Ennéade, livre, chap.
[5, 4, 2]	καὶ τὸ νοοῦν ἐνδεὲς δὲ	λέγω	τὸ νοοῦν ὡς πρὸς ἐκεῖνο
[5, 4, 2]	οἱονεὶ συναισθήσει οὖσα ἐν στάσει	ἀιδίῳ	καὶ νοήσει ἑτέρως ἢ κατὰ
[5, 4, 2]	ἐκεῖ μένοντος> αὐτοῦ ἐν τῷ	οἰκείῳ	ἤθει> ἐκ τῆς ἐν αὐτῷ
[5, 4, 2]	Μένοντος> οὖν αὐτοῦ ἐν τῷ	οἰκείῳ	ἤθει> ἐξ αὐτοῦ μὲν τὸ
[5, 4, 2]	γεννῶν, νοῦ ἐνδεέστερον, προσεχέστερον δὲ	νῷ	καὶ ὅμοιον δεῖ εἶναι· ἐπεὶ
[5, 4, 1]	γὰρ μὴ ἁπλοῦν ἔσται συμβάσεως	ἔξω	πάσης καὶ συνθέσεως καὶ ὄντως
[5, 4, 1]	ἂν ἀρχὴ εἴη αὐταρκέστατόν τε	τῷ	ἁπλοῦν εἶναι καὶ πρῶτον ἁπάντων·
[5, 4, 2]	τὴν σύμφυτον τῇ οὐσίᾳ ἐν	τῷ	μένειν πῦρ. Οὕτω δὴ κἀκεῖ·
[5, 4, 2]	ἤδη. Ἔστι δὲ καὶ ἄλλο	τῷ	μετ´ αὐτὸ νοητόν. Ἀλλὰ πῶς
[5, 4, 2]	πρότερον ἐκεῖ μένοντος> αὐτοῦ ἐν	τῷ	οἰκείῳ ἤθει> ἐκ τῆς ἐν
[5, 4, 2]	ἐστι. Μένοντος> οὖν αὐτοῦ ἐν	τῷ	οἰκείῳ ἤθει> ἐξ αὐτοῦ μὲν
[5, 4, 1]	τε μὴ ἁπλοῦν τῶν ἐν	αὐτῷ	ἁπλῶν δεόμενον, ἵν´ ᾖ ἐξ
[5, 4, 2]	τι οὖν μένοντος αὐτοῦ ἐν	αὐτῷ	γίνεται, ἀπ´ αὐτοῦ τοῦτο γίνεται,
[5, 4, 2]	ἐν αὐτῷ καὶ πάντα ἐν	αὐτῷ,	καὶ ἡ κατανόησις αὐτοῦ αὐτὸ
[5, 4, 2]	πάντη διακριτικὸν ἑαυτοῦ, ζωὴ ἐν	αὐτῷ	καὶ πάντα ἐν αὐτῷ, καὶ
[5, 4, 2]	ἀλλ´ ἔστιν αὐτοῦ πάντα ἐν	αὐτῷ	καὶ σὺν αὐτῷ, πάντη διακριτικὸν
[5, 4, 2]	πάντα ἐν αὐτῷ καὶ σὺν	αὐτῷ,	πάντη διακριτικὸν ἑαυτοῦ, ζωὴ ἐν
[5, 4, 2]	οἰκείῳ ἤθει> ἐκ τῆς ἐν	αὐτῷ	τελειότητος καὶ συνούσης ἐνεργείας ἡ
[5, 4, 1]	καὶ τὸ πρῶτον ἀγαθὸν ἐν	αὑτῷ	σταίη ὥσπερ φθονῆσαν ἑαυτοῦ ἢ
[5, 4, 2]	οὐσίᾳ ἐν τῷ μένειν πῦρ.	Οὕτω	δὴ κἀκεῖ· καὶ πολὺ πρότερον
[5, 4, 1]	τοιοῦτον, ἓν ἂν εἴη τὰ	ἄμφω.	Οὐ γὰρ δὴ σώματα λέγομεν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/06/2010