| Ennéade, livre, chap. |
| [5, 4, 2] |
μὴ
εἴδη
αὐτῶν
κομίζεται.
Πόθεν
|
γάρ; |
Ἀλλ´
ἐνταῦθα
μετὰ
τῶν
πραγμάτων |
| [5, 4, 1] |
αὐτοῦ
γε
ὑποστάντων·
ὅτι
μὲν
|
γὰρ |
ἀπ´
αὐτοῦ,
ἀνάγκη.
Δεῖ
δὴ |
| [5, 4, 1] |
τὸ
ἓν
πρῶτον
σῶμα.
Οὐδὲν
|
γὰρ |
ἁπλοῦν
σῶμα,
γινόμενόν
τε
τὸ |
| [5, 4, 1] |
τοῦτο;
Ἀπὸ
τοῦ
πρώτου·
οὐ
|
γὰρ |
δὴ
κατὰ
συντυχίαν,
οὐδ´
ἂν |
| [5, 4, 1] |
ἂν
εἴη
τὰ
ἄμφω.
Οὐ
|
γὰρ |
δὴ
σώματα
λέγομεν
δύο,
ἢ |
| [5, 4, 1] |
ἓν
μόνον
δεῖ
εἶναι·
ἄλλο
|
γὰρ |
εἰ
εἴη
τοιοῦτον,
ἓν
ἂν |
| [5, 4, 2] |
εἶναι
καὶ
οὐσίαν
ἦλθεν·
ἐκεῖνο
|
γὰρ |
ἐπέκεινα
οὐσίας>
ἦν.
Καὶ
ἐκεῖνο |
| [5, 4, 1] |
ἐπέκεινα>
λέγεται
εἶναι
οὐσίας>
εἰ
|
γὰρ |
μὴ
ἁπλοῦν
ἔσται
συμβάσεως
ἔξω |
| [5, 4, 2] |
εἴδη
καὶ
οἱ
ἀριθμοί·
τοῦτο
|
γὰρ |
ὁ
νοῦς.
Διὸ
οὐχ
ἁπλοῦς, |
| [5, 4, 2] |
ἐπέκεινα
ἄρα
τι
νοῦ.
Τὸ
|
γὰρ |
ὂν
οὐ
νεκρὸν
οὐδὲ
οὐ |
| [5, 4, 2] |
νοοῦσα
ἀφ´
οὗ
ἐγένετο
ἄλλο
|
γὰρ |
οὐκ
ἔχει
νοῦς
γίγνεται,
ἄλλο |
| [5, 4, 1] |
ἐπὶ
τὸ
δεύτερον.
Δεῖ
μὲν
|
γάρ |
τι
πρὸ
πάντων
εἶναι
ἁπλοῦν |
| [5, 4, 1] |
εἶναι
καὶ
πρῶτον
ἁπάντων·
τὸ
|
γὰρ |
τὸ
μὴ
πρῶτον
ἐνδεὲς
τοῦ |
| [5, 4, 2] |
δὴ
καὶ
ὂν
ταὐτόν.
Οὐ
|
γὰρ |
τῶν
πραγμάτων
ὁ
νοῦς
ὥσπερ |
| [5, 4, 1] |
τι
καὶ
ἀπ´
αὐτοῦ
γενέσθαι,
|
εἴπερ |
ἔσται
τι
καὶ
τῶν
ἄλλων |
| [5, 4, 2] |
ἀλλ´
αὐτὸς
νοῦς
τὰ
πράγματα>
|
εἴπερ |
μὴ
εἴδη
αὐτῶν
κομίζεται.
Πόθεν |
| [5, 4, 2] |
γὰρ
τῶν
πραγμάτων
ὁ
νοῦς
|
ὥσπερ |
ἡ
αἴσθησις
τῶν
αἰσθητῶν
προόντων, |
| [5, 4, 2] |
καὶ
τελειουμένη
ἀόριστος
μὲν
αὐτὴ
|
ὥσπερ |
ὄψις,
ὁριζομένη
δὲ
ὑπὸ
τοῦ |
| [5, 4, 2] |
μένον
καὶ
οὐκ
ὂν
ἐνδεές,
|
ὥσπερ |
τὸ
ὁρῶν
καὶ
τὸ
νοοῦν |
| [5, 4, 1] |
πρῶτον
ἀγαθὸν
ἐν
αὑτῷ
σταίη
|
ὥσπερ |
φθονῆσαν
ἑαυτοῦ
ἢ
ἀδυνατῆσαν,
ἡ |
| [5, 4, 1] |
ἑαυτῶν
καθόσον
δύναται·
οἷον
τὸ
|
πῦρ |
θερμαίνει,
καὶ
ψύχει
ἡ
χιών, |
| [5, 4, 2] |
τῇ
οὐσίᾳ
ἐν
τῷ
μένειν
|
πῦρ. |
Οὕτω
δὴ
κἀκεῖ·
καὶ
πολὺ |