| Chapitre |
| [55] |
~οὐκοῦν
ψυχὴ
οὐ
δέχεται
θάνατον;
|
~οὔ. |
~ἀθάνατον
ἄρα
ψυχή.
~ἀθάνατον.
~Εἶεν, |
| [38] |
ἔνδηλός
τι
~ἐγένετο
ἀχθόμενος
ἢ
|
οὔ, |
ἀλλὰ
πρᾴως
ἐβοήθει
τῷ
λόγῳ; |
| [60] |
τοῦ
μέσου
~καθιέναι,
πέρα
δ᾽
|
οὔ· |
ἄναντες
γὰρ
ἀμφοτέροις
τοῖς
ῥεύμασι |
| [18] |
ἦ
δ᾽
ὃς
ὁ
Σιμμίας,
|
οὔ, |
αὐτὸ
δὲ
τοῦτο,
ἔφη,
δέομαι |
| [10] |
Πότερον
ἐμπόδιον
τὸ
~σῶμα
ἢ
|
οὔ, |
ἐάν
τις
αὐτὸ
ἐν
τῇ |
| [11] |
ὁ
λόγος
~σημαίνει,
ζῶσιν
δὲ
|
οὔ. |
Εἰ
γὰρ
μὴ
οἷόν
τε |
| [29] |
ἐγγύς
τι
τούτου;
~(Πῶς
γὰρ
|
οὔ; |
~Ἐννοεῖς
οὖν,
ἔφη,
ἐπειδὰν
ἀποθάνῃ |
| [10] |
τι
καὶ
ἀγαθόν;
~Πῶς
δ᾽
|
οὔ; |
~Ἤδη
οὖν
πώποτέ
τι
τῶν |
| [15] |
δικαιότερον,
ἐξ
~ἀδικωτέρου;
~Πῶς
γὰρ
|
οὔ; |
~Ἱκανῶς
οὖν,
ἔφη,
ἔχομεν
τοῦτο, |
| [11] |
χωρὶς
τοῦ
~σώματος,
πρότερον
δ᾽
|
οὔ. |
Καὶ
ἐν
ᾧ
ἂν
ζῶμεν, |
| [25] |
αὐτό,
καὶ
τῷ
ποίῳ
τινὶ
|
οὔ> |
καὶ
~μετὰ
τοῦτο
αὖ
ἐπισκέψασθαι |
| [37] |
ἀποθανόντων
ἡμῶν
ἔτι
που
ἔστιν,
|
οὔ |
μοι
δοκεῖ
τῇδε.
Ὡς
μὲν |
| [29] |
ἔπος
εἰπεῖν
ἀθάνατά
ἐστιν·
~ἢ
|
οὔ; |
~Ναί.
~Ἡ
δὲ
ψυχὴ
ἄρα, |
| [55] |
ἀνώλεθρα
ἂν
ἦν;
~Πῶς
γὰρ
|
οὔ; |
~Οὐκοῦν
εἰ
καὶ
τὸ
ἄθερμον |
| [31] |
~Δῆλον
δή,
ἔφη·
πῶς
δ᾽
|
οὔ; |
~Οὐκοῦν
εὐδαιμονέστατοι,
ἔφη,
καὶ
τούτων |
| [18] |
ἀνθρώπου
καὶ
λύρας.
~Πῶς
γὰρ
|
οὔ; |
~Οὐκοῦν
οἶσθα
ὅτι
οἱ
ἐρασταί, |
| [15] |
~τελευτησάντων
τῶν
ἀνθρώπων
εἴτε
καὶ
|
οὔ. |
Παλαιὸς
μὲν
οὖν
ἔστι
τις |
| [52] |
τυγχάνειν
ὅπερ
νῦν
λέγομεν·
ἢ
|
οὔ; |
~Πάνυ
γε.
~Ἆρα
μόνον
τῶν |
| [33] |
δὲ
μάλιστα
~τὰ>
ὁρατά·
ἢ
|
οὔ; |
~Πάνυ
γε.
~(Οὐκοῦν
ἐν
τούτῳ |
| [16] |
γὰρ
ἀποθνῄσκειν
σαφὲς
δήπου,
ἢ
|
οὔ; |
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἔφη.
~Πῶς |
| [16] |
ἀνεγείρεσθαι.
ἱκανῶς
σοι,
ἔφη,
ἢ
|
οὔ; |
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~Λέγε
δή |
| [43] |
τοῖς
κατὰ
τὸ
σῶμα·
ἢ
|
οὔ; |
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~Οὐκοῦν
αὖ |
| [55] |
ἄλλων
οὕτως
ἂν
~διεμαχόμεθα.
ἢ
|
οὔ; |
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~Οὐκοῦν
καὶ |
| [19] |
μὲν
ἴσα
φαίνεται,
τῷ
δ᾽
|
οὔ; |
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~(Τί
δέ; |
| [21] |
ἔχοι
ἂν
δοῦναι
λόγον
ἢ
|
οὔ; |
~Πολλὴ
ἀνάγκη,
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες. |
| [52] |
ἄρτιός
ἐστιν
ἀεί·
συγχωρεῖς
ἢ
|
οὔ; |
~Πῶς
γὰρ
οὔκ;
ἔφη.
~Ὃ |
| [16] |
δύο
δυοῖν
ὄντοιν;
~Πῶς
γὰρ
|
οὔ; |
~Τὴν
μὲν
τοίνυν
ἑτέραν
συζυγίαν |
| [30] |
~Εἰκὸς
μέντοι,
ὦ
Κέβης·
καὶ
|
οὔ |
τί
γε
τὰς
τῶν
ἀγαθῶν |
| [32] |
καὶ
οὐ
παραδιδόασιν
αὐταῖς
~ἑαυτούς,
|
οὔ |
τι
οἰκοφθορίαν
τε
καὶ
πενίαν |
| [41] |
~Τοὺς
μέν,
ἐφάτην,
τοὺς
δ᾽
|
οὔ. |
~Τί
οὖν,
ἦ
δ᾽
ὅς, |
| [43] |
ἡγεμονεύειν;
~Ὡμολογήσαμεν,
ἔφη·
πῶς
γὰρ
|
οὔ; |
~Τί
οὖν;
Νῦν
οὐ
πᾶν |
| [66] |
τὸ
ἀποσπεῖσαί
τινι;
ἔξεστιν
ἢ
|
οὔ; |
~Τοσοῦτον,
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες,
τρίβομεν |
| [41] |
ἢ
τοὺς
~μέν,
τοὺς
δ᾽
|
οὔ; |
~Τοὺς
μέν,
ἐφάτην,
τοὺς
δ᾽ |
| [12] |
τούτου
ἀγανακτεῖν;
~Γελοῖον·
πῶς
δ᾽
|
οὔ; |
~Τῷ
ὄντι
ἄρα,
ἔφη,
ὦ |
| [2] |
τρόπον
αὐτοῦ.
~(Ἐχεκράτης)
Πῶς
γὰρ
|
οὔ; |
~(Φαίδων)
~Ἐκεῖνός
τε
τοίνυν
παντάπασιν |
| [12] |
χωρισμὸς
ψυχῆς
ἀπὸ
σώματος·
ἢ
|
οὔ; |
~Φαίνεται.
~Οὐκοῦν,
ὅπερ
ἐν
ἀρχῇ |
| [6] |
~Κατὰ
τί
δὴ
οὖν
ποτε
|
οὔ |
φασι
θεμιτὸν
εἶναι
αὐτὸν
ἑαυτὸν |