| Chapitre |
| [5] |
ἐγὼ
ἐξ
ἀκοῆς
περὶ
αὐτῶν
|
λέγω· |
ἃ
μὲν
οὖν
τυγχάνω
ἀκηκοὼς |
| [17] |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ἐννοῆσαι
ὃ
|
λέγω· |
ἀλλ᾽
οἷον
εἰ
τὸ
καταδαρθάνειν |
| [10] |
(κοινωνὸν
συμπαραλαμβάνῃ;
~οἷον
τὸ
τοιόνδε
|
λέγω· |
ἆρα
ἔχει
ἀλήθειάν
τινα
ὄψις |
| [33] |
(εἴη
τοῦ
δεδέσθαι,
~ὅπερ
οὖν
|
λέγω, |
γιγνώσκουσιν
οἱ
φιλομαθεῖς
ὅτι
οὕτω |
| [10] |
διὰ
τοῦ
σώματος
ἐφήψω
αὐτῶν;
|
λέγω |
δὲ
περὶ
~πάντων,
οἷον
μεγέθους |
| [40] |
ὅπως
τοῖς
παροῦσιν
ἃ
ἐγὼ
|
λέγω |
δόξει
ἀληθῆ
~εἶναι
προθυμήσομαι,
εἰ |
| [20] |
ἢ
ᾧ
ὅμοιον·
ὥστε,
ὅπερ
|
λέγω, |
~δυοῖν
θάτερα,
ἤτοι
ἐπιστάμενοί
γε |
| [35] |
οὖν
τι
ἄλλο
~σκοπεῖσθον,
οὐδὲν
|
λέγω· |
εἰ
δέ
τι
περὶ
τούτων |
| [37] |
~τοῦτο
τόδε
ἐπίσκεψαι,
εἴ
τι
|
λέγω· |
εἰκόνος
γάρ
τινος,
ὡς
ἔοικεν, |
| [64] |
χάριτι
μάλιστα
ποιοῖμεν;
~Ἅπερ
ἀεὶ
|
λέγω, |
ἔφη,
ὦ
Κρίτων,
οὐδὲν
καινότερον· |
| [57] |
καὶ
νομίμων
τῶν
ἐνθάδε
τεκμαιρόμενος
|
λέγω. |
Ἡ
μὲν
οὖν
κοσμία
~τε |
| [40] |
μὲν
τυγχάνει
ἀληθῆ
ὄντα
ἃ
|
λέγω, |
καλῶς
δὴ
ἔχει
τὸ
~πεισθῆναι· |
| [19] |
τι
εἶναι
ἴσον,
οὐ
ξύλον
|
~λέγω |
ξύλῳ
οὐδὲ
λίθον
λίθῳ
οὐδ᾽ |
| [44] |
δέομαι·
ἔστι
δὲ
ταῦτα
ἃ
|
λέγω. |
~Ὁ
οὖν
Σωκράτης
συχνὸν
χρόνον |
| [48] |
δέ
σοι
σαφέστερον
εἰπεῖν
ἃ
|
λέγω· |
Οἶμαι
γάρ
σε
νῦν
οὐ |
| [49] |
~(Ἀλλ᾽
ἦ
δ᾽
ὅς,
ὧδε
|
λέγω, |
οὐδὲν
καινόν,
ἀλλ᾽
ἅπερ
ἀεί |
| [37] |
~σκόπει
γὰρ
καὶ
σὺ
ἃ
|
λέγω. |
Πᾶς
(γὰρ)
ἂν
ὑπολάβοι
ὅτι |
| [20] |
δικαίου
καὶ
ὁσίου
καί,
ὅπερ
|
λέγω, |
περὶ
ἁπάντων
οἷς
~ἐπισφραγιζόμεθα
τὸ |
| [49] |
φιλοσόφων,
(οἶμαι
ἂν
ὡς
ἐγὼ
|
λέγω |
ποιοῖς.
~Ἀληθέστατα,
ἔφη,
λέγεις,
ὅ |
| [45] |
σοι
χρήσιμον
~φαίνηται
ὧν
ἂν
|
λέγω, |
πρὸς
τὴν
πειθὼ
περὶ
ὧν |
| [50] |
οὖν
ἔχει
γέ
που
ὡς
|
λέγω. |
~Συνέφη.
~Λέγω
δὴ
τοῦδ᾽
ἕνεκα, |
| [19] |
~αἰσθήσεων·
ταὐτὸν
δὲ
πάντα
ταῦτα
|
λέγω. |
~Ταὐτὸν
γὰρ
ἔστιν,
ὦ
Σώκρατες, |
| [1] |
πλοίου·
τοῦτο
δ᾽
ἔτυχεν,
ὥσπερ
|
λέγω, |
τῇ
προτεραίᾳ
τῆς
δίκης
~γεγονός. |
| [49] |
καλοῦ·
καὶ
πάντα
δὴ
οὕτως
|
λέγω. |
Τῇ
τοιᾷδε
αἰτίᾳ
~συγχωρεῖς;
~Συγχωρῶ, |
| [52] |
τῷδε
~ἴσως
ἔσται
σαφέστερον
ὃ
|
λέγω· |
τὸ
γὰρ
περιττὸν
ἀεί
που |
| [51] |
Κέβης,
οὕτως
ἔχω·
καίτοι
οὔτι
|
λέγω |
ὡς
οὐ
πολλά
με
~ταράττει. |