Chapitre
[33]	ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ	παντὸς	ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι
[57]	γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ	παντὸς	~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς
[37]	τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι	παντὸς	ἄρα μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος
[40]	ἄλλοις καὶ τοῦ ἔπειτα βίου	παντὸς	ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα
[17]	ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ,	παντὸς	μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ
[43]	καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα διὰ	παντὸς	τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα πάντας

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005