Chapitre
[41]	συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν	σώματος,	ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί, μὴ
[57]	τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε	σώματος	ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς αὑτῶν
[33]	καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ	σώματος	~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν
[9]	δὲ τὴν ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ	σώματος	ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι;
[9]	τὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ	σώματος	ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι ~τοῦτο τὸ
[30]	οἶμαι μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ	σώματος	~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ
[10]	ἕκαστον ὄν· ἆρα διὰ τοῦ	σώματος	~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ
[11]	μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ	σώματος	ἀφροσύνης, ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ
[30]	ὁμιλία ~τε καὶ συνουσία τοῦ	σώματος	διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ
[37]	μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ	~σώματος	διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν
[24]	ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ	σώματος	διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε
[27]	τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ	σώματος	εἰς τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ
[36]	πᾶσι, τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ	σώματος	ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως
[10]	Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ	~σώματος	ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι
[29]	καὶ οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ	σώματος	εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς
[10]	τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ	σώματος	ἐφήψω αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ
[57]	παρόντα· ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ	σώματος	ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[12]	~λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ	σώματος·	ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ
[37]	καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ	~σώματος	ἣ τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον
[36]	ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ	σώματος	~ἡμῶν καὶ συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ
[29]	χρόνον, (ἔνια δὲ μέρη τοῦ	σώματος,	καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε
[14]	ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ	~σώματος,	καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ
[9]	τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ	σώματος	κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων;
[11]	μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ	σώματος	μηδὲν καθαρῶς ~γνῶναι, δυοῖν θάτερον,
[13]	μόνοις προσήκει, τοῖς μάλιστα τοῦ	σώματος	ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ
[37]	οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ	σώματος,	οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει·
[14]	ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ	~σώματος,	οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ
[43]	~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ	σώματος	παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν
[12]	λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ	~σώματος;	~Παντάπασί γε, ἦ δ᾽ ὅς.
[12]	ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ	σώματος;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν
[41]	θειότερον καὶ (κάλλιον ὂν τοῦ	σώματος	προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα·
[11]	ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ	~σώματος,	πρότερον δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν
[33]	πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ	σώματος;	~Πῶς δή; ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ
[12]	καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ	σώματος	συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ
[29]	μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ	σώματος	συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ
[12]	χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ	σώματος	τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν
[27]	γάρ ἐστιν τὸ διὰ τοῦ	σώματος,	τὸ δι᾽ αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι
[34]	διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ	σώματος	ὑπὸ τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ
[10]	ὡς ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ	σώματος,	ὡς ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005