Chapitre
[42]	~Τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν	πλέον	ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν;
[42]	μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ	πλέον,	(εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν
[37]	ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ	πλέον	ἔτι τῷ λέγοντι ἢ ἃ
[42]	μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι	πλέον	ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει, ἢ
[63]	ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ	~πλέον	θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ
[42]	μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ	πλέον	καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον
[42]	αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν τι	πλέον	κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα
[42]	δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν	πλέον.	~(Μᾶλλον δέ γέ που, ὦ
[42]	ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἐπὶ	~πλέον	μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον
[64]	τῷ παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν	πλέον	ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα,
[58]	παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι	πλέον	φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005