Chapitre
[2]	τί μοι πάθος παρῆν καί	τις	ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε τῆς
[39]	τοτὲ δὲ μή, μὴ ἑαυτόν	τις	αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν,
[56]	ὡς οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά	τις	ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν
[56]	δή τι Σιμμίας ὅδε ἤ	τις	ἄλλος ἔχει λέγειν, εὖ ἔχει
[30]	ἀλλ᾽ ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ	τις	ἂν ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ
[57]	ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ πού	τις	ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ
[59]	ἡ γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ	τις	ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι
[36]	τὸν λόγον τί φήσομεν, ἐάν	~τις	ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν
[37]	καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ	τις	(ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν
[55]	ἀλλὰ τί ~κωλύει φαίη ἄν	τις,	ἄρτιον μὲν τὸ περιττὸν μὴ
[35]	καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ γε δή	τις	αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ
[43]	~ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν φησί	τις	αὐτὴν (εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου
[3]	Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω	τις	αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην μὲν
[57]	δόξειεν ~ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ	τις	αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ
[49]	οὕτως ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ δέ	τις	αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν
[10]	τὸ ~σῶμα ἢ οὔ, ἐάν	τις	αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει (κοινωνὸν
[58]	ἔσχατον τὸν ἀέρα· ἐπεί, εἴ	τις	αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι ἢ
[41]	σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν	τις	αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα
[1]	τοῦτο, ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη	τις	αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν
[46]	ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν	τις	βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν περὶ
[36]	~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα ἁρμονία	τις,	δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ τὸ
[36]	καὶ διαρρήξῃ τὰς χορδάς, εἴ	τις	διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ
[47]	διὸ δὴ καὶ ὁ μέν	τις	δίνην ~περιτιθεὶς τῇ γῇ ὑπὸ
[3]	~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ	τις	διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ,
[35]	διαπλεῦσαι τὸν βίον, ~εἰ μή	τις	δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ
[17]	~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά	τις	εἴη ἡ γένεσις ἐκ τοῦ
[51]	Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί	τις	εἶπε τῶν παρόντων ἀκούσας ὅστις
[7]	εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν	τις	εἴπῃ. ~Καὶ ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ
[11]	ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός	τις	ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ τοῦ ~λόγου
[58]	γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ	τις	ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ
[45]	~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς ἐάν	τις	ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι
[18]	ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν	τις	ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ
[55]	ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε	τις	ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει
[13]	ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία	τις	ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ καὶ
[13]	αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός	τις	ᾖ. Καὶ ~κινδυνεύουσι καὶ οἱ
[10]	μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ	τις	ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα αὐτὴ
[44]	Σωκράτης, μὴ μέγα λέγε, μή	τις	ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ ~τὸν λόγον
[11]	δ᾽ ~ἔσχατον πάντων ὅτι, ἐάν	τις	ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται ἀπ᾽
[18]	~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν	τις	ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ
[10]	οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία, εἴπερ	τις	(καὶ) ἄλλος ὁ τευξόμενος τοῦ
[1]	~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ	τις,	καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι
[24]	ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι	τις	καὶ ἐν ἡμῖν παῖς ὅστις
[36]	δὴ καὶ περὶ ἁρμονίας ἄν	τις	καὶ λύρας τε καὶ ~χορδῶν
[37]	ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ γάρ	τις	καὶ πλέον ἔτι τῷ λέγοντι
[5]	οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ ἄν	τις	καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν τῷ
[39]	καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ	τις	καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς
[29]	συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν	τις	καὶ χαριέντως ~ἔχων τὸ σῶμα
[18]	ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι, ἐάν	τις	~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν πάντα
[47]	καλεῖν λίαν ἄτοπον· εἰ δέ	τις	λέγοι ὅτι ἄνευ τοῦ τὰ
[37]	ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί	τις	λέγων αὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτῶν
[47]	~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ	τις	λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα
[15]	οὔ. Παλαιὸς μὲν οὖν ἔστι	τις	λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν
[39]	οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν	τις	μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι ἢ
[24]	~ἄλλως τε καὶ ὅταν τύχῃ	τις	μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν
[1]	ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε, οὔτε	τις	ξένος ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν
[33]	ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν ἄν	τις	οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας ἤ
[35]	πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ	τις,	~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός· δεῖν
[2]	ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ	τις	παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι οἶμαι
[37]	ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν	τις	περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος
[39]	ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν	τις	πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι
[45]	ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί	τις	προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ ἓν
[2]	ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ	τις	~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ δὴ
[33]	ὅσον δύναται, λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν	τις	σφόδρα ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ (ἢ
[36]	συγγενῆ. Ἐπειδὰν οὖν ἢ κατάξῃ	τις	τὴν λύραν ἢ ~διατέμῃ καὶ
[65]	Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω	τις	τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ
[18]	τίς ἐστι; Μάλιστα μέντοι ὅταν	~τις	τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα ἃ
[12]	καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ ἄρα	τις	τῷ ὄντι ~ἐρῶν, καὶ λαβὼν
[13]	ἀληθὲς τῷ ~ὄντι ᾖ (κάθαρσίς	τις	τῶν τοιούτων πάντων καὶ ἡ
[37]	λέγει ὁ Σιμμίας. Εἰ οὖν	τις	ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ
[45]	γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε	τις	φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ
[42]	θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι τί	τις	φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν
[13]	οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά	τις	φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ που
[44]	πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ τι ἕξει	τις	χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005