Ennéade, livre, chap.
[5, 4, 2]	ἐκεῖνο καὶ μίμημα καὶ εἴδωλον	ἐκείνου.	Ἀλλὰ πῶς μένοντος ἐκείνου γίνεται;
[5, 4, 2]	εἴδωλον ἐκείνου. Ἀλλὰ πῶς μένοντος	ἐκείνου	γίνεται; Ἐνέργεια ἡ μέν ἐστι
[5, 4, 1]	μετὰ τὸ πρῶτον, ἀνάγκη ἐξ	ἐκείνου	εἶναι ἢ εὐθὺς ἢ τὴν
[5, 4, 2]	πρὸς τοῦτο ἐπιστραφεῖσα καὶ ἀπ´	ἐκείνου	οἷον ἀποτελουμένη καὶ τελειουμένη ἀόριστος
[5, 4, 2]	ἀπ´ ἐκείνης ἤδη γινομένη ἐνεργοῦντος	ἐκείνου	τὴν σύμφυτον τῇ οὐσίᾳ ἐν
[5, 4, 1]	εἶναι τὸ γεννώμενον καὶ δεύτερον	ἐκείνου	τῶν ἄλλων ἄμεινον εἶναι. ~Εἰ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/06/2010