| Chapitre |
| [47] |
~ποτε
ἰσχυρότερον
καὶ
ἀθανατώτερον
καὶ
|
μᾶλλον |
ἅπαντα
συνέχοντα
~ἐξευρεῖν,
καὶ
ὡς |
| [56] |
~ὑπεκχωρῆσαν
τῷ
θανάτῳ.
~Φαίνεται.
~Παντὸς
|
μᾶλλον |
ἄρα,
ἔφη,
ὦ
Κέβης,
ψυχὴ |
| [42] |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ἂν
μὲν
|
μᾶλλον |
ἁρμοσθῇ
καὶ
ἐπὶ
πλέον,
(εἴπερ |
| [53] |
οὐκ
οὖσα
ἐναντία
οὐδέν
τι
|
~μᾶλλον |
αὐτὸ
δέχεται,
τὸ
γὰρ
ἐναντίον |
| [24] |
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες,
πειρῶ
ἀναπείθειν·
|
~μᾶλλον |
δὲ
μὴ
ὡς
ἡμῶν
δεδιότων, |
| [8] |
ἐλάχιστα
διαλέγεσθαι;
Φησὶ
~γὰρ
θερμαίνεσθαι
|
μᾶλλον |
διαλεγομένους,
δεῖν
δὲ
οὐδὲν
τοιοῦτον |
| [40] |
Σωκράτους,
τῆς
δὲ
ἀληθείας
πολὺ
|
μᾶλλον, |
ἐὰν
μέν
τι
ὑμῖν
~δοκῶ |
| [42] |
ὥστε
καὶ
κατὰ
τὸ
σμικρότατον
|
μᾶλλον |
~ἑτέραν
ἑτέρας
ψυχῆς
ἐπὶ
πλέον |
| [41] |
εἶναι
ἢ
ψυχὴν
ἁρμονίαν;
~Πολὺ
|
μᾶλλον, |
ἔφη,
ἐκεῖνον,
ὦ
Σώκρατες.
Ὅδε |
| [60] |
τοὺς
μὲν
~βαθυτέρους
καὶ
ἀναπεπταμένους
|
μᾶλλον |
ἢ
ἐν
ᾧ
ἡμεῖς
οἰκοῦμεν, |
| [42] |
ἑτέρας
ψυχῆς
ἐπὶ
πλέον
καὶ
|
μᾶλλον |
ἢ
ἐπ᾽
ἔλαττον
καὶ
ἧττον |
| [27] |
ψυχὴ
τῷ
ἀεὶ
~ὡσαύτως
ἔχοντι
|
μᾶλλον |
ἢ
τῷ
μή.
~Τί
δὲ |
| [38] |
πολλάκις
θαυμάσας
Σωκράτη
οὐ
πώποτε
|
μᾶλλον |
~ἠγάσθην
ἢ
τότε
παραγενόμενος.
(Τὸ |
| [44] |
ἄττα·
ἀλλὰ
γὰρ
~(οὐδέν
τι
|
μᾶλλον |
ἦν
ἀθάνατον,
ἀλλὰ
καὶ
αὐτὸ |
| [24] |
τοῦτον
διαπραγματεύσασθαι
~τὸν
λόγον
ἔτι
|
μᾶλλον, |
καὶ
δεδιέναι
τὸ
τῶν
παίδων, |
| [42] |
δ᾽
ἔστι
τὸ
ὁμολόγημα,
μηδὲν
|
μᾶλλον |
μηδ᾽
ἐπὶ
~πλέον
μηδ᾽
ἧττον |
| [42] |
ὑποθέμενος.
~(Ἀλλὰ
προωμολόγηται,
ἔφη,
μηδὲν
|
μᾶλλον |
μηδ᾽
ἧττον
ἑτέραν
ἑτέρας
~ψυχὴν |
| [42] |
γε.
~Τὴν
δέ
γε
μηδὲν
|
μᾶλλον |
μηδὲ
ἧττον
ἁρμονίαν
οὖσαν
μήτε |
| [42] |
μηδὲ
ἧττον
ἁρμονίαν
οὖσαν
μήτε
|
μᾶλλον |
μήτε
~ἧττον
ἡρμόσθαι·
ἔστιν
οὕτως; |
| [42] |
οὕτως;
~Ἔστιν.
~Ἡ
δὲ
μήτε
|
μᾶλλον |
μήτε
ἧττον
ἡρμοσμένη
ἔστιν
ὅτι |
| [37] |
οἴοιτο
ἀποδεδεῖχθαι
~ὅτι
παντὸς
ἄρα
|
μᾶλλον |
ὅ
γε
ἄνθρωπος
σῶς
ἐστιν, |
| [35] |
καὶ
ἐμὲ
συμπαραλαβεῖν,
εἴ
τι
|
μᾶλλον |
οἴεσθε
μετ᾽
ἐμοῦ
~εὐπορήσειν.
~Καὶ |
| [9] |
ἅπερ
ἐμοί·
(ἐκ
γὰρ
τούτων
|
~μᾶλλον |
οἶμαι
ἡμᾶς
εἴσεσθαι
περὶ
ὧν |
| [40] |
οὐδὲν
ὑγιὲς
εἶναι,
ἀλλὰ
πολὺ
|
μᾶλλον |
~ὅτι
ἡμεῖς
οὔπω
ὑγιῶς
ἔχομεν, |
| [42] |
ἴσον.
~Οὐκοῦν
ψυχὴ
ἐπειδὴ
οὐδὲν
|
μᾶλλον |
οὐδ᾽
ἧττον
ἄλλη
(ἄλλης
αὐτὸ |
| [58] |
ἐν
μέσῳ
τεθὲν
οὐχ
ἕξει
|
~μᾶλλον |
οὐδ᾽
ἧττον
οὐδαμόσε
κλιθῆναι,
ὁμοίως |
| [42] |
~τοῦτο,
ψυχή,
ἐστίν,
οὐδὲ
δὴ
|
μᾶλλον |
οὐδὲ
ἧττον
ἥρμοσται;
~Οὕτω.
~Τοῦτο |
| [17] |
Κέβης,
ὡς
ἐμοὶ
δοκεῖ,
παντὸς
|
μᾶλλον |
οὕτω,
καὶ
ἡμεῖς
~αὐτὰ
ταῦτα |
| [48] |
σκοπούμενον
τὰ
ὄντα
ἐν
εἰκόσι
|
μᾶλλον |
σκοπεῖν
ἢ
τὸν
ἐν
(τοῖς) |
| [37] |
οἶμαι
πρότερος,
καὶ
οὐδέν
τι
|
μᾶλλον |
τούτου
ἕνεκα
ἄνθρωπός
~ἐστιν
ἱματίου |
| [24] |
γὰρ
ἂν
οὐδὲ
ῥᾳδίως
εὕροιτε
|
μᾶλλον |
ὑμῶν
δυναμένους
τοῦτο
~ποιεῖν.
~Ἀλλὰ |
| [21] |
ἔφη
ὁ
Σιμμίας·
ἀλλὰ
πολὺ
|
μᾶλλον |
φοβοῦμαι
μὴ
αὔριον
~τηνικάδε
οὐκέτι |
| [11] |
~δοκεῖ
σοι
οὕτως;
~Παντός
γε
|
μᾶλλον, |
ὦ
Σώκρατες.
~Οὐκοῦν,
ἔφη
ὁ |
| [29] |
τε
καὶ
Σιμμία,
ἀλλὰ
πολλῷ
|
μᾶλλον |
ὧδ᾽
ἔχει·
ἐὰν
μὲν
~καθαρὰ |
| [56] |
ἀνθρώπων
τέ
γε
καὶ
ἔτι
|
μᾶλλον, |
ὡς
~ἐγᾦμαι,
παρὰ
θεῶν.
~(Ὁπότε |