Chapitre
[37]	ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ	~παντάπασιν	ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ
[17]	ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς	παντάπασιν	~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη,
[37]	τῇ νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει	παντάπασιν	ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων
[37]	γε ἔν τινι τῶν θανάτων	παντάπασιν	~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν (θάνατον
[60]	~αὐτὸ μέρος· ἔστι δὲ ἃ	παντάπασιν	κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ
[2]	οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε τοίνυν	παντάπασιν	οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005