Chapitre
[49]	ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην	τινὰ	αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλ᾽
[10]	παρατιθέμενος ἐν τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε	(τινὰ)	ἄλλην (αἴσθησιν ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ
[5]	τῆς ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν	τινὰ	αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ
[46]	ὑπὸ νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην	τινὰ	αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι
[16]	ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν	τινὰ	γένεσιν; ~Πάντως που, ἔφη. ~Τίνα
[13]	ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον	τινὰ	δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε
[49]	εἶναι, τὸ σμικρῷ τινι μέγαν	τινὰ	~εἶναι· ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο
[21]	καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον	τινὰ	εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες,
[41]	σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν	τινὰ	ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα
[34]	καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης	τινὰ	ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην
[60]	ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν	τινὰ	ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ· ~ἔστι
[46]	τε καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον	τινὰ	εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν
[38]	νῦν καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν	τινὰ	ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ
[6]	αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην	τινὰ	θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν
[13]	φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν γε δέει	τινὰ	καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι. ~(Πάνυ
[45]	θερμὸν ~καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα	τινὰ	λάβῃ, ὥς τινες ἔλεγον, τότε
[6]	μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽ ἔχει	τινὰ	λόγον. ὁ μὲν οὖν ἐν
[47]	κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε	τινὰ	οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ
[48]	μὲν οὖν ᾧ ~εἰκάζω τρόπον	(τινὰ	οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ
[11]	πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε	τινὰ	τοῖς γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ
[43]	οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν	τινὰ	~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005