| Chapitre |
| [61] |
τὴν
λίμνην
ἀφικνεῖται
τὴν
~Ἀχερουσιάδα,
|
οὗ |
αἱ
τῶν
τετελευτηκότων
ψυχαὶ
τῶν |
| [49] |
μετασχὸν
τῆς
ἰδίας
~οὐσίας
ἑκάστου
|
οὗ |
ἂν
μετάσχῃ,
καὶ
ἐν
τούτοις |
| [19] |
τὴν
ὁμοιότητα
εἴτε
μὴ
~ἐκείνου
|
οὗ |
ἀνεμνήσθη;
~Ἀνάγκη,
ἔφη.
~Σκόπει
δή, |
| [21] |
αὐτῶν;
Οὐ
γὰρ
δὴ
ἀφ᾽
|
οὗ |
γε
~ἄνθρωποι
γεγόναμεν.
~Οὐ
δῆτα. |
| [23] |
Φαίνεται
γὰρ
ὥσπερ
ἥμισυ
~ἀποδεδεῖχθαι
|
οὗ |
δεῖ,
ὅτι
πρὶν
γενέσθαι
ἡμᾶς |
| [13] |
μόνον
τὸ
νόμισμα
~ὀρθόν,
ἀντὶ
|
οὗ |
δεῖ
πάντα
ταῦτα
καταλλάττεσθαι,
φρόνησις, |
| [58] |
περὶ
τὰ
τοιαῦτα
εἰωθότων
λέγειν·
|
~οὗ |
δὴ
ὑποστάθμην
ταῦτα
εἶναι
καὶ |
| [12] |
ἴοιεν,
οἷ
~ἀφικομένοις
ἐλπίς
ἐστιν
|
οὗ |
διὰ
βίου
ἤρων
τυχεῖν
ἤρων |
| [12] |
εἴπερ
που
ἄλλοθι,
κτήσασθαι
~τοῦτο
|
οὗ |
ἕνεκα
ἡ
πολλὴ
πραγματεία
ἡμῖν |
| [11] |
τότε,
ὡς
ἔοικεν,
ἡμῖν
ἔσται
|
οὗ |
ἐπιθυμοῦμέν
τε
καί
~φαμεν
ἐρασταὶ |
| [11] |
οὐ
μή
ποτε
κτησώμεθα
ἱκανῶς
|
οὗ |
~ἐπιθυμοῦμεν·
φαμὲν
δὲ
τοῦτο
εἶναι |
| [18] |
ἔλαβον
τὸ
εἶδος
τοῦ
παιδὸς
|
οὗ |
ἦν
ἡ
λύρα;
τοῦτο
δέ |
| [4] |
μὲν
~εἰς
τὸν
θεὸν
ἐποίησα
|
οὗ |
ἦν
ἡ
παροῦσα
θυσία·
μετὰ |
| [61] |
~δ᾽
ἐστὶν
ὃν
ἐπονομάζουσιν
Πυριφλεγέθοντα,
|
οὗ |
καὶ
οἱ
ῥύακες
ἀποσπάσματα
~ἀναφυσῶσιν |
| [43] |
καὶ
Ὅμηρος
ἐν
Ὀδυσσείᾳ
πεποίηκεν,
|
οὗ |
λέγει
τὸν
Ὀδυσσέα·
~στῆθος
δὲ |
| [15] |
μὲν
οὖν
ἔστι
τις
λόγος
|
~οὗ |
μεμνήμεθα,
ὡς
εἰσὶν
ἐνθένδε
ἀφικόμεναι |
| [18] |
γνῷ,
ἀλλὰ
~καὶ
ἕτερον
ἐννοήσῃ
|
οὗ |
μὴ
ἡ
αὐτὴ
ἐπιστήμη
ἀλλ᾽ |
| [18] |
τοῦτο,
ἔφη,
δέομαι
~παθεῖν
περὶ
|
οὗ |
ὁ
λόγος,
ἀναμνησθῆναι.
καὶ
σχεδόν |
| [10] |
παρασκευάσηται
αὐτὸ
ἕκαστον
διανοηθῆναι
περὶ
|
οὗ |
σκοπεῖ,
~οὗτος
ἂν
ἐγγύτατα
ἴοι |
| [18] |
τοῦτο
~δικαίως
λέγομεν
ὅτι
ἀνεμνήσθη,
|
οὗ |
τὴν
ἔννοιαν
(ἔλαβεν;
~Πῶς
λέγεις; |
| [30] |
ἀληθὲς
ἀλλ᾽
ἢ
τὸ
σωματοειδές,
|
οὗ |
τις
ἂν
ἅψαιτο
καὶ
~ἴδοι |
| [47] |
~ὄντι,
ἄλλο
δὲ
ἐκεῖνο
ἄνευ
|
οὗ |
τὸ
αἴτιον
οὐκ
ἄν
ποτ᾽ |