| Chapitre |
| [22] |
ἂν
ὁ
λόγος
οὗτος
εἰρημένος
|
εἴη; |
ἆ-
Ἆρ᾽
~οὕτως
ἔχει,
καὶ |
| [47] |
τὸ
αἴτιον
οὐκ
ἄν
ποτ᾽
|
εἴη |
αἴτιον·
ὃ
δή
μοι
~φαίνονται |
| [4] |
ᾔδη
γὰρ
ὡς
οὐ
~ῥᾴδιον
|
εἴη |
ἀλλ᾽
ἐνυπνίων
τινῶν
ἀποπειρώμενος
τί |
| [53] |
οὖν,
ἔφη,
ὦ
Κέβης,
τάδε
|
εἴη |
ἄν,
ἃ
ὅτι
ἂν
κατάσχῃ |
| [58] |
καὶ
εἰ
ἡ
φύσις
ἱκανὴ
|
εἴη |
ἀνασχέσθαι
θεωροῦσα,
γνῶναι
ἂν
ὅτι |
| [12] |
ἐν
ἀρχῇ
ἔλεγον,
γελοῖον
ἂν
|
εἴη |
ἄνδρα
(παρασκευάζονθ᾽
~ἑαυτὸν
ἐν
τῷ |
| [65] |
συμφορᾶς
διεξιόντες
ὅση
ἡμῖν
γεγονυῖα
|
εἴη, |
ἀτεχνῶς
ἡγούμενοι
~ὥσπερ
πατρὸς
στερηθέντες |
| [57] |
ἀθάνατος
~φαίνεται
οὖσα,
οὐδεμία
ἂν
|
(εἴη |
αὐτῇ
ἄλλη
ἀποφυγὴ
κακῶν
οὐδὲ |
| [16] |
ἀναβιώσκεσθαι,
ἐκ
τῶν
(τεθνεώτων
ἂν
|
~εἴη |
γένεσις
εἰς
τοὺς
ζῶντας
αὕτη, |
| [12] |
~ἀγανακτοῖεν,
οὐ
πολλὴ
ἂν
ἀλογία
|
εἴη, |
εἰ
μὴ
(ἅσμενοι
ἐκεῖσε
ἴοιεν, |
| [12] |
~ἔλεγον,
οὐ
πολλὴ
ἂν
ἀλογία
|
εἴη |
εἰ
φοβοῖτο
τὸν
θάνατον
ὁ |
| [58] |
τῆς
θαλάττης
ἀφιγμένος
μηδὲ
ἑωρακὼς
|
~εἴη, |
ἐκδὺς
καὶ
ἀνακύψας
ἐκ
τῆς |
| [14] |
σὺ
νυνδὴ
διῆλθες,
~πολλὴ
ἂν
|
εἴη |
ἐλπὶς
καὶ
καλή,
ὦ
(Σώκρατες, |
| [17] |
κύκλῳ
περιιόντα,
ἀλλ᾽
εὐθεῖά
τις
|
εἴη |
ἡ
γένεσις
ἐκ
τοῦ
ἑτέρου |
| [20] |
καὶ
ἡ
μάθησις
ἀνάμνησις
ἂν
|
εἴη. |
~Καὶ
μάλα
δὴ
οὕτως
ἔχει, |
| [42] |
γίγνεσθαι,
μᾶλλόν
τε
ἂν
ἁρμονία
|
εἴη |
καὶ
πλείων,
εἰ
δ᾽
ἧττόν |
| [29] |
ῥᾳδίως·
ἢ
~οὐ
τοῦτ᾽
ἂν
|
εἴη |
μελέτη
θανάτου;
~Παντάπασί
γε.
~Οὐκοῦν |
| [18] |
ἄλλα
που
μυρία
τοιαῦτ᾽
ἂν
|
εἴη. |
~Μυρία
μέντοι
νὴ
Δία,
ἔφη |
| [17] |
ἂν
τὸ
τοῦ
Ἀναξαγόρου
γεγονὸς
|
εἴη, |
ὁμοῦ
πάντα
χρήματα
Ὡσαύτως
~δέ, |
| [37] |
τὸ
~κατατριβόμενον
ἀνυφαίνοι
ἀναγκαῖον
μεντἂν
|
εἴη, |
ὁπότε
ἀπολλύοιτο
ἡ
~ψυχή,
τὸ |
| [42] |
ἀναρμοστία,
ἡ
δὲ
ἀρετὴ
ἁρμονία
|
εἴη; |
~Οὐδὲν
πλέον.
~(Μᾶλλον
δέ
γέ |
| [40] |
ἀληθῆ
~εἶναι
προθυμήσομαι,
εἰ
μὴ
|
εἴη |
πάρεργον,
ἀλλ᾽
ὅπως
αὐτῷ
ἐμοὶ |
| [3] |
τὸ
~πλοῖον
ἐκ
Δήλου
ἀφιγμένον
|
εἴη. |
Παρηγγείλαμεν
οὖν
ἀλλήλοις
ἥκειν
ὡς |
| [56] |
τυγχάνει
οὖσα,
καὶ
ἀνώλεθρος
ἂν
|
εἴη; |
~Πολλὴ
ἀνάγκη.
~Ἐπιόντος
ἄρα
θανάτου |
| [14] |
ἔτι
οὐδαμοῦ
ᾖ.
Ἐπεί,
εἴπερ
|
εἴη |
που
αὐτὴ
καθ᾽
αὑτὴν
~συνηθροισμένη |
| [9] |
τοῦτο
ἀληθές,
ἄτοπον
δήπου
ἂν
|
εἴη |
προθυμεῖσθαι
~μὲν
ἐν
παντὶ
τῷ |
| [55] |
καὶ
ἀνώλεθρον
~εἶναι,
ψυχὴ
ἂν
|
εἴη |
πρὸς
τῷ
ἀθάνατος
εἶναι
(καὶ |
| [36] |
ἀπολωλέναι
οὐδεμία
~γὰρ
μηχανὴ
ἂν
|
εἴη |
τὴν
μὲν
λύραν
ἔτι
εἶναι |
| [17] |
οἷον
εἰ
τὸ
καταδαρθάνειν
~μὲν
|
εἴη, |
τὸ
δ᾽
ἀνεγείρεσθαι
μὴ
ἀνταποδιδοίη |
| [39] |
ὦ
(Φαίδων)
ἔφη,
οἰκτρὸν
ἂν
|
εἴη |
τὸ
πάθος,
εἰ
ὄντος
δή |
| [33] |
μάλιστα
αὐτὸς
ὁ
δεδεμένος
συλλήπτωρ
|
(εἴη |
τοῦ
δεδέσθαι,
~ὅπερ
οὖν
λέγω, |
| [58] |
παρὰ
σφίσι,
μηδὲ
ἄλλου
~ἀκηκοὼς
|
εἴη |
τοῦ
ἑωρακότος.
ταὐτὸν
δὴ
τοῦτο |
| [47] |
πολλὴ
ἂν
καὶ
μακρὰ
ῥᾳθυμία
|
εἴη |
τοῦ
~λόγου.
Τὸ
γὰρ
μὴ |
| [20] |
μανθάνειν
οἰκείαν
ἂν
~ἐπιστήμην
ἀναλαμβάνειν
|
εἴη; |
Τοῦτο
δέ
που
ἀναμιμνῄσκεσθαι
λέγοντες |
| [44] |
γὰρ
φοβεῖσθαι,
εἰ
μὴ
ἀνόητος
|
εἴη, |
τῷ
μὴ
~εἰδότι
μηδὲ
ἔχοντι |
| [14] |
νῦν
(ἀκούσαντα,
~οὐδ᾽
εἰ
κωμῳδοποιὸς
|
εἴη, |
ὡς
ἀδολεσχῶ
καὶ
οὐ
περὶ |