Ennéade, livre, chap.
[5, 4, 2]	αὐτῶν κομίζεται. Πόθεν γάρ; Ἀλλ´	ἐνταῦθα	μετὰ τῶν πραγμάτων καὶ ταὐτὸν
[5, 4, 2]	τὸ γεννῶν, νοῦν εἶναι ἀνάγκη.	Διὰ	τί δὲ οὐ νοῦς, οὗ
[5, 4, 1]	ἢ τὴν ἀναγωγὴν ἐπ´ ἐκεῖνο	διὰ	τῶν μεταξὺ ἔχειν, καὶ τάξιν
[5, 4, 2]	μὲν τῆς οὐσίας αὐτό ἐστιν	ἐνέργεια	ἕκαστον, ἡ δὲ ἀπ´ ἐκείνης,
[5, 4, 2]	τί δὲ οὐ νοῦς, οὗ	ἐνέργειά	ἐστι νόησις; Νόησις δὲ τὸ
[5, 4, 2]	Ἀλλὰ πῶς μένοντος ἐκείνου γίνεται;	Ἐνέργεια	ἡ μέν ἐστι τῆς οὐσίας,
[5, 4, 2]	καὶ συνούσης ἐνεργείας ἡ γεννηθεῖσα	ἐνέργεια	ὑπόστασιν λαβοῦσα, ἅτε ἐκ μεγάλης
[5, 4, 1]	σωματικὴ δὲ οὖσα, ἀλλ´ ὄντως	μία,	ἐκεῖνο ἂν εἴη τὸ πρῶτον.
[5, 4, 2]	ἐνεργοῦντος ἐκείνου τὴν σύμφυτον τῇ	οὐσίᾳ	ἐν τῷ μένειν πῦρ. Οὕτω
[5, 4, 1]	ψύχει ἡ χιών, καὶ τὰ	φάρμακα	δὲ εἰς ἄλλο ἐργάζεται οἷον
[5, 4, 2]	μὲν οὖν καὶ αὐτὸς νοητόν,	ἀλλὰ	καὶ νοῶν· διὸ δύο ἤδη.
[5, 4, 1]	ὅ τι ἂν προαίρεσιν ἔχῃ,	ἀλλὰ	καὶ ὅσα φύει ἄνευ προαιρέσεως,
[5, 4, 2]	ὁ νοῦς. Διὸ οὐχ ἁπλοῦς,	ἀλλὰ	πολλά, σύνθεσίν τε ἐμφαίνων, νοητὴν
[5, 4, 2]	ἄλλο τῷ μετ´ αὐτὸ νοητόν.	Ἀλλὰ	πῶς ἀπὸ τοῦ νοητοῦ ὁ
[5, 4, 2]	καὶ μίμημα καὶ εἴδωλον ἐκείνου.	Ἀλλὰ	πῶς μένοντος ἐκείνου γίνεται; Ἐνέργεια
[5, 4, 1]	ἔτι ἁπλοῦν εἴη· ἓν ἄρα	πολλὰ	ἔσται. Πόθεν οὖν τοῦτο; Ἀπὸ
[5, 4, 2]	τε ἐμφαίνων, νοητὴν μέντοι, καὶ	πολλὰ	ὁρῶν ἤδη. Ἔστι μὲν οὖν
[5, 4, 2]	νοῦς. Διὸ οὐχ ἁπλοῦς, ἀλλὰ	πολλά,	σύνθεσίν τε ἐμφαίνων, νοητὴν μέντοι,
[5, 4, 2]	νοητὸν καὶ οἷον ἐκεῖνο καὶ	μίμημα	καὶ εἴδωλον ἐκείνου. Ἀλλὰ πῶς
[5, 4, 1]	ἁπλοῦν σῶμα, γινόμενόν τε τὸ	σῶμα,	ἀλλ´ οὐκ ἀρχή· ἡ δὲ
[5, 4, 1]	πρῶτον σῶμα. Οὐδὲν γὰρ ἁπλοῦν	σῶμα,	γινόμενόν τε τὸ σῶμα, ἀλλ´
[5, 4, 1]	δύο, ἢ τὸ ἓν πρῶτον	σῶμα.	Οὐδὲν γὰρ ἁπλοῦν σῶμα, γινόμενόν
[5, 4, 1]	πάντα τὴν ἀρχὴν κατὰ δύναμιν	ἀπομιμούμενα	εἰς ἀιδιότητά τε καὶ ἀγαθότητα.
[5, 4, 2]	πάντα, ἐκεῖνο ἐπέκεινα τῶν πάντων·	ἐπέκεινα	ἄρα οὐσίας· καὶ εἰ τὰ
[5, 4, 2]	οὐσίας. Τοῦτο δὲ καὶ νοῦ·	ἐπέκεινα	ἄρα τι νοῦ. Τὸ γὰρ
[5, 4, 2]	τοῖς πᾶσι, καὶ ταύτῃ δεῖ	ἐπέκεινα	εἶναι τῆς οὐσίας. Τοῦτο δὲ
[5, 4, 1]	μηδὲ ἐπιστήμη> ὃ δὴ καὶ	ἐπέκεινα>	λέγεται εἶναι οὐσίας> εἰ γὰρ
[5, 4, 2]	ὅμοιον δεῖ εἶναι· ἐπεὶ δὲ	ἐπέκεινα	νοῦ τὸ γεννῶν, νοῦν εἶναι
[5, 4, 2]	καὶ οὐσίαν ἦλθεν· ἐκεῖνο γὰρ	ἐπέκεινα	οὐσίας> ἦν. Καὶ ἐκεῖνο μὲν
[5, 4, 2]	δὲ τοῦτο τὰ πάντα, ἐκεῖνο	ἐπέκεινα	τῶν πάντων· ἐπέκεινα ἄρα οὐσίας·
[5, 4, 1]	ἂν εἴη τὸ πρῶτον. Εἰ	ἄρα	ἕτερόν τι μετὰ τὸ πρῶτον
[5, 4, 2]	ἐκεῖνο ἐπέκεινα τῶν πάντων· ἐπέκεινα	ἄρα	οὐσίας· καὶ εἰ τὰ πάντα,
[5, 4, 1]	ἂν ἔτι ἁπλοῦν εἴη· ἓν	ἄρα	πολλὰ ἔσται. Πόθεν οὖν τοῦτο;
[5, 4, 2]	Τοῦτο δὲ καὶ νοῦ· ἐπέκεινα	ἄρα	τι νοῦ. Τὸ γὰρ ὂν
[5, 4, 2]	τελειότητος καὶ συνούσης ἐνεργείας ἡ	γεννηθεῖσα	ἐνέργεια ὑπόστασιν λαβοῦσα, ἅτε ἐκ
[5, 4, 2]	νοητὸν ὁρῶσα καὶ πρὸς τοῦτο	ἐπιστραφεῖσα	καὶ ἀπ´ ἐκείνου οἷον ἀποτελουμένη
[5, 4, 1]	ἂν προαίρεσιν ἔχῃ, ἀλλὰ καὶ	ὅσα	φύει ἄνευ προαιρέσεως, καὶ τὰ
[5, 4, 1]	ἀρχὴ ἀγένητος> μὴ σωματικὴ δὲ	οὖσα,	ἀλλ´ ὄντως μία, ἐκεῖνο ἂν
[5, 4, 2]	κατανόησις αὐτοῦ αὐτὸ οἱονεὶ συναισθήσει	οὖσα	ἐν στάσει ἀιδίῳ καὶ νοήσει
[5, 4, 2]	γινόμενον γίνεται νόησις· νόησις δὲ	οὖσα	καὶ νοοῦσα ἀφ´ οὗ ἐγένετο
[5, 4, 2]	ἐνεργείας ἡ γεννηθεῖσα ἐνέργεια ὑπόστασιν	λαβοῦσα,	ἅτε ἐκ μεγάλης δυνάμεως, μεγίστης
[5, 4, 2]	νόησις· νόησις δὲ οὖσα καὶ	νοοῦσα	ἀφ´ οὗ ἐγένετο ἄλλο γὰρ
[5, 4, 2]	πυρὸς ἡ μέν τίς ἐστι	συμπληροῦσα	τὴν οὐσίαν θερμότης, ἡ δὲ
[5, 4, 2]	νόησις; Νόησις δὲ τὸ νοητὸν	ὁρῶσα	καὶ πρὸς τοῦτο ἐπιστραφεῖσα καὶ
[5, 4, 1]	εἴη τοιοῦτον, ἓν ἂν εἴη	τὰ	ἄμφω. Οὐ γὰρ δὴ σώματα
[5, 4, 1]	ὅσα φύει ἄνευ προαιρέσεως, καὶ	τὰ	ἄψυχα δὲ μεταδιδόντα ἑαυτῶν καθόσον
[5, 4, 2]	ἀορίστου δυάδος καὶ τοῦ ἑνὸς	τὰ	εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί· τοῦτο
[5, 4, 1]	καὶ τιμιώτατον εἶναι τὸ γεννῶν	τὰ	ἐφεξῆς· δεῖ δὴ καὶ τιμιώτατον
[5, 4, 2]	δύναμις πάντων, τὸ δὲ ἤδη	τὰ	πάντα. Εἰ δὲ τοῦτο τὰ
[5, 4, 2]	τὰ πάντα. Εἰ δὲ τοῦτο	τὰ	πάντα, ἐκεῖνο ἐπέκεινα τῶν πάντων·
[5, 4, 2]	ἐπέκεινα ἄρα οὐσίας· καὶ εἰ	τὰ	πάντα, πρὸ δὲ πάντων τὸ
[5, 4, 2]	ἐπιστήμη δὲ τῶν ἄνευ ὕλης	τὰ	πράγματα.
[5, 4, 2]	αἰσθητῶν προόντων, ἀλλ´ αὐτὸς νοῦς	τὰ	πράγματα> εἴπερ μὴ εἴδη αὐτῶν
[5, 4, 1]	καὶ ψύχει ἡ χιών, καὶ	τὰ	φάρμακα δὲ εἰς ἄλλο ἐργάζεται
[5, 4, 1]	οἷον αὐτά πάντα τὴν ἀρχὴν	κατὰ	δύναμιν ἀπομιμούμενα εἰς ἀιδιότητά τε
[5, 4, 1]	τοῦ πρώτου· οὐ γὰρ δὴ	κατὰ	συντυχίαν, οὐδ´ ἂν ἔτι ἐκεῖνο
[5, 4, 2]	ἀιδίῳ καὶ νοήσει ἑτέρως ἢ	κατὰ	τὴν νοῦ νόησιν. Εἴ τι
[5, 4, 2]	δὲ τῶν ἄνευ ὕλης τὰ	πράγματα.
[5, 4, 2]	προόντων, ἀλλ´ αὐτὸς νοῦς τὰ	πράγματα>	εἴπερ μὴ εἴδη αὐτῶν κομίζεται.
[5, 4, 1]	τὰ ἄμφω. Οὐ γὰρ δὴ	σώματα	λέγομεν δύο, ἢ τὸ ἓν
[5, 4, 1]	~Εἴ τι ἔστι	μετὰ	τὸ πρῶτον, ἀνάγκη ἐξ ἐκείνου
[5, 4, 1]	πρῶτον. Εἰ ἄρα ἕτερόν τι	μετὰ	τὸ πρῶτον εἴη, οὐκ ἂν
[5, 4, 2]	κομίζεται. Πόθεν γάρ; Ἀλλ´ ἐνταῦθα	μετὰ	τῶν πραγμάτων καὶ ταὐτὸν αὐτοῖς
[5, 4, 1]	ἀπομιμούμενα εἰς ἀιδιότητά τε καὶ	ἀγαθότητα.	Πῶς οὖν τὸ τελεώτατον καὶ
[5, 4, 1]	ἀρχὴν κατὰ δύναμιν ἀπομιμούμενα εἰς	ἀιδιότητά	τε καὶ ἀγαθότητα. Πῶς οὖν
[5, 4, 1]	ὄντως ἕν, οὐχ ἕτερον ὄν,	εἶτα	ἕν, καθ´ οὗ ψεῦδος καὶ
[5, 4, 2]	πάντων, τὸ δὲ ἤδη τὰ	πάντα.	Εἰ δὲ τοῦτο τὰ πάντα,
[5, 4, 2]	πάντα. Εἰ δὲ τοῦτο τὰ	πάντα,	ἐκεῖνο ἐπέκεινα τῶν πάντων· ἐπέκεινα
[5, 4, 2]	ἑαυτοῦ, ζωὴ ἐν αὐτῷ καὶ	πάντα	ἐν αὐτῷ, καὶ ἡ κατανόησις
[5, 4, 2]	οἷον ἀναίσθητον, ἀλλ´ ἔστιν αὐτοῦ	πάντα	ἐν αὐτῷ καὶ σὺν αὐτῷ,
[5, 4, 2]	ἄρα οὐσίας· καὶ εἰ τὰ	πάντα,	πρὸ δὲ πάντων τὸ ἓν
[5, 4, 1]	εἰς ἄλλο ἐργάζεται οἷον αὐτά	πάντα	τὴν ἀρχὴν κατὰ δύναμιν ἀπομιμούμενα
[5, 4, 1]	προαιρέσεως, καὶ τὰ ἄψυχα δὲ	μεταδιδόντα	ἑαυτῶν καθόσον δύναται· οἷον τὸ
[5, 4, 2]	αὐτοῦ τοῦτο γίνεται, ὅταν ἐκεῖνο	μάλιστα	ᾖ ὅ ἐστι. Μένοντος> οὖν
[5, 4, 1]	δὲ εἰς ἄλλο ἐργάζεται οἷον	αὐτά	πάντα τὴν ἀρχὴν κατὰ δύναμιν
[5, 4, 1]	φύει ἄνευ προαιρέσεως, καὶ τὰ	ἄψυχα	δὲ μεταδιδόντα ἑαυτῶν καθόσον δύναται·

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/06/2010