| Chapitre |
| [15] |
τὸ
θᾶττον;
~Πάνυ
γε.
~Τί
|
δέ; |
Ἄν
τι
χεῖρον
γίγνηται,
οὐκ |
| [11] |
διὰ
τὴν
ἀναγκαίαν
(τροφήν·
ἔτι
|
δέ, |
ἄν
τινες
νόσοι
~προσπέσωσιν,
ἐμποδίζουσιν |
| [2] |
τε
καὶ
Τερψίων.
~(Ἐχεκράτης)
~Τί
|
δέ; |
Ἀρίστιππος
καὶ
Κλεόμβροτος
παρεγένοντο;
~(Φαίδων) |
| [19] |
οὔ;
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~(Τί
|
δέ; |
Αὐτὰ
τὰ
ἴσα
ἔστιν
ὅτε |
| [31] |
μὲν
οὖν
εἰκὸς
λέγεις.
~Τοὺς
|
δέ |
γε
ἀδικίας
τε
καὶ
τυραννίδας |
| [27] |
τοιούτων
ἐφαπτομένη;
~Πάνυ
γε.
~(Ὅταν
|
δέ |
γε
αὐτὴ
καθ᾽
αὑτὴν
σκοπῇ, |
| [12] |
γε,
ἦ
δ᾽
ὅς.
~Λύειν
|
δέ |
γε
αὐτήν,
ὥς
φαμεν,
προθυμοῦνται |
| [19] |
ἢ
ἀνομοίου;
~Πάνυ
γε.
~Διαφέρει
|
δέ |
γε,
ἦ
δ᾽
ὅς,
οὐδέν· |
| [53] |
ἂν
ἔλθοι.
~Οὐ
γάρ.
~Εἰργάζετο
|
δέ |
γε
ἡ
περιττή;
~Ναί.
~Ἐναντία |
| [56] |
ἀίδιον
ὂν
φθορὰν
δέξεται.
~Ὁ
|
δέ |
γε
θεὸς
οἶμαι,
ἔφη
ὁ |
| [32] |
αὐτῶν
ἄνδρας
μετρίους.
~Εἰκός.
~Εἰς
|
δέ |
γε
θεῶν
γένος
μὴ
φιλοσοφήσαντι |
| [42] |
~Ἦ
γάρ;
~Πάνυ
γε.
~Τὴν
|
δέ |
γε
μηδὲν
μᾶλλον
μηδὲ
ἧττον |
| [20] |
δήπου,
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες.
~Εἰ
|
δέ |
γε
οἶμαι
λαβόντες
πρὶν
γενέσθαι |
| [30] |
Δία,
ἔφη
ὁ
Κέβης.
~(Ἐὰν
|
δέ |
γε
οἶμαι
μεμιασμένη
καὶ
ἀκάθαρτος |
| [42] |
οὐδὲ
ἧττον
ἥρμοσται;
~Οὕτω.
~Τοῦτο
|
δέ |
γε
πεπονθυῖα
οὐδὲν
πλέον
ἀναρμοστίας |
| [10] |
τι
~τῶν
ὄντων;
~Ναί.
~Λογίζεται
|
δέ |
γέ
που
τότε
κάλλιστα,
ὅταν |
| [42] |
ἁρμονία
εἴη;
~Οὐδὲν
πλέον.
~(Μᾶλλον
|
δέ |
γέ
που,
ὦ
Σιμμία,
κατὰ |
| [19] |
~αἰσθήσεις
εἴχομεν;
~Πάνυ
γε.
~(Ἔδει
|
δέ |
γε,
φαμέν,
πρὸ
τούτων
τὴν |
| [30] |
ἐνεποίησε
σύμφυτον;
~Πάνυ
γε.
~Ἐμβριθὲς
|
δέ |
γε,
ὦ
φίλε,
τοῦτο
οἴεσθαι |
| [58] |
ἂν
οἷός
τε
εἴην,
ἅμα
|
δέ, |
εἰ
~καὶ
ἠπιστάμην,
ὁ
βίος |
| [49] |
φόβος.
~Πάνυ
γ᾽
ἔφη.
~Τί
|
δέ; |
Ἑνὶ
ἑνὸς
προστεθέντος
τὴν
πρόσθεσιν |
| [18] |
οὗ
ἦν
ἡ
λύρα;
τοῦτο
|
δέ |
ἐστιν
~ἀνάμνησις·
ὥσπερ
γε
καὶ |
| [60] |
κάτω
~καθέντα
πάλιν
ἐμβάλλει.
(Δυνατὸν
|
δέ |
ἐστιν
ἑκατέρωσε
μέχρι
τοῦ
μέσου |
| [16] |
γιγνόμενον;
~Τὸ
τεθνηκός,
ἔφη.
~Τί
|
δέ, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ἐκ
τοῦ |
| [18] |
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἔφη.
~Τί
|
δέ; |
ἦ
δ᾽
ὅς·
ἔστιν
ἵππον |
| [19] |
~γεγονέναι.
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~Τί
|
δέ; |
ἦ
δ᾽
ὅς·
ἦ
πάσχομέν |
| [5] |
σοι
ἑκὼν
εἶναι
πείσεται.
~Τί
|
δέ; |
ἦ
δ᾽
ὅς,
οὐ
φιλόσοφος |
| [43] |
εἶναι;
~Οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν,
ἔφη.
~Τί
|
δέ; |
ἦ
δ᾽
ὅς·
τῶν
ἐν |
| [42] |
ὡς
ψυχή
ἐστιν
ἁρμονία.
~Τί
|
δέ, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ὦ
Σιμμία, |
| [51] |
ἐναντίοις,
ἐκ
τῶν
~ἐναντίων;
Νῦν
|
δέ |
μοι
δοκεῖ
λέγεσθαι
ὅτι
τοῦτο |
| [24] |
ὅπερ
λέγετε
καὶ
νῦν.
~Ὅμως
|
δέ |
μοι
δοκεῖς
σύ
τε
καὶ |
| [41] |
ἐν
~ἁρμονίας
εἴδει
οὖσα·
Κέβης
|
δέ |
μοι
ἔδοξε
τοῦτο
μὲν
ἐμοὶ |
| [16] |
αὐτὴν
καὶ
τὰς
γενέσεις·
σὺ
|
δέ |
μοι
τὴν
ἑτέραν.
Λέγω
δὲ |
| [66] |
πλήν
γε
αὐτοῦ
~Σωκράτους.
~Ἐκεῖνος
|
δέ, |
~Οἷα,
ἔφη,
ποιεῖτε,
ὦ
θαυμάσιοι. |
| [51] |
τὸ
ἐναντίον
~πρᾶγμα
γίγνεσθαι,
νῦν
|
δέ, |
ὅτι
αὐτὸ
τὸ
ἐναντίον
ἑαυτῷ |
| [42] |
μέρεσιν.
~Πολλοῦ
μέντοι,
ἔφη.
~Τί
|
δέ; |
οὐχ
οὕτως
ἁρμονία
πέφυκεν
εἶναι |
| [20] |
ἂν
~ἐπιστήμην
ἀναλαμβάνειν
εἴη;
Τοῦτο
|
δέ |
που
ἀναμιμνῄσκεσθαι
λέγοντες
~ὀρθῶς
ἂν |
| [13] |
~ἀλλά
τις
φιλοσώματος;
Ὁ
αὐτὸς
|
δέ |
που
οὗτος
τυγχάνει
ὢν
καὶ |
| [64] |
προθυμησόμεθα,
ἔφη,
οὕτω
ποιεῖν·
θάπτωμεν
|
δέ |
σε
τίνα
~τρόπον;
~Ὅπως
ἄν, |
| [45] |
εἶναι
ὡς
οὐδὲν
χρῆμα.
Τεκμήριον
|
δέ |
σοι
ἐρῶ
ἱκανόν·
ἐγὼ
γὰρ |
| [48] |
μή,
ὡς
~οὐκ
ἀληθῆ.
βούλομαι
|
δέ |
σοι
σαφέστερον
εἰπεῖν
ἃ
λέγω· |
| [13] |
τελετάς,
ναρθηκοφόροι
(μὲν
πολλοί,
βάκχοι
|
δέ |
τε
παῦροι
~οὗτοι
δ᾽
εἰσὶν |
| [35] |
ἄλλο
~σκοπεῖσθον,
οὐδὲν
λέγω·
εἰ
|
δέ |
τι
περὶ
τούτων
ἀπορεῖτον,
μηδὲν |
| [25] |
διαιρεθῆναι
ταύτῃ
ᾗπερ
συνετέθη·
εἰ
|
δέ |
τι
τυγχάνει
ὂν
ἀσύνθετον,
~τούτῳ |
| [2] |
δὲ
οἶμαι
ἠσθένει.
~(Ἐχεκράτης)
Ξένοι
|
δέ |
τινες
παρῆσαν;
~(Φαίδων)
~(Ναί,
Σιμμίας |
| [49] |
ὑποθέσεως,
οὕτως
ἀποκρίναιο
ἄν.
Εἰ
|
δέ |
τις
αὐτῆς
~τῆς
ὑποθέσεως
ἔχοιτο, |
| [3] |
θέλειν
~παραγίγνεσθαι
τῷ
ἀνθρώπῳ,
ἐὰν
|
δέ |
τις
διώκῃ
τὸ
ἕτερον
καὶ |
| [47] |
~τοιαῦτα
καλεῖν
λίαν
ἄτοπον·
εἰ
|
δέ |
τις
λέγοι
ὅτι
ἄνευ
τοῦ |
| [2] |
γὰρ
ἐλέγοντο
εἶναι.
~(Ἐχεκράτης)
~Ἄλλος
|
δέ |
τις
παρῆν;
~(Φαίδων)
~Σχεδόν
τι |
| [21] |
ἐν
τῷ
παρόντι
ἑλέσθαι.
~Τί
|
δέ; |
Τόδε
ἔχεις
ἑλέσθαι,
καὶ
πῇ |
| [5] |
ἀποθνῄσκοντι
τὸν
φιλόσοφον
ἕπεσθαι;
~Τί
|
δέ, |
ὦ
Κέβης;
οὐκ
ἀκηκόατε
σύ |
| [8] |
μοι
δοκεῖ
πάλαι
εἰπεῖν.
~Τί
|
δέ, |
ὦ
Σώκρατες,
ἔφη
ὁ
Κρίτων, |
| [2] |
~καὶ
οἱ
ἄλλοι.
~(Ἐχεκράτης)
Ἔτυχον
|
δέ, |
ὦ
Φαίδων,
τίνες
παραγενόμενοι;
~(Φαίδων) |
| [17] |
εἴη,
ὁμοῦ
πάντα
χρήματα
Ὡσαύτως
|
~δέ, |
ὦ
φίλε
Κέβης,
καὶ
εἰ |
| [4] |
ἐμὲ
διώκειν
ὡς
~τάχιστα.
(Ἄπειμι
|
δέ, |
ὡς
ἔοικε,
τήμερον·
κελεύουσι
γὰρ |
| [31] |
πάλιν
~ἐνδεθῶσιν
εἰς
σῶμα·
~ἐνδοῦνται
|
δέ, |
ὥσπερ
εἰκός,
εἰς
τοιαῦτα
ἤθη |