HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
ἐθίσαι 1
ἔθους 1
Εἰ 21
εἰ 90
εἴ 27
εἶ 1
εἴασε 1

Fréquences [« »]
87 Καὶ
82 Κέβης
88 τῆς
90 εἰ
90 οὐκ
95 ταῦτα
100 εἰς

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

εἰ

Chapitre

[56]   ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος

[66]   πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη.

[18]   γε τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες, εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας

[17]   ~δέ, ὦ φίλε Κέβης, καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα τοῦ

[4]   διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ

[4]   ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν

[52]   μοι καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς

[44]   ~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα τι λέγεις. Ἔστι δὲ

[10]   ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα

[15]   δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ

[58]   ἂν ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν

[17]   ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ

[37]   τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ

[42]   ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽

[13]   ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι

[55]   τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή, ~ἄλλου ἂν δέοι

[37]   ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ

[8]   οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ

[22]   εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως

[15]   ζῶντες ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων· εἰ δὲ μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου

[40]   ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε,

[65]   τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ δὲ μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος.

[62]   τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ δὲ ~μή, φέρονται αὖθις εἰς

[40]   καλῶς δὴ ἔχει τὸ ~πεισθῆναι· εἰ δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽

[35]   τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω· εἰ δέ τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον,

[25]   ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη· εἰ δέ τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον,

[47]   τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον· εἰ δέ τις λέγοι ὅτι ἄνευ

[37]   γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ

[56]   πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή τι Σιμμίας ὅδε ἤ

[28]   ~Σκόπει δή, ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε

[19]   αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν, εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων

[44]   ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα,

[46]   ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ ἐν μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν,

[3]   ὄντε. Καί μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν

[58]   ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ

[58]   καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι

[54]   καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι.

[23]   Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν

[58]   οἷός τε εἴην, ἅμα δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι

[55]   ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν

[14]   εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ

[23]   ἧττον ἔσται ἢ πρὶν ~γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν.

[11]   τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι, εἰ μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι,

[20]   γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ εἰ μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ

[55]   καὶ νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον

[20]   ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ

[8]   ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης, εἰ μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον

[35]   τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ μὲν οὖν τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον,

[40]   φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ

[23]   (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι

[44]   ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ

[12]   οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ

[47]   ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου, ~εἰ μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον

[40]   λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως

[37]   μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί, εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ

[18]   λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα

[18]   νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ

[22]   πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ εἰ μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς,

[35]   σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον, ~εἰ μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ

[2]   προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς σοι ~ἀσχολία τυγχάνει

[15]   ~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω, κἂν εἰ μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ,

[39]   οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος, εἰ ὄντος δή τινος ~ἀληθοῦς καὶ

[42]   πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ

[45]   ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς

[46]   ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν

[36]   καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα

[53]   ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ

[44]   καὶ τὸν τοῦ Κάδμου λόγον εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης,

[56]   γε ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι

[39]   δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν

[38]   αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ σὺ ~εἴην καί με διαφεύγοι

[17]   ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ

[1]   ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν

[35]   ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον

[12]   Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ

[19]   ~Σκόπει δή, ἦ δ᾽ ὅς, εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει. φαμέν πού

[65]   καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ δὲ μή, ~τριψάτω

[55]   ~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε

[55]   τι ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο, εἰ τό γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν

[17]   ἐννοῆσαι ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη, τὸ

[15]   γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων· καὶ εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι

[46]   εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν γε

[6]   Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων

[55]   ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν

[6]   τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι ~φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον

[55]   ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ

[15]   ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι, εἰ τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι

[44]   (ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν

[12]   ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ

[12]   οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος;

Chapitre
[56]	ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ,	εἰ	~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος
[66]	πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο	εἰ	αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη.
[18]	γε τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες,	εἰ	ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας
[17]	~δέ, ὦ φίλε Κέβης, καὶ	εἰ	ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα τοῦ
[4]	διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι,	εἰ	ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ
[4]	ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος	~εἰ	ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν
[52]	μοι καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη,	εἰ	ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς
[44]	~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα	εἰ	ἄρα τι λέγεις. Ἔστι δὲ
[10]	ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι	εἰ	αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα
[15]	δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον τοῦτο,	εἰ	βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ
[58]	ἂν ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν·	(εἰ	γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν
[17]	ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ.	εἰ	γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ
[37]	τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ	εἰ	γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ
[42]	ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων,	εἰ	δ᾽ ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽
[13]	ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι·	εἰ	δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι
[55]	τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος·	εἰ	δὲ μή, ~ἄλλου ἂν δέοι
[37]	~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον·	εἰ	δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ
[8]	οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ·	εἰ	δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ
[22]	εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς·	εἰ	δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως
[15]	ζῶντες ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων·	εἰ	δὲ μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου
[40]	ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε,	εἰ	δὲ μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε,
[65]	τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται·	εἰ	δὲ μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος.
[62]	τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν,	εἰ	δὲ ~μή, φέρονται αὖθις εἰς
[40]	καλῶς δὴ ἔχει τὸ ~πεισθῆναι·	εἰ	δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽
[35]	τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω·	εἰ	δέ τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον,
[25]	~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη·	εἰ	δέ τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον,
[47]	τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον·	εἰ	δέ τις λέγοι ὅτι ἄνευ
[37]	γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν	εἰ	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ
[56]	πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽	εἰ	δή τι Σιμμίας ὅδε ἤ
[28]	~Σκόπει δή, ἔφη, ὦ Κέβης,	εἰ	ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε
[19]	αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν,	εἰ	ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων
[44]	ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ	εἰ	ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα,
[46]	ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ	εἰ	ἐν μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν,
[3]	ὄντε. Καί μοι δοκεῖ, ἔφη,	εἰ	ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν
[58]	ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν,	εἰ	ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ
[58]	καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ	εἰ	ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι
[54]	καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα	εἰ	ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι.
[23]	Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν,	εἰ	~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν
[58]	οἷός τε εἴην, ἅμα δέ,	εἰ	~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι
[55]	ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν	εἰ	καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν
[14]	εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽	εἰ	κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ
[23]	ἧττον ἔσται ἢ πρὶν ~γενέσθαι,	εἰ	μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν.
[11]	τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι,	εἰ	μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι,
[20]	γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ	εἰ	μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ
[55]	καὶ νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου,	εἰ	μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον
[20]	ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν	εἰ	μὲν λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ
[8]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	εἰ	μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον
[35]	τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι.	εἰ	μὲν οὖν τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον,
[40]	φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς	εἰ	μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ
[23]	(ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή·	~εἰ	μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι
[44]	ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι,	εἰ	μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ
[12]	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη,	εἰ	μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ
[47]	ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου,	~εἰ	μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον
[40]	λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι,	εἰ	μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως
[37]	μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί,	εἰ	μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ
[18]	λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει καίτοι	εἰ	μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα
[18]	νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον,	εἰ	μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ
[22]	πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ	εἰ	μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς,
[35]	σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον,	~εἰ	μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ
[2]	προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι,	εἰ	μή τίς σοι ~ἀσχολία τυγχάνει
[15]	~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω, κἂν	εἰ	μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ,
[39]	οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος,	εἰ	ὄντος δή τινος ~ἀληθοῦς καὶ
[42]	πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος	εἰ	ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ
[45]	ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ	εἰ	ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς
[46]	ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ·	εἰ	οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν
[36]	καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα	εἰ	οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα
[53]	ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ	εἰ	~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ
[44]	καὶ τὸν τοῦ Κάδμου λόγον	εἰ	πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[56]	γε ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ	εἰ	πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι
[39]	δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη,	εἰ	πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν
[38]	αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν,	εἰ	σὺ ~εἴην καί με διαφεύγοι
[17]	ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν	εἰ	συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ
[1]	~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε,	εἰ	σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν
[35]	ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ,	εἰ	ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον
[12]	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης,	εἰ	ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ
[19]	~Σκόπει δή, ἦ δ᾽ ὅς,	εἰ	ταῦτα οὕτως ἔχει. φαμέν πού
[65]	καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον,	εἰ	τέτριπται· εἰ δὲ μή, ~τριψάτω
[55]	~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν	εἰ	τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε
[55]	τι ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο,	εἰ	τό γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν
[17]	ἐννοῆσαι ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον	εἰ	τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη, τὸ
[15]	γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων· καὶ	εἰ	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι
[46]	εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην,	εἰ	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν γε
[6]	Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται	εἰ	τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων
[55]	ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ	εἰ	τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν
[6]	τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι ~φαίνεται	εἰ	τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον
[55]	ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης;	εἰ	τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ
[15]	ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι,	εἰ	τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι
[44]	(ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν,	εἰ	φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν
[12]	ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου	εἰ	φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ
[12]	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη	εἰ	φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος;

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005