HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
οὐδέποτε 9
οὐδέπω 1
Οὐδεπώποτέ 1
οὐκ 90
Οὐκ 10
Οὔκ 2
οὔκ 1

Fréquences [« »]
90 εἰ
87 Καὶ
88 τῆς
90 οὐκ
95 ταῦτα
100 εἰς
105 οὐ

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

οὐκ

Chapitre

[8]   ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ

[57]   φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα· ἡ δ᾽

[5]   ἕπεσθαι; ~Τί δέ, ὦ Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ τε καὶ Σιμμίας

[48]   ἃ δ᾽ ἂν μή, ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι σαφέστερον

[18]   λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις ~οὐκ ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει

[49]   εὐήθως ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν

[15]   (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων

[13]   εἰσὶν κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς.

[63]   τε καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ,

[6]   γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι

[47]   ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ

[51]   μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ

[51]   αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ

[49]   ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς

[51]   τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν

[46]   κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας,

[55]   ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ

[44]   τοῦ σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ οὐκ ἂν θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ

[7]   (εἶναι ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ

[34]   ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν ~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν

[18]   ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο

[47]   νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν

[8]   ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι

[49]   ὁ Κέβης, ὡς διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή,

[49]   τινι μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ

[49]   τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ

[19]   ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε

[23]   καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ

[37]   εἰς τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως

[37]   οὐδενὶ προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ

[55]   οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο

[9]   τῶν ~τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς

[37]   τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ φαύλως

[41]   ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς ~μέν, τοὺς

[35]   (ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ

[45]   τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν

[49]   ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽

[55]   οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ

[37]   ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη

[37]   λέγοι τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι

[37]   ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι, ὦ

[13]   ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις

[52]   χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς

[3]   βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς

[50]   τὸ σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ

[50]   δὲ καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ

[32]   κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ

[35]   ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ

[2]   τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽

[52]   ἄλλο τι ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου

[4]   αὐτῷ, ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν

[65]   καὶ νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς

[51]   οὐ σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις

[10]   αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που

[53]   ~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως οὐ

[22]   ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι

[15]   δέ; Ἄν τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον,

[19]   λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ

[17]   οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ

[58]   Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐκ ~ἐξαρκεῖν. Τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς

[48]   οὖν ᾧ ~εἰκάζω τρόπον (τινὰ οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ

[35]   καὶ δὴ καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ

[54]   ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος,

[54]   ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽

[55]   ~ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γ᾽

[24]   χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων, ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον

[39]   ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν τις

[25]   τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ

[29]   ~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽

[49]   ~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα

[66]   ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη. Καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖθις

[7]   εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ ἔχει λόγον· οὐ γάρ ~που

[60]   πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν

[42]   ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ

[49]   ἂν μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην τινὰ αἰτίαν ~τοῦ

[10]   τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν

[4]   ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ

[39]   ὑγιὲς εἶναι τὸ ~παράπαν. Ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο γιγνόμενον;

[45]   ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ ἤστην τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽

[37]   μοι δοκεῖ τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος,

[56]   εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά τις ἄλλον

[31]   τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ οἴει; ~Πάνυ μὲν οὖν εἰκὸς

[33]   ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ λύσει οὐκ οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ

[49]   Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως πως ἕκαστον γιγνόμενον

[14]   λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως,

[52]   οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ

[53]   νῦν ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν τι ~μᾶλλον

[39]   ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ

[52]   ἕτερος αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως

[52]   ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ

Chapitre
[8]	ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν	οὐκ	~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ
[57]	φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ	οὐκ	ἀγνοεῖ τὰ παρόντα· ἡ δ᾽
[5]	ἕπεσθαι; ~Τί δέ, ὦ Κέβης;	οὐκ	ἀκηκόατε σύ τε καὶ Σιμμίας
[48]	ἃ δ᾽ ἂν μή, ὡς	~οὐκ	ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι σαφέστερον
[18]	λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις	~οὐκ	ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει
[49]	εὐήθως ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι	οὐκ	ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν
[15]	(ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα,	οὐκ	ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων
[13]	εἰσὶν κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν	οὐκ	ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς.
[63]	τε καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν	οὐκ	ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ,
[6]	γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ	οὐκ	ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι
[47]	ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον	οὐκ	ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ
[51]	μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο	οὐκ	ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ
[51]	αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον	οὐκ	ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ
[49]	ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι	~οὐκ	ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς
[51]	τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα	οὐκ	ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν
[46]	κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ	οὐκ	ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας,
[55]	ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι	οὐκ	ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ
[44]	τοῦ σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ	οὐκ	ἂν θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ
[7]	(εἶναι ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ	οὐκ	ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ
[34]	ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ	οὐκ	ἂν ~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν
[18]	~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος,	οὐκ	ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο
[47]	νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω	οὐκ	ἂν οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν
[8]	~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν	οὐκ	ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι
[49]	ὁ Κέβης, ὡς διδόντος σοι	οὐκ	ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή,
[49]	τινι μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ	οὐκ	ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ
[49]	τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ	οὐκ	ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ
[19]	ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽	οὐκ	ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε
[23]	καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς	οὐκ	ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ
[37]	εἰς τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν,	οὐκ	ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως
[37]	οὐδενὶ προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ	οὐκ	ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ
[55]	οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον	οὐκ	ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο
[9]	τῶν ~τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν	οὐκ	ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς
[37]	τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί	οὐκ	~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ φαύλως
[41]	ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους	οὐκ	ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς ~μέν, τοὺς
[35]	(ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ	οὐκ	ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ
[45]	τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς γε	οὐκ	ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν
[49]	ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ	οὐκ	ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽
[55]	οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι	οὐκ	~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ
[37]	ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ	οὐκ	ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη
[37]	λέγοι τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι	~οὐκ	ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι
[37]	ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον	οὐκ	ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι, ὦ
[13]	ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι	οὐκ	ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις
[52]	χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽	οὐκ	ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς
[3]	βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ	οὐκ	ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς
[50]	τὸ σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν	οὐκ	ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ
[50]	δὲ καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα	οὐκ	ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ
[32]	κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς ὡς	οὐκ	εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ
[35]	ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν	οὐκ	εἶπον ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ
[2]	τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ	οὐκ	~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽
[52]	ἄλλο τι ὃ ἔστι ~μὲν	οὐκ	ἐκεῖνο, ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου
[4]	αὐτῷ, ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι	οὐκ	ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν
[65]	καὶ νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι	οὐκ	ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς
[51]	οὐ σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν,	οὐκ	ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις
[10]	αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν	οὐκ	ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που
[53]	~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα	οὐκ	ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως οὐ
[22]	ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι	οὐκ	ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι
[15]	δέ; Ἄν τι χεῖρον γίγνηται,	οὐκ	ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον,
[19]	λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽	οὐκ	ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ
[17]	οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα	οὐκ	ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ
[58]	Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ λόγου	οὐκ	~ἐξαρκεῖν. Τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς
[48]	οὖν ᾧ ~εἰκάζω τρόπον (τινὰ	οὐκ	ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ
[35]	καὶ δὴ καὶ νῦν ἔγωγε	οὐκ	~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ
[54]	ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει,	οὐκ	~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος,
[54]	ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται,	οὐκ	ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽
[55]	~ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία	οὐκ	ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γ᾽
[24]	χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων, ὡς	οὐκ	ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον
[39]	ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς	οὐκ	ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν τις
[25]	τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων	οὐκ	ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ
[29]	~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι,	οὐκ	εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽
[49]	~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν	οὐκ	εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα
[66]	ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽	οὐκ	ἔφη. Καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖθις
[7]	εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί,	οὐκ	ἔχει λόγον· οὐ γάρ ~που
[60]	πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα	οὐκ	ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν
[42]	ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι καὶ	οὐκ	~ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ
[49]	ἂν μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις	οὐκ	ἔχεις ἄλλην τινὰ αἰτίαν ~τοῦ
[10]	τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ	~οὐκ	ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν
[4]	ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς	οὐκ	ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ
[39]	ὑγιὲς εἶναι τὸ ~παράπαν. Ἢ	οὐκ	ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο γιγνόμενον;
[45]	ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ	οὐκ	ἤστην τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽
[37]	μοι δοκεῖ τῇδε. Ὡς μὲν	οὐκ	~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος,
[56]	εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς	οὐκ	οἶδα εἰς ὅντινά τις ἄλλον
[31]	τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ	οὐκ	οἴει; ~Πάνυ μὲν οὖν εἰκὸς
[33]	~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ λύσει	οὐκ	οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ
[49]	Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης ὅτι	οὐκ	οἶσθα ἄλλως πως ἕκαστον γιγνόμενον
[14]	λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο δὴ ἴσως	οὐκ	ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως,
[52]	οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα	οὐκ	ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ
[53]	νῦν ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ	οὐκ	οὖσα ἐναντία οὐδέν τι ~μᾶλλον
[39]	ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽	οὐκ	ὤν, καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ
[52]	ἕτερος αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ	οὐκ	~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως
[52]	ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε	(οὐκ	ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005