Chapitre
[37]	ὅδε ~ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ, ἵνα	χρόνου	ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν, ἔπειτα
[57]	~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει ἐν πολλαῖς	χρόνου	καὶ μακραῖς περιόδοις. Ἔστι δὲ
[18]	πάθῃ περὶ ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ	χρόνου	καὶ τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη
[19]	τὸ ἴσον πρὸ ἐκείνου τοῦ	(χρόνου	ὅτε ~τὸ πρῶτον ἰδόντες τὰ
[1]	Ἀθήναζε, οὔτε τις ξένος ἀφῖκται	χρόνου	συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν ἡμῖν
[57]	δὴ δεῖται οὐχ ὑπὲρ τοῦ	χρόνου	τούτου μόνον ἐν ~ᾧ καλοῦμεν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005