| Chapitre |
| [7] |
ἐκείνου
κτήματα
εἶναι.
Τὸ
γὰρ
|
μὴ |
ἀγανακτεῖν
~τοὺς
φρονιμωτάτους
ἐκ
ταύτης |
| [17] |
ὡς
~ἐμοὶ
δοκεῖ.
εἰ
γὰρ
|
μὴ |
ἀεὶ
ἀνταποδιδοίη
τὰ
(ἕτερα
τοῖς |
| [10] |
τῶν
περὶ
τὸ
σῶμα
~αἰσθήσεων
|
μὴ |
ἀκριβεῖς
εἰσιν
μηδὲ
σαφεῖς,
σχολῇ |
| [9] |
ἔφη
ὑπολαβὼν
ὁ
Σιμμίας.
~Ἆρα
|
μὴ |
ἄλλο
τι
ἢ
τὴν
τῆς |
| [9] |
~αὐτὴν
καθ᾽
αὑτὴν
εἶναι;
Ἆρα
|
μὴ |
ἄλλο
τι
ᾖ
ὁ
θάνατος |
| [19] |
~Ἀλλὰ
μὴν
καὶ
τόδε
ὁμολογοῦμεν,
|
μὴ |
ἄλλοθεν
αὐτὸ
ἐννενοηκέναι
μηδὲ
~δυνατὸν |
| [65] |
ἀλλ᾽
ἴθι,
ἔφη,
πείθου
καὶ
|
μὴ |
ἄλλως
ποίει.
~Καὶ
ὁ
Κρίτων |
| [23] |
ἔλεγε,
τὸ
τῶν
~πολλῶν,
ὅπως
|
μὴ |
ἅμα
ἀποθνῄσκοντος
τοῦ
ἀνθρώπου
διασκεδάννυται |
| [66] |
ὀφείλομεν
ἀλεκτρυόνα·
ἀλλὰ
ἀπόδοτε
καὶ
|
μὴ |
~ἀμελήσητε.
~Ἀλλὰ
ταῦτα,
ἔφη,
ἔσται, |
| [33] |
ἐκ
~τούτων
μὲν
ἀναχωρεῖν,
ὅσον
|
μὴ |
ἀνάγκη
αὐτοῖς
χρῆσθαι,
αὐτὴν
δὲ |
| [17] |
μόνον
~εἰς
τὸ
καταντικρὺ
καὶ
|
μὴ |
ἀνακάμπτοι
πάλιν
ἐπὶ
τὸ
ἕτερον |
| [44] |
ἐν
ἄλλῳ
βίῳ
~βιοὺς
ἐτελεύτα,
|
μὴ |
ἀνόητόν
τε
καὶ
ἠλίθιον
θάρρος |
| [44] |
φοβεῖσθαι·
προσήκει
γὰρ
φοβεῖσθαι,
εἰ
|
μὴ |
ἀνόητος
εἴη,
τῷ
μὴ
~εἰδότι |
| [17] |
~μὲν
εἴη,
τὸ
δ᾽
ἀνεγείρεσθαι
|
μὴ |
ἀνταποδιδοίη
γιγνόμενον
ἐκ
τοῦ
~καθεύδοντος, |
| [4] |
ταύτην
τὴν
δημώδη
μουσικὴν
ποιεῖν,
|
μὴ |
ἀπειθῆσαι
~αὐτῷ
ἀλλὰ
ποιεῖν·
ἀσφαλέστερον |
| [4] |
ἀλλὰ
ποιεῖν·
ἀσφαλέστερον
γὰρ
εἶναι
|
μὴ |
ἀπιέναι
πρὶν
ἀφοσιώσασθαι
~(ποιήσαντα
ποιήματα |
| [20] |
λαβόντα
του
ἐπιστήμην
~ἔχειν
καὶ
|
μὴ |
ἀπολωλεκέναι·
ἢ
οὐ
τοῦτο
λήθην |
| [36] |
εἶναι
τὴν
ἁρμονίαν
ἐκείνην
καὶ
|
μὴ |
ἀπολωλέναι
οὐδεμία
~γὰρ
μηχανὴ
ἂν |
| [21] |
σωμάτων,
καὶ
φρόνησιν
εἶχον.
~Εἰ
|
μὴ |
ἄρα
ἅμα
γιγνόμενοι
λαμβάνομεν,
ὦ |
| [12] |
πολλὴ
ἂν
ἀλογία
εἴη,
εἰ
|
μὴ |
(ἅσμενοι
ἐκεῖσε
ἴοιεν,
οἷ
~ἀφικομένοις |
| [21] |
Σιμμίας·
ἀλλὰ
πολὺ
μᾶλλον
φοβοῦμαι
|
μὴ |
αὔριον
~τηνικάδε
οὐκέτι
ᾖ
ἀνθρώπων |
| [33] |
~τούτου
σκοπεῖσθαι
τὰ
ὄντα
ἀλλὰ
|
μὴ |
αὐτὴν
δι᾽
αὑτῆς,
καὶ
ἐν |
| [13] |
~Ἔοικε
γάρ.
~Ὦ
μακάριε
Σιμμία,
|
μὴ |
γὰρ
οὐχ
αὕτη
ᾖ
ἡ |
| [55] |
τις,
ἄρτιον
μὲν
τὸ
περιττὸν
|
μὴ |
γίγνεσθαι
ἐπιόντος
τοῦ
~ἀρτίου,
ὥσπερ |
| [66] |
οἷοί
τε
ἦσαν
κατέχειν
τὸ
|
μὴ |
δακρύειν,
~ὡς
δὲ
εἴδομεν
πίνοντά |
| [24] |
φοβεῖται.
τοῦτον
οὖν
πειρῶ
μεταπείθειν
|
μὴ |
δεδιέναι
τὸν
θάνατον
~ὥσπερ
τὰ |
| [53] |
μόνον
τὸ
ἐναντίον
τὸ
ἐναντίον
|
μὴ |
δέχεσθαι,
ἀλλὰ
καὶ
~ἐκεῖνο,
ὃ |
| [55] |
δεχόμενον
καὶ
ὃ
ἂν
μουσικὸν
|
μὴ |
δέχηται;
~(Ἄμουσον,
ἔφη,
τὸ
δὲ |
| [55] |
~Εἶεν·
ὃ
δ᾽
ἂν
θάνατον
|
μὴ |
δέχηται
τί
καλοῦμεν;
~Ἀθάνατον,
ἔφη. |
| [55] |
γὰρ
ἄν
τι
ἄλλο
φθορὰν
|
μὴ |
~δέχοιτο,
εἰ
τό
γε
ἀθάνατον |
| [55] |
~Ἀνάρτιον,
ἔφη.
~Τὸ
δὲ
δίκαιον
|
μὴ |
δεχόμενον
καὶ
ὃ
ἂν
μουσικὸν |
| [55] |
ὁ
Κέβης.
~Τί
οὖν;
Τὸ
|
μὴ |
δεχόμενον
τὴν
τοῦ
ἀρτίου
ἰδέαν |
| [34] |
Σιμμία
τε
καὶ
Κέβης,
ὅπως
|
μὴ |
διασπασθεῖσα
ἐν
~τῇ
ἀπαλλαγῇ
τοῦ |
| [47] |
εἴη
τοῦ
~λόγου.
Τὸ
γὰρ
|
μὴ |
διελέσθαι
οἷόν
τ᾽
εἶναι
ὅτι |
| [31] |
ὕβρεις
καὶ
φιλοποσίας
μεμελετηκότας
~καὶ
|
μὴ |
διηυλαβημένους
εἰς
τὰ
τῶν
ὄνων |
| [47] |
δόξης
φερόμενα
τοῦ
βελτίστου,
~εἰ
|
μὴ |
δικαιότερον
ᾤμην
καὶ
κάλλιον
εἶναι |
| [35] |
ἔφη,
ὑμῖν
τὰ
λεχθέντα
~μῶν
|
μὴ |
δοκεῖ
ἐνδεῶς
λέγεσθαι;
πολλὰς
γὰρ |
| [11] |
καὶ
ταραχὴν
καὶ
ἐκπλήττει,
ὥστε
|
μὴ |
δύνασθαι
ὑπ᾽
αὐτοῦ
~καθορᾶν
τἀληθές. |
| [38] |
ἡμῖν
ὁ
λόγος
~τελευτήσῃ
καὶ
|
μὴ |
δυνώμεθα
αὐτὸν
ἀναβιώσασθαι.
(Καὶ
ἔγωγ᾽ |
| [35] |
ὑμᾶς
δύναμαι
πείθειν,
ἀλλὰ
φοβεῖσθε
|
μὴ |
~δυσκολώτερόν
τι
νῦν
διάκειμαι
ἢ |
| [39] |
~ἀληθέσιν
εἶναι,
τοτὲ
δὲ
μή,
|
μὴ |
ἑαυτόν
τις
αἰτιῷτο
μηδὲ
τὴν |
| [40] |
παντὶ
λόγῳ
ἀντιτείνετε,
~εὐλαβούμενοι
ὅπως
|
μὴ |
ἐγὼ
ὑπὸ
προθυμίας
ἅμα
ἐμαυτόν |
| [44] |
εἰ
μὴ
ἀνόητος
εἴη,
τῷ
|
μὴ |
~εἰδότι
μηδὲ
ἔχοντι
λόγον
διδόναι |
| [40] |
δόξει
ἀληθῆ
~εἶναι
προθυμήσομαι,
εἰ
|
μὴ |
εἴη
πάρεργον,
ἀλλ᾽
ὅπως
αὐτῷ |
| [19] |
τοῦτο
κατὰ
τὴν
ὁμοιότητα
εἴτε
|
μὴ |
~ἐκείνου
οὗ
ἀνεμνήσθη;
~Ἀνάγκη,
ἔφη. |
| [64] |
ἐάνπερ
γε
λάβητέ
με
καὶ
|
μὴ |
ἐκφύγω
ὑμᾶς.
~Γελάσας
δὲ
ἅμα |
| [24] |
τε
καὶ
ὅταν
τύχῃ
τις
|
μὴ |
ἐν
νηνεμίᾳ
ἀλλ᾽
ἐν
μεγάλῳ |
| [37] |
δεδιέναι
ὑπὲρ
τῆς
αὑτοῦ
ψυχῆς
|
μὴ |
ἐν
τῇ
νῦν
τοῦ
~σώματος |
| [48] |
που
ἔνιοι
τὰ
~ὄμματα,
ἐὰν
|
μὴ |
ἐν
ὕδατι
ἤ
(τινι
τοιούτῳ |
| [37] |
οὐχὶ
~πάνυ
χαριέντως
καί,
εἰ
|
μὴ |
ἐπαχθές
ἐστιν
εἰπεῖν,
πάνυ
ἱκανῶς |
| [20] |
εἰ
μέν
γε
λαβόντες
ἑκάστοτε
|
μὴ |
ἐπιλελήσμεθα,
εἰδότας
ἀεὶ
γίγνεσθαι
~καὶ |
| [18] |
ἃ
ὑπὸ
χρόνου
καὶ
τοῦ
|
μὴ |
ἐπισκοπεῖν
ἤδη
~ἐπελέληστο;
~Πάνυ
μὲν |
| [13] |
σωφροσύνην,
τὸ
~περὶ
τὰς
ἐπιθυμίας
|
μὴ |
ἐπτοῆσθαι
ἀλλ᾽
ὀλιγώρως
ἔχειν
καὶ |
| [43] |
καὶ
πείνης
ἐνούσης
ἐπὶ
τὸ
|
μὴ |
ἐσθίειν,
καὶ
ἄλλα
μυρία
~που |
| [22] |
πρὶν
γεγονέναι
~ἡμᾶς·
εἰ
δὲ
|
μὴ |
ἔστι
ταῦτα,
ἄλλως
ἂν
ὁ |
| [15] |
ἐκ
τῶν
τεθνεώτων·
εἰ
δὲ
|
μὴ |
ἔστι
τοῦτο,
ἄλλου
~ἄν
του |
| [18] |
πάντα
ᾗ
ἔχει
καίτοι
εἰ
|
μὴ |
ἐτύγχανεν
αὐτοῖς
~ἐπιστήμη
ἐνοῦσα
καὶ |
| [37] |
οὐκ
ἀνοήτως
θαρρεῖν,
ὃς
ἂν
|
μὴ |
ἔχῃ
ἀποδεῖξαι
ὅτι
ἔστι
ψυχὴ |
| [18] |
ἀλλὰ
~καὶ
ἕτερον
ἐννοήσῃ
οὗ
|
μὴ |
ἡ
αὐτὴ
ἐπιστήμη
ἀλλ᾽
ἄλλη, |
| [41] |
ἐγᾦμαι,
ἀπιστεῖ
τε
καὶ
φοβεῖται
|
μὴ |
ἡ
ψυχὴ
~ὅμως
καὶ
θειότερον |
| [18] |
ἀναμιμνῃσκόμεθα.
Τοῦτο
δὲ
~(ἀδύνατον,
εἰ
|
μὴ |
ἦν
που
ἡμῖν
ἡ
ψυχὴ |
| [3] |
λυπηρόν,
τὸ
ἅμα
μὲν
αὐτὼ
|
μὴ |
θέλειν
~παραγίγνεσθαι
τῷ
ἀνθρώπῳ,
ἐὰν |
| [64] |
ὑμῶν
(μὲν)
αὐτῶν
~ἀμελῆτε
καὶ
|
μὴ |
θέλητε
ὥσπερ
κατ᾽
ἴχνη
κατὰ |
| [5] |
τοῦτο
λέγεις,
ὦ
Σώκρατες,
τὸ
|
μὴ |
θεμιτὸν
~εἶναι
ἑαυτὸν
βιάζεσθαι,
ἐθέλειν |
| [13] |
ἀνδρεία,
καὶ
αὐτὴ
ἡ
φρόνησις
|
μὴ |
καθαρμός
τις
ᾖ.
Καὶ
~κινδυνεύουσι |
| [11] |
δ᾽
ἐστὶν
ἴσως
τὸ
ἀληθές·
|
μὴ |
καθαρῷ
γὰρ
καθαροῦ
~ἐφάπτεσθαι
μὴ |
| [30] |
αἱ
τοιαῦται
ψυχαὶ
εἴδωλα,
αἱ
|
μὴ |
~καθαρῶς
ἀπολυθεῖσαι
ἀλλὰ
τοῦ
ὁρατοῦ |
| [64] |
~ὅς,
ὦ
ἄριστε
Κρίτων,
τὸ
|
μὴ |
καλῶς
λέγειν
οὐ
μόνον
εἰς |
| [56] |
ἄλλος
ἔχει
λέγειν,
εὖ
ἔχει
|
~μὴ |
κατασιγῆσαι·
ὡς
οὐκ
οἶδα
εἰς |
| [10] |
σῶμα,
καὶ
καθ᾽
ὅσον
δύναται
|
μὴ |
~κοινωνοῦσα
αὐτῷ
μηδ᾽
ἁπτομένη
ὀρέγηται |
| [9] |
Σιμμία,
πλήν
γε
τοῦ
σφᾶς
|
μὴ |
λεληθέναι.
~Λέληθεν
γὰρ
αὐτοὺς
ᾗ |
| [44] |
πάθοι.
~Ὠγαθέ,
ἔφη
ὁ
Σωκράτης,
|
μὴ |
μέγα
λέγε,
μή
τις
ἡμῖν |
| [53] |
ἄν,
ἃ
ὅτι
ἂν
κατάσχῃ
|
μὴ |
μόνον
~ἀναγκάζει
τὴν
αὑτοῦ
ἰδέαν |
| [52] |
περὶ
ἔνια
τῶν
τοιούτων,
ὥστε
|
μὴ |
μόνον
αὐτὸ
τὸ
εἶδος
~ἀξιοῦσθαι |
| [18] |
ἤ
τινα
ἄλλην
αἴσθησιν
λαβὼν
|
μὴ |
μόνον
ἐκεῖνο
γνῷ,
ἀλλὰ
~καὶ |
| [37] |
σὺ
λέγεις
~συγχωρήσειεν,
δοὺς
αὐτῷ
|
μὴ |
μόνον
ἐν
τῷ
πρὶν
καὶ |
| [53] |
ὅρα
δὴ
εἰ
~οὕτως
ὁρίζῃ,
|
μὴ |
μόνον
τὸ
ἐναντίον
τὸ
ἐναντίον |
| [64] |
~ποιήσετε
ἅττ᾽
ἂν
ποιῆτε,
κἂν
|
μὴ |
νῦν
ὁμολογήσητε·
ἐὰν
δὲ
ὑμῶν |
| [11] |
ζῶσιν
δὲ
οὔ.
Εἰ
γὰρ
|
μὴ |
οἷόν
τε
μετὰ
τοῦ
σώματος |
| [64] |
ἵνα
Κρίτων
ῥᾷον
φέρῃ,
καὶ
|
μὴ |
ὁρῶν
μου
τὸ
σῶμα
ἢ |
| [6] |
~φαίνεται
εἰ
τούτοις
τοῖς
ἀνθρώποις
|
μὴ |
ὅσιον
αὐτοὺς
ἑαυτοὺς
εὖ
ποιεῖν, |
| [11] |
μὴ
καθαρῷ
γὰρ
καθαροῦ
~ἐφάπτεσθαι
|
μὴ |
οὐ
θεμιτὸν
ᾖ”
Τοιαῦτα
οἶμαι, |
| [37] |
δὲ
ταῦτα
ἐκεῖνο
μηκέτι
συγχωροῖ,
|
μὴ |
οὐ
πονεῖν
αὐτὴν
ἐν
ταῖς |
| [38] |
εἰς
τὰ
ὕστερον
μέλλοντα
~ῥηθήσεσθαι,
|
μὴ |
οὐδενὸς
ἄξιοι
εἶμεν
κριταὶ
ἢ |
| [37] |
ἔχει,
οὐδενὶ
προσήκει
θάνατον
~θαρροῦντι
|
μὴ |
οὐκ
ἀνοήτως
θαρρεῖν,
ὃς
ἂν |
| [15] |
γὰρ
ἄν
που
πάλιν
ἐγίγνοντο
|
μὴ |
οὖσαι,
καὶ
τοῦτο
ἱκανὸν
~τεκμήριον |
| [17] |
δὲ
ζῶντα
~θνῄσκοι,
τίς
μηχανὴ
|
μὴ |
οὐχὶ
πάντα
καταναλωθῆναι
εἰς
τὸ |
| [35] |
αὖ
τὰ
λεγόμενα
περὶ
αὐτῶν
|
μὴ |
οὐχὶ
παντὶ
~τρόπῳ
ἐλέγχειν
καὶ |
| [37] |
τὸ
εἶδος
ἐλθεῖν,
οὐκ
ἀνατίθεμαι
|
μὴ |
οὐχὶ
~πάνυ
χαριέντως
καί,
εἰ |
| [25] |
ὑπὲρ
τοῦ
ποίου
τινὸς
δεδιέναι
|
μὴ |
πάθῃ
αὐτό,
καὶ
τῷ
ποίῳ |
| [48] |
τὰ
ὄντα
~σκοπῶν,
δεῖν
εὐλαβηθῆναι
|
μὴ |
πάθοιμι
ὅπερ
οἱ
τὸν
ἥλιον |
| [39] |
~Ἀλλὰ
πρῶτον
εὐλαβηθῶμέν
τι
πάθος
|
μὴ |
πάθωμεν.
~Τὸ
ποῖον;
ἦν
δ᾽ |
| [17] |
τῷ
σχήματι
τὰ
τεθνεῶτα
καὶ
|
μὴ |
πάλιν
~ἀναβιώσκοιτο,
ἆρ᾽
οὐ
πολλὴ |
| [48] |
καὶ
ἐγὼ
διενοήθην,
καὶ
ἔδεισα
|
μὴ |
παντάπασι
τὴν
ψυχὴν
~τυφλωθείην
βλέπων |
| [64] |
παραμενεῖν·
ὑμεῖς
~δὲ
ἦ
μὴν
|
μὴ |
παραμενεῖν
ἐγγυήσασθε
ἐπειδὰν
ἀποθάνω,
ἀλλὰ |
| [40] |
τοίνυν,
ἔφη,
τοῦτο
εὐλαβηθῶμεν,
καὶ
|
μὴ |
(παρίωμεν
εἰς
~τὴν
ψυχὴν
ὡς |
| [11] |
τῷ
σώματι
μηδὲ
~κοινωνῶμεν,
ὅτι
|
μὴ |
πᾶσα
ἀνάγκη,
μηδὲ
ἀναπιμπλώμεθα
τῆς |
| [25] |
ὂν
ἀσύνθετον,
~τούτῳ
μόνῳ
προσήκει
|
μὴ |
πάσχειν
ταῦτα,
εἴπερ
τῳ
ἄλλῳ; |
| [58] |
δεῖν
μήτε
(ἀέρος
πρὸς
τὸ
|
μὴ |
πεσεῖν
μήτε
~ἄλλης
ἀνάγκης
μηδεμιᾶς |
| [43] |
δίψους
ἐπὶ
τοὐναντίον
~ἕλκειν,
τὸ
|
μὴ |
πίνειν,
καὶ
πείνης
ἐνούσης
ἐπὶ |
| [49] |
ὑπερβάλλειν,
φοβοῖο
ἂν
λέγειν,
ἀλλὰ
|
μὴ |
πλήθει
καὶ
διὰ
τὸ
πλῆθος; |
| [41] |
σώματος,
ἀλλὰ
τόδε
ἄδηλον
παντί,
|
μὴ |
~πολλὰ
δὴ
σώματα
καὶ
πολλάκις |
| [9] |
σοι
ἢ
~ἀτιμάζειν,
(καθ᾽
ὅσον
|
μὴ |
πολλὴ
ἀνάγκη
μετέχειν
αὐτῶν;
~Ἀτιμάζειν |
| [63] |
λουσάμενον
πιεῖν
τὸ
φάρμακον
καὶ
|
μὴ |
πράγματα
~ταῖς
γυναιξὶ
παρέχειν
νεκρὸν |
| [35] |
οὐχὶ
παντὶ
~τρόπῳ
ἐλέγχειν
καὶ
|
μὴ |
προαφίστασθαι
πρὶν
ἂν
πανταχῇ
σκοπῶν |
| [6] |
~Ἴσως
τοίνυν
ταύτῃ
οὐκ
ἄλογον
|
μὴ |
πρότερον
αὑτὸν
ἀποκτεινύναι
δεῖν,
πρὶν |
| [38] |
ἔνορκον
ἂν
ποιησαίμην
ὥσπερ
Ἀργεῖοι,
|
μὴ |
~πρότερον
κομήσειν,
πρὶν
ἂν
νικήσω |
| [3] |
~εἰώθει
ὑπακούειν,
εἶπεν
περιμένειν
καὶ
|
μὴ |
πρότερον
παριέναι
ἕως
ἂν
αὐτὸς |
| [6] |
εἴ
τι
αὐτὸ
ἑαυτὸ
~ἀποκτεινύοι,
|
μὴ |
σημήναντός
σου
ὅτι
βούλει
αὐτὸ |
| [13] |
φρονήσεως
~(καὶ)
ἀλλαττόμενα
ἀντὶ
ἀλλήλων
|
μὴ |
σκιαγραφία
τις
ᾖ
ἡ
τοιαύτη |
| [32] |
μέλει
τῆς
ἑαυτῶν
ψυχῆς
ἀλλὰ
|
μὴ |
σώματι
πλάττοντες
ζῶσι,
~χαίρειν
εἰπόντες, |
| [22] |
καὶ
~ἡμᾶς
γεγονέναι,
καὶ
εἰ
|
μὴ |
ταῦτα,
οὐδὲ
τάδε;
~Ὑπερφυῶς,
ὦ |
| [18] |
τοῦτο
οὕτως
ἔχει.
~Εἰ
δὲ
|
μὴ |
ταύτῃ
γε,
ἔφη,
πείθῃ,
ὦ |
| [26] |
γε
τὰ
ὁρατὰ
καὶ
τὰ
|
μὴ |
τῇ
τῶν
ἀνθρώπων
φύσει
ἐλέγομεν· |
| [66] |
ἕνεκα
τὰς
~γυναῖκας
ἀπέπεμψα,
ἵνα
|
μὴ |
(τοιαῦτα
πλημμελοῖεν·
καὶ
γὰρ
ἀκήκοα |
| [41] |
με
ὑπομνήσατε
ἃ
ἐλέγετε,
ἐὰν
|
μὴ |
φαίνωμαι
~μεμνημένος.
Σιμμίας
μὲν
γάρ, |
| [32] |
~Εἰς
δέ
γε
θεῶν
γένος
|
μὴ |
φιλοσοφήσαντι
καὶ
παντελῶς
(καθαρῷ
~ἀπιόντι |
| [34] |
τῆς
τοιαύτης
τροφῆς
οὐδὲν
δεινὸν
|
μὴ |
φοβηθῇ,
~(ταῦτα
δ᾽
ἐπιτηδεύσασα,
ὦ |
| [41] |
ἀλαζόσιν,
καὶ
ἄν
τις
αὐτοὺς
|
μὴ |
φυλάττηται,
εὖ
μάλα
~ἐξαπατῶσι,
καὶ |
| [15] |
καὶ
πάντα
οὕτω,
κἂν
εἰ
|
μὴ |
χρώμεθα
τοῖς
ὀνόμασιν
ἐνιαχοῦ,
~ἀλλ᾽ |
| [8] |
τε
καὶ
Κέβης,
εἰ
μὲν
|
μὴ |
ᾤμην
~ἥξειν
πρῶτον
μὲν
παρὰ |
| [24] |
καὶ
δεδιέναι
τὸ
τῶν
παίδων,
|
μὴ |
ὡς
ἀληθῶς
ὁ
ἄνεμος
~αὐτὴν |
| [24] |
Σώκρατες,
πειρῶ
ἀναπείθειν·
~μᾶλλον
δὲ
|
μὴ |
ὡς
ἡμῶν
δεδιότων,
ἀλλ᾽
ἴσως |