| Ennéade, livre, chap. |
| [5, 4, 1] |
ἁπλοῦν
εἶναι
καὶ
πρῶτον
ἁπάντων·
|
τὸ |
γὰρ
τὸ
μὴ
πρῶτον
ἐνδεὲς |
| [5, 4, 1] |
δεῖ
δὴ
καὶ
τιμιώτατον
εἶναι
|
τὸ |
γεννώμενον
καὶ
δεύτερον
ἐκείνου
τῶν |
| [5, 4, 2] |
μὲν
οὖν
αὐτὸ
νοῦς
ἦν
|
τὸ |
γεννῶν,
νοῦ
ἐνδεέστερον,
προσεχέστερον
δὲ |
| [5, 4, 2] |
εἶναι·
ἐπεὶ
δὲ
ἐπέκεινα
νοῦ
|
τὸ |
γεννῶν,
νοῦν
εἶναι
ἀνάγκη.
Διὰ |
| [5, 4, 1] |
Δεῖ
δὴ
καὶ
τιμιώτατον
εἶναι
|
τὸ |
γεννῶν
τὰ
ἐφεξῆς·
δεῖ
δὴ |
| [5, 4, 2] |
οἰκείῳ
ἤθει>
ἐξ
αὐτοῦ
μὲν
|
τὸ |
γινόμενον
γίνεται,
μένοντος
δὲ
γίνεται. |
| [5, 4, 2] |
Ἐπεὶ
οὖν
ἐκεῖνο
μένει
νοητόν,
|
τὸ |
γινόμενον
γίνεται
νόησις·
νόησις
δὲ |
| [5, 4, 2] |
Καὶ
ἐκεῖνο
μὲν
δύναμις
πάντων,
|
τὸ |
δὲ
ἤδη
τὰ
πάντα.
Εἰ |
| [5, 4, 1] |
ἀναγομένου,
τοῦ
δὲ
τρίτου
ἐπὶ
|
τὸ |
δεύτερον.
Δεῖ
μὲν
γάρ
τι |
| [5, 4, 2] |
μεγίστης
μὲν
οὖν
ἁπασῶν,
εἰς
|
τὸ |
εἶναι
καὶ
οὐσίαν
ἦλθεν·
ἐκεῖνο |
| [5, 4, 1] |
ἕν,
καθ´
οὗ
ψεῦδος
καὶ
|
τὸ |
ἓν
εἶναι,
οὗ
μὴ
λόγος |
| [5, 4, 2] |
τὰ
πάντα,
πρὸ
δὲ
πάντων
|
τὸ |
ἓν
οὐ
τὸ
ἴσον
ἔχον |
| [5, 4, 1] |
δὴ
σώματα
λέγομεν
δύο,
ἢ
|
τὸ |
ἓν
πρῶτον
σῶμα.
Οὐδὲν
γὰρ |
| [5, 4, 2] |
δὲ
πάντων
τὸ
ἓν
οὐ
|
τὸ |
ἴσον
ἔχον
τοῖς
πᾶσι,
καὶ |
| [5, 4, 1] |
καὶ
πρῶτον
ἁπάντων·
τὸ
γὰρ
|
τὸ |
μὴ
πρῶτον
ἐνδεὲς
τοῦ
πρὸ |
| [5, 4, 2] |
ἐνέργειά
ἐστι
νόησις;
Νόησις
δὲ
|
τὸ |
νοητὸν
ὁρῶσα
καὶ
πρὸς
τοῦτο |
| [5, 4, 2] |
ἐνδεές,
ὥσπερ
τὸ
ὁρῶν
καὶ
|
τὸ |
νοοῦν
ἐνδεὲς
δὲ
λέγω
τὸ |
| [5, 4, 2] |
τὸ
νοοῦν
ἐνδεὲς
δὲ
λέγω
|
τὸ |
νοοῦν
ὡς
πρὸς
ἐκεῖνο
οὐκ |
| [5, 4, 2] |
καὶ
οὐκ
ὂν
ἐνδεές,
ὥσπερ
|
τὸ |
ὁρῶν
καὶ
τὸ
νοοῦν
ἐνδεὲς |
| [5, 4, 1] |
Πῶς
οὖν
τὸ
τελεώτατον
καὶ
|
τὸ |
πρῶτον
ἀγαθὸν
ἐν
αὑτῷ
σταίη |
| [5, 4, 1] |
~Εἴ
τι
ἔστι
μετὰ
|
τὸ |
πρῶτον,
ἀνάγκη
ἐξ
ἐκείνου
εἶναι |
| [5, 4, 1] |
ὄντως
μία,
ἐκεῖνο
ἂν
εἴη
|
τὸ |
πρῶτον.
Εἰ
ἄρα
ἕτερόν
τι |
| [5, 4, 1] |
Εἰ
ἄρα
ἕτερόν
τι
μετὰ
|
τὸ |
πρῶτον
εἴη,
οὐκ
ἂν
ἔτι |
| [5, 4, 1] |
τοῦ
πρώτου;
Εἰ
τέλεόν
ἐστι
|
τὸ |
πρῶτον
καὶ
πάντων
τελεώτατον
καὶ |
| [5, 4, 1] |
καὶ
τρίτων,
τοῦ
μὲν
ἐπὶ
|
τὸ |
πρῶτον
τοῦ
δευτέρου
ἀναγομένου,
τοῦ |
| [5, 4, 1] |
μεταδιδόντα
ἑαυτῶν
καθόσον
δύναται·
οἷον
|
τὸ |
πῦρ
θερμαίνει,
καὶ
ψύχει
ἡ |
| [5, 4, 1] |
γὰρ
ἁπλοῦν
σῶμα,
γινόμενόν
τε
|
τὸ |
σῶμα,
ἀλλ´
οὐκ
ἀρχή·
ἡ |
| [5, 4, 1] |
τε
καὶ
ἀγαθότητα.
Πῶς
οὖν
|
τὸ |
τελεώτατον
καὶ
τὸ
πρῶτον
ἀγαθὸν |