HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
μνήμη 1
μνήμης 1
μόγις 1
μοι 79
μοῖρα 1
μοίρας 1
μονάδος 1

Fréquences [« »]
74 ἀλλ
77 ἀλλὰ
77 ὥσπερ
79 μοι
82 Κέβης
87 Καὶ
88 τῆς

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

μοι

Chapitre

[47]   τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν λέγοι· ὡς μέντοι

[2]   ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ

[44]   τῷ λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην

[40]   ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ

[41]   ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ (μοι γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος

[49]   καὶ τἆλλα πάντα· ἃ εἴ ~μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι

[49]   καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ

[58]   οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη γέ μοι δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽

[35]   ὅτι νῦν οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες,

[3]   ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε. Καί μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ

[17]   εἰς τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης, ὦ

[23]   ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι,

[27]   εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι,

[63]   φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν μοι δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ

[7]   καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης εἰς σὲ τείνειν

[51]   ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ

[58]   εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ Σιμμία,

[8]   σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ,

[37]   ἡμῶν ἔτι που ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ

[7]   ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν γέ μοι δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ ~λέγειν

[6]   οὐ ~μέντοι ἀλλὰ τόδε γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κέβης, εὖ λέγεσθαι,

[49]   (Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ

[45]   τάδε ἔτι. μην γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος

[44]   ~ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ; ~Σύ μοι δοκεῖς, ἔφη ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν·

[17]   ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν

[24]   λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ τε καὶ Σιμμίας

[48]   ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν ἄν μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς

[64]   μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος

[40]   ~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ μοι δοκῶ ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον

[45]   περὶ φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας

[45]   γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι

[7]   οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ,

[41]   ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης δέ μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν,

[47]   ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν

[49]   συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ τί ἐστιν ἄλλο καλὸν

[57]   οὔτε ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων

[44]   τὸν πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου

[2]   ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς Ἅιδου

[2]   Διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν

[22]   γὰρ ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο, τὸ

[3]   ~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ

[4]   ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ

[54]   ἔφη, καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή μοι, ἔφη, ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ

[25]   ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης.

[16]   ~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν

[48]   ἔφη, ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν μοι, ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα,

[22]   Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ

[16]   ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Λέγε δή μοι καὶ σύ, ἔφη, οὕτω περὶ

[50]   ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί τις εἶπε τῶν παρόντων

[52]   ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή μοι καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ

[8]   Κρίτων, ἄλλο γε ἢ πάλαι μοι λέγει ὁ μέλλων σοι ~δώσειν

[49]   ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς μοι λέγῃ (δι᾽ ὅτι καλόν ἐστιν

[54]   ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ μή μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ

[2]   ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι πάθος παρῆν καί τις ἀήθης

[8]   ᾔδη, ἔφη ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν,

[4]   ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ

[37]   τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν.

[41]   καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ ~μοι περί γε τούτου ἄλλο ποτέ

[4]   ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν

[12]   ἥ γε (ἀποδημία ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται

[46]   ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι

[38]   με ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι

[16]   καὶ τὰς γενέσεις· σὺ δέ μοι τὴν ἑτέραν. Λέγω δὲ τὸ

[65]   ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα μοι τὸν χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο

[46]   αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ

[8]   ἤδη τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι

[58]   ἐστίν· ὡς μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ κατὰ ~τὴν Γλαύκου

[6]   οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ τίς μοι φαίνεται καὶ οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν·

[35]   θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ

[19]   καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν

[37]   ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν

[47]   ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ δή μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ

[4]   γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν

[46]   νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι φράσειν ~πρῶτον μὲν πότερον ἡ

[65]   σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς

[48]   ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι χρῆναι εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα

[37]   ἁπτομένῳ τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι ~μοι χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι

[63]   ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν·

[41]   καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε

Chapitre
[47]	τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά	μοι,	~ἀληθῆ ἂν λέγοι· ὡς μέντοι
[2]	ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ	μοι	ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ
[44]	τῷ λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν	μοι	ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην
[40]	ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά	μοι	αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ
[41]	ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ	(μοι	γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος
[49]	καὶ τἆλλα πάντα· ἃ εἴ	~μοι	δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι
[49]	καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ	μοι	δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ
[58]	οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη γέ	μοι	δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽
[35]	ὅτι νῦν οὐκ εἶπον ἅ	μοι	δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες,
[3]	~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε. Καί	μοι	δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ
[17]	εἰς τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία	μοι	δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης, ὦ
[23]	ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ	μοι	δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι,
[27]	εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν	μοι	δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι,
[63]	φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν	μοι	δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ
[7]	καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί	μοι	δοκεῖ ~Κέβης εἰς σὲ τείνειν
[51]	ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ	μοι	δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ
[58]	εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος	μοι	δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ Σιμμία,
[8]	σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί	μοι	δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ,
[37]	ἡμῶν ἔτι που ἔστιν, οὔ	μοι	δοκεῖ τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ
[7]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν γέ	μοι	δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ ~λέγειν
[6]	οὐ ~μέντοι ἀλλὰ τόδε γέ	μοι	δοκεῖ, ὦ Κέβης, εὖ λέγεσθαι,
[49]	(Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ	μοι	δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ
[45]	τάδε ἔτι. μην γὰρ ἱκανῶς	μοι	δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος
[44]	~ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ; ~Σύ	μοι	δοκεῖς, ἔφη ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν·
[17]	ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά	μοι	δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν
[24]	λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ	μοι	δοκεῖς σύ τε καὶ Σιμμίας
[48]	~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν ἄν	μοι	δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς
[64]	μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά	~μοι	δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος
[40]	~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ	μοι	δοκῶ ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον
[45]	περὶ φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ	μοι	ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας
[45]	γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα	μοι	ἐδόκει τῶν ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι
[7]	οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ	μοι	ἔδοξε τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ,
[41]	~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης δέ	μοι	ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν,
[47]	ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί	μοι	ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν
[49]	συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ	~μοι,	εἴ τί ἐστιν ἄλλο καλὸν
[57]	οὔτε ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί	μοι	εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων
[44]	τὸν πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς	μοι	εἶπες ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου
[2]	ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε	μοι	ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς Ἅιδου
[2]	Διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ	μοι	ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν
[22]	γὰρ ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω	μοι	ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο, τὸ
[3]	~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ	μοι	ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ
[4]	ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν	μοι	ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ
[54]	ἔφη, καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή	μοι,	ἔφη, ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ
[25]	ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ	μοι,	ἔφη, οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης.
[16]	~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ	μοι,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν
[48]	ἔφη, ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν	μοι,	ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα,
[22]	Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ	μοι	ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ
[16]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Λέγε δή	μοι	καὶ σύ, ἔφη, οὕτω περὶ
[50]	ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί	μοι.	~Καί τις εἶπε τῶν παρόντων
[52]	ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή	μοι	καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ
[8]	Κρίτων, ἄλλο γε ἢ πάλαι	μοι	λέγει ὁ μέλλων σοι ~δώσειν
[49]	~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς	μοι	λέγῃ (δι᾽ ὅτι καλόν ἐστιν
[54]	ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ μή	μοι	ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ
[2]	ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί	μοι	πάθος παρῆν καί τις ἀήθης
[8]	ᾔδη, ἔφη ὁ Κρίτων· ἀλλά	μοι	πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν,
[4]	ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό	μοι	παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ
[37]	τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ	μοι	πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν.
[41]	καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ	~μοι	περί γε τούτου ἄλλο ποτέ
[4]	ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις	μοι	~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν
[12]	ἥ γε (ἀποδημία ἡ νῦν	μοι	προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται
[46]	ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ	μοι	(ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι
[38]	με ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ	μοι	ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι
[16]	καὶ τὰς γενέσεις· σὺ δέ	μοι	τὴν ἑτέραν. Λέγω δὲ τὸ
[65]	ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα	μοι	τὸν χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο
[46]	αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ	μοι	τρόπον τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ
[8]	ἤδη τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς	μοι	φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι
[58]	ἐστίν· ὡς μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν	μοι	φαίνεται ἢ κατὰ ~τὴν Γλαύκου
[6]	οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ τίς	μοι	φαίνεται καὶ οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν·
[35]	θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά	~μοι	φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ
[19]	καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς	μοι	φαίνεται, ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν
[37]	ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν	μοι	φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν
[47]	ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ δή	μοι	~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ
[4]	γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις	μοι	φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν
[46]	νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί	μοι	φράσειν ~πρῶτον μὲν πότερον ἡ
[65]	σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι	μοι	χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς
[48]	ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή	μοι	χρῆναι εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα
[37]	ἁπτομένῳ τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι	~μοι	χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι
[63]	ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί	μοι	ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν·
[41]	καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν	μοι,	ὡς ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005