| Chapitre |
| [1] |
ὦ
Ἐχέκρατες.
~(Ἐχεκράτης)
~Τί
οὖν
|
δή |
ἐστιν
ἅττα
εἶπεν
ὁ
ἀνὴρ |
| [25] |
~σύνθετα;
~Ἔμοιγε
δοκεῖ
οὕτως.
~Ἴωμεν
|
δή, |
ἔφη,
ἐπὶ
ταὐτὰ
ἐφ᾽
ἅπερ |
| [38] |
μου
εἰς
τὰς
τρίχας
Αὔριον
|
δή, |
ἔφη,
ἴσως,
ὦ
(Φαίδων)
τὰς |
| [45] |
ἡμίσει
αὐτοῦ
ὑπερέχειν.
~Νῦν
δὲ
|
δή, |
ἔφη
ὁ
Κέβης,
τί
σοι |
| [42] |
ψυχήν;
~Οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν,
ἔφη.
~Φέρε
|
δή, |
ἔφη,
πρὸς
Διός·
λέγεται
ψυχὴ |
| [31] |
αὐτῶν
~ὁμοιότητας
τῆς
μελέτης;
~Δῆλον
|
δή, |
ἔφη·
πῶς
δ᾽
οὔ;
~Οὐκοῦν |
| [49] |
οὐκ
ἂν
φθάνοις
περαίνων.
~Σκόπει
|
δή, |
ἔφη,
τὰ
ἑξῆς
ἐκείνοις
ἐάν |
| [24] |
τοῦτο
~ποιεῖν.
~Ἀλλὰ
ταῦτα
μὲν
|
δή, |
ἔφη,
ὑπάρξει,
ὁ
Κέβης·
ὅθεν |
| [28] |
δὲ
σῶμα
τῷ
θνητῷ.
~Σκόπει
|
δή, |
ἔφη,
ὦ
Κέβης,
εἰ
ἐκ |
| [40] |
ἀλλ᾽
ὀλίγον
ὕστερον
~ἀπολεῖται.
Παρεσκευασμένος
|
δή, |
ἔφη,
ὦ
Σιμμία
τε
καὶ |
| [26] |
~Καὶ
τοῦτο,
ἔφη,
θῶμεν.
~(Φέρε
|
δή, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ἄλλο
τι |
| [19] |
οὗ
ἀνεμνήσθη;
~Ἀνάγκη,
ἔφη.
~Σκόπει
|
δή, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
εἰ
ταῦτα |
| [8] |
οὖν,
ἔφη
ὁ
Σιμμίας.
~Φέρε
|
δή, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
πειραθῶ
πιθανώτερον |
| [50] |
δὴ
μετὰ
ταῦτα
ἠρώτα,
Εἰ
|
δή, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ταῦτα
οὕτως |
| [54] |
~Ἀλλὰ
πάνυ
ἱκανῶς,
ἔφη.
~Ἀποκρίνου
|
δή, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ᾧ
ἂν |
| [37] |
αὖ
θρᾶττον
(ἀπιστίαν
παρέχει)
~Λέγω
|
δή, |
ἦ
δ᾽
ὃς
ὁ
Κέβης. |
| [44] |
αὐτοῖς.
~Ἔχει
οὕτως,
ἔφη.
~Εἶεν
|
δή, |
ἦ
δ᾽
ὃς
ὁ
Σωκράτης, |
| [43] |
πλήξας
κραδίην
ἠνίπαπε
μύθῳ·
~(τέτλαθι
|
δή, |
κραδίη·
καὶ
κύντερον
ἄλλο
ποτ᾽ |
| [54] |
συνδοκεῖ,
ἔφη,
καὶ
ἕπομαι.
~Πάλιν
|
δή |
μοι,
ἔφη,
ἐξ
ἀρχῆς
λέγε. |
| [16] |
οὔ;
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~Λέγε
|
δή |
μοι
καὶ
σύ,
ἔφη,
οὕτω |
| [52] |
~ἐναντίον
ἔσεσθαι.
~Παντάπασιν,
ἔφη.
~Ἔτι
|
δή |
μοι
καὶ
τόδε
σκέψαι,
ἔφη, |
| [47] |
ἄν
ποτ᾽
εἴη
αἴτιον·
ὃ
|
δή |
μοι
~φαίνονται
ψηλαφῶντες
οἱ
πολλοὶ |
| [48] |
~αἰσθήσεων
ἐπιχειρῶν
ἅπτεσθαι
αὐτῶν.
Ἔδοξε
|
δή |
μοι
χρῆναι
εἰς
τοὺς
λόγους |
| [33] |
καταδεῖται
ψυχὴ
ὑπὸ
σώματος;
~Πῶς
|
δή; |
~Ὅτι
ἑκάστη
ἡδονὴ
καὶ
λύπη |
| [3] |
γυναῖκες,
ὅτι
Ὦ
~Σώκρατες,
ὕστατον
|
δή |
σε
προσεροῦσι
νῦν
οἱ
ἐπιτήδειοι |
| [56] |
~ἀπιστεῖν
τοῖς
λόγοις.
Ἀλλ᾽
εἰ
|
δή |
τι
Σιμμίας
ὅδε
ἤ
τις |
| [57] |
εἰλήχει,
οὗτος
ἄγειν
ἐπιχειρεῖ
εἰς
|
δή |
τινα
~τόπον,
οἷ
δεῖ
τοὺς |
| [64] |
ἀλλ᾽
οἰχήσομαι
ἀπιὼν
εἰς
μακάρων
|
δή |
τινας
εὐδαιμονίας,
ταῦτά
~μοι
δοκῶ |
| [2] |
τούτους
παραγενέσθαι.
~(Ἐχεκράτης)
~Τί
οὖν
|
δή; |
Τίνες
φῂς
ἦσαν
οἱ
λόγοι; |
| [57] |
πάσῃ
~ἐχομένη
ἀπορίᾳ
ἕως
ἂν
|
δή |
τινες
χρόνοι
γένωνται,
ὧν
ἐλθόντων |
| [39] |
εἴη
τὸ
πάθος,
εἰ
ὄντος
|
δή |
τινος
~ἀληθοῦς
καὶ
βεβαίου
λόγου |
| [37] |
τε
ὄντος
καὶ
φορουμένου,
~ἀποκριναμένου
|
δή |
(τινος)
ὅτι
πολὺ
τὸ
τοῦ |
| [35] |
ὑποψίας
καὶ
~ἀντιλαβάς,
εἴ
γε
|
δή |
τις
αὐτὰ
μέλλει
ἱκανῶς
διεξιέναι. |
| [38] |
συσκοπεῖν
τὸν
λόγον.
~(Ἐχεκράτης)
Πῶς
|
δή; |
~(Φαίδων)
~Ἐγὼ
ἐρῶ.
Ἔτυχον
γὰρ |
| [53] |
~Πάνυ
γε.
~Επὶ
τὸ
τοιοῦτον
|
δή, |
φαμέν,
ἡ
ἐναντία
ἰδέα
ἐκείνῃ |
| [35] |
~χελιδὼν
καὶ
ὁ
ἔποψ,
ἃ
|
δή |
φασι
διὰ
λύπην
θρηνοῦντα
ᾄδειν. |
| [65] |
γενναίως
με
ἀποδακρύει.
Ἀλλ᾽
ἄγε
|
δή, |
ὦ
Κρίτων,
~πειθώμεθα
αὐτῷ,
καὶ |
| [13] |
δόξει
σοι
εἶναι
ἄτοπος.
~Πῶς
|
δή, |
ὦ
Σώκρατες;
~Οἶσθα,
ἦ
δ᾽ |
| [28] |
οὖν
ἡ
ψυχὴ
ἔοικεν;
~Δῆλα
|
δή, |
ὦ
Σώκρατες,
ὅτι
ἡ
μὲν |
| [9] |
~Οὔκ,
ἀλλὰ
τοῦτο,
ἔφη.
~Σκέψαι
|
δή, |
ὠγαθέ,
ἐὰν
ἄρα
καὶ
σοὶ |
| [13] |
μετὰ
θεῶν
οἰκήσει.
Εἰσὶν
γὰρ
|
δή, |
(ὥς)
φασιν
~οἱ
περὶ
τὰς |