Alphabétiquement     [«   »]
καθ´ 1
καθόσον 2
Καὶ 1
καὶ 57
κἀκεῖ 1
κατὰ 3
κατανόησις 1
Fréquences     [«    »]
21 δὲ
15 εἶναι
28 τὸ
57 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, V, livre IV

καὶ


Ennéade, livre, chap.
[5, 4, 1]   δύναμιν ἀπομιμούμενα εἰς ἀιδιότητά τε  καὶ   ἀγαθότητα. Πῶς οὖν τὸ τελεώτατον
[5, 4, 2]   διὸ δύο ἤδη. Ἔστι δὲ  καὶ   ἄλλο τῷ μετ´ αὐτὸ νοητόν.
[5, 4, 1]   ἀρχὴ εἴη; Δεῖ δή τι  καὶ   ἀπ´ αὐτοῦ γενέσθαι, εἴπερ ἔσται
[5, 4, 2]   ὁρῶσα καὶ πρὸς τοῦτο ἐπιστραφεῖσα  καὶ   ἀπ´ ἐκείνου οἷον ἀποτελουμένη καὶ
[5, 4, 2]   ὁρῶν ἤδη. Ἔστι μὲν οὖν  καὶ   αὐτὸς νοητόν, ἀλλὰ καὶ νοῶν·
[5, 4, 1]   καὶ τιμιώτατον εἶναι τὸ γεννώμενον  καὶ   δεύτερον ἐκείνου τῶν ἄλλων ἄμεινον
[5, 4, 1]   τὸ πρῶτον καὶ πάντων τελεώτατον  καὶ   δύναμις πρώτη, δεῖ πάντων
[5, 4, 2]   τῶν πάντων· ἐπέκεινα ἄρα οὐσίας·  καὶ   εἰ τὰ πάντα, πρὸ δὲ
[5, 4, 2]   καὶ οἷον ἐκεῖνο καὶ μίμημα  καὶ   εἴδωλον ἐκείνου. Ἀλλὰ πῶς μένοντος
[5, 4, 2]   δὲ ὑπὸ τοῦ νοητοῦ. Διὸ  καὶ   εἴρηται· ἐκ τῆς ἀορίστου δυάδος
[5, 4, 2]   τῶν πραγμάτων καὶ ταὐτὸν αὐτοῖς  καὶ   ἕν· καὶ ἐπιστήμη δὲ
[5, 4, 1]   λόγος μηδὲ ἐπιστήμη> δὴ  καὶ   ἐπέκεινα> λέγεται εἶναι οὐσίας> εἰ
[5, 4, 2]   ἀνάγκης ἑτέραν οὖσαν αὐτοῦ· οἷον  καὶ   ἐπὶ τοῦ πυρὸς μέν
[5, 4, 2]   καὶ ταὐτὸν αὐτοῖς καὶ ἕν·  καὶ   ἐπιστήμη δὲ τῶν ἄνευ
[5, 4, 2]   αὐτῷ καὶ πάντα ἐν αὐτῷ,  καὶ   κατανόησις αὐτοῦ αὐτὸ οἱονεὶ
[5, 4, 2]   δ´ ἐκ τῆς οὐσίας ἑκάστου·  καὶ   μὲν τῆς οὐσίας αὐτό
[5, 4, 2]   οἷον νοητὸν καὶ οἷον ἐκεῖνο  καὶ   μίμημα καὶ εἴδωλον ἐκείνου. Ἀλλὰ
[5, 4, 2]   συναισθήσει οὖσα ἐν στάσει ἀιδίῳ  καὶ   νοήσει ἑτέρως κατὰ τὴν
[5, 4, 2]   γίνεται νόησις· νόησις δὲ οὖσα  καὶ   νοοῦσα ἀφ´ οὗ ἐγένετο ἄλλο
[5, 4, 2]   εἶναι τῆς οὐσίας. Τοῦτο δὲ  καὶ   νοῦ· ἐπέκεινα ἄρα τι νοῦ.
[5, 4, 2]   οὖν καὶ αὐτὸς νοητόν, ἀλλὰ  καὶ   νοῶν· διὸ δύο ἤδη. Ἔστι
[5, 4, 2]   καὶ τοῦ ἑνὸς τὰ εἴδη  καὶ   οἱ ἀριθμοί· τοῦτο γὰρ
[5, 4, 2]   νοῦς γίγνεται, ἄλλο οἷον νοητὸν  καὶ   οἷον ἐκεῖνο καὶ μίμημα καὶ
[5, 4, 2]   νοῦ ἐνδεέστερον, προσεχέστερον δὲ νῷ  καὶ   ὅμοιον δεῖ εἶναι· ἐπεὶ δὲ
[5, 4, 2]   οὐδὲ οὐ νοοῦν· νοῦς δὴ  καὶ   ὂν ταὐτόν. Οὐ γὰρ τῶν
[5, 4, 1]   συμβάσεως ἔξω πάσης καὶ συνθέσεως  καὶ   ὄντως ἕν, οὐκ ἂν ἀρχὴ
[5, 4, 1]   τι ἂν προαίρεσιν ἔχῃ, ἀλλὰ  καὶ   ὅσα φύει ἄνευ προαιρέσεως, καὶ
[5, 4, 1]   εἰς τελείωσιν ἴῃ, ὁρῶμεν γεννῶν  καὶ   οὐκ ἀνεχόμενον ἐφ´ ἑαυτοῦ μένειν,
[5, 4, 2]   Τὸ νοητὸν ἐφ´ ἑαυτοῦ μένον  καὶ   οὐκ ὂν ἐνδεές, ὥσπερ τὸ
[5, 4, 2]   οὖν ἁπασῶν, εἰς τὸ εἶναι  καὶ   οὐσίαν ἦλθεν· ἐκεῖνο γὰρ ἐπέκεινα
[5, 4, 1]   οὐ μεμιγμένον τοῖς ἀπ´ αὐτοῦ,  καὶ   πάλιν ἕτερον τρόπον τοῖς ἄλλοις
[5, 4, 2]   διακριτικὸν ἑαυτοῦ, ζωὴ ἐν αὐτῷ  καὶ   πάντα ἐν αὐτῷ, καὶ
[5, 4, 1]   πρὸ πάντων εἶναι ἁπλοῦν τοῦτο  καὶ   πάντων ἕτερον τῶν μετ´ αὐτό,
[5, 4, 1]   Εἰ τέλεόν ἐστι τὸ πρῶτον  καὶ   πάντων τελεώτατον καὶ δύναμις
[5, 4, 2]   σύνθεσίν τε ἐμφαίνων, νοητὴν μέντοι,  καὶ   πολλὰ ὁρῶν ἤδη. Ἔστι μὲν
[5, 4, 2]   μένειν πῦρ. Οὕτω δὴ κἀκεῖ·  καὶ   πολὺ πρότερον ἐκεῖ μένοντος> αὐτοῦ
[5, 4, 2]   Νόησις δὲ τὸ νοητὸν ὁρῶσα  καὶ   πρὸς τοῦτο ἐπιστραφεῖσα καὶ ἀπ´
[5, 4, 1]   αὐταρκέστατόν τε τῷ ἁπλοῦν εἶναι  καὶ   πρῶτον ἁπάντων· τὸ γὰρ τὸ
[5, 4, 2]   ἔστιν αὐτοῦ πάντα ἐν αὐτῷ  καὶ   σὺν αὐτῷ, πάντη διακριτικὸν ἑαυτοῦ,
[5, 4, 1]   ἁπλοῦν ἔσται συμβάσεως ἔξω πάσης  καὶ   συνθέσεως καὶ ὄντως ἕν, οὐκ
[5, 4, 2]   ἐκ τῆς ἐν αὐτῷ τελειότητος  καὶ   συνούσης ἐνεργείας γεννηθεῖσα ἐνέργεια
[5, 4, 1]   καὶ ὅσα φύει ἄνευ προαιρέσεως,  καὶ   τὰ ἄψυχα δὲ μεταδιδόντα ἑαυτῶν
[5, 4, 1]   θερμαίνει, καὶ ψύχει χιών,  καὶ   τὰ φάρμακα δὲ εἰς ἄλλο
[5, 4, 1]   ἐκεῖνο διὰ τῶν μεταξὺ ἔχειν,  καὶ   τάξιν εἶναι δευτέρων καὶ τρίτων,
[5, 4, 1]   πάντων τῶν ὄντων δυνατώτατον εἶναι,  καὶ   τὰς ἄλλας δυνάμεις καθόσον δύνανται
[5, 4, 2]   τὸ ἴσον ἔχον τοῖς πᾶσι,  καὶ   ταύτῃ δεῖ ἐπέκεινα εἶναι τῆς
[5, 4, 2]   Ἀλλ´ ἐνταῦθα μετὰ τῶν πραγμάτων  καὶ   ταὐτὸν αὐτοῖς καὶ ἕν· καὶ
[5, 4, 2]   καὶ ἀπ´ ἐκείνου οἷον ἀποτελουμένη  καὶ   τελειουμένη ἀόριστος μὲν αὐτὴ ὥσπερ
[5, 4, 1]   γεννῶν τὰ ἐφεξῆς· δεῖ δὴ  καὶ   τιμιώτατον εἶναι τὸ γεννώμενον καὶ
[5, 4, 1]   ἀπ´ αὐτοῦ, ἀνάγκη. Δεῖ δὴ  καὶ   τιμιώτατον εἶναι τὸ γεννῶν τὰ
[5, 4, 1]   εἶτα ἕν, καθ´ οὗ ψεῦδος  καὶ   τὸ ἓν εἶναι, οὗ μὴ
[5, 4, 2]   ὂν ἐνδεές, ὥσπερ τὸ ὁρῶν  καὶ   τὸ νοοῦν ἐνδεὲς δὲ λέγω
[5, 4, 1]   ἀγαθότητα. Πῶς οὖν τὸ τελεώτατον  καὶ   τὸ πρῶτον ἀγαθὸν ἐν αὑτῷ
[5, 4, 2]   εἴρηται· ἐκ τῆς ἀορίστου δυάδος  καὶ   τοῦ ἑνὸς τὰ εἴδη καὶ
[5, 4, 1]   ἔχειν, καὶ τάξιν εἶναι δευτέρων  καὶ   τρίτων, τοῦ μὲν ἐπὶ τὸ
[5, 4, 1]   αὐτοῦ γενέσθαι, εἴπερ ἔσται τι  καὶ   τῶν ἄλλων παρ´ αὐτοῦ γε
[5, 4, 1]   δύναται· οἷον τὸ πῦρ θερμαίνει,  καὶ   ψύχει χιών, καὶ τὰ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 10/06/2010