| Chapitre |
| [34] |
σὺ
οἴει;
~(Οὐ
δῆτα
ἔγωγε.
|
~Οὐ |
γάρ·
ἀλλ᾽
οὕτω
λογίσαιτ᾽
ἂν |
| [46] |
ποιεῖν
καὶ
~πάσχειν
ἃ
πάσχει.
|
Οὐ |
γὰρ
ἄν
ποτε
αὐτὸν
ᾤμην, |
| [15] |
(ἂν
αἱ
ψυχαὶ
~ἡμῶν
ἐκεῖ;
|
Οὐ |
γὰρ
ἄν
που
πάλιν
ἐγίγνοντο |
| [55] |
χιὼν
οὖσα
σῶς
καὶ
ἄτηκτος;
|
Οὐ |
γὰρ
ἂν
~ἀπώλετό
γε,
οὐδ᾽ |
| [32] |
καὶ
φιλότιμοι,
ἔπειτα
ἀπέχονται
αὐτῶν.
|
~Οὐ |
γὰρ
ἂν
πρέποι,
ἔφη,
ὦ |
| [41] |
συγκειμένην
ἐκ
τῶν
οὐδέπω
ὄντων;
|
Οὐ |
γὰρ
δὴ
ἁρμονία
γέ
σοι |
| [21] |
ψυχαὶ
ἡμῶν
τὴν
ἐπιστήμην
αὐτῶν;
|
Οὐ |
γὰρ
δὴ
ἀφ᾽
οὗ
γε |
| [53] |
τοῦτο
~ἀπεργάζηται
οὐδέποτ᾽
ἂν
ἔλθοι.
|
~Οὐ |
γάρ.
~Εἰργάζετο
δέ
γε
ἡ |
| [22] |
οὐσίαν
ἣν
σὺ
νῦν
λέγεις.
|
Οὐ |
γὰρ
ἔχω
ἔγωγε
~οὐδὲν
οὕτω |
| [52] |
ἐναντίον
γέ
ἐστι
δυὰς
τριάδι.
|
~Οὐ |
γὰρ
οὖν.
~Οὐκ
ἄρα
μόνον |
| [42] |
ἀναρμοστίας
οὐδὲ
ἁρμονίας
μετέχοι
ἄν;
|
~Οὐ |
γὰρ
οὖν.
~Τοῦτο
δ᾽
αὖ |
| [20] |
ἀλλὰ
καὶ
σύμπαντα
τὰ
τοιαῦτα;
|
Οὐ |
γὰρ
περὶ
τοῦ
ἴσου
~νῦν |
| [50] |
οὕτω
καὶ
τὸ
ἀληθὲς
(ἔχειν;
|
Οὐ |
γάρ
που
πεφυκέναι
~Σιμμίαν
ὑπερέχειν |
| [53] |
τοῦ
ἀρτίου
ἰδέα
οὐδέποτε
ἥξει.
|
~Οὐ |
δῆτα.
~Ἄμοιρα
δὴ
τοῦ
ἀρτίου |
| [34] |
ἕνεκά
φασιν·
ἢ
σὺ
οἴει;
|
~(Οὐ |
δῆτα
ἔγωγε.
~Οὐ
γάρ·
ἀλλ᾽ |
| [2] |
Ἀρίστιππος
καὶ
Κλεόμβροτος
παρεγένοντο;
~(Φαίδων)
|
~Οὐ |
δῆτα·
ἐν
Αἰγίνῃ
γὰρ
ἐλέγοντο |
| [21] |
ἀφ᾽
οὗ
γε
~ἄνθρωποι
γεγόναμεν.
|
~Οὐ |
δῆτα.
~Πρότερον
ἄρα.
~Ναί.
~Ἦσαν |
| [48] |
γάρ
σε
νῦν
οὐ
~μανθάνειν.
|
~Οὐ |
μὰ
τὸν
Δία,
ἔφη
ὁ |
| [42] |
ἑκάστη
ἁρμονία
ὡς
ἂν
ἁρμοσθῇ;
|
~Οὐ |
μανθάνω,
ἔφη.
~Ἢ
οὐχί,
ἦ |
| [5] |
ἀξίως
τούτου
τοῦ
πράγματος
~μέτεστιν.
|
Οὐ |
μέντοι
ἴσως
βιάσεται
αὑτόν·
οὐ |
| [32] |
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες,
ὁ
Κέβης.
|
~(Οὐ |
μέντοι
μὰ
Δία,
ἦ
δ᾽ |
| [42] |
ἁρμονία,
ἀναρμοστίας
οὔποτ᾽
ἂν
μετάσχοι.
|
~Οὐ |
μέντοι.
~Οὐδέ
γε
δήπου
ψυχή, |
| [56] |
παρ᾽
~ἐμαυτῷ
περὶ
τῶν
εἰρημένων.
|
~Οὐ |
μόνον
γ᾽
ἔφη,
ὦ
Σιμμία, |
| [64] |
καὶ
πρὸς
ἡμᾶς
ἀποβλέψας
εἶπεν·
|
Οὐ |
πείθω,
ὦ
~ἄνδρες,
Κρίτωνα,
ὡς |
| [3] |
ἂν
τῇδε
τῇ
ἡμέρᾳ
τελευτᾷ
|
Οὐ |
πολὺν
δ᾽
οὖν
χρόνον
ἐπισχὼν |
| [19] |
ἀνισότης;
~Οὐδεπώποτέ
γε,
ὦ
Σώκρατες.
|
~Οὐ |
ταὐτὸν
ἄρα
ἐστίν,
ἦ
δ᾽ |
| [13] |
~Τί
δὲ
οἱ
κόσμιοι
αὐτῶν;
|
Οὐ |
ταὐτὸν
τοῦτο
πεπόνθασιν·
ἀκολασίᾳ
τινὶ |
| [49] |
τοιᾷδε
αἰτίᾳ
~συγχωρεῖς;
~Συγχωρῶ,
ἔφη.
|
~Οὐ |
τοίνυν,
ἦ
δ᾽
ὅς,
ἔτι |
| [45] |
καὶ
πρὸς
ἑαυτόν
τι
~σκεψάμενος,
|
Οὐ |
φαῦλον
πρᾶγμα,
ἔφη,
ὦ
Κέβης, |