HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
ψυχάς 1
ψύχεσθαι 1
Ψυχὴ 1
ψυχὴ 45
ψυχή 17
ψυχῇ 6
ψυχὴν 30

Fréquences [« »]
44 αὐτῶν
43 σῶμα
45 Τί
45 ψυχὴ
46 γάρ
46 Πάνυ
46 που

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

ψυχὴ

Chapitre

[37]   ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον

[56]   μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ

[57]   δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ

[55]   ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος

[34]   γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν

[14]   καὶ πίστεως, ὡς ἔστι τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί τινα

[29]   ~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ εἰς

[30]   δὴ καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν

[28]   δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες,

[42]   τὸ ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον

[57]   οὖν κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ

[57]   ~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας τε

[11]   (γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ ~σώματος, πρότερον

[37]   ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ

[56]   καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα,

[42]   δή, ἔφη, πρὸς Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν

[23]   ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ ~ψυχὴ καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο

[44]   ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον

[44]   ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι

[41]   που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι,

[37]   μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς τόδε τὸ

[23]   Εἰ γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ

[28]   ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν

[10]   καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα καὶ

[42]   τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία

[11]   καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ ψυχὴ μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ μή

[27]   καὶ ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς

[41]   τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ ~ὅμως καὶ θειότερον καὶ (κάλλιον

[55]   τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον

[36]   ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι,

[33]   ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε

[37]   μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον·

[33]   Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε

[37]   φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ σῶμα

[18]   μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ

[37]   ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί τις λέγων

[26]   ~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ

[37]   μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου

[10]   οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν

[54]   ~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει

[41]   σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν

[27]   ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον

[28]   ὦ Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ τῷ θείῳ, τὸ δὲ σῶμα

[33]   τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι

[63]   οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν

Chapitre
[37]	ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ	ψυχὴ	ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον
[56]	μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης,	ψυχὴ	ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ
[57]	δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ	~ψυχὴ	ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ
[55]	ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι,	ψυχὴ	ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος
[34]	γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν	ψυχὴ	ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν
[14]	καὶ πίστεως, ὡς ἔστι τε	~ψυχὴ	ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί τινα
[29]	~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ	ψυχὴ	ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ εἰς
[30]	δὴ καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη	ψυχὴ	βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν
[28]	δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ	ψυχὴ	ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες,
[42]	τὸ ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν	ψυχὴ	ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον
[57]	οὖν κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος	ψυχὴ	ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ
[57]	~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ	ψυχὴ	ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας τε
[11]	(γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ	ψυχὴ	ἔσται χωρὶς τοῦ ~σώματος, πρότερον
[37]	ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν ἡ	ψυχὴ	ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ
[56]	καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι	ψυχὴ	ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα,
[42]	δή, ἔφη, πρὸς Διός· λέγεται	ψυχὴ	ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν
[23]	ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ	~ψυχὴ	καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο
[44]	ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν	ψυχὴ	καὶ ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον
[44]	ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ	ψυχὴ	καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι
[41]	που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ	ψυχὴ	καὶ πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι,
[37]	μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ	ψυχὴ	καὶ πρὶν εἰς τόδε τὸ
[23]	Εἰ γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ	ψυχὴ	καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ
[28]	ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι	ψυχὴ	καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν
[10]	καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου	ψυχὴ	μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα καὶ
[42]	τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία	~ψυχὴ	μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία
[11]	καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ	ψυχὴ	μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ μή
[27]	καὶ ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων	ψυχὴ	ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς
[41]	τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ	ψυχὴ	~ὅμως καὶ θειότερον καὶ (κάλλιον
[55]	τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν	ψυχὴ	οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον
[36]	ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ	ψυχὴ	οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι,
[33]	ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου	ψυχὴ	οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε
[37]	μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι	ψυχὴ	~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον·
[33]	Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι	ψυχὴ	παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε
[37]	φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν	ψυχὴ	πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ σῶμα
[18]	μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ	ψυχὴ	πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ
[37]	ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν	ψυχὴ	πρὸς σῶμα, καί τις λέγων
[26]	~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα	ψυχὴ	σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ
[37]	μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον	ψυχὴ	σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου
[10]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἡ	ψυχὴ	τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν
[54]	~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν	ψυχὴ	τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει
[41]	σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ	ψυχὴ	τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν
[27]	ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι	ψυχὴ	τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον
[28]	ὦ Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν	ψυχὴ	τῷ θείῳ, τὸ δὲ σῶμα
[33]	τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται	ψυχὴ	ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι
[63]	οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ	ψυχὴ	φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005