| Chapitre |
| [43] |
ὅτι
ἄλλο
λέγεις
ἄρχειν
ἢ
|
~ψυχὴν |
ἄλλως
τε
καὶ
φρόνιμον;
~Οὐκ |
| [36] |
καὶ
ἄλλων
κακῶν,
τὴν
μὲν
|
ψυχὴν |
ἀνάγκη
~εὐθὺς
ὑπάρχει
ἀπολωλέναι,
καίπερ |
| [37] |
ἰσχυρὸν
εἶναι,
ὥστε
πολλάκις
γιγνομένην
|
ψυχὴν |
~ἀντέχειν
δοὺς
δὲ
ταῦτα
ἐκεῖνο |
| [44] |
ζητεῖς·
ἀξιοῖς
ἐπιδειχθῆναι
ἡμῶν
τὴν
|
ψυχὴν |
(ἀνώλεθρόν
~τε
καὶ
ἀθάνατον
οὖσαν, |
| [9] |
(φιλόσοφος
~ἀπολύων
ὅτι
μάλιστα
τὴν
|
ψυχὴν |
ἀπὸ
τῆς
τοῦ
σώματος
κοινωνίας |
| [9] |
~σῶμα
γεγονέναι,
χωρὶς
δὲ
τὴν
|
ψυχὴν |
(ἀπὸ)
τοῦ
σώματος
ἀπαλλαγεῖσαν
~αὐτὴν |
| [42] |
ὀρθὴ
ἡ
ὑπόθεσις
ἦν,
τὸ
|
ψυχὴν |
ἁρμονίαν
εἶναι;
~Οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν,
ἔφη. |
| [42] |
~Ἀληθῶς
μέντοι.
~Τῶν
οὖν
θεμένων
|
ψυχὴν |
ἁρμονίαν
εἶναι
τί
τις
φήσει |
| [41] |
τὴν
~μάθησιν
ἀνάμνησιν
εἶναι
ἢ
|
ψυχὴν |
ἁρμονίαν;
~Πολὺ
μᾶλλον,
ἔφη,
ἐκεῖνον, |
| [43] |
ἄριστε,
ἡμῖν
οὐδαμῇ
καλῶς
ἔχει
|
ψυχὴν |
(ἁρμονίαν
τινὰ
~φάναι
εἶναι·
οὔτε |
| [30] |
φεύγειν,
οὕτω
(δὴ
ἔχουσαν
οἴει
|
ψυχὴν |
αὐτὴν
~καθ᾽
αὑτὴν
εἰλικρινῆ
ἀπαλλάξεσθαι; |
| [41] |
ἁρμονίαν
μὲν
εἶναι
σύνθετον
πρᾶγμα,
|
ψυχὴν |
~δὲ
ἁρμονίαν
τινὰ
ἐκ
τῶν |
| [22] |
ἔστιν,
οὕτως
καὶ
τὴν
ἡμετέραν
|
ψυχὴν |
εἶναι
καὶ
πρὶν
γεγονέναι
~ἡμᾶς· |
| [36] |
τοιοῦτόν
τι
~μάλιστα
ὑπολαμβάνομεν
τὴν
|
ψυχὴν |
εἶναι,
ὥσπερ
ἐντεταμένου
τοῦ
σώματος |
| [12] |
δὲ
καθ᾽
αὑτὴν
~ἐπιθυμοῦσι
τὴν
|
ψυχὴν |
ἔχειν,
τούτου
δὲ
γιγνομένου
εἰ |
| [33] |
φιλομαθεῖς
(ὅτι
~παραλαβοῦσα
αὐτῶν
τὴν
|
ψυχὴν |
ἡ
φιλοσοφία
ἀτεχνῶς
διαδεδεμένην
ἐν |
| [36] |
καὶ
ἁρμονίαν
(αὐτῶν
τούτων
τὴν
|
ψυχὴν |
~ἡμῶν,
ἐπειδὰν
ταῦτα
καλῶς
καὶ |
| [22] |
(τὸ
ὁμοίως
εἶναι
τήν
τε
|
ψυχὴν |
ἡμῶν
~πρὶν
γενέσθαι
ἡμᾶς
καὶ |
| [33] |
ἡ
~φιλοσοφία
ἔχουσαν
αὐτῶν
τὴν
|
ψυχὴν |
ἠρέμα
παραμυθεῖται
καὶ
λύειν
~ἐπιχειρεῖ, |
| [12] |
μάλιστα
ἀπὸ
τοῦ
σώματος
τὴν
|
ψυχὴν |
καὶ
ἐθίσαι
αὐτὴν
καθ᾽
~αὑτὴν |
| [10] |
ταράττοντος
καὶ
~οὐκ
ἐῶντος
τὴν
|
ψυχὴν |
κτήσασθαι
ἀλήθειάν
τε
καὶ
φρόνησιν |
| [63] |
~ἐσπούδασέ
τε
καὶ
κοσμήσας
τὴν
|
ψυχὴν |
οὐκ
ἀλλοτρίῳ
ἀλλὰ
τῷ
αὐτῆς |
| [41] |
ὅταν
φῇς
μὲν
εἶναι
~τὴν
|
ψυχὴν |
πρὶν
καὶ
εἰς
ἀνθρώπου
εἶδός |
| [41] |
ἐμοὶ
συγχωρεῖν,
~πολυχρονιώτερόν
γε
εἶναι
|
ψυχὴν |
σώματος,
ἀλλὰ
τόδε
ἄδηλον
παντί, |
| [9] |
ἀφεστάναι
αὐτοῦ,
πρὸς
δὲ
τὴν
|
ψυχὴν |
τετράφθαι;
~Ἐμοιγε.
~Ἆρ᾽
οὖν
πρῶτον |
| [43] |
μυρία
~που
ὁρῶμεν
(ἐναντιουμένην
τὴν
|
ψυχὴν |
τοῖς
κατὰ
τὸ
σῶμα·
ἢ |
| [48] |
καὶ
ἔδεισα
μὴ
παντάπασι
τὴν
|
ψυχὴν |
~τυφλωθείην
βλέπων
πρὸς
τὰ
πράγματα |
| [36] |
~τις
ἀξιοῖ
κρᾶσιν
οὖσαν
τὴν
|
ψυχὴν |
τῶν
ἐν
τῷ
σώματι
ἐν |
| [42] |
μᾶλλον
μηδ᾽
ἧττον
ἑτέραν
ἑτέρας
|
~ψυχὴν |
ψυχῆς
εἶναι·
τοῦτο
δ᾽
ἔστι |
| [40] |
καὶ
μὴ
(παρίωμεν
εἰς
~τὴν
|
ψυχὴν |
ὡς
τῶν
λόγων
κινδυνεύει
οὐδὲν |