| Chapitre |
| [12] |
οὕτω
ζῆν,
κἄπειθ᾽
~ἥκοντος
αὐτῷ
|
τούτου |
ἀγανακτεῖν;
~Γελοῖον·
πῶς
δ᾽
οὔ; |
| [41] |
θαυμάζοιμι
εἴ
~μοι
περί
γε
|
τούτου |
ἄλλο
ποτέ
τι
δόξειεν.
~Καὶ |
| [12] |
δὲ
φρονήσεως
ᾧ
τε
~διεβέβληντο,
|
τούτου |
ἀπηλλάχθαι
συνόντος
αὐτοῖς;
Ἢ
ἀνθρωπίνων |
| [42] |
ἔκ
γε
τῶν
προειρημένων;
~Ἐκ
|
τούτου |
ἄρα
τοῦ
λόγου
ἡμῖν
πᾶσαι |
| [11] |
τῇ
τούτου
θεραπείᾳ·
καὶ
~ἐκ
|
τούτου |
ἀσχολίαν
ἄγομεν
φιλοσοφίας
πέρι
διὰ |
| [47] |
δαιμονίαν
ἰσχὺν
ἔχειν,
ἀλλὰ
ἡγοῦνται
|
τούτου |
Ἄτλαντα
ἄν
~ποτε
ἰσχυρότερον
καὶ |
| [35] |
αὐτῶν
τοῦ
βίου
ἀπαλλάττεσθαι.
ἀλλὰ
|
τούτου |
γ᾽
ἕνεκα
~λέγειν
τε
χρὴ |
| [55] |
λόγου.
~Ἀλλ᾽
οὐδὲν
δεῖ,
ἔφη,
|
τούτου |
γε
ἕνεκα·
σχολῇ
γὰρ
ἄν |
| [61] |
ὅπῃ
ἂν
τύχωσι
τῆς
γῆς.
|
τούτου |
δὲ
αὖ
καταντικρὺ
ὁ
τέταρτος |
| [12] |
αὑτὴν
~ἐπιθυμοῦσι
τὴν
ψυχὴν
ἔχειν,
|
τούτου |
δὲ
γιγνομένου
εἰ
φοβοῖντο
καὶ |
| [61] |
κύκλῳ
ὁ
καλούμενος
Ὠκεανός
ἐστιν,
|
~τούτου |
δὲ
καταντικρὺ
καὶ
ἐναντίως
ῥέων |
| [16] |
τοὺς
τεθνεῶτας
ἐκ
τῶν
ζώντων,
|
τούτου |
δὲ
ὄντος
ἱκανόν
που
~ἐδόκει |
| [59] |
τούτων
καλλίω.
Τὸ
δ᾽
αἴτιον
|
~τούτου |
εἶναι
ὅτι
ἐκεῖνοι
οἱ
λίθοι |
| [37] |
πρότερος,
καὶ
οὐδέν
τι
μᾶλλον
|
τούτου |
ἕνεκα
ἄνθρωπός
~ἐστιν
ἱματίου
φαυλότερον |
| [66] |
θαυμάσιοι.
Ἐγὼ
μέντοι
οὐχ
ἥκιστα
|
τούτου |
ἕνεκα
τὰς
~γυναῖκας
ἀπέπεμψα,
ἵνα |
| [20] |
αἴσθησιν
λαβόντα
ἕτερόν
τι
ἀπὸ
|
τούτου |
ἐννοῆσαι
ὃ
~ἐπελέληστο,
ᾧ
τοῦτο |
| [11] |
ἢ
τὸ
σῶμα
καὶ
αἱ
|
τούτου |
ἐπιθυμίαι.
Διὰ
γὰρ
~τὴν
τῶν |
| [49] |
ἐμαυτῷ
ἀποκρίνασθαι
καὶ
ἄλλῳ,
καὶ
|
τούτου |
ἐχόμενος
(ἡγοῦμαι
~οὐκ
ἄν
ποτε |
| [11] |
διὰ
τὸ
σῶμα,
δουλεύοντες
τῇ
|
τούτου |
θεραπείᾳ·
καὶ
~ἐκ
τούτου
ἀσχολίαν |
| [39] |
ἔφη,
ὅτι
ἄν
τις
μεῖζον
|
τούτου |
κακὸν
πάθοι
ἢ
λόγους
μισήσας. |
| [49] |
γὰρ
ἴσως
οὐδὲ
εἷς
περὶ
|
τούτου |
λόγος
οὐδὲ
φροντίς·
~ἱκανοὶ
γὰρ |
| [13] |
πάντα
ταῦτα
καταλλάττεσθαι,
φρόνησις,
(καὶ
|
τούτου |
~μὲν
πάντα)
καὶ
μετὰ
τούτου |
| [49] |
τῆς
δυάδος
μετάσχεσιν,
καὶ
δεῖν
|
τούτου |
~μετασχεῖν
τὰ
μέλλοντα
δύο
ἔσεσθαι, |
| [57] |
δεῖται
οὐχ
ὑπὲρ
τοῦ
χρόνου
|
τούτου |
μόνον
ἐν
~ᾧ
καλοῦμεν
τὸ |
| [37] |
ὕφασμα
τυχεῖν
αὐτὴν
ἔχουσαν
καὶ
|
τούτου |
μόνου
~προτέραν
ἀπόλλυσθαι,
ἀπολομένης
δὲ |
| [40] |
ἐν
τῷ
παρόντι
περὶ
~αὐτοῦ
|
τούτου |
οὐ
φιλοσόφως
ἔχειν
ἀλλ᾽
ὥσπερ |
| [46] |
ἐκ
δὲ
δὴ
τοῦ
λόγου
|
~τούτου |
οὐδὲν
ἄλλο
σκοπεῖν
προσήκειν
ἀνθρώπῳ |
| [58] |
~ἀέρα
οὐρανὸν
καλεῖν,
ὡς
διὰ
|
τούτου |
οὐρανοῦ
ὄντος
τὰ
ἄστρα
χωροῦντα· |
| [41] |
τὴν
μάθησιν
~ἀνάμνησιν
εἶναι,
καὶ
|
τούτου |
οὕτως
ἔχοντος
ἀναγκαίως
ἔχειν
ἄλλοθι |
| [35] |
λόγων
λαβόντα
καὶ
δυσεξελεγκτότατον,
~(ἐπὶ
|
τούτου |
ὀχούμενον
ὥσπερ
ἐπὶ
σχεδίας
κινδυνεύοντα |
| [60] |
πάντες
οἱ
ποταμοὶ
καὶ
ἐκ
|
~τούτου |
πάλιν
ἐκρέουσιν·
γίγνονται
δὲ
ἕκαστοι |
| [30] |
κακῆς
οὔσης.
καὶ
μέχρι
γε
|
τούτου |
πλανῶνται,
ἕως
ἂν
~τῇ
(τοῦ |
| [29] |
ἀδιαλύτῳ
εἶναι
ἢ
ἐγγύς
τι
|
τούτου; |
~(Πῶς
γὰρ
οὔ;
~Ἐννοεῖς
οὖν, |
| [33] |
δὲ
ὥσπερ
διὰ
εἱργμοῦ
διὰ
|
~τούτου |
σκοπεῖσθαι
τὰ
ὄντα
ἀλλὰ
μὴ |
| [23] |
ἐπειδὰν
δὲ
ἀφίκηται
καὶ
ἀπαλλάττηται
|
τούτου, |
τότε
καὶ
αὐτὴν
~τελευτᾶν
καὶ |
| [58] |
Σιμμίας,
ὦ
Σώκρατες,
ἡμεῖς
γε
|
τούτου |
τοῦ
μύθου
ἡδέως
ἂν
~ἀκούσαιμεν. |
| [52] |
γὰρ
περιττὸν
ἀεί
που
δεῖ
|
τούτου |
τοῦ
~ὀνόματος
τυγχάνειν
ὅπερ
νῦν |
| [5] |
Εὔηνος
καὶ
πᾶς
ὅτῳ
ἀξίως
|
τούτου |
τοῦ
πράγματος
~μέτεστιν.
Οὐ
μέντοι |
| [61] |
ἐξ
~ἐναντίας·
καὶ
οὐδὲ
τὸ
|
τούτου |
ὕδωρ
οὐδενὶ
μείγνυται,
ἀλλὰ
καὶ |
| [11] |
πᾶσα
ἀνάγκη,
μηδὲ
ἀναπιμπλώμεθα
τῆς
|
τούτου |
~φύσεως,
ἀλλὰ
καθαρεύωμεν
ἀπ᾽
αὐτοῦ, |
| [23] |
εἰς
ταὐτὸν
καὶ
ὃν
πρὸ
|
τούτου |
~ὡμολογήσαμεν,
τὸ
γίγνεσθαι
πᾶν
τὸ |
| [13] |
τούτου
~μὲν
πάντα)
καὶ
μετὰ
|
τούτου |
(ὠνούμενά
τε
καὶ
πιπρασκόμενa
τῷ |