| Chapitre |
| [30] |
τε
καὶ
τοὺς
τάφους
κυλινδουμένη,
|
περὶ |
ἃ
δὴ
καὶ
ὤφθη
ἄττα |
| [48] |
τίθημι
ὡς
ἀληθῆ
~ὄντα,
καὶ
|
περὶ |
αἰτίας
καὶ
περὶ
τῶν
ἄλλων |
| [64] |
ἢ
περὶ
τῶν
παίδων
ἢ
|
περὶ |
ἄλλου
του,
ὅτι
ἄν
σοι |
| [45] |
ἃ
πρὸ
τοῦ
ᾤμην
εἰδέναι,
|
περὶ |
ἄλλων
τε
πολλῶν
καὶ
διὰ |
| [37] |
λέγεσθαι
ταῦτα
ὥσπερ
ἄν
τις
|
περὶ |
~ἀνθρώπου
ὑφάντου
πρεσβύτου
ἀποθανόντος
λέγοι |
| [20] |
καὶ
ὁσίου
καί,
ὅπερ
λέγω,
|
περὶ |
ἁπάντων
οἷς
~ἐπισφραγιζόμεθα
τὸ
αὐτὸ |
| [36] |
δ᾽
ὅς,
ᾗ
δὴ
καὶ
|
περὶ |
ἁρμονίας
ἄν
τις
καὶ
λύρας |
| [41] |
λόγῳ
συνῳδῷ
εἶναι
καὶ
τῷ
|
περὶ |
~ἁρμονίας.
~Πρέπει
γάρ,
ἔφη
ὁ |
| [20] |
ὕστερον
δὲ
~ταῖς
αἰσθήσεσι
χρώμενοι
|
περὶ |
αὐτὰ
ἐκείνας
ἀναλαμβάνομεν
τὰς
ἐπιστήμας |
| [35] |
μαλθακοῦ
εἶναι
ἀνδρός·
δεῖν
γὰρ
|
περὶ |
αὐτὰ
ἕν
γέ
τι
τούτων |
| [10] |
ἀληθῆ
λέγεις.
~Τί
δὲ
δὴ
|
περὶ |
αὐτὴν
τὴν
τῆς
φρονήσεως
κτῆσιν; |
| [60] |
ἀὴρ
καὶ
τὸ
πνεῦμα
τὸ
|
περὶ |
αὐτὸ
ταὐτὸν
~ποιεῖ·
συνέπεται
γὰρ |
| [2] |
~(Ἐχεκράτης)
~Τί
δὲ
δὴ
τὰ
|
περὶ |
αὐτὸν
τὸν
θάνατον,
ὦ
Φαίδων; |
| [21] |
ἑλέσθαι,
καὶ
πῇ
σοι
δοκεῖ
|
περὶ |
αὐτοῦ;
Ἀνὴρ
ἐπιστάμενος
~περὶ
ὧν |
| [46] |
ἄλλο
σκοπεῖν
προσήκειν
ἀνθρώπῳ
καὶ
|
περὶ |
αὐτοῦ
ἐκείνου
καὶ
~περὶ
τῶν |
| [46] |
ἀπόλλυται
ἢ
ἔστι,
τοῦτο
δεῖν
|
περὶ |
αὐτοῦ
εὑρεῖν,
ὅπῃ
βέλτιστον
~αὐτῷ |
| [20] |
ἡμῖν
μᾶλλόν
τι
ἢ
καὶ
|
περὶ |
αὐτοῦ
τοῦ
καλοῦ
καὶ
αὐτοῦ |
| [40] |
κινδυνεύω
ἔγωγε
ἐν
τῷ
παρόντι
|
περὶ |
~αὐτοῦ
τούτου
οὐ
φιλοσόφως
ἔχειν |
| [45] |
διαπραγματεύσασθαι.
(Ἐγὼ
οὖν
σοι
~δίειμι
|
περὶ |
αὐτῶν,
ἐὰν
βούλῃ,
τά
γε |
| [5] |
μὴν
καὶ
ἐγὼ
ἐξ
ἀκοῆς
|
περὶ |
αὐτῶν
λέγω·
ἃ
μὲν
οὖν |
| [6] |
μὲν
οὖν
ἐν
ἀπορρήτοις
λεγόμενος
|
περὶ |
αὐτῶν
~λόγος,
ὡς
ἔν
τινι |
| [37] |
καί
τις
λέγων
αὐτὰ
ταῦτα
|
περὶ |
αὐτῶν
~μέτρι᾽
ἄν
μοι
φαίνοιτο |
| [35] |
τὸ
μέντοι
αὖ
τὰ
λεγόμενα
|
περὶ |
αὐτῶν
μὴ
οὐχὶ
παντὶ
~τρόπῳ |
| [6] |
δέοι
τοῦτο
ποιεῖν·
σαφὲς
~δὲ
|
περὶ |
αὐτῶν
οὐδενὸς
πώποτε
οὐδὲν
ἀκήκοα. |
| [14] |
ἂν
ἀκούσαιμι
ἥντινα
δόξαν
ἔχεις
|
περὶ |
~αὐτῶν.
~Οὔκουν
γ᾽
ἂν
οἶμαι, |
| [45] |
ὁ
Κέβης,
τί
σοι
δοκεῖ
|
περὶ |
αὐτῶν;
~Πόρρω
που,
ἔφη,
νὴ |
| [46] |
τὴν
αὐτὴν
γὰρ
εἶναι
ἐπιστήμην
|
περὶ |
~αὐτῶν.
Ταῦτα
δὴ
λογιζόμενος
ἅσμενος |
| [14] |
ἀλλὰ
τί
δὴ
ποιῶμεν;
Ἢ
|
περὶ |
~αὐτῶν
τούτων
βούλει
διαμυθολογῶμεν,
εἴτε |
| [4] |
εὖ
γ᾽
ἐποίησας
~ἀναμνήσας
με.
|
περὶ |
γάρ
τοι
τῶν
(ποιημάτων
ὧν |
| [45] |
Κέβης,
ζητεῖς·
ὅλως
γὰρ
δεῖ
|
περὶ |
~γενέσεως
καὶ
φθορᾶς
τὴν
αἰτίαν |
| [57] |
οὔτε
ὅση
δοξάζεται
ὑπὸ
τῶν
|
περὶ |
γῆς
εἰωθότων
~λέγειν,
ὡς
ἐγὼ |
| [46] |
τις
βούλοιτο
τὴν
αἰτίαν
εὑρεῖν
|
περὶ |
ἑκάστου
ὅπῃ
~γίγνεται
ἢ
ἀπόλλυται |
| [18] |
μέντοι
ὅταν
~τις
τοῦτο
πάθῃ
|
περὶ |
ἐκεῖνα
ἃ
ὑπὸ
χρόνου
καὶ |
| [27] |
~πέπαυταί
τε
τοῦ
πλάνου
καὶ
|
περὶ |
ἐκεῖνα
ἀεὶ
κατὰ
ταὐτὰ
ὡσαύτως |
| [57] |
ὅπερ
ἐν
τῷ
ἔμπροσθεν
εἶπον,
|
περὶ |
ἐκεῖνο
~πολὺν
(χρόνον
ἐπτοημένη
καὶ |
| [41] |
~Τί
οὖν,
ἦ
δ᾽
ὅς,
|
περὶ |
ἐκείνου
τοῦ
λόγου
λέγετε
ἐν |
| [51] |
τῇ
ἐκείνων
ἐπωνυμίᾳ,
~νῦν
δὲ
|
περὶ |
ἐκείνων
αὐτῶν
ὧν
ἐνόντων
ἔχει |
| [52] |
~Ἔστιν
ἄρα,
ἦ
δ᾽
ὅς,
|
περὶ |
ἔνια
τῶν
τοιούτων,
ὥστε
μὴ |
| [16] |
μοι
καὶ
σύ,
ἔφη,
οὕτω
|
περὶ |
ζωῆς
καὶ
θανάτου.
Οὐκ
ἐναντίον |
| [46] |
ἄλλο
εἶδος.
Καὶ
~δὴ
καὶ
|
περὶ |
ἡλίου
οὕτω
παρεσκευάσμην
ὡσαύτως
πευσόμενος, |
| [61] |
~μὲν
μέγιστον
καὶ
ἐξωτάτω
ῥέον
|
περὶ |
κύκλῳ
ὁ
καλούμενος
Ὠκεανός
ἐστιν, |
| [47] |
νεῦρα
καὶ
~τὰ
ὀστᾶ
ἢ
|
περὶ |
Μέγαρα
ἢ
Βοιωτοὺς
ἦν,
ὑπὸ |
| [33] |
~λυπηθῆναι
ἐπί
τῳ
καὶ
ἡγεῖσθαι
|
περὶ |
ὃ
ἂν
μάλιστα
τοῦτο
πάσχῃ, |
| [60] |
κατὰ
τὰ
ἔγκοιλα
αὐτῆς
κύκλῳ
|
περὶ |
ὅλην
πολλούς,
τοὺς
μὲν
~βαθυτέρους |
| [18] |
δὲ
τοῦτο,
ἔφη,
δέομαι
~παθεῖν
|
περὶ |
οὗ
ὁ
λόγος,
ἀναμνησθῆναι.
καὶ |
| [10] |
~ἀκριβέστατα
παρασκευάσηται
αὐτὸ
ἕκαστον
διανοηθῆναι
|
περὶ |
οὗ
σκοπεῖ,
~οὗτος
ἂν
ἐγγύτατα |
| [15] |
καὶ
συλλήβδην
ὅσαπερ
ἔχει
~γένεσιν
|
περὶ |
πάντων
(ἴδωμεν
ἆρ᾽
οὑτωσὶ
γίγνεται |
| [10] |
σώματος
ἐφήψω
αὐτῶν;
λέγω
δὲ
|
περὶ |
~πάντων,
οἷον
μεγέθους
πέρι,
ὑγιείας, |
| [14] |
εἴη,
ὡς
ἀδολεσχῶ
καὶ
οὐ
|
περὶ |
προσηκόντων
τοὺς
~λόγους
ποιοῦμαι.
Εἰ |
| [55] |
τὰ
~τρία
οἴχεται
ἀπιόντα·
καὶ
|
περὶ |
πυρὸς
καὶ
θερμοῦ
καὶ
τῶν |
| [19] |
ὅς·
ἦ
πάσχομέν
τι
τοιοῦτον
|
περὶ |
τὰ
ἐν
τοῖς
ξύλοις
τε |
| [30] |
τε
καὶ
Ἅιδου,
ὥσπερ
λέγεται,
|
περὶ |
τὰ
~(μνήματά
τε
καὶ
τοὺς |
| [30] |
ἀλλὰ
τὰς
~τῶν
φαύλων,
αἳ
|
περὶ |
τὰ
τοιαῦτα
ἀναγκάζονται
πλανᾶσθαι
δίκην |
| [58] |
~αἰθέρα
ὀνομάζειν
(τοὺς
πολλοὺς
τῶν
|
περὶ |
τὰ
τοιαῦτα
εἰωθότων
λέγειν·
~οὗ |
| [39] |
δῆλον
ὅτι
ἄνευ
τέχνης
τῆς
|
περὶ |
τἀνθρώπεια
ὁ
~τοιοῦτος
χρῆσθαι
ἐπεχείρει |
| [13] |
οἱ
πολλοὶ
ὀνομάζουσι
σωφροσύνην,
τὸ
|
~περὶ |
τὰς
ἐπιθυμίας
μὴ
ἐπτοῆσθαι
ἀλλ᾽ |
| [9] |
σοι
φιλοσόφου
~ἀνδρὸς
εἶναι
ἐσπουδακέναι
|
περὶ |
τὰς
ἡδονὰς
καλουμένας
τὰς
τοιάσδε, |
| [13] |
γὰρ
δή,
(ὥς)
φασιν
~οἱ
|
περὶ |
τὰς
τελετάς,
ναρθηκοφόροι
(μὲν
πολλοί, |
| [63] |
ταῦτ᾽
ἐστὶν
ἢ
τοιαῦτ᾽
ἄττα
|
περὶ |
τὰς
~ψυχὰς
ἡμῶν
καὶ
τὰς |
| [16] |
~Οὐκοῦν
καὶ
τοῖν
γενεσέοιν
τοῖν
|
περὶ |
ταῦτα
ἥ
γ᾽
ἑτέρα
σαφὴς |
| [13] |
τούτῳ
ὅμοιον
τὸ
πάθος
τὸ
|
περὶ |
ταύτην
τὴν
εὐήθη
σωφροσύνην·
~φοβούμενοι |
| [58] |
ἐν
σμικρῷ
τινι
μορίῳ,
ὥσπερ
|
περὶ |
τέλμα
~μύρμηκας
ἢ
βατράχους
περὶ |
| [63] |
τούτων
δὴ
ἕνεκα
θαρρεῖν
χρὴ
|
~περὶ |
τῇ
ἑαυτοῦ
ψυχῇ
(ἄνδρα
ὅστις |
| [58] |
τόποις
οἰκεῖν.
Εἶναι
γὰρ
πανταχῇ
|
περὶ |
τὴν
~γῆν
πολλὰ
κοῖλα
καὶ |
| [60] |
γῆν
οὕτω
πεφυκέναι
καὶ
τὰ
|
περὶ |
τὴν
γῆν·
τόπους
δ᾽
~ἐν |
| [60] |
ἅπαξ
ἢ
καὶ
~πλεονάκις
περιελιχθέντα
|
περὶ |
τὴν
γῆν
ὥσπερ
οἱ
ὄφεις, |
| [58] |
περὶ
τέλμα
~μύρμηκας
ἢ
βατράχους
|
περὶ |
τὴν
θάλατταν
οἰκοῦντας,
καὶ
ἄλλους |
| [59] |
περὶ
τὸν
ἀέρα
ὥσπερ
ἡμεῖς
|
περὶ |
τὴν
θάλατταν,
τοὺς
δ᾽
ἐν |
| [41] |
τοῖς
ἄλλοις
ἅπασιν.
Ὁ
δὲ
|
περὶ |
τῆς
~ἀναμνήσεως
καὶ
μαθήσεως
λόγος |
| [5] |
ἀποδημεῖν
διασκοπεῖν
τε
καὶ
μυθολογεῖν
|
περὶ |
τῆς
ἀποδημίας
τῆς
~ἐκεῖ,
ποίαν |
| [1] |
εἶχεν
φράζειν.
~(Φαίδων)
~οὐδὲ
τὰ
|
περὶ |
τῆς
δίκης
ἄρα
ἐπύθεσθε
ὃν |
| [65] |
καὶ
ἀνασκοποῦντες,
τοτὲ
δ᾽
~αὖ
|
περὶ |
τῆς
συμφορᾶς
διεξιόντες
ὅση
ἡμῖν |
| [52] |
καὶ
ἄλλα
πολλά.
~σκόπει
δὲ
|
περὶ |
τῆς
τριάδος.
Ἆρα
οὐ
δοκεῖ |
| [14] |
δοκεῖ
καλῶς
λέγεσθαι,
(τὰ
δὲ
|
περὶ |
τῆς
~ψυχῆς
πολλὴν
ἀπιστίαν
παρέχει |
| [66] |
σχεδόν
τι
αὐτοῦ
ἦν
τὰ
|
περὶ |
τὸ
ἦτρον
ψυχόμενα,
καὶ
~ἐκκαλυψάμενος |
| [63] |
θάτερον
ἡγησάμενος
ἀπεργάζεσθαι,
τὰς
δὲ
|
περὶ |
τὸ
μανθάνειν
~ἐσπούδασέ
τε
καὶ |
| [10] |
ὁρῶμεν;
Καίτοι
εἰ
αὗται
τῶν
|
περὶ |
τὸ
σῶμα
~αἰσθήσεων
μὴ
ἀκριβεῖς |
| [9] |
ἡ
τοῦ
τοιούτου
πραγματεία
οὐ
|
περὶ |
τὸ
σῶμα
~εἶναι,
ἀλλὰ
καθ᾽ |
| [9] |
~Τί
δὲ
τὰς
ἄλλας
τὰς
|
περὶ |
τὸ
σῶμα
θεραπείας;
Δοκεῖ
σοι |
| [63] |
τὰς
μὲν
ἄλλας
ἡδονὰς
τὰς
|
~περὶ |
τὸ
σῶμα
καὶ
τοὺς
κόσμους |
| [9] |
καὶ
τοὺς
~ἄλλους
καλλωπισμοὺς
τοὺς
|
περὶ |
τὸ
σῶμα
πότερον
τιμᾶν
δοκεῖ |
| [59] |
ἐν
μεσογαίᾳ
οἰκοῦντας,
τοὺς
~δὲ
|
περὶ |
τὸν
ἀέρα
ὥσπερ
ἡμεῖς
περὶ |
| [57] |
ἐκεῖνο
~πολὺν
(χρόνον
ἐπτοημένη
καὶ
|
περὶ |
τὸν
ὁρατὸν
τόπον,
πολλὰ
~ἀντιτείνασα |
| [45] |
τὰς
φθορὰς
σκοπῶν,
καὶ
τὰ
|
περὶ |
τὸν
οὐρανόν
~(τε
καὶ
τὴν |
| [55] |
μὲν
οὖν.
~Οὐκοῦν
καὶ
νῦν
|
περὶ |
τοῦ
ἀθανάτου,
εἰ
μὲν
ἡμῖν |
| [55] |
~(Οὐκοῦν
καὶ
ὧδε,
ἔφη,
ἀνάγκη
|
περὶ |
τοῦ
ἀθανάτου
εἰπεῖν;
Εἰ
μὲν |
| [47] |
συγκαμφθεὶς
ἐνθάδε
κάθημαι·
καὶ
αὖ
|
περὶ |
τοῦ
~διαλέγεσθαι
ὑμῖν
ἑτέρας
τοιαύτας |
| [20] |
σύμπαντα
τὰ
τοιαῦτα;
Οὐ
γὰρ
|
περὶ |
τοῦ
ἴσου
~νῦν
ὁ
λόγος |
| [66] |
τὸν
ἄνθρωπον,
Τί
λέγεις,
ἔφη,
|
περὶ |
τοῦδε
τοῦ
πώματος
~πρὸς
τὸ |
| [39] |
ἕτερος·
καὶ
μάλιστα
δὴ
οἱ
|
(περὶ |
τοὺς
ἀντιλογικοὺς
λόγους
~διατρίψαντες
οἶσθ᾽ |
| [39] |
τινὶ
ἀληθεῖ
εἶναι
ἄνευ
τῆς
|
περὶ |
τοὺς
λόγους
τέχνης,
κἄπειτα
ὀλίγον |
| [49] |
μὲν
γὰρ
ἴσως
οὐδὲ
εἷς
|
περὶ |
τούτου
λόγος
οὐδὲ
φροντίς·
~ἱκανοὶ |
| [35] |
οὐδὲν
λέγω·
εἰ
δέ
τι
|
περὶ |
τούτων
ἀπορεῖτον,
μηδὲν
ἀποκνήσητε
~καὶ |
| [1] |
τι
ἀγγεῖλαι
οἷός
τ᾽
ἦν
|
περὶ |
τούτων,
πλήν
γε
~δὴ
ὅτι |
| [45] |
Δία
ἐμὲ
εἶναι
τοῦ
οἴεσθαι
|
περὶ |
τούτων
του
τὴν
αἰτίαν
~εἰδέναι, |
| [21] |
σοι
πάντες
ἔχειν
διδόναι
λόγον
|
περὶ |
τούτων
ὧν
νυνδὴ
~ἐλέγομεν;
~Βουλοίμην |
| [46] |
καὶ
περὶ
αὐτοῦ
ἐκείνου
καὶ
|
~περὶ |
τῶν
ἄλλων
ἀλλ᾽
ἢ
τὸ |
| [48] |
~ὄντα,
καὶ
περὶ
αἰτίας
καὶ
|
περὶ |
τῶν
ἄλλων
ἁπάντων
(ὄντων)
ἃ |
| [65] |
οὖν
πρὸς
~ἡμᾶς
αὐτοὺς
διαλεγόμενοι
|
περὶ |
τῶν
εἰρημένων
καὶ
ἀνασκοποῦντες,
τοτὲ |
| [56] |
ἀπιστίαν
ἔτι
ἔχειν
παρ᾽
~ἐμαυτῷ
|
περὶ |
τῶν
εἰρημένων.
~Οὐ
μόνον
γ᾽ |
| [51] |
τότε
μὲν
γάρ,
ὦ
φίλε,
|
περὶ |
τῶν
~ἐχόντων
τὰ
ἐναντία
ἐλέγομεν, |
| [46] |
ηὑρηκέναι
ᾤμην
διδάσκαλον
τῆς
~αἰτίας
|
περὶ |
τῶν
ὄντων
κατὰ
νοῦν
ἐμαυτῷ, |
| [64] |
~τούτοις
ἢ
ἐμοὶ
ἐπιστέλλεις
ἢ
|
περὶ |
τῶν
παίδων
ἢ
περὶ
ἄλλου |
| [39] |
ἐγώ.
~Ὥσπερ,
ἦ
δ᾽
ὅς,
|
περὶ |
τῶν
σφόδρα
σμικρῶν
καὶ
μεγάλων· |
| [56] |
ἀναβάλλοιτο
ἢ
τὸν
~νῦν
παρόντα,
|
περὶ |
τῶν
τοιούτων
βουλόμενος
ἤ
τι |
| [35] |
Ἐμοὶ
γὰρ
δοκεῖ,
ὦ
Σώκρατες,
|
περὶ |
τῶν
~τοιούτων
ἴσως
ὥσπερ
καὶ |
| [5] |
ἀκηκόατε
σύ
τε
καὶ
Σιμμίας
|
περὶ |
τῶν
τοιούτων
~Φιλολάῳ
συγγεγονότες;
~Οὐδέν |
| [45] |
τῆς
σοφίας
ἣν
δὴ
καλοῦσι
|
περὶ |
φύσεως
ἱστορίαν·
~ὑπερήφανος
γάρ
μοι |
| [42] |
γε.
~Ἦ
οὖν
ἔστι
τοῦτο
|
περὶ |
ψυχήν,
ὥστε
καὶ
κατὰ
τὸ |
| [26] |
~Τῇ
τῶν
ἀνθρώπων.
~Τί
οὖν
|
περὶ |
ψυχῆς
λέγομεν;
Ὁρατὸν
ἢ
ἀόρατον |
| [40] |
του
ἀμφισβητῶσιν,
ὅπῃ
μὲν
ἔχει
|
περὶ |
~ὧν
ἂν
ὁ
λόγος
ᾖ |
| [45] |
ἂν
λέγω,
πρὸς
τὴν
πειθὼ
|
περὶ |
ὧν
δὴ
λέγεις
χρήσῃ.
~Ἀλλὰ |
| [21] |
δοκεῖ
περὶ
αὐτοῦ;
Ἀνὴρ
ἐπιστάμενος
|
~περὶ |
ὧν
ἐπίσταται
ἔχοι
ἂν
δοῦναι |
| [56] |
~λεγομένων·
ὑπὸ
μέντοι
τοῦ
μεγέθους
|
περὶ |
(ὧν
οἱ
λόγοι
εἰσίν,
καὶ |
| [9] |
τούτων
~μᾶλλον
οἶμαι
ἡμᾶς
εἴσεσθαι
|
περὶ |
ὧν
σκοποῦμεν.
Φαίνεταί
σοι
φιλοσόφου |