| Chapitre |
| [53] |
διπλάσιον.
Τοῦτο
μὲν
οὖν
καὶ
|
~αὐτὸ |
ἄλλῳ
ἐναντίον,
ὅμως
δὲ
τὴν |
| [19] |
ὅμοιον
εἴτε
ἀνόμοιον,
ἀναγκαῖον,
ἔφη,
|
αὐτὸ |
ἀνάμνησιν
~γεγονέναι.
~Πάνυ
μὲν
οὖν. |
| [15] |
ἔστι
τι
ἐναντίον,
μηδαμόθεν
~ἄλλοθεν
|
αὐτὸ |
γίγνεσθαι
ἢ
ἐκ
τοῦ
αὐτῷ |
| [18] |
δ᾽
ὃς
ὁ
Σιμμίας,
οὔ,
|
αὐτὸ |
δὲ
τοῦτο,
ἔφη,
δέομαι
~παθεῖν |
| [53] |
οὖσα
ἐναντία
οὐδέν
τι
~μᾶλλον
|
αὐτὸ |
δέχεται,
τὸ
γὰρ
ἐναντίον
ἀεὶ |
| [6] |
τῶν
σαυτοῦ
κτημάτων
εἴ
τι
|
αὐτὸ |
ἑαυτὸ
~ἀποκτεινύοι,
μὴ
σημήναντός
σου |
| [52] |
περιττοῦ
μηδέποτε
~ἀπολείπεσθαι;
Λέγω
δὲ
|
αὐτὸ |
εἶναι
οἷον
καὶ
ἡ
τριὰς |
| [10] |
μάλιστα
ἡμῶν
καὶ
~ἀκριβέστατα
παρασκευάσηται
|
αὐτὸ |
ἕκαστον
διανοηθῆναι
περὶ
οὗ
σκοπεῖ, |
| [25] |
τὸ
ἴσον,
αὐτὸ
τὸ
καλόν,
|
~αὐτὸ |
ἕκαστον
ὃ
ἔστιν,
τὸ
ὄν, |
| [10] |
~σῶμα
ἢ
οὔ,
ἐάν
τις
|
αὐτὸ |
ἐν
τῇ
ζητήσει
(κοινωνὸν
συμπαραλαμβάνῃ; |
| [19] |
καὶ
τόδε
ὁμολογοῦμεν,
μὴ
ἄλλοθεν
|
αὐτὸ |
ἐννενοηκέναι
μηδὲ
~δυνατὸν
εἶναι
ἐννοῆσαι |
| [4] |
~τοιάδε·
πολλάκις
μοι
φοιτῶν
τὸ
|
αὐτὸ |
ἐνύπνιον
ἐν
τῷ
παρελθόντι
βίῳ, |
| [10] |
Σιμμία;
Φαμέν
τι
εἶναι
δίκαιον
|
αὐτὸ |
ἢ
οὐδέν;
~Φαμὲν
μέντοι
νὴ |
| [53] |
ἐναντίον
ἐκείνῳ,
ἐφ᾽
ὅτι
ἂν
|
αὐτὸ |
ἴῃ,
αὐτὸ
τὸ
ἐπιφέρον
~τὴν |
| [53] |
μόνον
~ἀναγκάζει
τὴν
αὑτοῦ
ἰδέαν
|
αὐτὸ |
ἴσχειν,
ἀλλὰ
καὶ
ἐναντίου
αὐτῷ |
| [10] |
αὑτὴν
εἰλικρινεῖ
τῇ
διανοίᾳ
χρώμενος
|
αὐτὸ |
καθ᾽
αὑτὸ
εἰλικρινὲς
~ἕκαστον
ἐπιχειροῖ |
| [49] |
ἐκείνων,
ὑποθέμενος
~εἶναί
τι
καλὸν
|
αὐτὸ |
καθ᾽
αὑτὸ
καὶ
ἀγαθὸν
καὶ |
| [9] |
μὲν
ἀπὸ
τῆς
ψυχῆς
ἀπαλλαγὲν
|
αὐτὸ |
καθ᾽
αὑτὸ
τὸ
~σῶμα
γεγονέναι, |
| [33] |
ἂν
νοήσῃ
αὐτὴ
καθ᾽
αὑτὴν
|
αὐτὸ |
καθ᾽
αὑτὸ
τῶν
~ὄντων·
ὅτι |
| [25] |
ἕκαστον
ὃ
ἔστι,
μονοειδὲς
ὂν
|
αὐτὸ |
καθ᾽
αὑτό,
ὡσαύτως
κατὰ
~ταὐτὰ |
| [29] |
βίῳ
ἑκοῦσα
εἶναι,
ἀλλὰ
φεύγουσα
|
αὐτὸ |
καὶ
~συνηθροισμένη
αὐτὴ
εἰς
ἑαυτήν, |
| [49] |
ὅτι
οὐκ
ἄλλο
τι
ποιεῖ
|
αὐτὸ |
~καλὸν
ἢ
ἡ
ἐκείνου
τοῦ |
| [60] |
ἐξέπεσεν,
ἔνια
δὲ
κατὰ
τὸ
|
~αὐτὸ |
μέρος·
ἔστι
δὲ
ἃ
παντάπασιν |
| [52] |
τὸ
περιττόν,
ὅμως
δὲ
δεῖ
|
αὐτὸ |
μετὰ
τοῦ
ἑαυτοῦ
ὀνόματος
καὶ |
| [20] |
περὶ
ἁπάντων
οἷς
~ἐπισφραγιζόμεθα
τὸ
|
αὐτὸ |
ὃ
ἔστι
καὶ
ἐν
ταῖς |
| [19] |
θαυμαστῶς
γε.
~Ἦ
καὶ
ἐπιστάμεθα
|
αὐτὸ |
ὃ
ἔστιν;
~Πάνυ
γε,
ἦ |
| [17] |
σχῆμα
ἂν
σχοίη
καὶ
τὸ
|
αὐτὸ |
~πάθος
ἂν
πάθοι
καὶ
παύσαιτο |
| [66] |
γένηται,
ἔπειτα
κατακεῖσθαι·
καὶ
οὕτως
|
αὐτὸ |
ποιήσει.
Καὶ
ἅμα
~ὤρεξε
τὴν |
| [47] |
ἀλλοτρίῳ
ὀνόματι
~προσχρώμενοι,
ὡς
αἴτιον
|
αὐτὸ |
προσαγορεύειν.
διὸ
δὴ
καὶ
ὁ |
| [19] |
τυχεῖν
προειδότα
ἐκεῖνο
ᾧ
φησιν
|
αὐτὸ |
προσεοικέναι
μέν,
~ἐνδεεστέρως
δὲ
ἔχειν; |
| [56] |
μάλιστ᾽
ἀνθρώπῳ
ἐπακολουθῆσαι·
κἂν
τοῦτο
|
~αὐτὸ |
σαφὲς
γένηται,
οὐδὲν
ζητήσετε
περαιτέρω. |
| [17] |
οἶσθ᾽
ὅτι
πάντα
τελευτῶντα
τὸ
|
αὐτὸ |
σχῆμα
ἂν
σχοίη
καὶ
τὸ |
| [60] |
καὶ
τὸ
πνεῦμα
τὸ
περὶ
|
αὐτὸ |
ταὐτὸν
~ποιεῖ·
συνέπεται
γὰρ
αὐτῷ |
| [6] |
μὴ
σημήναντός
σου
ὅτι
βούλει
|
αὐτὸ |
τεθνάναι,
χαλεπαίνοις
ἂν
~αὐτῷ
καί, |
| [15] |
δοκεῖ,
χρὴ
διασκοπεῖσθαι.
~Σκεψώμεθα
δὲ
|
αὐτὸ |
τῇδέ
πῃ,
εἴτ᾽
ἄρα
ἐν |
| [52] |
τῶν
τοιούτων,
ὥστε
μὴ
μόνον
|
αὐτὸ |
τὸ
εἶδος
~ἀξιοῦσθαι
τοῦ
αὑτοῦ |
| [44] |
μᾶλλον
ἦν
ἀθάνατον,
ἀλλὰ
καὶ
|
αὐτὸ |
τὸ
εἰς
ἀνθρώπου
σῶμα
ἐλθεῖν |
| [51] |
~πρᾶγμα
γίγνεσθαι,
νῦν
δέ,
ὅτι
|
αὐτὸ |
τὸ
ἐναντίον
ἑαυτῷ
ἐναντίον
οὐκ |
| [51] |
ἐν
τοῖς
πρόσθεν
ἡμῖν
λόγοις
|
αὐτὸ |
τὸ
ἐναντίον
τῶν
νυνὶ
~λεγομένων |
| [53] |
ἐφ᾽
ὅτι
ἂν
αὐτὸ
ἴῃ,
|
αὐτὸ |
τὸ
ἐπιφέρον
~τὴν
τοῦ
ἐπιφερομένου |
| [19] |
ταῦτά
τε
τὰ
ἴσα
καὶ
|
αὐτὸ |
τὸ
ἴσον.
~Οὐδαμῶς
μοι
φαίνεται, |
| [19] |
περί
τε
τὰ
ἴσα
καὶ
|
αὐτὸ |
τὸ
ἴσον;
~Παντάπασί
γε.
~Ἀναγκαῖον |
| [19] |
παρὰ
~ταῦτα
πάντα
ἕτερόν
τι,
|
αὐτὸ |
τὸ
ἴσον·
φῶμέν
τι
εἶναι |
| [25] |
ἄλλοτ᾽
ἄλλως;
Αὐτὸ
τὸ
ἴσον,
|
αὐτὸ |
τὸ
καλόν,
~αὐτὸ
ἕκαστον
ὃ |
| [49] |
τί
ἐστιν
ἄλλο
καλὸν
πλὴν
|
αὐτὸ |
τὸ
καλόν,
οὐδὲ
δι᾽
ἓν |
| [50] |
Ἐμοὶ
γὰρ
φαίνεται
~οὐ
μόνον
|
αὐτὸ |
τὸ
μέγεθος
οὐδέποτ᾽
ἐθέλειν
ἅμα |
| [19] |
ἡμῖν
οὕτως
ἴσα
εἶναι
ὥσπερ
|
αὐτὸ |
τὸ
ὃ
~ἔστιν,
ἢ
ἐνδεῖ |
| [56] |
οἶμαι,
ἔφη
ὁ
Σωκράτης,
καὶ
|
αὐτὸ |
τὸ
τῆς
ζωῆς
εἶδος
καὶ |
| [9] |
Οἶμαι
γὰρ
ἂν
τοὺς
πολλοὺς
|
αὐτὸ |
~τοῦτο
ἀκούσαντας
δοκεῖν
εὖ
πάνυ |
| [42] |
ἢ
ἐπ᾽
ἔλαττον
καὶ
ἧττον
|
αὐτὸ |
~τοῦτο
εἶναι,
ψυχήν;
~Οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν, |
| [12] |
~φιλοσοφοῦντες
ὀρθῶς,
καὶ
τὸ
μελέτημα
|
αὐτὸ |
τοῦτό
ἐστιν
τῶν
φιλοσόφων,
~λύσις |
| [41] |
νῦν
αὐτὴ
ἀπολλύηται,
καὶ
ᾖ
|
αὐτὸ |
τοῦτο
θάνατος,
ψυχῆς
~ὄλεθρος,
ἐπεὶ |
| [42] |
ἐστίν·
ἁρμονία
γὰρ
δήπου
παντελῶς
|
αὐτὸ |
τοῦτο
~οὖσα,
ἁρμονία,
ἀναρμοστίας
οὔποτ᾽ |
| [64] |
καλῶς
λέγειν
οὐ
μόνον
εἰς
|
αὐτὸ |
τοῦτο
πλημμελές,
~ἀλλὰ
καὶ
κακόν |
| [42] |
~ἔσονται,
εἴπερ
ὁμοίως
ψυχαὶ
πεφύκασιν
|
αὐτὸ |
τοῦτο,
ψυχαί,
εἶναι.
~Ἔμοιγε
δοκεῖ, |
| [42] |
μᾶλλον
οὐδ᾽
ἧττον
ἄλλη
(ἄλλης
|
αὐτὸ |
~τοῦτο,
ψυχή,
ἐστίν,
οὐδὲ
δὴ |
| [37] |
καὶ
ἀποθανεῖσθαι
αὖθις
~οὕτω
γὰρ
|
αὐτὸ |
φύσει
ἰσχυρὸν
εἶναι,
ὥστε
πολλάκις |