| Chapitre |
| [23] |
τοῦ
εἶναι
τοῦτο
τέλος
ᾖ.
|
Τί |
γὰρ
κωλύει
γίγνεσθαι
μὲν
αὐτὴν |
| [15] |
τὰ
~ἐναντία
πράγματα;
~Πάνυ
γε.
|
~Τί |
δ᾽
αὖ;
Ἔστι
τι
καὶ |
| [15] |
βραδυτέρου
τὸ
θᾶττον;
~Πάνυ
γε.
|
~Τί |
δέ;
Ἄν
τι
χεῖρον
γίγνηται, |
| [2] |
~Εὐκλείδης
τε
καὶ
Τερψίων.
~(Ἐχεκράτης)
|
~Τί |
δέ;
Ἀρίστιππος
καὶ
Κλεόμβροτος
παρεγένοντο; |
| [19] |
δ᾽
οὔ;
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
|
~(Τί |
δέ;
Αὐτὰ
τὰ
ἴσα
ἔστιν |
| [22] |
καὶ
~ἔμοιγε
δοκεῖ
ἱκανῶς
ἀποδέδεικται.
|
~Τί |
δὲ
δὴ
Κέβητι;
ἔφη
ὁ |
| [10] |
~Πάνυ
μὲν
οὖν
ἀληθῆ
λέγεις.
|
~Τί |
δὲ
δὴ
περὶ
αὐτὴν
τὴν |
| [2] |
τε
καὶ
τοῦ
θανάτου.
~(Ἐχεκράτης)
|
~Τί |
δὲ
δὴ
τὰ
περὶ
αὐτὸν |
| [10] |
αὐτὴ
καθ᾽
αὑτὴν
γίγνεσθαι;
~Φαίνεται.
|
~Τί |
δὲ
δὴ
τὰ
τοιάδε,
ὦ |
| [49] |
που
φόβος.
~Πάνυ
γ᾽
ἔφη.
|
~Τί |
δέ;
Ἑνὶ
ἑνὸς
προστεθέντος
τὴν |
| [16] |
τὸ
γιγνόμενον;
~Τὸ
τεθνηκός,
ἔφη.
|
~Τί |
δέ,
ἦ
δ᾽
ὅς,
ἐκ |
| [18] |
~ἐπελέληστο;
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἔφη.
|
~Τί |
δέ;
ἦ
δ᾽
ὅς·
ἔστιν |
| [19] |
ἀνάμνησιν
~γεγονέναι.
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
|
~Τί |
δέ;
ἦ
δ᾽
ὅς·
ἦ |
| [5] |
~ὁπωστιοῦν
σοι
ἑκὼν
εἶναι
πείσεται.
|
~Τί |
δέ;
ἦ
δ᾽
ὅς,
οὐ |
| [43] |
ἁρμονίαν
εἶναι;
~Οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν,
ἔφη.
|
~Τί |
δέ;
ἦ
δ᾽
ὅς·
τῶν |
| [42] |
λέγοντος
ὡς
ψυχή
ἐστιν
ἁρμονία.
|
~Τί |
δέ,
ἦ
δ᾽
ὅς,
ὦ |
| [26] |
γε
δῆλον,
ὅτι
τῷ
ὁρατῷ.
|
~Τί |
δὲ
ἡ
ψυχή;
ὁρατὸν
ἢ |
| [13] |
ἀνδρεῖον
εἶναι.
~(Πάνυ
μὲν
οὖν.
|
~Τί |
δὲ
οἱ
κόσμιοι
αὐτῶν;
Οὐ |
| [42] |
αὑτῆς
μέρεσιν.
~Πολλοῦ
μέντοι,
ἔφη.
|
~Τί |
δέ;
οὐχ
οὕτως
ἁρμονία
πέφυκεν |
| [9] |
δὲ
τὰς
τῶν
ἀφροδισίων;
~Οὐδαμῶς.
|
~Τί |
δὲ
τὰς
ἄλλας
τὰς
περὶ |
| [9] |
ὦ
Σώκρατες,
ἔφη
ὁ
Σιμμίας.
|
~Τί |
δὲ
τὰς
τῶν
ἀφροδισίων;
~Οὐδαμῶς. |
| [27] |
ἔχοντι
μᾶλλον
ἢ
τῷ
μή.
|
~Τί |
δὲ
τὸ
σῶμα;
~Τῷ
ἑτέρῳ. |
| [21] |
Σώκρατες,
ἐν
τῷ
παρόντι
ἑλέσθαι.
|
~Τί |
δέ;
Τόδε
ἔχεις
ἑλέσθαι,
καὶ |
| [25] |
κατὰ
ταὐτὰ
ἔχειν,
ὦ
Σώκρατες.
|
~Τί |
δὲ
τῶν
πολλῶν
καλῶν,
οἷον |
| [5] |
τῷ
ἀποθνῄσκοντι
τὸν
φιλόσοφον
ἕπεσθαι;
|
~Τί |
δέ,
ὦ
Κέβης;
οὐκ
ἀκηκόατε |
| [8] |
~βούλεσθαί
μοι
δοκεῖ
πάλαι
εἰπεῖν.
|
~Τί |
δέ,
ὦ
Σώκρατες,
ἔφη
ὁ |
| [35] |
ὁ
Σωκράτης
ἰδὼν
αὐτὼ
ἤρετο,
|
Τί; |
ἔφη,
ὑμῖν
τὰ
λεχθέντα
~μῶν |
| [2] |
αὐτὸν
τὸν
θάνατον,
ὦ
Φαίδων;
|
Τί |
ἦν
τὰ
λεχθέντα
καὶ
~πραχθέντα, |
| [54] |
ἐναντίον
ἢ
οὐδέν;
~Ἔστιν,
ἔφη.
|
~Τί; |
~Θάνατος.
~Οὐκοῦν
ψυχὴ
τὸ
ἐναντίον |
| [66] |
ταυρηδὸν
~ὑποβλέψας
πρὸς
τὸν
ἄνθρωπον,
|
Τί |
λέγεις,
ἔφη,
περὶ
τοῦδε
τοῦ |
| [37] |
πᾶσι
τούτοις
πάνυ
πολὺ
διαφέρειν.
|
Τί |
οὖν,
ἂν
φαίη
~ὁ
λόγος, |
| [1] |
~(Φαίδων)
Αὐτός,
ὦ
Ἐχέκρατες.
~(Ἐχεκράτης)
|
~Τί |
οὖν
δή
ἐστιν
ἅττα
εἶπεν |
| [2] |
τι
οἶμαι
τούτους
παραγενέσθαι.
~(Ἐχεκράτης)
|
~Τί |
οὖν
δή;
Τίνες
φῂς
ἦσαν |
| [8] |
τοῖς
ἀγαθοῖς
ἢ
τοῖς
κακοῖς.
|
~Τί |
οὖν,
ἔφη
ὁ
Σιμμίας,
ὦ |
| [16] |
μὲν
οὖν,
ἦ
δ᾽
ὅς.
|
~(Τί |
οὖν;
ἔφη,
τῷ
ζῆν
ἐστί |
| [41] |
μέν,
ἐφάτην,
τοὺς
δ᾽
οὔ.
|
~Τί |
οὖν,
ἦ
δ᾽
ὅς,
περὶ |
| [55] |
μάλα
γε
ἱκανῶς,
ὦ
Σώκρατες.
|
~Τί |
οὖν,
ἦ
δ᾽
ὅς,
ὦ |
| [1] |
~αὐτῆς
πολλῷ
ὕστερον
φαίνεται
ἀποθανών.
|
Τί |
οὖν
ἦν
τοῦτο,
ὦ
(Φαίδων) |
| [43] |
~Ὡμολογήσαμεν,
ἔφη·
πῶς
γὰρ
οὔ;
|
~Τί |
οὖν;
Νῦν
οὐ
πᾶν
τοὐναντίον |
| [26] |
τινὶ
οἴει;
~Τῇ
τῶν
ἀνθρώπων.
|
~Τί |
οὖν
περὶ
ψυχῆς
λέγομεν;
Ὁρατὸν |
| [55] |
μάλα
σφόδρα,
ἔφη
ὁ
Κέβης.
|
~Τί |
οὖν;
Τὸ
μὴ
δεχόμενον
τὴν |
| [19] |
μέν,
~ἐνδεεστέρως
δὲ
ἔχειν;
~Ἀνάγκη.
|
~Τί |
οὖν;
Τὸ
τοιοῦτον
πεπόνθαμεν
καὶ |
| [29] |
οὐχ
οὕτως
ἔχει;
~Οὐκ
ἔχομεν.
|
~Τί |
οὖν;
Τούτων
οὕτως
ἐχόντων
ἆρ᾽ |
| [16] |
~καθεύδειν;
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἔφη.
|
~Τί; |
~Τὸ
τεθνάναι,
ἔφη.
~Οὐκοῦν
ἐξ |
| [33] |
πάσχει
καὶ
οὐ
~λογίζεται
αὐτό.
|
~Τί |
τοῦτο,
ὦ
Σώκρατες;
ἔφη
ὁ |