| Chapitre |
| [17] |
ψυχὰς
(εἶναι
(καὶ
ταῖς
μέν
|
γε |
ἀγαθαῖς
ἄμεινον
εἶναι,
ταῖς
δὲ |
| [31] |
οὖν
εἰκὸς
λέγεις.
~Τοὺς
δέ
|
γε |
ἀδικίας
τε
καὶ
τυραννίδας
καὶ |
| [13] |
τινὶ
~σώφρονές
εἰσιν;
Καίτοι
φαμέν
|
γε |
ἀδύνατον
εἶναι,
ἀλλ᾽
ὅμως
αὐτοῖς |
| [41] |
θάνατος,
ψυχῆς
~ὄλεθρος,
ἐπεὶ
σῶμά
|
γε |
ἀεὶ
ἀπολλύμενον
οὐδὲν
παύεται.
Ἆρα |
| [55] |
φθορὰν
μὴ
~δέχοιτο,
εἰ
τό
|
γε |
ἀθάνατον
ἀίδιον
ὂν
φθορὰν
δέξεται. |
| [13] |
ὑπ᾽
ἄλλων
κρατούμενοι.
καίτοι
καλοῦσί
|
γε |
ἀκολασίαν
~(τὸ
ὑπὸ
τῶν
ἡδονῶν |
| [45] |
μήν,
ἔφη
ὁ
Κέβης,
βούλομαί
|
γε. |
~Ἄκουε
τοίνυν
ὡς
ἐροῦντος.
Ἐγὼ |
| [39] |
ἄνευ
τέχνης,
καὶ
~ἡγήσασθαι
παντάπασί
|
γε |
ἀληθῆ
εἶναι
καὶ
ὑγιῆ
καὶ |
| [66] |
ἐμαυτόν
οὐ
~γὰρ
δὴ
ἐκεῖνόν
|
γε, |
ἀλλὰ
τὴν
ἐμαυτοῦ
τύχην,
οἵου |
| [10] |
εἰσιν
μηδὲ
σαφεῖς,
σχολῇ
αἵ
|
γε |
ἄλλαι·
πᾶσαι
γάρ
που
~τούτων |
| [19] |
καὶ
αὐτὸ
τὸ
ἴσον;
~Παντάπασί
|
γε. |
~Ἀναγκαῖον
ἄρα
ἡμᾶς
προειδέναι
τὸ |
| [21] |
Οὐ
γὰρ
δὴ
ἀφ᾽
οὗ
|
γε |
~ἄνθρωποι
γεγόναμεν.
~Οὐ
δῆτα.
~Πρότερον |
| [37] |
~ὅτι
παντὸς
ἄρα
μᾶλλον
ὅ
|
γε |
ἄνθρωπος
σῶς
ἐστιν,
ἐπειδὴ
τό |
| [19] |
ἀπὸ
ἀνομοίων;
~Συμβαίνει.
~Ἀλλ᾽
ὅταν
|
γε |
ἀπὸ
τῶν
ὁμοίων
ἀναμιμνῄσκηταί
τίς |
| [12] |
παρελθόντι
βίῳ
γέγονεν,
~ὥστε
ἥ
|
γε |
(ἀποδημία
ἡ
νῦν
μοι
προστεταγμένη |
| [53] |
ὁρισώμεθα
ὁποῖα
ταῦτά
ἐστιν;
~Πάνυ
|
γε. |
~(Ἆρ᾽
οὖν,
ἔφη,
ὦ
Κέβης, |
| [52] |
νῦν
λέγομεν·
ἢ
οὔ;
~Πάνυ
|
γε. |
~Ἆρα
μόνον
τῶν
ὄντων
τοῦτο |
| [42] |
~Συνεδόκει.
~Πολλοῦ
ἄρα
δεῖ
ἐναντία
|
γε |
ἁρμονία
κινηθῆναι
ἂν
ἢ
φθέγξασθαι |
| [37] |
ὁρᾷς
ἀποθανόντος
τοῦ
ἀνθρώπου
τό
|
γε |
~ἀσθενέστερον
ἔτι
ὄν;
Τὸ
δὲ |
| [52] |
~Πάνυ
γε.
~Καὶ
τὸ
πῦρ
|
γε |
αὖ
προσιόντος
τοῦ
ψυχροῦ
αὐτῷ |
| [50] |
τὸ
ἐκείνου
μέγεθος;
~Ἀληθῆ.
~Οὐδέ
|
γε |
αὖ
ὑπὸ
Φαίδωνος
ὑπερέχεσθαι
τῷ |
| [20] |
λέγω,
~δυοῖν
θάτερα,
ἤτοι
ἐπιστάμενοί
|
γε |
αὐτὰ
γεγόναμεν
καὶ
ἐπιστάμεθα
διὰ |
| [21] |
χρόνῳ;
οὐ
γὰρ
δὴ
~ἔχοντές
|
γε |
αὐτὰς
γιγνόμεθα,
ὡς
ἄρτι
ὡμολογήσαμεν |
| [27] |
ἐφαπτομένη;
~Πάνυ
γε.
~(Ὅταν
δέ
|
γε |
αὐτὴ
καθ᾽
αὑτὴν
σκοπῇ,
ἐκεῖσε |
| [12] |
ἦ
δ᾽
ὅς.
~Λύειν
δέ
|
γε |
αὐτήν,
ὥς
φαμεν,
προθυμοῦνται
ἀεὶ |
| [66] |
οὐ
κατέκλασε
τῶν
παρόντων
πλήν
|
γε |
αὐτοῦ
~Σωκράτους.
~Ἐκεῖνος
δέ,
~Οἷα, |
| [7] |
λόγον·
οὐ
γάρ
~που
αὐτός
|
γε |
αὑτοῦ
οἴεται
ἄμεινον
ἐπιμελήσεσθαι
ἐλεύθερος |
| [66] |
καὶ
πεπωκότα,
οὐκέτι,
ἀλλ᾽
ἐμοῦ
|
γε |
βίᾳ
καὶ
αὐτοῦ
~ἀστακτὶ
ἐχώρει |
| [13] |
πλὴν
οἱ
φιλόσοφοι·
καίτοι
~ἄλογόν
|
γε |
δέει
τινὰ
καὶ
δειλίᾳ
ἀνδρεῖον |
| [23] |
καὶ
ἐπειδὰν
ἀποθάνῃ
εἶναι,
ἐπειδή
|
γε |
δεῖ
αὖθις
~αὐτὴν
γίγνεσθαι;
ἀποδέδεικται |
| [29] |
φασιν
οἱ
πολλοὶ
(ἄνθρωποι;
Πολλοῦ
|
γε |
~δεῖ,
ὦ
φίλε
Κέβης
τε |
| [15] |
ἐνθένδε
ἀφικόμεναι
ἐκεῖ,
καὶ
πάλιν
|
γε |
δεῦρο
~ἀφικνοῦνται
καὶ
γίγνονται
ἐκ |
| [1] |
τ᾽
ἦν
περὶ
τούτων,
πλήν
|
γε |
~δὴ
ὅτι
φάρμακον
πιὼν
ἀποθάνοι· |
| [35] |
ἔχει
ὑποψίας
καὶ
~ἀντιλαβάς,
εἴ
|
γε |
δή
τις
αὐτὰ
μέλλει
ἱκανῶς |
| [26] |
τὸ
σῶμα;
~Παντί,
ἔφη,
τοῦτό
|
γε |
δῆλον,
ὅτι
τῷ
ὁρατῷ.
~Τί |
| [42] |
ἂν
μετάσχοι.
~Οὐ
μέντοι.
~Οὐδέ
|
γε |
δήπου
ψυχή,
οὖσα
παντελῶς
ψυχή, |
| [45] |
χωρίζεται
ἕτερον
ἀφ᾽
~ἑτέρου.
οὐδέ
|
γε |
δι᾽
ὅτι
ἓν
γίγνεται
ὡς |
| [19] |
ὄντος
τούτοις
ἢ
ἀνομοίου;
~Πάνυ
|
γε. |
~Διαφέρει
δέ
γε,
ἦ
δ᾽ |
| [20] |
λέγοντες
~ὀρθῶς
ἂν
λέγοιμεν;
~Πάνυ
|
γε. |
~(Δυνατὸν
γὰρ
δὴ
τοῦτό
γε |
| [19] |
τὰς
ἄλλας
~αἰσθήσεις
εἴχομεν;
~Πάνυ
|
γε. |
~(Ἔδει
δέ
γε,
φαμέν,
πρὸ |
| [41] |
τοῦτο
μὲν
ἐμοὶ
συγχωρεῖν,
~πολυχρονιώτερόν
|
γε |
εἶναι
ψυχὴν
σώματος,
ἀλλὰ
τόδε |
| [41] |
μήν,
ἦ
δ᾽
ὅς,
πρέπει
|
γε |
εἴπερ
τῳ
ἄλλῳ
λόγῳ
συνῳδῷ |
| [45] |
περὶ
αὐτῶν,
ἐὰν
βούλῃ,
τά
|
γε |
ἐμὰ
πάθη·
ἔπειτα
ἄν
τί |
| [45] |
καὶ
~πρότερον
σαφῶς
ἠπιστάμην,
ὥς
|
γε |
ἐμαυτῷ
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ἐδόκουν, |
| [30] |
πολλὴν
~μελέτην
ἐνεποίησε
σύμφυτον;
~Πάνυ
|
γε. |
~Ἐμβριθὲς
δέ
γε,
ὦ
φίλε, |
| [38] |
ἐγώ,
ὦ
Σώκρατες.
~Οὔκ,
ἄν
|
γε |
ἐμοὶ
πείθῃ.
~Ἀλλὰ
τί;
ἦν |
| [44] |
τὸν
~βίον
ζῴη
καὶ
τελευτῶσά
|
γε |
ἐν
τῷ
καλουμένῳ
θανάτῳ
ἀπολλύοιτο. |
| [37] |
ταῖς
~πολλαῖς
γενέσεσιν
καὶ
τελευτῶσάν
|
γε |
ἔν
τινι
τῶν
θανάτων
παντάπασιν |
| [55] |
~Ἀλλ᾽
οὐδὲν
δεῖ,
ἔφη,
τούτου
|
γε |
ἕνεκα·
σχολῇ
γὰρ
ἄν
τι |
| [18] |
ὁ
λόγος,
ἀναμνησθῆναι.
καὶ
σχεδόν
|
γε |
ἐξ
ὧν
Κέβης
~ἐπεχείρησε
λέγειν |
| [53] |
εἶναι
ἀλλὰ
καὶ
περιττοῖς.
~Πάνυ
|
γε. |
~Επὶ
τὸ
τοιοῦτον
δή,
φαμέν, |
| [20] |
γε.
~(Δυνατὸν
γὰρ
δὴ
τοῦτό
|
γε |
ἐφάνη,
αἰσθόμενόν
τι
ἢ
ἰδόντα |
| [19] |
ἴσον,
ἢ
οὐδέν;
~Καὶ
πολύ
|
γε, |
ἔφη,
ἐνδεῖ.
~Οὐκοῦν
ὁμολογοῦμεν,
ὅταν |
| [58] |
ὅς,
τοῦτο
πέπεισμαι.
~Καὶ
ὀρθῶς
|
γε, |
ἔφη
ὁ
Σιμμίας.
~Ἔτι
τοίνυν, |
| [18] |
ἔχει.
~Εἰ
δὲ
μὴ
ταύτῃ
|
γε, |
ἔφη,
πείθῃ,
ὦ
Σιμμία,
ὁ |
| [9] |
τι
τὸν
θάνατον
εἶναι;
~Πάνυ
|
γε, |
ἔφη
ὑπολαβὼν
ὁ
Σιμμίας.
~Ἆρα |
| [65] |
ἐγχωρεῖ.
~Καὶ
ὁ
Σωκράτης,
εἰκότως
|
γε, |
ἔφη,
ὦ
Κρίτων,
ἐκεῖνοί
τε |
| [21] |
~(Οὐκ
ἄρα
δοκοῦσί
σοι
ἐπίστασθαί
|
γε, |
ἔφη,
ὦ
Σιμμία,
πάντες
αὐτά; |
| [2] |
ἀλλὰ
παρῆσάν
τινες,
καὶ
πολλοί
|
γε. |
~(Ἐχεκράτης)
~Ταῦτα
δὴ
πάντα
προθυμήθητι |
| [38] |
τοὺς
θεούς,
ὦ
Φαίδων,
συγγνώμην
|
γε |
ἔχω
ὑμῖν.
Καὶ
γὰρ
αὐτόν |
| [65] |
κερδανεῖν
ὀλίγον
ὕστερον
πιὼν
~ἄλλο
|
γε |
ἢ
γέλωτα
ὀφλήσειν
παρ᾽
ἐμαυτῷ, |
| [8] |
Σώκρατες,
ἔφη
ὁ
Κρίτων,
ἄλλο
|
γε |
ἢ
πάλαι
μοι
λέγει
ὁ |
| [12] |
χωρισμὸς
ψυχῆς
ἀπὸ
~σώματος;
~Παντάπασί
|
γε, |
ἦ
δ᾽
ὅς.
~Λύειν
δέ |
| [19] |
ἀνομοίου;
~Πάνυ
γε.
~Διαφέρει
δέ
|
γε, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
οὐδέν·
ἕως |
| [19] |
ἐπιστάμεθα
αὐτὸ
ὃ
ἔστιν;
~Πάνυ
|
γε, |
ἦ
δ᾽
ὅς.
~Πόθεν
λαβόντες |
| [19] |
Δί᾽
ἔφη
ὁ
Σιμμίας,
θαυμαστῶς
|
γε. |
~Ἦ
καὶ
ἐπιστάμεθα
αὐτὸ
ὃ |
| [42] |
ἥττων
τε
καὶ
ἐλάττων;
~Πάνυ
|
γε. |
~Ἦ
οὖν
ἔστι
τοῦτο
περὶ |
| [12] |
γε
χρή,
ἐὰν
τῷ
ὄντι
|
γε |
~ᾖ,
ὦ
ἑταῖρε,
φιλόσοφος·
σφόδρα |
| [55] |
οὐδὲ
δὴ
πῦρ
ψυχρόν,
οὐδέ
|
γε |
ἡ
ἐν
τῷ
πυρὶ
θερμότης. |
| [53] |
ἔλθοι.
~Οὐ
γάρ.
~Εἰργάζετο
δέ
|
γε |
ἡ
περιττή;
~Ναί.
~Ἐναντία
δὲ |
| [63] |
καὶ
τὰς
οἰκήσεις,
ἐπείπερ
ἀθάνατόν
|
γε |
ἡ
ψυχὴ
φαίνεται
οὖσα,
~τοῦτο |
| [59] |
αὐτοῖς
πρὸς
αὐτούς·
καὶ
~τόν
|
γε |
ἥλιον
καὶ
σελήνην
καὶ
ἄστρα |
| [38] |
ἐμὰς
καὶ
σὺ
ταύτας,
ἐάνπερ
|
γε |
ἡμῖν
ὁ
λόγος
~τελευτήσῃ
καὶ |
| [39] |
~ἐνταῦθα
τοὺς
πρώτους
φανῆναι;
~Εἰκός
|
γε, |
ἦν
δ᾽
ἐγώ.
~Εἰκὸς
γάρ, |
| [39] |
σύ
πω
τοῦτο
γιγνόμενον;
~Πάνυ
|
γε, |
ἦν
δ᾽
ἐγώ.
~Οὐκοῦν,
ἦ |
| [39] |
μεταξὺ
ἄφθονα
καὶ
πολλά;
~Πάνυ
|
γε, |
ἦν
δ᾽
ἐγώ.
~(Οὐκοῦν
οἴει, |
| [12] |
μὲν
οὖν,
ἔφη.
~Οὐκοῦν
τοῦτό
|
γε |
θάνατος
ὀνομάζεται,
λύσις
καὶ
χωρισμὸς |
| [49] |
~Νὴ
Δία,
ὦ
(Φαίδων)
εἰκότως
|
γε· |
θαυμαστῶς
γάρ
μοι
δοκεῖ
ὡς |
| [56] |
ὂν
φθορὰν
δέξεται.
~Ὁ
δέ
|
γε |
θεὸς
οἶμαι,
ἔφη
ὁ
Σωκράτης, |
| [32] |
ἄνδρας
μετρίους.
~Εἰκός.
~Εἰς
δέ
|
γε |
θεῶν
γένος
μὴ
φιλοσοφήσαντι
καὶ |
| [55] |
ἢ
πῶς
δοκεῖ;
~Καὶ
μάλα
|
γε |
ἱκανῶς,
ὦ
Σώκρατες.
~Τί
οὖν, |
| [56] |
νὴ
Δί᾽
ἔφη,
ἀνθρώπων
τέ
|
γε |
καὶ
ἔτι
μᾶλλον,
ὡς
~ἐγᾦμαι, |
| [8] |
τι
τοῖς
τετελευτηκόσι
καί,
ὥσπερ
|
γε |
καὶ
~πάλαι
λέγεται,
πολὺ
ἄμεινον |
| [2] |
τυγχάνει
οὖσα.
~(Φαίδων)
~Ἀλλὰ
σχολάζω
|
γε |
καὶ
πειράσομαι
ὑμῖν
διηγήσασθαι·
καὶ |
| [18] |
τοῦτο
δέ
ἐστιν
~ἀνάμνησις·
ὥσπερ
|
γε |
καὶ
Σιμμίαν
τις
ἰδὼν
πολλάκις |
| [52] |
ὑπεκχωρήσειν
αὐτῷ
ἢ
ἀπολεῖσθαι.
~Πάνυ
|
γε. |
~Καὶ
τὸ
πῦρ
γε
αὖ |
| [22] |
ἀνάγκη
εἶναι,
καὶ
~εἰς
καλόν
|
γε |
καταφεύγει
ὁ
λόγος
εἰς
(τὸ |
| [64] |
~Ὅπως
ἄν,
ἔφη,
βούλησθε,
ἐάνπερ
|
γε |
λάβητέ
με
καὶ
μὴ
ἐκφύγω |
| [20] |
~Ἔστι
ταῦτα.
~Καὶ
εἰ
μέν
|
γε |
λαβόντες
ἑκάστοτε
μὴ
ἐπιλελήσμεθα,
εἰδότας |
| [11] |
οὐ
~δοκεῖ
σοι
οὕτως;
~Παντός
|
γε |
μᾶλλον,
ὦ
Σώκρατες.
~Οὐκοῦν,
ἔφη |
| [35] |
ἡγοῦμαι
~τὴν
παροῦσαν
τύχην,
ὅτε
|
γε |
μηδ᾽
ὑμᾶς
δύναμαι
πείθειν,
ἀλλὰ |
| [42] |
γάρ;
~Πάνυ
γε.
~Τὴν
δέ
|
γε |
μηδὲν
μᾶλλον
μηδὲ
ἧττον
ἁρμονίαν |
| [46] |
εἰ
τοῦθ᾽
οὕτως
ἔχει,
~τόν
|
γε |
νοῦν
κοσμοῦντα
πάντα
κοσμεῖν
καὶ |
| [2] |
παρῆσαν;
~(Φαίδων)
~(Ναί,
Σιμμίας
τέ
|
γε |
ὁ
Θηβαῖος
καὶ
Κέβης
καὶ |
| [19] |
γὰρ
ἔστιν,
ὦ
Σώκρατες,
πρός
|
γε |
ὃ
βούλεται
δηλῶσαι
ὁ
λόγος. |
| [20] |
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες.
~Εἰ
δέ
|
γε |
οἶμαι
λαβόντες
πρὶν
γενέσθαι
γιγνόμενοι |
| [30] |
ἔφη
ὁ
Κέβης.
~(Ἐὰν
δέ
|
γε |
οἶμαι
μεμιασμένη
καὶ
ἀκάθαρτος
τοῦ |
| [30] |
ὁπωστιοῦν,
ἔφη.
~Ἀλλὰ
(καὶ)
διειλημμένην
|
γε |
οἶμαι
ὑπὸ
τοῦ
σωματοειδοῦς,
ὃ |
| [37] |
ἄνθρωπος
σῶς
ἐστιν,
ἐπειδὴ
τό
|
γε |
~ὀλιγοχρονιώτερον
οὐκ
ἀπόλωλεν.
Τὸ
δ᾽ |
| [16] |
ζῶντας
αὕτη,
τὸ
ἀναβιώσκεσθαι;
~Πάνυ
|
γε. |
~Ὁμολογεῖται
ἄρα
ἡμῖν
καὶ
ταύτῃ |
| [27] |
μεθύουσα,
~ἅτε
τοιούτων
ἐφαπτομένη;
~Πάνυ
|
γε. |
~(Ὅταν
δέ
γε
αὐτὴ
καθ᾽ |
| [1] |
ἡμῖν
ἤγγειλέ
τις,
καὶ
ἐθαυμάζομέν
|
γε |
ὅτι
πάλαι
γενομένης
~αὐτῆς
πολλῷ |
| [9] |
οἱ
~φιλοσοφοῦντες
θανατῶσι,
καὶ
σφᾶς
|
γε |
οὐ
λελήθασιν
ὅτι
ἄξιοί
εἰσιν |
| [55] |
ἄτηκτος;
Οὐ
γὰρ
ἂν
~ἀπώλετό
|
γε, |
οὐδ᾽
αὖ
ὑπομένουσα
ἐδέξατο
ἂν |
| [45] |
του
τὴν
αἰτίαν
~εἰδέναι,
ὅς
|
γε |
οὐκ
ἀποδέχομαι
ἐμαυτοῦ
οὐδὲ
ὡς |
| [33] |
~τὰ>
ὁρατά·
ἢ
οὔ;
~Πάνυ
|
γε. |
~(Οὐκοῦν
ἐν
τούτῳ
τῷ
πάθει |
| [18] |
ἰδόντα
γεγραμμένον
κέβητος
~ἀναμνησθῆναι;
~Πάνυ
|
γε. |
~Οὐκοῦν
καὶ
Σιμμίαν
ἰδόντα
γεγραμμένον |
| [29] |
ἂν
εἴη
μελέτη
θανάτου;
~Παντάπασί
|
γε. |
~Οὐκοῦν
οὕτω
μὲν
ἔχουσα
εἰς |
| [43] |
πρόσθεν
μήποτ᾽
ἂν
αὐτήν,
ἁρμονίαν
|
γε |
~οὖσαν,
ἐναντία
ᾄδειν
οἷς
ἐπιτείνοιτο |
| [31] |
ἢ
μυρμήκων,
καὶ
εἰς
ταὐτόν
|
γε |
~πάλιν
τὸ
ἀνθρώπινον
γένος,
καὶ |
| [42] |
ἧττον
ἥρμοσται;
~Οὕτω.
~Τοῦτο
δέ
|
γε |
πεπονθυῖα
οὐδὲν
πλέον
ἀναρμοστίας
οὐδὲ |
| [42] |
πάσχῃ;
~Συνέφη.
~Οὐκ
ἄρα
ἡγεῖσθαί
|
γε |
προσήκει
ἁρμονίαν
τούτων
ἐξ
ὧν |
| [24] |
ἡδομένῳ
ἐστίν.
~Ἀλλὰ
μὴν
ἡδομένῳ
|
γε· |
πῶς
γὰρ
οὐ
μέλλει;
~Καλῶς, |
| [41] |
συγκεῖσθαι·
οὐ
γάρ
που
~ἀποδέξῃ
|
γε |
(σαυτοῦ
λέγοντος
ὡς
πρότερον
ἦν |
| [5] |
τῶν
τοιούτων
~Φιλολάῳ
συγγεγονότες;
~Οὐδέν
|
γε |
σαφές,
ὦ
Σώκρατες.
~Ἀλλὰ
μὴν |
| [65] |
Ὦ
Σώκρατες,
ἔφη,
οὐ
καταγνώσομαί
|
~γε |
σοῦ
ὅπερ
ἄλλων
καταγιγνώσκω,
ὅτι |
| [26] |
Σώκρατες,
ἔφη.
~Ἀλλὰ
μὴν
ἡμεῖς
|
γε |
τὰ
ὁρατὰ
καὶ
τὰ
μὴ |
| [30] |
ὦ
Κέβης·
καὶ
οὔ
τί
|
γε |
τὰς
τῶν
ἀγαθῶν
αὐτὰς
εἶναι, |
| [42] |
ἁρμονίας
εἶναι.
~Ἦ
γάρ;
~Πάνυ
|
γε. |
~Τὴν
δέ
γε
μηδὲν
μᾶλλον |
| [15] |
ἐναντίων
τὰ
~ἐναντία
πράγματα;
~Πάνυ
|
γε. |
~Τί
δ᾽
αὖ;
Ἔστι
τι |
| [15] |
ἐκ
βραδυτέρου
τὸ
θᾶττον;
~Πάνυ
|
γε. |
~Τί
δέ;
Ἄν
τι
χεῖρον |
| [15] |
ἔφη.
~Καὶ
μὴν
ἐξ
ἰσχυροτέρου
|
γε |
τὸ
ἀσθενέστερον
καὶ
ἐκ
βραδυτέρου |
| [13] |
~Ὧν
δὴ
καὶ
ἐγὼ
κατά
|
γε |
τὸ
δυνατὸν
οὐδὲν
ἀπέλιπον
ἐν |
| [44] |
σῶμα
ἔρχεται
εἴτε
πολλάκις,
πρός
|
γε |
τὸ
~ἕκαστον
ἡμῶν
φοβεῖσθαι·
προσήκει |
| [10] |
ἀκοὴ
τοῖς
~ἀνθρώποις,
ἢ
τά
|
γε |
τοιαῦτα
καὶ
οἱ
ποιηταὶ
ἡμῖν |
| [2] |
ὦ
Φαίδων,
καὶ
τοὺς
ἀκουσομένους
|
γε |
τοιούτους
ἑτέρους
ἔχεις·
~ἀλλὰ
πειρῶ |
| [18] |
Κέβης
ὑπολαβών,
καὶ
κατ᾽
ἐκεῖνόν
|
γε |
τὸν
λόγον,
ὦ
~Σώκρατες,
εἰ |
| [40] |
ἐστι
τελευτήσαντι,
ἀλλ᾽
οὖν
τοῦτόν
|
γε |
τὸν
χρόνον
~αὐτὸν
τὸν
πρὸ |
| [7] |
λογίζοιτο
ὅτι
οὐ
δεῖ
ἀπό
|
γε |
τοῦ
ἀγαθοῦ
φεύγειν
~ἀλλ᾽
ὅτι |
| [9] |
ἂν
λέγοιεν,
ὦ
Σιμμία,
πλήν
|
γε |
τοῦ
σφᾶς
μὴ
λεληθέναι.
~Λέληθεν |
| [41] |
ἂν
θαυμάζοιμι
εἴ
~μοι
περί
|
γε |
τούτου
ἄλλο
ποτέ
τι
δόξειεν. |
| [30] |
τροφῆς
κακῆς
οὔσης.
καὶ
μέχρι
|
γε |
τούτου
πλανῶνται,
ἕως
ἂν
~τῇ |
| [58] |
ὁ
Σιμμίας,
ὦ
Σώκρατες,
ἡμεῖς
|
γε |
τούτου
τοῦ
μύθου
ἡδέως
ἂν |
| [45] |
καὶ
~ἵππος
ἵππου·
καὶ
ἔτι
|
γε |
τούτων
ἐναργέστερα,
τὰ
δέκα
μοι |
| [4] |
καὶ
ἐργάζου
Καὶ
ἐγὼ
ἔν
|
γε |
τῷ
πρόσθεν
χρόνῳ
ὅπερ
ἔπραττον |
| [19] |
λόγος.
~Ἀλλὰ
μὲν
δὴ
ἔκ
|
γε |
τῶν
αἰσθήσεων
δεῖ
ἐννοῆσαι
ὅτι |
| [13] |
ἦ
δ᾽
ὅς,
ἐννοῆσαι
τήν
|
γε |
τῶν
ἄλλων
ἀνδρείαν
τε
καὶ |
| [56] |
ἔχω
ἔτι
ὅπῃ
ἀπιστῶ
ἔκ
|
γε |
τῶν
~λεγομένων·
ὑπὸ
μέντοι
τοῦ |
| [42] |
ψυχή,
κακίας.
~Πῶς
γὰρ
ἔκ
|
γε |
τῶν
προειρημένων;
~Ἐκ
τούτου
ἄρα |
| [46] |
ἄν
ποτε
αὐτὸν
ᾤμην,
φάσκοντά
|
γε |
ὑπὸ
νοῦ
αὐτὰ
~κεκοσμῆσθαι,
ἄλλην |
| [56] |
τε
εὖ
λέγεις
καὶ
τάς
|
γε |
~ὑποθέσεις
τὰς
πρώτας,
καὶ
εἰ |
| [7] |
εἰκός,
ἔφη
ὁ
Κέβης,
τοῦτό
|
γε |
φαίνεται.
Ὃ
μέντοι
νυνδὴ
ἔλεγες, |
| [19] |
εἴχομεν;
~Πάνυ
γε.
~(Ἔδει
δέ
|
γε, |
φαμέν,
πρὸ
τούτων
τὴν
τοῦ |
| [12] |
οὐχ
ἅσμενος
εἶσιν
αὐτόσε;
Οἴεσθαί
|
γε |
χρή,
ἐὰν
τῷ
ὄντι
γε |
| [30] |
μετέχουσαι,
διὸ
καὶ
ὁρῶνται.
~Εἰκός
|
γε, |
ὦ
Σώκρατες.
~Εἰκὸς
μέντοι,
ὦ |
| [26] |
ἢ
ἀιδές;
~Οὐχ
ὑπ᾽
ἀνθρώπων
|
γε, |
ὦ
Σώκρατες,
ἔφη.
~Ἀλλὰ
μὴν |
| [19] |
ἢ
ἡ
ἰσότης
ἀνισότης;
~Οὐδεπώποτέ
|
γε, |
ὦ
Σώκρατες.
~Οὐ
ταὐτὸν
ἄρα |
| [30] |
σύμφυτον;
~Πάνυ
γε.
~Ἐμβριθὲς
δέ
|
γε, |
ὦ
φίλε,
τοῦτο
οἴεσθαι
χρὴ |
| [48] |
ἔργοις.
~Ἀλλ᾽
οὖν
δὴ
ταύτῃ
|
γε |
ὥρμησα,
καὶ
ὑποθέμενος
ἑκάστοτε
λόγον |
| [9] |
~Ἀτιμάζειν
ἔμοιγε
δοκεῖ,
ἔφη,
ὅ
|
γε |
ὡς
ἀληθῶς
φιλόσοφος.
~Οὐκοῦν
ὅλως |
| [45] |
τοῦ
πλησίον
ἀλλήλων
~τεθῆναι.
Οὐδέ
|
γε |
ὡς
ἐάν
τις
ἓν
διασχίσῃ, |