Chapitre
[37]	ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη	εἰδέναι	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι
[11]	ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ	εἰδέναι,	ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν
[35]	καὶ σοὶ τὸ μὲν σαφὲς	εἰδέναι	ἐν τῷ νῦν βίῳ ἢ
[11]	ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ	εἰδέναι	ἢ ~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ αὐτὴ
[45]	περὶ τούτων του τὴν αἰτίαν	~εἰδέναι,	ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ
[45]	~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην	εἰδέναι,	περὶ ἄλλων τε πολλῶν καὶ
[45]	~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι,	εἰδέναι	τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί
[46]	~αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον	εἰδέναι·	τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην
[20]	γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ διὰ βίου	εἰδέναι·	τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν,
[20]	διὰ βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ	εἰδέναι	τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005