HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
τάχους 1
ταχὺ 4
ταχὺν 1
τε 233
τέ 9
τεθὲν 1
τεθῆναι 2

Fréquences [« »]
211 ἂν
215 εἶναι
219 τοῦ
233 τε
236 ἢ
244 ἔφη
280 δὲ

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

τε

Chapitre

[13]   οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς

[66]   εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς

[62]   ~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται, ~εἴ

[35]   λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ τε ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ

[49]   οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι

[42]   (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων,

[59]   δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ τε

[12]   λόγου ἢ ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν

[13]   Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας

[42]   εἶναι ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν; Πότερον

[60]   αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο

[15]   πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε

[52]   Ἆρα οὐ δοκεῖ σοι τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι

[1]   ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ πάλιν

[61]   περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς

[47]   (τὴν δὲ τοῦ ὡς οἷόν τε ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω

[39]   μισολογία τε καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ

[27]   οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν

[16]   τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν,

[2]   Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων

[44]   ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον τὸν ~βίον ζῴη

[12]   τυχεῖν ἤρων δὲ φρονήσεως ᾧ τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς;

[4]   πράττοντος. Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ

[47]   οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ

[58]   ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός τε εἴην, ἅμα δέ, εἰ ~καὶ

[38]   λέγεται οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς οἷός τε εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη,

[15]   τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ

[58]   ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον

[33]   μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως

[42]   ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν

[22]   ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς

[7]   ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν τε εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ

[35]   δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε εἶναι τῶν κύκνων καὶ ἱερὸς

[64]   κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε εἰρημένα καὶ τὰ ἐν ~τῷ

[12]   τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι·

[43]   τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν φησί

[8]   εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο

[60]   δὲ (αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα ~τὰ

[58]   πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ ~τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ

[11]   ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν

[56]   Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ λέγεις καὶ τάς γε

[62]   ~εἴ τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν τε εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν

[42]   λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι

[59]   ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον τε ζῆν πολὺ πλείω τῶν ~ἐνθάδε,

[35]   ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί, ὦ

[66]   πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί τε ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν,

[33]   ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί

[9]   λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί εἰσιν

[22]   ὡς οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν τε καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα

[8]   μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽

[61]   ~ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον δεινόν τε καὶ ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα

[57]   τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει

[32]   καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ

[27]   ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν τε ~καὶ ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον

[47]   ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς τε καὶ ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς καὶ

[59]   ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός

[29]   τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε ~καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ

[44]   ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος

[36]   ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου ~τε καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ

[12]   πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν κατὰ

[33]   ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ

[30]   ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ

[10]   ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ

[60]   ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ πνεῦμα,

[59]   λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα τε καὶ ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς·

[37]   ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή,

[62]   τῶν ~ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω

[39]   ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις ~ἕτερον·

[47]   κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει

[14]   ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ

[59]   τε ~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ καὶ (τοῖς ἄλλοις

[58]   οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ (βραδυτῆτά τε καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ

[1]   ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ οὖν

[66]   ἃ δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί τε ~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽

[23]   αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ τε καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ

[63]   ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ

[31]   ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε

[11]   ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς

[28]   πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν

[46]   ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ

[19]   ὅμως ~αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις.

[50]   ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται

[42]   τε καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ γε. ~Ἦ

[30]   ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς ~τὸν

[13]   τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη,

[42]   καὶ πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε

[66]   καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε καὶ ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν. Ὁ

[9]   αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας

[33]   ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν ~(καὶ

[4]   τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ ~τοῖς

[65]   ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο, τὰς

[39]   τῶν δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν

[44]   ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ

[39]   μάλιστα οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ

[59]   λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ ~τε καὶ ἡ θάλαττά ἐστι πρὸς

[28]   τὸ μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν τε καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ

[44]   φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ

[19]   Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν τε καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας

[44]   βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει. Τὸ

[59]   ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους (καὶ

[59]   Καὶ δὴ καὶ θεῶν ἄλση τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι, ἐν

[31]   προτετιμηκότας εἰς τὰ ~τῶν λύκων τε καὶ ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη·

[62]   τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων

[32]   πράττειν καὶ τῇ ~ἐκείνης λύσει τε καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται

[33]   ἄμοιρος εἶναι τῆς τοῦ θείου τε καὶ ~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας.

[62]   λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς

[41]   ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς

[13]   οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως

[8]   τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι, ὦ ~Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι φράσαι.

[8]   Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης, εἰ μὲν μὴ

[63]   μὲν οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι,

[23]   ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ

[32]   τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία τε καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι

[34]   ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὅπως μὴ διασπασθεῖσα

[40]   Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ

[38]   ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν

[3]   τινες τῶν τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν (τε καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης

[63]   δὲ περὶ τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ

[62]   καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ

[60]   εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε καὶ λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ

[39]   ἤδη τὸν λοιπὸν βίον μισῶν τε καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους ~διατελοῖ,

[59]   οἰκητὰς θεοὺς εἶναι, καὶ φήμας τε καὶ μαντείας καὶ αἰσθήσεις ~τῶν

[61]   μὲν οὖν δὴ ἄλλα πολλά τε καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά

[50]   ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε καὶ μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ

[31]   τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας

[57]   πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς τε καὶ μετρίως τὸν ~βίον διεξελθοῦσα,

[39]   ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία τε καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ

[42]   ~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν (καὶ εἶναι κακή;

[5]   πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας

[29]   σώματος, καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα

[57]   πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος

[59]   ζῴοις τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ νόσους παρέχει. τὴν δὲ

[31]   καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι

[66]   ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν,

[16]   ἄρα, ὦ Κέβης, τὰ ζῶντά τε καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται,

[19]   περὶ τὰ ἐν τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς

[33]   ~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός τε καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ οἵα

[33]   δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν τε καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ

[41]   ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν

[24]   σώματος διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε καὶ ὅταν τύχῃ τις μὴ

[13]   ἀρετὴ καὶ ~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς

[57]   ~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα·

[46]   ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ

[65]   γὰρ ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ ~πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν

[32]   αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν τε καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ

[66]   δακρύειν, ~ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ

[66]   οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς ἥπτετο

[65]   ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας εὖ ~μάλα, καὶ

[13]   πάντα) καὶ μετὰ τούτου (ὠνούμενά τε καὶ πιπρασκόμενa τῷ ὄντι ᾖ

[60]   ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ

[29]   γε ~δεῖ, ὦ φίλε Κέβης τε καὶ Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον

[24]   ~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ τε καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ

[5]   ὦ Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ τε καὶ Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων

[36]   θείου ~τε καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ

[49]   πάντα· ἃ εἴ ~μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω

[53]   πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως. ~Πάνυ

[25]   ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν συντεθέντι τε καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει

[30]   σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία ~τε καὶ συνουσία τοῦ σώματος διὰ

[38]   καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης)

[41]   πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ

[36]   λύρα καὶ αἱ χορδαὶ σώματά τε καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ

[13]   τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι

[9]   ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο

[2]   καὶ Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ;

[13]   βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ

[45]   καὶ τὰ περὶ τὸν οὐρανόν ~(τε καὶ τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν

[3]   εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα

[1]   ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς δίκης τε καὶ τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί

[30]   ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά τε καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ

[30]   αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν τε καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω

[57]   οὔσης. Νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις τε καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ

[57]   ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας τε καὶ τροφῆς, ἃ ~δὴ καὶ

[31]   λέγεις. ~Τοὺς δέ γε ἀδικίας τε καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας

[31]   Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας

[40]   ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα

[57]   ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε ~συνέμπορος

[11]   ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως,

[32]   μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν.

[41]   μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ

[10]   ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν τε καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽

[43]   λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν ἄλλως τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον

[57]   λέγω. Ἡ μὲν οὖν κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε

[57]   ~σωτηρία πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ

[59]   γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ

[36]   ἁρμονίας ἄν τις καὶ λύρας τε καὶ ~χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον

[66]   γέ που τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν

[10]   ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε καὶ ὤτων καὶ ὡς ἔπος

[33]   ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν τε κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο

[62]   κομίζει, πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο οἵ τε καλῶς καὶ ὁσίως βιώσαντες καὶ

[37]   ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ

[43]   κολάζουσα καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά τε κατὰ τὴν γυμναστικὴν ~καὶ τὴν

[59]   ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον τήν τε λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ

[22]   τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν τε καὶ ἀγαθὸν

[60]   τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς ἄλλως τε (μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ διαμπερὲς

[11]   οὔ. Εἰ γὰρ μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς

[51]   μέντοι ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ τε νῦν λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε.

[34]   καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως ἂν

[63]   κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος

[37]   ἀνθρώπου ἢ ἱματίου ἐν χρείᾳ τε ὄντος καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή

[19]   τὰ ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ ὃ ἔστιν ἴσον,

[60]   καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. ὅταν τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς

[39]   τελευτῶν δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ τε πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν

[60]   γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί τε πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ

[13]   ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί, βάκχοι δέ τε παῦροι ~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ

[46]   ~καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους τε πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν

[59]   δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν

[60]   ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα καὶ

[45]   τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων τε πολλῶν καὶ διὰ τί ἄνθρωπος

[35]   ἐπὶ πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν

[49]   ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ τε Σιμμίας ἅμα καὶ ὁ Κέβης.

[57]   ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς

[62]   οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς

[19]   καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ περί τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ

[19]   ἐστίν, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ

[43]   παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν τε ~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης

[65]   γε, ἔφη, ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ λέγεις

[18]   εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν τε τὴν λύραν καὶ ~ἐν τῇ

[49]   φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ τῶν

[2]   καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ

[3]   δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην.

[3]   ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε ~τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ

[2]   Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ

[23]   νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ

[61]   ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽ ἐρήμων τε τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων καὶ δὴ

[27]   καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί τε τοῦ πλάνου καὶ περὶ ἐκεῖνα

[21]   ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί

[30]   καὶ γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε

[59]   τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος

[58]   μεγέθη, εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ

[35]   ἀλλὰ τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν

[64]   ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ καὶ φάναι ~τοὐμὸν σῶμα

[14]   δεῖται καὶ πίστεως, ὡς ἔστι τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί

[22]   εἰς (τὸ ὁμοίως εἶναι τήν τε ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς

Chapitre
[13]	οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις	τε	ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς
[66]	εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν	τε	ἄγετε καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς
[62]	~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν	τε	ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται, ~εἴ
[35]	λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ	τε	ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ
[49]	οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί	τε	ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι
[42]	(εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν	τε	ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων,
[59]	δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις	τε	~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ τε
[12]	λόγου ἢ ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει	τε	~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν
[13]	Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς	τε	ἀπολείπων καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας
[42]	εἶναι ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν	τε	ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν; Πότερον
[60]	αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν	τε	αὖ ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο
[15]	πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί	τε	αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε
[52]	Ἆρα οὐ δοκεῖ σοι τῷ	τε	αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι
[1]	ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν	τε	ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ πάλιν
[61]	περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ	τε	ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς
[47]	(τὴν δὲ τοῦ ὡς οἷόν	τε	~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω
[39]	μισολογία τε καὶ μισανθρωπία. Ἤ	τε	γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ
[27]	οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου	τε	γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[16]	τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων	τε	γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν,
[2]	Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός	τε	δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων
[44]	ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη	τε	δὴ τοῦτον τὸν ~βίον ζῴη
[12]	τυχεῖν ἤρων δὲ φρονήσεως ᾧ	τε	~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς;
[4]	πράττοντος. Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ	τε	δίκη ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ
[47]	οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός	τε	ἐγενόμην, τὸν δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ
[58]	ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός	τε	εἴην, ἅμα δέ, εἰ ~καὶ
[38]	λέγεται οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς οἷός	τε	εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη,
[15]	τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν	τε	εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ
[58]	ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους	τε	εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον
[33]	μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν	τε	εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως
[42]	ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν	τε	εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν
[22]	ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά	τε	εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς
[7]	ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν	τε	εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ
[35]	δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός	τε	εἶναι τῶν κύκνων καὶ ἱερὸς
[64]	κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν	τε	εἰρημένα καὶ τὰ ἐν ~τῷ
[12]	τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί	τε	ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι·
[43]	τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά	τε	~ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν φησί
[8]	εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας	τε	ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο
[60]	δὲ (αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν	τε	ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα ~τὰ
[58]	πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό	τε	ἐπὶ ~τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ
[11]	ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων	τε	ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν
[56]	Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά	τε	εὖ λέγεις καὶ τάς γε
[62]	~εἴ τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν	τε	εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν
[42]	λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν	τε	ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι
[59]	ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον	τε	ζῆν πολὺ πλείω τῶν ~ἐνθάδε,
[35]	~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν	τε	ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί, ὦ
[66]	πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί	τε	ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν,
[33]	ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα	τε	ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί
[9]	λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ	τε	θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί εἰσιν
[22]	ὡς οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν	τε	καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα
[8]	μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς	τε	καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽
[61]	~ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον δεινόν	τε	καὶ ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα
[57]	τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά	τε	καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει
[32]	καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν	τε	καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ
[27]	ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν	τε	~καὶ ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον
[47]	ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς	τε	καὶ ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς καὶ
[59]	ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός	τε	καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός
[29]	τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν	τε	~καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ
[44]	ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν	~τε	καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος
[36]	ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου	~τε	καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ
[12]	πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί	τε	καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν κατὰ
[33]	ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν	τε	καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ
[30]	ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς	τε	καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ
[10]	ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις	τε	καὶ ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ
[60]	ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ	τε	καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ πνεῦμα,
[59]	λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα	τε	καὶ ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς·
[37]	ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν	τε	καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή,
[62]	τῶν ~ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί	τε	καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω
[39]	ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν	τε	καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις ~ἕτερον·
[47]	κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν	τε	καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει
[14]	ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί	τε	καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ
[59]	τε ~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ	τε	καὶ ἀργύρῳ καὶ (τοῖς ἄλλοις
[58]	οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ (βραδυτῆτά	τε	καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ
[1]	ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ	τε	καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ οὖν
[66]	ἃ δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί	τε	~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽
[23]	αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ	τε	καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ
[63]	ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ	τε	καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ
[31]	ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην	τε	καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε
[11]	ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν	τε	καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς
[28]	πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί	τε	καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν
[46]	ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην	τε	καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ
[19]	ὅμως ~αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς	τε	καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις.
[50]	ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί	τε	(καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται
[42]	τε καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων	τε	καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ γε. ~Ἦ
[30]	ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί	τε	καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς ~τὸν
[13]	τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν	τε	καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη,
[42]	καὶ πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν	τε	καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε
[66]	καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν	τε	καὶ ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν. Ὁ
[9]	αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό	τε	καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας
[33]	ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν	τε	καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν ~(καὶ
[4]	τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί	τε	(καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ ~τοῖς
[65]	ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς	τε	καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο, τὰς
[39]	τῶν δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας	τε	καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν
[44]	~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει	τε	καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ
[39]	μάλιστα οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους	τε	καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ
[59]	λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ	~τε	καὶ ἡ θάλαττά ἐστι πρὸς
[28]	τὸ μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν	τε	καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ
[44]	φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν	~τε	καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ
[19]	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν	τε	καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας
[44]	βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν	τε	καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει. Τὸ
[59]	ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά	τε	καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους (καὶ
[59]	Καὶ δὴ καὶ θεῶν ἄλση	τε	καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι, ἐν
[31]	προτετιμηκότας εἰς τὰ ~τῶν λύκων	τε	καὶ ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη·
[62]	τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί	τε	καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων
[32]	πράττειν καὶ τῇ ~ἐκείνης λύσει	τε	καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται
[33]	ἄμοιρος εἶναι τῆς τοῦ θείου	τε	καὶ ~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας.
[62]	λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί	τε	καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς
[41]	ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς
[13]	οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως
[8]	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι, ὦ ~Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι φράσαι.
[8]	Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, εἰ μὲν μὴ
[63]	μὲν οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία	τε	καὶ Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι,
[23]	~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ
[32]	τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι
[34]	~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, ὅπως μὴ διασπασθεῖσα
[40]	Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ Σιμμία	τε	καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ
[38]	ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου	τε	καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν
[3]	τινες τῶν τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν	(τε	καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης
[63]	δὲ περὶ τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ	τε	καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ
[62]	καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί	τε	καὶ λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ
[60]	εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας	~τε	καὶ λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ
[39]	ἤδη τὸν λοιπὸν βίον μισῶν	τε	καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους ~διατελοῖ,
[59]	οἰκητὰς θεοὺς εἶναι, καὶ φήμας	τε	καὶ μαντείας καὶ αἰσθήσεις ~τῶν
[61]	μὲν οὖν δὴ ἄλλα πολλά	τε	καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά
[50]	ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός	τε	καὶ μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ
[31]	τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους	τε	καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας
[57]	πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς	τε	καὶ μετρίως τὸν ~βίον διεξελθοῦσα,
[39]	ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία	τε	καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ
[42]	~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν	τε	καὶ μοχθηρίαν (καὶ εἶναι κακή;
[5]	πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν	τε	καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας
[29]	σώματος, καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ	τε	καὶ νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα
[57]	πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν	τε	καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος
[59]	ζῴοις τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη	τε	καὶ νόσους παρέχει. τὴν δὲ
[31]	καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας	τε	καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι
[66]	ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη	τε	καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν,
[16]	ἄρα, ὦ Κέβης, τὰ ζῶντά	τε	καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται,
[19]	περὶ τὰ ἐν τοῖς ξύλοις	τε	καὶ οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς
[33]	~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός	τε	καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ οἵα
[33]	δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν	τε	καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ
[41]	ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς	τε	καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν
[24]	σώματος διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως	τε	καὶ ὅταν τύχῃ τις μὴ
[13]	ἀρετὴ καὶ ~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης	τε	καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς
[57]	~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί	τε	καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα·
[46]	ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν	τε	καὶ ~πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ
[65]	γὰρ ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ	τε	καὶ ~πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν
[32]	αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν	τε	καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ
[66]	δακρύειν, ~ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά	τε	καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ
[66]	οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό	τε	καὶ πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς ἥπτετο
[65]	~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς	τε	καὶ πιόντας εὖ ~μάλα, καὶ
[13]	πάντα) καὶ μετὰ τούτου (ὠνούμενά	τε	καὶ πιπρασκόμενa τῷ ὄντι ᾖ
[60]	ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς εἰσρεῖ	τε	καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ
[29]	γε ~δεῖ, ὦ φίλε Κέβης	τε	καὶ Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον
[24]	~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ	τε	καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ
[5]	ὦ Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ	τε	καὶ Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων
[36]	θείου ~τε καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ	τε	καὶ συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ
[49]	πάντα· ἃ εἴ ~μοι δίδως	τε	καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω
[53]	πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ	τε	καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως. ~Πάνυ
[25]	~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν συντεθέντι	τε	καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει
[30]	σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία	~τε	καὶ συνουσία τοῦ σώματος διὰ
[38]	καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί	τε	καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης)
[41]	πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός	τε	καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ
[36]	λύρα καὶ αἱ χορδαὶ σώματά	τε	καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ
[13]	τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν	τε	καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι
[9]	ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν	~τε	καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο
[2]	καὶ Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης	τε	καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ;
[13]	βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος	τε	καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ
[45]	καὶ τὰ περὶ τὸν οὐρανόν	~(τε	καὶ τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν
[3]	εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ	τε	καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα
[1]	~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς δίκης	τε	καὶ τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί
[30]	ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά	τε	καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ
[30]	αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν	τε	καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω
[57]	οὔσης. Νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις	τε	καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ
[57]	ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας	τε	καὶ τροφῆς, ἃ ~δὴ καὶ
[31]	λέγεις. ~Τοὺς δέ γε ἀδικίας	τε	καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας
[31]	Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας	τε	καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας
[40]	ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν	τε	καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα
[57]	ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας φεύγει	τε	καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε ~συνέμπορος
[11]	ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν	τε	καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως,
[32]	μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί	τε	καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν.
[41]	μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ	τε	καὶ φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ
[10]	ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν	τε	καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽
[43]	λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν ἄλλως	τε	καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον
[57]	λέγω. Ἡ μὲν οὖν κοσμία	~τε	καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε
[57]	~σωτηρία πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην	τε	καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ
[59]	γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις	τε	καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ
[36]	ἁρμονίας ἄν τις καὶ λύρας	τε	καὶ ~χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον
[66]	γέ που τοῖς θεοῖς ἔξεστί	τε	καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν
[10]	ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν	~τε	καὶ ὤτων καὶ ὡς ἔπος
[33]	ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν	τε	κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο
[62]	κομίζει, πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο οἵ	τε	καλῶς καὶ ὁσίως βιώσαντες καὶ
[37]	ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως	τε	κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ
[43]	κολάζουσα καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά	τε	κατὰ τὴν γυμναστικὴν ~καὶ τὴν
[59]	ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον τήν	τε	λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ
[22]	τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν	τε	~μάλιστα, καλόν τε καὶ ἀγαθὸν
[60]	τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς ἄλλως	τε	(μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ διαμπερὲς
[11]	οὔ. Εἰ γὰρ μὴ οἷόν	τε	μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς
[51]	μέντοι ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ	τε	νῦν λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε.
[34]	καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν	τε	οἴεται οὕτω δεῖν ἕως ἂν
[63]	κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους	τε	ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος
[37]	ἀνθρώπου ἢ ἱματίου ἐν χρείᾳ	τε	ὄντος καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή
[19]	τὰ ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου	τε	ὀρέγεται τοῦ ὃ ἔστιν ἴσον,
[60]	καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. ὅταν	τε	~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς
[39]	τελευτῶν δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ	τε	πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν
[60]	γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί	τε	πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ
[13]	ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί, βάκχοι δέ	τε	παῦροι ~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ
[46]	~καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους	τε	πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν
[59]	δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα	τε	πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν
[60]	ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί	τε	~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα καὶ
[45]	τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων	τε	πολλῶν καὶ διὰ τί ἄνθρωπος
[35]	ἐπὶ πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός	τε	πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν
[49]	ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ	τε	Σιμμίας ἅμα καὶ ὁ Κέβης.
[57]	ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ	τε	σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς
[62]	οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ	τε	σωμάτων ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς
[19]	καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ περί	τε	τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ
[19]	ἐστίν, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά	τε	τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ
[43]	παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν	τε	~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης
[65]	γε, ἔφη, ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί	τε	ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ λέγεις
[18]	εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν	τε	τὴν λύραν καὶ ~ἐν τῇ
[49]	φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί	τε	τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ τῶν
[2]	καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό	τε	τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ
[3]	δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν	τε	~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην.
[3]	ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ	τε	~τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ
[2]	Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός	τε	τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ
[23]	νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν	τε	τὸν λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ
[61]	ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽ ἐρήμων	τε	τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων καὶ δὴ
[27]	καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί	τε	τοῦ πλάνου καὶ περὶ ἐκεῖνα
[21]	ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως οἷός	τε	τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί
[30]	καὶ γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό	τε	τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε
[59]	τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ	τε	ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος
[58]	μεγέθη, εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι τό	τε	ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ
[35]	ἀλλὰ τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν	τε	χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν
[64]	ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν	τε	χρὴ καὶ φάναι ~τοὐμὸν σῶμα
[14]	δεῖται καὶ πίστεως, ὡς ἔστι	τε	~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί
[22]	εἰς (τὸ ὁμοίως εἶναι τήν	τε	ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005