| Chapitre |
| [54] |
ἔσται;
~Ὧι
ἂν
ψυχή,
ἔφη.
|
~(Οὐκοῦν |
ἀεὶ
τοῦτο
οὕτως
ἔχει;
~Πῶς |
| [11] |
ὡς
ἀληθῆ
λέγεις,
ὦ
Σώκρατες.
|
~(Οὐκοῦν |
ἀνάγκη,
ἔφη,
ἐκ
πάντων
τούτων |
| [25] |
ἔφη,
οὕτως
ἔχειν,
ὁ
Κέβης.
|
~Οὐκοῦν |
ἅπερ
ἀεὶ
κατὰ
ταὐτὰ
καὶ |
| [43] |
ἢ
οὔ;
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
|
~Οὐκοῦν |
αὖ
ὡμολογήσαμεν
ἐν
τοῖς
πρόσθεν |
| [19] |
ἐκ
τῶν
προειρημένων,
ὦ
Σώκρατες.
|
~Οὐκοῦν |
γενόμενοι
εὐθὺς
ἑωρῶμέν
τε
καὶ |
| [55] |
ἂν
ἦν;
~Πῶς
γὰρ
οὔ;
|
~Οὐκοῦν |
εἰ
καὶ
τὸ
ἄθερμον
ἀναγκαῖον |
| [20] |
ἀνάγκη
ἡμῖν
αὐτὴν
εἰληφέναι.
~Ἔοικεν.
|
~Οὐκοῦν |
εἰ
μὲν
λαβόντες
αὐτὴν
πρὸ |
| [33] |
ὁρατά·
ἢ
οὔ;
~Πάνυ
γε.
|
~(Οὐκοῦν |
ἐν
τούτῳ
τῷ
πάθει
μάλιστα |
| [16] |
ἔφη.
~Τί;
~Τὸ
τεθνάναι,
ἔφη.
|
~Οὐκοῦν |
ἐξ
ἀλλήλων
τε
γίγνεται
ταῦτα, |
| [31] |
δή,
ἔφη·
πῶς
δ᾽
οὔ;
|
~Οὐκοῦν |
εὐδαιμονέστατοι,
ἔφη,
καὶ
τούτων
εἰσὶ |
| [12] |
~Παντός
γε
μᾶλλον,
ὦ
Σώκρατες.
|
~Οὐκοῦν, |
ἔφη
ὁ
Σωκράτης,
εἰ
ταῦτα |
| [19] |
καὶ
εἴληφας;
~Ἀληθέστατα,
ἔφη,
λέγεις.
|
~Οὐκοῦν |
ἢ
ὁμοίου
ὄντος
τούτοις
ἢ |
| [39] |
~Πάνυ
γε,
ἦν
δ᾽
ἐγώ.
|
~Οὐκοῦν, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
αἰσχρόν,
καὶ |
| [31] |
ὁ
Κέβης,
εἰς
τὰ
τοιαῦτα.
|
~Οὐκοῦν, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
δῆλα
δὴ |
| [16] |
ἔφη.
~Τίνα
ταύτην;
~Τὸ
ἀναβιώσκεσθαι.
|
~Οὐκοῦν, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
εἴπερ
ἔστι |
| [6] |
οὕτως;
~Ἔμοιγε,
φησὶν
ὁ
Κέβης.
|
~(Οὐκοῦν, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
καὶ
σὺ |
| [49] |
ὁ
Κέβης
γελάσας,
ἔγωγε,
ἔφη.
|
~Οὐκοῦν, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
τὰ
δέκα |
| [18] |
νὴ
Δία,
ἔφη
ὁ
Σιμμίας.
|
~(Οὐκοῦν, |
ἦ
δ᾽
ὅς,
τὸ
τοιοῦτον |
| [13] |
νὴ
Δία,
ἦ
δ᾽
ὅς.
|
~Οὐκοῦν |
ἱκανόν
σοι
τεκμήριον,
ἔφη,
τοῦτο |
| [15] |
τὸ
δὲ
φθίνειν;
~Ναί,
ἔφη.
|
~Οὐκοῦν |
καὶ
διακρίνεσθαι
καὶ
συγκρίνεσθαι,
καὶ |
| [10] |
ὀρέγηται
τοῦ
ὄντος.
~Ἔστι
ταῦτα.
|
~Οὐκοῦν |
καὶ
ἐνταῦθα
ἡ
τοῦ
φιλοσόφου |
| [13] |
μάλιστα
προσήκει;
~Πάντως
δήπου,
ἔφη.
|
~Οὐκοῦν |
καὶ
ἡ
σωφροσύνη,
ἣν
καὶ |
| [55] |
ἢ
οὔ;
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
|
~Οὐκοῦν |
καὶ
νῦν
περὶ
τοῦ
ἀθανάτου, |
| [18] |
γεγραμμένον
κέβητος
~ἀναμνησθῆναι;
~Πάνυ
γε.
|
~Οὐκοῦν |
καὶ
Σιμμίαν
ἰδόντα
γεγραμμένον
αὐτοῦ |
| [27] |
ὁρατῷ.
~(Πᾶσα
ἀνάγκη,
ὦ
Σώκρατες.
|
~Οὐκοῦν |
καὶ
τόδε
πάλαι
ἐλέγομεν,
ὅτι |
| [16] |
ψυχαὶ
ἡμῶν
ἐν
Ἅιδου.
~Ἔοικεν.
|
~Οὐκοῦν |
καὶ
τοῖν
γενεσέοιν
τοῖν
περὶ |
| [55] |
ἂν
~ἀπελθὸν
ᾤχετο.
~Ἀνάγκη,
ἔφη.
|
~(Οὐκοῦν |
καὶ
ὧδε,
ἔφη,
ἀνάγκη
περὶ |
| [15] |
πρότερον
ἔπειτα
μεῖζον
γίγνεσθαι;
~Ναί.
|
~Οὐκοῦν |
κἂν
ἔλαττον
γίγνηται,
ἐκ
μείζονος |
| [39] |
~Πάνυ
γε,
ἦν
δ᾽
ἐγώ.
|
~(Οὐκοῦν |
οἴει,
ἔφη,
εἰ
πονηρίας
ἀγὼν |
| [18] |
καὶ
λύρας.
~Πῶς
γὰρ
οὔ;
|
~Οὐκοῦν |
οἶσθα
ὅτι
οἱ
ἐρασταί,
ὅταν |
| [9] |
ὅ
γε
ὡς
ἀληθῶς
φιλόσοφος.
|
~Οὐκοῦν |
ὅλως
δοκεῖ
σοι,
ἔφη,
ἡ |
| [19] |
~Καὶ
πολύ
γε,
ἔφη,
ἐνδεῖ.
|
~Οὐκοῦν |
ὁμολογοῦμεν,
ὅταν
τίς
τι
ἰδὼν |
| [12] |
ἀπὸ
σώματος·
ἢ
οὔ;
~Φαίνεται.
|
~Οὐκοῦν, |
ὅπερ
ἐν
ἀρχῇ
ἔλεγον,
γελοῖον |
| [29] |
εἴη
μελέτη
θανάτου;
~Παντάπασί
γε.
|
~Οὐκοῦν |
οὕτω
μὲν
ἔχουσα
εἰς
τὸ |
| [25] |
οὐ
μέλλει;
~Καλῶς,
ἔφη,
λέγεις.
|
~Οὐκοῦν |
τοιόνδε
τι,
ἦ
δ᾽
ὃς |
| [12] |
σώματος;
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἔφη.
|
~Οὐκοῦν |
τοῦτό
γε
θάνατος
ὀνομάζεται,
λύσις |
| [25] |
Κέβης,
ταῦτα·
οὐδέποτε
ὡσαύτως
ἔχει.
|
~(Οὐκοῦν |
τούτων
μὲν
κἂν
ἅψαιο
κἂν |
| [13] |
μεγάλων
κακῶν;
~Καὶ
μάλ᾽
ἔφη.
|
~Οὐκοῦν |
φόβῳ
μειζόνων
κακῶν
ὑπομένουσιν
αὐτῶν |
| [42] |
ἢ
τὸ
ἴσον;
~Τὸ
ἴσον.
|
~Οὐκοῦν |
ψυχὴ
ἐπειδὴ
οὐδὲν
μᾶλλον
οὐδ᾽ |
| [54] |
οὐδέν;
~Ἔστιν,
ἔφη.
~Τί;
~Θάνατος.
|
~Οὐκοῦν |
ψυχὴ
τὸ
ἐναντίον
ᾧ
αὐτὴ |
| [39] |
οὖν,
ἔφην
ἐγώ,
ἀληθῆ
λέγεις.
|
~Οὐκοῦν, |
ὦ
(Φαίδων)
ἔφη,
οἰκτρὸν
ἂν |