| Chapitre |
| [42] |
ἐγᾦμαι,
οὐδέ
τι
πάσχειν
ἄλλο
|
παρ᾽ |
ἃ
ἂν
ἐκεῖνα
ἢ
~ποιῇ |
| [47] |
καὶ
οὔτ᾽
αὐτὸς
εὑρεῖν
οὔτε
|
~παρ᾽ |
ἄλλου
μαθεῖν
οἷός
τε
ἐγενόμην, |
| [8] |
νῦν
δὲ
εὖ
ἴστε
ὅτι
|
παρ᾽ |
(ἄνδρας
τε
ἐλπίζω
~ἀφίξεσθαι
ἀγαθούς |
| [8] |
τε
καὶ
ἀγαθούς,
ἔπειτα
καὶ
|
~παρ᾽ |
ἀνθρώπους
τετελευτηκότας
ἀμείνους
τῶν
ἐνθάδε, |
| [65] |
Ἐπειδὴ
(δὲ
~ἐλούσατο
καὶ
ἠνέχθη
|
παρ᾽ |
αὐτὸν
τὰ
παιδία
δύο
γὰρ |
| [65] |
τῶν
ἕνδεκα
~ὑπηρέτης
καὶ
στὰς
|
(παρ᾽ |
αὐτόν,
Ὦ
Σώκρατες,
ἔφη,
οὐ |
| [65] |
~ἄλλο
γε
ἢ
γέλωτα
ὀφλήσειν
|
παρ᾽ |
ἐμαυτῷ,
γλιχόμενος
τοῦ
ζῆν
καὶ |
| [49] |
~ἀτέχνως
καὶ
ἴσως
εὐήθως
ἔχω
|
παρ᾽ |
ἐμαυτῷ,
ὅτι
οὐκ
ἄλλο
τι |
| [56] |
ἀτιμάζων,
ἀναγκάζομαι
ἀπιστίαν
ἔτι
ἔχειν
|
παρ᾽ |
~ἐμαυτῷ
περὶ
τῶν
εἰρημένων.
~Οὐ |
| [61] |
γῇ
ἄλλοσέ
τε
ἀφικνεῖται
καὶ
|
~παρ᾽ |
ἔσχατα
τῆς
Ἀχερουσιάδος
λίμνης,
οὐ |
| [65] |
ἀπιέναι
ἐκέλευσεν,
αὐτὸς
δὲ
ἧκε
|
παρ᾽ |
ἡμᾶς.
Καὶ
ἦν
ἤδη
ἐγγὺς |
| [9] |
καὶ
~συμφάναι
ἂν
τοὺς
μὲν
|
παρ᾽ |
ἡμῖν
ἀνθρώπους
καὶ
πάνυ
ὅτι |
| [6] |
ἤρου,
καὶ
Φιλολάου
ἤκουσα,
ὅτε
|
~παρ᾽ |
ἡμῖν
διῃτᾶτο,
ἤδη
δὲ
καὶ |
| [61] |
καὶ
λίμνην
ποιεῖ
μείζω
τῆς
|
παρ᾽ |
ἡμῖν
~θαλάττης,
ζέουσαν
ὕδατος
καὶ |
| [58] |
γῆ
ᾖ,
καὶ
πρὸς
τὰ
|
παρ᾽ |
ἡμῖν
κάλλη
κρίνεσθαι
~οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν |
| [58] |
ἄξια.
Ἐκεῖνα
δὲ
αὖ
τῶν
|
παρ᾽ |
ἡμῖν
πολὺ
ἂν
ἔτι
πλέον |
| [60] |
χάσμα
αὐτοὺς
ἔλαττον
ἔχειν
τοῦ
|
παρ᾽ |
ἡμῖν
~(τόπου,
ἔστι
δ᾽
οὓς |
| [54] |
~ἀλλὰ
μιμούμενος
ἐμέ.
Λέγω
δὴ
|
παρ᾽ |
ἣν
τὸ
πρῶτον
ἔλεγον
ἀπόκρισιν, |