηρία
τῆς
πολιτείας.
οὐ
γὰρ |
| [10] |
καὶ
μετεωρίσας
καὶ
φυσήσας
ὑμᾶς
|
κατέβη. |
ἐγὼ
δ´
εἰ
μὲν
ὑμᾶς |
| [20] |
αὐτοῖς
ἑκάστῳ
τούτων.
τὰς
μὲν
|
δὴ |
πολιτικὰς
δωρεὰς
οὕτως
ἐκεῖνοί
τε |
| [20] |
τῶν
ἀναθέντων
ἀρετάς.
ἐκεῖνοι
μὲν
|
δὴ |
ταῦτα·
ἡμεῖς
δ´,
ὅσης
ἅπαντες |
| [10] |
δέῃ
χρῆσθαι,
τότ´
ἀναγκασθήσεσθε
παρασκευάζεσθαι.
|
Ἤδη |
δέ
τις
εἶπεν
ὦ
ἄνδρες |
| [30] |
ὑμῖν,
ἔλαττον
φρονεῖν
συνεβούλευον
ἄν·
|
ἐπειδὴ |
δ´
ἔστ´
Ἀθηναῖοι,
τὸ
τὴν |
| [10] |
λέγω;
ὅτι
φημὶ
δεῖν
ὑμᾶς,
|
ἐπειδὴ |
τὸ
μὲν
πάντας
μισθοφορεῖν
δυσχεραίνουσί
|
| [10] |
διέφθαρται
γάρ·
οὕτω
πολλὰ
καὶ
|
ψευδῆ
|
καὶ
πάντα
μᾶλλον
ἢ
τὰ |
| [10] |
δ´
ἀκαιρίαν
ἡγησάμενοι
παρίδητε,
ὅταν
|
δέῃ |
χρῆσθαι,
τότ´
ἀναγκασθήσεσθε
παρασκευάζεσθαι.
Ἤδη |
| [20] |
πολλὰ
δὲ
καὶ
καλὰ
καὶ
|
πεζῇ |
καὶ
ναυμαχοῦντες
ἔστησαν
τρόπαια,
ἐφ´ |
| [10] |
μηδεὶς
ὧν
ἂν
ὑμεῖς
ψηφίσησθε
|
φροντίζῃ, |
καὶ
ταῦτα
μηδεὶς
λέγειν
ἐθέλῃ |
| [10] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
(καὶ
σκοπεῖτ´
ἂν
|
ἀληθῆ |
λέγω)
οἱ
μὲν
ταῦτα
ποιοῦντες |
| [0] |
Ῥοδίων,
ἐχθρός
γ´
ὢν
ἡμῖν,
|
φαίη |
τις
ἄν·
ἀλλὰ
μείζω
χρὴ
|
| [10] |
παρεσκευάσθαι.
Τί
οὖν
ταῦτα
νῦν
|
{φαίη |
τις
ἄν}
λέγω;
ὅτι
φημὶ |
| [30] |
πόλεώς
ἐστιν
ὥστε,
εἴ
τις
|
ἀναγνοίη |
τὰ
ψηφίσμαθ´
ὑμῶν
καὶ
τὰς
|
| [20] |
τἀπιτηδεύματα
τῶν
ἀνθρώπων
ᾖ,
τοιοῦτον
|
ἀνάγκη |
καὶ
τὸ
φρόνημ´
ἔχειν.
Σκέψασθε |
| [10] |
φροντίζῃ,
καὶ
ταῦτα
μηδεὶς
λέγειν
|
ἐθέλῃ |
μηδ´
ἐπανορθοῖ,
μηδ´
ὅπως
παύσεται |
| [30] |
ἀποτεμνομένους
τὴν
ὀργάδα,
ἐξιέναι,
κωλύειν,
|
μὴ |
ἐπιτρέπειν·
ἃ
πρὸς
Φλειασίους,
ὅτ´ |
| [30] |
Φλειασίους,
ὅτ´
ἐξέπεσον
ἔναγχος,
βοηθεῖν,
|
μὴ |
ἐπιτρέπειν
τοῖς
σφαγεῦσι,
τῶν
ἐν
|
| [30] |
ἢ
οὐδὲν
αὐτῷ
πλέον
ἔσται
|
μὴ
|
ἔχοντι
τοὺς
πεισομένους.
|
| [10] |
ἀκούειν
εἴθισθε.
οἷον
(ὅπως
δὲ
|
μὴ |
θορυβήσει
μοι
μηδείς,
πρὶν
ἂν |
| [0] |
δέ
φημι
δεῖν
(καί
μοι
|
μὴ |
θορυβήσητ´
ἐφ´
ᾧ
μέλλω
λέγειν, |
| [0] |
ἀποδοῦναι,
καὶ
παρασχεῖν
ἕκαστον
αὑτὸν
|
μὴ |
μόνον
ταῦτ´
ἀκούειν
ἐθέλοντα,
ἀλλὰ |
| [0] |
ὦσιν
οἰκεῖοι,
ἔπειθ´
οἱ
στρατηγοὶ
|
μὴ |
ξένους
ἔχοντες
τοὺς
μὲν
συμμάχους |
| [10] |
καὶ
ἄοπλοι
καὶ
ἀσύντακτοι
καὶ
|
μὴ |
ταὐτὰ
γιγνώσκοντες
ἦτε,
καὶ
μήτε |
| [10] |
ἀξίας
τῆς
ὑμετέρας
ἐγγὺς
εἶναι,
|
μὴ |
τῆς
τοῦ
λέγοντος.
ὅτι
δ´ |
| [0] |
ἵν´
ὑμῖν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
μὴ |
τοιαῦθ´
οἷάπερ
νυνὶ
συμβαίνῃ·
τοὺς |
| [0] |
δι´
ὑμῶν
αὐτῶν
ἔχητε,
καὶ
|
μὴ |
τὸν
δεῖνα
μηδὲ
τὸν
δεῖνα |
| [0] |
γένηται;
πρῶτον
μὲν
οἱ
σύμμαχοι
|
μὴ |
φρουραῖς,
ἀλλὰ
τῷ
ταὐτὰ
συμφέρειν |
| [10] |
ὃ
νῦν
ἀεὶ
συμβαίνει.
καὶ
|
νὴ |
Δί´,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ἕτεροί |
| [20] |
ἐν
τῇ
εἰρήνῃ
ἀπολώλασιν;
ἀλλὰ
|
νὴ |
Δία
ταῦτα
μόνον
τότ´
εἶχε |
| [20] |
ἐκτησάμεθα,
οὗτοι
νῦν
ἐν
τῇ
|
εἰρήνῃ |
ἀπολώλασιν;
ἀλλὰ
νὴ
Δία
ταῦτα |
| [0] |
Ἀθηναῖοι,
μὴ
τοιαῦθ´
οἷάπερ
νυνὶ
|
συμβαίνῃ· |
τοὺς
στρατηγοὺς
κρίνετε,
καὶ
περίεσθ´ |
| [0] |
εὐπορία
τις
ἂν
ἅπασι
γένοιτο
|
κοινή. |
~ὃ
δέ
μοι
πλείστην
ἀθυμίαν
|
| [10] |
γέγονεν;
παρελθὼν
ὑμῶν,
ὅταν
αὐτῷ
|
δόξῃ, |
ἐνέπλησε
τὰ
ὦτα
λόγων,
καὶ |
| [0] |
φαίη
τις
ἄν·
ἀλλὰ
μείζω
|
χρὴ
|
νομίζειν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὴν |
| [0] |
μὲν
γὰρ
ἡσυχίαν
ἔχειν
ὑμῖν
|
ἀπέχρη |
καὶ
μηδὲν
τῶν
Ἑλληνικῶν
περιεργάζεσθαι
|
| [0] |
τούτων
εἰσὶν
ἴδιαι,
τὰ
δὲ
|
μίση |
καὶ
τὰ
ἐγκλήματα
ἐφ´
ὅλην |
| [20] |
συμμάχους
ἐκτησάμεθα,
οὗτοι
νῦν
ἐν
|
τῇ |
εἰρήνῃ
ἀπολώλασιν;
ἀλλὰ
νὴ
Δία |
| [20] |
πάντες
οἶκοι
καὶ
τὰ
κοινὰ
|
τῇ |
πόλει
καὶ
τὰ
παρὰ
τῶν |
| [0] |
πράττει.
καὶ
τὰ
μὲν
προσιόντα
|
τῇ |
πόλει
πάντα,
καὶ
ἃ
νῦν |
| [20] |
δόντι
πρὸς
τὸν
ἐπ´
Ἠιόνι
|
τῇ |
πρὸς
Ἀμφιπόλει
πόλεμον,
διακοσίοις
δ´ |
| [10] |
ἐστιν
ἡ
σωτηρία,
καὶ
δεῖ
|
τῇ |
ψήφῳ
τὴν
πολιτείαν
ὑμᾶς
φυλάττειν. |
| [20] |
γενέσθαι.
πέντε
μὲν
καὶ
τετταράκοντ´
|
ἔτη |
τῶν
Ἑλλήνων
ἦρξαν
ἑκόντων
ἐκεῖνοι, |
| [0] |
δὲ
τοῦ
μὲν
λαμβάνειν
καὶ
|
ἑορτὴ |
καὶ
πᾶς´
ἀρκέσει
πρόφασις,
τοῦ |
| [10] |
μηδ´
ὅπως
παύσεται
τοιαῦτ´
ὄντα
|
πράττῃ, |
ὃ
νῦν
ἀεὶ
συμβαίνει.
καὶ |
| [0] |
οὖσιν·
οὐδέτεροι
γὰρ
πρὸς
τὸ
|
τῇ |
πόλει
συμφέρον
σκοποῦντες
οὔτ´
ἐπαινοῦσιν |