| Chapitre |
| [37] |
μή,
~οὕτως
ἤδη
ὑπερδικεῖν
τοῦ
|
λόγου. |
~Ἀλλ᾽
ἄγε,
ἦ
δ᾽
ὅς, |
| [55] |
δὲ
μή,
~ἄλλου
ἂν
δέοι
|
λόγου. |
~Ἀλλ᾽
οὐδὲν
δεῖ,
ἔφη,
τούτου |
| [37] |
οὐ
φαύλως
ἔοικεν
ἁπτομένῳ
τοῦ
|
λόγου. |
δοκεῖ
μέντοι
~μοι
χρῆναι
πρὸ |
| [11] |
τις
ἐκφέρειν
ἡμᾶς
(μετὰ
τοῦ
|
~λόγου |
ἐν
τῇ
σκέψει)
ὅτι,
ἕως |
| [12] |
μηδαμοῦ
ἄλλοθι
~ἐντεύξεσθαι
αὐτῇ
(ἀξίως
|
λόγου |
ἢ
ἐν
Ἅιδου,
ἀγανακτήσει
τε |
| [42] |
προειρημένων;
~Ἐκ
τούτου
ἄρα
τοῦ
|
λόγου |
ἡμῖν
πᾶσαι
ψυχαὶ
πάντων
ζῴων |
| [35] |
ἀκινδυνότερον
ἐπὶ
βεβαιοτέρου
~ὀχήματος,
(ἢ)
|
λόγου |
θείου
τινός,
διαπορευθῆναι.
καὶ
δὴ |
| [39] |
δή
τινος
~ἀληθοῦς
καὶ
βεβαίου
|
λόγου |
καὶ
δυνατοῦ
(κατανοῆσαι,
ἔπειτα
διὰ |
| [41] |
δ᾽
ὅς,
περὶ
ἐκείνου
τοῦ
|
λόγου |
λέγετε
ἐν
ᾧ
ἔφαμεν
τὴν |
| [38] |
ὥσπερ
ἐξ
ἀρχῆς
ἄλλου
τινὸς
|
λόγου |
ὅς
με
πείσει
ὡς
τοῦ |
| [58] |
~ἅλμης,
καὶ
οὔτε
φύεται
ἄξιον
|
λόγου |
οὐδὲν
ἐν
τῇ
θαλάττῃ,
οὔτε |
| [58] |
ὦ
Σιμμία,
τῷ
μήκει
τοῦ
|
λόγου |
οὐκ
~ἐξαρκεῖν.
Τὴν
μέντοι
ἰδέαν |
| [15] |
τοῦτο,
ἄλλου
~ἄν
του
δέοι
|
λόγου. |
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἔφη
ὁ |
| [38] |
ἀλλήλους,
ὅτι
ὑπὸ
τοῦ
ἔμπροσθεν
|
λόγου |
σφόδρα
~πεπεισμένους
ἡμᾶς
πάλιν
ἐδόκουν |
| [44] |
ἔφοδον
οὐ
δέξασθαι
τοῦ
σοῦ
|
~λόγου. |
ταὐτὰ
δὴ
οὐκ
ἂν
θαυμάσαιμι |
| [47] |
καὶ
μακρὰ
ῥᾳθυμία
εἴη
τοῦ
|
~λόγου. |
Τὸ
γὰρ
μὴ
διελέσθαι
οἷόν |
| [46] |
ποιεῖν·
ἐκ
δὲ
δὴ
τοῦ
|
λόγου |
~τούτου
οὐδὲν
ἄλλο
σκοπεῖν
προσήκειν |