HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
Ποτέρῳ 3
ποτῶν 1
πού 2
που 46
πρᾶγμα 4
πράγματα 7
πραγματείᾳ 1

Fréquences [« »]
46 γάρ
46 Πάνυ
45 ψυχὴ
46 που
47 κατὰ
49 ἄρα
49 αὐτοῦ

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

που

Chapitre

[24]   ὦ Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ ~καὶ

[10]   οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι

[12]   ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα

[7]   ὁ δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ

[20]   ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν;

[41]   σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς

[14]   οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ

[7]   οὐκ ἔχει λόγον· οὐ γάρ ~που αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον

[52]   λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί που δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν

[16]   ζώντων, τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν που ~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον

[19]   καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου

[36]   ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι που εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ

[48]   καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ

[15]   ὅταν μεῖζόν τι ~γίγνηται, ἀνάγκη που ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον ἔπειτα

[18]   λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας. ~Πῶς

[37]   δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι που ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ τῇδε.

[45]   σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ εἶναι

[16]   ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που, ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι.

[18]   οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ

[18]   δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν

[37]   θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ

[15]   τὸ καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα

[43]   οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν,

[31]   πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ που μελιττῶν ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων,

[39]   ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει

[18]   πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία

[16]   τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί που, ~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ

[43]   μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα μυρία ~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν τοῖς

[13]   τις φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ που οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ ~φιλοχρήματος

[41]   ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ

[15]   ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ

[50]   τὸ ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ που πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ

[47]   καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ

[44]   τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ

[37]   ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον

[66]   δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ που τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε καὶ

[2]   καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ που τὸν ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον

[19]   ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα

[10]   ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται δέ γέ που τότε κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων

[10]   αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ σοὶ

[49]   οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ που φόβος. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Τί

[35]   φησιν· Βαβαί, ὦ Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους

[51]   τὸν Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή που, ὦ Κέβης, ~ἔφη, καὶ σέ

[42]   ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ που, ὦ Σιμμία, κατὰ τὸν ὀρθὸν

[9]   ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ που, ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις

[50]   ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ που ὡς λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω δὴ

Chapitre
[24]	ὦ Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί	που	ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ ~καὶ
[10]	οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ	που	ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι
[12]	ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ	που	ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα
[7]	ὁ δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ	που	ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ
[20]	~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ	που	ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν;
[41]	σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ	που	~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς
[14]	οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη	που	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ
[7]	οὐκ ἔχει λόγον· οὐ γάρ	~που	αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον
[52]	λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί	που	δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν
[16]	ζώντων, τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν	που	~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον
[19]	καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει	που	εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου
[36]	ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι	που	εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ
[48]	καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ	που	ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ
[15]	ὅταν μεῖζόν τι ~γίγνηται, ἀνάγκη	που	ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον ἔπειτα
[18]	λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη	που	ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας. ~Πῶς
[37]	δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι	που	ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ τῇδε.
[45]	σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω	που,	ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ εἶναι
[16]	ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως	που,	ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι.
[18]	οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη	που	ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ
[18]	δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν	που	ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν
[37]	θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι	που	~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ
[15]	τὸ καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον	που	καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα
[43]	οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν	που	καὶ Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν,
[31]	πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ	που	μελιττῶν ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων,
[39]	ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ	που	μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει
[18]	πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα	που	μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία
[16]	τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί	που,	~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ
[43]	μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα μυρία	~που	ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν τοῖς
[13]	τις φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ	που	οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ ~φιλοχρήματος
[41]	ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ	που	οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ
[15]	~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν	που	πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ
[50]	τὸ ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ	που	πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ
[47]	καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί	που	ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ
[44]	τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν	που	πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ
[37]	ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι	που	σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον
[66]	δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ	που	τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε καὶ
[2]	καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ	που	τὸν ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον
[19]	ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν	που	τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα
[10]	ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται δέ γέ	που	τότε κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων
[10]	αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ	που	~τούτων φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ σοὶ
[49]	οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ	που	φόβος. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Τί
[35]	φησιν· Βαβαί, ὦ Σιμμία· ἦ	που	~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους
[51]	τὸν Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή	που,	ὦ Κέβης, ~ἔφη, καὶ σέ
[42]	~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ	που,	ὦ Σιμμία, κατὰ τὸν ὀρθὸν
[9]	ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ	που,	ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις
[50]	ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ	που	ὡς λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω δὴ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005