Chapitre
[2]	Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα	με	ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων
[65]	~λῷστος, καὶ νῦν ὡς γενναίως	με	ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ
[4]	ἡ τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ	με	ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα
[4]	ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν	με	αὖθις ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ
[38]	ἄν, εἰ σὺ ~εἴην καί	με	διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν
[64]	ἕκαστον τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί	με	ἐκεῖνον εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον
[4]	Ἀπόλλω προοίμιον καὶ ἄλλοι τινές	~με	ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος
[64]	νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς	με	θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι
[64]	ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ	με	καὶ μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας
[58]	καὶ τοὺς ~τόπους αὐτῆς οὐδέν	με	κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ
[38]	ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν	με	νῦν ~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι
[9]	ὦ Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ	με	~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι
[18]	ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν	με·	οὐ γὰρ σφόδρα ἐν τῷ
[38]	ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου ὅς	με	πείσει ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ
[4]	ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας	με.	περὶ γάρ τοι τῶν (ποιημάτων
[64]	ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν	με	πρὸς Κρίτωνα, ἔφη, τὴν ἐναντίαν
[7]	γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή	με	πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν
[38]	τὴν ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν	με	ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ μοι
[51]	οὔτι λέγω ὡς οὐ πολλά	με	~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ δ᾽
[41]	οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν	με	ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε, ἐὰν μὴ
[54]	ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό	~με	ᾧ ἂν τί ἐν τῷ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005