| Chapitre |
| [44] |
ἁρμονίαν
θαυμαστῶς
μοι
εἶπες
ὡς
|
παρὰ |
δόξαν.
Σιμμίου
γὰρ
λέγοντος
~ὅτε |
| [8] |
μὴ
ᾤμην
~ἥξειν
πρῶτον
μὲν
|
παρὰ |
θεοὺς
ἄλλους
σοφούς
τε
καὶ |
| [8] |
ἂν
πάνυ
διισχυρισαίμην
ὅτι
μέντοι
|
~παρὰ |
θεοὺς
δεσπότας
πάνυ
ἀγαθοὺς
ἥξειν, |
| [56] |
καὶ
ἔτι
μᾶλλον,
ὡς
~ἐγᾦμαι,
|
παρὰ |
θεῶν.
~(Ὁπότε
δὴ
τὸ
ἀθάνατον |
| [65] |
ἀστεῖος,
ἔφη,
ὁ
ἄνθρωπος·
καὶ
|
~παρὰ |
πάντα
μοι
τὸν
χρόνον
προσῄει |
| [56] |
εἴ
~τι
ἄλλο
ἀθάνατόν
ἐστιν,
|
παρὰ |
πάντων
ἂν
ὁμολογηθείη
μηδέποτε
~ἀπόλλυσθαι. |
| [58] |
καὶ
καλλίων
τυγχάνει
ὢν
τοῦ
|
παρὰ |
σφίσι,
μηδὲ
ἄλλου
~ἀκηκοὼς
εἴη |
| [28] |
αὖ
εἶναι
σῶμα.
ἔχομέν
τι
|
παρὰ |
ταῦτα
~ἄλλο
λέγειν,
ὦ
φίλε |
| [56] |
ἔγωγε,
ὦ
Σώκρατες,
ἔφη,
ἔχω
|
παρὰ |
ταῦτα
ἄλλο
τι
λέγειν
οὐδέ |
| [19] |
ἄλλο
τῶν
τοιούτων
οὐδέν,
ἀλλὰ
|
παρὰ |
~ταῦτα
πάντα
ἕτερόν
τι,
αὐτὸ |
| [38] |
γὰρ
ἐν
δεξιᾷ
αὐτοῦ
καθήμενος
|
(παρὰ |
τὴν
κλίνην
ἐπὶ
~χαμαιζήλου
τινός, |
| [29] |
ἀιδῆ,
εἰς
Ἅιδου
ὡς
ἀληθῶς,
|
παρὰ |
τὸν
ἀγαθὸν
καὶ
φρόνιμον
~θεόν, |
| [35] |
κάλλιστα
ᾄδουσι,
γεγηθότες
ὅτι
μέλλουσι
|
παρὰ |
τὸν
θεὸν
~ἀπιέναι
οὗπέρ
εἰσι |
| [3] |
πρῴ·
ἐπειδὴ
~δὲ
ἀνοιχθείη,
εἰσῇμεν
|
παρὰ |
τὸν
Σωκράτη
καὶ
τὰ
πολλὰ |
| [3] |
καὶ
ἐγὼ
καὶ
οἱ
ἄλλοι
|
παρὰ |
τὸν
~Σωκράτη,
συλλεγόμενοι
ἕωθεν
εἰς |
| [35] |
χεῖρον
ἐκείνων
τὴν
μαντικὴν
ἔχειν
|
παρὰ |
τοῦ
δεσπότου,
~οὐδὲ
δυσθυμότερον
αὐτῶν |
| [7] |
~ἐπιθυμοῖ
που
ἂν
ἀεὶ
εἶναι
|
παρὰ |
τῷ
αὑτοῦ
βελτίονι.
Καίτοι
οὕτως, |