| Chapitre |
| [55] |
δέχεται
θάνατον;
~οὔ.
~ἀθάνατον
ἄρα
|
ψυχή. |
~ἀθάνατον.
~Εἶεν,
ἔφη·
τοῦτο
μὲν |
| [49] |
καὶ
ἀνευρήσειν
ὡς
ἀθάνατον
(ἡ)
|
ψυχή. |
~(Ἀλλὰ
μήν,
ἔφη
ὁ
Κέβης, |
| [23] |
γενέσθαι
ἡμᾶς
ἦν
ἡμῶν
ἡ
|
ψυχή, |
δεῖ
δὲ
~προσαποδεῖξαι
ὅτι
καὶ |
| [22] |
γενέσθαι
(ἡμᾶς
ἦν
ἡμῶν
ἡ
|
ψυχή· |
~εἰ
μέντοι
καὶ
ἐπειδὰν
ἀποθάνωμεν |
| [41] |
μήτε
ἄλλου
~ἀποδέχεσθαι
λέγοντος
ὡς
|
ψυχή |
ἐστιν
ἁρμονία.
~Τί
δέ,
ἦ |
| [25] |
τοῦτο
αὖ
ἐπισκέψασθαι
πότερον
(ἡ)
|
ψυχή |
ἐστιν,
καὶ
ἐκ
τούτων
θαρρεῖν |
| [42] |
ἧττον
ἄλλη
(ἄλλης
αὐτὸ
~τοῦτο,
|
ψυχή, |
ἐστίν,
οὐδὲ
δὴ
μᾶλλον
οὐδὲ |
| [54] |
σώματι
ζῶν
ἔσται;
~Ὧι
ἂν
|
ψυχή, |
ἔφη.
~(Οὐκοῦν
ἀεὶ
τοῦτο
οὕτως |
| [42] |
γε
δήπου
ψυχή,
οὖσα
παντελῶς
|
ψυχή, |
κακίας.
~Πῶς
γὰρ
ἔκ
γε |
| [38] |
τοῦ
~ἀποθανόντος
οὐ
συναποθνῄσκει
ἡ
|
ψυχή. |
Λέγε
οὖν
πρὸς
Διὸς
πῇ |
| [26] |
τῷ
ὁρατῷ.
~Τί
δὲ
ἡ
|
ψυχή; |
ὁρατὸν
ἢ
ἀιδές;
~Οὐχ
ὑπ᾽ |
| [27] |
τόδε
πάλαι
ἐλέγομεν,
ὅτι
ἡ
|
ψυχή, |
ὅταν
μὲν
τῷ
σώματι
~προσχρῆται |
| [26] |
μὲν
σῶμά
ἐστι,
τὸ
δὲ
|
ψυχή; |
~Οὐδὲν
ἄλλο,
ἔφη.
~Ποτέρῳ
οὖν |
| [42] |
~Οὐ
μέντοι.
~Οὐδέ
γε
δήπου
|
ψυχή, |
οὖσα
παντελῶς
ψυχή,
κακίας.
~Πῶς |
| [18] |
ὥστε
καὶ
ταύτῃ
ἀθάνατον
ἡ
|
ψυχή |
τι
ἔοικεν
εἶναι.
~Ἀλλά,
ὦ |
| [37] |
μεντἂν
εἴη,
ὁπότε
ἀπολλύοιτο
ἡ
|
~ψυχή, |
τὸ
τελευταῖον
ὕφασμα
τυχεῖν
αὐτὴν |
| [28] |
ταὐτὰ
ἔχοντι
ἑαυτῷ
ὁμοιότατον
εἶναι
|
ψυχή, |
τῷ
δὲ
~ἀνθρωπίνῳ
καὶ
θνητῷ |