Chapitre
[42]	λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει,	εἴπερ	ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου
[49]	καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων,	εἴπερ	βούλοιό τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν;
[49]	αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽	εἴπερ	εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν
[14]	οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί,	εἴπερ	εἴη που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[16]	ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα,	εἴπερ	ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις
[42]	μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον,	(εἴπερ	ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε
[53]	αὖ ~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα,	εἴπερ	ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι
[16]	ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	εἴπερ	ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν
[42]	ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας,	εἴπερ	ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ
[57]	ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι,	εἴπερ	ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ
[4]	ἐννοήσας ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι,	εἴπερ	μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους
[7]	ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ,	εἴπερ	ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει,
[42]	πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται,	εἴπερ	ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο,
[10]	οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι	εἴπερ	που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί
[12]	οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς,	εἴπερ	που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ
[8]	ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι	εἴπερ	τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην
[10]	οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία,	εἴπερ	τις (καὶ) ἄλλος ὁ τευξόμενος
[2]	καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν	(εἴπερ	τις ~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ
[25]	μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα,	εἴπερ	τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,
[41]	ἦ δ᾽ ὅς, πρέπει γε	εἴπερ	τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005