Chapitre
[41]	εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς	~δοκεῖ	ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ
[49]	(γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ μοι	δοκεῖ	ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι
[63]	ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν·	~δοκεῖ	γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον
[37]	οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει·	δοκεῖ	γάρ μοι πᾶσι τούτοις πάνυ
[9]	τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ	δοκεῖ	γέ που, ὦ Σιμμία, τοῖς
[49]	καλά· ἢ οὐ καὶ σοὶ	δοκεῖ;	~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει ἄρα τὰ
[17]	οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ	δοκεῖ.	εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη
[58]	ἡ Γλαύκου τέχνη γέ μοι	δοκεῖ	εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽ ἐστίν·
[35]	νῦν οὐκ εἶπον ἅ μοι	δοκεῖ.	Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ
[35]	ὑμῖν τὰ λεχθέντα ~μῶν μὴ	δοκεῖ	ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ
[3]	ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε. Καί μοι	δοκεῖ,	ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος,
[17]	τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι	δοκεῖ,	ἔφη ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες,
[5]	ὅς, οὐ φιλόσοφος Εὔηνος; ~Ἔμοιγε	δοκεῖ,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν
[9]	ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε	δοκεῖ,	ἔφη, ὅ γε ὡς ἀληθῶς
[23]	ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι	δοκεῖ,	ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽
[42]	αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε	δοκεῖ,	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ
[42]	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ καλῶς	δοκεῖ,	ἦ δ᾽ ὅς, οὕτω λέγεσθαι,
[27]	καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν μοι	δοκεῖ,	ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ
[22]	σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε	δοκεῖ	ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ δὴ
[63]	οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν μοι	δοκεῖ	καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως
[8]	μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε	δοκεῖ	καὶ ~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο,
[55]	δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ πῶς	δοκεῖ;	~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς, ὦ
[14]	~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε	δοκεῖ	καλῶς λέγεσθαι, (τὰ δὲ περὶ
[7]	ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί μοι	δοκεῖ	~Κέβης εἰς σὲ τείνειν τὸν
[51]	τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι	δοκεῖ	λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν
[37]	φαύλως ἔοικεν ἁπτομένῳ τοῦ λόγου.	δοκεῖ	μέντοι ~μοι χρῆναι πρὸ τῆς
[22]	ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας,	δοκεῖ	μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι,
[58]	~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι	δοκεῖ	ὁ ἐμός, ὦ Σιμμία, τῷ
[28]	κατὰ ταῦτα αὖ πότερόν σοι	δοκεῖ	ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι καὶ
[37]	ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ	δοκεῖ	ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν
[43]	~Νὴ Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε	δοκεῖ.	~Οὐκ ἄρα, ὦ ἄριστε, ἡμῖν
[6]	θεοῖς ~εἶναι. Ἢ σοὶ οὐ	δοκεῖ	οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν ὁ Κέβης.
[25]	ταὐτά, ταῦτα δὲ ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε	δοκεῖ	οὕτως. ~Ἴωμεν δή, ἔφη, ἐπὶ
[8]	τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι	δοκεῖ	πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ
[17]	ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ	δοκεῖ,	παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς
[21]	ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι	δοκεῖ	περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ
[45]	ἔφη ὁ Κέβης, τί σοι	δοκεῖ	περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη,
[37]	ὄν; Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ	δοκεῖ	σοι ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι
[9]	ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως	δοκεῖ	σοι, ἔφη, ἡ τοῦ τοιούτου
[9]	περὶ τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν	δοκεῖ	σοι ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον
[52]	~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι	δοκεῖ	σοι, οὐδέποτε χιόνα γ᾽ οὖσαν
[11]	τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ	~δοκεῖ	σοι οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον,
[28]	~πότερον τῷ θνητῷ; Ἢ οὐ	δοκεῖ	σοι τὸ μὲν θεῖον οἷον
[52]	περὶ τῆς τριάδος. Ἆρα οὐ	δοκεῖ	σοι τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι
[13]	ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ	~δοκεῖ.	Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ
[37]	ἔτι που ἔστιν, οὔ μοι	δοκεῖ	τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον
[7]	ὦ Σώκρατες, νῦν γέ μοι	δοκεῖ	τι καὶ αὐτῷ ~λέγειν Κέβης·
[27]	Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν αὖ σοι	δοκεῖ	τῷ εἴδει καὶ ἐκ τῶν
[14]	τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ οὖν	δοκεῖ,	χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ
[6]	~μέντοι ἀλλὰ τόδε γέ μοι	δοκεῖ,	ὦ Κέβης, εὖ λέγεσθαι, τὸ
[35]	ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ	δοκεῖ,	ὦ Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων
[49]	εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ μοι	δοκεῖ	ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005