| Chapitre |
| [8] |
ὅτι
μέντοι
~παρὰ
θεοὺς
δεσπότας
|
πάνυ |
ἀγαθοὺς
ἥξειν,
εὖ
ἴστε
ὅτι |
| [41] |
καὶ
αὐτὸς
οὕτως
ἔχω,
καὶ
|
πάνυ |
ἂν
θαυμάζοιμι
εἴ
~μοι
περί |
| [39] |
ἔφη,
εἰ
πονηρίας
ἀγὼν
προτεθείη,
|
πάνυ |
ἂν
ὀλίγους
καὶ
~ἐνταῦθα
τοὺς |
| [40] |
φιλοσόφως
ἔχειν
ἀλλ᾽
ὥσπερ
οἱ
|
πάνυ |
ἀπαίδευτοι
~φιλονίκως.
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνοι |
| [9] |
Δία,
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες,
(οὐ
|
πάνυ |
γέ
με
~νυνδὴ
γελασείοντα
ἐποίησας |
| [38] |
αὐτῷ
μοι
ταῦτα
προυδέδοκτο.
Καὶ
|
πάνυ |
~δέομαι
πάλιν
ὥσπερ
ἐξ
ἀρχῆς |
| [8] |
καὶ
τοῦτο
μὲν
οὐκ
ἂν
|
πάνυ |
διισχυρισαίμην
ὅτι
μέντοι
~παρὰ
θεοὺς |
| [44] |
Σιμμίου
γὰρ
λέγοντος
~ὅτε
ἠπόρει,
|
πάνυ |
ἐθαύμαζον
(εἴ
τι
ἕξει
τις |
| [9] |
αὐτὸ
~τοῦτο
ἀκούσαντας
δοκεῖν
εὖ
|
πάνυ |
εἰρῆσθαι
εἰς
τοὺς
φιλοσοφοῦντας
καὶ |
| [7] |
λόγους
τινὰς
~ἀνερευνᾷ,
καὶ
οὐ
|
πάνυ |
εὐθέως
ἐθέλει
πείθεσθαι
ὅτι
ἄν |
| [37] |
εἰ
μὴ
ἐπαχθές
ἐστιν
εἰπεῖν,
|
πάνυ |
ἱκανῶς
ἀποδεδεῖχθαι·
~Ὡς
δὲ
καὶ |
| [54] |
ἱκανῶς
οἶσθ᾽
ὅτι
βούλομαι.
~Ἀλλὰ
|
πάνυ |
ἱκανῶς,
ἔφη.
~Ἀποκρίνου
δή,
ἦ |
| [29] |
καὶ
ἐν
τοιαύτῃ
ὥρᾳ,
καὶ
|
πάνυ |
μάλα·
συμπεσὸν
γὰρ
~τὸ
σῶμα |
| [35] |
ἂν
πανταχῇ
σκοπῶν
ἀπείπῃ
τις,
|
~πάνυ |
μαλθακοῦ
εἶναι
ἀνδρός·
δεῖν
γὰρ |
| [2] |
ἄλλος.
Διὰ
δὴ
ταῦτα
οὐδὲν
|
πάνυ |
μοι
ἐλεινὸν
εἰσῄει,
ὡς
εἰκὸς |
| [9] |
μὲν
παρ᾽
ἡμῖν
ἀνθρώπους
καὶ
|
πάνυ |
ὅτι
τῷ
ὄντι
οἱ
~φιλοσοφοῦντες |
| [44] |
τις
χρήσασθαι
τῷ
λόγῳ
αὐτοῦ·
|
~πάνυ |
οὖν
μοι
ἀτόπως
ἔδοξεν
εὐθὺς |
| [65] |
ἅμα
ἐγὼ
οἶδα
καὶ
ἄλλους
|
πάνυ |
ὀψὲ
~πίνοντας,
ἐπειδὰν
παραγγελθῇ
αὐτοῖς, |
| [37] |
δοκεῖ
γάρ
μοι
πᾶσι
τούτοις
|
πάνυ |
πολὺ
διαφέρειν.
Τί
οὖν,
ἂν |
| [46] |
ἀπεδόμην
πολλοῦ
τὰς
ἐλπίδας,
ἀλλὰ
|
~πάνυ |
σπουδῇ
λαβὼν
τὰς
βίβλους
ὡς |
| [48] |
(τινὰ
οὐκ
ἔοικεν·
οὐ
γὰρ
|
πάνυ |
συγχωρῶ
τὸν
ἐν
(τοῖς)
~λόγοις |
| [1] |
οὔτε
(τῶν
πολιτῶν)
Φλειασίων
οὐδεὶς
|
~πάνυ |
τι
ἐπιχωριάζει
τὰ
νῦν
Ἀθήναζε, |
| [35] |
τόνδε
σκοπῶ
τὰ
εἰρημένα,
οὐ
|
~πάνυ |
φαίνεται
ἱκανῶς
εἰρῆσθαι.
~(Καὶ
ὁ |
| [37] |
ἐλθεῖν,
οὐκ
ἀνατίθεμαι
μὴ
οὐχὶ
|
~πάνυ |
χαριέντως
καί,
εἰ
μὴ
ἐπαχθές |